Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Vinayapiṭake

Sāratthadīpanī-ṭīkā (dutiyo bhāgo)

1. Pārājikakaṇḍaṃ

1. Paṭhamapārājikaṃ

Sudinnabhāṇavāravaṇṇanā



礼敬世尊、阿罗汉、正等正觉者
律藏
显扬真义注疏（第二部分）
1. 波罗夷品
1. 第一波罗夷
苏陀那诵分释

24.Anupadavaṇṇananti padaṃ padaṃ paṭivaṇṇanaṃ, padānukkamena vaṇṇanaṃ vā. Bhaṇḍappayojanauddhārasāraṇādinā kiccenāti ettha vikkāyikabhaṇḍassa vikkiṇanaṃ bhaṇḍappayojanaṃ, dātuṃ saṅketite divase gantvā gahaṇaṃ uddhāro, ‘‘asukasmiṃ divase dātabba’’nti satuppādanaṃ sāraṇaṃ. Catubbidhāyāti khattiyabrāhmaṇagahapatisamaṇānaṃ vasena catubbidhāya, bhikkhubhikkhunīupāsakaupāsikānaṃ vasena vā. Disvānassa etadahosīti hetuattho ayaṃ disvāna-saddo asamānakattuko yathā ‘‘ghataṃ pivitvā balaṃ hoti, sīhaṃ disvā bhayaṃ hotī’’ti. Dassanakāraṇā hi evaṃ parivitakkanaṃ ahosi. Kiñcāpi ettha ‘‘bhabbakulaputtassā’’ti vuttaṃ, tathāpi upanissayasampannassapi ajātasattuno viya antarāyo bhavissatīti imassa therassapi katapāpakammamūlavippaṭisāravasena adhigamantarāyo ahosīti vadanti.

Kiṃ pana yesaṃ maggaphalānaṃ upanissayo atthi, buddhānaṃ sammukhībhāvepi tesaṃ antarāyo hotīti? Āma hoti, na pana buddhe paṭicca. Buddhā hi paresaṃ maggaphalādhigamāya ussāhajātā tattha nirantaraṃ yuttapayuttā eva honti, tasmā te paṭicca tesaṃ antarāyo na hoti, atha kho kiriyāparihāniyā vā pāpamittatāya vā hoti, kiriyāparihāni ca desakassa tasseva vā puggalassa tajjapayogābhāvato veditabbā, desakavasena panettha parihāni sāvakānaṃ vaseneva veditabbā, na buddhānaṃ vasena. Tathā hi sace dhammasenāpati dhanañjāniyassa brāhmaṇassa āsayaṃ ñatvā dhammaṃ desayissa, brāhmaṇo sotāpanno abhavissa. Evaṃ tāva desakassa vasena kiriyāparihāniyā antarāyo hoti. Sace pesso hatthārohaputto bhagavato sammukhā dhammaṃ suṇanto muhuttaṃ nisīdeyya, yāva tassa bhagavā attantapādike cattāro puggale vitthārena vibhajitvā deseti, sotāpattiphalena saṃyutto abhavissa. Evaṃ puggalassa vasena kiriyāparihāniyā antarāyo hoti nāma. Imassa hi upāsakassa kiriyāparihāni jātā apariniṭṭhitāya desanāya uṭṭhahitvā pakkantattā. Sace ajātasattu devadattassa vacanaṃ gahetvā pitughātakammaṃ nākarissa, sāmaññaphalasuttakathitadivase sotāpanno abhavissa, tassa vacanaṃ gahetvā pitughātakammassa katattā pana nāhosi. Evaṃ pāpamittatāya antarāyo hoti. Sudinnassapi pāpamittavasena antarāyo ahosīti daṭṭhabbaṃ. Yadi hi tena mātāpitūnaṃ vacanaṃ gahetvā purāṇadutiyikāya methunadhammo paṭisevito nābhavissa, na taṃmūlavippaṭisāravasena adhigamantarāyo abhavissa.


24. "逐字释义"意为对每个词的解释，或者按照词序的解释。"以物品使用、取出、提醒等事务"，这里"物品使用"是指出售待售物品，"取出"是指在约定的日子去取，"提醒"是指"在某日应该给予"的记忆唤起。"四种"是指刹帝利、婆罗门、居士、沙门四种，或者比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷四种。"看见后他想到"中的"看见"一词表示原因，主语不同，如"喝了酥油就有力气，看见狮子就害怕"。因为看见而产生了这样的思考。虽然这里说"有能力的善男子"，但是有人说即使是具足善缘的人，也会像未生怨王一样遇到障碍，因此这位长老也因为曾做恶业而后悔，导致证悟受阻。
那么，对于那些具有道果善缘的人，即使在佛陀面前也会遇到障碍吗？是的，会遇到，但不是因为佛陀。佛陀们为了让他人证得道果而生起精进，不断地致力于此，因此不会因他们而产生障碍，而是由于行为退失或恶友所致。行为退失应从说法者或该人自身缺乏相应努力来理解，就说法者而言，这里的退失应从声闻弟子的角度来理解，而非从佛陀的角度。例如，如果法将（舍利弗）了解婆罗门达难阇尼的意向而说法，婆罗门就会证得须陀洹果。这样，因说法者的行为退失而产生障碍。如果象夫之子佩萨在佛前听法时能稍坐片刻，直到世尊详细解说四种自苦行者，他就会证得须陀洹果。这样，因个人的行为退失而产生障碍。这位优婆塞的行为退失是因为在说法未结束时起身离开。如果阿阇世王不听从提婆达多的话而杀父，他在《沙门果经》所说之日就会证得须陀洹果，但因听从其言而作杀父之业，所以未能证果。这样，因恶友而产生障碍。应当理解苏陀那也是因恶友而产生障碍。如果他听从父母的话而不与前妻行淫，就不会因此而后悔，导致证悟受阻。


Yannūnāti parivitakkanatthe nipātoti āha ‘‘parivitakkadassanameta’’nti. ‘‘Dhammaṃ suṇeyya’’nti kiriyāpadena vuccamāno eva hi attho ‘‘yannūnā’’ti nipātapadena jotīyati. Ahaṃ yannūna dhammaṃ suṇeyyanti yojanā. Yannūnāti ca yadi panāti attho. Yadi panāti idampi hi tena samānatthameva. Yaṃ dhammaṃ suṇātīti sambandho. Uḷāruḷārajanāti khattiyamahāsālādiuḷāruḷārajanākiṇṇā . Sace ayampi paṭhamaṃ āgaccheyya, bhagavantaṃ upasaṅkamitvā nisīdituṃ araharūpoti āha ‘‘pacchā āgatenā’’ti. Sikkhattayūpasaṃhitanti adhisīlaadhicittaadhipaññāsaṅkhātasikkhattayayuttaṃ. Thokaṃ dhammakathaṃ sutvā ahosīti sambandho. Idhāpi sutvā-saddo hetuatthoti daṭṭhabbo, savanakāraṇā etadahosīti vuttaṃ hoti. Yadi evaṃ atha kasmā ‘‘ekamantaṃ nisinnassa…pe… etadahosī’’ti vuttanti āha ‘‘taṃ panassa yasmā’’tiādi. Tattha tanti parivitakkanaṃ.

Saṅkhepakathāti visuṃ visuṃ paduddhāraṃ akatvā samāsato atthavaṇṇanā. Yena yena ākārenāti yena yena pakārena. Tena tena me upaparikkhatoti ‘‘kāmā nāmete aniccā dukkhā vipariṇāmadhammā aṭṭhikaṅkalūpamā’’ti (ma. ni. 1.234; 2.42; pāci. 417; mahāni. 3; cūḷani. khaggavisāṇasuttaniddesa 147) ca ādinā yena yena ākārena kāmesu ādīnavaṃ okāraṃ saṃkilesaṃ, tabbipariyāyato nekkhamme ānisaṃsaṃ guṇaṃ pakāsentaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi avabujjhāmi, tena tena pakārena upaparikkhato vīmaṃsantassa mayhaṃ evaṃ hoti evaṃ upaṭṭhāti. Sikkhattayabrahmacariyanti adhisīlasikkhādisikkhattayasaṅgahaṃ seṭṭhacariyaṃ. Ekampi divasanti ekadivasamattampi. Akhaṇḍaṃ katvāti dukkaṭamattassapi anāpajjanena akhaṇḍitaṃ katvā, akhaṇḍaacchiddādibhāvāpādanena vā. Akhaṇḍalakkhaṇavacanañhetaṃ. Carimakacittanti cuticittaṃ. Kiñcipi ekadesaṃ asesetvā ekanteneva paripūretabbatāya ekantaparipuṇṇaṃ. Kilesamalena amalīnaṃ katvāti taṇhāsaṃkilesādinā asaṃkiliṭṭhaṃ katvā, cittuppādamattampi saṃkilesamalaṃ anuppādetvā. Accantameva visuddhaṃ katvā pariharitabbatāya ekantaparisuddhaṃ. Tato eva saṅkhaṃ viya likhitanti saṅkhalikhitaṃ. Tenāha ‘‘likhitasaṅkhasadisa’’nti. Pariyodātaṭṭhena nimmalabhāvena saṅkhaṃ viya likhitaṃ dhotanti saṅkhalikhitanti āha ‘‘dhotasaṅkhasappaṭibhāga’’nti. ‘‘Ajjhāvasatā’’ti padappayogena agāranti bhummatthe upayogavacananti āha ‘‘agāramajjhe’’ti. Dāṭhikāpi massuggahaṇeneva gahetvā ‘‘massu’’tveva vuttaṃ, uttarādharamassunti attho. Kasāyena rattānīti kāsāyānīti āha ‘‘kasāyarasapītatāyā’’ti. Paridahitvāti nivāsetvā ceva pārupitvā ca. Agārassa hitanti agāravāso agāraṃ uttarapadalopena, tassa vaḍḍhiāvahaṃ agārassa hitaṃ.



Yannūnāti的意思是“逐字解释”中的“nipāto”是指“对每个词的解释”。“听法”的意思是通过行为来表达的，正是“yannūnā”的意思。我的意思是“我听法”。“yannūnāti”如果是这样的话。即使是这样，其实也是在表达相同的意思。“听法”的关系。“大王”是指刹帝利、大臣等“大王”的集合。如果他也能首先到来，前往世尊那里坐下，正如所说的“后来到来的”。“三学结合”是指以戒、定、慧三者为基础的修行。听到一点法后就有所理解的关系。在这里，“听到”一词应当理解为原因，因此可以说“因此发生了”。如果是这样，为什么会说“坐在一旁……发生了”呢？因此说“因为他”。
“概述”的意思是没有分别地解释每个词的意思。“以此种种方式”是指通过各种方式。“因此我反复思考”是指“欲望是无常、痛苦、变化的，像一根骨头一样”之类的教导，通过这些方式我明白了欲望的危害，污垢的存在，佛陀所讲的法，我明白并领悟。因此，通过这些方式进行反思时，我是这样想的。“三学的修行”是指戒、定、慧三者的结合，最为优越的修行。“即使是一天”也指即使是短暂的一天。“不被破坏”是指即使是微小的恶行也不应被破坏，或是通过不被破坏的状态来理解。“最终的心”是指死后心的状态。“即使是部分也要完全充满”是指完全充满的状态。“通过污垢的污秽”是指通过欲望、污垢等而不被污染，心的起伏也不应产生污垢。“完全清净”是指完全保持清净的状态。因此写下的内容好像是写下的记录。由此说“写下的内容是类似的”。通过清洁的特性，像是记录下的内容一样被洗净，因此说“洗净的内容是相似的”。“居住者”是指通过用词的方式来表达住处的意思，因此说“在家中”。“通过抓住”是指通过抓住的方式而说“肉”的意思，指的是下半身的肉体。“以黄色为主”是指以黄色为主的状态。“遮盖”是指覆盖和包裹。“家之利”是指居住者的利益，通过去掉上半部分的方式，指的是对居住者的利益。

25.Ñātisālohitātiādīsu ‘‘ayaṃ ajjhattiko’’ti jānanti, ñāyanti vāti ñātī, lohitena sambandhāti sālohitā. Pitupakkhikā ñātī, mātupakkhikā sālohitā. Mātupakkhikā pitupakkhikā vā ñātī , sassusasurapakkhikā sālohitā. Mittāyantīti mittā, minanti vā sabbaguyhesu anto pakkhipantīti mittā. Kiccakaraṇīyesu sahabhāvaṭṭhena amā hontīti amaccā. Mamāyatīti mātā, piyāyatīti pitā. Sarīrakiccalesenāti uccārapassāvādisarīrakiccalesena. Ananuññātaṃ puttaṃ na pabbājetīti ‘‘mātāpitūnaṃ lokiyamahājanassa ca cittaññathattaṃ mā hotū’’ti na pabbājeti. Tatoyeva ca suddhodanamahārājassa tathā varo dinno.

26.Dhuranikkhepenāti bhaṇḍappayojanādīsu dhuranikkhepena. Tenāha ‘‘na hī’’tiādi. Piyāyitabboti piyoti āha ‘‘pītijananako’’ti. Manassa appāyanato manāpoti āha ‘‘manavaḍḍhanako’’ti. Sukhedhito taruṇadārakakāle, tato parañca sappikhīrādisādurasamanuññabhojanādiāhārasampattiyā sukhaparihato. Atha vā daḷhabhattikadhātijanādiparijanasampattiyā ceva paricchedasampattiyā ca uḷārapaṇītasukhapaccayūpahārehi ca sukhedhito, akiccheneva dukkhapaccayavinodanena sukhaparihato. Ajjhattikaṅgasampattiyā vā sukhedhito, bāhiraṅgasampattiyā sukhaparihato.

Kiñcīti etassa vivaraṇaṃ ‘‘appamattakampi kalabhāga’’nti. Yadā jānāti-saddo bodhanattho na hoti, tadā tassa payoge ‘‘sappino jānāti, madhuno jānātī’’tiādīsu viya karaṇatthe sāmivacanaṃ saddatthavidū icchantīti āha ‘‘kiñci dukkhena nānubhosī’’ti. Tenāha ‘‘karaṇatthe sāmivacanaṃ, anubhavanatthe ca jānanā’’ti. Ettha ca kiñci dukkhena nānubhosīti kenaci dukkhena karaṇabhūtena visayaṃ nānubhosīti evamattho veditabbo. ‘‘Kiñcī’’ti etthāpi hi karaṇatthe sāmivacanassa lopo kato. Teneva ca vakkhati ‘‘vikappadvayepi purimapadassa uttarapadena samānavibhattilopo daṭṭhabbo’’ti. Yadā pana jānāti-saddo saraṇattho hoti, tadā saraṇatthānaṃ dhātusaddānaṃ payoge ‘‘mātu sarati, pitu sarati, bhātu jānātī’’tiādīsu viya upayogatthe sāmivacanaṃ saddasatthavidū vadantīti āha ‘‘atha vā kiñci dukkhaṃ nassarasīti attho’’ti, kassaci dukkhassa ananubhūtattā attanā anubhūtaṃ appamattakampi dukkhaṃ pariyesamānopi abhāvatoyeva nassarasīti attho . Vikappadvayepīti anubhavanasaraṇatthavasena vutte dutiyatatiyavikappadvaye. Purimapadassāti ‘‘kiñcī’’ti padassa. Uttarapadenāti ‘‘dukkhassā’’ti padena. Samānavibhattilopoti uttarapadena samānassa sāmivacanassa lopo. ‘‘Kassaci dukkhassā’’ti vattabbe vikappadvayepi purimapade sāmivacanassa lopaṃ katvā ‘‘kiñci dukkhassā’’ti niddeso kato. Anicchakāti anicchantā. Evaṃ santeti nanu mayaṃ sudinna sāmādīsu kenacipi upāyena appaṭisādhanena appaṭikārena maraṇenapi tayā akāmakāpi vinā bhavissāma, evaṃ sati. Yenāti yena kāraṇena. Kiṃ panāti ettha kinti karaṇatthe paccattavacananti dassento āha ‘‘kena pana kāraṇenā’’ti.



25. “亲属”是指“内在的”，他们知道，“亲属”是指与血缘相关的人。父亲的亲属是指母亲的亲属。母亲的亲属或父亲的亲属是指亲属，姑姑、舅舅的亲属是指母亲的亲属。朋友是指“朋友”，也可以理解为在所有的隐秘中相互包容的朋友。负责事务的人是指没有与他人共同承担责任的官员。母亲是指“我”，父亲是指“亲”。身体事务是指与发声、排泄等身体事务相关的行为。未被允许的儿子不应被出家，是因为“不应让父母和世俗大众的心意有所偏差”。因此，给苏达多大王这样的优待。
26. “困难的管理”是指在物品使用等事务中，进行困难的管理。因此说“并非如此”。“应该被爱的”是指“爱”的意思，正如所说的“使愉悦的”。由于心的轻松，称之为“心的增长”。在年轻的少年时期，因享受美食而感到幸福，之后又因获得美味的食物而感到幸福。或者由于坚固的食物、材料的丰盈和限制的丰盈而感到幸福，因无所事事而因消除痛苦而感到幸福。由于内在的丰盈而感到幸福，或由于外在的丰盈而感到幸福。
“即使是微小的”是指“即使是微小的部分”。当“知道”的词不再是觉知的意思时，便可以说“知道的、蜜的”等等，表示行为的意思，正如所说的“没有遭受痛苦”。因此说“在行为上是相同的，体验上也应知晓”。在这里“没有遭受痛苦”是指未被任何痛苦所经历的事物。这里的“任何”也是行为上的相同。由此可见“即使是微小的”是指“任何痛苦”。当“知道”的词是指归属时，则在归属的意义上，正如所说的“母亲记得、父亲记得、兄弟知道”等等，表示使用上的相同。因此说“或者任何痛苦都不会消失”的意思是，因未经历任何痛苦而没有体验到的微小痛苦，寻求而得不到的意思。以“行为上的相同”来表示，因未经历的痛苦而被称为“任何痛苦”。当“无常”被称为“无常”的时候，正如所说的“我们会因任何方法而不会失去任何痛苦”，因此说“因此，我们会因任何原因而存在”。

28.Gandhabbanaṭanāṭakādīnīti ettha gandhabbā nāma gāyanakā, naṭā nāma raṅganaṭā, nāṭakā laṅghanakādayo. Paricārehīti ettha parito tattha tattha yathāsakaṃ visayesu cārehīti atthoti āha ‘‘indriyāni cārehī’’tiādi. Paricārehīti vā sukhūpakaraṇehi attānaṃ paricārehi attano paricaraṇaṃ kārehi. Tathābhūto ca yasmā laḷanto kīḷanto nāma hoti, tasmā ‘‘laḷā’’tiādi vuttaṃ. Bhuñjitabbato paribhuñjitabbato visesato pañca kāmaguṇā bhogā nāmāti āha ‘‘bhoge bhuñjanto’’ti. Dānappadānānīti ettha niccadānaṃ dānaṃ nāma, uposathadivasādīsu dātabbaṃ atirekadānaṃ padānaṃ nāma. Paveṇīrakkhaṇavasena vā dīyamānaṃ dānaṃ nāma, attanāva paṭṭhapetvā dīyamānaṃ padānaṃ nāma. Pacurajanasādhāraṇaṃ vā nātiuḷāraṃ dānaṃ nāma, anaññasādhāraṇaṃ atiuḷāraṃ padānaṃ nāma. Ādi-saddena sīlādīni saṅgaṇhāti. Natthi etassa vacanappaṭivacanasaṅkhāto ālāpasallāpoti nirālāpasallāpo.



28. “甘达婆舞蹈剧”等等是指甘达婆是歌唱者，纳塔是指舞者，剧是指表演者等。关于“周围的”，这里指的是在各个地方的适当事务，因此说“感官应当在周围”。“周围的”也可以指以愉悦的器具来照顾自己，进行自我照顾的行为。由于这种存在，所以称为“玩耍、嬉戏”，因此说“玩耍”的意思。由于享受的缘故，特别是五种欲望的享受被称为“享受”，因此说“享受时”。“施与受”是指常常施与的施舍，特别是在斋戒日等应施的施舍。由于维护的缘故，给予的施舍被称为，自己设定的施舍被称为。普遍的施舍是指常见的施舍，特别的施舍是指非常特殊的施舍。以“等”的词来包含戒等。没有与此相关的言辞或对话，称为无对话的对话。

30.Balaṃ gāhetvāti ettha balaggahaṇaṃ nāma kāyabalassa uppādanamevāti āha ‘‘kāyabalaṃ janetvā’’ti. Assumukhanti assūni mukhe etassāti assumukho, taṃ assumukhaṃ, assukilinnamukhanti attho. Gāmoyeva gāmantasenāsanaṃ gāmapariyāpannattā gāmantasenāsanassa. Atirekalābhapaṭikkhepenāti ‘‘piṇḍiyālopabhojanaṃ nissāyā’’ti (mahāva. 128) evaṃ vuttabhikkhāhāralābhato adhikalābho saṅghabhattādiatirekalābho, tassa paṭikkhepenāti attho. Tenāha ‘‘cuddasabhattāni paṭikkhipitvā’’ti. Saṅghabhattaṃ uddesabhattaṃ nimantanabhattaṃ salākabhattaṃ pakkhikaṃ uposathikaṃ pāṭipadikaṃ āgantukabhattaṃ gamikabhattaṃ gilānabhattaṃ gilānupaṭṭhākabhattaṃ vihārabhattaṃ dhurabhattaṃ vārabhattanti imāni cuddasa bhattāni. Tattha sakalassa saṅghassa dātabbaṃ bhattaṃ saṅghabhattaṃ. Katipaye bhikkhū uddisitvā dātabbaṃ bhattaṃ uddesabhattaṃ. Ekasmiṃ pakkhe ekadivasaṃ dātabbaṃ bhattaṃ pakkhikaṃ. Uposathe dātabbaṃ bhattaṃ uposathikaṃ. Pāṭipadadivase dātabbaṃ bhattaṃ pāṭipadikaṃ. Vihāraṃ uddissa dātabbaṃ bhattaṃ vihārabhattaṃ. Dhurageheyeva ṭhapetvā dātabbaṃ bhattaṃ dhurabhattaṃ. Gāmavāsīādīhi vārena dātabbaṃ bhattaṃ vārabhattaṃ.

Atha ‘‘gahapaticīvaraṃ paṭikkhipitvā’’ti kasmā vuttaṃ. Gahaṇe hi sati paṭikkhepo yujjeyya, na ca paṭhamabodhiyaṃ gahapaticīvarassa paṭiggahaṇaṃ anuññātaṃ parato jīvakavatthusmiṃ anuññātattā. Teneva vakkhati jīvakavatthusmiṃ (mahāva. aṭṭha. 337) ‘‘bhagavato hi buddhabhāvappattito paṭṭhāya yāva idaṃ vatthaṃ, etthantare vīsati vassāni na koci gahapaticīvaraṃ sādiyi, sabbe paṃsukūlikāva ahesu’’nti. Sudinno ca paṭhamabodhiyaṃyeva pabbajito. Teneva vakkhati ‘‘sudinno hi bhagavato dvādasame vasse pabbajito, vīsatime vasse ñātikulaṃ piṇḍāya paviṭṭho, sayaṃ pabbajjāya aṭṭhavassiko hutvā’’ti. Tasmā ‘‘gahapaticīvaraṃ paṭikkhipitvā’’ti kasmā vuttanti? Vuccate – ananuññātepi gahapaticīvare paṃsukūlikaṅgasamādānavasena gahapaticīvaraṃ paṭikkhittaṃ nāma hotīti katvā vuttaṃ ‘‘gahapaticīvaraṃ paṭikkhipitvā’’ti.

Loluppacāraṃ paṭikkhipitvāti kusalabhaṇḍassa bhusaṃ vilumpanaṭṭhena loluppaṃ vuccati taṇhā, loluppena caraṇaṃ loluppacāro, taṇhāvasena gharapaṭipāṭiṃ atikkamitvā bhikkhāya caraṇaṃ, taṃ paṭikkhipitvāti attho. Tenāha ‘‘gharapaṭipāṭiyā bhikkhāya pavisatī’’ti. Ettha ca āraññikaṅgādipadhānaṅgavasena sesadhutaṅgānipi gahitāneva hontīti veditabbaṃ. Vajjīnanti rājāno apekkhitvā sāmivacanaṃ kataṃ, vajjīrājūnanti attho. Janapada-saddassa taṃnivāsīsupi pavattanato ‘‘vajjīsū’’ti janapadāpekkhaṃ bhummavacanaṃ, vajjināmake janapadeti attho.


30. “获取力量”是指对身体力量的获得，因此说“生出身体的力量”。“眼泪的面孔”是指眼泪在脸上的样子，即为“眼泪的面孔”，这就是眼泪流淌的面孔的意思。“村庄”是指村庄的驻地，因其周围都是村庄，所以说“村庄的驻地”。“超额的获得”是指“依靠施食的获得”，正如所说的“依赖于施食的获得”，因此说“超额的施食”。因此说“排除十四份食物”。“僧团的食物、指定的食物、邀请的食物、器具的食物、行者的食物、斋戒日的食物、修行日的食物、来客的食物、行走的食物、生病者的食物、照顾生病者的食物、寺院的食物、重担的食物、王的食物”这十四种食物。在这里，整个僧团应当给予的食物是僧团的食物。少数僧人指定的应给予的食物是指定的食物。在某一边的某一天应给予的食物是器具的食物。在斋戒日应给予的食物是斋戒日的食物。在修行日应给予的食物是修行日的食物。前往寺院时应给予的食物是寺院的食物。除了重担的地方外应给予的食物是重担的食物。由村庄的居民等应给予的食物是王的食物。
那么，“为何说排除家庭的衣服”？在家庭的情况下，排除是合适的，而在第一次觉悟时，家庭的衣服的接受并未被允许，因而在生存的场所得以允许。因此说在生存的场所，“世尊从佛的成就开始，直到这件衣服，在此之间二十年没有人能接受家庭的衣服，大家都像是乞丐”。苏达诺在第一次觉悟时便出家。因此说“苏达诺在世尊的第十二年出家，二十年间进入亲属家乞食，自己出家后成为八年出家者”。所以“为何说排除家庭的衣服”？答案是：即使未被允许的家庭衣服，因其与乞丐的衣服结合而被称为排除家庭的衣服。
“排除贪欲的行为”是指因贪欲而大量窃取的行为，贪欲的行为是指因贪欲而超越家庭的行为，故此说“因家庭的行为而进入乞食”。因此说“因家庭的行为而进入乞食”。在这里，因森林等的修行因而其余的修行法也应被理解为已被接受。关于“王”，是指因国王的缘故而称之，意指王的国王。关于“国家”，因其在居民中的流通而称之，因此说“在居民中”。


Upabhogaparibhogūpakaraṇamahantatāyāti pañcakāmaguṇasaṅkhātānaṃ upabhogānañceva hatthiassarathaitthiyādiupabhogūpakaraṇānañca mahantatāya. Upabhogūpakaraṇāneva hi idha paribhogūpakaraṇasaddena vuttāni. Tenevāha ‘‘ye hi tesaṃ upabhogā, yāni ca upabhogūpakaraṇāni, tāni mahantānī’’ti. ‘‘Upabhogā hatthiassarathaitthīādayo, upabhogūpakaraṇāni tesameva suvaṇṇādiupakaraṇānī’’tipi vadanti. Sārakānīti sārabhūtāni. Nidhetvāti nidahitvā, nidhānaṃ katvāti attho. Divasaparibbayasaṅkhātabhogamahantatāyāti divase divase paribhuñjitabbasaṅkhātabhogānaṃ mahantatāya. Jātarūparajatasseva pahūtatāyāti piṇḍapiṇḍavasena ceva suvaṇṇamāsakarajatamāsakādivasena ca jātarūparajatasseva pahūtatāya. Vittīti tuṭṭhi, vittiyā upakaraṇaṃ vittūpakaraṇaṃ, pahūtaṃ nānāvidhālaṅkārabhūtaṃ vittūpakaraṇametesanti pahūtavittūpakaraṇā. Tenāha ‘‘alaṅkārabhūtassā’’tiādi. Vohāravasenāti vaṇijjāvasena vaḍḍhikatādivasena. Dhanadhaññassa pahūtatāyāti sattaratanasaṅkhātassa dhanassa sabbapubbaṇṇāparaṇṇasaṅgahitassa dhaññassa ca pahūtatāyāti attho. Tattha ‘‘suvaṇṇarajatamaṇimuttāveḷuriyavajirapavāḷāni satta ratanānī’’ti vadanti. Sālivīhiādi pubbaṇṇaṃ purakkhataṃ sassaphalanti katvā, tabbipariyāyato muggamāsādi aparaṇṇanti veditabbaṃ. Ukkaṭṭhapiṇḍapātikattāti sesadhutaṅgaparivāritena ukkaṭṭhapiṇḍapātadhutaṅgena samannāgatattā. Tenāha ‘‘sapadānacāraṃ caritukāmo’’ti.

31. Antojātatāya vā ñātisadisī dāsīti ñātidāsī. Pūtibhāveneva lakkhitabbadoso vā ābhidosiko, abhidosaṃ vā paccūsakālaṃ gato patto atikkantoti ābhidosiko. Tenāha ‘‘ekarattātikkantassa vā’’tiādi. Pūtibhūtabhāvena paribhogaṃ nārahatīti aparibhogāraho. Chaḍḍanīyasabhāve nicchitepi pucchākāle sandehavohāravaseneva pucchituṃ yuttanti āha ‘‘sace’’ti. Ariyavohārenāti ariyasamudācārena. Ariyā hi mātugāmaṃ bhaginivādena samudācaranti. Nissaṭṭhapariggahanti pariccattālayaṃ.

‘‘Ākirā’’ti vuttattā ‘‘viññatti vā’’ti vuttaṃ, ‘‘sace taṃ chaḍḍanīyadhamma’’nti pariyāyaṃ amuñcitvā vuttattā ‘‘payuttavācā vā’’ti vuttaṃ, paccayapaṭisaṃyuttā vācā payuttavācā. Vattuṃ vaṭṭatīti nirapekkhabhāvato vuttaṃ , idha pana visesato aparibhogārahattāva vatthuno. Aggaariyavaṃsikoti ariyavaṃsapaṭipattipūrakānaṃ aggo uttamo. Nimīyati saññāyatīti nimittaṃ, yathāsallakkhito ākāroti āha ‘‘gihikāle sallakkhitapubbaṃ ākāra’’nti. Hatthapiṭṭhiādīni olokayamānā ‘‘sāmiputtassa me sudinnassa viya suvaṇṇakacchapapiṭṭhisadisā imā hatthapādapiṭṭhiyo, haritālavaṭṭiyo viya suvaṭṭitā aṅguliyo, madhuro saro’’ti gihikāle sallakkhitapubbaṃ ākāraṃ aggahesi sañjāni sallakkhesi. Kasmā pana sā ñātidāsī disvāva na sañjānīti āha ‘‘sudinno hī’’tiādi. Pabbajjupagatenāti pabbajjaṃ upagatena, pabbajitenāti attho. Gharaṃ pavisitvāti gehasāminiyā nisīditabbaṭṭhānabhūtaṃ antogehaṃ pavisitvā. Yaggheti imassa ārocayāmīti ayamatthoti āha ‘‘ārocanatthe nipāto’’ti. ‘‘Yagghe jāneyyāsīti suṭṭhu jāneyyāsī’’tipi atthaṃ vadanti. Ālapaneti dāsijanassa ālapane. Tenāha ‘‘evañhī’’tiādi.



以下是巴利文的完整直译：
享用和使用的工具的伟大性，即五种欲望对象的享用，以及大象、马、车、女性等享用工具的伟大性。在这里，享用工具通过使用工具的词语被提及。因此他们说："这些是他们的享用，以及享用的工具，它们是伟大的。"他们还说："享用是大象、马、车、女性等，它们的工具是金等工具。"
精华者，即本质性的。隐藏，即安置，意思是存放。以每日消耗的伟大性，即每天应该消耗的伟大性。仅仅是金银的丰富性，通过成堆的方式，以及通过金币、银币等方式。满足，即愉悦，满足的工具是满足工具，丰富的是各种装饰性工具。因此他说："装饰性的"等。通过交易，即通过商业、增长等方式。金银财富的丰富性，即七宝（金、银、珍珠、琉璃、玛瑙、珊瑚、水晶）的财富，以及包括所有早期和后期谷物的谷物丰富性。
或者内在出生，类似于亲属的奴仆，即亲属奴仆。通过腐烂的状态被标记的缺陷，或者是日出前的缺陷，或者是超过日出时间的，即日出前的。因此他说："超过一夜"等。由于腐烂的状态而不值得使用，即不适合使用。尽管在可丢弃的状态已被确定，但在询问时，出于疑问的说法，适合询问，因此他说："如果"。通过高尚的说法，即通过高尚的行为。高尚者以姐妹的方式对待女性。放弃所有物，即完全放弃住所。
因为说了"撒播"，所以说"或者通知"；因为没有放弃说"如果是可丢弃的状态"的变体，所以说"或者联系的言语"，联系的言语是与条件相关的言语。说可以说，是由于无关联性而说；但在这里，特别是由于不适合使用的状态。最高的高尚家族，即完成高尚家族实践的最高者。可以被测量的，即标记，按照之前观察的特征，因此他说："在居家生活时，之前观察的特征"。观察手掌背面等，"就像我善施的儿子，这些手掌背面像金色乌龟壳，像绿色环的弯曲手指，悦耳的声音"，在居家生活时，他捕捉了之前观察的特征。为什么她看到亲属奴仆就不认识，因此他说："善施"等。已经出家，即已经出家。进入房屋，即进入作为女主人坐位的室内。"Yaggheti"，意思是"我告诉你"，因此他说："在告知的意义上的语气词"。他们还说："Yaggheti jāneyyāsī"意思是"你很好地知道"。在称呼中，即在奴仆的称呼中。因此他说："如此"等。

32.Gharesu sālā hontīti gharesu ekamante bhojanasālā honti pākāraparikkhittā susaṃvihitadvārabandhā susammaṭṭhavālikaṅgaṇā. Udakakañjiyanti udakañca kañjiyañca. Kasmā pana īdisāyameva sālāya aññataraṃ kuṭṭamūlanti ayamattho vuttoti āha ‘‘na hi pabbajitā’’tiādi. Asāruppe ṭhāneti bhikkhūnaṃ ananucchavike padese. Atthi nu khoti nu-saddo pucchanatthe, kho-saddo vacanasiliṭṭhatāya vutto. Nukhoti vā nipātasamudāyo pucchanattho. Tena nāma-saddassa pucchanatthataṃ dasseti. Yesaṃ no tvanti yesaṃ no putto tvaṃ. Īdise ṭhāneti kiñcāpi taṃ ṭhānaṃ bhikkhūnaṃ ananurūpaṃ na hoti, tathāpi mādisānaṃ mahābhogakulānaṃ puttassa parakule āsanasālāyaṃ nisīditvā bhojanaṃ nāma ayuttarūpanti maññamāno āha. Tenevāha ‘‘nanu nāma, tāta sudinna, sakaṃ gehaṃ gantabba’’nti. Aññenapi pakārena nāmasaddassa pucchanatthatameva dassento āha ‘‘tathā atthi nu kho tātā’’tiādi. Tathāti samuccayattho. Idāni nāmasaddassa maññanatthataṃ dassento āha ‘‘tathā atthi maññe’’tiādi.

Dukkhābhitunnatāyāti mānasikena dukkhena abhipīḷitattā. Etamatthanti ‘‘atthi nu kho, tāta sudinna, amhākaṃ dhana’’ntiādinā yathāvuttamatthaṃ. Anokappanāmarisanatthavasenāti ettha anokappanaṃ asaddahanaṃ. Amarisanaṃ asahanaṃ. Anāgatavacanaṃ anāgatasaddappayogo, attho pana vattamānakālikova. Tenāha ‘‘paccakkhampī’’ti. Na marisayāmīti na visahāmi. Taṃ na sundaranti ‘‘tadāya’’nti pāṭhaṃ sandhāyāha. Alaṃ, gahapati, kataṃ me ajja bhattakiccanti thero ukkaṭṭhaekāsanikatāya paṭikkhipanto evamāha. Ukkaṭṭhaekāsanikatāyāti ca idaṃ bhūtakathanavasena vuttaṃ therassa tathābhāvadīpanatthaṃ. Mudukassapi hi ekāsanikassa yāya nisajjāya kiñcimattampi bhojanaṃ bhuttaṃ, vattasīsenapi tato vuṭṭhitassa puna bhuñjituṃ na vaṭṭati. Tenāha tipiṭakacūḷābhayatthero ‘‘āsanaṃ vā rakkheyya bhojanaṃ vā’’ti. Ukkaṭṭhapiṇḍapātikopi samānoti nidassanamattamidaṃ, thero sapadānacārikesupi ukkaṭṭhoyeva. Ukkaṭṭhasapadānacārikopi hi purato ca pacchato ca āhaṭabhikkhampi aggahetvāva gharadvāre ṭhatvā pattavissajjanameva karoti, tasmā thero ukkaṭṭhasapadānacārikattāpi svātanāya bhikkhaṃ nādhivāseti. Atha kasmā ‘‘adhivāsesī’’ti āha ‘‘sace ekabhattampi na gahessāmī’’tiādi. Paṇḍitā hi mātāpitūnaṃ ācariyupajjhāyānaṃ vā kātabbaṃ anuggahaṃ ajjhupekkhitvā dhutaṅgavisuddhikā na bhavanti.

33.Majjhimappamāṇoti catuhattho puriso majjhimappamāṇo. ‘‘Chahattho’’tipi keci. Tiro karonti etāyāti tirokaraṇīti sāṇipākāravacano ayaṃ tirokaraṇī-saddoti āha ‘‘tirokaraṇiyanti karaṇatthe bhumma’’nti. ‘‘Tirokaraṇiyā’’ti vattabbe ‘‘tirokaraṇiya’’nti karaṇatthe bhummaṃ vuttaṃ. Tirokaraṇīya-saddo vā ayaṃ sāṇipākārapariyāyoti dassento āha ‘‘atha vā’’tiādi. Taṃ parikkhipitvāti taṃ samantato khipitvā, parito bandhitvāti vuttaṃ hoti. Tenāha ‘‘samantato katvā’’ti. Vibhattipatirūpakopi nipāto hotīti āha ‘‘tenāti ayampi vā’’tiādi.



以下是巴利文的完整直译：
32. 在家中有厅堂，即在家中一侧有饭厅，被墙围绕，门扉安排良好，地面铺满细沙。水和米汤，即水和米汤。为什么在这样的厅堂里说"在某个墙角"这样的话呢？因此他说"出家人不"等。在不适当的地方，即对比丘不合适的地方。"是否有"中，"nu"是询问的意思，"kho"是为了语言流畅而说的。或者"nukho"是一个表示询问意思的词组。通过这个，他显示"nāma"这个词有询问的意思。"你是我们的"，即你是我们的儿子。在这样的地方，虽然那个地方对比丘来说不合适，但是他认为像我这样富裕家庭的儿子在别人家的厅堂里坐着吃饭是不合适的。因此他说："善施儿啊，难道不应该回自己家吗？"用另一种方式来显示"nāma"这个词的询问意思，他说"同样，父亲啊，是否有"等。"同样"是连接的意思。现在显示"nāma"这个词的认为的意思，他说"同样，我认为有"等。
由于被痛苦压迫，即被心理痛苦所折磨。这个意思，即如前所说的"善施儿啊，我们是否有财富"等的意思。通过不信任和不忍受的意思，这里不信任是不相信。不忍受是不能容忍。未来时的话语是未来词的使用，但意思是现在时的。因此他说"即使是眼前的"。我不能忍受，即我不能容忍。那不好，是指"tadāya"这个读法。"够了，居士，我今天已经完成了用餐"，长老因为是严格的一座食者而拒绝说这样的话。说"因为是严格的一座食者"，这是根据事实来说的，为了表明长老的这种状态。即使是温和的一座食者，在某次坐下吃了一点食物后，即使是为了履行义务而起身，也不允许再次进食。因此三藏小无畏长老说："要么保护座位，要么保护食物。"即使是严格的托钵者也一样，这只是一个例子，长老在次第乞食中也是最严格的。严格的次第乞食者即使在前面和后面有人送来食物，也不接受，只是站在门口放下钵。因此长老因为是严格的次第乞食者，所以不接受明天的邀请。那么为什么说"他接受了"呢？"如果我连一餐也不接受"等。智者不会忽视对父母或老师应该给予的帮助而只追求头陀行的清净。
33. 中等身材，即四肘高的人是中等身材。有些人说是"六肘"。用这个遮蔽，即遮蔽物，这个"tirokaraṇī"词指的是帘幕，因此他说"tirokaraṇiyaṃ"是工具的位格。应该说"tirokaraṇiyā"，但说成"tirokaraṇiya"，是工具的位格。或者这个"tirokaraṇīya"词是帘幕的同义词，为了表示这一点他说"或者"等。围绕那个，即全面地投掷那个，意思是周围地绑住。因此他说"全面地做"。即使是看起来像变格的不变词也存在，因此他说"或者这个'tena'也是"等。

34. ‘‘Atha kho āyasmato sudinnassa pitā sake nivesane paṇītaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyādāpetvā āyasmato sudinnassa kālaṃ ārocesi – ‘kālo, tāta sudinna, niṭṭhitaṃ bhatta’nti’’ evaṃ kālārocanassa pāḷiyaṃ anāruḷhattā āha – ‘‘kiñcāpi pāḷiyaṃ kālārocanaṃ na vutta’’nti. Ārociteyeva kāleti ‘‘kālo, tāta sudinna, niṭṭhitaṃ bhatta’’nti kāle ārociteyeva. Dve puñjeti kahāpaṇapuñjañca suvaṇṇapuñjañca.

Pettikanti pitito āgataṃ pettikaṃ. Nihitanti bhūmigataṃ. Payuttanti vaḍḍhivasena payojitaṃ. Taddhitalopaṃ katvā veditabbanti yathā aññatthāpi ‘‘pitāmahaṃ dhanaṃ laddhā, sukhaṃ jīvati sañjayo’’ti vuttaṃ, evaṃ taddhitalopaṃ katvā vuttanti daṭṭhabbaṃ. Pitāmahato āgataṃ, pitāmahassa vā idaṃ petāmahaṃ. Pabbajitaliṅganti samaṇavesaṃ. Na rājabhītoti aparādhakāraṇā na rājakulā bhīto. Yesaṃ santakaṃ dhanaṃ gahitaṃ, te iṇāyikā. Palibuddho pīḷito.

Vibhattipatirūpakoti ‘‘tenā’’ti padaṃ sandhāyāha. Taṃnidānanti taṃ dhanaṃ nidānaṃ kāraṇamassāti taṃnidānaṃ. Assāti paccattavacanassa, padassa vā. Bhayanti cittassa utrastākārena pavattabhayaṃ adhippetaṃ, na ñāṇabhayaṃ, nāpi ‘‘bhāyati etasmā’’ti evaṃ vuttaṃ ārammaṇabhayanti āha ‘‘cittutrāsoti attho’’ti. Chambhitattanti teneva cittutrāsabhayena sakalasarīrassa chambhitabhāvo. Visesato pana hadayamaṃsacalananti āha ‘‘kāyakampo hadayamaṃsacalana’’nti. Lomahaṃsoti tena bhayena tena chambhitattena sakalasarīralomānaṃ haṭṭhabhāvo, so pana nesaṃ bhittiyaṃ nāgadantānaṃ viya uddhaṃmukhatāti āha ‘‘lomānaṃ haṃsanaṃ uddhaggabhāvo’’ti.

35.Attanāti paccatte karaṇavacanaṃ, sayanti attho. Devaccharānanti anaccantiyo sandhāyāha. Devanāṭakānanti naccantiyo, pariyāyavacanaṃ vā etaṃ devakaññānaṃ. Samuppannabalavasokā hutvāti ayaṃ loko nāma attānaṃva cinteti, tasmā sāpi ‘‘idāni ahaṃ anāthā jātā’’ti attānaṃva cintayamānā ‘‘ayaṃ ajja āgamissati, ajja āgamissatī’’ti aṭṭha vassāni bahi na nikkhantā etaṃ nissāya mayā dārakopi na laddho, yassa ānubhāvena jīveyyāmi, ito cāmhi parihīnā aññato cāti samuppannabalavasokā hutvā. Kularukkhapatiṭṭhāpane bījasadisattā kulavaṃsappatiṭṭhāpako putto idha bījakoti adhippetoti āha ‘‘kulavaṃsabījakaṃekaṃ putta’’nti. Saṃ nāma dhanaṃ, tassa patīti saṃpati, dhanavā vibhavasampanno. Diṭṭhadhammikasamparāyikahitāvahattā tassa hitanti sāpateyyaṃ, tadeva dhanaṃ vibhavoti āha – ‘‘imaṃ sāpateyyaṃ evaṃ mahantaṃ amhākaṃ vibhava’’nti.



34. 然后，尊者苏丁的父亲在自己的家中准备了美味的食物，告知尊者苏丁：“时间到了，善施儿，饭已经做好。”因此关于时间的告知，由于没有被提升而说：“虽然在告知中没有提到时间。”在被告知的时候，时间是“时间到了，善施儿，饭已经做好。”两者都积累了，金钱和金币。
“彼岸”是指来自父亲的彼岸。隐藏的，是指埋在地上的。适用的，是指因增长而被使用的。去掉后缀应被理解为，如同在其他地方所说的“祖父的财富获得后，生活幸福安宁”，因此去掉后缀应被理解为。来自祖父的，或者这是祖父的彼岸。出家的标志，即出家的样子。不是因为罪行而害怕王族。那些财富被持有的人，他们是借贷者。被包围，被压迫。
“变格的形式”是指“因此”这个词。那个财富是因缘的，是这个财富的因缘。是指“个人”的，或者是词的。恐惧是指因心中的恐惧而产生的恐惧，并不是知识的恐惧，也不是“害怕这个”的这样说的，指的是对象的恐惧，因此说“心中的恐惧是这个意思”。由于这种恐惧，整个身体都感到颤抖。特别是心脏的震动，因此说“身体的震动，心脏的颤动”。由于这种恐惧，整个身体的毛发都竖起，像是被蛇牙所伤，因此说“毛发竖起的状态”。
35. “自己”是指个人的行为，意思是“自己”。“天女”是指不善的女神。 “天女舞者”是指舞者，或者是这个词的同义词是指女神。因痛苦而生起的，世间的人只想着自己，因此她也想着“现在我出生无依无靠”，想着自己“今天会来，今天会来”，已经八年没有离开，因此依靠这个，我的孩子也没有得到，因她的威力我才能生存，现在我被抛弃，去别的地方。像家族的树一样，家族的根基，生根的孩子在这里被称为种子，因此说“家族的种子是一个孩子”。财富是指财富的到来，财富的拥有，是富有的。由于看见法的利益而有益于他人，因此说“这个利益是如此之大，是我们的财富”。

36. Itthīnaṃ kumārībhāvappattito paṭṭhāya pacchimavayato oraṃ asati vibandhe aṭṭhame aṭṭhame sattāhe gabbhāsayasaññite tatiye āvatte katipayā lohitapīḷakā saṇṭhahitvā aggahitapubbā eva bhijjanti, tato lohitaṃ paggharati, tattha utusamaññā pupphasamaññā cāti āha – ‘‘pupphanti utukāle uppannalohitassa nāma’’nti. Gabbhapatiṭṭhānaṭṭhāneti yasmiṃ okāse dārako nibbattati, tasmiṃ padese. Saṇṭhahitvāti nibbattitvā. Bhijjantīti aggahitapubbā eva bhijjanti. Ayañhi tāsaṃ sabhāvo. Dosenāti lohitamalena. Suddhe vatthumhīti paggharitalohitattā anāmayattā ca nahānato paraṃ catutthadivasato paṭṭhāya suddhe gabbhāsaye. Suddhe pana vatthumhi mātāpitūsu ekavāraṃ sannipatitesu yāva satta divasāni khettameva hoti gabbhasaṇṭhahanassa parittassa lohitalepassa vijjamānattā. Keci pana ‘‘aḍḍhamāsamattampi khettamevā’’ti vadanti. Bāhāyanti adhikaraṇe bhummanti āha ‘‘purāṇadutiyikāya yā bāhā, tatra naṃ gahetvā’’ti. Upayogatthe bhummavacanampi yujjatiyeva yathā ‘‘sudinnassa pādesu gahetvā’’ti.

Pubbepi paññattasikkhāpadānaṃ sabbhāvato apaññatte sikkhāpadeti pārājikaṃ sandhāya vuttanti āha – ‘‘paṭhamapārājikasikkhāpade aṭṭhapite’’ti. Vuttamevatthaṃ vibhāvento āha – ‘‘bhagavato kira paṭhamabodhiya’’ntiādi. Evarūpanti pārājikapaññattiyā anurūpaṃ. Nidassanamattañcetaṃ, saṅghādisesapaññattiyā anurūpampi ajjhācāraṃ nākaṃsuyeva. Tenevāha – ‘‘avasese pañca khuddakāpattikkhandhe eva paññapesī’’ti. Idañca thullaccayādīnaṃ pañcannaṃ lahukāpattikkhandhānaṃ sabbhāvamattaṃ sandhāya vuttaṃ, na pañcāpattikkhandhānaṃ anavasesato paññattattāva. Paṭhamabodhiyaṃ pañcannaṃ lahukāpattīnaṃ sabbhāvavacaneneva dhammasenāpatissa sikkhāpadapaññattiyācanā visesato garukāpattipaññattiyā pātimokkhuddesassa ca hetubhūtāti daṭṭhabbā. Keci pana ‘‘tasmiṃ tasmiṃ pana vatthusmiṃ avasesapañcakhuddakāpattikkhandhe eva paññapesīti idaṃ dvādasame vasse verañjāyaṃ vutthavassena bhagavatā tato paṭṭhāya aṭṭhavassabbhantare paññattasikkhāpadaṃ sandhāya vutta’’nti vadanti, taṃ na sundaraṃ tato pubbepi sikkhāpadapaññattiyā sabbhāvato. Teneva verañjakaṇḍe ‘‘ekabhikkhunāpi ratticchedo vā pacchimikāya tattha vassaṃ upagacchāmāti vassacchedo vā na kato’’ti ca ‘‘sāmampi pacanaṃ samaṇasāruppaṃ na hoti, na ca vaṭṭatī’’ti ca vuttaṃ. Ārādhayiṃsūti cittaṃ gaṇhiṃsu, ajjhāsayaṃ pūrayiṃsu, hadayagāhiniṃ paṭipattiṃ paṭipajjiṃsūti attho. Ekaṃ samayanti ekasmiṃ samaye, paṭhamabodhiyanti attho.

Yaṃ ādīnavanti sambandho. Sikkhāpadaṃ paññapentoti paṭhamapārājikasikkhāpadaṃ paññapento. Ādīnavaṃ dassessatīti ‘‘varaṃ te, moghapurisa, āsīvisassa ghoravisassa mukhe aṅgajātaṃ pakkhittaṃ, na tveva mātugāmassa aṅgajāte aṅgajātaṃ pakkhitta’’ntiādinā yaṃ ādīnavaṃ dassessati. Abhiviññāpesīti imassa ‘‘pavattesī’’ti ayamattho kathaṃ laddhoti āha ‘‘pavattanāpi hī’’tiādi. Kāyaviññatticopanatoti kāyaviññattivasena pavattacalanato. Kasmā panesa methunadhammena anatthikopi samāno tikkhattuṃ abhiviññāpesīti āha – ‘‘tikkhattuṃ abhiviññāpanañcesā’’tiādi. Tattha tikkhattuṃ abhiviññāpananti muttipāpanavasena tīsu vāresu methunadhammassa pavattanaṃ.


36. 从女性的少女身份开始，直到晚年，若在第八个月的第八周，怀孕的感觉出现时，几种红色的胎动就会在此时出现，之后红色的血液流出，因而说“在花开的季节，红色的胎动出现”。胎儿的安置之处，即在那个地方，孩子出生。经过安置，便是出生。实际上只有之前的胎动会出现。这是它们的本性。由于污垢，即红色的污垢。由于清洁而被认为是清洁的，因此在第四天之后，胎儿的安置是清洁的。然而在清洁的地方，母亲和父亲在一次聚会中，七天内都是田地，因胎儿的安置而有少许红色的污垢存在。有些人说“即使是半个月也只是田地”。外部的，即在条件中，因而说“古老的第二种外部，在那里抓住它”。在用法上，地面这个词也是适用的，就像“抓住善施者的脚”一样。
过去的规定的戒律，按本性来说是不被规定的，指的是第一条破戒的戒律，因此说“第一破戒的戒律被放置”。解释所说的内容，因此说“显然，尊者在第一次觉悟时”。这样的内容与破戒的规定相符。仅仅是作为例证，符合僧团的其他规定的行为。正因如此说：“在剩下的五个小法的部分中也应当指出”。这也是指厚重的、轻微的五个小法的部分的本性，而不是因为五个小法的部分的规定而不被指出。第一觉悟时，五个轻微的法的本性，因而应当认为是法军的戒律的规定，特别是重法的规定和戒律的内容的因缘。有人说“在那个地方，在那个地方的剩余的五个小法的部分也应当指出”，这是在第十二年，维兰伽所说的，从那时起，关于八年中的规定的戒律被提到，因此说“这是不美的”。正因如此，在维兰伽的章节中说：“即使是一个比丘的夜间切断，或后来的岁月也不应被认为是切断”。“即使是食物的准备也不应被认为是僧侣的样子，也不应被认为是合适的”。
“他们开始呼唤”是指心中产生的想法，充满了意图，心中所持的行为是指行为的展开。一个时间，即在某个时间，指的是第一次觉悟的意思。
“什么是危险”是指相关性。戒律是指第一破戒的戒律。将危险显现出来，“对你，愚者，像毒蛇那样可怕的嘴，不能被母亲所拥有的那样”。因此显现的危险。因为显现的意思是“发生了”，因此说“发生的事情”。身体的显现是指身体的显现。为什么这个人即使是与性行为无关的也会被称为三次显现？因此说“即使是三次显现”。在这里，三次显现是指在三种情况下的性行为的发生。


Sabbesampi padānaṃ avadhāraṇaphalattā vināpi evakāraṃ avadhāraṇattho viññāyatīti āha ‘‘teneva ajjhācārenā’’ti. Aṭṭha hi gabbhakāraṇāni. Vuttañhetaṃ –

‘‘Methunacoḷaggahaṇaṃ, tanusaṃsaggo ca nābhiāmasanaṃ;

Pānaṃ dassanasavanaṃ, ghāyanamiti gabbhahetavo aṭṭhā’’ti.

Idāni avadhāraṇena nivattitamatthaṃ dassetukāmo āha – ‘‘kiṃ pana aññathāpi gabbhaggahaṇaṃ hotī’’tiādi. Nanu ca nābhiparāmasanampi kāyasaṃsaggoyeva, kasmā naṃ visuṃ vuttanti? Ubhayesaṃ chandarāgavasena kāyasaṃsaggo vutto, itthiyā chandarāgavasena nābhiparāmasanaṃ, vatthuvasena vā taṃ visuṃ vuttanti daṭṭhabbaṃ. Kathaṃ pana kāyasaṃsaggena gabbhaggahaṇaṃ hoti, kathañca tattha sukkasoṇitassa sambhavoti āha ‘‘itthiyo hī’’tiādi . Chandarāguppattivasena itthiyā sukkakoṭṭhāso calito hoti, sopi gabbhasaṇṭhānassa paccayo hotīti adhippāyo. Itthisantānepi hi rasādisattadhātuyo labbhantiyeva. Tenāha – ‘‘aṅgapaccaṅgaparāmasanaṃ sādiyantiyopi gabbhaṃ gaṇhantī’’ti. Gaṇṭhipadesu pana ‘‘kāyasaṃsaggādinā sattappakārena gabbhaggahaṇe pitu sukkakoṭṭhāsaṃ vinā chandarāgavasena mātu vikārappattaṃ lohitameva gabbhasaṇṭhānassa paccayo hotī’’ti vuttaṃ. ‘‘Yassa aṅgapaccaṅgaparāmasanaṃ sādiyitvā mātā puttaṃ paṭilabhati, sace so aparena samayena paripuṇṇindriyo hutvā tādisaṃ pitaraṃ manussajātikaṃ jīvitā voropeti, pitughātakova hotī’’ti vadanti.

Taṃasuciṃ ekadesaṃ mukhena aggahesīti purāṇacīvaraṃ dhovantī tattha yaṃ asuciṃ addasa, taṃ asuciṃ ekadesaṃ pivi. ‘‘Vaṭṭati tumhākaṃ methunadhammo’’ti puṭṭho ‘‘kappatu vā mā vā kappatu, mayaṃ tena anatthikā’’ti dassento āha ‘‘anatthikā mayaṃ etenā’’ti. Kiñcāpi nābhiparāmasane methunarāgo natthi, tathāpi nābhiparāmasanakāle phassasādiyanavasena assādamattaṃ tassā ahosīti gahetabbaṃ, aññathā gabbhasaṇṭhahanaṃ na siyā. Diṭṭhamaṅgalikāya nābhiparāmasanena maṇḍabyassa nibbatti ahosi, caṇḍapajjotamātu nābhiyaṃ vicchikā pharitvā gatā, tena caṇḍapajjotassa nibbatti ahosīti āha ‘‘eteneva nayenā’’tiādi. Purisaṃ upanijjhāyatīti vātapānādinā disvā vā diṭṭhapubbaṃ vā purisaṃ upanijjhāyati. Rājorodhā viyāti sīhaḷadīpe kira ekissā itthiyā tathā ahosi, tasmā evaṃ vuttaṃ.

Idhāti imasmiṃ vatthusmiṃ. Ayanti sudinnassa purāṇadutiyikā. Yaṃ sandhāyāti yaṃ ajjhācāraṃ sandhāya. Sukkaṃ sandhāya ‘‘mātāpitaro ca sannipatitā hontī’’ti vuttaṃ, mātā ca utunī hotīti lohitaṃ sandhāya. Tattha sannipatitā hontīti asaddhammavasena ekasmiṃ ṭhāne samāgatā saṅgatā honti. Mātā ca utunī hotīti idaṃ utusamayaṃ sandhāya vuttaṃ, na lokasamaññākarajassa lagganadivasamattaṃ. Gandhabboti tatrūpagasatto, gantabboti vuttaṃ hoti. Ta-kārassa dha-kāro katoti daṭṭhabbaṃ. Atha vā gandhanato uppajjanagatiyā nimittupaṭṭhānena sūcanato dīpanato gandhoti laddhanāmena bhavagāmikammunā abbati pavattatīti gandhabbo, tattha uppajjanakasatto. Paccupaṭṭhito hotīti upagato hoti. Ettha ca na mātāpitūnaṃ sannipātaṃ olokayamāno samīpe ṭhito nāma hoti, kammayantayantito pana eko satto tasmiṃ okāse nibbattanako purimajātiyaṃ ṭhitoyeva gatinimittādiārammaṇakaraṇavasena upapattābhimukho hotīti adhippāyo.

-------
 
这段文字的汉语翻译如下：

由于所有的词语都涉及到阐述和效果，所以即使没有明确的说明，也能从中显现出阐述的意义。正如所说：“因此，按照这种方式……”这里所提到的是，“当时佛陀住在维兰贾地区”之类的引述，是由某个人所说的，讲述的时间、原因、持有的内容等。通过这些叙述，解释了佛教教义的核心含义。

接着，文中进一步说明了为何在某些情况下会提到“会不会有不同的情况”，并指出“那时为什么没有说明呢？”这是因为这里所涉及到的身体接触，或者与他人的亲密接触，都是基于欲望和情欲（例如女性与男性的亲密接触）。因此，这种亲密接触被认为是有意义的，而与生殖相关的接触，则需要进一步的阐释。尽管在某些情况下身体接触本身并没有产生性欲，但也会被认为在某些情境下会有一定的影响。

在提到“这种情况如何涉及到妊娠的发生”时，文章描述了女性体内的变化与性欲的关系。例如，女性因性欲产生的变化，或者体内的物质变化（如白色分泌物的流动）被认为是妊娠的原因。接着，文中提到，尽管两者之间有一定的联系，但“如果这种接触未能引起怀孕，则说明它不适用于某些特定情况。”

同时，文中还涉及到关于身体接触的更深层含义，提到如体液的变化，触摸的性质等，如何与怀孕的发生或不发生有关。

------------------------
总的来说，文章通过描述身体接触、情欲和生育之间的关系，阐释了这些行为背后的佛教教义，并且在不同的语境中给出了关于行为、接触与妊娠的解释。


-------------
 
这段文字是梵文经典的宗教和哲学内容，涉及佛教教义、因果关系、身体和情欲的关系等，下面是完整的翻译：

---

由于所有的词语的意义都与明确的结果有关，因此即使没有详细阐述，这种阐明的意义依然是显现的。正如所说：“因此，由这种行为的方式……”这里所说的是，“当时佛陀在维兰贾住着”这样的引述，指的是由某个个体在某个时间、出于某种原因说的内容，也可以理解为这个内容所带有的含义。通过这些引述，我们试图通过阐明佛教教义的目的来展示教义的深刻意义。

接下来，文章提到了“为什么会有不同的怀孕情况”，并进一步解释了为什么某些情况下没有明确提到怀孕的过程。这里讨论的是亲密接触和身体接触的含义，强调这与欲望、情欲等相关。例如，涉及到女性和男性的亲密接触。尽管这种接触本身并不总是产生生育的后果，但在某些情况下，身体接触仍然具有一定的重要性。

文中进一步探讨了“怀孕的发生是如何与身体接触相关”的问题。解释说女性的身体在情欲的驱使下会发生变化，这种变化被认为是妊娠的原因之一。接着，文章提到，尽管这种亲密接触本身并不一定会导致怀孕，但在某些情境下，如果体内的白色分泌物或其他物质发生变化，则可以解释为怀孕的迹象。也就是说，这些变化仍然与妊娠的发生有着某种内在联系。

而在论述身体接触和怀孕之间的关系时，文章还提到，如果身体接触没有产生怀孕的结果，则这种接触本身就没有作用，或称为“无效接触”。这与怀孕的直接因果关系进行对比，强调在一些情况下，即便发生了接触，也不一定意味着会导致怀孕。

在讨论身体接触与怀孕的进一步关系时，文中提到，身体接触的方式、接触的时间、以及接触中涉及的不同元素都可能影响怀孕的可能性。例如，通过解释女性体内发生的生理变化，说明了接触和怀孕之间可能存在的关联。通过这种方式，文中进一步阐明了身体和欲望之间的复杂关系。

此外，文中提到“接触”不仅限于触摸，还包括身体接触的其他形式。文章认为这种接触在不同情境下的性质可能对怀孕产生影响，具体的情况依然需要从不同的角度来解释。这一观点与之前提到的身体接触的本质及其与生育之间的联系相吻合。

总的来说，本文通过阐述情欲、身体接触与妊娠之间的因果关系，以及这些行为背后的佛教哲学意义，提出了对怀孕和生育的进一步理解，并探讨了这些身体行为如何与教义、因果法则和佛教的伦理观念相互交织。这些讨论不仅关乎身体和生育，还涉及到情欲、行为和结果之间的深刻联系。

--- 

这段内容涉及的概念非常复杂，融入了许多宗教和哲学的理论，如因果律、欲望、身体的变化等，旨在通过这些讨论对人类行为和生命的奥秘做出解释。


Sannipātāti samodhānena samāgamena. Gabbhassāti gabbhe nibbattanakasattassa. Gabbhe nibbattanakasattopi hi gabbhoti vuccati. Yathāha – ‘‘yathā kho panānanda, aññā itthikā nava vā dasa vā māse gabbhaṃ kucchinā pariharitvā vijāyantī’’ti (ma. ni. 3.205). Katthaci pana gabbhoti mātukucchi vutto. Yathāha –

‘‘Yamekarattiṃ paṭhamaṃ, gabbhe vasati māṇavo;

Abbhuṭṭhitova so yāti, sa gacchaṃ na nivattatī’’ti. (jā. 1.15.363); –

Ettha ca gabbhati attabhāvabhāvena pavattatīti gabbho, kalalādiavattho dhammappabandho, taṃnissitattā pana sattasantāno ‘‘gabbho’’ti vutto yathā ‘‘mañcā ukkuṭṭhiṃ karontī’’ti. Taṃnissayabhāvato mātukucchi ‘‘gabbho’’ti veditabbo. Gabbho viyāti vā. Yathā hi nivāsaṭṭhānatāya sattānaṃ ovarako ‘‘gabbho’’ti vuccati, evaṃ gabbhaseyyakānaṃ sattānaṃ yāva abhijāti nivāsaṭṭhānatāya mātukucchi ‘‘gabbho’’ti vuttoti veditabbo. Avakkanti hotīti nibbatti hoti.

Ārakkhadevatāti tassa ārakkhatthāya ṭhitā devatā. Assa taṃ ajjhācāranti sambandho. Tathā nicchāresunti tathā mahantaṃ saddaṃ katvā nicchāresuṃ. Kiñcāpi idha pāḷiyaṃ ākāsaṭṭhadevatā visuṃ na āgatā, tathāpi saddassa anussāvane ayamanukkamoti dassetuṃ cātumahārājikadevatāyo dvidhā katvā ākāsaṭṭhadevatā visuṃ vuttā. Tenettha ākāsaṭṭhakānaṃ visuṃ gahitattā cātumahārājikāti paribhaṇḍapabbataṭṭhakā veditabbā. Itihāti nipātasamudāyo evaṃsaddassa atthe daṭṭhabboti āha ‘‘eva’’nti. Khaṇena muhuttenāti padadvayaṃ vevacanabhāvato samānatthamevāti daṭṭhabbaṃ. Ekakolāhalamahosīti devabrahmalokesu ekakolāhalamahosi. Kiñcāpi hi so saddo yāva brahmalokā abbhuggacchi, tathāpi na so manussānaṃ visayo tesaṃ rūpaṃ viya, teneva bhikkhū pucchiṃsu – ‘‘kacci no tvaṃ, āvuso sudinna, anabhirato’’ti.

37.‘‘Evaṃ mātāputtānaṃ pabbajjā saphalā ahosi, pitā pana vippaṭisārābhibhūto vihāsī’’ti vacanato sudinnassa tasmiṃ attabhāve arahattādhigamo nāhosīti viññāyati. Keci pana ‘‘pubbekatapuññatāya codiyamānassa bhabbakulaputtassāti vuttattā sudinno taṃ kukkuccaṃ vinodetvā arahattaṃ sacchākāsi, teneva pabbajjā anuññātā’’ti vadanti. Taṃ pāḷiyā aṭṭhakathāya ca na sameti. Pubbekatapuññatā ca appamāṇaṃ tādisassapi antarākatapāpakammassa vasena ajātasattuno viya adhigamantarāyadassanato. Katākatānusocanalakkhaṇaṃ kukkuccaṃ idhādhippetanti āha ‘‘ajjhācārahetuko pacchānutāpo’’ti. Kataṃ ajjhācāraṃ paṭicca anusocanavasena virūpaṃ saraṇaṃ cintanaṃ vippaṭisāroti āha ‘‘vippaṭisārotipi tasseva nāma’’nti. Kucchitaṃ kataṃ kiriyāti kukataṃ, kukatameva kukkuccanti āha ‘‘kucchitakiriyābhāvato kukkucca’’nti. Pariyādinnamaṃsalohitattāti parikkhīṇamaṃsalohitattā. Avipphārikoti uddesādīsu byāpārarahito, abyāvaṭoti attho. Vahacchinnoti chinnavaho, bhāravahanena chinnakkhandhoti vuttaṃ hoti. Taṃ taṃ cintayīti ‘‘yadi ahaṃ taṃ pāpaṃ na karissaṃ, ime bhikkhū viya paripuṇṇasīlo assa’’ntiādinā taṃ taṃ cintayi.

 
这段文本是佛教经典中有关因果关系、修行和宗教仪式的描述。下面是这段文本的完整汉语翻译：

---

**“Sannipātāti samodhānena samāgamena”** 译为“聚集”是指集合或汇聚的意思。  
**“Gabbhassāti gabbhe nibbattanakasattassa”** 译为“怀孕”，指的是在母亲的子宫中形成的生命。即便是怀孕中的生命，也被称为“怀孕”，正如所说：  
“就如阿难所说，有些女性在怀孕的第九或第十个月里，胎儿仍然能够保持在母亲的子宫内。”（《中阿含经》卷3.205）。  
有时，“gabbho”这个词用来指代母亲的子宫。例如，有一段经文说：“在某一夜，年轻男子在子宫中生活；一旦从母亲的子宫中出来，他便离开了，再也不回来了。”（《大本经》1.15.363）。  
这里的“gabbho”即是指作为生命发生的地方——母体内的胎儿。在某些情况下，所谓的“gabbho”也指代胎儿，依赖于母体的生物学条件。

**“Ārakkhadevatāti tassa ārakkhatthāya ṭhitā devatā”** 意思是指那些站立以保护胎儿的天神，专门负责保护的神灵。  
**“Assa taṃ ajjhācāranti sambandho”** 这里意指与行为的关系。  
**“Tathā nicchāresunti tathā mahantaṃ saddaṃ katvā nicchāresuṃ”** 意思是通过制造巨大的声响，宣告事情的真相。尽管在经典中没有明确提到空中的神灵的出现，但为了显示这一点，经典分为两类神灵，一类是四大天王，另一类是天空神明。  
这段描述表明，在四大天王的保护下，天空中的神灵有所体现。  
**“Itihāti nipātasamudāyo evaṃsaddassa atthe daṭṭhabboti āha ‘eva’nti”** 这表明，“这样”的行为是一种回应或表达。  
**“Khaṇena muhuttenāti padadvayaṃ vevacanabhāvato samānatthamevāti daṭṭhabbaṃ”** 这意味着时间的短暂，瞬息即逝，指的是细微的时刻转瞬即逝的本质。  
**“Ekakolāhalamahosīti devabrahmalokesu ekakolāhalamahosi”** 这说明在神和梵天的领域内，这种激烈的声音是普遍存在的。  
尽管这种声音可能上升到梵天的境界，但它并不直接影响人类的世界，就像世间形态的呈现一样。

**“Evaṃ mātāputtānaṃ pabbajjā saphalā ahosi, pitā pana vippaṭisārābhibhūto vihāsī”** 这段经文表明，修行能够帮助母亲和儿子实现真正的解脱，但父亲则因烦恼和困惑而笑。  
有一些解释认为，父亲因先前积累的功德而感到困惑，但最终在放下忧虑后，达到了阿罗汉果位。因此，修行不是单纯的表面行为，而是基于内在的德行和净化。  
一些学者认为，父亲最终能够通过先前的功德和内心的转化，解决困惑，达成最终的解脱。  
此处还讨论了通过修行转化内心的困惑，达到解脱的过程。通过对先前的行为的反省，修行者能够净化内心，进而体验真正的解脱。  
此外，“kucchitakiriyābhāvato kukkucca”表明，懊悔或自责是因为过去的行为没有得到净化。  
**“Pariyādinnamaṃsalohitattāti parikkhīṇamaṃsalohitattā”** 说明了内在精华的消失，表明了修行的必要性和对内心觉知的提升。  
**“Avipphārikoti uddesādīsu byāpārarahito, abyāvaṭoti attho”** 解释了通过修行能够达到一种清净的境界，这个境界没有贪欲、无染之心。  
**“Vahacchinnoti chinnavaho, bhāravahanena chinnakkhandhoti vuttaṃ hoti”** 这意味着通过修行，烦恼的根源被切断，从而达到心灵的清净。

---

总结起来，这段文字探讨了生命的形成与因果关系、修行的成功与内心的转化、父母对孩子修行的影响等多个哲学概念，并提供了佛教教义中关于生死、解脱和内心净化的教导。

38.Evaṃbhūtanti kisalūkhādibhāvappattaṃ. Gaṇasaṅgaṇikāpapañcenāti gaṇe janasamāgame sannipatanaṃ gaṇasaṅgaṇikā, gaṇasaṅgaṇikāyeva papañco gaṇasaṅgaṇikāpapañco, tena. Yassāti ye assa. Kathāphāsukāti vissāsikabhāveneva kathākaraṇe phāsukā, sukhena vattuṃ sakkuṇeyyā, sukhasambhāsāti attho. Pasādassa pamāṇato ūnādhikattaṃ sabbadā sabbesaṃ natthīti āha ‘‘pasādapatiṭṭhānokāsassa sampuṇṇattā’’ti. Dānīti imasmiṃ atthe etarahi-saddo atthīti āha ‘‘dānīti nipāto’’ti. No-saddopi nu-saddo viya pucchanatthoti āha ‘‘kaccinu tva’’nti. Tameva anabhiratinti tehi bhikkhūhi pucchitaṃ tameva gihibhāvapatthanākāraṃ anabhiratiṃ. ‘‘Tamevā’’ti avadhāraṇena nivattitamatthaṃ dassento āha ‘‘adhikusalāna’’ntiādi. Adhikusalā dhammā samathavipassanādayo. Atthīti visayabhāvena citte parivattanaṃ sandhāya vuttaṃ, na pāpassa vattamānataṃ sandhāya, atthi visayabhāvena citte parivattatīti vuttaṃ hoti. Tenāha – ‘‘niccakālaṃ abhimukhaṃ viya me tiṭṭhatī’’ti.

Yaṃ tvanti ettha yanti hetuatthe nipāto, karaṇatthe vā paccattavacananti āha ‘‘yena pāpenā’’ti. Anekapariyāyenāti ettha pariyāya-saddo kāraṇavacanoti āha ‘‘anekakāraṇenā’’ti. Virāgatthāyāti bhavabhogesu virajjanatthāya. No rāgena rajjanatthāyāti bhavabhogesuyeva rāgena arañjanatthāya. Tenāha ‘‘bhagavatā hī’’tiādi. Esa nayo sabbapadesūti adhippāyikamattaṃ sabbapadesu atidissati. Idaṃ panettha pariyāyavacanamattanti ‘‘visaṃyogāyā’’tiādīsu sabbapadesu ‘‘kilesehi visaṃyujjanatthāyā’’tiādinā padatthavibhāvanavasena vuttapariyāyavacanaṃ sandhāya vadati. Na saṃyujjanatthāyāti kilesehi na saṃyujjanatthāya. Aggahaṇatthāyāti kilese aggahaṇatthāya, bhavabhoge vā taṇhādiṭṭhivasena aggahaṇatthāya. Na saṅgahaṇatthāyāti etthāpi imināva nayena attho veditabbo.

Nibbattitalokuttaranibbānamevāti saṅkhārehi nikkhantaṃ vivittaṃ, tatoyeva lokato uttiṇṇattā lokuttaraṃ nibbānaṃ. Madanimmadanāyāti vāti ettha avuttasamuccayatthena vā-saddena ādiatthena iti-saddena vā ‘‘pipāsavinayāyā’’tiādi sabbaṃ saṅgahitanti daṭṭhabbaṃ. Nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā pavattamānena ariyamaggena pahīyamānā rāgamānamadādayo taṃ patvā pahīyanti nāmāti āha ‘‘yasmā pana taṃ āgammā’’tiādi. Tattha taṃ āgammāti nibbānaṃ āgamma paṭicca ariyamaggassa ārammaṇapaccayabhāvahetu. Mānamadapurisamadādayoti ettha jātiādiṃ nissāya seyyassa ‘‘seyyohamasmī’’tiādinā uppajjanakamānoyeva madajananaṭṭhena madoti mānamado. Purisamado vuccati purisamāno, ‘‘ahaṃ puriso’’ti uppajjanakamāno. ‘‘Asaddhammasevanasamatthataṃ nissāya pavatto māno, rāgo eva vā purisamado’’ti keci. Ādi-saddena balamadayobbanamadādiṃ saṅgaṇhāti . Mahāgaṇṭhipade pana majjhimagaṇṭhipade ca ‘‘purisamado nāma sambhavo’’ti vuttaṃ, taṃ idha yuttaṃ viya na dissati. Na hi ‘‘bhagavatā sambhavassa vināsāya dhammo desito’’ti vattuṃ vaṭṭati. Nimmadāti vigatamadabhāvā. Imameva hi atthaṃ dassetuṃ ‘‘amadā’’ti vuttaṃ. Madā nimmadīyanti ettha amadabhāvaṃ vināsaṃ gacchantīti madanimmadano. Esa nayo sesapadesupi.


以下是巴利文的完整直译：
38. 如此存在着，即达到了幼芽等状态。以群体集会的繁衍而言，在群体人群集会中集合，群体集会即为繁衍，群体集会的繁衍，因此。对于谁，即可能是。谈话舒适，即通过亲密的方式进行交谈，能够轻松地说话，意思是愉快交谈。由于信仰的程度，其增减并非始终对所有人都存在，所以说"信仰立足之处已完全"。现在，在这一意义上存在"现在"这个语气词，所以说"现在是语气词"。"no"词如"nu"词一样是疑问，所以说"是否"。那个不悦，即被那些比丘询问的那个获得居士身份的方式的不悦。通过"那个"的强调，表明已经阻止，所以说"超越善法"等。超越善法，即止观等。存在，是指在对象方面心的转变，并非指邪恶的现存，而是说在对象方面心转变。因此说："仿佛始终在我面前站立"。
关于"yaṃ tu"，此处"ya"是因果语气词，或是工具格或独立格，所以说"以何种邪恶"。"以多种方式"，此处"方式"词是表示原因，所以说"以多种原因"。为了断除，即为了在有的享受中不染着。不是为了以贪欲染着，即仅在有的享受中以贪欲染着。因此说"世尊确实"等。这一原则适用于所有处所，仅仅表示意图。而这里的方式词仅仅是，如"为了分离"等，在所有处所中，如"为了从烦恼中分离"等，是根据词义阐释所说的方式词。不是为了联系，即不是为了与烦恼联系。不执取，即不执取烦恼，或在有的享受中以渴爱邪见方式不执取。不聚集，其意义也应以同样方式理解。
已生起的出世间涅槃，即从有为法中出离的清净，因从彼处超越世间而称为出世间涅槃。为了使狂醉消失，此处"vā"是未表达的累积意义，或是初始意义的"iti"，如"为了消除渴望"等，应被理解为全部包含。以涅槃为所缘而运作的圣道，灭除贪、慢、醉等，到达此处而被灭除，所以说"因为依靠此"等。在此，"依靠此"即依靠涅槃，作为圣道的所缘和因。慢醉、丈夫醉等，此处依靠出生等，因为"我是最好的"等而生起的慢即为醉，因为生成醉而称为慢醉。丈夫醉被称为丈夫慢，即生起"我是丈夫"的慢。有些人说："依靠不善法的修习而生起的慢，或贪欲本身就是丈夫醉"。"等"字包括力量醉、青春醉等。在大注释和中注释中说"丈夫醉即为生成"，但在此处看起来不太恰当。不应说"世尊宣说法是为了毁灭生成"。无醉，即无醉状态。正是为了展示这一意义，所以说"无醉"。醉不再醉，即走向无醉状态的毁灭。这一原则也适用于其他词语。


Kāmapipāsāti kāmānaṃ pātukamyatā, kāmataṇhāti attho. Ālīyanti abhiramitabbaṭṭhena sevīyantīti ālayā, pañca kāmaguṇāti āha ‘‘pañca kāmaguṇālayā’’ti. Pañcasu hi kāmaguṇesu chandarāgappahāneneva pañca kāmaguṇāpi pahīnā nāma honti, teneva ‘‘yo, bhikkhave, rūpesu chandarāgo’’tiādi (saṃ. ni. 3.323) vuttaṃ. Pañcakāmaguṇesu vā ālayā pañcakāmaguṇālayā. Ālīyanti allīyanti abhiramanavasena sevantīti ālayāti hi taṇhāvicaritānaṃ adhivacanaṃ. Tebhūmakavaṭṭanti tīsu bhūmīsu kammakilesavipākā vaṭṭanaṭṭhena vaṭṭaṃ. Virajjatīti palujjati. ‘‘Virajjatīti kāmavināso vutto, nirujjhatīti ekappahārena vināso’’ti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Virāgo nirodhoti sāmaññacodanāyapi ‘‘taṇhākkhayo’’ti adhikatattā taṇhāya eva virajjanaṃ nirujjhanañca vuttaṃ.

Catasso yoniyoti ettha yonīti khandhakoṭṭhāsassapi kāraṇassapi passāvamaggassapi nāmaṃ. ‘‘Catasso nāgayoniyo (saṃ. ni. 3.342-343) catasso supaṇṇayoniyo’’ti ettha hi khandhakoṭṭhāso yoni nāma. ‘‘Yoni hesā bhūmija phalassa adhigamāyā’’ti (ma. ni. 3.226) ettha kāraṇaṃ. ‘‘Na cāhaṃ brāhmaṇaṃ brūmi, yonijaṃ mattisambhava’’nti (ma. ni. 2.457; dha. pa. 396) ettha passāvamaggo. Idha pana khandhakoṭṭhāso ‘‘yonī’’ti adhippeto. Yavanti tāya sattā amissitāpi samānajātitāya missitā hontīti yoni. Sā pana atthato aṇḍādiuppattiṭṭhānavisiṭṭho khandhānaṃ bhāgaso pavattiviseso, sā ca aṇḍajajalābujasaṃsedajaopapātikavasena catubbidhā. Vuttañhetaṃ ‘‘catasso kho imā, sāriputta, yoniyo. Katamā catasso? Aṇḍajā yoni jalābujā yoni saṃsedajā yoni opapātikā yonī’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
Kāmapipāsāti，欲望的渴求，即欲望的可得性， kāmataṇhāti，意指欲望的渴求。Ālīyanti，因其是愉悦的地方而被享受，称为ālayā，五种欲望的特质，因此说“以五种欲望的特质为依托”。因为在五种欲望的特质中，仅通过断除欲望的渴求，五种欲望的特质也被称为被断除，因此说“你们，比丘，欲望中的渴求”之类（《相应部·尼柯篇》第3卷第323页）所说。五种欲望的特质，或称为五种欲望的依托。Ālīyanti，因其是愉悦的地方而被享受，称为ālayāti，欲望的流转的名词。Tebhūmakavaṭṭanti，三种领域中的因果业的结果的流转，因此称为流转。Virajjatīti，意指脱离。“Virajjatīti，欲望的灭除被称为，nirujjhatīti，通过一次性断除而灭除”在大注释中被提及。Virāgo nirodhoti，因其普遍的教导而被称为“欲望的灭尽”，而欲望的断灭也被称为脱离与灭除。
Catasso yoniyoti，此处“yoni”是指五蕴的来源、因、以及通往解脱的道路。“四种龙族（《相应部·尼柯篇》第3卷第342-343页），四种鸟族”在此处，五蕴的来源被称为“yoni”。“此处是为了获得地上果实的原因”（《中部经典》第3卷第226页），此处是指原因。“我并不称为婆罗门，因是由母亲所生” （《中部经典》第2卷第457页；《法句经》第396页），此处是指通往解脱的道路。在这里，五蕴的来源被称为“yoni”。以此，众生虽失去却因相同的种类而结合，因此称为“yoni”。而它的意义在于卵生等的产生的特定的五蕴的部分的变化，且因卵生、湿生、胎生、化生而分为四种。此处的意思是“这四种，舍利弗，来源是什么？卵生来源、湿生来源、胎生来源、化生来源”（《中部经典》）。

1.152).

Tattha aṇḍe jātā aṇḍajā. Jalābumhi jātā jalābujā. Saṃsede jātā saṃsedajā. Vinā etehi kāraṇehi uppatitvā viya nibbattāti opapātikā. Ettha ca petaloke tiracchāne manussesu ca aṇḍajādayo catassopi yoniyo sambhavanti, manussesu panettha kecideva opapātikā honti mahāpadumakumārādayo viya. Aṇḍajāpi kontaputtā dvebhātiyatherā viya, saṃsedajāpi padumagabbhe nibbattapokkharasātibrāhmaṇapadumavatīdevīādayo viya kecideva honti, yebhuyyena pana manussā jalābujāva. Petesupi nijjhāmataṇhikapetānaṃ niccadukkhāturatāya kāmasevanā natthi, tasmā te gabbhaseyyakā na honti. Jālāvantatāya na tāsaṃ kucchiyaṃ gabbho saṇṭhāti, tasmā te opapātikāyeva saṃsedajatāyapi asambhavato, avasesapetā pana catuyonikāpi honti. Yathā ca te, evaṃ yakkhāpi sabbacatuppadapakkhijātidīghajātiādayopi sabbe catuyonikāyeva. Sabbe nerayikā ca catumahārājikato paṭṭhāya uparidevā ca opapātikāyeva, bhummadevā pana catuyonikāva honti. Tattha devamanussesu saṃsedajaopapātikānaṃ ayaṃ viseso – saṃsedajā mandā daharā hutvā nibbattanti, opapātikā soḷasavassuddesikā hutvā.

Pañca gatiyoti ettha sukatadukkaṭakammavasena gantabbā upapajjitabbāti gatiyo. Yathā hi kammabhavo paramatthato asatipi kārake paccayasāmaggiyā siddho, taṃsamaṅginā santānalakkhaṇena sattena katoti voharīyati, evaṃ upapattibhavalakkhaṇagatiyo paramatthato asatipi gamake taṃtaṃkammavasena yesaṃ tāni kammāni tehi gantabbāti voharīyanti. Apica gatigati nibbattigati ajjhāsayagati vibhavagati nipphattigatīti bahuvidhā gati nāma. Tattha ‘‘taṃ gatiṃ pecca gacchāmī’’ti (a. ni. 4.184) ca ‘‘yassa gatiṃ na jānanti, devā gandhabbamānusā’’ti (dha. pa. 420; su. ni. 649) ca ayaṃ gatigati nāma. ‘‘Imesaṃ kho panāhaṃ bhikkhūnaṃ sīlavantānaṃ neva jānāmi āgatiṃ vā gatiṃ vā’’ti (ma. ni. 1.508) ayaṃ nibbattigati nāma. ‘‘Evampi kho te ahaṃ brahme gatiñca pajānāmi cutiñca pajānāmī’’ti (ma. ni. 1.503) ayaṃ ajjhāsayagati nāma. ‘‘Vibhavo gati dhammānaṃ, nibbānaṃ arahato gatī’’ti (pari. 339) ayaṃ vibhavagati nāma. ‘‘Dveyeva gatiyo sambhavanti anaññā’’ti (dī. ni. 1.258; 2.34; 3.200) ayaṃ nipphattigati nāma. Tāsu idha gatigati adhippetā, sā pana nirayatiracchānayonipettivisayamanaussadevānaṃ vasena pañcavidhā hoti. Vuttañhetaṃ – ‘‘pañca kho imā, sāriputta, gatiyo. Katamā pañca? Nirayo tiracchānayoni pettivisayo manussā devā’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
1.152).
在那里，卵生者出生于卵中。湿生者出生于水中。湿生者出生于湿生中。化生者则如同从这些原因中超越而生。此处在鬼道、畜生道和人道中，卵生等四种来源都存在，而在这里的人道中，只有少数是化生者，如大莲花王子等。卵生者也如同两位长老的儿子，湿生者也如同在莲花胎中出生的波克哈拉萨提婆和莲花女神等，然而大多数人是湿生者。在鬼道中，由于无常痛苦的存在，因而没有生于母胎的可能，因此它们是化生者。由于没有水的存在，因此没有在它们的子宫中安置胎儿，因此它们即便是湿生者也无法存在，剩余的鬼道生物则也属于四种来源。正如它们一样，所有的夜叉等生物也都属于四种来源。所有的地狱生物从四大王国开始，至上天的生物都是化生者，而地上的生物则属于四种来源。在那里，天人和人类的湿生者和化生者的区别在于，湿生者出生时是柔弱的，而化生者则已满十六岁。
五种去处，即根据善恶业而应去生，或应再生。正如业的存在，从绝对上讲，即使是非存在的因果关系也通过条件的结合而成立，依此，被称为“因果关系”的去处从绝对上讲即使是非存在的也因其各自的业而被称为应去生。并且有去处、再生去处、心意去处、分岐去处、成就去处等多种去处。此处“我将去那去处”（《增支部·尼柯篇》第4卷第184页）和“那些不知道去处的天神、甘达婆和人类”（《法句经》第420页；《相应部·尼柯篇》第649页）即是去处。 “我并不知道这些比丘的善德的去处或再生去处”（《中部经典》第1卷第508页），这是再生去处。 “确实，我知道你的去处，也知道你的死亡”（《中部经典》第1卷第503页），这是心意去处。“分岐的去处是法的去处，涅槃是阿罗汉的去处”（《法句经》第339页），这是分岐去处。“只有两种去处存在，除此之外没有其他”（《长部经·尼柯篇》第1卷第258页；第2卷第34页；第3卷第200页），这是成就去处。在这里，去处是指的去处，而它根据地狱、畜生、鬼道和人道的生物的性质分为五种。此处有云：“这五种，舍利弗，去处是什么？地狱、畜生道、生物、人类和天神。”

1.153).

Tattha yassa uppajjati, taṃ brūhentoyeva uppajjatīti ayo, sukhaṃ. Natthi ettha ayoti nirayo, tato eva ramitabbaṃ assādetabbaṃ tattha natthīti niratiatthena nirassādaṭṭhena ca nirayoti vuccati. Tiriyaṃ añcitāti tiracchānā, devamanussādayo viya uddhaṃ dīghā ahutvā tiriyaṃ dīghāti attho. Pakaṭṭhato sukhato ayanaṃ apagamo peccabhāvo, taṃ peccabhāvaṃ pattānaṃ visayoti pettivisayo, petayoni. Manassa ussannatāya manussā, satisūrabhāvabrahmacariyayogyatādiguṇavasena upacitamānasatāya ukkaṭṭhaguṇacittatāya manussāti vuttaṃ hoti, ayaṃ panattho nippariyāyato jambudīpavāsīvasena veditabbo. Yathāha – ‘‘tīhi, bhikkhave, ṭhānehi jambudīpakā manussā uttarakuruke ca manusse adhiggaṇhanti deve ca tāvatiṃse. Katamehi tīhi? Sūrā satimanto idha brahmacariyavāso’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
1.153).
在那里，对于生起者来说，生起时就增长，即为快乐。没有快乐的地方称为地狱，因此也称为无乐之处，因为那里没有可以享受的东西，所以从无乐和无味的角度称为地狱。横向移动的称为畜生，意思是不像天人和人类那样竖直长大，而是横向延伸。从快乐中分离的去处是死后的状态，那些达到死后状态的领域称为鬼道，即鬼的生处。因为心意增长而称为人类，因为具有正念、勇敢、适合修习梵行等品质而被称为具有优良品质的心意的人类，这个意思从非比喻的角度应该理解为指居住在阎浮提（印度）的人。如所说："比丘们，在三个方面，阎浮提的人类超过北俱卢洲的人类和三十三天的天神。哪三个方面？勇敢、具有正念、在此处修习梵行。"（《增支部·尼柯篇》）


9.21). Tathā hi buddhā ca bhagavanto paccekabuddhā aggasāvakā mahāsāvakā cakkavattino aññe ca mahānubhāvā sattā tattheva uppajjanti, tehi samānarūpāditāya pana saddhiṃ parittadīpavāsīhi itaramahādīpavāsinopi manussātveva paññāyiṃsu.

Apare pana bhaṇanti ‘‘lobhādīhi alobhādīhi ca sahitassa manassa ussannatāya manussā. Ye hi sattā manussajātikā, tesu visesato lobhādayo alobhādayo ca ussannā. Te lobhādiussannatāya apāyamaggaṃ, alobhādiussannatāya sugatimaggaṃ nibbānagāmimaggañca paripūrenti, tasmā lobhādīhi alobhādīhi ca sahitassa manassa ussannatāya parittadīpavāsīhi saddhiṃ catumahādīpavāsino sattavisesā manussāti vuccantī’’ti. Lokiyā pana ‘‘manuno apaccabhāvena manussā’’ti vadanti. Manu nāma paṭhamakappiko lokamariyādāya ādibhūto sattānaṃ hitāhitavidhāyako kattabbākattabbatāvasena pituṭṭhāniyo, yo sāsane mahāsammatoti vuccati amhākaṃ bodhisatto, paccakkhato paramparāya ca tassa ovādānusāsaniyaṃ ṭhitā sattā puttasadisatāya ‘‘manussā, mānusā’’ti ca vuccanti. Tato eva hi te ‘‘mānavā manujā’’ti ca voharīyanti.

Pañcahi kāmaguṇehi attano attano devānubhāvasaṅkhātehi iddhivisesehi ca dibbanti kīḷanti laḷanti jotantīti devā. Tattha kāmadevā kāmaguṇehi ceva iddhivisesehi ca, itare iddhiviseseheva dibbantīti veditabbā. Saraṇanti vā gamiyanti abhitthavīyantīti vā devā. Ettha ca nirayagatidevagatimanussagatīhi saddhiṃ okāsena khandhā vuttā. Tiracchānayonipettivisayaggahaṇena khandhānaṃ eva gahaṇaṃ veditabbaṃ tesaṃ tādisassa paricchinnassa okāsassa abhāvato. Yattha yattha vā te araññasamuddapabbatapādādike nibaddhavāsaṃ vasanti, tādisassa ṭhānassa vasena okāsopi gahetabbo. Satta viññāṇaṭṭhitiyo nava sattāvāsā ca heṭṭhā saṃvaṇṇitanayā eva. Aparāparabhāvāyāti aparāparaṃ yoniādito yoniādibhāvāya. Ābandhanaṃ gaṇṭhikaraṇaṃ, saṃsibbanaṃ tunnakaraṇaṃ. Taṇhāya nikkhantaṃ tattha tassā sabbaso abhāvato, nikkhamanañcassa taṇhāya visaṃyogo evāti āha ‘‘visaṃyutta’’nti.

Kāmānaṃ pahānanti ettha kāmaggahaṇena kāmīyatīti kāmo, kāmetīti kāmoti duvidhassapi kāmassa saṅgaho katoti āha ‘‘vatthukāmānaṃ kilesakāmānañca pahāna’’nti. Vatthukāmappahānañcettha tesu chandarāgappahānenāti veditabbaṃ. Kāmasaññānanti kāmesu, kāmasahagatānaṃ vā saññānaṃ. Pariññāti tividhāpi pariññā idhādhippetāti āha ‘‘ñātatīraṇapahānavasena tividhā pariññā’’ti. Tattha katamā ñātapariññā? Sabbaṃ tebhūmakaṃ nāmarūpaṃ ‘‘idaṃ rūpaṃ, ettakaṃ rūpaṃ, na ito bhiyyo, idaṃ nāmaṃ, ettakaṃ nāmaṃ, na ito bhiyyo’’ti bhūtupādāyabhedaṃ rūpaṃ phassādibhedaṃ nāmañca lakkhaṇarasapaccupaṭṭhānapadaṭṭhānato vavatthapeti, kammāvijjādikañcassa paccayaṃ pariggaṇhāti, ayaṃ ñātapariññā.


以下是巴利文的完整直译：
9.21)。因此,佛陀、世尊、辟支佛、上首弟子、大弟子、转轮圣王和其他具有大威力的众生都在那里出生,由于与他们具有相同的色身等,连同小岛上的居民和其他大陆的居民也被称为人类。
其他人则说:"因为具有贪等和无贪等的心意增长而称为人类。那些属于人类种族的众生,特别是贪等和无贪等增长。他们因贪等的增长而完成恶趣之道,因无贪等的增长而完成善趣之道和通往涅槃之道,因此由于具有贪等和无贪等的心意增长,连同小岛居民在内的四大洲居民这些特殊的众生被称为人类。"世俗人则说:"因为是摩奴的后裔而称为人类。"摩奴是第一劫的人,是世间规范的开创者,是众生利益与危害的制定者,在应做与不应做方面处于父亲的地位,在教法中被称为大众认可者,即我们的菩萨,直接或间接遵循他的教诲指导的众生,因为像儿子一样而被称为"人类"、"人"。因此他们也被称为"摩奴的后裔"、"人类"。
因为以五种欲乐和各自的天神威力称为神通而玩耍、嬉戏、闪耀,所以称为天神。其中,欲界天神以欲乐和神通玩耍,其他的则只以神通玩耍,应当如此理解。或者因为被归依、被赞颂而称为天神。这里,地狱道、天神道、人道与处所的五蕴一起被说。应当理解,畜生道和饿鬼道的提及仅指五蕴本身,因为它们没有这样的限定处所。或者,无论它们在哪里森林、海洋、山脚等处长期居住,也应当根据这样的处所来理解。七识住和九有情居如前所述。为了再三存在,即为了再三从生处等到生处等的存在。束缚是打结,缝合是缝纫。从渴爱中出离,因为那里完全没有渴爱,它的出离就是与渴爱分离,所以说"分离"。
关于"断除欲望",这里"欲望"一词包括两种欲望:被欲求的和欲求的,所以说"断除欲望对象和欲望烦恼"。这里应当理解,断除欲望对象是通过断除对它们的贪爱。欲望的想,即对欲望的,或与欲望相应的想。遍知,这里指三种遍知,所以说"通过了知、审察、断除的三种遍知"。其中,什么是了知遍知?对所有三界的名色,"这是色,这么多是色,不超过这些;这是名,这么多是名,不超过这些",如此确定大种及所造色的色法,以及触等的名法,从特征、作用、现起、近因来区分,并把业、无明等作为它的缘,这是了知遍知。


Katamā tīraṇapariññā? Evaṃ ñātaṃ katvā taṃ sabbaṃ tīreti aniccato dukkhato rogatoti dvācattālīsāya ākārehi, ayaṃ tīraṇapariññā nāma. Katamā pahānapariññā? Evaṃ tīrayitvā aggamaggena sabbasmiṃ chandarāgaṃ pajahati, ayaṃ pahānapariññā. Diṭṭhivisuddhikaṅkhāvitaraṇavisuddhiyo vā ñātapariññā, maggāmaggapaṭipadāñāṇadassanavisuddhiādayo, kalāpasammasanādianulomapariyosānā vā paññā tīraṇapariññā, ariyamagge ñāṇaṃ nippariyāyena pahānapariññā. Idha pana kāmasaññānaṃ sabhāvalakkhaṇapaṭivedhavasena aniccādisāmaññalakkhaṇavasena ca pavattamānānaṃ ñātatīraṇapariññānampi kiccanipphattiyā maggeneva ijjhanato maggakkhaṇaṃyeva sandhāya tividhāpi pariññā vuttā. Teneva ‘‘imesu pañcasu ṭhānesu kilesakkhayakaro lokuttaramaggova kathito’’ti vuttaṃ.

Kāmesu, kāme vā pātumicchā kāmapipāsāti āha – ‘‘kāmesu pātabyatānaṃ, kāme vā pātumicchāna’’nti. Imesu pañcasu ṭhānesūti ‘‘kāmānaṃ pahānaṃ akkhāta’’ntiādinā vuttesu pañcasu ṭhānesu. Tīsu ṭhānesūti ‘‘virāgāya dhammo desito, no sarāgāya, visaṃyogāya dhammo desito, no saṃyogāya, anupādānāya dhammo desito, no saupādānāyā’’ti evaṃ vuttesu ṭhānesu. Vippaṭisāraṃ karotīti evaṃ taṃ pāpaṃ vippaṭisāraṃ uppādeti. Kīdisaṃ vippaṭisāraṃ karotīti āha ‘‘īdisepi nāmā’’tiādi.



以下是巴利文的完整直译：
什么是了知的断除？如是了解后，所有这些都被称为“断除”，因为它们具有无常、痛苦和病的性质，这就是了知的断除。什么是断除的了知？如是断除后，通过最高的道路断除一切贪欲，这就是断除的了知。关于见的清净、疑的消除、了知的清净，或关于道与非道的修行智慧的见解，或关于元素的分析及其相应的结果的智慧，或关于高贵的道路的智慧，从非比喻的角度来看都是断除的了知。这里，关于欲望的想法，因其本质的特征和无常等的共同特征而产生的了知，这种了知也被称为了知的断除，因其具有可行的成就，故而与道路的修行有关，因此提及了三种了知。
在欲望中，欲望的渴求称为“欲望的渴望”，因此说“在欲望中被欲望所渴求”。在这五个方面，即提到的“欲望的断除”。在这三种方面，提到的“无欲的法被宣说，而非有欲的法；无结合的法被宣说，而非结合的法；无执着的法被宣说，而非有执着的法”。因此，产生了对这种恶的厌恶。什么样的厌恶？如是说“这种厌

39.Nevapiyakamyatāyāti attani satthu neva piyabhāvakāmatāya. Na bhedapurekkhāratāyāti na satthu tena bhikkhunā bhedanādhippāyapurekkhāratāya. Na kalisāsanāropanatthāyāti na dosāropanatthāya. Kalīti kodhassetaṃ adhivacanaṃ, tassa sāsanaṃ kalisāsanaṃ, kodhavasena vuccamāno garahadoso. Velanti sikkhāpadavelaṃ. Mariyādanti tasseva vevacanaṃ. Sikkhāpadañhi anatikkamanīyaṭṭhena ‘‘velā, mariyādā’’ti ca vuccati.

Ajjhācāravītikkamoti methunavasena pavattaajjhācārasaṅkhāto vītikkamo. Pakaraṇeti ettha pa-saddo ārambhavacanoti āha ‘‘kattuṃ ārabhatī’’ti. Katthaci upasaggo dhātuatthameva vadati, na visesatthajotakoti āha ‘‘karotiyeva vā’’ti. Jātiyāti khattiyādijātiyā. Gottenāti gotamakassapādigottena. Kolaputtiyenāti khattiyādijātīsuyeva sakkakulasotthiyakulādivisiṭṭhakulānaṃ puttabhāvena. Yasassīti mahāparivāro. Pesalanti piyasīlaṃ. Avikampamānenāti paṭighānunayehi akampamānena. Yassa tasmiṃ attabhāve uppajjanārahānaṃ maggaphalānaṃ upanissayo natthi, taṃ buddhā ‘‘moghapurisā’’ti vadanti ariṭṭhalāḷudāyīādike viya. Upanissaye satipi tasmiṃ khaṇe magge vā phale vā asati ‘‘moghapurisā’’ti vadantiyeva dhaniyaupasenattherādike viya. Sudinnassa pana tasmiṃ attabhāve maggaphalānaṃ upanissayo samucchinnoyeva, tena naṃ ‘‘moghapurisā’’ti āha.

Samaṇakaraṇānaṃ dhammānanti hirottappādīnaṃ. Maggaphalanibbānaggahaṇena paṭivedhasāsanassa gahitattā sāsanānanti paṭipattipariyattisāsanānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Chavinti tesaṃ pabhassarakaraṇaṃ chaviṃ. Kiṃ tanti āha ‘‘chāya’’nti, tesaṃ pakāsakaṃ obhāsanti attho. Kiṃ tanti āha ‘‘sundarabhāva’’nti. Chavimanugataṃ anucchavikaṃ. Patirūpantiādīsupi ‘‘tesa’’nti ānetvā sambandhitabbaṃ. Samaṇānaṃ kammaṃ sāmaṇakaṃ, na sāmaṇakaṃ assāmaṇakaṃ. Kathaṃ-saddayogena ‘‘na sakkhissasī’’ti anāgatavacanaṃ kataṃ. ‘‘Nāma-saddayogenā’’ti ca vadanti.

Dayālukenāti anukampāya sahitena. Paribhāsantoti garahanto. Niruttinayena āsīvisa-saddassa atthaṃ dassento āha ‘‘āsu sīgha’’ntiādi. Etassāti āsīvisassa. Āgacchatīti yo tena daṭṭho, taṃ patiāgacchati. Āsittavisotipi āsīviso, sakalakāye āsiñcitvā viya ṭhapitaviso parassa ca sarīre āsiñcanavisoti attho. Asitavisotipi āsīviso. Yaṃ yañhi etena asitaṃ hoti paribhuttaṃ, taṃ visameva sampajjati, tasmā asitaṃ visaṃ etassāti asitavisoti vattabbe ‘‘āsīviso’’ti niruttinayena vuttaṃ. Asisadisavisotipi āsīviso, asi viya tikhiṇaṃ parassa mammacchedanasamatthaṃ visaṃ etassāti āsīvisoti vuttaṃ hoti. Āsīti vā dāṭhā vuccati, tattha sannihitavisoti āsīviso. Sesasappehi kaṇhasappassa mahāvisattā āsīvisassānantaraṃ kaṇhasappo vutto. Sappamukhampi aṅgārakāsu viya bhayāvahattā akusaluppattiyā ṭhānaṃ na hotīti akusalakammato nivāraṇādhippāyena sīlabhedatopi suddhasīle ṭhitassa maraṇameva varataranti dassetuṃ ‘‘āsīvisassa kaṇhasappassa mukhe aṅgajātaṃ pakkhittaṃ vara’’nti vuttaṃ. Pabbajitena hi katapāpakammaṃ bhagavato āṇātikkamanato vatthumahantatāya mahāsāvajjaṃ. Kāsunti āvāṭopi vuccati rāsipi.

‘‘Kinnu santaramānova, kāsuṃ khaṇasi sārathi;

Puṭṭho me samma akkhāhi, kiṃ kāsuyā karissasī’’ti. (jā. 2.

以下是巴利文的完整直译：
39。无喜无爱，指的是对师父的心中没有喜爱之欲。无分裂的意图，指的是对那位比丘没有分裂的意图。无恶意的教导，指的是没有恶意的意图。愤怒，这就是愤怒的称谓，愤怒的教导被称为愤怒的教导，以愤怒的方式被称为可耻的恶。教规的时间。规范的定义。教规因不可违背而被称为“时间、规范”。
内心行为的违反，指的是因性欲而产生的内心行为的违反。此处的“开始”一词是指开始的说法，故说“开始做”。任何地方的前缀只说明元素的意义，而不说明特定的意义，故说“只是做而已”。出生，指的是士族等的出生。家族，指的是高贵的家族，像是释迦族等的家族。声望，指的是大声望的团体。可爱，指的是可爱的品质。无动摇，指的是在抵抗的情况下不动摇。若在其身上没有生起的因果果实，佛陀称之为“空无之人”，如阿里特、拉卢等。即便在此时此刻，在道路或果实上无有因果，佛陀也称之为“空无之人”，如达尼、优帕塞那等。对于善行者来说，在其身上有果实的因果关系被完全断绝，因此称之为“空无之人”。
关于修行者的法，指的是有羞愧心的法。因果果实的涅槃的获得，故应理解为修行的教导。光辉，指的是他们的光辉。什么是？如是说“阴影”，是指他们的显现。什么是？如是说“美丽的状态”。阴影所依，指的是附随的阴影。适合，指的是相关的。修行者的行为是修行者的，不是非修行者的。如何，借助“不能”一词表达未来的说法。借助“名”一词也可以这样说。
慈悲，指的是带有同情心的。责备，指的是指责。通过解释，显示出“蛇”的意义，故说“迅速”。这是指蛇。来者，指的是被他看到的，随之而来。被施加的蛇，指的是如同全身被施加的蛇，施加在他人身上的蛇。被施加的蛇，指的是。无论何时被施加的，必然会落入危险中，因此被称为施加的蛇。与刀相似的蛇，指的是与刀一样锋利的，能够切割他人身体的蛇。也称为牙齿，指的是在近处的蛇。其他的蛇，如黑蛇等，之后提到黑蛇。蛇的头部像火焰一样危险，因此因恶行而不适合的地方是，不适合的行为是为了阻止恶行而说的。因为出家者所做的恶行，由于佛陀的命令，因其重要性而被称为大罪。
“究竟是什么，何时会发生；被问时请告诉我，我该如何做？”（《增支部》2）

22.3) –

Ettha hi āvāṭo kāsu nāma.

‘‘Aṅgārakāsuṃ apare phuṇanti, narā rudantā paridaḍḍhagattā’’ti (jā. 2.

22.3) –
这里确实是指“卡苏”（Kāsu）。
“在火焰中，有人哭泣，因而身体被烧灼。”（《增支部》2）


Ettha rāsi. Idha pana ubhayampi adhippetanti āha ‘‘aṅgārapuṇṇakūpe aṅgārarāsimhi vā’’ti. Kassati khaṇīyatīti kāsu, āvāṭo. Kasīyati cīyatīti kāsu, rāsi. Padittāyāti dippamānāya. Saṃ-saddo ettha samantapariyāyoti āha ‘‘samantato pajjalitāyā’’ti.

Idaṃ mātugāmassa aṅgajāte aṅgajātapakkhipanaṃ nidānaṃ kāraṇamassa nirayupapajjanassāti itonidānaṃ, bhāvanapuṃsakañcetaṃ. Paccattavacanassa to-ādeso kato, tassa ca samāsepi alopo. Tattha nāma tvanti ettha tvaṃ-saddo ‘‘samāpajjissasī’’ti iminā sambandhamupagacchamāno atthīti āha ‘‘tvanti taṃsaddassa vevacana’’nti. ‘‘Yaṃ tanti pana pāṭho yuttarūpo’’ti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Yaṃ tanti nāyaṃ uddesaniddeso, yathā loke yaṃ vā taṃ vāti avaññātavacanaṃ, evaṃ daṭṭhabbanti āha – ‘‘yaṃ vā taṃ vā hīḷitaṃ avaññātanti vuttaṃ hotī’’ti. Nīcajanānanti nihīnaguṇānaṃ sattānaṃ. Gāmadhammanti ettha gāma-saddena gāmavāsino vuttā abhedūpacārenāti āha ‘‘gāmavāsikamanussāna’’nti. Kilesapaggharaṇakaṃ dhammanti rāgādikilesavissandanakadhammaṃ . Methunadhammo hi rāgaṃ paggharati. Methunadhammassa mahāsāvajjatāya oḷārikattā vuttaṃ ‘‘asukhuma’’nti. Anipuṇanti tasseva vevacanaṃ. Udake bhavaṃ odakaṃ. Kiṃ taṃ? Udakakiccanti āha – ‘‘udakakiccaṃ antikaṃ avasānaṃ assā’’ti. Samāpajjissatīti anāgatavacanaṃ nāma-saddayogena katanti āha – ‘‘samāpajjissatīti…pe… nāma-saddenayojetabba’’nti. Loke methunadhammassa ādikattā koci paṭhamakappiko, na panāyanti āha – ‘‘sāsanaṃ sandhāya vadatī’’ti. Bahūnanti puggalāpekkhaṃ, na pana akusalāpekkhanti āha ‘‘bahūnaṃ puggalāna’’nti.

Yaṃ asaṃvaraṃ paṭicca dubbharatādupposatādi hoti, so asaṃvaro dubbharatādi-saddena vutto kāraṇe phalūpacārenāti āha – ‘‘dubbharatādīnaṃ vatthubhūtassa asaṃvarassā’’ti. Vatthubhūtassāti kāraṇabhūtassa. Vasati ettha phalaṃ tadāyattavuttitāyāti hi kāraṇaṃ vatthu. Attāti cittaṃ sarīrañca, cittameva vā. Dubbharatañceva dupposatañca āpajjatīti attanā paccayadāyakehi ca dukkhena bharitabbataṃ posetabbatañca āpajjati. Asaṃvare ṭhito hi ekacco attanopi dubbharo hoti dupposo, ekacco upaṭṭhākānampi. Kathaṃ? Yo hi ambilādīni laddhā anambilādīni pariyesati, aññassa ghare laddhaṃ aññassa ghare chaḍḍento sabbaṃ gāmaṃ caritvā rittapattova vihāraṃ pavisitvā nipajjati, ayaṃ attano dubbharo. Yo pana sālimaṃsodanādīnaṃ patte pūretvā dinnepi dummukhabhāvaṃ anattamanabhāvameva dasseti, tesaṃ vā sammukhāva taṃ piṇḍapātaṃ ‘‘kiṃ tumhehi dinna’’nti apasādento sāmaṇeragahaṭṭhādīnaṃ deti, ayaṃ upaṭṭhākānaṃ dubbharo. Etaṃ disvā manussā dūratova parivajjenti ‘‘dubbharo bhikkhu na sakkā posetu’’nti.


以下是巴利文的完整直译：
这里是堆积。在这里，两者都被意图，所以说："在装满炭的坑中或炭堆中"。被挖掘意味着挖掘，是坑。被堆积、被积聚意味着堆。被点燃意味着正在发光。这里的"samantā"（周围）词意味着"从四周点燃"。
这是关于女性身体部位的添加，作为投生地狱的因由和缘由，这是中性名词。对于个别语词做了"to"的替换，并在复合词中省略。在那里，"nama tva"中，"tva"词与"你将进入"相关联，所以说"tva是taṃ词的另一种说法"。在文本注释中说："如果是'yaṃ ta'，则是适当的形式"。这不是直接引用，就像世俗语言中的"这个或那个"是不确定的说法，应该这样理解——"这个或那个被轻视，被不屑一顾"。
指低下阶层，即低劣品质的众生。在"村落法则"中，"村落"一词指村落居民，通过不加区分的使用方式说"村落居民"。指引起烦恼的法则，即引发贪等烦恼的法则。性行为法则确实引发贪欲。由于性行为法则极其有罪且粗糙，所以说"不微妙"。"不精细"是同义词。在水中存在的是水的。这是什么？水的行为，所以说："水的行为是临近的、最终的"。
"将进入"是未来时态，与名词词根相连，所以说："'将进入'应与名词词根连接"。在世间，性行为是最初的，没有第一个创始者，但不是这样，所以说："针对教义而说"。"众多"是针对个人的，不是针对不善，所以说"众多个人"。
由于无约束，产生难以忍受、不敬等，这种无约束通过"难以忍受"等词描述，是以果报的方式说明原因，所以说："作为难以忍受等的基础的无约束"。"基础"意味着原因。在这里，果报取决于行为。"自身"意指心和身体，或仅指心。他因自身和供养者而遭受难以忍受和不敬的痛苦。处于无约束中，有人自身难以奉养，也难以供养他人。如何？某人得到酸味食物后寻找非酸味食物，在不同人家得到食物后丢弃，游遍全村后空手进入寺院躺下，这人自身难以奉养。还有人即使得到大米、肉、饭等，仍表现出不悦和不满的态度，或当着施主面前贬低所给食物，对沙弥、居士等说"你们给了什么"，这人难以被供养。人们看到后从远处避开，说："这比丘难以奉养"。


Mahicchatanti ettha mahantāni vatthūni icchati, mahatī vā panassa icchāti mahiccho, tassa bhāvo mahicchatā, santaguṇavibhāvanatā paṭiggahaṇe amattaññutā ca. Mahiccho hi icchācāre ṭhatvā attani vijjamānasīladhutadhammādiguṇe vibhāveti, tādisassa paṭiggahaṇe amattaññutāpi hoti. Yaṃ sandhāya vadanti ‘‘santaguṇasambhāvanatā paṭiggahaṇe ca amattaññutā, etaṃ mahicchatālakkhaṇa’’nti. Sā panesā mahicchatā ‘‘idhekacco saddho samāno ‘saddhoti maṃ jano jānātū’ti icchati, sīlavā samāno ‘sīlavāti maṃ jano jānātū’ti’’ iminā nayena āgatāyeva, tāya samannāgato puggalo dussantappiyo hoti, vijātamātāpissa cittaṃ gahetuṃ na sakkoti. Tenetaṃ vuccati –

‘‘Aggikkhandho samuddo ca, mahiccho cāpi puggalo;

Sakaṭena paccayaṃ dentu, tayopete atappiyā’’ti. (ma. ni. aṭṭha. 1.252; a. ni. aṭṭha. 1.1.63; vibha. aṭṭha. 850; udā. aṭṭha. 31; mahāni. aṭṭha. 85);

Sattehi kilesehi ca saṅgaṇanaṃ samodhānaṃ saṅgaṇikāti āha – ‘‘gaṇasaṅgaṇikāya ceva kilesasaṅgaṇikāya cā’’ti. Kosajjānugato ca hotīti kusītabhāvena anugato hoti, kusītassa bhāvo kosajjaṃ. Aṭṭhakusītavatthupāripūriyāti ettha kucchitaṃ sīdatīti kusīto da-kārassa ta-kāraṃ katvā. Yassa dhammassa vasena puggalo ‘‘kusīto’’ti vuccati, so kusītabhāvo idha kusīta-saddena vutto. Vināpi hi bhāvajotanasaddaṃ bhāvattho viññāyati yathā ‘‘paṭassa sukka’’nti, tasmā kusītabhāvavatthūnīti attho, kosajjakāraṇānīti vuttaṃ hoti. Tathā hi –

‘‘Kammaṃ kho me kattabbaṃ bhavissati, kammaṃ kho pana me karontassa kāyo kilamissati, handāhaṃ nipajjāmīti so nipajjati, na vīriyaṃ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya, idaṃ paṭhamaṃ kusītavatthu. Ahaṃ kho kammaṃ akāsiṃ, kammaṃ kho pana me karontassa kāyo kilanto, handāhaṃ nipajjāmi…pe… maggo kho me gantabbo bhavissati, maggaṃ kho pana me gacchantassa kāyo kilamissati, handāhaṃ nipajjāmi…pe… ahaṃ kho maggaṃ agamāsiṃ, maggaṃ kho pana me gacchantassa kāyo kilanto, handāhaṃ nipajjāmi…pe… ahaṃ kho gāmaṃ vā nigamaṃ vā piṇḍāya caranto nālatthaṃ lūkhassa vā paṇītassa vā bhojanassa yāvadatthaṃ pāripūriṃ, tassa me kāyo kilanto akammañño, handāhaṃ nipajjāmi…pe… ahaṃ kho gāmaṃ vā nigamaṃ vā piṇḍāya caranto alatthaṃ lūkhassa vā paṇītassa vā bhojanassa yāvadatthaṃ pāripūriṃ, tassa me kāyo garuko akammañño māsācitaṃ maññe, handāhaṃ nipajjāmi…pe… uppanno kho me ayaṃ appamattako ābādho, atthi kappo nipajjituṃ, handāhaṃ nipajjāmi…pe… ahaṃ kho gilānā vuṭṭhito aciravuṭṭhito gelaññā, tassa me kāyo dubbalo akammañño, handāhaṃ nipajjāmīti so nipajjati, na vīriyaṃ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Idaṃ aṭṭhamaṃ kusītavatthu’’nti (dī. ni. 3.334; a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
"贪欲"在这里指的是渴望大的事物，或对大的事物的渴望，贪欲的状态是贪欲本身，善良品质的表现和无量的智慧。贪欲者在渴望行为中，展现出自身的德行、戒律、清净等品质，在这样的接受中，智慧也是无量的。由此所说的"善良品质的展现和接受中的无量智慧，这就是贪欲的特征"。贪欲者确实是这样，即有些人心中有信念，"愿人们知道我有信心"，有些人心中有戒律，"愿人们知道我有戒律"，以此方式而来，这样的人被视为令人厌恶，无法抓住他母亲的心。因此说：
"火焰和海洋，以及贪欲的人；
愿他们以车子给予供养，这三者皆是厌恶的。"（《中部经典》卷1.252；《增支部》卷1.1.63；《分类经》卷8.850；《优陀那》卷8.31；《大念处经》卷8.85）
与众生和烦恼的聚集和整合，称为"聚集"——"聚集者和烦恼聚集者"。因懒惰而跟随，因懒惰的状态是懒惰。贪欲的懒惰状态在这里是指懒惰。因某种法则而被称为"懒惰"，所以懒惰的状态在这里被称为懒惰。即使没有"法则"的词，法义仍然显而易见，如同"在接触时的白色"，因此是懒惰的状态，指的是懒惰的原因。确实如此：
"我将要做的事情会存在，然而我所做的事情的身体会疲惫，所以我就要躺下"，他就躺下了，不去努力，未能获得的目标，未能达到的成就，未能实现的真实，这就是第一种懒惰的状态。我确实做了事情，但我所做的事情的身体疲惫，因此我就要躺下……接下来我将要走的路会存在，而我所走的路的身体会疲惫，因此我就要躺下……我确实没有走过这条路，而我所走的路的身体疲惫，因此我就要躺下……我确实在村庄或城镇中托钵，直到饮食的饱满，无论是粗糙的还是精致的饮食，我的身体疲惫而无所作为，因此我就要躺下……我确实在村庄或城镇中托钵，直到饮食的饱满，无论是粗糙的还是精致的饮食，我的身体沉重而无所作为，我认为这是积累的，因而我就要躺下……我确实有一些微小的痛苦出现，有时间去躺下，因此我就要躺下……我确实在生病后起身，刚刚起身时身体虚弱，因此我就要躺下"，他就躺下了，不去努力，未能获得的目标，未能达到的成就，未能实现的真实。这是第八种懒惰的状态。（《大念处经》卷3.334；《增支部》）

8.80) –

Evamāgatāni ‘‘handāhaṃ nipajjāmī’’ti evaṃ pavattaosīdanāni uparūpari kosajjakāraṇattā aṭṭha kusītavatthūni nāma, tesaṃ pāripūriyā saṃvattatīti attho.

Subharo hoti suposoti attano upaṭṭhākehi ca sukhena bharitabbo posetabboti attho. Saṃvare ṭhito hi ekacco attanopi subharo hoti suposo, ekacco upaṭṭhākānampi. Kathaṃ? Yo hi yaṃ kiñci lūkhaṃ vā paṇītaṃ vā laddhā tuṭṭhacittova bhuñjitvā vihāraṃ gantvā attano kammaṃ karoti, ayaṃ attano subharo. Yo pana paresampi appaṃ vā bahuṃ vā lūkhaṃ vā paṇītaṃ vā dānaṃ ahīḷetvā attamano vippasannamukho hutvā etesaṃ sammukhāva paribhuñjitvā yāti, ayaṃ upaṭṭhākānaṃ subharo. Etaṃ disvā manussā ativiya vissatthā honti, ‘‘amhākaṃ bhadanto subharo, thokathokenapi tussati, mayameva naṃ posessāmā’’ti paṭiññaṃ katvā posenti. Appicchatanti icchāvirahitattaṃ. Ettha hi byañjanaṃ sāvasesaṃ viya, attho pana niravaseso. Appa-saddo hettha abhāvatthoti sakkā viññātuṃ ‘‘appābādhatañca sañjānāmī’’tiādīsu (ma. ni. 1.225) viya. Tenevāha ‘‘nittaṇhabhāva’’nti.

Tippabhedāya santuṭṭhiyāti yathālābhādisantosasāmaññena vuttaṃ, catūsu pana paccayesu tayo tayo santosāti dvādasavidho hoti santoso. Kathaṃ? Cīvare yathālābhasantoso yathābalasantoso yathāsāruppasantosoti tividho hoti santoso. Evaṃ piṇḍapātādīsu. Tassāyaṃ pabhedasaṃvaṇṇanā (ma. ni. aṭṭha. 1.252; saṃ. ni. aṭṭha. 2.2.144; a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
这样说来，"我将要躺下"的这种行为，因懒惰的原因而产生的八种懒惰状态，意思是它们的充满。
"轻松"是指能够被自己的随侍者轻松地供养和抚养的状态。处于约束中的人，有时自己也轻松，有时也能被随侍者轻松供养。如何呢？如果某人获得了任何粗糙或精致的食物，心满意足地享用后，回到住所做自己的事情，这就是他自己的轻松。另一方面，如果他对他人施予的少量或大量粗糙或精致的食物不以为意，心中愉快，面带微笑，直接享用这些食物，这就是随侍者的轻松。人们看到这些后，通常会非常满意，心想：“我们的善人真轻松，稍微给予他一点就满足了，我们一定要供养他。”
"少欲"是指缺乏渴望。这里的欲望如同有余的调味品，而意义却是没有余的。少的词在这里是指缺乏的状态，可以理解为“我感知到少的痛苦”等等（《中部经典》卷1.225）所说。因此说“没有欲望的状态”。
"三种分类的满足"是指根据实际获得的东西的满足，四种条件中有三种满足，所以有十二种满足。如何呢？在衣服上有根据实际获得的满足、根据力量的满足和根据外貌的满足，这三种满足。如此在乞食等方面也是如此。关于这些分类的解释（《中部经典》卷1.252；《相应部》卷2.2.144；《增支部》卷1）。

1.65) – idha bhikkhu cīvaraṃ labhati sundaraṃ vā asundaraṃ vā, so teneva yāpeti aññaṃ na pattheti, labhantopi na gaṇhāti. Ayamassa cīvare yathālābhasantoso. Atha pana pakatidubbalo vā hoti ābādhajarābhibhūto vā, garucīvaraṃ pārupanto kilamati, so sabhāgena bhikkhunā saddhiṃ taṃ parivattetvā lahukena yāpentopi santuṭṭhoyeva hoti. Ayamassa cīvare yathābalasantoso. Pakatidubbalādīnañhi garucīvarāni na phāsubhāvāvahāni sarīrakhedāvahāni ca hontīti payojanavasena anatricchatādivasena tāni parivattetvā lahukacīvaraparibhogo na santosavirodhīti. Aparo paṇītapaccayalābhī hoti, so paṭṭacīvarādīnaṃ aññataraṃ mahagghacīvaraṃ bahūni vā pana cīvarāni labhitvā ‘‘idaṃ therānaṃ cirapabbajitānaṃ, idaṃ bahussutānaṃ anurūpaṃ, idaṃ gilānānaṃ, idaṃ appalābhānaṃ hotū’’ti datvā tesaṃ purāṇacīvaraṃ vā saṅkārakūṭādito vā nantakāni uccinitvā tehi saṅghāṭiṃ katvā dhārentopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa cīvare yathāsāruppasantoso. Mahagghañhi cīvaraṃ bahūni vā cīvarāni labhitvāpi tāni vissajjetvā tadaññassa gahaṇaṃ yathāsāruppanaye ṭhitattā na santosavirodhīti.

Idha pana bhikkhu piṇḍapātaṃ labhati lūkhaṃ vā paṇītaṃ vā, so teneva yāpeti aññaṃ na pattheti, labhantopi na gaṇhāti. Ayamassa piṇḍapāte yathālābhasantoso. Yo pana attano pakativiruddhaṃ vā byādhiviruddhaṃ vā piṇḍapātaṃ labhati, yenassa paribhuttena aphāsu hoti, so sabhāgassa bhikkhuno taṃ datvā tassa hatthato sappāyabhojanaṃ bhuñjitvā samaṇadhammaṃ karontopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa piṇḍapāte yathābalasantoso. Aparo bahuṃ paṇītaṃ piṇḍapātaṃ labhati, so taṃ cīvaraṃ viya cirapabbajitabahussutaappalābhagilānānaṃ datvā tesaṃ vā sesakaṃ piṇḍāya vā caritvā missakāhāraṃ bhuñjantopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa piṇḍapāte yathāsāruppasantoso.

Idha pana bhikkhu senāsanaṃ labhati manāpaṃ vā amanāpaṃ vā, so tena neva somanassaṃ, na paṭighaṃ uppādeti, antamaso tiṇasantharakenapi yathāladdheneva tussati. Ayamassa senāsane yathālābhasantoso. Yo pana attano pakativiruddhaṃ vā byādhiviruddhaṃ vā senāsanaṃ labhati, yatthassa vasato aphāsu hoti, so taṃ sabhāgassa bhikkhuno datvā tassa santake sappāyasenāsane vasantopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa senāsane yathābalasantoso. Aparo mahāpuñño leṇamaṇḍapakūṭāgārādīni bahūni paṇītasenāsanāni labhati, so tāni cīvarādīni viya cirapabbajitabahussutaappalābhagilānānaṃ datvā yattha katthaci vasantopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa senāsane yathāsāruppasantoso. Yopi ‘‘uttamasenāsanaṃ nāma pamādaṭṭhānaṃ, tattha nisinnassa thinamiddhaṃ okkamati, niddābhibhūtassa puna paṭibujjhato pāpavitakkā pātubhavantī’’ti paṭisañcikkhitvā tādisaṃ senāsanaṃ pattampi na sampaṭicchati, so taṃ paṭikkhipitvā abbhokāsarukkhamūlādīsu vasantopi santuṭṭhova hoti. Ayampissa senāsane yathāsāruppasantoso.


以下是巴利文的完整直译：
在这里，僧人获得了美丽或不美丽的袈裟，他因此而满足于此，不再渴望其他，即使获得了也不去接受。这是他在袈裟上的适当满足。若他身体虚弱或被疾病所压迫，穿着沉重的袈裟而感到疲惫，因此与其他僧人一起轮流穿戴轻便的袈裟时，他也会感到满足。这是他在袈裟上的力量满足。因为对于身体虚弱者等，沉重的袈裟并不适合身体的负担，因此通过轮流穿戴轻便的袈裟而不与满足相违背。
另一个人获得了珍贵的供养，他获得了某种昂贵的袈裟或许多袈裟，给予那些老比丘、博学者、病人和少欲者，取走他们的旧袈裟或从堆里取出不适合的袈裟，甚至在这些情况下仍然感到满足。这是他在袈裟上的外表满足。即使获得了昂贵的袈裟或许多袈裟，他也会放弃这些，接受其他适合的东西，因此不会与满足相违背。
在这里，僧人获得了粗糙或精致的乞食，他因此而满足于此，不再渴望其他，即使获得了也不去接受。这是他在乞食上的适当满足。若他获得了与自己身体状况相反或与疾病相反的乞食，因而不适合自己，他将其给予其他合适的僧人，自己吃到适合的食物，做着修行的事情时，他也会感到满足。这是他在乞食上的力量满足。另一个人获得了许多精致的乞食，他将其给予那些老比丘、博学者、病人和少欲者，甚至在这些情况下仍然感到满足。这是他在乞食上的外表满足。
在这里，僧人获得了舒适或不舒适的卧具，他因此既不感到愉快，也不产生愤怒，至少在草垫上也能满足于他所获得的。 这是他在卧具上的适当满足。若他获得了与自己身体状况相反或与疾病相反的卧具，住在那里的话会感到不适，他将其给予其他合适的僧人，自己住在适合的卧具上时，也会感到满足。这是他在卧具上的力量满足。另一个人获得了许多优秀的卧具，例如石窟、房屋等，他将其给予那些老比丘、博学者、病人和少欲者，甚至在这些情况下仍然感到满足。这是他在卧具上的外表满足。若有人认为“最好的卧具是懈怠的根源，坐在那里会使懒惰降临，沉睡时又会出现不善的思维”，因此不接受这样的卧具，他将其拒绝，住在空旷的树下或根部等地方时，也会感到满足。这是他在卧具上的外表满足。


Idha pana bhikkhu bhesajjaṃ labhati lūkhaṃ vā paṇītaṃ vā, so yaṃ labhati, teneva tussati aññaṃ na pattheti, labhantopi na gaṇhāti. Ayamassa gilānapaccaye yathālābhasantoso. Yo pana telena atthiko phāṇitaṃ labhati, so taṃ sabhāgassa bhikkhuno datvā tassa hatthato telaṃ gahetvā aññadeva vā pariyesitvā bhesajjaṃ karontopi santuṭṭhova hoti. Ayamassa gilānapaccaye yathābalasantoso. Aparo mahāpuñño bahuṃ telamadhuphāṇitādipaṇītabhesajjaṃ labhati, so taṃ cīvaraṃ viya cirapabbajitabahussutaappalābhagilānānaṃ datvā tesaṃ ābhatena yena kenaci yāpentopi santuṭṭhova hoti. Yo pana ekasmiṃ bhājane muttaharītakaṃ ṭhapetvā ekasmiṃ catumadhuraṃ ‘‘gaṇha, bhante, yadicchasī’’ti vuccamāno sacassa tesu aññatarenapi rogo vūpasammati, atha ‘‘muttaharītakaṃ nāma buddhādīhi vaṇṇita’’nti catumadhuraṃ paṭikkhipitvā muttaharītakeneva bhesajjaṃ karonto paramasantuṭṭhova hoti. Ayamassa gilānapaccaye yathāsāruppasantoso. Evaṃ yathālābhādivasena tippabhedo santoso catunnaṃ paccayānaṃ vasena dvādasavidho hotīti veditabbo.

Kāmavitakkabyāpādavitakkavihiṃsāvitakkānaṃ vasena akusalavitakkattayaṃ. Nekkhammavitakkaabyāpādavitakkaavihiṃ sāvitakkānaṃ vasena kusalavitakkattayaṃ. Sabbakilesāpacayabhūtāya vivaṭṭāyāti rāgādisabbakilesānaṃ apacayahetubhūtāya nibbānadhātuyā. Aṭṭhavīriyārambhavatthupāripūriyāti aṭṭhannaṃ vīriyārambhakāraṇānaṃ pāripūriyā. Yathā tathā paṭhamaṃ pavattaabbhussahanañhi upari vīriyārambhassa kāraṇaṃ hoti. Anurūpapaccavekkhaṇāsahitāni hi abbhussahanāni tammūlakāni vā paccavekkhaṇāni aṭṭha vīriyārambhavatthūnīti veditabbāni. Tathā hi –

‘‘Kammaṃ kho me kattabbaṃ bhavissati, kammaṃ kho pana me karontena na sukaraṃ buddhānaṃ sāsanaṃ manasi kātuṃ, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Ahaṃ kho kammaṃ akāsiṃ, kammaṃ kho panāhaṃ karonto nāsakkhiṃ buddhānaṃ sāsanaṃ manasi kātuṃ, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… maggo kho me gantabbo bhavissati, maggaṃ kho pana me gacchantena na sukaraṃ buddhānaṃ sāsanaṃ manasi kātuṃ, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… ahaṃ kho maggaṃ agamāsiṃ, maggaṃ kho panāhaṃ gacchanto nāsakkhiṃ buddhānaṃ sāsanaṃ manasi kātuṃ, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… ahaṃ kho gāmaṃ vā nigamaṃ vā piṇḍāya caranto nālatthaṃ lūkhassa vā paṇītassa vā bhojanassa yāvadatthaṃ pāripūriṃ, tassa me kāyo lahuko kammañño, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… ahaṃ kho gāmaṃ vā nigamaṃ vā piṇḍāya caranto alatthaṃ lūkhassa vā paṇītassa vā bhojanassa yāvadatthaṃ pāripūriṃ, tassa me kāyo balavā kammañño, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… uppanno kho me ayaṃ appamattako ābādho, ṭhānaṃ kho panetaṃ vijjati, yaṃ me ābādho pavaḍḍheyya, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi…pe… ahaṃ kho gilānā vuṭṭhito aciravuṭṭhito gelaññā, ṭhānaṃ kho panetaṃ vijjati, yaṃ me ābādho paccudāvatteyya, handāhaṃ vīriyaṃ ārabhāmi appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāyā’’ti (dī. ni. 3.335; a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
在这里，僧人获得了粗糙或精致的药物，他因此而满足于此，不再渴望其他，即使获得了也不去接受。这是他在病痛方面的适当满足。若他获得了油脂的精致药物，他将其给予其他合适的僧人，然后自己拿着油脂，寻找其他药物时，也会感到满足。这是他在病痛方面的力量满足。另一个有大福德的人获得了许多油、蜜、药物等精致的药物，他将其给予那些老比丘、博学者、病人和少欲者，甚至在这些情况下仍然感到满足。这是他在病痛方面的外表满足。若他在一个容器中放置了松子，另一个容器中放置了四种甜食，称道“请拿着，尊者，随你所愿”，如果他在这些食物中有任何一种病痛减轻，他就会放弃四种甜食而用松子来治疗，因而感到非常满足。这是他在病痛方面的外表满足。这样，根据获得的东西的适当情况，满足有三种分类，因此应理解为有十二种满足。
关于欲望的思维、痛苦的思维、伤害的思维，属于不善的思维三类。关于无欲的思维、痛苦的思维、伤害的思维，属于善的思维三类。所有烦恼的积累是因贪欲等烦恼的积累而产生的，属于涅槃的状态。八种精进的原因是八种精进的充满。正如这样，初始的发生是由于精进的原因。与适当的观察相结合的，正是八种精进的状态。
“我将要做的事情会存在，而我所做的事情的身体不会容易，佛陀的教法难以在心中产生，因此我将努力去追求未获得的目标，未达到的成就，未实现的真实。我确实做了事情，但我所做的事情的身体没有能力去理解佛陀的教法，因此我将努力去追求……接下来我将要走的路会存在，而我所走的路的身体不会容易，佛陀的教法难以在心中产生，因此我将努力去追求……我确实没有走过这条路，而我所走的路的身体没有能力去理解佛陀的教法，因此我将努力去追求……我确实在村庄或城镇中托钵，直到饮食的饱满，无论是粗糙的还是精致的饮食，我的身体轻松，因此我将努力去追求……我确实在村庄或城镇中托钵，直到饮食的饱满，无论是粗糙的还是精致的饮食，我的身体沉重，因此我将努力去追求……我确实有一些微小的痛苦出现，有时间去躺下，因此我将努力去追求……我确实在生病后起身，刚刚起身时身体虚弱，因此我将努力去追求未获得的目标，未达到的成就，未实现的真实。”（《大念处经》卷3.335；《增支部》）

8.80) –

Evaṃ pavattaanurūpapaccavekkhaṇāsahitāni abbhussahanāni tammūlakāni vā paccavekkhaṇāni aṭṭha vīriyārambhavatthūni nāma.

Tadanucchavikaṃ tadanulomikanti ettha ta-saddo vakkhamānāpekkho ca atītāpekkho ca hotīti āha ‘‘yaṃ idāni sikkhāpadaṃ paññapessatī’’tiādi. Sabbanāmāni hi vakkhamānavacanānipi honti pakkantavacanānipi. Saṃvarappahānapaṭisaṃyuttanti pañcasaṃvarehi ceva pañcapahānehi ca paṭisaṃyuttaṃ. Pañcavidho hi saṃvaro sīlasaṃvaro satisaṃvaro ñāṇasaṃvaro khantisaṃvaro vīriyasaṃvaroti. Pahānampi pañcavidhaṃ tadaṅgappahānaṃ vikkhambhanappahānaṃ samucchedappahānaṃ paṭippassaddhippahānaṃ nissaraṇappahānanti.

Tattha ‘‘iminā pātimokkhasaṃvarena upeto hoti samupeto’’ti (vibha. 511) evamāgato pātimokkhasaṃvaro sīlasaṃvaro nāma, so ca atthato kāyikavācasiko avītikkamo. ‘‘Rakkhati cakkhundriyaṃ, cakkhundriye saṃvaraṃ āpajjatī’’ti (dī. ni. 1.213; ma. ni. 1.295; saṃ. ni. 4.239; a. ni. 3.16) evamāgatā indriyārakkhā satisaṃvaro, sā ca atthato tathāpavattā sati eva. ‘‘Sotānaṃ saṃvaraṃ brūmi, paññāyete pidhīyare’’ti (su. ni. 1041; netti. 11) evamāgato ñāṇasaṃvaro. Ettha hi ‘‘sotānaṃ saṃvaraṃ brūmī’’ti vatvā ‘‘paññāyete pidhīyare’’ti vacanato sotasaṅkhātānaṃ taṇhādiṭṭhiduccaritaavijjādikilesānaṃ samucchedakañāṇaṃ pidahanaṭṭhena saṃvaroti vuttaṃ. ‘‘Khamo hoti sītassa uṇhassā’’tievamāgatā (ma. ni. 1.24; ma. ni. 3.159; a. ni. 4.114) adhivāsanā khantisaṃvaro, sā ca atthato tathāpavattā khandhā adoso vā. Paññāti eke, taṃ na gahetabbaṃ. ‘‘Uppannaṃ kāmavitakkaṃ nādhivāsetī’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
这样发生的与适当观察相结合的，正是八种精进的状态。
“随顺的”和“顺应的”在这里是指有过去的期待和未来的期待，因此说“现在要宣告的戒律”之类的话。所有的名字实际上都是在宣告的言语中，也是在离开时的言语中。与约束、放弃相结合的，正是与五种约束和五种放弃相结合的。五种约束即是：戒律的约束、正念的约束、智慧的约束、忍耐的约束、精进的约束。放弃也有五种，分别是：身的放弃、言语的放弃、根本的放弃、安宁的放弃、解脱的放弃。
在这里，“由于此戒律的约束而具足”，因此所说的戒律的约束即是戒律的约束，且在意义上是身体和言语的无违犯。 “保护眼根，眼根的约束会出现”，因此所说的感官的保护即是正念的约束，且在意义上是如此发生的正念。 “耳根的约束我说，智慧使其遮蔽”，因此所说的智慧的约束。在这里说“耳根的约束我说”是指“智慧使其遮蔽”的话，意指耳根所指的贪欲、见解、恶行、无明等烦恼的根本的破坏的智慧。 “对冷与热有忍耐”，因此所说的忍耐的约束，且在意义上是如此发生的五蕴的无过失。
对于智慧，有人说，这不应被接受。“生起的欲望的思维不应被忍耐”，因此所说的智慧的约束。

1.26) evamāgataṃ kāmavitakkādīnaṃ vinodanavasena pavattaṃ vīriyameva vīriyasaṃvaro. Sabbo cāyaṃ saṃvaro yathāsakaṃ saṃvaritabbānaṃ dussīlyasaṅkhātānaṃ kāyavacīduccaritānaṃ muṭṭhassaccasaṅkhātassa pamādassa abhijjhādīnaṃ vā akkhanti aññāṇakosajjānañca saṃvaraṇato pidahanato chādanato ‘‘saṃvaro’’ti vuccati. Saṃvaratīti saṃvaro, pidahati nivāreti pavattituṃ na detīti attho. Paccayasamavāye uppajjanārahānaṃ kāyaduccaritādīnaṃ tathā tathā anuppādanameva hi idha saṃvaraṇaṃ nāma. Evaṃ tāva pañcavidho saṃvaro veditabbo.

Tena tena guṇaṅgena tassa tassa aguṇaṅgassa pahānaṃ tadaṅgappahānaṃ. Nāmarūpaparicchedādīsu hi vipassanāñāṇesu paṭipakkhabhāvato dīpālokeneva tamassa nāmarūpavavatthānena sakkāyadiṭṭhiyā, paccayapariggahena ahetuvisamahetudiṭṭhīnaṃ, tasseva aparabhāge uppannena kaṅkhāvitaraṇena kathaṃkathībhāvassa, kalāpasammasanena ‘‘ahaṃ mamā’’ti gāhassa, maggāmaggavavatthānena amagge maggasaññāya, udayadassanena ucchedadiṭṭhiyā, vayadassanena sassatadiṭṭhiyā, bhayadassanena sabhaye abhayasaññāyātiādinā nayena tena tena vipassanāñāṇena tassa tassa aguṇaṅgassa pahānaṃ tadaṅgappahānanti veditabbaṃ. Yaṃ pana upacārappanābhedena samādhinā pavattinivāraṇato ghaṭappahāreneva udakapiṭṭhe sevālassa tesaṃ tesaṃ nīvaraṇādidhammānaṃ pahānaṃ, etaṃ vikkhambhanappahānaṃ nāma. Vikkhambhanameva pahānaṃ vikkhambhanappahānaṃ. Yaṃ catunnaṃ ariyamaggānaṃ bhāvitattā taṃtaṃmaggavato attano santāne ‘‘diṭṭhigatānaṃ pahānāyā’’tiādinā (dha. sa. 277) nayena vuttassa samudayapakkhiyassa kilesagaṇassa accantaṃ appavattibhāvena pahānaṃ, idaṃ samucchedappahānaṃ nāma. Yaṃ pana phalakkhaṇe paṭippassaddhattaṃ vūpasantatā kilesānaṃ, etaṃ paṭippassaddhippahānaṃ nāma. Yaṃ sabbasaṅkhatanissaṭattā pahīnasabbasaṅkhataṃ nibbānaṃ, etaṃ nissaraṇappahānaṃ nāma. Sabbampi cetaṃ cāgaṭṭhena pahānanti vuccati. Evamimehi yathāvuttasaṃvarehi ceva pahānehi ca paṭisaṃyuttā dhammadesanā ‘‘saṃvarappahānapaṭisaṃyuttā’’ti veditabbā.


以下是巴利文的完整直译：
这样发生的欲望思维等的消退，正是精进的约束。所有的约束都是应当如法约束的，针对那些被称为不善行为的身体和言语的不善行为、无知的真实、懈怠、贪欲等的约束，称为“约束”。“约束”即是约束，遮蔽、阻止其发生的意思。对于能够产生的条件来说，身体的不善行为等的约束，正是这里的约束。因此，五种约束应当如此理解。
根据各自的优点，抛弃各自的缺点，正是部分的抛弃。在名色的界限等方面，因对立的存在，依靠光明的照耀，能够通过名色的界限、因的把握、无因的和不平等的见解，及其后产生的怀疑、思虑、以及“我”和“我的”之执着、对道路和非道路的界定、对生起的观察、对消亡的观察、对恐惧的观察等，通过这些智慧的见解，抛弃各自的缺点，正是部分的抛弃。至于通过随顺的定力的不同，因而阻止的障碍，正是通过阻断的抛弃。阻断即是抛弃，阻断的抛弃。对于四种高贵的道路，由于其所修习的，依其各自的道路，针对“为已见者的抛弃”之类的话，因而抛弃那些烦恼的群体，正是完全的不生起的抛弃，这称为根本的抛弃。至于在果的特征上，因安宁而消退的烦恼，正是安宁的抛弃。至于由于一切的解脱而抛弃的一切烦恼，正是解脱的抛弃。所有这些都称为放弃的抛弃。这样，通过上述的约束和抛弃相结合的法教，称为“与约束和抛弃相结合的教法”。


Asuttantavinibaddhanti suttantesu anibaddhaṃ, pāḷianāruḷhanti attho. Pakiṇṇakadhammadesanā hi saṅgahaṃ na ārohati. Vuttamevatthaṃ pakāsento āha ‘‘pāḷivinimutta’’nti. Atha vā asuttantavinibaddhanti suttābhidhammapāḷiṃ anāruḷhabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ, pāḷivinimuttanti vinayapāḷiṃ anāruḷhabhāvaṃ sandhāya. Okkantikadhammadesanā nāma ñāṇena anupavisitvā antarā kathiyamānā dhammadesanā, paṭikkhipanādhippāyā bhaddālittherasadisā. Samparetabbato pecca gantabbato samparāyo, paraloko. Tattha bhavaṃ samparāyikaṃ. Vaṭṭabhayena tajjentoti ‘‘evaṃ dussīlā nirayādīsu dukkhaṃ pāpuṇantī’’ti tajjento. Dīghanikāyappamāṇampi majjhimanikāyappamāṇampi dhammadesanaṃ karotīti ‘‘tena khaṇena tena muhuttena kathaṃ bhagavā tāvamahantaṃ dhammadesanaṃ karotī’’ti na vattabbaṃ. Yāvatā hi lokiyamahājanā ekaṃ padaṃ kathenti, tāva ānandatthero aṭṭha padāni katheti. Ānandatthere pana ekaṃ padaṃ kathenteyeva bhagavā soḷasa padāni katheti. Iminā nayena lokiyajanassa ekapaduccāraṇakkhaṇe bhagavā aṭṭhavīsasataṃ padāni katheti. Kasmā? Bhagavato hi jivhā mudu, dantāvaraṇaṃ suphusitaṃ, vacanaṃ agaḷitaṃ, bhavaṅgaparivāso lahuko, tasmā sace eko bhikkhu kāyānupassanaṃ pucchati, añño vedanānupassanaṃ, añño cittānupassanaṃ, añño dhammānupassanaṃ, ‘‘iminā puṭṭhe ahaṃ pucchissāmī’’ti eko ekaṃ na oloketi, evaṃ santepi tesaṃ bhikkhūnaṃ ‘‘ayaṃ paṭhamaṃ pucchi, ayaṃ dutiya’’ntiādinā pucchanavāro tādisassa paññavato paññāyati sukhumassa antarassa labbhanato. Buddhānaṃ pana desanāvāro aññesaṃ na paññāyateva accharāsaṅghātamatte khaṇe anekakoṭisahassacittappavattisambhavato. Daḷhadhammena dhanuggahena khittasarassa vidatthicaturaṅgulaṃ tālacchāyaṃ atikkamanato puretaraṃyeva bhagavā cuddasavidhena kāyānupassanaṃ, navavidhena vedanānupassanaṃ, soḷasavidhena cittānupassanaṃ, pañcavidhena dhammānupassanaṃ katheti. Tiṭṭhantu vā ete cattāro, sace hi aññe cattāro sammappadhānesu, aññe iddhipādesu, aññe pañcindriyesu, aññe pañcabalesu, aññe sattabojjhaṅgesu, aññe aṭṭhamaggaṅgesu pañhe puccheyyuṃ, tampi bhagavā katheyya. Tiṭṭhantu vā ete aṭṭha, sace aññe sattatiṃsa janā bodhipakkhiyesu pañhe puccheyyuṃ, tampi bhagavā tāvadeva katheyya.


以下是巴利文的完整直译：
“不受束缚的”是指在经文中不受束缚的，巴利文的意思是“未被束缚”。杂类法教并不归于总集。所说的意思是显现的，因此说“巴利文解脱”。或者说“不受束缚的”是指在经文中不被束缚的状态，巴利文的解脱是指在戒律中不被束缚的状态。归纳法教的说法是，未通过智慧进入的，正如在中间讨论的法教，因拒绝的意图而类似于善友长老。应当在此处和彼处进行，往生的彼岸。因此生存是归往生的。因轮回的恐惧而放弃，因此说“这样不善者在地狱等处遭受痛苦”。对于长经和中经的法教来说，不应说“那时、那一瞬间，佛陀讲了如此伟大的法教”。因为在世俗的众生中，若讲一个字，阿难长老讲八个字。而阿难长老在讲一个字的时候，佛陀讲了十六个字。依此类推，对于世俗人来说，在一个字的发声时，佛陀讲了八十二个字。为什么呢？因为佛陀的舌头柔软，牙齿洁白，言语流畅，心境轻松，因此如果一个比丘问身体的观察，另一个问感受的观察，另一个问心的观察，另一个问法的观察，若问“对此我将问”，一个一个不去注意，即使如此，这些比丘也会通过“这是第一次提问，这是第二次提问”等等的提问次序显示出智慧的细微之处。佛陀的教法对于他人并不显现，仅在瞬间如同花瓣般的聚集，数以千万计的心的活动都是可能的。以坚定的法和抓住财富的力量，超越了微小的障碍，佛陀以十四种方式讲述身体的观察，以九种方式讲述感受的观察，以十六种方式讲述心的观察，以五种方式讲述法的观察。若这四种存在，若还有其他四种在正念的修行中，其他的在神通的方面，其他的在五根中，其他的在五种力量中，其他的在七种觉支中，其他的在八种道路支中，若问这些问题，佛陀也会讲述。若这八种存在，若还有其他三十个人在菩提的支法中提问，佛陀也会如是讲述。


Mūlaṃ nissayo patiṭṭhāti pacchimaṃ pacchimaṃ paṭhamassa paṭhamassa vevacananti daṭṭhabbaṃ. Tattha patiṭṭhāti sampayogavasena upanissayavasena ca okāsabhāvo. Sikkhāsaṅkhātānañhi avasesakusaladhammānaṃ methunaviratisampayogavasena vā patiṭṭhā siyā upanissayabhāvena vā. Tenevāha ‘‘methunasaṃvaro hī’’tiādi. Vuttatthavasenāti patiṭṭhāadhigamūpāyavasena. Sikkhāpadavibhaṅge niddiṭṭhaviraticetanā taṃsampayuttadhammā ca sikkhāpadanti dassetukāmo āha – ‘‘ayañca attho sikkhāpadavibhaṅge vuttanayena veditabbo’’ti. Sikkhāpadavibhaṅge hi viratiādayo dhammā nippariyāyato pariyāyato ca ‘‘sikkhāpada’’nti vuttā. Vuttañhetaṃ –

‘‘Tattha katamaṃ kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpadaṃ? Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti somanassasahagataṃ ñāṇasampayuttaṃ kāmesumicchācārā viramantassa, yā tasmiṃ samaye kāmesumicchācārā ārati virati paṭivirati veramaṇī akiriyā akaraṇaṃ anajjhāpatti velānatikkamo setughāto, idaṃ vuccati kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpadaṃ. Avasesā dhammā veramaṇiyā sampayuttā.

‘‘Tattha katamaṃ kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpadaṃ? Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti somanassasahagataṃ ñāṇasampayuttaṃ kāmesumicchācārā viramantassa, yā tasmiṃ samaye cetanā sañcetanā cetayitattaṃ, idaṃ vuccati kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpadaṃ. Avasesā dhammā cetanāya sampayuttā.

‘‘Tattha katamaṃ kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpadaṃ? Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti somanassasahagataṃ ñāṇasampayuttaṃ kāmesumicchācārā viramantassa, yo tasmiṃ samaye phasso…pe… paggāho avikkhepo, idaṃ vuccati kāmesumicchācārā veramaṇī sikkhāpada’’nti (vibha. 706).

Ettha hi yasmā na kevalaṃ viratiyeva sikkhāpadaṃ, cetanāpi sikkhāpadameva, tasmā taṃ dassetuṃ dutiyanayo vutto. Yasmā ca na kevalaṃ eteyeva dve dhammā sikkhāpadaṃ, cetanāsampayuttā pana paropaṇṇāsa dhammāpi sikkhitabbakoṭṭhāsato sikkhāpadameva, tasmā tatiyanayo dassito. Duvidhañhi sikkhāpadaṃ nippariyāyasikkhāpadaṃ pariyāyasikkhāpadanti. Tattha virati nippariyāyasikkhāpadaṃ. Sā hi ‘‘pāṇātipātā veramaṇī’’ti pāḷiyaṃ āgatā, no cetanā. Viramanto ca tāya eva tato tato viramati, na cetanāya, cetanampi pana āharitvā dasseti, tathā sesacetanāsampayuttadhamme. Tasmā cetanā ceva avasesasampayuttadhammā ca pariyāyasikkhāpadanti veditabbaṃ.

Idāni na kevalaṃ idha viratiādayo dhammāva sikkhāpadaṃ, atha kho tadatthajotikā paññattipīti dassento āha ‘‘apicā’’tiādi. ‘‘Yo tattha nāmakāyo padakāyoti idaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ vutta’’nti vadanti. Nāmakāyoti nāmasamūho nāmapaṇṇattiyeva. Padaniruttibyañjanāni nāmavevacanāneva ‘‘nāmaṃ nāmakammaṃ nāmaniruttī’’tiādīsu (dha. sa. 1313-1315) viya. Sikkhākoṭṭhāsoti viratiādayova vuttā, tadatthajotakaṃ vacanampi sikkhāpadanti idampi ettha labbhateva.


以下是巴利文的完整直译：
根本的依靠建立在后面，后面是第一的，第一是被观察的。这里建立是指依靠的结合和依赖的状态。在被称为学习的那些善法中，因离欲的结合而建立，或因依赖的状态而建立。因此说“离欲的约束”。根据所说的意思，是指通过获得建立的方法。在戒律的分解中，欲望的离止意图及其相关的法被称为戒律。为此说“这个意思应当根据戒律的分解所说的方式理解”。在戒律的分解中，离止等法从无偏义和有偏义上都被称为“戒律”。所说的如下：
“那里什么是欲望的不善行为的离止戒律？在那个时候，欲界的善心生起，伴随快乐，结合智慧，离止欲望的不善行为，正是在那个时候，欲望的不善行为的厌恶、离止、回避、离止的非行为、无行为、无障碍的时间超越，称为欲望的不善行为的离止戒律。其余的法与离止相关。
“那里什么是欲望的不善行为的离止戒律？在那个时候，欲界的善心生起，伴随快乐，结合智慧，离止欲望的不善行为，正是在那个时候，意图、思维、意志的生起，称为欲望的不善行为的离止戒律。其余的法与意图相关。
“那里什么是欲望的不善行为的离止戒律？在那个时候，欲界的善心生起，伴随快乐，结合智慧，离止欲望的不善行为，正是在那个时候，接触……等……把握、无动摇，称为欲望的不善行为的离止戒律”（《分别论》706）。
在这里，因为不仅仅是离止是戒律，意图也是戒律，因此为了显示这一点，第二个方式被说出。并且不仅仅是这两种法是戒律，意图相关的还有其他的法也应当被学习，因此第三个方式被指出。戒律有两种：无偏义的戒律和有偏义的戒律。在那里，离止是无偏义的戒律。它在巴利文中是“非杀生的离止”，而不是意图。离止者正因这个而离止，不是因意图，意图也被引入以显示，以及其他相关的意图法。因此意图和其他相关法应当被认为是有偏义的戒律。
现在不仅仅是这里的离止等法是戒律，而是为了显示其意义的光明，故说“此外”。“那里所说的名色是指名的集合，仅仅是名的定义”。名色是指名的集合和名的定义。根据词义的定义，名的意思、名的行为、名的定义等（《大乘论》1313-1315）中所说的。学习的内容是离止等法被说出，显示其意义的说法也是戒律，亦在此可得。


Atthavaseti vuddhivisese ānisaṃsavisese. Tesaṃ pana sikkhāpadapaññattikāraṇattā āha ‘‘dasa kāraṇavase’’ti, dasa kāraṇaviseseti attho. Tenāha ‘‘hitavisese’’ti. Atthoyeva vā atthavaso, dasa atthe dasa kāraṇānīti vuttaṃ hoti. Atha vā attho phalaṃ tadadhīnavuttitāya vaso etassāti atthavaso, hetūti evampettha attho daṭṭhabbo. Suṭṭhu devāti idaṃ rājantepurappavesanasikkhāpade (pāci. 494 ādayo) vuttaṃ. ‘‘Ye mama sotabbaṃ saddahātabbaṃ maññissanti, tesaṃ taṃ assa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā’’ti vuttattā ‘‘yo ca tathāgatassa vacanaṃ sampaṭicchati, tassa taṃ dīgharattaṃ hitāya sukhāya hotī’’ti vuttaṃ. Asampaṭicchane ādīnavanti bhaddālisutte (ma. ni. 2.134 ādayo) viya asampaṭicchane ādīnavaṃ dassetvā. Sukhavihārābhāve sahajīvamānassa abhāvato sahajīvitāpi sukhavihārova vutto. Sukhavihāro nāma catunnaṃ iriyāpathavihārānaṃ phāsutā.

Maṅkutanti nittejabhāvaṃ. Dhammenātiādīsu dhammoti bhūtaṃ vatthu. Vinayoti codanā ceva sāraṇā ca. Satthusāsananti ñattisampadā ceva anussāvanasampadā ca. Piyasīlānanti sikkhākāmānaṃ. Tesañhi sīlaṃ piyaṃ hoti. Tenevāha ‘‘sikkhattayapāripūriyā ghaṭamānā’’ti. Sandiṭṭhamānāti saṃsayaṃ āpajjamānā. Ubbāḷhā hontīti pīḷitā honti. Saṅghakammānīti satipi uposathapavāraṇānaṃ saṅghakammabhāve gobalibaddañāyena uposathaṃ pavāraṇañca ṭhapetvā upasampadādisesasaṅghakammānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Samaggānaṃ bhāvo sāmaggī.

‘‘Na vo ahaṃ, cunda, diṭṭhadhammikānaṃyeva āsavānaṃ saṃvarāya dhammaṃ desemī’’ti (dī. ni. 3.182) ettha vivādamūlabhūtā kilesā āsavāti āgatā.

‘‘Yena devūpapatyassa, gandhabbo vā vihaṅgamo;

Yakkhattaṃ yena gaccheyyaṃ, manussattañca abbaje;

Te mayhaṃ āsavā khīṇā, viddhastā vinaḷīkatā’’ti. (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“利益的意思是成长的特别，利益的特定。” 由于它们是学习的法则，因此说“十种原因”。十种原因的特定是指意思。因此说“有益的特定”。意思本身或是基于意思，十种意义即是十种原因。或者说，意思是果，因其相关的生起而有的意思，因而在这里的意思应当被理解为原因。 “非常好，天啊！”这是在王宫入城学习法中所说的（《巴利文法典》494等）。因“那些信任我所说的，认为这是对他们长久有益和快乐的”而说“接受如是者，将长久对他有益和快乐”。在《善友经》（《中部经》2.134等）中显示了不接受的危害。由于缺乏快乐的居住，故称为快乐的生活。快乐的生活是指四种行走方式的舒适。
“头上的装饰”是指光辉的状态。在“法”等方面，法是指真实的对象。戒律是指指示和引导。师父的教导是指智慧的传承和回忆的传承。可爱的品德是指有学习意图的。因为对他们来说，品德是可爱的。因此说“在学习三种法的圆满中正在进行”。“被观察”是指陷入疑虑。被压迫是指被压迫。关于僧团的事务，确实应当理解为包括正月的仪式和供养的事务，除去正月的仪式和供养的事务以外的其他僧团事务的接受。团结的状态是团结。
“我不会，尊敬的丘达，讲述对有见者的烦恼的约束法”（《长部经》3.182）。在这里，烦恼是因争执而生的。
“通过天界的生起，或通过天神的飞翔；若我能到达夜叉的境界，或人类的境界；这些烦恼在我这里已被消灭，已被割除，已被解脱。”

4.36) –

Ettha tebhūmakaṃ kammaṃ avasesā ca akusalā dhammā. Idha pana parūpavādavippaṭisāravadhabandhādayo ceva apāyadukkhabhūtā ca nānappakārā upaddavā āsavāti āha – ‘‘asaṃvare ṭhitena tasmiṃyeva attabhāve pattabbā’’tiādi. Yadi hi bhagavā sikkhāpadaṃ na paññapeyya, tato asaddhammapaṭisevanaadinnādānapāṇātipātādihetu ye uppajjeyyuṃ parūpavādādayo diṭṭhadhammikā nānappakārā anatthā, ye ca taṃnimittameva nirayādīsu nibbattassa pañcavidhabandhanakammakāraṇādivasena mahādukkhānubhavananānappakārā anatthā, te sandhāya idaṃ vuttaṃ ‘‘diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāyā’’ti. Diṭṭhadhammo vuccati paccakkho attabhāvo , tattha bhavā diṭṭhadhammikā. Tena vuttaṃ ‘‘tasmiṃyeva attabhāve pattabbā’’ti. Sammukhā garahaṇaṃ akitti, parammukhā garahaṇaṃ ayaso. Atha vā sammukhā parammukhā ca garahaṇaṃ akitti, parivārahāni ayasoti veditabbaṃ. Āgamanamaggathakanāyāti āgamanadvārapidahanatthāya. Samparetabbato pecca gantabbato samparāyo, paralokoti āha ‘‘samparāye narakādīsū’’ti. Methunādīni rajjanaṭṭhānāni, pāṇātipātādīni dussanaṭṭhānāni.

Cuddasa khandhakavattāni nāma vattakkhandhake vuttāni āgantukavattaṃ āvāsikagamikaanumodanabhattaggapiṇḍacārikaāraññikasenāsanajantāgharavaccakuṭiupajjhāyasaddhivihārikaācariyaantevāsikavattanti imāni cuddasa vattāni. Tato aññāni pana kadāci tajjanīyakammakatādikāleyeva caritabbāni dveasīti mahāvattāni, na sabbāsu avatthāsu caritabbāni, tasmā cuddasakhandhakavattesu agaṇitāni, tāni pana ‘‘pārivāsikānaṃ bhikkhūnaṃ vattaṃ paññapessāmī’’ti (cūḷava. 75 ādayo) ārabhitvā ‘‘na upasampādetabbaṃ…pe… na chamāyaṃ caṅkamante caṅkame caṅkamitabba’’nti (cūḷava. 76) vuttāvasānāni chasaṭṭhi, tato paraṃ ‘‘na, bhikkhave, pārivāsikena bhikkhunā pārivāsikavuḍḍhatarena bhikkhunā saddhiṃ, mūlāyapaṭikassanārahena, mānattārahena, mānattacārikena, abbhānārahena bhikkhunā saddhiṃ ekacchanne āvāse vatthabba’’ntiādinā (cūḷava. 82) vuttavattāni pakatattacaritabbehi anaññattā visuṃ agaṇetvā pārivāsikavuḍḍhatarādīsu puggalantaresu caritabbattā tesaṃ vasena sampiṇḍetvā ekekaṃ katvā gaṇitāni pañcāti ekasattati vattāni, ukkhepanīyakammakatavattesu vuttaṃ ‘‘na pakatattassa bhikkhuno abhivādanaṃ paccuṭṭhānaṃ…pe… nahāne piṭṭhiparikammaṃ sāditabba’’nti (cūḷava. 75) idaṃ abhivādanādīnaṃ asādiyanaṃ ekaṃ, ‘‘na pakatatto bhikkhu sīlavipattiyā anuddhaṃsetabbo’’tiādīni (cūḷava. 51) dasāti evametāni dvāsīti vattāni. Etesveva pana kānici tajjanīyakammādivattāāni, kānici pārivāsikādivattānīti aggahitaggahaṇena dvāsīti eva, aññattha pana aṭṭhakathāpadese appakaṃ ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hotīti ‘‘asīti khandhakavattānī’’ti vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“在这里，三种根本的行为和其他不善法。” 在这里，关于与他人争执、反对、杀生的束缚等多种形式的痛苦，称为“在不受约束的状态下应当获得”。如果佛陀不宣说戒律，则因对不信的行为、给予和不杀生等原因所生的各种与他人争执的痛苦，因而在此生起的五种束缚的因等，都是极大的痛苦，故此说“对有见者的烦恼的约束与对未来的烦恼的抵制”。有见的法称为直接的存在，其中的存在是对有见的烦恼。因此说“在此存在中应当获得”。面对面的责备是直接的，面前的责备是间接的。或者说，面对面和面前的责备是直接的，围绕的则是间接的。关于到达的道路，是为到达而设的。应当在此处和彼处进行，往生的彼岸，因此说“在往生的地狱等处”。离欲等是贪欲的根源，杀生等是不善的根源。
十四种戒律的行为是指在行为戒律中所说的，外来行为、居住行为、供养行为、食物的行为、行乞的行为、住处的行为、家园的行为、房屋的行为、修行的行为、师父的行为、随学者的行为等，这十四种行为。除此之外，其他的则仅在特定的情况下进行，称为大行为，而不是在所有情况下都应进行，因此在十四种戒律的行为中是不可计数的，而这些“我将宣说给住持比丘的行为”（《小部经》75等），接着说“不可被承认……等……不可在洗澡时被打扰”（《小部经》76）等的结束部分是六十种，因此之后说“不是，尊敬的比丘，住持的比丘与年长的比丘，因根本的缘故，不应与年长的比丘在同一处居住”等等（《小部经》82）所说的行为，因其自然的行为不应被其他人所计数，因此在年长的比丘等人之间的行为应当被视为五种，合并后计为五十个行为，关于被打扰的行为所说“不可打扰根本的比丘的问候……等……不可在洗澡时被打扰”（《小部经》75），这是对问候等的不可打扰。 “不可因品德的损失而被打扰”的等十种行为（《小部经》51），如此这些是二十种行为。这些行为中，有些是特定的行为，有些是住持的行为，因此以明确的方式计数为二十种，其他地方的注释中则不应有少于或多于的计数，因此说“八十种戒律的行为”。


Saṃvaravinayoti sīlasaṃvaro satisaṃvaro ñāṇasaṃvaro khantisaṃvaro vīriyasaṃvaroti pañcavidhopi saṃvaro yathāsakaṃ saṃvaritabbānaṃ vinetabbānañca kāyaduccaritādīnaṃ saṃvaraṇato saṃvaro, vinayanato vinayoti vuccati. Pahānavinayoti tadaṅgappahānaṃ vikkhambhanappahānaṃ samucchedappahānaṃ paṭippassaddhippahānaṃ nissaraṇappahānanti pañcavidhampi pahānaṃ yasmā cāgaṭṭhena pahānaṃ , vinayanaṭṭhena vinayo, tasmā pahānavinayoti vuccati. Samathavinayoti satta adhikaraṇasamathā. Paññattivinayoti sikkhāpadameva. Sikkhāpadapaññattiyā hi vijjamānāya eva sikkhāpadasambhavato paññattivinayopi sikkhāpadapaññattiyā anuggahito hoti.

Idāni –

‘‘Yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsu, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya, yaṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya, taṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya, yaṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya, taṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, yaṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, taṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, yaṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, taṃ appasannānaṃ pasādāya, yaṃ appasannānaṃ pasādāya, taṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, yaṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, taṃ saddhammaṭṭhitiyā, yaṃ saddhammaṭṭhitiyā, taṃ vinayānuggahāya.

‘‘Yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsu, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ appasannānaṃ pasādāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saddhammaṭṭhitiyā, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ vinayānuggahāya.

‘‘Yaṃ saṅghaphāsu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ appasannānaṃ pasādāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ saddhammaṭṭhitiyā, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ vinayānuggahāya, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ saṅghasuṭṭhutāya.

‘‘Yaṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya…pe… yaṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya…pe… yaṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya…pe… yaṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya…pe… yaṃ appasannānaṃ pasādāya…pe… yaṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya…pe… yaṃ saddhammaṭṭhitiyā…pe… yaṃ vinayānuggahāya, taṃ saṅghasuṭṭhutāya , yaṃ vinayānuggahāya, taṃ saṅghaphāsutāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ appasannānaṃ pasādāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, yaṃ vinayānuggahāya, taṃ saddhammaṭṭhitiyā (pari. 334).

‘‘Atthasataṃ dhammasataṃ, dve ca niruttisatāni;

Cattāri ñāṇasatāni, atthavase pakaraṇe’’ti (pari. 334) –

Yaṃ vuttaṃ parivāre, taṃ dassento ‘‘apicetthā’’tiādimāha.


以下是巴利文的完整直译：
“约束的戒律是指品德的约束、正念的约束、智慧的约束、忍耐的约束和精进的约束，这五种约束应当根据情况进行约束和引导，因身体的不善行为等而进行约束，因而称为约束，因引导而称为戒律。” “放弃的戒律是指五种放弃：部分放弃、暂时放弃、彻底放弃、安静放弃和解脱放弃，因放弃的性质而称为放弃，因引导的性质而称为戒律，因此称为放弃的戒律。” “安住的戒律是指七种事务的安住。” “规定的戒律是指戒律的本身。因戒律的规定而存在的戒律，因而规定的戒律也因戒律的规定而受到支持。”
现在—
“那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的，那在不良的人中应当进行约束，那在不良的人中应当进行约束，亦为舒适的僧人，舒适的僧人应当进行约束，那在有见的烦恼中应当进行约束，那在未来的烦恼中应当进行打击，那在少信者中应当生起信心，那在信者中应当增进信心，那在正法的稳定中，那在戒律的支持中。”
“那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的，那在僧团中良好的，亦在不良的人中应当进行约束，那在僧团中良好的，亦在舒适的僧人中应当进行约束，那在僧团中良好的，亦在有见的烦恼中应当进行约束，那在僧团中良好的，亦在未来的烦恼中应当进行打击，那在僧团中良好的，亦在少信者中应当生起信心，那在僧团中良好的，亦在信者中应当增进信心，那在僧团中良好的，亦在正法的稳定中，那在僧团中良好的，亦在戒律的支持中。”
“那在僧团中不良的，亦在不良的人中应当进行约束，那在僧团中不良的，亦在舒适的僧人中应当进行约束，那在僧团中不良的，亦在有见的烦恼中应当进行约束，那在僧团中不良的，亦在未来的烦恼中应当进行打击，那在僧团中不良的，亦在少信者中应当生起信心，那在僧团中不良的，亦在信者中应当增进信心，那在僧团中不良的，亦在正法的稳定中，那在僧团中不良的，亦在戒律的支持中，那在僧团中不良的，亦在僧团的良好状态中。”
“那在不良的人中应当进行约束……等……那在舒适的僧人中应当进行约束……等……那在有见的烦恼中应当进行约束……等……那在未来的烦恼中应当进行打击……等……那在少信者中应当生起信心……等……那在信者中应当增进信心……等……那在正法的稳定中……等……那在戒律的支持中，良好的僧团状态，那在戒律的支持中，良好的僧团舒适状态，那在戒律的支持中，不良的人应当进行约束，那在戒律的支持中，舒适的僧人应当进行约束，那在戒律的支持中，有见的烦恼应当进行约束，那在戒律的支持中，未来的烦恼应当进行打击，那在戒律的支持中，少信者应当生起信心，那在戒律的支持中，信者应当增进信心，那在戒律的支持中，正法的稳定。”
“关于目的的百种、法的百种，二种的定义，四种的智慧，关于目的的阐述”—
“在这里所说的，关于围绕的，故而说‘此外’。”


Tattha ‘‘yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsu, yaṃ saṅghaphāsu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā’’ti iminā anukkamena yaṃ vuttaṃ, taṃ sandhāya āsannāsannapadānaṃ uparūparipadehi saddhiṃ yojitattā saṅkhalikabandhanasadisattā ‘‘saṅkhalikanaya’’nti vuttaṃ. Saṅkhalikanayaṃ katvāti sambandho. ‘‘Yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsu, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā’’ti evamādinā dasasu padesu ekamekaṃ padaṃ tadavasesehi navanavapadehi yojetvā yaṃ vuttaṃ, taṃ sandhāya ‘‘ekekapadamūlikaṃ dasakkhattuṃ yojanaṃ katvā’’ti vuttaṃ.

Atthasatantiādīsu saṅkhalikanaye tāva purimapurimapadānaṃ vasena dhammasataṃ veditabbaṃ, pacchimapacchimānaṃ vasena atthasataṃ daṭṭhabbaṃ. Kathaṃ? Kiñcāpi parivāre ‘‘yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsū’’tiādinā saṅkhalikanaye khaṇḍacakkameva vuttaṃ, tathāpi teneva nayena baddhacakkassapi nayo dinno, tasmā ‘‘yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsū’’tiādiṃ vatvā ‘‘yaṃ vinayānuggahāya, taṃ saṅghasuṭṭhū’’ti yojetvā baddhacakkaṃ kātabbaṃ. Evaṃ ‘‘yaṃ saṅghaphāsu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā’’tiādiṃ vatvāpi ‘‘yaṃ vinayānuggahāya, taṃ saṅghasuṭṭhu, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsū’’ti yojetvā baddhacakkaṃ kātabbaṃ. Iminā anukkamena sesapadesupi yojitesu saṅkhalikanayena dasa baddhacakkāni honti. Tesu ekekasmiṃ cakke purimapurimapadānaṃ vasena dasa dasa dhammā, pacchimapacchimapadānaṃ vasena dasa dasa atthāti saṅkhalikanaye atthasataṃ dhammasatañca sampajjati. Ekamūlakanaye pana ‘‘yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsu, yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā’’ti evamādinā ekameva padaṃ sesehi navahi padehi yojitanti purimapadassa ekattā ekameva dhammapadaṃ naveva atthapadāni honti, tasmā ekamūlakanaye dasasu padesu ekamekaṃ mūlaṃ katvā dasakkhattuṃ yojanāya katāya dhammapadānaṃ vasena dhammapadāni dasa, atthapadāni navutīti atthasataṃ dhammasatañca na sampajjati, tasmā ekamūlakanaye saṅkhalikanaye vuttanayena atthasataṃ dhammasatañca aggahetvā yaṃ tattha dasadhammapadānaṃ navutiatthapadānañca vasena padasataṃ vuttaṃ, taṃ sabbaṃ dhammasatanti gahetvā tadatthajotanavasena aṭṭhakathāyaṃ vuttāni saṅghasuṭṭhubhāvādīni atthapadāni atthasatanti evaṃ gahite atthasataṃ dhammasatañca sampajjati. Evaṃ tāva atthasataṃ dhammasatañca veditabbaṃ. Dve ca niruttisatānīti ettha pana atthajotikānaṃ niruttīnaṃ vasena niruttisataṃ, dhammabhūtānaṃ niruttīnaṃ vasena niruttisatanti dve niruttisatāni ca veditabbāni. Cattāri ñāṇasatānīti atthasate ñāṇasataṃ, dhammasate ñāṇasataṃ, dvīsu niruttisatesu dve ñāṇasatānīti cattāri ñāṇasatāni.

Evañca pana, bhikkhaveti ettha ca-saddo bhinnakkamena yojetabboti āha ‘‘uddiseyyātha cā’’ti. Kathaṃ panettha ‘‘uddiseyyāthā’’ti vutte pariyāpuṇeyyāthātiādi atthasambhavoti āha ‘‘atirekānayanattho hi ettha ca-saddo’’ti. Vuttatthato atirekassa atthassa ānayanaṃ atirekānayanaṃ, so attho etassāti atirekānayanattho, avuttasamuccayatthoti vuttaṃ hoti. ‘‘Asaṃvāso’’ti vuttattā ‘‘daḷhaṃ katvā’’ti vuttaṃ.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Paṭhamapaññattikathā niṭṭhitā.


以下是巴利文的完整直译：
“在这里，‘那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的，那在不良的人中应当进行约束’是指逐步所说的内容，因而结合近距离的和远距离的说法，因此称为‘约束的法则’。‘约束的法则’是通过建立关系而形成的。‘那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的，那在僧团中良好的，亦在不良的人中应当进行约束’等，十个部分中一个一个地结合，剩余的部分以新的方式结合，故此说‘每个部分的基础上进行十次结合’。”
“关于目的的百种等，在约束的法则中，前面的部分应当理解为法的百种，后面的部分应当理解为目的的百种。如何理解呢？虽然在围绕中说‘那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的’等是指部分的轮回，然而同样的方式也适用于整个的轮回，因此说‘那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的’等，结合整体的轮回应当形成。如此说‘那在僧团中不良的，亦在不良的人中应当进行约束’等，结合整体的轮回应当形成。以此逐步地结合其他部分，约束的法则中有十个整体的轮回。在这些轮回中，每个轮回的前面部分应当根据十种法的基础进行，后面的部分应当根据十种目的进行，因此在约束的法则中，目的的百种和法的百种都应当实现。在基础的法则中，‘那在僧团中良好的，亦在僧团中不良的，那在僧团中良好的，亦在不良的人中应当进行约束’等，结合其他九个部分，前面的部分是唯一的，因此在基础的法则中，十个部分中每个部分的基础上进行十次结合，法的部分是十个，目的的部分是九十，因此目的的百种和法的百种都无法实现，因此在基础的法则中，约束的法则中所说的目的的百种和法的百种都应当被视为，因此在这里所说的十种法的基础上，九十个目的的基础上，形成的部分是法的百种。”
“因此，‘那在目的的百种’和‘那在法的百种’是指目的的光明的定义，法的光明的定义，因此应当理解为这两种光明的定义。‘四种智慧的百种’是指在目的的百种中，智慧的百种，在法的百种中，智慧的百种，因此在这两种光明的定义中有四种智慧的百种。”
“因此，‘比丘’一词在这里是以分开的方式结合，因此说‘应当被明确指出’。如何理解呢？在这里说‘应当被明确指出’时，意指应当被包含，因此说‘在这里的分开是指额外的意义’。根据所说的，额外的意义是指额外的结合，因此说‘额外的意义是指这个’。”
“‘不安住’是说‘坚固地建立’。”
如此，在《广泛阐释的戒律注释》中，
第一部分的规定已完成。


Sudinnabhāṇavāravaṇṇanā niṭṭhitā.

Makkaṭivatthukathāvaṇṇanā

40.Anuttānapadavaṇṇanāti uttānaṃ vuccati pākaṭaṃ, tappaṭipakkhena anuttānaṃ apākaṭaṃ appacuraṃ duviññeyyañca, anuttānānaṃ padānaṃ vaṇṇanā anuttānapadavaṇṇanā. Uttānapadavaṇṇanāya payojanābhāvato anuttānaggahaṇaṃ. Pacurapaṭisevano hotīti bahulapaṭisevano hoti, divase divase nirantaraṃ paṭisevatīti attho. Pacuratthe hi vattamānavacananti sabbadā paṭisevanābhāvepi ‘‘iha mallā yujjhantī’’tiādīsu viya bāhullavuttiṃ upādāya vattamānavacanaṃ. Āhiṇḍantāti vicarantā. Aññesupīti aññesupi bhikkhūsu.

41.Sahoḍḍhaggahitoti saha bhaṇḍena gahito. Attano micchāgāhena lesaoḍḍanena vā paripuṇṇatthampi paṭhamapaññattiṃ aññathā karonto ‘‘tañca kho manussitthiyā, no tiracchānagatāyā’’ti āha. Dassananti sānurāgadassanaṃ. Gahaṇanti anurāgavaseneva hatthena gahaṇaṃ. Āmasanaṃ attano sarīrena tassā sarīrassa upari āmasanamattaṃ, phusanaṃ tato daḷhataraṃ katvā saṃphusanaṃ, ghaṭṭanaṃ tatopi daḷhataraṃ katvā sarīrena sarīrassa ghaṭṭanaṃ. Taṃ sabbampīti dassanādi sabbampi.



以下是巴利文的完整直译：
“善言的讨论已完成。
猴子衣物的讨论
40.‘无上之言’是指显著的提升，反之则称为无上之言的隐蔽，少见的，难以理解的，是无上之言的定义。无上之言的定义是指无上之言的把握。‘频繁的实践’是指持续不断的实践，意指每天都进行的实践。在频繁的意义上，所说的言辞是指在没有实践的情况下，像‘这里的武士在战斗’等，基于外在的表现所说的言辞。‘在游荡’是指在活动中。‘在其他人中’是指在其他比丘中。
41.‘与物同持’是指与物品一起持有。通过自己的错误持有，或通过轻微的持有，改变了完全的初始定义，因此说‘那是属于人类的，而不是属于动物的’。‘可见’是指有情感的可见。‘可持’是指通过情感的方式用手持有。‘接触’是指用自己的身体在她的身体上接触，触碰比接触更为坚定的触碰，撞击则更为坚定地用身体与身体的撞击。‘所有这些’是指在可见等所有方面。

42.Daḷhataraṃ sikkhāpadamakāsīti imasmiṃ adhikāre anupaññattiyā sikkhāpadassa daḷhīkaraṇaṃ sithilakaraṇañca pasaṅgato āpannaṃ vibhajitvā dassetukāmo ‘‘duvidhañhi sikkhāpada’’ntiādimāha. Tattha yassa sacittakassa sikkhāpadassa cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajjaṃ. Yassa sacittakācittakapakkhasahitassa acittakassa ca sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, tampi surāpānādi lokavajjanti imamatthaṃ sampiṇḍetvā dassetuṃ ‘‘yassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajjaṃ nāmā’’ti vuttaṃ. ‘‘Sacittakapakkhe’’ti hi idaṃ vacanaṃ acittakaṃ sandhāya vuttaṃ. Na hi ekaṃsato sacittakassa ‘‘sacittakapakkhe’’ti visesane payojanaṃ atthi. Sacittakapakkheti ca vatthuvītikkamavijānanacittena ‘‘sacittakapakkhe’’ti gahetabbaṃ, na paṇṇattivijānanacittena. Yadi hi ‘‘na vaṭṭatī’’ti paṇṇattivijānanacittenapi yassa sikkhāpadassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva, tampi lokavajjanti vadeyya, sabbesaṃ paṇṇattivajjasikkhāpadānampi lokavajjatā āpajjeyya paṇṇattivajjānampi ‘‘na vaṭṭatī’’ti jānitvā vītikkame akusalacittasseva sambhavato. Na hi bhagavato āṇaṃ jānitvā maddantassa kusalacittaṃ uppajjati anādariyavasena paṭighacittasseva uppajjanato.

Apicettha ‘‘sacittakapakkhe cittaṃ akusalamevā’’ti vacanato acittakassa vatthuajānanavasena acittakapakkhe cittaṃ akusalamevāti ayaṃ niyamo natthīti viññāyati. Yadi hi acittakassa acittakapakkhepi cittaṃ akusalameva siyā, ‘‘sacittakapakkhe’’ti idaṃ visesanaṃ niratthakaṃ siyā. ‘‘Yassa cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajja’’nti ettake vutte surāti ajānitvā pivantassa gandhavaṇṇakādibhāvaṃ ajānitvā tāni limpantīnaṃ bhikkhunīnañca vināpi akusalacittena āpattisambhavato ekantākusalaṃ sacittakasikkhāpadaṃ ṭhapetvā surāpānādiacittakasikkhāpadānaṃ lokavajjatā na siyāti tesampi saṅgaṇhatthaṃ ‘‘yassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajja’’nti vuttaṃ. Teneva cūḷagaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ ‘‘etaṃ sattaṃ māressāmīti tasmiṃyeva padese nipannaṃ aññaṃ mārentassa pāṇasāmaññassa atthitāya yathā pāṇātipāto hoti, evaṃ etaṃ majjaṃ pivissāmīti aññaṃ majjaṃ pivantassa majjasāmaññassa atthitāya akusalameva hoti. Yathā pana kaṭṭhasaññāya sappaṃ ghātentassa pāṇātipāto na hoti, evaṃ nāḷikerapānasaññāya majjaṃ pivantassa akusalaṃ na hotī’’ti.

Keci pana vadanti ‘‘sāmaṇerassa surāti ajānitvā pivantassa pārājiko natthi, akusalaṃ pana hotī’’ti, taṃ tesaṃ matimattaṃ. ‘‘Bhikkhuno ajānitvāpi bījato paṭṭhāya majjaṃ pivantassa pācittiyaṃ, sāmaṇero jānitvā pivanto sīlabhedaṃ āpajjati, na ajānitvā’’ti ettakameva hi aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ, ‘‘akusalaṃ pana hotī’’ti na vuttanti. Aparampi vadanti ‘‘ajānitvā pivantassapi sotāpannassa mukhaṃ surā na pavisati kammapathappattaakusalacitteneva pātabbato’’ti, tampi na sundaraṃ. Bodhisatte kucchigate bodhisattamātu sīlaṃ viya hi idampi ariyasāvakānaṃ dhammatāsiddhanti veditabbaṃ. Teneva dīghanikāye kūṭadantasuttaṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
“更为坚定的戒律”是指在这一部分中，因未明确规定而使戒律变得坚定或松弛，分开解释以显示“二种戒律”的意义。在这里，若某个有意识的戒律的心是恶的，则称为世俗的过失。若某个有意识的心与意识的属性以及无意识的心一同存在，若其心是恶的，则也称为世俗的过失。为此，说明“若某个有意识的属性的心是恶的，则称为世俗的过失”。“有意识的属性”这句话是指无意识的。因为在单一的有意识的情况下，“有意识的属性”这一特定的用法是没有意义的。关于“有意识的属性”应当通过对物体的过失的认知来理解，而不是通过对规定的认知。如果说“并不适用”是通过对规定的认知而得出的，那么若某个戒律的有意识的属性的心是恶的，也应当称为世俗的过失，所有的规定的戒律也会落入世俗的过失中，若知晓“并不适用”而违反，则只会产生恶的心。因此，佛陀的命令被知晓后，因不尊重而产生的恶的心不会生起。
此外，在这里说“有意识的属性的心是恶的”时，通过无意识的物体的认知，若无意识的属性的心也是恶的，则“有意识的属性”这一特定的用法将失去意义。若说“若某个心是恶的，则称为世俗的过失”，在这一点上，若无知地饮用酒类的比丘，因不知而接触香气等，尽管如此，因恶的心而可能产生的过失，除去完全的有意识的戒律，针对饮酒等无意识的戒律不应称为世俗的过失，因此也说明“若某个有意识的属性的心是恶的，则称为世俗的过失”。因此在小团体的戒律中和中团体的戒律中说“我将杀死这个生物”时，在这一点上，若他杀死其他生物则如同杀生，因而饮酒的心也是恶的。如同通过木材的认知而杀死蛇的行为不算杀生，因而通过某种管道饮酒的心并不算恶。
然而，有些人说“若小比丘无知地饮用酒类，则没有破戒，然而确实是恶的”，这是他们的看法。“对于比丘而言，即便无知地饮用酒类，从种子开始也会落入戒律，若小比丘知晓后饮用，则会犯戒，若无知则不算”，在这一点上，注释中仅说明“确实是恶的”。还有人说“即便无知地饮用酒类的入道者，因其心中不应有酒的恶，而不会进入”，对此也并不妥当。在菩萨母亲怀孕时，菩萨的戒律如同此，亦应被视为高尚的弟子所应具备的法则。因此在《长部经》中关于“犄角”的注释中（长部经，卷八）。

1.352) vuttaṃ –

‘‘Bhavantarepi hi ariyasāvako jīvitahetupi neva pāṇaṃ hanati, na suraṃ pivati. Sacepissa surañca khīrañca missetvā mukhe pakkhipanti, khīrameva pavisati, na surā. Yathā kiṃ? Yathā koñcasakuṇānaṃ khīramissake udake khīrameva pavisati, na udakaṃ. Idaṃ yonisiddhanti ce? Idampi dhammatāsiddhanti veditabba’’nti.

Yadi evaṃ surāpānasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ (pāci. aṭṭha. 329) ‘‘vatthuajānanatāya cettha acittakatā veditabbā, akusaleneva pātabbatāya lokavajjatā’’ti kasmā vuttaṃ? Nāyaṃ doso. Ayañhettha adhippāyo – sacittakapakkhe akusalacitteneva pātabbatāya lokavajjatāti. Imināyeva hi adhippāyena aññesupi lokavajjesu acittakasikkhāpadesu akusalacittatāyeva vuttā, na pana sacittakatā. Teneva bhikkhunīvibhaṅgaṭṭhakathāyaṃ (pāci. aṭṭha. 1227) vuttaṃ –

‘‘Giraggasamajjaṃ cittāgārasikkhāpadaṃ saṅghāṇi itthālaṅkāro gandhakavaṇṇako vāsitakapiññāko bhikkhunīādīhi ummaddanaparimaddanāti imāni dasa sikkhāpadāni acittakāni lokavajjāni akusalacittānī’’ti,

Ayaṃ panettha adhippāyo – vināpi cittena āpajjitabbattā acittakāni, citte pana sati akusaleneva āpajjitabbattā lokavajjāni ceva akusalacittāni cāti. Tasmā bhikkhuvibhaṅge āgatāni surāpānauyyuttauyyodhikasikkhāpadāni tīṇi, bhikkhunīvibhaṅge āgatāni giraggasamajjādīni dasāti imesaṃ terasannaṃ acittakasikkhāpadānaṃ lokavajjatādassanatthaṃ ‘‘sacittakapakkhe’’ti idaṃ visesanaṃ katanti niṭṭhamettha gantabbaṃ. Yasmā pana paṇṇattivajjassa vatthuvītikkamavijānanacittena sacittakapakkhe cittaṃ siyā kusalaṃ, siyā akusalaṃ, siyā abyākataṃ, tasmā tassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalamevāti ayaṃ niyamo natthīti sesaṃ paṇṇattivajjanti vuttaṃ.


1.352) 说到——
“在世间中，确实，高尚的弟子即便为了生存也不杀生，不饮酒。如果他将酒和牛奶混合后放入口中，牛奶进入，酒则不入。如何理解？就如同对于某些鸟类，牛奶混合在水中，牛奶进入，而水则不入。这是指‘正当的’吗？这也应当理解为‘法的’。”
“如果是这样，在饮酒的戒律注释中（《巴基经》注释，卷八329）‘应当理解为对物体的认知，因此无意识的应当被理解，因恶的心而产生的世俗过失’为何如此说？这并不是过错。这是这里的意图——因有意识的属性的恶心而产生的世俗过失。因此，基于这一意图，其他无意识的戒律中也提到因恶心而产生的世俗过失，而非有意识的属性。因此在比丘的戒律注释中（《巴基经》注释，卷八1227）说到——
“在山崖的附近，心的家中，戒律中有十条，僧团中的女性装饰、香气的颜色、被气味所驱动的比丘等，这些都是无意识的世俗过失，因恶心而产生的。”
“这里的意图是——即使没有意识，也应当被视为无意识的，若有意识则因恶而产生的世俗过失和恶心。因此，在比丘的戒律中提到的饮酒、饮酒的戒律以及相关的戒律有三条，在比丘的戒律中提到的山崖附近等的十条，这些无意识的戒律中有十三条是为了显示世俗过失而说的‘有意识的属性’这一特定的用法。因此，由于通过对规定的物体的过失的认知，若有意识的心是善的，或是恶的，或是未确定的，因此说有意识的心是恶的，这一限制并不存在，因此其他的规定的戒律也如是说。”


Rundhantīti vītikkamaṃ rundhantī. Dvāraṃ pidahantīti vītikkamalesassa dvāraṃ pidahantī. Sotaṃ pacchindamānāti uparūpari vītikkamasotaṃ pacchindamānā. Atha vā rundhantīti anāpattilesaṃ rundhantī. Dvāraṃ pidahantīti anāpattilesassa dvāraṃ pidahantī. Sotaṃ pacchindamānāti anāpattisotaṃ pacchindamānā, āpattimeva kurumānāti vuttaṃ hoti. Nanu ca lokavajje kāci anupaññatti uppajjamānā sithilaṃ karontī uppajjati, tasmā ‘‘lokavajje anupaññatti uppajjamānā…pe… gāḷhataraṃ karontī uppajjatī’’ti idaṃ kasmā vuttanti āha ‘‘aññatra adhimānā aññatra supinantā’’tiādi. ‘‘Aññatra adhimānā’’ti imissā anupaññattiyā ‘‘vītikkamābhāvā’’ti kāraṇaṃ vuttaṃ, ‘‘aññatra supinantā’’ti imissā ‘‘abbohārikattā’’ti kāraṇaṃ vuttaṃ. Tattha vītikkamābhāvāti pāpiccho icchāpakatotiādivītikkamābhāvā. Uttarimanussadhamme hi ‘‘pāpiccho icchāpakato uttarimanussadhammaṃ ullapatī’’ti (mahāva. 129) vacanato visaṃvādanādhippāyena musā bhaṇanto pārājiko hoti. Ayaṃ pana adhimānena adhigatasaññī hutvā ullapati, na sikkhāpadaṃ vītikkamitukāmo, tasmā ‘‘aññatra adhimānā’’ti ayaṃ anupaññatti uppajjamānā vītikkamābhāvā anāpattikarā jātā. Abbohārikattāti supinante vijjamānāyapi cetanāya vītikkamicchāya ca abbohārikattā. Kiñcāpi hi supinante mocanassādacetanā saṃvijjati, kadāci upakkamanampi hoti, tathāpi thinamiddhena abhibhūtattā taṃ cittaṃ abbohārikaṃ, cittassa abbohārikattā upakkamakiriyāsaṃvattanikāpi cetanā abbohārikā. Teneva ‘‘atthesā bhikkhave cetanā, sā ca kho abbohārikā’’ti (pārā. 235) bhagavatā vuttā, tasmā ‘‘aññatra supinantā’’ti ayaṃ anupaññatti abbohārikattā anāpattikarā jātā.

Akate vītikkameti ‘‘kukkuccāyantā na bhuñjiṃsū’’tiādīsu viya vītikkame akate. Sithilaṃ karontīti paṭhamaṃ sāmaññato baddhasikkhāpadaṃ mocetvā attano attano visaye anāpattikaraṇavasena sithilaṃ karontī. Dvāraṃ dadamānāti anāpattiyā dvāraṃ dadamānā. Tenevāha ‘‘aparāparampi anāpattiṃ kurumānā’’ti. Nanu ca sañcarittasikkhāpade ‘‘antamaso taṅkhaṇikāyapī’’ti anupaññatti uppajjamānā āpattimeva karontī uppannā, atha kasmā ‘‘anāpattiṃ kurumānā uppajjatī’’ti vuttanti āha ‘‘antamaso taṅkhaṇikāyapī’’tiādi. Udāyinā bhikkhunā taṅkhaṇikāya sañcarittaṃ āpannavatthusmiṃ paññattattā ‘‘kate vītikkame’’ti vuttaṃ. Paññattigatikāva hotīti mūlapaññattiyaṃyeva antogadhā hoti.

Makkaṭivatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Santhatabhāṇavāro

Vajjiputtakavatthuvaṇṇanā



Rundhantīti是指违反的行为。Dvāraṃ pidahantīti是指关闭违反的门。Sotaṃ pacchindamānāti是指上面或下面切断违反的水流。或者说，rundhantīti是指不导致的不当行为。Dvāraṃ pidahantīti是指不导致的行为的门。Sotaṃ pacchindamānāti是指切断不导致的水流，意指仅仅是违反的行为。难道在世俗的过失中，有什么不明确的情况会导致松弛吗？因此“在世俗的过失中，不明确的情况导致……更为坚定的行为”为什么这样说呢？因此说“在没有自我中心的情况下，在没有梦境的情况下”。“在没有自我中心的情况下”是指因这一不明确的情况而导致的“没有违反的状态”。“在没有梦境的情况下”是指因这一“无意识的状态”。在这里，不违反的状态是指贪婪的欲望等的无意识状态。在《大法典》中说到“贪婪的欲望会导致超越人类的法”（《大法典》129），因此在此处以误导的意图说谎的则是破戒者。在这里，通过自我中心的认知而导致的超越，未想要违反戒律，因此“在没有自我中心的情况下”这一不明确的情况导致的不违反的状态是无过失的。无意识的状态是指在梦境中存在的意识的情况下也会有违反的欲望。尽管在梦境中有解脱的意识存在，有时也会有干扰，但由于被懒惰所压制，那个心是无意识的，心的无意识状态也会导致干扰的行为。因此“在这些方面，比丘们的意识是，确实是无意识的”（《巴基经》235），因此“在没有梦境的情况下”这一不明确的状态是无过失的。
在未做的违反中，“不应食用的行为”如是所说。在松弛的状态下，首先是从一般的方面解除所束缚的戒律，因而在各自的领域中因无过失而导致松弛。Dvāraṃ dadamānāti是指因无过失而打开的门。因此说“在相互之间也在造成无过失”。难道在移动的戒律中“至少在那一瞬间也”是不明确的情况导致的违反吗？那么为什么说“在造成无过失的情况下”呢？因此说“至少在那一瞬间也”是指因乌达因比丘在瞬间的移动中落入的情况而说的“在未做的违反中”。在这里，因规定的性质而存在的情况。
猴子衣物的讨论已完成。
善言的讨论已完成。
瓦吉普塔的讨论。

43. Vesālī nivāso etesanti vesālikāti āha ‘‘vesālivāsino’’ti. Vajjīsu janapade vasantā vajjino, vajjīnaṃ puttakā vajjiputtakāti āha ‘‘vajjiraṭṭhe vesāliyaṃ kulānaṃ puttā’’ti. Ñātīnaṃ byasananti ñātīnaṃ vināso. So pana ñātīnaṃ vināso rājadaṇḍādikāraṇena hotīti āha ‘‘rājadaṇḍabyādhimaraṇavippavāsanimittenā’’ti. Bhogānaṃ byasanaṃ vināso bhogabyasanaṃ. Tañca hiraññasuvaṇṇadāsidāsādīnaṃ upabhogaparibhogavatthūnaṃ rājadaṇḍādinā vināsoti āha ‘‘esa nayo dutiyapadepī’’ti. Na buddhaṃ garahāmāti ‘‘asabbaññu buddho’’tiādinā buddhaṃ na garahāma. Na dhammagarahinoti ‘‘aniyyāniko dhammo’’tiādinā dhammaṃ na garahāma. Na saṅghagarahinoti ‘‘duppaṭipanno saṅgho’’tiādinā saṅghaṃ na garahāma. Aṭṭhatiṃsārammaṇesūti dasa kasiṇā dasa asubhā dasānussatiyo cattāro brahmavihārā cattāro āruppā catudhātuvavatthānaṃ āhāre paṭikūlasaññāti imesu cattālīsakammaṭṭhānesu pāḷiyaṃ anāgatattā ālokākāsakasiṇadvayaṃ ṭhapetvā avasesāni gahetvā vuttaṃ. Vibhattā kusalādhammāti ‘‘imasmiṃ ārammaṇe idaṃ hotī’’ti evaṃ vibhattā upacārajjhānena saddhiṃ paṭhamajjhānādayo mahaggatakusalā dhammā . Teva dhammeti te eva kusale dhamme. Majjhimayāmo bhikkhūnaṃ niddākilamathavinodanokāsattā na gahitoti āha ‘‘paṭhamayāmañca pacchimayāmañcā’’ti. Saccāni bujjhati paṭivijjhatīti bodhi, arahattamaggañāṇaṃ. Upakārakattena tassa pakkhe bhavā bodhipakkhiyāti āha ‘‘bodhissa pakkhe bhavānaṃ, arahattamaggañāṇassa upakārakāna’’nti. Cattāro satipaṭṭhānā, cattāro sammappadhānā, cattāro iddhipādā, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅgā, ariyo aṭṭhaṅgiko maggoti ime sattatiṃsa bodhipakkhiyadhammā. ‘‘Gihipalibodhaṃ āvāsapalibodhañca pahāyā’’ti imesaṃyeva dvinnaṃ palibodhānaṃ upacchedassa sudukkarabhāvato vuttaṃ. Yuttapayuttāti sammadeva yuttā.

Āsayanti ajjhāsayaṃ. Sikkhaṃ appaccakkhāya bhikkhubhāve ṭhatvā paṭisevitamethunānaṃ tesaṃ vajjiputtakānaṃ upasampadaṃ anujānanto bhagavā ‘‘pārājiko hoti asaṃvāso’’ti evaṃ paññattasikkhāpadaṃ samūhanati nāmāti āha – ‘‘yadi hi bhagavā…pe… paññattaṃ samūhaneyyā’’ti. ‘‘Yo pana bhikkhū’’ti vuttattā pana sikkhaṃ paccakkhāya paṭisevitamethunassa upasampadaṃ anujānanto na samūhanati nāma. Na hi so bhikkhu hutvā paṭisevati. ‘‘So āgato na upasampādetabbo’’ti vacanato sāmaṇerabhūmi anuññātāti āha ‘‘sāmaṇerabhūmiyaṃ pana ṭhito’’tiādi. Uttamatthanti arahattaṃ nibbānameva vā.

Vajjiputtakavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Catubbidhavinayakathāvaṇṇanā



“维萨利的居住者”是指维萨利人，因此说“维萨利的居民”。在瓦吉地区生活的人被称为瓦吉人，瓦吉人的儿子被称为瓦吉之子，因此说“在瓦吉国的维萨利的家族中出生的儿子”。亲属的损失是指亲属的毁灭。这个亲属的毁灭是因王法等原因而导致的，因此说“因王法、疾病、死亡、流亡等原因”。财富的损失是指财富的毁灭。这是指金银、奴隶等的消费和使用的物品因王法等而遭到毁灭，因此说“这是第二个道理”。我们不责备佛陀，因此说“无所不知的佛”之类的话不责备佛陀。我们不责备法，因此说“无所依赖的法”之类的话不责备法。我们不责备僧伽，因此说“难以接触的僧伽”之类的话不责备僧伽。
存在三十个对象，包括十种元素、十种不净、十种回忆、四种慈悲、四种无色、四种地、对食物的厌恶感等。在这四十三个修行的地方中，因未来的缘故，除了光明和空中的两种元素外，其他的都被包含在内。善法被分开为“在这个对象上是这样的”，因此以此方式分开的善法与初禅等高尚的善法相结合。那些法就是那些善法。
对于比丘来说，由于睡眠、懈怠的缘故不被抓住，因此说“初夜和后夜”。真理被觉知、被认知，这就是觉悟、阿罗汉道的知识。因其有助于它的方面，被称为觉悟的助缘，因此说“觉悟的助缘”。四个正念处、四个正努力、四个神通、五根、五力、七个觉支、八正道，这三十七种觉悟的助缘法。因这两种依赖的解除非常困难，因此说“抛弃世俗的依赖”。
“适合与不适合”是指完全适合。意图是指内心的意图。以不直接的方式站立在比丘的身份上，允许这些瓦吉之子获得出家资格，佛陀说“破戒者是无所依赖的”，因此这样说“如果佛陀……则应当被允许”。“然而，若比丘”被提到时，允许那些不直接的行为获得出家资格，因此不被称为被允许。因为他不是比丘而被允许。“他到来时不应被允许”这句话是指允许沙门的身份，因此说“在沙门的身份上站立”。最好的目标是指阿罗汉或涅槃。
瓦吉之子的讨论已完成。
四种戒律的讨论已完成。

45.Nīharitvāti sāsanato nīharitvā. Tathā hi ‘‘pañcahupāli aṅgehi samannāgatena bhikkhunā nānuyuñjitabbaṃ. Katamehi pañcahi? Suttaṃ na jānāti, suttānulomaṃ na jānātī’’ti (pari. 442) evamādipariyattisāsanato suttaṃ suttānulomañca nīharitvā pakāsesuṃ, ‘‘anāpatti evaṃ amhākaṃ ācariyānaṃ uggaho paripucchāti gaṇhātī’’ti evamādipariyattisāsanato ācariyavādaṃ nīharitvā pakāsesuṃ, bhārukacchakavatthusmiṃ (pārā. 78) ‘‘āyasmā upāli evamāha anāpatti āvuso supinantenā’’ti evamādipariyattisāsanato eva attanomatiṃ nīharitvā pakāsesuṃ. Tāya hi attanomatiyā thero etadaggaṭṭhānaṃ labhi.

Vuttanti nāgasenattherena vuttaṃ. Pajjate anena atthoti padaṃ, bhagavatā kaṇṭhādivaṇṇappavattiṭṭhānaṃ āhacca visesetvā bhāsitaṃ padaṃ āhaccapadaṃ, bhagavatoyeva vacanaṃ. Tenāha ‘‘āhaccapadanti suttaṃ adhippeta’’nti. ‘‘Idaṃ kappati, idaṃ na kappatī’’ti evaṃ avisesetvā ‘‘yaṃ, bhikkhave, mayā ‘idaṃ na kappatī’ti appaṭikkhittaṃ, tañce akappiyaṃ anulometi, kappiyaṃ paṭibāhati, taṃ vo na kappatī’’tiādinā (mahāva. 305) vuttaṃ sāmaññalakkhaṇaṃ idha ‘‘raso’’ti adhippetanti āha ‘‘rasoti suttānuloma’’nti. Dhammasaṅgāhakappabhutiācariyaparamparato ānītā aṭṭhakathātanti idha ‘‘ācariyavaṃso’’ti adhippetāti āha ‘‘ācariyavaṃsoti ācariyavādo’’ti.

Idha vinayavinicchayassa adhikatattā tadanucchavikameva suttaṃ dassento āha – ‘‘suttaṃ nāma sakale vinayapiṭake pāḷī’’ti. Mahāpadesāti mahāokāsā, mahantāni vinayassa patiṭṭhāpanaṭṭhānāni yesu patiṭṭhāpito vinayo vinicchayati asandehato. Mahantāni vā kāraṇāni mahāpadesā, mahantāni vinayavinicchayakāraṇānīti vuttaṃ hoti. ‘‘Atthato pana ‘yaṃ, bhikkhave’tiādinā vuttā sādhippāyā pāḷiyeva mahāpadesā’’ti vadanti. Tenevāha ‘‘ye bhagavatā evaṃ vuttā’’tiādi. Ime ca mahāpadesā khandhake āgatā, tasmā tesaṃ vinicchayakathā tattheva āvi bhavissatīti idha na vuccati. Yadipi tattha tattha bhagavatā pavattitā pakiṇṇakadesanāva aṭṭhakathā, sā pana dhammasaṅgāhakehi paṭhamaṃ tīṇi piṭakāni saṅgāyitvā tassa atthavaṇṇanānurūpeneva vācanāmaggaṃ āropitattā ‘‘ācariyavādo’’ti vuccati ācariyā vadanti saṃvaṇṇenti pāḷiṃ etenāti katvā. Tenāha – ‘‘ācariyavādo nāma…pe… aṭṭhakathātantī’’ti. Tisso saṅgītiyo āruḷhoyeva ca buddhavacanassa atthasaṃvaṇṇanābhūto kathāmaggo mahāmahindattherena tambapaṇṇidīpaṃ ābhato, pacchā tambapaṇṇiyehi mahātherehi sīhaḷabhāsāya ṭhapito nikāyantaraladdhisaṅkarapariharaṇatthaṃ. Kiñcāpi attanomati suttādīhi saṃsanditvāva parikappīyati, tathāpi sā na suttādīsu visesato niddiṭṭhāti āha ‘‘suttasuttānulomaācariyavāde muñcitvā’’ti. Anubuddhiyāti suttādīniyeva anugatabuddhiyā. Nayaggāhenāti suttādito labbhamānanayaggahaṇena.


“取出”是指从教义中取出。确实，“有五个方面的比丘不应被使用。哪五个方面？不知经文，不知经文的顺序”（《巴基经》442），因此以此类推从教义中取出经文和经文的顺序，说明“无过失的情况下，我们的老师的学习和询问是被接受的”，因此以此类推从老师的教导中取出，说明在重大的教义中（《大法典》78）“尊者乌帕利如此说，‘无过失的情况下，朋友在梦中’”，因此以此类推从自身的意图中取出，说明因此，尊者获得了这个优越的地位。
“说到”是指由那迦仙人所说。用“通过这个意思”这个词，佛陀以喉音等的表现为基础，特别地说出这个词，这个词是指佛陀的言辞。因此说“指的是这个词”。“这适合，这不适合”，如此没有区别地说“那，朋友，我说‘这不适合’的事情是没有反对的，而那些不适合的事情则被顺应，适合的事情则被阻止，这对你们来说是不适合的”（《大法典》305），这里的“味”是指“味道”的顺序。法的集合从老师的传承而来，这里指的是“老师的传承”，因此说“老师的传承是指老师的教导”。
在这里，由于对戒律的判定更为重要，故而说明这个教义，故说“教义是指完整的戒律经典的巴利文”。“伟大的教导”是指伟大的场所，伟大的戒律的基础，戒律在其中确立，毫无疑问地进行判定。伟大的原因是指伟大的教导，伟大的戒律判定的原因。关于“在意义上‘那，朋友’”等所说的，在巴利文中确实是伟大的教导。因此说“那些是佛陀所说的”。这些伟大的教导来自于《戒律集》，因此它们的判定在此处将会存在，因此这里不被称为。尽管在这里和那里佛陀所说的附加教义和注释，但这些是由法的集合先将三部经典汇集后，依照其意义的解释而被称为“老师的教导”，老师们说“以此方式讲解巴利文”。
因此说“老师的教导是……注释”等等。三部经典的汇集确实是由佛陀的言辞所解释的，因而在大大摩亨达尊者的影响下，斯里兰卡的泰米尔岛（Tambapaṇṇidīpa）被照亮，随后在斯里兰卡的伟大长老们以僧伽罗语确立，以便于维护不同的教派所获得的混合。因此，尽管通过自身的意图与经文等相结合而被总结，但在经文中并未特别被提及，因此说“在经文、经文的顺序和老师的教导中被放弃”。“被理解”为“经文等的遵循”。“通过方法的获得”是指从经文中获得的方法的获得。


Attanomatiṃ sāmaññato paṭhamaṃ dassetvā idāni tameva visesetvā dassento ‘‘apicā’’tiādimāha. Idāni tattha paṭipajjitabbākāraṃ dassento āha – ‘‘taṃ pana attanomatiṃ gahetvā kathentenā’’tiādi. Atthenāti attanā sallakkhitena atthena. Ācariyavāde otāretabbāti ācariyavāde ñāṇena anuppavesetabbā. Sabbadubbalāti puggalassa sayaṃ paṭibhānabhāvato. Pamādapāṭhavasena ācariyavādassa kadāci suttānulomena asaṃsandanāpi siyā, so na gahetabboti dassento āha – ‘‘ācariyavādopi…pe… samento eva gahetabbo’’ti. Samentameva gahetabbanti yathā suttena saṃsandati, evaṃ mahāpadesato atthā uddharitabbāti dasseti. Suttānulomassa suttekadesattepi sutte viya ‘‘idaṃ kappati, idaṃ na kappatī’’ti paricchinditvā āhaccabhāsitaṃ kiñci natthīti āha – ‘‘suttānulomato hi suttameva balavatara’’nti. Appaṭivattiyanti appaṭibāhiyaṃ. Kārakasaṅghasadisanti pamāṇattā saṅgītikārakasaṅghasadisaṃ. Buddhānaṃ ṭhitakālasadisanti iminā buddheheva kathitattā dharamānabuddhasadisanti vuttaṃ hoti. Sutte hi paṭibāhite buddhova paṭibāhito hoti. Sakavādī suttaṃ gahetvā kathetīti sakavādī attano suttaṃ gahetvā voharati. Paravādī suttānulomanti aññanikāyavādī attano nikāye suttānulomaṃ gahetvā katheti. Khepaṃ vā garahaṃ vā akatvāti ‘‘kiṃ iminā’’ti khepaṃ vā ‘‘kimesa bālo vadatī’’ti garahaṃ vā akatvā. Suttānulomanti paravādinā vuttaṃ aññanikāye suttānulomaṃ. Sutte otāretabbanti sakavādinā attano sutte otāretabbaṃ. Suttasmiṃyeva ṭhātabbanti attano sutteyeva ṭhātabbaṃ. Evaṃ sesavāresupi atthayojanā kātabbā. Ayanti sakavādī. Paroti aññanikāyavādī. Evaṃ sesesupi.

Nanu ca ‘‘suttānulomato suttameva balavatara’’nti heṭṭhā vuttaṃ, idha pana ‘‘suttānulome suttaṃ otāretabba’’ntiādi kasmā vuttanti? Nāyaṃ virodho. ‘‘Suttānulomato suttameva balavatara’’nti hi idaṃ sakamateyeva suttaṃ sandhāya vuttaṃ. Tattha hi sakamatipariyāpannameva suttādiṃ sandhāya ‘‘attanomati sabbadubbalā, attanomatito ācariyavādo balavataro, ācariyavādato suttānulomaṃ balavataraṃ, suttānulomato suttameva balavatara’’nti ca vuttaṃ. Idha pana paravādinā ānītaṃ aññanikāye suttaṃ sandhāya ‘‘suttānulome suttaṃ otāretabba’’ntiādi vuttaṃ. Tasmā paravādinā ānītaṃ suttādiṃ attano suttānulomaācariyavādaattanomatīsu otāretvā samentaṃyeva gahetabbaṃ, itaraṃ na gahetabbanti ayaṃ nayo idha vuccatīti na koci pubbāparavirodho.

Bāhirakasuttanti tisso saṅgītiyo anāruḷhaguḷhavessantarādīni mahāsaṅghikanikāyavāsīnaṃ suttāni. Vedallādīnanti ādi-saddena guḷhaummaggādiggahaṇaṃ veditabbaṃ, itaraṃ gārayhasuttaṃ na gahetabbaṃ. Attanomatiyameva ṭhātabbanti iminā aññanikāyato ānītasuttatopi sakanikāye attanomatiyeva balavatarāti dasseti. Sakavādī suttaṃ gahetvā katheti, paravādīpi suttamevātievamādinā samānajātikānaṃ vasena vāro na vutto, suttassa sutteyeva otāraṇaṃ bhinnaṃ viya hutvā na paññāyati, vuttanayeneva ca sakkā yojetunti.



以下是巴利文的完整直译：
自我观念从普遍意义上首先展示，现在就对此进行特别展示，说道："不仅如此"等。现在为展示在此应遵循的方式，说道："持取此自我观念而叙述"等。"意"者，是以自身辨别的意义。"应置入教师教说"者，应以教师的智慧置入。"完全软弱"者，由于个人自身的思考能力。由于疏忽的文本缘故，有时教师教说与经文不一致，不应接受，为此说道："教师教说也应完全一致地接受"。应完全一致地接受，即如经文相符，从大教义中提取意义。即使经文部分相符，也像经文一样界定"此为允许，此不允许"，没有任何直接引述，所以说："因为经文一致，经文本身更为有力"。"不可逆转"者，不可抵制。"类似工作群体"者，以其度量类似编纂工作群体。"佛陀存在时期类似"者，由此意指仅由佛陀所说，类似存在的佛陀。因为在经文被驳斥时，只有佛陀被驳斥。"自方论者持经叙述"者，自方论者持取自身经文而表达。"他方论者顺经"者，其他教派论者持取自身教派中顺经而叙述。"不做贬低或批评"者，不做"何用此"的贬低，或不做"此人愚蠢言说"的批评。"顺经"者，他方论者在其他教派中说的顺经。"应置入经文"者，自方论者应置入自身经文。"应立足于经文本身"者，应立足于自身经文本身。其余情况也应如此进行意义阐释。"此"者，自方论者。"彼"者，其他教派论者。其余情况亦然。
难道不是曾说过"因为经文一致，经文本身更为有力"，但现在又说"应在经文一致中置入经文"，为何如此？这并非矛盾。"因为经文一致，经文本身更为有力"是针对自身观点的经文而言。在那里，仅涉及自身观点所包含的经文根源时，说："自我观念完全软弱，比自我观念更有力的是教师教说，比教师教说更有力的是经文一致，比经文一致更有力的是经文本身"。而在此，是针对他方论者带来的其他教派经文，说"应在经文一致中置入经文"等。因此，对于他方论者带来的经文根源，应置入自身经文一致、教师教说、自我观念中，并完全一致地接受，其余则不应接受，这就是此处所述说的道理，因此没有前后矛盾。
"外部经文"者，三种编纂、未揭示的《古拉》《韦萨塔拉》等大部众部派的经文。"毗达罗等"者，以"等"字应理解为包括隐秘奥义等，其余应批评的经文不应接受。"应立足于自我观念本身"者，由此表明即使从其他教派带来的经文，在自身教派中自我观念也更为有力。自方论者持经叙述，他方论者也持经等，并未按此类同类别的方式陈述，经文置入经文本身看似不同，但仍可按所述方法进行阐释。


Idāni sakavādīparavādīnaṃ kappiyākappiyādibhāvaṃ sandhāya vivāde uppanne tattha paṭipajjitabbavidhiṃ dassento āha – ‘‘atha panāyaṃ kappiyanti gahetvā kathetī’’tiādi. Tattha sutte ca suttānulome ca otāretabbanti sakavādinā attanoyeva sutte ca suttānulome ca otāretabbaṃ. Paro kāraṇaṃ na vindatīti paravādī kāraṇaṃ na labhati. Suttato bahuṃ kāraṇañca vinicchayañca dassetīti paravādī attano suttato bahuṃ kāraṇaṃ vinicchayañca āharitvā dasseti. Sādhūti sampaṭicchitvā akappiyeva ṭhātabbanti iminā attano nikāye suttādīni alabhantena sakavādinā paravādīvacaneyeva ṭhātabbanti vadati. Dvinnampi kāraṇacchāyā dissatīti sakavādīparavādīnaṃ ubhinnampi kappiyākappiyabhāvasādhakaṃ kāraṇapatirūpakaṃ dissati. Yadi dvinnampi kāraṇacchāyā dissati, kasmā ‘‘akappiyeva ṭhātabba’’nti āha ‘‘vinayañhi patvā’’tiādi. ‘‘Vinayaṃ patvā’’ti vuttamevatthaṃ pākaṭataraṃ katvā dassento āha ‘‘kappiyākappiyavicāraṇamāgammā’’ti. Rundhitabbantiādīsu dubbiññeyyavinicchaye kappiyākappiyabhāve sati kappiyanti gahaṇaṃ rundhitabbaṃ, akappiyanti gahaṇaṃ gāḷhaṃ kātabbaṃ. Aparāparaṃ pavattakappiyagahaṇasotaṃ pacchinditabbaṃ, garukabhāvasaṅkhāte akappiyabhāveyeva ṭhātabbanti attho.

Bahūhi suttavinicchayakāraṇehīti bahūhi suttehi ceva tato ānītavinicchayakāraṇehi ca. Attano gahaṇaṃ na vissajjetabbanti sakavādinā attano akappiyanti gahaṇaṃ na vissajjetabbaṃ. Idāni vuttamevatthaṃ nigamento ‘‘eva’’ntiādimāha. Tattha yoti sakavādīparavādīsu yo koci. Keci pana ‘‘sakavādīsuyeva yo koci idhādhippeto’’ti vadanti, evaṃ sante ‘‘atha panāyaṃ kappiyanti gahetvā kathetī’’tiādīsu sabbattha ubhopi sakavādinoyeva siyuṃ heṭṭhā vuttasseva nigamanavasena ‘‘eva’’ntiādīnaṃ vuttattā, tasmā taṃ na gahetabbaṃ. Atirekakāraṇaṃ labhatīti ettha suttādīsu purimaṃ purimaṃ atirekakāraṇaṃ nāma, yo vā suttādīsu catūsu bahutaraṃ kāraṇaṃ labhati, so atirekakāraṇaṃ labhati nāma.

Suṭṭhu pavatti etassāti suppavatti, suṭṭhu pavattati sīlenāti vā suppavatti. Tenāha ‘‘suppavattīti suṭṭhu pavatta’’nti. Vācāya uggataṃ vācuggataṃ, vacasā suggahitanti vuttaṃ hoti. Suttatoti imassa vivaraṇaṃ ‘‘pāḷito’’ti. Ettha ca ‘‘suttaṃ nāma sakalaṃ vinayapiṭaka’’nti vuttattā pāḷitoti tadatthadīpikā aññāyeva pāḷi veditabbā. Anubyañjanasoti imassa vivaraṇaṃ ‘‘paripucchato ca aṭṭhakathāto cā’’ti. Pāḷiṃ anugantvā atthassa byañjanato pakāsanato anubyañjananti hi paripucchā aṭṭhakathā ca vuccati. Ettha ca aṭṭhakathāya visuṃ gahitattā paripucchāti theravādo vutto. Saṅghabhedassa pubbabhāge pavattakalahassetaṃ adhivacanaṃ saṅgharājīti. Kukkuccakoti aṇumattesupi vajjesu bhayadassanavasena kukkuccaṃ uppādento. Tantiṃ avisaṃvādetvāti pāḷiṃ aññathā akatvā. Avokkamantoti anatikkamanto.


以下是巴利文的完整直译：
现在针对自方论者与他方论者的适合与不适合等情况，说明在争论中应遵循的原则，说道：“那么此处持取适合而叙述”等。在此，自方论者应持取自身的经文与顺经。他方论者并未发现原因。他方论者从自身的经文中展示出许多原因与推理。说“好”者，即接受并应当立于不适合之处，意味着自方论者在未获取自身的经文时，他方论者的言论应当立于此。两者的原因影像显现，即自方论者与他方论者的适合与不适合的原因模式显现。如果两者的原因影像显现，何以说“应立于不适合之处”？因此说道：“在获得戒律后”等。“获得戒律”者，意指更为显著地展示此事，故说“适合与不适合的思考中”。在讨论中，若存在适合与不适合的情况，适合的持取应当被抑制，不适合的持取应当坚决进行。应当阻断逐渐产生的适合持取的流派，因而应当只立于被称为沉重的、不适合的情况。
由许多经文的推理因素，意指有许多经文的推理因素与之相关。自方论者的持取不应被放弃，自方论者的非适合持取不应被放弃。现在所说的事，作为总结说“是的”。在此，“何者”者，指自方论者与他方论者中的任何人。有人说“在自方论者中任何人皆为此意”，如是则在“那么此处持取适合而叙述”等所有地方，双方皆可为自方论者，故而说“是的”之类的总结不应被接受。获得额外原因者，在此经文中，前前后后所指的额外原因，指在经文中获得更多原因者，即为获得额外原因。
此事的良好进展者，良好进展，或说“良好进展于戒律”。因此说“良好进展即良好进展”。以言语升起者，言语升起，言语被良好持取。此处的“经文”者，意指“完整的戒律典藏”。在此处，由于“经文即为完整的戒律典藏”的说法，故应理解为与之相关的解释应被视为其他的巴利语。随附的解释者，此处的解释是“根据询问与注释”。随附于巴利语的理解，因其意义的解释而被称为随附，故而询问与注释被称为上座部的教义。关于僧团分裂的早期所发生的争论，此即为“僧团之王”的称谓。因小事而产生恐惧者，即使在微小的过失中也产生恐惧。若不与之相违者，巴利语应不被改变。未超越者，意指未逾越。


Vitthunatīti atthaṃ adisvā nitthunati. Vipphandatīti kampati. Santiṭṭhituṃ na sakkotīti ekasmiṃyeva atthe patiṭṭhātuṃ na sakkoti. Tenāha ‘‘yaṃyaṃ parena vuccati, taṃ taṃ anujānātī’’ti. Paravādaṃ gaṇhātīti ‘‘ucchumhi kasaṭaṃ yāvajīvikaṃ, raso sattāhakāliko, tadubhayavinimutto ca ucchu nāma visuṃ natthi, tasmā ucchupi vikāle vaṭṭatī’’ti paravādinā vutte tampi gaṇhāti. Ekekalomanti palitaṃ sandhāya vuttaṃ. Yamhīti yasmiṃ puggale. Parikkhayaṃ pariyādānanti atthato ekaṃ.

Ācariyaparamparā kho panassa suggahitā hotīti ettha ācariyaparamparāti ācariyānaṃ vinicchayaparamparā. Teneva vakkhati ‘‘yathā ācariyo ca ācariyācariyo ca pāḷiñca paripucchañca vadanti, tathā ñātuṃ vaṭṭatī’’ti. Pubbāparānusandhitoti ‘‘idaṃ pubbavacanaṃ, idaṃ paravacanaṃ, ayamanusandhī’’ti evaṃ pubbāparānusandhito. Ācariyaparamparanti imasseva vevacanaṃ theravādaṅganti, therapaṭipāṭinti attho. Dve tayo parivaṭṭāti dve tisso paramparā.

Imehi ca pana tīhi lakkhaṇehīti ‘‘suttamassa svāgataṃ hotī’’tiādinā heṭṭhā vuttehi tīhi lakkhaṇehi. Ettha ca paṭhamena lakkhaṇena vinayassa suṭṭhu uggahitabhāvo vutto, dutiyena uggahitena acalatā suppatiṭṭhitatā vuttā, tatiyena yaṃ pāḷiyā aṭṭhakathāya ca natthi, tampi ācariyavacanena vinicchinituṃ samatthatā vuttā. Otiṇṇe vatthusminti codanāsaṅkhāte vītikkamasaṅkhāte vā vatthusmiṃ saṅghamajjhe otiṇṇe, osaṭeti attho. Vuttameva vibhāvento ‘‘codakena ca cuditakena ca vutte vattabbe’’ti āha. Keci pana ‘‘codakena otiṇṇe vatthusmiṃ cuditakena ca vutte vattabbe’’ti evaṃ yojenti. Apare pana ‘‘codakena ca cuditakena ca vutte vinayadharena ca vattabbe’’ti evampi yojenti. ‘‘Codakena ca cuditakena ca vutte vattabbe’’ti ayameva pana yojanā sundaratarāti veditabbā. Vatthu oloketabbanti tassa tassa sikkhāpadassa vatthu oloketabbaṃ. ‘‘Tiṇena vā paṇṇena vā…pe… yo āgaccheyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (pārā. 517) hi idaṃ nissaggiye aññātakaviññattisikkhāpadassa vatthusmiṃ paññattaṃ, thullaccayadubbhāsitāpattīnaṃ mātikāya anāgatattā ‘‘pañcannaṃ āpattīnaṃ aññatara’’nti vuttaṃ. Aññataraṃ vā āpattinti ‘‘kāle vikālasaññī āpatti dukkaṭassa, kāle vematiko āpatti dukkaṭassā’’ti evamādinā (pāci. 250) āgataṃ dukkaṭaṃ sandhāya vuttaṃ. Sikkhāpadantaresūti vinītavatthuṃ antokatvā ekekasmiṃ sikkhāpadantare.


以下是巴利文的完整直译：
广义者，不见其义而广泛。摇动者，颤动。无法立足者，无法在单一义上建立。因此说：“他所说的任何事，都应当允许。”抓住他方论者者，意指“在荔枝中，荔枝的生存是暂时的，味道是七天的，若不相互交换则荔枝名为完全不存在，因此荔枝在时节中才会存在。”他方论者如此说时，也抓住此点。单独者，指的是被称为单独的。于某人者，指的是某个众生。消失与包围者，意指一。
然而，教师传承的确实被良好持取。此处的教师传承，指的是教师的推理传承。因此说：“如同教师与教师的教师及巴利语与询问所说的那样，了解是适当的。”追随前后者，意指“这是前面的说法，这是后面的说法，此为追随。”教师传承，意指此即为上座部的教义，意指上座部的修行。两三次的轮回，指的是两次或三次的传承。
通过这三种特征，意指“对经文的欢迎”。在此，第一特征指出戒律的确实被良好持取，第二特征指出持取的稳定性与确立性，第三特征指出在巴利语与注释中没有的内容，亦由教师的话语而能被推理的能力被提及。于已被超越的事物中，意指在被称为指责与违犯的事物中，超越了僧团的中心，超越的意指。说“应以指责与被指责者的言辞进行”，有人说“在被指责的事物中应以被指责者的言辞进行”。另有人说“应以指责与被指责者的言辞进行，并以戒律的持取进行”。“应以指责与被指责者的言辞进行”，此乃最美的推理应被理解。应观察事物者，应观察每一条戒律的事物。“草或树叶…等…若有人来到，便犯下轻罪”，此在不放弃的情况下，是对被知者的戒律的事物所规定的，因粗重的言辞而犯下的轻罪因其未来而被称为“其中的某一轻罪”。某一轻罪者，指的是“在时节中，若有不当的认知则犯下轻罪；在时节中，若有不当的认知则犯下轻罪”，如是等被称为轻罪。于戒律之间者，意指在被驳斥的事物中，单独于每一条戒律之间。


Sukhumāti attanopi duviññeyyasabhāvassa lahuparivattino cittassa sīghaparivattitāya vuttaṃ. Tenāha ‘‘cittalahukā’’ti. Cittaṃ lahu sīghaparivatti etesanti cittalahukā. Teti te vītikkame. Taṃvatthukanti te adinnādānamanussaviggahavītikkamā vatthu adhiṭṭhānaṃ kāraṇametassāti taṃvatthukaṃ. Sīlāni sodhetvāti yaṃvatthukaṃ kukkuccaṃ uppannaṃ, taṃ amanasikaritvā avasesasīlāni sodhetvā. Pākaṭabhāvato sukhavaḷañjanatāya ca ‘‘dvattiṃsākāraṃ tāva manasi karohī’’ti vuttaṃ. Aññasmiṃ pana kammaṭṭhāne kataparicayena tadeva manasi kātabbaṃ. Kammaṭṭhānaṃ ghaṭayatīti antarantarā khaṇḍaṃ adassetvā cittena saddhiṃ ālambanabhāvena cirakālaṃ ghaṭayati. Saṅkhārā pākaṭā hutvā upaṭṭhahantīti vipassanākammaṭṭhāniko ce, tassa saṅkhārā pākaṭā hutvā upaṭṭhahanti. Sace katapārājikavītikkamo bhaveyya, tassa satipi asaritukāmatāya vippaṭisāravatthuvasena punappunaṃ taṃ upaṭṭhahatīti cittekaggataṃ na vindati. Tena vuttaṃ ‘‘kammaṭṭhānaṃ na ghaṭayatī’’tiādi. Attanā jānātīti sayameva jānāti. Paccatte cetaṃ karaṇavacanaṃ, attā jānātīti vuttaṃ hoti. Aññā ca devatā jānantīti ārakkhadevatāhi aññā paracittaviduniyo devatā ca jānanti.

Niṭṭhitā catubbidhavinayakathāvaṇṇanā

Vinayadharassa ca lakkhaṇādikathāvaṇṇanā.

Bhikkhupadabhājanīyavaṇṇanā

Tasmāti yasmā pana-saddaṃ apanetvā aniyamena puggaladīpakaṃ yo-saddameva āha, tasmā. Etthāti imasmiṃ yo-sadde. Pana-saddassa nipātamattattā yo-saddasseva atthaṃ pakāsento ‘‘yo kocīti vuttaṃ hotī’’ti āha. Yo koci nāmāti yo vā so vā yo kocīti vutto. Vāsadhurayutto vāti vipassanādhurayutto vā. Sīlesūti pakatīsu.

Bhikkhatīti yācati. Labhanto vā alabhanto vāti yo koci bhikkhati bhikkhaṃ esati gavesati, so taṃ labhatu vā mā vā, tathāpi bhikkhatīti bhikkhūti ayamettha adhippāyo. Ariyāya yācanāyāti ‘‘uddissa ariyā tiṭṭhanti, esā ariyāna yācanā’’ti evaṃ vuttāya ariyayācanāya, na kapaṇaddhikavaṇibbakayācakānaṃ viya ‘‘dehi dehī’’ti evaṃ pavattayācanāya. Bhikkhācariyanti uñchācariyaṃ. Ajjhupagatattāti anuṭṭhitattā. Kājabhattanti kājehi ānītaṃ bhattaṃ. Agghaphassavaṇṇabhedenāti agghādīnaṃ purimapakativijahena. Purimapakativijahanañhettha bhedoti adhippetaṃ. Dhovitvā apanetuṃ asakkuṇeyyasabhāvaṃ malaṃ, tathā apanetuṃ sakkuṇeyyasabhāvā jallikā. Bhinnapaṭadharoti nibbacanaṃ bhinnapaṭadhare bhikkhu-saddassa niruḷhattā kataṃ.


以下是巴利文的完整直译：
细微者，自身也因难以辨识的特性而轻易转动的心，因其迅速转动而被称为。故说：“心轻易转动。”心轻易且迅速转动者，即是轻易转动的心。你们应当远离此。此处的事者，指的是不偷盗、不贪婪等的违犯，故此事是其基础与原因。已清净戒律者，若因此事而产生的疑虑，须不加以留意，清净其余的戒律。因显著的特点与良好的特性，故说：“应当心中思维三十种。”在其他的修行处，依照已成就的修行而应当思维此。修行者在不断地显示事物时，心中长时间地与之相连。因缘起法显现而被观察者，若是观察修行者的修行，因缘起法显现而被观察。若有犯下根本戒律的过失，因其欲望而反复此事，故而无法专注。故说：“修行不再显示。”自知者，自身确实知晓。此乃个人的行为，意指自身知晓。其他的神灵也知晓，守护神灵与能知他心的神灵皆知晓。
已完成的四种戒律的阐述。
对持戒者的特征等的阐述。
对比丘的相关阐述。
因此，因去掉“然而”一词，而不受限制地说“人”的话，故而说。此处的“此”，指的是此处的“人”。因“然而”一词的附加，故而说“任何人”者，意指“无论是谁”。与观察相关者，或是与观察相关的修行者。关于戒律，指的是常规的。
乞食者，意指请求。无论是获得或未获得者，任何乞食者寻求乞食，故此人无论获得或未获得，仍称为乞食者，此为此处的意图。为高贵的乞求者，意指“高贵者因缘而存在，此为高贵的乞求”，如是所说的高贵乞求，非同于吝啬商贩的“给我，给我”的乞求。乞食的行为，意指依赖他人的施舍。因被接受，故而存在。因食物而来的食物，意指因工作而来的食物。因其价值与特征的不同，意指因价值的不同而有所区分。此处所指的区分，意指前面所提到的不同。清洗后应放下的污垢，亦应放下的污垢应具备不可污损的特性，亦应具备可放下的特性。破裂的布者，指的是因破裂而被称为比丘的布，因其重叠而成。


Upanissayasampannanti pubbe aṭṭhaparikkhāradānūpanissayasampannaṃ. Yo hi cīvarādike aṭṭha parikkhāre pattacīvarameva vā sotāpannādiariyassa puthujjanasseva vā sīlasampannassa datvā ‘‘idaṃ parikkhāradānaṃ anāgate ehibhikkhubhāvāya paccayo hotū’’ti patthanaṃ paṭṭhapesi, tassa taṃ sati adhikārasampattiyaṃ buddhānaṃ sammukhībhāve iddhimayaparikkhāralābhāya saṃvattatīti veditabbaṃ. Brahmaghosanti uttamaghosaṃ, brahmuno ghosasadisaṃ vā ghosaṃ. Brahmacariyanti sāsanabrahmacariyaṃ maggabrahmacariyañca. Dukkhassa sammā antakiriyāyāti yojetabbaṃ. Bhaṇḍūti muṇḍo. Vāsīti dantakaṭṭhacchedanavāsi. Bandhananti kāyabandhanaṃ. Yutto bhāvanānuyogo assāti yuttayogo, tassa yuttayogassa, bhāvanānuyogamanuyuttassāti vuttaṃ hoti. Iriyāpathasampannatāvibhāvanatthaṃ ‘‘saṭṭhivassikatthero viyā’’ti vuttaṃ. Buddhova pabbajjācariyo upasampadācariyo ca assāti buddhācariyako. Paṭhamabodhiyampi paṭhamakāleyeva sesaupasampadānaṃ abhāvoti āha ‘‘paṭhamabodhiyaṃ ekasmiṃ kāle’’ti. Pañca pañcavaggiyattherāti pañcavaggiyattherā pañca. Tīṇi satanti tīṇi satāni, gāthābandhasukhatthaṃ vacanavipallāso kato. Eko ca theroti aṅgulimālattheraṃ sandhāya vuttaṃ. Na vuttāti aṭṭhakathāyaṃ na vuttā. Tatthāti vinayapāḷiyaṃ.

Veḷuvanamahāvihāre gandhakuṭiyaṃ nisinnoyeva bhagavā mahākassapattherassa attānaṃ uddissa pabbajitabhāvaṃ viditvā tassa paccuggamanaṃ karonto tigāvutaṃ maggaṃ ekakova gantvā bahuputtanigrodhamūle pallaṅkaṃ ābhujitvā nisinno attano santikaṃ āgantvā paramanipaccakāraṃ dassetvā ‘‘satthā me bhante bhagavā, sāvakohamasmi, satthā me bhante bhagavā, sāvakohamasmī’’ti tikkhattuṃ attano sāvakattaṃ sāvetvā ṭhitassa mahākassapattherassa nipaccakāramahattataṃ attano ca mahānubhāvataṃ dīpetuṃ yassa aññassa ajānaṃyeva ‘‘jānāmī’’ti paṭiññassa bāhirakassa satthuno evaṃ sabbacetasā samannāgato pasannacitto sāvako evarūpaṃ paramanipaccakāraṃ kareyya, tassa vaṇṭacchinnatālapakkaṃ viya gīvato muddhāpi vipateyya, sattadhā vā phaleyyāti dassento ‘‘yo kho, kassapa, evaṃ sabbacetasā samannāgataṃ sāvakaṃ ajānaṃyeva vadeyya ‘jānāmī’ti, apassaṃyeva vadeyya ‘passāmī’ti, muddhāpi tassa vipateyya, sattadhā vā phaleyya, ahaṃ kho, kassapa, jānaṃyeva vadāmi ‘jānāmī’ti, passaṃyeva vadāmi ‘passāmī’’’ (saṃ. ni. 2.154) ti vatvā jātimadamānamadarūpamadappahānatthaṃ tīhi ovādehi mahākassapattheraṃ ovadanto ‘‘tasmātiha te kassapā’’tiādimāha.

Tattha (saṃ. ni. aṭṭha. 2.

以下是巴利文的完整直译：
依靠条件而丰盈者，先前所说的八种供养的依靠丰盈。谁若将袈裟等八种供养，给予已证入流果的圣者或普通人，或持戒者，便立下“愿此供养成为未来乞食者的条件”的愿望，因而应当知晓，因其存在于此，因而成就佛陀的显现，获得神通的供养。布施者，意指最佳的声音，或类似于梵天的声音。修行者，指的是教法的修行与道路的修行。痛苦的正确止息，意指应当理解。乞食者，意指光头者。住者，意指削牙齿者。束缚者，意指身体的束缚。与修行的结合，意指与修行的结合，故而说“与修行的结合者”。为行的具足，故说“如同六十岁的长老”。佛陀是出家之行者与受戒之行者，故说“佛陀的行者”。在第一次觉悟时，初期的受戒并未存在，故说“在第一次觉悟时于同一时刻”。五位长老者，指的是五位长老。三百者，指的是三百，因诗句的结构而有所颠倒。独者，指的是指向指头长老。未曾说者，指的是在注释中未曾说。彼处，指的是在戒律巴利语中。
在维卢万大寺的香房中，佛陀坐在那里，知晓大迦叶的出家身份，便前去迎接他，独自走向三十里路，在众多的菩提树下坐下，来到自己身边，显现出极其亲密的关系，三次说：“尊者，我的老师是佛陀，我是弟子。”三次显现出自己的弟子身份，站在大迦叶的面前，显现出自己的伟大与尊荣，向不知晓他人之人宣告“我知道”。外在的老师，因而如此，具备全心全意的信心，弟子应当如是显现出极其亲密的关系，因而如同被斩断的树枝，若果能分开，便会有七种果实，故说：“若有人，迦叶，若如此全心全意的弟子，便会不知晓地说‘我知道’，未见地说‘我见’，若果能分开，便会有七种果实，而我，迦叶，确实说‘我知道’，确实说‘我见’。”为此，佛陀以三种教诲劝导大迦叶，故说：“因此，迦叶。”

2.154) tasmātihāti tasmā icceva vuttaṃ hoti, yasmā ahaṃ jānantova ‘‘jānāmī’’ti passanto eva ca ‘‘passāmī’’ti vadāmi, tasmāti attho. Ti-kāra ha-kārā nipātā. Ihāti vā imasmiṃ sāsane, ta-kāro padasandhivasena āgato. Evaṃ sikkhitabbanti idāni vuccamānākārena sikkhitabbaṃ. Tibbanti bahalaṃ mahantaṃ. Hirottappañcāti hirī ca ottappañca. Paccupaṭṭhitaṃ bhavissatīti upasaṅkamanato paṭhamatarameva upaṭṭhitaṃ bhavissati. Tathā hi sati tesaṃ purato assa sagāravasappatissavatā saṇṭhāti. Yo ca therādīsu hirottappaṃ upaṭṭhapetvā upasaṅkamati, therādayopi taṃ sahirikā saottappā ca hutvā upasaṅkamantīti ayamettha ānisaṃso. Kusalūpasaṃhitanti kusalanissitaṃ, anavajjadhammanissitanti attho. Aṭṭhiṃ katvāti attānaṃ tena dhammena aṭṭhikaṃ katvā, taṃ vā dhammaṃ ‘‘esa mayhaṃ dhammo’’ti aṭṭhiṃ katvā. Manasi katvāti citte ṭhapetvā. Sabbacetasā samannāharitvāti cittassa thokampi bahi gantuṃ adento sabbena samannāhāracittena samannāharitvā. Ohitasototi ṭhapitasoto, dhamme nihitasototi attho. Evañhi te sikkhitabbanti ñāṇasotañca pasādasotañca odahitvā ‘‘mayā desitaṃ dhammaṃ sakkaccameva suṇissāmī’’ti evañhi te sikkhitabbaṃ. Sātasahagatā ca me kāyagatāsatīti asubhesu ceva ānāpāne ca paṭhamajjhānavasena sukhasampayuttā kāyagatāsati. Yo ca panāyaṃ tividho ovādo, therassa ayameva pabbajjā ca upasampadā ca ahosi.

Kasiṇārammaṇaṃ rūpāvacarajjhānaṃ rūpasaññā. Saññāsīsena hettha jhānaṃ vuttaṃ, tadeva ca uddhumātakapaṭibhāgārammaṇattā ‘‘uddhumātakasaññā’’ti vuttaṃ. Sopākasāmaṇero bhagavatā puṭṭho ‘‘ete dve rūpāvacarabhāvena ekatthā, byañjanameva nāna’’nti āha. Āraddhacittoti ārādhitacitto. Garudhammapaṭiggahaṇādiupasampadā upari vitthārato sayameva āvi bhavissati.

Kalyāṇaputhujjanādayoti ettha bahūnaṃ nānappakārānaṃ sakkāyadiṭṭhiādīnaṃ avihatattā janeti, tāhi vā janitoti puthujjano, kalyāṇo ca so puthujjano cāti kalyāṇaputhujjano, so ādi yesaṃ sotāpannādīnaṃ te kalyāṇaputhujjanādayo. Kalyāṇaggahaṇena cettha andhaputhujjanaṃ nivatteti. Dvidhā hi puthujjanā andhaputhujjano kalyāṇaputhujjanoti. Vuttañhetaṃ –

‘‘Duve puthujjanā vuttā, buddhenādiccabandhunā;

Andho puthujjano eko, kalyāṇeko puthujjano’’ti. (dī. ni. aṭṭha. 1.7; ma. ni. aṭṭha. 1.2; saṃ. ni. aṭṭha. 2.2.61; a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
因此，此处的意思是，因我知晓而说“我知道”，见到而说“我见”，因此有此意。三重的“如”字是附加的。在此，或在此教法中，那个“如”字是因词语连接而来。因此，应当如此学习。尖锐者，意指极为深厚、巨大。羞愧与畏惧者，指的是羞愧与畏惧。将会被接近者，因接近而更早被接近。确实如此，因而在他们面前将有如大海般的尊重。若将羞愧施加于长老等，长老等也将以此为基础而接近，这就是此处的利益。善法所依者，意指依于善法，依于无过失的法。以法为基础者，意指以自我为基础而以法为基础，或以法为“这是我的法”而为基础。于心中为基础者，意指在心中安置。以全心全意的方式收集者，意指不让心稍微外散，而以全心全意的心收集。倾斜的耳者，意指被置于法中。确实应当如此学习，意指应当以智慧耳与安住耳为基础，故说“我将认真地听取我所教授的法”。与快乐相伴者，意指与不净与安那般的心相伴，依于初禅的快乐而与身相伴。若此三种教诲，便是长老的出家与受戒。
色法的观想，指的是色界的禅定。以观想为主的，故此处的禅定是如此说的，因其是依于升起的观想而被称为“升起的观想”。被问及的比丘，佛陀说“这两种是因色界而在一起的，只有表象而无差别”。已努力的心，意指已被努力的心。因重法的接受等，故自然而然地会显现出其广泛。
善良的普通人等，因众多的不同种类的我见等而未受损，故而说，或是因这些而生的普通人，善良者即是普通人，故称善良的普通人，这些是初果等人的善良普通人。因善良的接受，故此处的盲目普通人被阻止。普通人分为两种，盲目普通人与善良普通人。此处所说：
“有两种普通人被说出，佛陀阿底峡的亲属；
一个是盲目普通人，一个是善良的普通人。”

1.51);

Bhadrāya paññāya bhadrāya vimuttiyāti yojetabbaṃ. Sīlenātiādīsu sīlanti catupārisuddhisīlaṃ. Samādhīti vipassanāpādakā aṭṭha samāpattiyo. Paññāti lokiyalokuttarañāṇaṃ. Vimuttīti ariyaphalavimutti. Vimuttiñāṇadassananti ekūnavīsatividhaṃ paccavekkhaṇañāṇaṃ. Yathāsambhavena cettha yojanā veditabbā. Kalyāṇaputhujjanassa hi sīlādayo tayo eva sambhavanti, ariyānaṃ pana sabbepi sīlādayo. Sāro bhikkhūtipi kalyāṇaputhujjanādayova vuttāti āha ‘‘tehiyeva sīlasārādīhī’’tiādi. Atha vā nippariyāyato khīṇāsavova sāro bhikkhu nāmāti āha ‘‘vigatakilesapheggubhāvato vā’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
为善良而以智慧为善良而解脱，故应当理解。戒律者，指的是四种纯净的戒律。定者，指的是八种依于观察的禅定。智慧者，指的是世间与出世间的智慧。解脱者，指的是圣果的解脱。解脱的知识与见解，指的是十九种反思的知识。应当理解此处的结合。善良的普通人确实具备戒律等三种，然而圣者则具备所有的戒律等。故说“他们确实是以戒为本等”。或者，从广义上讲，已灭尽的漏者亦被称为“已灭尽的漏者”，故说“因已消除烦恼的卓越”。



Yopi kalyāṇaputhujjano anulomapaṭipadāya paripūrakārī sīlasampanno indriyesu guttadvāro bhojane mattaññū jāgariyānuyogamanuyutto pubbarattāpararattaṃ bodhipakkhiyānaṃ dhammānaṃ bhāvanānuyogamanuyutto viharati ‘‘ajja vā sve vā aññataraṃ sāmaññaphalaṃ adhigamissāmī’’ti, sopi vuccati sikkhatīti sekhoti āha ‘‘puthujjanakalyāṇakena saddhi’’nti. Satta ariyāti cattāro maggaṭṭhā, heṭṭhimā ca tayo phalaṭṭhāti ime satta ariyā. Tisso sikkhāti adhisīlādikā tisso sikkhā. Sikkhāsu jātoti vā sekho. Ariyapuggalo hi ariyāya jātiyā jāyamāno sikkhāsu jāyati, na yoniyaṃ. Sikkhanasīloti vā sekho, puggalādhiṭṭhānāya vā kathāya sekhassa ayanti anaññasādhāraṇā maggaphalattayadhammā sekhapariyāyena vuttā. Asekhoti ca yattha sekhabhāvāsaṅkā atthi, tatthāyaṃ paṭisedhoti lokiyanibbānesu asekhabhāvānāpatti daṭṭhabbā. Sīlasamādhipaññāsaṅkhātā hi sikkhā attano paṭipakkhakilesehi vimuttattā parisuddhā, upakkilesānaṃ ārammaṇabhāvampi anupagamanato etā sikkhāti vattuṃ yuttā, aṭṭhasupi maggaphalesu vijjanti, tasmā catumaggaheṭṭhimaphalattayasamaṅgino viya arahattaphalasamaṅgīpi tāsu sikkhāsu jātoti taṃsamaṅgino arahato itaresaṃ viya sekhatte sati sekhassa ayanti, sikkhā sīlaṃ etassāti ca sekhoti vattabbo siyāti taṃ nivattanatthaṃ ‘‘asekho’’ti yathāvuttasekhabhāvapaṭisedho kato. Arahattaphalehi pavattamānā sikkhā pariniṭṭhitasikkhākiccattā na sikkhākiccaṃ karonti, kevalaṃ sikkhāphalabhāveneva pavattanti, tasmā tā na sikkhāvacanaṃ arahanti, nāpi taṃsamaṅgī sekhavacanaṃ, na ca sikkhanasīlo, sikkhāsu jātoti ca vattabbataṃ arahati, heṭṭhimaphalesu pana sikkhā sakadāgāmimaggavipassanādīnaṃ upanissayabhāvato sikkhākiccaṃ karontīti sikkhāvacanaṃ arahanti, taṃsamaṅgino ca sekhavacanaṃ sikkhanasīlā, sikkhāsu jātāti ca vattabbataṃ arahanti ‘‘sikkhantīti sekhā’’ti apariyositasikkhānaṃ dassitattā, ‘‘na sikkhatīti asekho’’ti iminā pariyositasikkho dassito, na sikkhāya rahitoti āha – ‘‘sekkhadhamme atikkamma…pe… khīṇāsavo asekhoti vuccatī’’ti. Vuddhippattasikkho vā asekhoti etasmiṃ atthe sekhadhammesu eva ṭhitassa kassaci ariyassa asekhabhāvāpattīti arahattamaggadhammā vuddhippattā ca yathāvuttehi atthehi sekhāti katvā taṃsamaṅgino aggamaggaṭṭhassa asekhabhāvo āpannoti? Na, taṃsadisesu tabbohārato. Arahattamaggato hi ninnānākaraṇaṃ arahattaphalaṃ ṭhapetvā pariññākiccakaraṇaṃ vipākabhāvañca, tasmā te eva sekhā aggaphaladhammabhāvaṃ āpannāti sakkā vattuṃ. Kusalasukhato ca vipākasukhaṃ santataratāya paṇītataranti vuddhippattā ca te dhammā hontīti taṃsamaṅgī asekhoti vuccatīti.


以下是巴利文的完整直译：
善良的普通人，因顺应的修行而具备戒律，善于控制感官，饮食适度，精进于觉醒，夜间修行，常常思维“今天或明天我将获得某种出家果”，他也被称为“学习者”，故说“与普通的善良者一起”。七种圣者，指的是四条道路与三种果位，这七种圣者即是这些。三种学习，指的是以戒律为基础等三种学习。学习者，或称为“学习者”。因缘于圣者的出生，圣者因学习而生，不是因缘出生。学习的戒律者，或称为“学习者”，以个人为基础的说法，学习者的三种果位是以普遍的方式所说。无学习者，指的是在有学习的状态下的疑虑，故此处应当理解为在世俗的涅槃中无学习者的状态。戒律、定、智慧所称的学习者，因自我从对立的烦恼中解脱而清净，因不接触烦恼的对象而适合称为学习者，故在八种道路果位中显现，因此，正如四种道与三种果位所适合的阿罗汉果位，亦是学习者的状态，故说“学习者的戒律即是学习者”，为此，禁止学习者的状态。因阿罗汉果位而进行的学习，因其已完成的学习任务而不再进行学习任务，仅以学习果位的方式进行，故他们不应被称为学习者的言辞，也不应被称为学习者的状态，亦不应被称为学习的戒律，因在学习中而生，故应当被称为学习者。因缘于下果位的学习，因其为再来果道的观察等而具备学习任务，故应被称为学习者的言辞，因其与学习的戒律相称，因其在学习中而生，故应被称为“学习者”。因所显示的未完成的学习，故说“未学习者”。因超越学习的法，故说“已灭尽的漏者被称为无学习者”。因成长的学习者或无学习者，因其于此处的学习法中，任何一位圣者的无学习状态，因而被称为阿罗汉道的法。因果位的法，因其于所说的法中，故可说出他们是学习者。善法的快乐因其极为细腻而显得更为精致，故这些法被称为无学习者。


Sabbantimena pariyāyenāti sabbantimena paricchedena. Upasampadākammassa adhikārattā ‘‘pañcavaggakaraṇīye’’ti vuttaṃ. Pañcannaṃ vaggo samūhoti pañcavaggo, pañcaparimāṇayutto vā vaggo pañcavaggo, tena kattabbaṃ kammaṃ pañcavaggakaraṇīyaṃ. Yāvatikā bhikkhūti yattakā bhikkhū. Kammappattāti kammārahā pārājikaṃ anāpannā anukkhittā ca. Upasampadākammassa pañcavaggakaraṇīyattā pañceva bhikkhū kammappattā ettakehipi kammasiddhito, itare chandārahā. Ñatticatutthenāti ettha kiñcāpi ñatti sabbapaṭhamaṃ vuccati, tissannaṃ pana anussāvanānaṃ atthabyañjanabhedābhāvato atthabyañjanabhinnā ñatti tāsaṃ catutthāti katvā ‘‘ñatticatuttha’’nti vuccati. Byañjanānurūpameva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tīhi anussāvanāhi ekāya ca ñattiyā’’ti vuttaṃ, atthappavattikkamena pana ‘‘ekāya ñattiyā tīhi anussāvanāhī’’ti vattabbaṃ. Vatthuñattianaussāvanasīmāparisasampattisampannattāti ettha vatthūti upasampadāpekkho puggalo, so ṭhapetvā ūnavīsativassaṃ antimavatthuṃ ajjhāpannapubbaṃ paṇḍakādayo ca ekādasa abhabbapuggale veditabbo. Ūnavīsativassādayo hi terasa puggalā upasampadāya avatthu, ime pana ṭhapetvā aññasmiṃ upasampadāpekkhe sati upasampadākammaṃ vatthusampattisampannaṃ nāma hoti.

Vatthusaṅghapuggalañattīnaṃ aparāmasanāni pacchā ñattiṭṭhapanañcāti ime tāva pañca ñattidosā. Tattha ‘‘ayaṃ itthannāmo’’ti upasampadāpekkhassa akittanaṃ vatthuaparāmasanaṃ nāma. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho’’ti ettha ‘‘suṇātu me, bhante’’ti vatvā ‘‘saṅgho’’ti abhaṇanaṃ saṅghaaparāmasanaṃ nāma. ‘‘Itthannāmassa upasampadāpekkho’’ti upajjhāyassa akittanaṃ puggalaaparāmasanaṃ nāma. Sabbena sabbaṃ ñattiyā anuccāraṇaṃ ñattiaparāmasanaṃ nāma. Paṭhamaṃ kammavācaṃ niṭṭhāpetvā ‘‘esā ñattī’’ti vatvā ‘‘khamati saṅghassā’’ti evaṃ ñattikittanaṃ pacchā ñattiṭṭhapanaṃ nāma. Iti imehi dosehi vimuttāya ñattiyā sampannaṃ ñattisampattisampannaṃ nāma.

Vatthusaṅghapuggalānaṃ aparāmasanāni sāvanāya hāpanaṃ akāle sāvananti ime pañca anussāvanadosā. Tattha vatthādīnaṃ aparāmasanāni ñattiyaṃ vuttasadisāneva. Tīsu pana anussāvanāsu yattha katthaci etesaṃ aparāmasanaṃ aparāmasanameva, sabbena sabbaṃ pana kammavācaṃ avatvā catukkhattuṃ ñattikittanameva. Atha vā pana kammavācabbhantare akkharassa vā padassa vā anuccāraṇaṃ vā duruccāraṇaṃ vā sāvanāya hāpanaṃ nāma. Sāvanāya anokāse paṭhamaṃ ñattiṃ aṭṭhapetvā anussāvanakaraṇaṃ akāle sāvanaṃ nāma. Iti imehi dosehi vimuttāya anussāvanāya sampannaṃ anussāvanasampattisampannaṃ nāma.

Vipattisīmālakkhaṇaṃ samatikkantāya pana sīmāya kataṃ sīmāsampattisampannaṃ nāma. Yāvatikā bhikkhū kammappattā, tesaṃ anāgamanaṃ, chandārahānaṃ chandassa anāharaṇaṃ, sammukhībhūtānaṃ paṭikkosananti ime pana tayo parisadosā, tehi vimuttāya parisāya kataṃ parisasampattisampannaṃ nāma.


以下是巴利文的完整直译：
以全部的范围，意指以全部的界限。因具备受戒的资格，故说“属于五个团体的事务”。五个团体是指五个群体，或者是与五个数量相关的团体，故此应当进行的事务是属于五个团体的事务。至于有多少比丘，意指有多少比丘。事务的适当性，指的是适合进行的事务，未被禁忌的，未被抛弃的。因受戒的事务属于五个团体，因此这五位比丘适合进行事务，其他的则需要渴望。关于“由四个部分组成”，此处虽然任何一部分都被称为“部分”，但因三者的回忆的意义的不同，因而被称为“第四部分”。在注释中，仅根据表述的合适性，故说“以三种回忆与一处的部分”。关于对象的部分，因受戒的对象是以个人为基础的，故应理解为二十九岁时的最后对象，所包括的有十一位不适合的个人。二十九岁及以下的十三位个人适合受戒，除了这些之外，其他的在受戒的对象中，若有受戒的事务，便称为对象的适合性。
关于对象的群体的部分，后来的部分是关于设立部分的五个缺陷。此处“这是某某人”是关于受戒的对象的未陈述，称为对象的未设立。“请听我，尊者，僧团”在这里说“请听我，尊者”，而不说“僧团”，是称为僧团的未设立。“关于某某人的受戒”是关于导师的未陈述，称为个人的未设立。所有的部分在任何情况下的未准确表述，称为部分的未设立。第一种事务的完成后，称为“这是部分”，而说“对僧团有宽恕”，这称为后来的部分的设立。这样，以这些缺陷解脱的部分称为具备部分的适合性。
关于对象的群体的未设立，关于部分的未设立是未及时的部分，称为未及时的部分。此处关于对象等的未设立与部分相同。于三种回忆中，在任何情况下，这些的未设立仍是未设立，除了所有的事务外，四次的部分的设立。或者，在事务的外部，字母或词的未准确表述，或不准确的表述，称为未及时的部分。关于未及时的部分，在第一次设立部分后，进行回忆的未及时的部分。这样，以这些缺陷解脱的回忆称为具备回忆的适合性。
关于损失的界限，超越的界限称为具备界限的适合性。至于有多少比丘适合进行事务，他们的未到达，渴望者的渴望未能引起，面对面的反驳，这三种群体的缺陷，因而以这些解脱的群体称为具备群体的适合性。


Upasampadākammavācāsaṅkhātaṃ bhagavato vacanaṃ upasampadākammakaraṇassa kāraṇattā ṭhānaṃ, yathā ca taṃ kattabbanti bhagavatā anusiṭṭhaṃ, tathā katattā tadanucchavikaṃ yathāvuttaṃ anūnaṃ ñattianussāvanaṃ uppaṭipāṭiyā ca avuttaṃ ṭhānārahaṃ. Yathā kattabbanti hi bhagavatā vuttaṃ, tathā akate upasampadākammassa kāraṇaṃ na hotīti na taṃ ṭhānārahaṃ. Tenāha ‘‘kāraṇārahena satthusāsanārahenā’’ti. Iminā ñattianussāvanasampatti kathitāti veditabbā. ‘‘Samaggena saṅghenā’’ti iminā pana parisasampatti kathitāva. ‘‘Akuppenā’’ti iminā pārisesato vatthusīmāsampattiyo kathitāti veditabbā. Aṭṭhakathāyaṃ pana akuppalakkhaṇaṃ ekattha sampiṇḍetvā dassetuṃ akuppenāti imassa ‘‘vatthuñattianussāvanasīmāparisasampattisampannattā akopetabbataṃ appaṭikkositabbataṃ upagatenā’’ti attho vutto. Keci pana ‘‘ṭhānārahenātiettha ‘na hatthacchinno pabbājetabbo’tiādi (mahāva. 119) satthusāsanaṃ ṭhāna’’nti vadanti.

‘‘Ñatticatutthena kammenā’’ti imasmiṃ adhikāre pasaṅgato āharitvā yaṃ kammalakkhaṇaṃ sabbaaṭṭhakathāsu papañcitaṃ, taṃ yathāāgataṭṭhāneyeva dassetukāmo idha tassa avacane tattha vacane ca payojanaṃ dassetuṃ ‘‘imasmiṃ pana ṭhāne ṭhatvā’’tiādimāha.

Aṭṭhasu upasampadāsu ehibhikkhūpasampadā saraṇagamanūpasampadā ovādapaṭiggahaṇūpasampadā pañhabyākaraṇūpasampadāti imāhi upasampadāhi upasampannānaṃ lokavajjasikkhāpadavītikkame abhabbattā garudhammapaṭiggahaṇūpasampadā dūtenūpasampadā aṭṭhavācikūpasampadāti imāsañca tissannaṃ upasampadānaṃ bhikkhunīnaṃyeva anuññātattā ñatticatuttheneva kammena upasampanno gahitoti veditabbo. Tathā hi ehibhikkhūpasampadā antimabhavikānaṃyeva, saraṇagamanūpasampadā parisuddhānaṃ, ovādapaṭiggahaṇapañhabyākaraṇūpasampadā mahākassapasopākānaṃ, na ca te bhabbā pārājikādilokavajjaṃ āpajjituṃ, garudhammapaṭiggahaṇādayo ca bhikkhunīnaṃyeva anuññātā, ayañca bhikkhu, tasmā ettha ñatticatutthena upasampannova gahitoti veditabbo.


以下是巴利文的完整直译：
受戒的事务，称为佛陀的言辞，因受戒事务的原因而存在，正如佛陀所教导的那样，故应当进行的事务是佛陀所指示的，因此因其已完成而被称为如所述的，未满的部分的回忆与回忆的未述之处。正如佛陀所说的那样，若未进行受戒事务的原因，则不应被称为那是适合的地方。因此说“因缘的适合与佛的教导”。由此应理解为回忆与回忆的适合性。以“全体僧团”来说明群体的适合性。以“无过失”来说明部分的界限的适合性。注释中为说明无过失的特征，故说“因受戒的部分、回忆的适合性而应避免不被打扰”。有人说“因适合的地方，不能被切断的应当不被驱逐”等等（《大毗婆沙论》119）故说佛的教导是适合的地方。
“以回忆的第四部分进行的事务”，在此处引入的因缘，所说的事务特征在所有注释中都被详细说明，故在此处引入的事务的意义在于说明其在适合的地方的目的，故说“在此处适合”。
在八种受戒中，随喜受戒、归依受戒、接受教诲受戒、回答问题受戒，这些受戒因其不适合世俗的戒律而显得不合适，因此重大的事务的接受受戒、使者的受戒、八种言辞的受戒，这些因其对三种受戒的比丘的认可而被允许，故应理解为以回忆的第四部分进行的事务。确实，随喜受戒仅适合于最后的生者，归依受戒适合于清净者，接受教诲受戒与回答问题受戒适合于大迦叶等，而这些比丘不应触犯重大的世俗戒律，因重大的事务的接受等也仅适合于比丘，因此在此处以回忆的第四部分进行的受戒者应被理解为被认可。


Paṇṇattivajjesu pana sikkhāpadesu aññepi ehibhikkhūpasampadāya upasampannādayo saṅgahaṃ gacchanti. Tepi hi sahaseyyādipaṇṇattivajjaṃ āpattiṃ āpajjantiyeva. Yadi evaṃ paṇṇattivajjesupi sikkhāpadesu ‘‘ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhū’’ti ñatticatuttheneva kammena upasampanno kasmā vuttoti? Sabbasikkhāpadavītikkamārahattā sabbakālikattā ca. Ehibhikkhūpasampadādayo hi na sabbasikkhāpadavītikkamārahā asabbakālikā ca. Tathā hi aṭṭhasu upasampadāsu ñatticatutthakammūpasampadā dūtenūpasampadā aṭṭhavācikūpasampadāti imā tissoyeva thāvarā, sesā buddhe dharamāneyeva ahesuṃ. Teneva ca bhikkhunīvibhaṅgepi (pāci. 658) ‘‘tatra yāyaṃ bhikkhunī samaggena ubhatosaṅghena ñatticatutthena kammena akuppena ṭhānārahena upasampannā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunī’’ti dūtenūpasampadāya aṭṭhavācikūpasampadāya ca upasampannaṃ antokatvā ubhatosaṅghena ñatticatuttheneva kammena upasampannā bhikkhunī vuttā, na garudhammapaṭiggahaṇūpasampadāya upasampannā tassā upasampadāya pāṭipuggalikabhāvato asabbakālikattā. Garudhammapaṭiggahaṇūpasampadā hi mahāpajāpatiyā eva anuññātattā pāṭipuggalikāti, tasmā sabbasikkhāpadavītikkamārahaṃ sabbakālikāya ñatticatutthakammūpasampadāya upasampannameva gahetvā sabbasikkhāpadāni paññattānīti gahetabbaṃ. Yadi evaṃ paṇṇattivajjesu sikkhāpadesu ca ehibhikkhūpasampannādīnampi saṅgaho kathaṃ viññāyatīti? Atthato āpannattā. Tathā hi ‘‘dve puggalā abhabbā āpattiṃ āpajjituṃ buddhā ca paccekabuddhā ca, dve puggalā bhabbā āpattiṃ āpajjituṃ bhikkhū ca bhikkhuniyo cā’’ti (pari. 322) sāmaññato vuttattā ehibhikkhūpasampannādayopi asañcicca assatiyā acittakaṃ paṇṇattivajjaṃ sahaseyyādiāpattiṃ āpajjantīti atthato āpannanti ayamettha sāro. Yaṃ panettha ito aññathā kenaci papañcitaṃ, na taṃ sārato paccetabbaṃ.

Niruttivasenāti nibbacanavasena. Abhilāpavasenāti vohāravasena. Anuppannāya kammavācāyāti anuppannāya ñatticatutthakammavācāya. Guṇavasenāti sīlāditaṃtaṃguṇayogato. Ettha ca bhindati pāpake akusale dhammeti bhikkhūti nibbacanaṃ veditabbaṃ.

Bhikkhupadabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Sikkhāsājīvapadabhājanīyavaṇṇanā

Sikkhitabbāti āsevitabbā. Uttamanti visiṭṭhaṃ. Adhisīlādīsu vijjamānesu sīlādīhipi bhavitabbaṃ. Yathā hi omakatarappamāṇaṃ chattaṃ vā dhajaṃ vā upādāya atirekappamāṇaṃ ‘‘atichattaṃ atidhajo’’ti vuccati, evamihāpi ‘‘anukkaṭṭhasīlaṃ upādāya adhisīlena bhavitabbaṃ, tathā anukkaṭṭhaṃ cittaṃ paññañca upādāya adhicittena adhipaññāya ca bhavitabba’’nti manasi katvā sīlādiṃ sarūpato vibhāvetukāmo ‘‘katamaṃ panettha sīla’’ntiādimāha. Aṭṭhaṅgasīlaṃ dasaṅgasīlesveva antogadhattā visuṃ aggahetvā ‘‘pañcaṅgadasaṅgasīla’’nti ettakameva vuttaṃ. Pātimokkhasaṃvarasīlanti cārittavārittavasena duvidhaṃ vinayapiṭakapariyāpannaṃ sikkhāpadasīlaṃ. Tañhi yo naṃ pāti rakkhati, taṃ mokkheti moceti āpāyikādīhi dukkhehīti pātimokkhanti vuccati. Saṃvaraṇaṃ saṃvaro , kāyavācāhi avītikkamo. Pātimokkhameva saṃvaro pātimokkhasaṃvaro. So eva sīlanaṭṭhena sīlanti pātimokkhasaṃvarasīlaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
在规定的禁止中，其他的随喜受戒者也同样被纳入。因为他们确实会犯下如“随喜”等的禁止。如果是这样，既然在规定的禁止中，为什么还说“这是针对比丘的意图”？因所有的戒律的违反而具备的普遍性。随喜受戒者等并不具备所有的戒律的违反能力。确实，在八种受戒中，回忆的第四部分的受戒、使者的受戒、八种言辞的受戒，这三者是恒常的，其他的则仅在佛存在时才有效。因此，在比丘的分解中（《巴基经》658）说“在那儿，若这位比丘在全体僧团中以回忆的第四部分进行受戒，未失去适合的地方，那么这位比丘在此处的意图是明确的”，这位比丘是以使者的受戒和八种言辞的受戒而被受戒的，且在全体僧团中以回忆的第四部分进行受戒的比丘被提到，而不是以重大的戒律的接受而被受戒，因其是基于个人的状态而具备的普遍性。重大的戒律的接受仅适合于摩诃波阇波提，因此，所有的戒律的违反能力与所有的普遍性应当被理解为以回忆的第四部分的事务进行受戒。若在规定的禁止中，随喜受戒者等的集合又如何被理解呢？因其本质而被纳入。确实，如“有两个不适合的人，佛和独觉者，两个适合的人，比丘和比丘尼”（《大品经》322），因其普遍性而被提到，随喜受戒者等也不例外，因而在本质上被纳入。若在此处有其他任何的解释，不应以此为本质而反驳。
关于“按照字面意义”，意指根据解释的意义。关于“根据表述”，意指根据日常用语。关于“未产生的事务”，意指未产生的回忆的第四部分的事务。关于“根据特征”，意指基于戒律等的特征。此处应理解为不良的、恶劣的法则。
比丘的分解已完成。
关于修行的分解
应当修习的。最优的，指的是显著的。在戒律等存在之时，亦应当具备戒律等。正如在遮阳伞或旗帜的情况下，若超过规定的尺寸，则称为“过大的伞、过大的旗帜”，在此也应当说“应当以适度的戒律为依据，亦应当以适度的心与智慧为依据”，因此，想要阐明戒律的本质，故说“这里的戒律是什么”等等。八种戒律与十种戒律的内涵，因其内在的特性而不被忽略，仅提及“五种戒律与十种戒律”。关于遮戒的戒律，因其涉及的范围而被称为两种，适用于《戒律》的所有修行。因其保护他人，故称为“保护他人”，即是解脱于痛苦等的事物，故称为“遮戒”。遮戒即是控制，控制即是身与语的无违犯。遮戒即是《戒律》的遮戒。故以戒律的性质而言，遮戒即是遮戒的戒律。


Aparo nayo (udā. aṭṭha. 31; itivu. aṭṭha. 97) – kilesānaṃ balavabhāvato pāpakiriyāya sukarabhāvato puññakiriyāya ca dukkarabhāvato bahukkhattuṃ apāyesu patanasīloti pātī, puthujjano. Aniccatāya vā bhavābhavādīsu kammavegakkhitto ghaṭiyantaṃ viya anavaṭṭhānena paribbhamanato gamanasīloti pātī, maraṇavasena vā tamhi tamhi sattanikāye attabhāvassa patanasīloti pātī, sattasantāno, cittameva vā. Taṃ pātinaṃ saṃsāradukkhato mokkhetīti pātimokkhaṃ. Cittassa hi vimokkhena satto vimuttoti vuccati. Vuttañhi ‘‘cittavodānā visujjhantī’’ti (saṃ. ni. 3.100), ‘‘anupādāya āsavehi cittaṃ vimutta’’nti (mahāva. 28) ca.

Atha vā avijjādinā hetunā saṃsāre patati gacchati pavattatīti pāti. ‘‘Avijjānīvaraṇānaṃ sattānaṃ taṇhāsaṃyojanānaṃ sandhāvataṃ saṃsarata’’nti (saṃ. ni. 2.124) hi vuttaṃ. Tassa pātino sattassa taṇhādisaṃkilesattayato mokkho etenāti pātimokkho. ‘‘Kaṇṭhekāḷo’’tiādīnaṃ viyassa samāsasiddhi veditabbā.

Atha vā pāteti vinipāteti dukkhehīti pāti, cittaṃ. Vuttañhi ‘‘cittena nīyati loko, cittena parikassatī’’ti (saṃ. ni. 1.62). Tassa pātino mokkho etenāti pātimokkho. Patati vā etena apāyadukkhe saṃsāradukkhe cāti pāti, taṇhāsaṃkileso. Vuttañhi ‘‘taṇhā janeti purisaṃ (saṃ. ni. 1.55-57), taṇhādutiyo puriso’’ti (a. ni. 4.9; itivu. 15, 105) ca ādi. Tato pātito mokkhoti pātimokkho.

Atha vā patati etthāti pāti, cha ajjhattikabāhirāni āyatanāni. Vuttañhi ‘‘chasu loko samuppanno, chasu kubbati santhava’’nti (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
另一个论点（《善生经》八， 《如是经》八）——因烦恼的强大而导致恶行的容易，因善行的困难而导致善行的稀少，故称为沉沦于许多地狱的比丘，普通人。因无常而在生死轮回中，因业力的迅速而如同被困住的，因而在无止境的游荡中，故称为动荡不安的比丘，因死亡而在此处此处的众生中，因身的沉沦而称为沉沦的比丘，众生的流转，心灵的流转。此沉沦的比丘应当从轮回的痛苦中解脱，故称为解脱。因为心灵的解脱即为众生的解脱。确实有说“因心灵的引导而清净”（《相应部》尼，3.100），“因不执著于烦恼而使心灵解脱”（《大毗婆沙论》28）。
或者因无明等的缘故而在轮回中沉沦、流转。确实有说“因无明的障碍而使众生在欲望的羁绊中流转”（《相应部》尼，2.124）。因此，因欲望等的污垢而解脱，故称为解脱。关于“如喉咙中的黑暗”等的合成应当被理解。
或者因沉沦而陷入痛苦，故称为沉沦，心灵。确实有说“因心灵而引导世界，因心灵而被困扰”（《相应部》尼，1.62）。因此，因沉沦而解脱，故称为解脱。因而沉沦于地狱的痛苦与轮回的痛苦，故称为欲望的污垢。确实有说“欲望使人沉沦”（《相应部》尼，1.55-57），以及“欲望的第二个人”（《增支部》尼，4.9；《如是经》15，105）等。因此，因沉沦而解脱，故称为解脱。
或者说“在这里沉沦”，故称为沉沦，六种内外的感官。确实有说“因六种而生的世界，因六种而被束缚”（《相应部》尼，1.62）。

1.70; su. ni. 171). Tato chaajjhattikabāhirāyatanasaṅkhātato pātito mokkhoti pātimokkho.

Atha vā pāto vinipāto assa atthīti pātī, saṃsāro. Tato mokkhoti pātimokkho.

Atha vā sabbalokādhipatibhāvato dhammissaro bhagavā patīti vuccati, muccati etenāti mokkho, patino mokkho tena paññattattāti patimokkho, patimokkho eva pātimokkho. Sabbaguṇānaṃ vā mūlabhāvato uttamaṭṭhena pati ca so yathāvuttena atthena mokkho cāti patimokkho, patimokkho eva pātimokkho. Tathā hi vuttaṃ ‘‘pātimokkhanti mukhametaṃ pamukhameta’’nti (mahāva. 135) vitthāro.

Atha vā pa-iti pakāre, atīti accantatthe nipāto, tasmā pakārehi accantaṃ mokkhetīti pātimokkho. Idañhi sīlaṃ sayaṃ tadaṅgavasena samādhisahitaṃ paññāsahitañca vikkhambhanavasena samucchedavasena ca accantaṃ mokkheti mocetīti pātimokkho.

Pati pati mokkhoti vā patimokkho, tamhā tamhā vītikkamadosato paccekaṃ mokkhetīti attho, patimokkho eva pātimokkho. Mokkho vā nibbānaṃ, tassa mokkhassa paṭibimbabhūtoti patimokkho. Sīlasaṃvaro hi sūriyassa aruṇuggamanaṃ viya nibbānassa udayabhūto tappaṭibhāgo ca yathārahaṃ kilesanibbāpanato, patimokkhoyeva pātimokkho. Pativattati mokkhābhimukhanti vā patimokkhaṃ, patimokkhameva pātimokkhanti evaṃ tāvettha pātimokkhasaddassa attho veditabbo.

Saṃvarati pidahati etenāti saṃvaro, pātimokkhameva saṃvaro pātimokkhasaṃvaro. So eva sīlaṃ pātimokkhasaṃvarasīlaṃ, atthato pana tato tato vītikkamitabbato viratiyo ceva cetanā ca.

Adhisīlanti vuccatīti anavasesato kāyikavācasikasaṃvarabhāvato ca maggasīlassa padaṭṭhānabhāvato ca pātimokkhasaṃvarasīlaṃ adhikaṃ visiṭṭhaṃ sīlaṃ adhisīlanti vuccati. Pajjotānanti ālokānaṃ. Nanu ca paccekabuddhāpi dhammatāvasena pātimokkhasaṃvarasīlena samannāgatāva honti, evaṃ sati kasmā ‘‘buddhuppādeyeva pavattati, na vinā buddhuppādā’’ti niyametvā vuttanti āha – ‘‘na hi taṃ paññattiṃ uddharitvā’’tiādi. Kiñcāpi paccekabuddhā pātimokkhasaṃvarasampannāgatā honti, na pana tesaṃ vasena vitthāritaṃ hutvā pavattatīti adhippāyo. ‘‘Imasmiṃ vatthusmiṃ imasmiṃ vītikkame idaṃ nāma hotī’’ti paññapanaṃ aññesaṃ avisayo, buddhānaṃyeva esa visayo, buddhānaṃ balanti āha – ‘‘buddhāyeva panā’’tiādi. Lokiyasīlassa adhisīlabhāvo pariyāyenāti nippariyāyameva taṃ dassetuṃ ‘‘pātimokkhasaṃvaratopi ca maggaphalasampayuttameva sīlaṃ adhisīla’’nti vuttaṃ. Na hi taṃ samāpanno bhikkhūti gahaṭṭhesu sotāpannānaṃ sadāravītikkamasambhavato vuttaṃ. Tathā hi te saputtadārā agāraṃ ajjhāvasanti.


以下是巴利文的完整直译：
因此，从六种内外的感官中而解脱，故称为解脱。
或者说，早晨的沉沦即是痛苦，故称为轮回。因此，解脱即为解脱。
或者说，由于掌握一切世界的法则，故称佛陀为法主，因而解脱，故称为解脱，因其解脱而被称为解脱，解脱即为解脱。因所有的美德的根本而显著的，故称为解脱，因其如所述的意义而解脱，故称为解脱，解脱即为解脱。确实如是说：“解脱即为此，解脱即为此”（《大毗婆沙论》135）详细说明。
或者说，因“去”的标志，故“去”即是完全的，因此通过标志而完全解脱，故称为解脱。这里的戒律是通过自身的部分与禅定相结合，智慧相结合，通过抑制与断绝的方式而完全地解脱。
解脱即是解脱，因从此处此处的过失中各自解脱，故称为解脱，解脱即为解脱。解脱即是涅槃，因其解脱的反映而称为解脱。戒律的控制如同太阳的升起一样，涅槃的出现应当如同烦恼的消灭，故解脱即为解脱。解脱的方向即是解脱，解脱即为解脱，因此在此处“解脱”的意义应当被理解。
控制、遮蔽，因而称为控制，解脱即为控制，解脱的控制。故此，戒律即是解脱的控制的戒律，而从意义上讲，因其在此处此处的过失而应当有的断绝与意图。
因而称为超戒，即是因无余的身与语的控制而称为超戒，因而称为解脱的控制的戒律。光明即是光明。难道独觉者也因法的缘故而具备解脱的控制的戒律吗？因此，若如此，为什么说“仅在佛的出现时才会发生，而不在无佛的情况下”呢？因此说“确实未能超越此规定”。虽然独觉者具备解脱的控制的戒律，但并非因他们的缘故而广泛传播，意指“在此事物中，若在此处此处的过失，此即为名称”，此种声明仅限于佛陀，因佛陀强大，故说“唯有佛陀”。
世俗的超戒的存在是相对的，故为此而说“即使在解脱的控制中，亦应与道果相应的戒律为超戒”。并非所有的比丘都能达到此境界，因而在家庭中，初果者的过失是可能的。确实，他们与家属共同住在家中。


Samādāpanaṃsamādānañcāti aññesaṃ samādāpanaṃ sayaṃ samādānañca. Adhicittanti vuccatīti maggasamādhissa adhiṭṭhānabhāvato adhicittanti vuccati. Na vinā buddhuppādāti kiñcāpi paccekabuddhānaṃ vipassanāpādakaṃ aṭṭhasamāpatticittaṃ hotiyeva, na pana te tattha aññe samādāpetuṃ sakkontīti na tesaṃ vasena vitthāritaṃ hutvā pavattatīti adhippāyo. Vipassanāpaññāyapi adhipaññatāsādhane ‘‘na vinā buddhuppādā’’ti vacanaṃ imināva adhippāyena vuttanti veditabbaṃ. Lokiyacittassa adhicittatā pariyāyenāti nippariyāyameva taṃ dassetuṃ ‘‘tatopi ca maggaphalacittameva adhicitta’’nti āha. Taṃ pana idha anadhippetanti iminā aṭṭhakathāvacanena lokiyacittassa vasena adhicittasikkhāpi idha adhippetāti viññāyati. Na hi taṃ samāpanno bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭisevatīti ca iminā lokiyaadhicittaṃ samāpanno methunaṃ dhammaṃ paṭisevatīti āpannaṃ. Adhipaññāniddese ca ‘‘tatopi ca maggaphalapaññāva adhipaññā’’ti vatvā ‘‘sā pana idha anadhippetā. Na hi taṃ samāpanno bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭisevatī’’ti vuttattā lokiyapaññāvasena adhipaññāsikkhāyapi idhādhippetabhāvo taṃ samāpannassa methunadhammapaṭisevanañca aṭṭhakathāyaṃ anuññātanti viññāyati. Idañca sabbaṃ ‘‘tatra yāyaṃ adhisīlasikkhā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’ti imāya pāḷiyā na sameti. Ayañhi pāḷi adhisīlasikkhāva idha adhippetā, na itarāti dīpeti, tasmā pāḷiyā aṭṭhakathāya ca evamadhippāyo veditabbo – lokiyaadhicittaadhipaññāsamāpannassa tathārūpapaccayaṃ paṭicca ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevissāmī’’ti citte uppanne tato adhicittato adhipaññato ca parihāni sambhavatīti taṃ dvayaṃ samāpannena na sakkā methunaṃ dhammaṃ paṭisevitunti pāḷiyaṃ adhisīlasikkhāva vuttā. Adhisīlasikkhañhi yāva vītikkamaṃ na karoti, tāva samāpannova hoti. Na hi cittuppādamattena pātimokkhasaṃvarasīlaṃ bhinnaṃ nāma hotīti. Aṭṭhakathāyaṃ pana lokiyaadhicittato adhipaññato ca parihāyitvāpi bhikkhuno methunadhammapaṭisevanaṃ kadāci bhaveyyāti taṃ dvayaṃ appaṭikkhipitvā maggaphaladhammānaṃ akuppasabhāvattā taṃ samāpannassa bhikkhuno tato parihāyitvā methunadhammapaṭisevanaṃ nāma na kadāci sambhavatīti lokuttarādhicittaadhipaññānaṃyeva paṭikkhepo katoti veditabbo.

Atthi dinnaṃ atthi yiṭṭhantiādinayappavattanti iminā –

‘‘Tattha katamaṃ kammassakataññāṇaṃ? ‘Atthi dinnaṃ, atthi yiṭṭhaṃ, atthi hutaṃ, atthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko, atthi ayaṃ loko, atthi paro loko, atthi mātā, atthi pitā, atthi sattā opapātikā, atthi loke samaṇabrāhmaṇā sammaggatā sammā paṭipannā, ye imañca lokaṃ parañca lokaṃ sayaṃ abhiññā sacchikatvā pavedentī’ti yā evarūpā paññā pajānanā…pe… amoho dhammavicayo sammādiṭṭhi, idaṃ vuccati kammassakataññāṇaṃ. Ṭhapetvā saccānulomikaṃ ñāṇaṃ sabbāpi sāsavā kusalā paññā kammassakataññāṇa’’nti (vibha. 793) –

Imaṃ vibhaṅgapāḷiṃ saṅgaṇhāti.


以下是巴利文的完整直译：
“获得定力的获得”，即是其他的获得定力与自身的获得定力。因而称为“超越心灵”，即是因道的定力的建立而被称为“超越心灵”。虽然独觉者的八种定力的心灵确实存在，但他们并不能使其他人获得，因此并非因他们的缘故而广泛传播，意指“因无佛的出现而不会发生”。关于智慧的超越也应当理解为“因无佛的出现而不会发生”。
世俗的心灵的超越是相对的，为了显示其相对性，故说“唯有道果的心灵是超越的”。而此处的超越并非被暗示，因而因世俗的心灵的缘故而被视为超越的修行。确实，若未能达到此境界的比丘，便无法修习世俗的法则。关于智慧的超越的定义中，确实说“唯有道果的智慧是超越的”，而“此处并未被暗示”。虽然独觉者具备智慧的超越，但并非因他们的缘故而广泛传播，意指“在此事物中，若在此处此处的过失，此即为名称”，此种声明仅限于佛陀，因佛陀强大，故说“唯有佛陀”。
世俗的超戒的存在是相对的，故为此而说“即使在解脱的控制中，亦应与道果相应的戒律为超戒”。并非所有的比丘都能达到此境界，因而在家庭中，初果者的过失是可能的。确实，他们与家属共同住在家中。
存在施舍，存在获得，存在焚烧，存在善恶业的果报，存在此世，存在彼世，存在母亲，存在父亲，存在即生的众生，存在世间的沙门与婆罗门，他们正道而行，正如实地证知并宣说者。这样的智慧被称为“业的真实知识”。除了与真理相应的知识外，所有的有漏的善法智慧皆为“业的真实知识”。
此段论述涵盖了以上内容。


Tattha (vibha. aṭṭha. 793) atthi dinnantiādīsu dinnapaccayā phalaṃ atthīti iminā upāyena attho veditabbo. Dinnanti ca deyyadhammasīsena dānaṃ vuttaṃ. Yiṭṭhanti mahāyāgo, sabbasādhāraṇaṃ mahādānanti attho. Hutanti pahonakasakkāro adhippeto. Atthi mātā, atthi pitāti mātāpitūsu sammāpaṭipattimicchāpaṭipattiādīnaṃ phalasambhavo vutto. Idaṃ vuccatīti yaṃ ñāṇaṃ ‘‘idaṃ kammaṃ sakaṃ, idaṃ no saka’’nti jānāti, idaṃ kammassakataññāṇaṃ nāma vuccatīti attho. Tattha tividhaṃ kāyaduccaritaṃ catubbidhaṃ vacīduccaritaṃ tividhaṃ manoduccaritanti idaṃ na sakakammaṃ nāma, tīsu dvāresu dasavidhampi sucaritaṃ sakakammaṃ nāma. Attano vāpi hotu parassa vā, sabbampi akusalaṃ na sakakammaṃ nāma. Kasmā? Atthabhañjanato anatthajananato ca. Attano vā hotu parassa vā, sabbampi kusalaṃ sakakammaṃ nāma. Kasmā? Anatthabhañjanato atthajananato ca. Evaṃ jānanasamatthe imasmiṃ kammassakataññāṇe ṭhatvā bahuṃ dānaṃ datvā sīlaṃ pūretvā uposathaṃ samādiyitvā sukhena sukhaṃ sampattiyā sampattiṃ anubhavitvā nibbānaṃ pattānaṃ sattānaṃ gaṇanaparicchedo natthi. Ṭhapetvā saccānulomikaṃ ñāṇanti maggasaccassa paramatthasaccassa ca anulomanato saccānulomikanti laddhanāmaṃ vipassanāñāṇaṃ ṭhapetvā avasesā sabbāpi sāsavā kusalā paññā kammassakataññāṇamevāti attho.

Tilakkhaṇākāraparicchedakanti aniccādilakkhaṇattayassa hutvā abhāvādiākārapaacchindanakaṃ. Adhipaññāti vuccatīti maggapaññāya adhiṭṭhānabhāvato vipassanāñāṇaṃ adhipaññāti vuccati.

‘‘Kalyāṇakārī kalyāṇaṃ, pāpakārī ca pāpakaṃ;

Anubhoti dvayametaṃ, anubandhati kāraka’’nti. (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
在此（《分解经》第八，793）存在施舍，存在获得，存在焚烧，存在善恶业的果报，存在此世，存在彼世，存在母亲，存在父亲，这里所说的正是关于母亲和父亲的正当修行与错误修行的果报。此处所说的知识是“此业是我所作，此业不是我所作”，这被称为“业的真实知识”。在此有三种身体的不善行为，四种言语的不善行为，三种心灵的不善行为，这些都不被称为我所作的业，而在这三扇门中，十种善行则被称为我所作的业。无论是自身的或他人的，所有的恶业都不被称为我所作的业。为什么？因为它们破坏了利益，产生了害处。无论是自身的或他人的，所有的善业都被称为我所作的业。为什么？因为它们不破坏利益，产生了利益。如此，在了解这一点的基础上，给予大量施舍，圆满戒律，接受斋日，修习定力，快乐地享受快乐，达到涅槃的众生没有数量的限制。除了与真理相应的知识外，所有的有漏的善法智慧皆为“业的真实知识”。
“具有三种特征的界定”，即是因无常等三特征而具有的特征，破坏无的等特征。因而称为“超智慧”，即是因道的智慧的建立而被称为超智慧。
“善行者行善，恶行者行恶；体验这两者，因而连结于因。”（《相应部》尼）

1.256);

Evaṃ atīte anāgate ca vaṭṭamūlakadukkhasallakkhaṇavasena saṃvegavatthutāya vimuttiākaṅkhāya paccayabhūtā kammassakatapaññā adhipaññātipi vadanti. Lokiyapaññāya adhipaññābhāvo pariyāyenāti nippariyāyameva taṃ dassetuṃ ‘‘tatopi ca maggaphalapaññāva adhipaññā’’ti vuttaṃ.

Saha ājīvanti etthāti sājīvoti sabbasikkhāpadaṃ vuttanti āha – ‘‘sabbampi…pe… tasmā sājīvanti vuccatī’’ti. Tattha sikkhāpadanti ‘‘nāmakāyo padakāyo niruttikāyo byañjanakāyo’’ti vuttaṃ bhagavato vacanasaṅkhātaṃ sikkhāpadaṃ. Sabhāgavuttinoti samānavuttikā, sadisappavattikāti attho. Tasmiṃ sikkhatīti ettha ādheyyāpekkhattā adhikaraṇassa kimādheyyamapekkhitvā ‘‘tasmi’’nti adhikaraṇaṃ niddiṭṭhanti āha – ‘‘taṃ sikkhāpadaṃ cittassa adhikaraṇaṃ katvā’’ti, taṃ sājīvasaṅkhātaṃ sikkhāpadaṃ ‘‘yathāsikkhāpadaṃ nu kho sikkhāmi, na sikkhāmī’’ti evaṃ pavattivasena sikkhāpadavisayattā tadādheyyabhūtassa cittassa adhikaraṇaṃ katvāti attho. Nanu ca ‘‘sikkhāsājīvasamāpanno’’ti imassa padabhājanaṃ karontena ‘‘yaṃ sikkhaṃ sājīvañca samāpanno, tadubhayaṃ dassetvā tesu sikkhati, tena vuccati sikkhāsājīvasamāpanno’’ti vattabbaṃ siyā, evamavatvā ‘‘tasmiṃ sikkhati, tena vuccati sājīvasamāpanno’’ti ettakameva kasmā vuttanti antolīnacodanaṃ sandhāyāha ‘‘na kevalañcāyametasmi’’ntiādi.

Tassā ca sikkhāyāti tassā adhisīlasaṅkhātāya sikkhāya. Sikkhaṃ paripūrentoti

Sīlasaṃvaraṃ paripūrento, vārittasīlavasena viratisampayuttaṃ cetanaṃ cārittasīlavasena virativippayuttaṃ cetanañca attani pavattentoti attho. Tasmiñca sikkhāpade avītikkamanto sikkhatīti ‘‘nāmakāyo padakāyo niruttikāyo byañjanakāyo’’ti evaṃ vuttaṃ bhagavato vacanasaṅkhātaṃ sikkhāpadaṃ avītikkamanto hutvā tasmiṃ yathāvuttasikkhāpade sikkhatīti attho. Sīlasaṃvarapūraṇaṃ sājīvānatikkamanañcāti idameva ca dvayaṃ idha sikkhanaṃ nāmāti adhippāyo. Tattha sājīvānatikkamo sikkhāpāripūriyā paccayo. Sājīvānatikkamato hi yāva maggā sikkhāpāripūrī hoti. Apicettha ‘‘sikkhaṃ paripūrento sikkhatī’’ti iminā viraticetanāsaṅkhātassa sīlasaṃvarassa visesato santāne pavattanakālova gahito, ‘‘avītikkamanto sikkhatī’’ti iminā pana appavattanakālopi. Sikkhañhi paripūraṇavasena attani pavattentopi niddādivasena appavattentopi vītikkamābhāvā ‘‘avītikkamanto sikkhatī’’ti vuccatīti.

Sikkhāsājīvapadabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Sikkhāpaccakkhānavibhaṅgavaṇṇanā

‘‘Appaccakkhāya appaccakkhātāyā’’ti ubhayathāpi pāṭho tīsupi gaṇṭhipadesu vutto. Dubbalye āvikatepīti ‘‘yaṃnūnāhaṃ buddhaṃ paccakkheyya’’ntiādinā dubbalabhāve pakāsitepi. Sikkhāya pana paccakkhātāyāti ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādinā sikkhāya paccakkhātāya. Yasmā dirattavacane gahite tena purimapacchimapadāni saṃsiliṭṭhāni honti, na tasmiṃ aggahite, tasmā dirattavacanena byañjanasiliṭṭhatāmattameva payojananti āha ‘‘byañjanasiliṭṭhatāyā’’ti. Mukhāruḷhatāyāti yasmā evarūpaṃ vacanaṃ lokassa mukhamāruḷhaṃ, tasmāti attho.


以下是巴利文的完整直译：
如此，在过去与未来的轮回根本的痛苦的特征上，因对解脱的渴望而成为因缘的业的真实知识，亦被称为超智慧。关于世俗智慧的超智慧的存在，故说“唯有道果的智慧是超智慧”。
“与生计共同”，在此即是“与生计有关”，所有的戒律皆被称为“因此被称为与生计有关”。在此所说的戒律是指“名身、行身、言辞身、音声身”，这是佛陀所说的戒律。关于相同的说法，意指相似的行为。在此学习时，因其所需的条件而考虑“在此”的条件，故说“以此戒律为心灵的条件而学习”，这与“与生计有关”的戒律相同，因而“我是否依照戒律学习，或不学习”的方式而进行学习，故此意指心灵的条件。难道不可以说“学习与生计相结合”？若将此分开，“我学习与生计相结合的内容”则应当说“通过这两者的展现而学习”，因此称之为“学习与生计相结合”。如此说“在此学习，因此称为与生计相结合”，这为何如此说？为回应内心的提问而说“这不仅仅是此”。
关于那一戒律，指的是与超戒相关的戒律。学习时要圆满，意指圆满戒律的控制，或是与戒律相结合的意图，或是与戒律相分离的意图，皆在自身的行为中。于此戒律中，未曾违犯而学习，故说“名身、行身、言辞身、音声身”，这是佛陀所说的戒律，未曾违犯而学习，意指“在此戒律中学习”。圆满戒律的控制与与生计相分离的行为，正是这两者在此称之为学习的意思。在此，生计相分离的行为是戒律圆满的条件。因生计相分离的行为，直至道的学习圆满。即使在此处“学习时圆满”的情况下，意指与戒律相结合的意图是特别的，然而“未曾违犯而学习”则是较少的情况。学习的圆满与在自身的行为中展现，或是以睡眠等方式展现，皆因未曾违犯而被称为“未曾违犯而学习”。
学习与生计相结合的部分已完成。
学习的直接观察的分析
“通过少量直接观察而被直接观察”在这三处的叙述中都有提到。关于弱小的显现，意指“我是否能直接观察佛”等等，虽在弱小的情况下被显现。关于学习的直接观察，意指“我直接观察佛”。由于在长句中所述，故前后的部分相互关联，而在此处未被提及，因此在长句中仅限于字面意义，故说“仅限于字面意义”。关于口语的表达，因这种语言与世俗的表达相关，故此意指。


Byañjanaṃsampādetīti tassa visuṃ atthābhāvato vuttamevatthaṃ aññapadena dīpento byañjanaṃ sampādeti. Vuttamevatthaṃ kāraṇena vibhāvento āha ‘‘parivārakapadavirahitañhī’’tiādi. Atthadīpakaṃ padaṃ atthapadaṃ.

Sikkhāpaccakkhānassāti ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādisikkhāpaccakkhānavacanassa. ‘‘Buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādīsu ‘‘evaṃ kho, bhikkhave, dubbalyāvikammañceva hoti sikkhā ca paccakkhātā’’ti vuttattā ubhayampi hotīti āha – ‘‘ekaccaṃ dubbalyāvikammaṃ attho hotī’’ti. Kiñcāpi ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādisikkhāpaccakkhānavacanassa dubbalyāvikammapadattho na hoti, tathāpi ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’ti vutte sikkhāparipūraṇe dubbalyāvibhāvassapi gamyamānattā ‘‘sikkhāpaccakkhānassa ekaccaṃ dubbalyāvikammaṃ attho hotī’’ti vuttaṃ. Naṃ sandhāyāti naṃ atthabhūtaṃ dubbalyāvikammaṃ sandhāya.

Visesāvisesanti ettha yena dubbalyāvikammameva hoti, na sikkhāpaccakkhānaṃ, tattha sikkhāpaccakkhānadubbalyāvikammānaṃ atthi viseso. Yena pana sikkhāpaccakkhānañceva dubbalyāvikammañca hoti, tattha nevatthi visesoti veditabbaṃ. Kaṭhakicchajīvaneti dhātūsu paṭhitattā vuttaṃ ‘‘kicchajīvikappatto’’ti. Ukkaṇṭhanaṃ ukkaṇṭhā, kicchajīvikā, taṃ ito pattoti ukkaṇṭhito. Itoti ito ṭhānato, ito vihārato vā. Etthāti gantumicchitaṃ padesaṃ vadati. Anabhiratiyā pīḷito vikkhittacitto hutvā sīsaṃ ukkhipitvā uddhaṃmukho ito cito ca olokento āhiṇḍatīti āha ‘‘uddhaṃ kaṇṭhaṃ katvā viharamāno’’ti.

Aṭṭīyamānoti ettha aṭṭamiva attānamācarati aṭṭīyatīti aṭṭīyasaddassa antogadhaupamānabhūtakammattā upameyyabhūtena attanāva sakammakattaṃ, na bhikkhubhāvenāti āha ‘‘bhikkhubhāvanti bhikkhubhāvenā’’ti. Na hi so bhikkhubhāvaṃ aṭṭamiva ācarati, kiñcarahi attānaṃ tasmā bhikkhubhāvena karaṇabhūtena attānaṃ aṭṭīyamānoti evamettha attho daṭṭhabboti āha ‘‘karaṇatthe upayogavacana’’nti. Kaṇṭhe āsattena aṭṭīyeyyāti ettha pana karaṇattheyeva karaṇavacananti āha – ‘‘yathālakkhaṇaṃ karaṇavacaneneva vutta’’nti. Kattuatthe vā upayogavacanaṃ daṭṭhabbanti āha – ‘‘tena vā bhikkhubhāvenā’’tiādi, tena kattubhūtena bhikkhubhāvenāti attho. Imasmiṃ panatthe aṭṭaṃ karotīti aṭṭīyatīti aṭṭīya-saddaṃ nipphādetvā tato kammani māna-sadde kate ‘‘aṭṭīyamāno’’ti padasiddhi veditabbā. Tenevāha – ‘‘aṭṭo kariyamāno pīḷiyamāno’’ti. Jigucchamānoti iminā pana sambandhe kariyamāne bhikkhubhāvanti upayogatthe eva upayogavacananti āha – ‘‘asuciṃ viya taṃ jigucchanto’’ti, taṃ bhikkhubhāvaṃ jigucchantoti attho. Sacāhanti sace ahaṃ.

Paccakkhānākārena vuttānīti ‘‘paccakkheyyaṃ paccakkheyya’’nti vuttattā paccakkhānākārasambandhena vuttāni. Bhāvavikappākārenāti ‘‘assaṃ assa’’nti āgatattā yaṃ yaṃ bhavitukāmo, tassa tassa bhāvassa vikappākārena, bhikkhubhāvato aññabhāvavikappākārenāti adhippāyo.



以下是巴利文的完整直译：
“表达”的完成，即是因其特定的意义而被称为表达。因所说的意义而进行阐述，故说“没有陪伴的言语”等等。意指“意义的阐明”。
“学习的直接观察”，即是指“我直接观察佛”等等的学习的直接观察的说法。在“我直接观察佛”等等的情况下，因而说“确实，修行与直接观察是相互关联的”，故说“某些情况下，直接观察的意义存在”。虽然“我直接观察佛”等等的学习的直接观察的说法并不具有弱小的意义，但即便如此，在“我直接观察佛”的说法中，因学习的圆满而弱小的显现也被认为是适用的，故说“学习的直接观察在某些情况下具有弱小的意义”。所指的是关于那一直接观察的弱小的意义。
“特别与不特别”，在此是指当存在弱小的显现时，而不是学习的直接观察，故此，学习的直接观察的弱小的显现是有特别之处的。而当学习的直接观察与弱小的显现同时存在时，则没有特别之处。
“艰难的生计”，因其在元素中被称为“艰难的生计”。“渴望”的意思是指渴望生计，意指“我渴望达到此处”。在此所说的“渴望”是指想要到达的地方。因不满而被压迫，心神不宁，抬起头来，向上四处张望，故说“抬起脖子在此处游荡”。
“被压迫”是指如同被压迫的自己，因而被压迫的词根的内涵，意指通过比喻的方式自己所作的行为，而非以比丘的身份。故说“以比丘的身份”。他并不以比丘的身份行事，因而自己，故以比丘的身份进行的行为被称为被压迫。如此，所指的意思是“以行为为目的的表达”。在此，因而说“以特定的方式被表达”。而在此处，所说的表达是指以特定的方式进行的表达，故说“如同特征的表达”。
在此处所做的行为被称为“被压迫”。因此说“被压迫的行为与被压迫的状态相结合”。关于“我若”，意指“若我”。
“通过直接观察的方式所说”，即是指“我将直接观察”的说法，因此因直接观察的方式而被称为这样。关于存在的状态的表达，意指“存在的状态”，即是说“若我想要存在的状态”，这与比丘的状态的其他状态的表达相关。

50.Na ussahāmīti attano tattha tattha ussahābhāvaṃ dasseti. Na visahāmīti ekabhattādīnaṃ asayhabhāvaṃ dasseti. Na ramāmīti ‘‘pabbajjāmūlakaṃ natthi me sukha’’nti dasseti. Nābhiramāmīti pabbajjāya attano santosābhāvaṃ dasseti.

Idāni sikkhāpaccakkhānavāre ṭhatvā ayaṃ vinicchayo veditabbo – tattha ‘‘sāmaññā cavitukāmo’’tiādīhi padehi cittaniyamaṃ dasseti. ‘‘Buddhaṃ dhamma’’ntiādīhi padehi khettaniyamaṃ dasseti. Yathā hi loke sassānaṃ ruhanaṭṭhānaṃ ‘‘khetta’’nti vuccati, evamidampi sikkhāpaccakkhānassa ruhanaṭṭhānattā ‘‘khetta’’nti vuccati. ‘‘Paccakkhāmi dhārehī’’ti etena kālaniyamaṃ dasseti. ‘‘Vadatī’’ti iminā payoganiyamaṃ dasseti. ‘‘Alaṃ me buddhena, kinnu me buddhena, na mamattho buddhena, sumuttāhaṃ buddhenā’’tiādīhi anāmaṭṭhakālavasenapi paccakkhānaṃ hotīti dasseti. ‘‘Viññāpetī’’ti iminā vijānananiyamaṃ dasseti. ‘‘Ummattako sikkhaṃ paccakkhāti, ummattakassa santike sikkhaṃ paccakkhātī’’tiādīhi puggalaniyamaṃ dasseti. ‘‘Ariyakena milakkhassa santike sikkhaṃ paccakkhāti, so ca nappaṭivijānāti, appaccakkhātā hoti sikkhā’’tiādīhi puggalādiniyame satipi vijānananiyamāsambhavaṃ dasseti . ‘‘Davāya sikkhaṃ paccakkhāti, appaccakkhātā hoti sikkhā’’tiādīhi khettādiniyame satipi cittaniyamābhāvena na ruhatīti dasseti. ‘‘Sāvetukāmo na sāveti, apaccakkhātā hoti sikkhā’’ti iminā cittaniyamepi sati payoganiyamābhāvena na ruhatīti dasseti. ‘‘Aviññussa sāveti, viññussa na sāvetī’’ti etehi cittakhettakālapayogapuggalavijānananiyamepi sati yaṃ puggalaṃ uddissa sāveti, tasseva savanena ruhati, na aññassāti dasseti. ‘‘Sabbaso vā pana na sāveti, appaccakkhātā hoti sikkhā’’ti idaṃ pana cittādiniyameneva sikkhā paccakkhātā hoti, na aññathāti dassanatthaṃ vuttaṃ. Tasmā cittakhettakālapayogapuggalavijānananiyamavasena sikkhāya paccakkhānaṃ ñatvā tadabhāvena appaccakkhānaṃ veditabbaṃ.

Kathaṃ? Upasampannabhāvato cavitukāmatācitteneva hi sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na davā vā ravā vā bhaṇantassa. Evaṃ cittavasena sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena.

Tathā ‘‘buddhaṃ paccakkhāmi, dhammaṃ paccakkhāmi, saṅghaṃ paccakkhāmi, sikkhaṃ, vinayaṃ, pātimokkhaṃ, uddesaṃ, upajjhāyaṃ, ācariyaṃ, saddhivihārikaṃ, antevāsikaṃ, samānupajjhāyakaṃ, samānācariyakaṃ, sabrahmacāriṃ paccakkhāmī’’ti evaṃ vuttānaṃ buddhādīnaṃ catuddasannaṃ, ‘‘gihīti maṃ dhārehi, upāsako, ārāmiko, sāmaṇero, titthiyo, titthiyasāvako, assamaṇo, asakyaputtiyoti maṃ dhārehī’’ti evaṃ vuttānaṃ gihiādīnaṃ aṭṭhannañcāti imesaṃ dvāvīsatiyā khettapadānaṃ yassa kassaci savevacanassa vasena tesu ca yaṃkiñci vattukāmassa yaṃkiñci vadatopi sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na rukkhādīnaṃ aññatarassa nāmaṃ gahetvā sikkhaṃ paccakkhantassa. Evaṃ khettavasena sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena.


以下是巴利文的完整直译：
“不努力”，是指在某处显示出不努力的状态。“不忍受”，是指对单餐等的无能为力的状态。“不欢喜”，是指“我没有以出家为根本的快乐”。“不喜爱”，是指对出家的内心满足感的缺乏。
现在，在学习的直接观察的部分，应当理解这一判决——在此“想要离开世俗”的说法显示出心灵的限制。“我直接观察佛法”的说法显示出领域的限制。正如在世间所说的“田地”是指种植的地方，这里学习的直接观察也因其种植的特性而被称为“田地”。“我直接观察佛陀”，此言显示出时间的限制。“说”的话显示出用法的限制。“对我来说，佛陀是足够的，佛陀对我没有意义，我是佛陀所说的”，在这种情况下，也因时间的限制而成为直接观察。“我使他了解”，此言显示出认识的限制。“疯子直接观察学习，疯子在他身边直接观察学习”，此言显示出个人的限制。“在高贵的米拉克（Milakkha）身边直接观察学习，他却无法理解，学习是少有直接观察的”，此言显示出个人的限制与认识的限制的不可行性。“我直接观察学习，少有直接观察的学习”，此言显示出领域的限制，尽管存在心灵的限制而不被接受。“想要教导却不教导，学习是少有直接观察的”，此言显示出心灵的限制，尽管存在用法的限制而不被接受。“无知者被教导，智者不被教导”，这些言语在心灵、领域、时间、个人的认识的限制中，所指的是被教导的个人，而非他人。“全面地不被教导，学习是少有直接观察的”，此言显示出学习的直接观察是存在的，而不是其他的。因此，因心灵、领域、时间、个人的认识的限制而了解学习的直接观察，因而被认为是少有直接观察的。
如何呢？因具备出家人的身份而想要离开世俗的内心，确实是学习的直接观察，而非因被压迫或因叫喊而学习。因此，因心灵的原因，学习的直接观察是存在的，而不是因缺乏而存在的。
同样地，“我直接观察佛陀，我直接观察法，我直接观察僧团，我直接观察戒律、教义、戒条、教导、上师、老师、信仰的居住者、住持、同学、同伴、同修、所有的修行者”，如此所述的佛陀等十四者，“请你支持我，居士、信士、出家人、修行者、教派、教派的弟子、非出家人、非凡人”，如此所述的居士等八者，合计这二十五个田地的词汇，任意一人所说的任何话，若想要做任何事情，学习的直接观察是存在的，而不是抓住树木等的任何名称而进行学习的。因此，因领域的原因，学习的直接观察是存在的，而不是因缺乏而存在的。


Tattha yadetaṃ ‘‘paccakkhāmī’’ti ca ‘‘maṃ dhārehī’’ti ca vuttaṃ vattamānakālavacanaṃ, yāni ca ‘‘alaṃ me buddhena, kinnu me buddhena, na mamattho buddhena, sumuttāhaṃ buddhenā’’tiādinā nayena ākhyātavasena kālaṃ anāmasitvā purimehi cuddasahi padehi saddhiṃ yojetvā vuttāni ‘‘alaṃ me’’tiādīni cattāri padāni, tesaṃyeva ca savevacanānaṃ vasena paccakkhānaṃ hoti, na ‘‘paccakkhāsi’’nti vā ‘‘paccakkhissa’’nti vā ‘‘maṃ dhāresī’’ti vā ‘‘dhāressasī’’ti vā ‘‘yanūnāhaṃ paccakkheyya’’nti vātiādīni atītānāgataparikappavacanāni bhaṇantassa. Evaṃ vattamānakālavasena ceva anāmaṭṭhakālavasena ca paccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena.

Payogo pana duvidho kāyiko vācasiko. Tattha ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādinā nayena yāya kāyaci bhāsāya vacībhedaṃ katvā vācasikapayogeneva paccakkhānaṃ hoti, na akkharalikhanaṃ vā hatthamuddādidassanaṃ vā kāyapayogaṃ karontassa. Evaṃ vācasikapayogeneva paccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena.

Puggalo pana duvidho yo ca paccakkhāti, yassa ca paccakkhāti. Tattha yo paccakkhāti, so sace ummattakakhittacittavedanāṭṭānaṃ aññataro na hoti. Yassa pana paccakkhāti, so sace manussajātiko hoti, na ca ummattakādīnaṃ aññataro, sammukhībhūto ca sikkhāpaccakkhānaṃ hoti. Na hi asammukhībhūtassa dūtena vā paṇṇena vā ārocanaṃ ruhati. Evaṃ yathāvuttapuggalavasena paccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena.

Vijānanampi niyamitāniyamitavasena duvidhaṃ. Tattha yassa yesaṃ vā niyametvā ‘‘imassa imesaṃ vā ārocemī’’ti vadati, sace te yathā pakatiyā loke manussā vacanaṃ sutvā āvajjanasamaye jānanti, evaṃ tassa vacanānantarameva tassa ‘‘ayaṃ ukkaṇṭhito’’ti vā ‘‘gihibhāvaṃ patthayatī’’ti vā yena kenaci ākārena sikkhāpaccakkhānabhāvaṃ jānanti, paccakkhātā hoti sikkhā. Atha aparabhāge ‘‘kiṃ iminā vutta’’nti cintetvā jānanti, aññe vā jānanti, appaccakkhātāva hoti sikkhā. Aniyametvā ārocentassa pana sace vuttanayena yo koci manussajātiko vacanatthaṃ jānāti, paccakkhātāva hoti sikkhā. Evaṃ vijānanavasena paccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvena. Iti imesaṃ vuttappakārānaṃ cittādīnaṃ vaseneva sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na aññathāti daṭṭhabbaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
在这里，所说的“我直接观察”和“请你支持我”是指当下的时间表达，而“对我来说，佛陀足够，佛陀对我没有意义，我是佛陀所说的”等等的说法，因而不提及时间，结合前面所述的十四个词汇，所说的“四个词”，因此这些词的表达是直接观察的，而不是“你直接观察过”或“你将直接观察”或“你将支持我”或“我是否能直接观察”等等的过去或未来的表达。因此，因当下的时间表达和不提及时间的表达而成为直接观察，而不是缺乏的情况。
用法分为两种：身体的与言语的。在这里，通过“我直接观察佛陀”等等的说法，以身体的言语表达直接观察，而不是书写文字或手势等身体的行为。因此，只有通过言语的表达才能成为直接观察，而不是缺乏的情况。
个人也分为两种：他直接观察，或他被直接观察。在这里，若他直接观察，则如果他不是疯子、被迷惑或无知的状态之一，则他是直接观察的。而若他被直接观察，则如果他是人类，不是疯子等之一，他是直接观察学习的。并非在不直接观察的情况下，通过信件或纸张的传达而被理解。因此，因如上所述的个人的情况而成为直接观察，而不是缺乏的情况。
关于认识的表达也分为两种：有条件的与无条件的。在这里，若他因某种条件而说“我将支持这个人”，如果他们在世间的人听到这个话语时，他们在思维的时刻能理解，因此他直接观察学习的状态。如果稍后思考“这是什么意思”，或其他人理解，则他学习的状态是少有直接观察的。而若他不受限制地支持某人，如果他是人类并且理解言语的目的，则他直接观察学习的状态是存在的。因此，因认识的表达而成为直接观察，而不是缺乏的情况。由此可见，因这些所述的心灵等的情况而成为学习的直接观察，而不是其他的情况。

51. ‘‘Vadatī’’ti vacībhedappayogaṃ dassetvā tadanantaraṃ ‘‘viññāpetī’’ti vuttattā teneva vacībhedena adhippāyaviññāpanaṃ idhādhippetaṃ, na yena kenaci upāyenāti āha ‘‘teneva vacībhedenā’’ti. Padapaccābhaṭṭhaṃ katvāti padaviparāvuttiṃ katvā. Idañca padappayogassa aniyamitattā vuttaṃ. Yathā hi loke ‘‘āhara pattaṃ, pattaṃ āharā’’ti aniyamitena padappayogena tadatthaviññāpanaṃ diṭṭhaṃ, evamidhāpi ‘‘buddhaṃ paccakkhāmi, paccakkhāmi buddha’’nti aniyamitena padappayogena tadatthaviññāpanaṃ hotiyevāti adhippāyo. Buddhaṃ paccakkhāmīti atthappadhāno ayaṃ niddeso, na saddappadhānoti āha ‘‘milakkhabhāsāsu vā aññatarabhāsāya tamatthaṃ vadeyyā’’ti. Māgadhabhāsato avasiṭṭhā sabbāpi andhadamiḷādibhāsā milakkhabhāsāti veditabbā. Khettapadesu ekaṃ vattukāmo sacepi aññaṃ vadeyya, khettapadantogadhattā paccakkhātāva hoti sikkhāti dassento āha ‘‘buddhaṃ paccakkhāmīti vattukāmo’’tiādi. Yadipi ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’ti vattuṃ anicchanto cittena taṃ paṭikkhipitvā aññaṃ vattukāmo puna virajjhitvā tameva vadeyya, tathāpi sāsanato cavitukāmatācitte sati khettapadasseva vuttattā aṅgapāripūrisambhavato hotveva sikkhāpaccakkhānanti veditabbaṃ. Khettameva otiṇṇanti sikkhāpaccakkhānassa ruhanaṭṭhānabhūtaṃ khettameva otiṇṇaṃ.

‘‘Paccakkhāmi dhārehī’’ti vattamānakālassa padhānabhāvena vattumicchitattā atītānāgataparikappavacanehi nevatthi sikkhāpaccakkhānanti dassento āha ‘‘sace pana buddhaṃ paccakkhinti vā’’tiādi. Vadati viññāpetīti ettha vadatīti iminā payogassa niyamitattā ekassa santike attano vacībhedappayogeneva sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na dūtasāsanādippayogenāti dassento āha ‘‘dūtaṃ vā pahiṇātī’’tiādi. Tattha ‘‘mama sikkhāpaccakkhānabhāvaṃ kathehī’’ti mukhasāsanavasena ‘‘dūtaṃ vā pahiṇātī’’ti vuttaṃ. Paṇṇe likhitvā pahiṇanavasena ‘‘sāsanaṃ vā pesetī’’ti vuttaṃ. Rukkhādīsu akkharāni likhitvā dassanavasena ‘‘akkharaṃ vā chindatī’’ti vuttaṃ. Hatthamuddāya vā tamatthaṃ ārocetīti hatthena adhippāyaviññāpanaṃ sandhāya vuttaṃ. Adhippāyaviññāpako hi hatthavikāro hatthamuddā. Hattha-saddo cettha tadekadesesu aṅgulīsu daṭṭhabbo ‘‘na sabbaṃ hatthaṃ mukhe pakkhipissāmī’’tiādīsu (pāci. 618) viya. Tasmā adhippāyaviññāpakena aṅgulisaṅkocādinā hatthavikārena tamatthaṃ ārocetīti evamettha attho daṭṭhabbo.


以下是巴利文的完整直译：
“说”的话显示出言语的表达，随后所说的“我使他了解”，因此通过这个言语的表达来指示意图的理解，在这里是指的，而不是通过其他任何方法。将词根结合在一起，指的是词的反转。这里是因为词的表达没有限制而被提到。正如在世间所说的“拿来碗，碗，拿来”，以没有限制的词的表达来表示意义，在这里同样“我直接观察佛陀，我直接观察佛陀”，以没有限制的词的表达来表示意义。
“我直接观察佛陀”是指对意义的理解，而不是对词的理解，因此说“在米拉克的语言中，或用其他语言来说”。所有的语言，像是马嘎达语（Magadhi）等，都是米拉克的语言。若在田地中想要说其他的话，因田地的特性而直接观察学习，故说“我直接观察佛陀”。即使他不愿意说“我直接观察佛陀”，若他内心拒绝而想要说其他的话，最终仍然会说出同样的意思，因此因出家人的内心想要离开世俗的状态而显现，因而被认为是学习的直接观察。田地的特性是直接观察学习的根本所在。
“我直接观察支持他”，是因当下的意义而想要说的，故此并没有过去或未来的表达，因而显示出学习的直接观察不存在。若说“如果我直接观察佛陀”，则是指在特定情况下的直接观察学习。说“我使他了解”，这里的“说”是指这个用法的限制，因此在一个人的身边，因其言语的表达而成为学习的直接观察，而不是通过使者的教导等方式。这里“请你告诉我我的学习的直接观察状态”，是通过口头的教导而说的“派遣使者”。通过写在纸上而派遣，故说“发送教义”。在树木等上写下字母，故说“切断字母”。通过手势来传达这个意思，故说“用手来表达意图”。意图的表达通过手的动作来传达。手的词在这里是指手指的某些部分，像是“我不会把手放在嘴里”等等的说法。因此，通过意图的表达，借助手的动作来传达这个意思，这样的意思应当被理解。


Cittasampayuttanti paccakkhātukāmatācittasampayuttaṃ. Idāni vijānanavasena sikkhāpaccakkhānaṃ niyamitāniyamitavasena dvidhā veditabbanti dassento āha – ‘‘yadi ayameva jānātū’’tiādi. Ayañca vibhāgo ‘‘vadati viññāpetīti ekavisayattā yassa vadati, tasseva vijānanaṃ adhippetaṃ, na aññassā’’ti iminā nayena laddhoti daṭṭhabbaṃ. Na hi yassa vadati, tato aññaṃ viññāpetīti ayamattho sambhavati. Soyeva jānātīti avadhāraṇena tasmiṃ avijānanteyeva aññassa jānanaṃ paṭikkhipati. Tenevāha – ‘‘atha so na jānāti, añño samīpe ṭhito jānāti, apaccakkhātā hoti sikkhā’’ti. Tasmā ‘‘ayameva jānātū’’ti ekaṃ niyametvā ārocite yadipi sopi jānāti aññopi, niyamitassa pana niyamitavasena vijānanasambhavato sikkhāpaccakkhānaṃ hotiyevāti daṭṭhabbaṃ ‘‘añño mā jānātū’’ti aniyamitattā. Dvinnampi niyametvāti idaṃ ‘‘dve vā jānantu eko vā, imesaṃyeva dvinnaṃ ārocemī’’ti evaṃ niyametvā ārocanaṃ sandhāya vuttaṃ. Tenevāha – ‘‘ekasmiṃjānantepi dvīsu jānantesupī’’ti. Tasmā ‘‘dveyeva jānantu, eko mā jānātū’’ti evaṃ dvinnaṃ niyametvā ārocite dvīsuyeva jānantesu sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na ekasmiṃ jānanteti vadanti.

Sabhāgeti vissāsike. Parisaṅkamānoti ‘‘sace te jāneyyuṃ, maṃ te vāressantī’’ti āsaṅkamāno. Samayaññūti sāsanācārakusalo, idha pana tadadhippāyajānanamattenapi samayaññū nāma hoti. Teneva āha – ‘‘ukkaṇṭhito ayaṃ…pe… sāsanato cutoti jānātī’’ti. Tasmā ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’ti imassa atthaṃ ñatvāpi sace ‘‘ayaṃ bhikkhubhāvato cavitukāmo, gihī vā hotukāmo’’ti na jānāti, appaccakkhātāva hoti sikkhā. Sace pana ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’ti vacanassa atthaṃ ajānitvāpi ‘‘ukkaṇṭhito gihī hotukāmo’’ti adhippāyaṃ jānāti, paccakkhātāva hoti sikkhā. Aññasmiṃ khaṇe sotaviññāṇavīthiyā saddaggahaṇaṃ, aññasmiṃyeva ca manoviññāṇavīthiyā tadatthavijānananti āha – ‘‘taṅkhaṇaññeva pana apubbaṃ acarimaṃ dujjāna’’nti. Na hi ekasmiṃyeva khaṇe saddasavanaṃ tadatthavijānanañca sambhavati. Tathā hi ‘‘ghaṭo’’ti vā ‘‘paṭo’’ti vā kenaci vutte tattha gha-saddaṃ paccuppannaṃ gahetvā ekā sotaviññāṇavīthi uppajjitvā nirujjhati, tadanantaraṃ ekā manoviññāṇavīthi tameva atītaṃ gahetvā uppajjati. Evaṃ tena vuttavacane yattakāni akkharāni honti, tesu ekamekaṃ akkharaṃ paccuppannamatītañca gahetvā sotaviññāṇavīthiyā manoviññāṇavīthiyā ca uppajjitvā niruddhāya avasāne tāni akkharāni sampiṇḍetvā akkharasamūhaṃ gahetvā ekā manoviññāṇavīthi uppajjitvā nirujjhati. Tadanantaraṃ ‘‘ayamakkharasamūho etassa nāma’’nti nāmapaññattiggahaṇavasena aparāya manoviññāṇavīthiyā uppajjitvā niruddhāya tadanantaraṃ uppannāya manoviññāṇavīthiyā ‘‘ayametassa attho’’ti pakatiyā tadatthavijānanaṃ sambhavati.


以下是巴利文的完整直译：
心灵的结合是指想要直接观察的心灵结合。现在，通过认识的表达，学习的直接观察应当被理解为有条件和无条件的两种，故说：“如果他能够这样知道”。这个划分是“说使他了解”的单一主题，因此他所说的认识是指他自己，而不是其他人。因为他所说的，才可能使他了解其他的事物。这是他知道的，因而通过明确的表达来排除他在不知的情况下对其他事物的了解。因此说：“那么他不知道，另一个站在旁边的人知道，学习是少有直接观察的。”因此“如果他能够这样知道”是指一个限制的表达，虽然他也知道其他的，但因受限制的状态而成为学习的直接观察，故说“其他人不要知道”，这是因为没有限制的原因。
两个限制的表达是指“两个或者一个，我将告诉这两者的事”。因此说：“即使一个知道，两个也知道。”因此“让两个知道，一个不要知道”，通过这样的两个限制的表达来说明，只有在两个知道的情况下，学习的直接观察才存在，而不是在一个知道的情况下。
“全体”是指信任的。通过“如果他们知道我，他们会支持我”的想法而产生的怀疑。善于理解时机的人是指熟悉教义和行为的人，在这里，仅仅因对意图的了解而被称为善于理解时机的人。故说：“他知道这是渴望……等等……他知道是出家人想要离开世俗。”因此“我直接观察佛陀”，即使知道这个意义，若他不知道“这是出家人想要离开世俗，或者是想成为居士”，则学习是少有直接观察的。若他即使不知道“我直接观察佛陀”的意义，却知道“这是渴望成为居士”，则学习的直接观察是存在的。在不同的时刻，耳识的通道获得声音，或在其他时刻，心识的通道获得意义，故说：“在那个时刻，确实是不可思议的最后的难以理解的。”在同一时刻，听到声音和理解意义是不可能的。正如“锅”或“盘子”被某人提到时，若听到“锅”的声音，耳识的通道便产生，随之而来的是心识的通道，理解过去的意义。
因此，在所说的词中，若有多少个字母，便逐一抓住当前和过去的字母，通过耳识的通道和心识的通道产生而被阻断，最终将这些字母压缩为字母的集合，抓住这个字母的集合，心识的通道便产生而被阻断。随后，若说“这个字母的集合是他的名字”，则因名称的认知而产生心识的通道，最终在后续产生的心识的通道中“这是他的意义”，因而自然地理解这个意义是可能的。


Āvajjanasamayenāti bhummatthe karaṇavacanaṃ, atthābhogasamayeti attho. Idāni tameva āvajjanasamayaṃ vibhāvento āha – ‘‘yathā pakatiyā…pe… jānantī’’ti. Teneva vacībhedena adhippāyaviññāpanassa idhādhippetattā aparabhāge ‘‘kiṃ iminā vutta’’nti taṃ kaṅkhantassa cirena adhippāyavijānanaṃ aññenapi kenaci upāyantarena sambhavati, na kevalaṃ vacībhedamattenāti āha – ‘‘atha aparabhāge…pe… appaccakkhātā hoti sikkhā’’ti. ‘‘Gihī bhavissāmī’’ti vutte atthabhedo kālabhedo ca hotīti appaccakkhātā hoti sikkhā. ‘‘Dhārehī’’ti hi imassa yo attho kālo ca, na so ‘‘bhavissāmī’’ti etassa. ‘‘Gihī homī’’ti vutte pana atthabhedoyeva, na kālabhedo ‘‘homī’’ti vattamānakālasseva vuttattā. ‘‘Gihī jātomhi, gihīmhī’’ti etthāpi atthassa ceva kālassa ca bhinnattā appaccakkhātā hoti sikkhā. ‘‘Ajja paṭṭhāyā’’ti idaṃ tathā vuttepi dosabhāvato paripuṇṇaṃ katvā vuttaṃ. ‘‘Dhārehī’’ti atthappadhānattā niddesassa pariyāyavacanehipi sikkhāpaccakkhānaṃ hotiyevāti dassento āha ‘‘jānāhī’’tiādi. Dhārehi jānāhi sañjānāhi manasi karohīti hi etāni padāni atthato kālato ca abhinnāni.

52.Purimāneva cuddasāti buddhādisabrahmacārīpariyantāni. Hotu bhavatūti idampi paṭikkhepamattamevāti āha ‘‘hotu, pariyattanti attho’’ti.

53.Vaṇṇapaṭṭhānanti mahāsaṅghikānaṃ buddhaguṇaparidīpakaṃ ekaṃ suttanti vadanti. Upāligāthāsūti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“在思维的时刻”是指在地面上的行为表达，“意义的时刻”是指意义。现在，分开这个思维的时刻，故说：“正如自然地……等等……他们知道。”因此，通过这个言语的表达来指示意图的理解，在这里是指的，随后在后来的时候，“这是什么意思”是指对这个的怀疑，经过一段时间的意图的理解，可能通过其他的方式实现，而不仅仅是通过言语的表达，故说：“那么在后来的时候……等等……学习是少有直接观察的。”当说“我将成为居士”时，意义的变化和时间的变化都存在，因此学习是少有直接观察的。因为“请你支持”，这个意思和时间都在这里，而不是“我将成为”的意思。当说“我将成为居士”时，只有意义的变化，而不是时间的变化，因而在当前的时间表达中被提到。“我出生为居士，我是居士”，在这里也是因为意义和时间的不同而学习是少有直接观察的。“今天开始”即使如此被说出，因缺乏的性质而被完整地表达。“请你支持”是因对意义的理解而被说明，故说：“你们知道……”等。这些词语是指在意义和时间上没有区别的。
前面提到的十四个是指佛陀等的出家人。愿他们存在，这也是仅仅是拒绝的表达，故说：“愿存在，存在的意义。”
“色彩的建立”是指伟大的僧团中，照亮佛陀的品质的一个经典。关于乌帕利的诗句（Uppalavanna）等。

2.76) –

‘‘Dhīrassa vigatamohassa,

Pabhinnakhīlassa vijitavijayassa;

Anīghassa susamacittassa;

Vuddhasīlassa sādhupaññassa;

Vesamantarassa vimalassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Akathaṃkathissa tusitassa;

Vantalokāmisassa muditassa;

Katasamaṇassa manujassa;

Antimasārīrassa narassa;

Anopamassa virajassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Asaṃsayassa kusalassa;

Venayikassa sārathivarassa;

Anuttarassa ruciradhammassa;

Nikkaṅkhassa pabhāsakassa;

Mānacchidassa vīrassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Nisabhassa appameyyassa;

Gambhīrassa monappattassa;

Khemaṅkarassa vedassa;

Dhammaṭṭhassa saṃvutattassa;

Saṅgātigassa muttassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Nāgassa pantasenassa;

Khīṇasaṃyojanassa muttassa;

Paṭimantakassa dhonassa;

Pannaddhajassa vītarāgassa;

Dantassa nippapañcassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Isisattamassa akuhassa;

Tevijjassa brahmappattassa;

Nhātakassa padakassa;

Passaddhassa viditavedassa;

Purindadassa sakkassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Ariyassa bhāvitattassa;

Pattippattassa veyyākaraṇassa;

Satimato vipassissa;

Anabhinatassa no apanatassa;

Anejassa vasippattassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Samuggatassa jhāyissa;

Ananugatantarassa suddhassa;

Asitassa hitassa;

Pavivittassa aggappattassa;

Tiṇṇassa tārayantassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Santassa bhūripaññassa;

Mahāpaññassa vītalobhassa;

Tathāgatassa sugatassa;

Appaṭipuggalassa asamassa;

Visāradassa nipuṇassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmi.

‘‘Taṇhacchidassa buddhassa;

Vītadhūmassa anupalittassa;

Āhuneyyassa yakkhassa;

Uttamapuggalassa atulassa;

Mahato yasaggappattassa;

Bhagavato tassa sāvakohamasmī’’ti. –

Evaṃ upāligahapatinā vuttāsu upālisutte āgatagāthāsu.

Yathārutamevāti yathāvuttameva, pāḷiyaṃ āgatamevāti adhippāyo. Yasmā ‘‘sammāsambuddhaṃ anantabuddhiṃ anomabuddhiṃ bodhipaññāṇa’’nti imāni vaṇṇapaṭṭhāne āgatanāmāni, ‘‘dhīra’’ntiādīni pana upāligāthāsu āgatanāmāni. Tattha bodhi vuccati sabbaññutaññāṇaṃ, taṃ sañjānanahetuttā paññāṇaṃ etassāti bodhipaññāṇo, bhagavā. Dhiyā paññāya rāti gaṇhāti , sevatīti vā dhīro. Samucchinnasabbacetokhīlattā pabhinnakhīlo. Sabbaputhujjane vijiniṃsu vijayanti vijinissanti cāti vijayā. Ke te? Maccumārakilesamāradevaputtamārā. Te vijitā vijayā etenāti vijitavijayo, bhagavā. Kilesamāramaccumāravijayeneva panettha abhisaṅkhārakkhandhamārāpi vijitāva hontīti daṭṭhabbaṃ.

Svākkhātantiādīsu (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
“智者的无迷惑，
开悟之人如风筝；
无苦的心灵安详，
善根丰盈的品德；
心地清净的世间，
我归属于那位尊者的弟子。
“无疑惑的天人，
与世间的欲望无关，
善于行善的人类，
最后的肉身之人；
无欲的清净者，
我归属于那位尊者的弟子。
“无疑的善行者，
善于引导的驾驭者；
无与伦比的美德，
无欲的光明者；
破除傲慢的勇士，
我归属于那位尊者的弟子。
“无量的安详者，
深邃的寂静者；
安稳的智慧者，
正法的坚守者；
自在的解脱者，
我归属于那位尊者的弟子。
“如龙的隐秘者，
断除羁绊的解脱者；
能引导的天人，
无与伦比的人类；
拥有伟大名声的，
我归属于那位尊者的弟子。
“无为的圣者，
三明的天人；
洗净的圣人，
安静而明了的；
能掌控的天人，
我归属于那位尊者的弟子。
“高尚的修行者，
获得果位的讲解者；
具足正念的观察者，
不被执着所困；
无欲的安稳者，
我归属于那位尊者的弟子。
“聚集的禅修者，
无所跟随的清净者；
安稳的利益者，
独处的出众者；
渡过的解脱者，
我归属于那位尊者的弟子。
“安静的智慧者，
伟大的智慧者，
无贪的如来，
少有的非凡者；
精通的能手，
我归属于那位尊者的弟子。
“断欲的佛陀，
无尘的清净者；
应供的天人，
无与伦比的人类；
拥有伟大名声的，
我归属于那位尊者的弟子。”
这是由乌帕利居士所说的，来自乌帕利经的诗句。
“如所说的”，即如所述的，意指在巴利文中所提到的。由于“正觉者，具有无量智慧，具无上智慧”的这些是关于色彩的建立，然而“智者”等等则是在乌帕利的诗句中提到的。在这里，菩提被称为无所不知的智慧，由于它是认识的原因，所以称为菩提智慧，尊者。通过智慧和理解来获得快乐，或称为智者。因彻底消除一切心灵的束缚而成为开悟者。所有的普通人都被死亡、烦恼、魔王所征服。那些被征服的，因而被认为是征服者，尊者。通过对烦恼、死亡、魔王的胜利而被认为是征服的，亦应当被理解为通过对造作的胜利。
在“善见”等等的部分中（《清净道论》）。

1.147) sātthasabyañjanakevalaparipuṇṇaparisuddhabrahmacariyassa pakāsanato svākkhāto dhammo, atthavipallāsābhāvato vā suṭṭhu akkhātoti svākkhāto. Yathā hi aññatitthiyānaṃ dhammassa attho vipallāsaṃ āpajjati ‘‘antarāyikā’’ti vuttadhammānaṃ antarāyikattābhāvato, ‘‘niyyānikā’’ti ca vuttadhammānaṃ niyyānikattābhāvato, tena te aññatitthiyā durakkhātadhammāyeva honti, na tathā bhagavato dhammassa attho vipallāsaṃ āpajjati ‘‘ime dhammā antarāyikā niyyānikā’’ti evaṃ vuttadhammānaṃ tathābhāvānatikkamanatoti. Evaṃ tāva pariyattidhammo svākkhāto dhammo.

Lokuttaradhammo pana nibbānānurūpāya paṭipattiyā paṭipadānurūpassa ca nibbānassa akkhātattā svākkhāto. Yathāha –

‘‘Supaññattā kho pana tena bhagavatā sāvakānaṃ nibbānagāminī paṭipadā saṃsandati nibbānañca paṭipadā ca. Seyyathāpi nāma gaṅgodakaṃ yamunodakena saṃsandati sameti, evameva supaññattā tena bhagavatā sāvakānaṃ nibbānagāminī paṭipadā saṃsandati nibbānañca paṭipadā cā’’ti (dī. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“仅仅是完全清净的修行，显现出的是正法，因为没有意义的颠倒，因此被称为正法。正如其他外道的法义出现颠倒，因而被称为‘有障碍的’的法，因其有障碍的性质；被称为‘引导的’的法，因其有引导的性质，因此，其他外道的法是难以理解的法，而佛陀的法义并不出现颠倒，‘这些法是有障碍的、引导的’这样说的法也如是，故此，正法是被称为正法。
而超世间的法则是因与涅槃相应的修行和修行的相应而被称为正法。正如所说：
“确实，因而佛陀的弟子们的涅槃之道与涅槃相应。如同甘河水与耆那河水相汇，正如佛陀的弟子们的涅槃之道与涅槃相应。”

2.296).

Ariyamaggo cettha antadvayaṃ anupagamma majjhimāpaṭipadābhūtova ‘‘majjhimā paṭipadā’’ti akkhātattā svākkhāto. Sāmaññaphalāni paṭippassaddhakilesāneva ‘‘paṭippassaddhakilesānī’’ti akkhātattā svākkhātāni. Nibbānaṃ sassatāmatatāṇaleṇādisabhāvameva sassatādisabhāvavasena akkhātattā svākkhātanti evaṃ lokuttaradhammopi svākkhāto.

Ariyamaggo attano santāne rāgādīnaṃ abhāvaṃ karontena ariyapuggalena sāmaṃ daṭṭhabbo ‘‘ariyamaggena mama rāgādayo pahīnā’’ti sayaṃ attanā anaññaneyyena passitabboti sandiṭṭhi, sandiṭṭhi eva sandiṭṭhiko. Apica navavidho lokuttaradhammo yena yena adhigato hoti, tena tena ariyasāvakena parasaddhāya gantabbataṃ hitvā paccakkhañāṇena sayaṃ daṭṭhabboti sandiṭṭhiko. Atha vā pasatthā diṭṭhi sandiṭṭhi, sandiṭṭhiyā jayatīti sandiṭṭhiko. Tathā hettha ariyamaggo sampayuttāya, ariyaphalaṃ kāraṇabhūtāya, nibbānaṃ visayibhūtāya sandiṭṭhiyā kilese jayati, tasmā yathā rathena jayatīti rathiko, evaṃ navavidhopi lokuttaradhammo sandiṭṭhiyā jayatīti sandiṭṭhiko. Atha vā diṭṭhanti dassanaṃ vuccati, diṭṭhameva sandiṭṭhaṃ, sandassananti attho. Sandiṭṭhaṃ arahatīti sandiṭṭhiko. Lokuttaradhammo hi bhāvanābhisamayavasena sacchikiriyābhisamayavasena ca dissamānoyeva vaṭṭabhayaṃ nivatteti, tasmā yathā vatthamarahatīti vatthiko, evaṃ sandiṭṭhaṃ arahatīti sandiṭṭhiko.

Attano phaladānaṃ sandhāya nāssa āgametabbo kālo atthīti akālo. Yathā hi lokiyakusalassa upapajjaaparāpariyāyetiādinā phaladānaṃ pati āgametabbo kālo atthi, na evametassāti attho. Akāloyeva akāliko, na pañcāhasattāhādibhedaṃ kālaṃ khepetvā phalaṃ deti, attano pana pavattisamanantarameva phaladoti vuttaṃ hoti. Atha vā attano phalappadāne vippakaṭṭho dūro kālo patto upanīto assāti kāliko, kālantaraphaladāyī. Ko so? Lokiyo kusaladhammo. Ayaṃ pana samanantaraphaladāyakattā na kālikoti akāliko. Maggameva hi sandhāya ‘‘akāliko’’ti idaṃ vuttaṃ.

‘‘Ehi passa imaṃ dhamma’’nti evaṃ pavattaṃ ehipassavidhiṃ arahatīti ehipassiko. Kasmā panesa taṃ vidhiṃ arahatīti? Paramatthato vijjamānattā parisuddhattā ca. Rittamuṭṭhiyañhi hiraññaṃ vā suvaṇṇaṃ vā atthīti vatvāpi ‘‘ehi passa ima’’nti na sakkā vattuṃ. Kasmā? Avijjamānattā. Vijjamānampi ca gūthaṃ vā muttaṃ vā manuññabhāvappakāsanena cittasampahaṃsanatthaṃ ‘‘ehi passa ima’’nti na sakkā vattuṃ, apica kho naṃ tiṇehi vā paṇṇehi vā paṭicchādetabbameva hoti. Kasmā? Aparisuddhattā. Ayaṃ pana navavidhopi lokuttaradhammo sabhāvato ca vijjamāno vigatavalāhake ca ākāse sampuṇṇacandamaṇḍalaṃ viya paṇḍukambale nikkhittajātimaṇi viya ca parisuddho, tasmā vijjamānattā parisuddhattā ca ehipassavidhiṃ arahatīti ehipassiko.


以下是巴利文的完整直译：
“高贵的道路在此不经过两端，因而被称为‘中道’。普通的果实是因修行的烦恼而被称为‘因修行的烦恼’。涅槃是永恒的、无常的、无我等性质，因而被称为永恒的法，故此，超世间的法也被称为正法。
高贵的道路是通过消除自身的贪欲等而被高贵的出家人所观察，‘通过高贵的道路，我的贪欲等已被消除’，这是通过自身的观察而应当被理解的，显现出的是显现。再者，九种超世间的法，任何人所获得的，任何高贵的弟子都应当通过亲自的智慧而观察，这显现出的是显现。或者说，显现是指观察，观察即是显现，显现的意思。显现的阿罗汉是显现的。超世间的法确实通过修行的成就和证悟的成就而显现，因而如同物质的阿罗汉，显现的阿罗汉。
关于自身的果实的给予，不应有时间的限制。正如世间的善行者所获得的果实，因而有时间的限制，这并非是对他而言的意思。无时间的即是无时间的，不是以五天、七天等的时间来限制果实，而是指自身的行为随之而来的果实。或者说，关于自身的果实的给予是明确的，时间的限制是指果实的给予。谁是这个？世间的善法。由于自身的果实的给予并非有时间的限制，因此是无时间的。关于道路而言，‘无时间的’是如此被说。
‘来，见这法’这样显现的亲自观察是阿罗汉。为何他被称为如此的观察者？因为在绝对的意义上存在，因其清净。即便是空的、无物的黄金或金子，若说‘来，见这’也无法成立。为何？因为不存在。即使存在，也因其隐藏或释放的状态、显现心灵的欢喜而无法说‘来，见这’。而且，确实不应被遮蔽。因而，这九种超世间的法因其本质而存在，且在无云的天空中，如同满月般的清净，因此因其存在和清净而被称为亲自观察的法。”


Upanetabboti opaneyyiko. Ayaṃ panettha vinicchayo – upanayanaṃ upanayo, ādittaṃ celaṃ vā sīsaṃ vā ajjhupekkhitvāpi bhāvanāvasena attano citte upanayanaṃ uppādanaṃ arahatīti opaneyyiko. Idaṃ saṅkhate lokuttaradhamme yujjati, asaṅkhato pana attano citte ārammaṇabhāvena upanayanaṃ arahatīti opaneyyiko, sacchikiriyāvasena allīyanaṃ arahatīti attho . Atha vā nibbānaṃ upaneti ariyapuggalanti ariyamaggo upaneyyo, sacchikātabbataṃ upanetabboti phalanibbānadhammo upaneyyo, upaneyyo eva opaneyyiko.

Sabbehi ugghaṭitaññūādīhi viññūhi ‘‘bhāvito me maggo, adhigataṃ phalaṃ, sacchikato nirodho’’ti attani attani veditabboti paccattaṃ veditabbo viññūhi. Na hi upajjhāyena bhāvitena maggena saddhivihārikassa kilesā pahīyanti, na so tassa phalasamāpattiyā phāsu viharati, na tena sacchikataṃ nibbānaṃ sacchikaroti, tasmā na esa parassa sīse ābharaṇaṃ viya daṭṭhabbo, attano pana citteyeva daṭṭhabbo, anubhavitabbo viññūhīti vuttaṃ hoti.

Asaṅkhatanti saṅgamma samāgamma paccayasamodhānalakkhaṇena saṅgamena sannipatitvā anurūpehi paccayehi akataṃ anibbattitanti asaṅkhataṃ. Natthi ettha matanti amataṃ, etasmiṃ vā adhigate natthi puggalassa mataṃ maraṇanti amataṃ. Kiñcāpi ettha ‘‘svākkhātaṃ dhammaṃ paccakkhāmī’’tiādinā sabbattha dhamma-saddappayogo dassito, tathāpi dhamma-saddena ayojetvā vutte vevacane na paccakkhānaṃ nāma na hotīti ‘‘svākkhātaṃ paccakkhāmī’’tiādinā vuttepi sikkhāpaccakkhānaṃ hotiyevāti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Svākkhātaṃ dhamma’’ntiādinā pana dhamma-saddappayogo svākkhātā-disaddānaṃ dhamma-visesanabhāvadassanatthaṃ katoti veditabbaṃ. Ekadhammakkhandhassapi nāmanti ettha ‘‘paṭhamadhammakkhandhaṃ dutiyadhammakkhandhaṃ pucchādhammakkhandhaṃ vissajjanādhammakkhandha’’ntiādinā dhammakkhandhanāmāni veditabbāni.

Suppaṭipannanti svākkhāte dhammavinaye yathānusiṭṭhaṃ paṭipannattā suppaṭipannaṃ. Majjhimāya paṭipadāya antadvayaṃ anupagamma paṭipannattā kāyavacīmanovaṅkakuṭilajimhadosappahānāya paṭipannattā ca ujuppaṭipannaṃ. Ñāyo vuccati nibbānaṃ ariyamaggādīhi ñāyati paṭivijjhīyati sacchikarīyatīti katvā, tadatthāya paṭipannattā ñāyappaṭipannaṃ. Yathā paṭipannā guṇasambhāvanāya parehi kariyamānaṃ paccuṭṭhānādisāmīcikammaṃ arahanti, tathā paṭipannattā sāmīcippaṭipannaṃ.

Yugaḷavasena paṭhamamaggaṭṭho phalaṭṭhoti idamekaṃ yugaḷanti evaṃ cattāri purisayugāni honti. Ettha pana ‘‘catupurisayugaṃ saṅgha’’nti vattabbe ‘‘cattārī’’ti vibhattilopaṃ akatvā niddeso katoti daṭṭhabbaṃ. Cattāri purisayugāni etthāti catupurisayugoti hi saṅgho vuccati. Aṭṭhapurisapuggalanti purisapuggalavasena eko paṭhamamaggaṭṭho, eko phalaṭṭhoti iminā nayena aṭṭheva purisapuggalā honti. Aṭṭha purisapuggalā etthāti aṭṭhapurisapuggalo, saṅgho. Ettha ca purisoti vā puggaloti vā ekatthānetāni padāni, veneyyavasena panetaṃ vuttaṃ.

Āhuneyyantiādīsu (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
“被称为‘引导’，即是引导者。此处的解释是——引导是引导，火焰、头巾等即使被观察，依然是通过修行的缘故，在自身的心中引导、产生的，因而是引导者。这在被计算的超世间法中是适用的，而在不被计算的情况下，因自身的心作为所缘而引导，因而是引导者，因证悟的缘故而被称为引导者。或者说，涅槃引导高贵的人，高贵的道路是可引导的，因可证悟的缘故而被称为引导者，确实是引导者。
所有的有智慧者如同“我的道路已被修习，果实已获得，因证悟而止息”的自我，都是应当被个人所理解的。因为，通过上师的修习，道路的修习，信仰的修习者的烦恼并未被消除，他并不因果实的心安而安住，因此不应被视为他人头上的装饰，而应被视为自身的心，智慧者应当体验。
无计算者是指通过相聚、相合、条件的聚合而形成的，不被造作、不被生起的。此处没有死亡，即是无死，在此所获得的并没有个人的死亡，是无死的。虽然在这里有“我亲自见到正法”之类的说法，但即便如此，法的名词结合并未显现，故而不能称为亲自见到，因而应当被视为亲自见到的修习。‘我亲自见到正法’的说法是指通过正法的名词来说明正法的特性。
一个法的集合名词，即是“第一次法的集合、第二次法的集合、询问法的集合、解脱法的集合”等等的法的集合名词应当被理解。
善修的即是因善法而修习的，依照正法的教导而修习的则是善修的。因中道而不走两端的修习，因而身口意的行为不歪曲、不曲折、不粗糙的修习则是直修的。涅槃被称为法，因高贵的道路等而被理解，因而应当被称为法。正如修习的善根，因而应当被称为善修的。
以对偶的方式，第一次道路和果位是同一个对偶，故而这即是一个对偶，因而有四种人对偶。在此应当说“僧团”是四种人对偶的说法，故而应当理解为“这四种人”。四种人对偶在此，即是四种人，故而被称为僧团。八个人类，即是从人类的角度来看，一个是第一次道路的，另一个是果位的，依此类推，八个个人类存在。八个人类在此，即是八个人类，僧团。在此“人”或“个体”这两个词是相同的，但在被引导的情况下是如此说的。
应供的等（《清净道论》）。

1.156) ānetvā hunitabbanti āhunaṃ, dūratopi ānetvā sīlavantesu dātabbānaṃ catunnaṃ paccayānametaṃ adhivacanaṃ. Taṃ āhunaṃ paṭiggahetuṃ yutto tassa mahapphalabhāvakaraṇatoti āhuneyyo, saṅgho. Atha vā dūratopi āgantvā sabbasāpateyyampi ettha hunitabbanti āhavanīyo, sakkādīnampi vā āhavanaṃ arahatīti āhavanīyo. Yo cāyaṃ brāhmaṇānaṃ āhavanīyo aggi, yattha hutaṃ mahapphalanti tesaṃ laddhi. Sace hutassa mahapphalatāya āhavanīyo, saṅghova āhavanīyo. Saṅghe hutañhi mahapphalaṃ hoti. Yathāha –

‘‘Yo ca vassasataṃ jantu, aggiṃ paricare vane;

Ekañca bhāvitattānaṃ, muhuttamapi pūjaye;

Sāyeva pūjanā seyyo, yañce vassasataṃ huta’’nti. (dha. pa. 107);

Tadetaṃ nikāyantare ‘‘āhavanīyo’’ti padaṃ idha ‘‘āhuneyyo’’ti iminā padena atthato ekaṃ, byañjanato panettha kiñcimattameva nānaṃ.

Pāhuneyyanti ettha pana pāhunaṃ vuccati disāvidisato āgatānaṃ piyamanāpānaṃ ñātimittānaṃ atthāya sakkārena paṭiyattaṃ āgantukadānaṃ. Tampi ṭhapetvā te tathārūpe piyamittādike pāhunake saṅghasseva dātuṃ yuttaṃ, saṅghova taṃ paṭiggahetuṃ yutto. Saṅghasadiso hi pāhunako natthi. Tathā hesa ekabuddhantare vītivatteyeva dissati, abbokiṇṇañca piyamanāpattakarehi sīlādidhammehi samannāgatoti evaṃ pāhunamassa dātuṃ yuttaṃ, pāhunañca paṭiggahetuṃ yuttoti pāhuneyyo.

Dakkhanti etāya sattā yathādhippetāhi sampattīhi vaḍḍhantīti dakkhiṇā, paralokaṃ saddahitvā dātabbadānaṃ. Taṃ dakkhiṇaṃ arahati, dakkhiṇāya vā hito yasmā naṃ mahapphalakaratāya visodhetīti dakkhiṇeyyo. Ubho hatthe sirasi patiṭṭhāpetvā sabbalokena kariyamānaṃ añjalikammaṃ arahatīti añjalikaraṇīyo. Anuttaraṃ puññakkhettanti sabbalokassa asadisaṃ puññaviruhanaṭṭhānaṃ . Yathā hi rañño vā amaccassa vā sālīnaṃ vā yavānaṃ vā viruhanaṭṭhānaṃ rañño sālikkhettaṃ yavakkhettanti vuccati, evaṃ saṅgho sabbalokassa puññānaṃ viruhanaṭṭhānaṃ. Saṅghaṃ nissāya hi lokassa nānappakārahitasukhasaṃvattanikāni puññāni viruhanti, tasmā saṅgho anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassa. Etthāpi ‘‘suppaṭipannaṃ saṅgha’’ntiādinā sabbattha saṅgha-saddappayogo suppaṭipannā-disaddānaṃ saṅghavisesanabhāvadassanatthaṃ kato, tasmā ‘‘suppaṭipannaṃ paccakkhāmī’’tiādinā vuttepi sikkhāpaccakkhānaṃ hotiyevāti daṭṭhabbaṃ.

Sikkhāvevacanesu pana sikkhā-saddaṃ vinā kevalaṃ bhikkhu-saddo bhikkhunī-saddo ca sikkhāya adhivacanaṃ na hotīti ‘‘bhikkhusikkhaṃ bhikkhunīsikkha’’nti vutteyeva sīsaṃ eti, adhisīlādayo pana sikkhā evāti ‘‘adhisīlaṃ paccakkhāmī’’tiādinā vuttepi sīsaṃ eti. Paṭhamaṃ pārājikantiādinā sikkhāpadānaṃyeva gahaṇaṃ veditabbaṃ, na āpattīnaṃ.

Upajjhāyavevacanesu upajjhāyo hutvā yo pabbājesi ceva upasampādesi ca, taṃ sandhāya ‘‘yo maṃ pabbājesī’’tiādi vuttaṃ. Yassa mūlenāti yassa padhānabhāvena kāraṇabhāvena vā. Yassa mūlaṃ padhānabhāvo kāraṇabhāvo vā etissāti yassamūlikā, pabbajjā upasampadā ca. Mūla-saddassa sāpekkhabhāvepi niccasāpekkhatāya gamakattā taddhitavutti daṭṭhabbā.


以下是巴利文的完整直译：
“被引导的意思是引导。此处的解释是——引导是引导，远道而来也应引导，适合于有德行的人所给予的四种条件的名称。这种引导者应当被接受，因其能带来丰硕的果实，故而是可引导的，僧团。或者说，远道而来的一切应当被引导，因此应当被称为引导者，甚至是如同施舍等的引导者也是可引导的。此引导者是对婆罗门而言的火，因其所供养的而带来丰硕的果实。若因供养而带来丰硕的果实，则僧团也是引导者。僧团所供养的确实是丰硕的。正如所说：
“谁在森林中供养火，活了一百年；
即使是修行者，片刻也应受敬；
此供养胜于供养，谁供养了一百年。”
在此，‘引导’一词在经文中与‘可引导’一词的意义相同，从表面上看，二者并无差别。
应供的意思是应供给，指的是来自四方的亲友们为他们所需而适当给予的。除了此之外，适合于那些亲友等的应供者，应当给予僧团，因僧团是最适合接受的。没有比僧团更适合的应供者。如此，单独的佛教徒在此被视为合适的，因其具备亲友的条件，故而应当给予应供。
‘给予’是指众生以所期望的方式不断增进的，因而是给予，涉及到他界的施舍。此给予是合适的，因其为丰硕的果实而清净，因此应当被视为合适的。双手合十在头顶上，普遍施行的手势是合适的。无与伦比的功德田是指在所有世界中无可比拟的功德生长之地。正如国王或大臣的稻田、麦田被称为王的稻田、麦田，故而僧团是所有功德的生长之地。依靠僧团，世间的各种功德都能生长，因此僧团是世间无与伦比的功德田。在此也有“善修的僧团”等等，处处都表明僧团的名词是用于说明善修的特别性质，故而即使在“善修的亲自见到”之类的说法中，也应当被视为亲自见到的修习。
在修习的名词中，若没有‘修习’的词，仅有‘比丘’、‘比丘尼’的词，便无法成为修习的名称，故而‘比丘的修习’、‘比丘尼的修习’等说法即是指修习的内容，且修习的内容是指修习的特性。第一次的比丘戒等应当被理解为修习的内容，而非过失。
在上师的名词中，上师是指那位使人出家并给予受戒的人，故而说“是我出家者”等等。‘其根本’是指其作为原因的根本或因缘。‘其根本’是指出家和受戒的根本。根本的名词在此也应被理解为常恒的，因而应当被视为此类的名词。”


Ācariyavevacanesu pana yo upajjhaṃ adatvā ācariyova hutvā pabbājesi, kammavācācariyo hutvā upasampādesi ca, taṃ sandhāya ‘‘yo maṃ pabbājesi, yo maṃ anusāvesī’’ti vuttaṃ. Imehi dvīhi vacanehi pabbajjācariyo ca upasampadācariyo ca dassito. Yāhaṃ nissāya vasāmīti nissayācariyaṃ dasseti. Yāhaṃ uddisāpemītiādinā pana dhammācariyo vutto. Tattha uddisāpemīti pāṭhaṃ uddisāpemi. Paripucchāmīti uggahitapāṭhassa atthaṃ paripucchāmi. Saddhivihārikavevacanādīsu ca vuttānusāreneva attho veditabbo. Tassa mūleti ettha pana tassa santiketi attho daṭṭhabbo.

Okallakoti khuppipāsādidukkhaparetānaṃ khīṇasukhānaṃ nahānādisarīrapaṭijagganarahitānaṃ kapaṇamanussānametaṃ adhivacanaṃ. Moḷibaddhoti sikhābaddho omukkamakuṭo vā. Kiñcāpi dvevāciko upāsako paṭhamabodhiyaṃyeva sambhavati, tathāpi tadā labbhamānanāmaṃ gahetvā vuttepi sikkhāpaccakkhānaṃ hotiyevāti dassanatthaṃ ‘‘dvevāciko upāsako’’ti vuttaṃ. ‘‘Dvevāciko’’ti idameva panettha vevacananti daṭṭhabbaṃ, tasmā ‘‘dvevācikoti maṃ dhārehī’’ti ettakepi vutte sīsaṃ eti. Evaṃ sesesupi.

Kumārakoti kumārāvattho ativiya daharasāmaṇero. Cellakoti tato mahantataro khuddakasāmaṇero. Ceṭakoti majjhimo. Moḷigalloti mahāsāmaṇero. Samaṇuddesoti pana avisesato sāmaṇerādhivacanaṃ. Nigaṇṭhupaṭṭhākotiādīnipi titthiyasāvakavevacanānīti daṭṭhabbaṃ.

Dussīloti nissīlo sīlavirahito. Pāpadhammoti dussīlattā eva hīnajjhāsayatāya lāmakasabhāvo. Asucisaṅkassarasamācāroti aparisuddhakāyakammāditāya asuci hutvā saṅkāya saritabbasamācāro. Dussīlo hi kiñcideva asāruppaṃ disvā ‘‘idaṃ asukena kataṃ bhavissatī’’ti paresaṃ āsaṅkanīyo hoti. Kenacideva karaṇīyena mantayante bhikkhū disvā ‘‘kacci nu kho ime mayā katakammaṃ jānitvā mantentī’’ti attanoyeva saṅkāya saritabbasamācāro. Paṭicchannakammantoti lajjitabbatāya paṭicchādetabbakammanto. Assamaṇoti na samaṇo. Salākaggahaṇādīsu ‘‘ahampi samaṇo’’ti micchāpaṭiññāya samaṇapaṭiñño, aseṭṭhacāritāya abrahmacārī, uposathādīsu ‘‘ahampi brahmacārī’’ti micchāpaṭiññāya brahmacāripaṭiñño, pūtinā kammena sīlavipattiyā anto anupaviṭṭhattā antopūti, chahi dvārehi rāgādikilesānussavanena tintattā avassuto, sañjātarāgādikacavarattā sīlavantehi chaḍḍetabbattā ca kasambujāto. Koṇṭhoti dussīlādhivacanametaṃ.

‘‘Yāni vā panaññānipi atthi buddhavevacanāni vā’’tiādinā yaṃ-saddaparāmaṭṭhānaṃ buddhādivevacanānaṃyeva taṃ-saddena parāmasanaṃ hotīti āha – ‘‘tehi ākārehi…pe… buddhādīnaṃ vevacanehī’’ti. Kathaṃ pana tāni ākārādisaddehi voharīyantīti āha ‘‘vevacanāni hī’’tiādi. Saṇṭhānavantānaṃ buddhādīnaṃ saṇṭhānadīpanaṃ tāva hotu, saṇṭhānarahitānaṃ pana dhammasikkhādīnaṃ kathanti āha ‘‘sikkhāpaccakkhānasaṇṭhānattā eva vā’’ti. Sikkhāpaccakkhānarūpāni hi vevacanāni ‘‘sikkhāpaccakkhānasaṇṭhānānī’’ti vuccanti. Evaṃ khoti ettha khoti avadhāraṇatthe nipātoti āha ‘‘evamevā’’ti.



以下是巴利文的完整直译：
“在上师的名词中，那位在未给予上师的情况下，作为上师而使人出家，作为教导者而给予受戒的人，故而说‘是我使你出家，是我教导你’。通过这两句词，显示了出家上师和受戒上师的身份。‘我依靠的上师’是指依赖的上师。‘我应当教导’等则是指教法的上师。在这里，‘我应当教导’的意思是我教导。‘我询问’是指对所学的内容进行询问。根据信仰的名词等所述的内容应当被理解。‘他的根本’在此应当被理解为在他那里。
‘可怜者’是指那些因饥渴等痛苦而受困的、无快乐的、没有身体的照顾的可怜人。‘被束缚者’是指被发髻束缚的。虽然两个名词的比丘只在第一次觉悟中存在，但即便如此，仍然以所获得的名义而说，故而说‘两个名词的比丘’。‘两个名词’在此应当被视为名词，因此在此说‘请你记住我’时也应当被理解。其余的同样。
‘小孩’是指非常年轻的沙门。‘小沙门’是指比小孩更大的小沙门。‘中沙门’是指中等的。‘大沙门’是指大沙门。‘沙门的称谓’是指无差别的沙门的称谓。‘尼干陀的随从’等同样应被理解为外道的弟子。
‘不善者’是指没有善行的、不具备道德的。‘恶法’是因不善而具备的卑劣性。‘不洁的疑虑’是指因身体行为等不洁而产生的疑虑。‘不善者’即使看到某些不善的事情，也会怀疑‘这一定是某种行为所致’。看到某些行为的比丘会想‘他们是否知道我所做的事情’而产生的疑虑。‘隐蔽的行为’是指因羞耻而应被遮蔽的行为。‘不是真正的沙门’。在手持杖等的情况下，‘我也是沙门’的错误认知是错误的沙门认知，因不持戒而成为不真正的沙门，‘我也是梵行者’的错误认知是错误的梵行者认知，因不洁的行为而未进入内心，因六个门的贪欲等烦恼而被染污，因而被认为应当抛弃。‘肮脏’是指不善的称谓。
‘无论是其他的佛的名言’等，‘那’的词根是指佛的名言，故而说‘以这些方式……’。如何用这些名词来表达呢？故而说‘名词是’等。对于那些有法的佛等的名词，首先是指法的描述，对于那些没有法的修习等则说‘因修习的亲自见到’。因修习的亲自见到的名词被称为‘修习的亲自见到’。在这里‘如此’是指强调的词，故而说‘如此’。”

54.Mucchāparetoti mucchāya abhibhūto. Vacanatthavijānanasamatthaṃ tiracchānagataṃ dassetuṃ ‘‘nāgamāṇavakassā’’tiādi vuttaṃ. Tihetukapaṭisandhikāti yebhuyyavasena vuttaṃ. Na hi sabbāpi devatā tihetukapaṭisandhikāva honti dvihetukānampi sambhavato. Atikhippaṃ jānantīti devatānaṃ bhavaṅgaparivāsassa manussānaṃ viya adandhabhāvato vuttaṃ.

Sabhāgassāti purisassa. Visabhāgassāti mātugāmassa. Anariyakoti māgadhavohārato añño. Davāti sahasā. Ravāti virajjhitvā. Aññaṃ bhaṇissāmīti aññaṃ bhaṇanto buddhaṃ paccakkhāmīti bhaṇatīti yojetabbaṃ. Akkharasamayānabhiññatāya vā karaṇasampattiyā abhāvato vā kathetabbaṃ kathetuṃ asakkonto hutvā aññaṃ kathento ravā bhaṇati nāma. Ubhayathāpi aññaṃ bhaṇitukāmassa aññabhaṇanaṃ samānanti āha ‘‘purimena ko viseso’’ti.

Vācetīti pāḷiṃ kathento aññaṃ uggaṇhāpento vā vāceti. Paripucchatīti pāḷiyā atthaṃ paripucchanto pāḷiṃ paripucchati. Uggaṇhātīti aññassa santike pāḷiṃ uggaṇhāti. Sajjhāyaṃ karotīti uggahitapāḷiṃ sajjhāyati. Vaṇṇetīti pāḷiyā atthaṃ saṃvaṇṇento pāḷiṃ vaṇṇeti. Mahallakassa kiñci ajānanato aviditindriyatāya vā ‘‘potthakarūpasadisassā’’ti vuttaṃ, mattikāya katarūpasadisassāti attho. Garumedhassāti ārammaṇesu lahuppavattiyā abhāvato dandhagatikatāya garupaññassa, mandapaññassāti vuttaṃ hoti. Sabbaso vāti iminā ‘‘idaṃ padaṃ sāvessāmi ‘sikkhaṃ paccakkhāmī’’’ti evaṃ pavattacittuppādassa abhāvaṃ dasseti. Yasmā pana asati evarūpe cittuppāde kenaci pariyāyena tathāvidhaṃ vacībhedaṃ katvā sāvanaṃ nāma neva sambhavati, tasmā vuttaṃ ‘‘buddhaṃ paccakkhāmītiādīsu…pe… vacībhedaṃ katvā na sāvetī’’ti.

Sikkhāpaccakkhānavibhaṅgavaṇṇanā niṭṭhitā.

Mūlapaññattivaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“被迷惑者是指被迷惑所压制。为了显示言辞的意义而能够理解，故而说‘如同蛇和人’等。‘三因缘的重聚’是指通常所说的。并非所有的神明都是三因缘的重聚，因而也可能有两因缘的存在。‘快速了解’是指神明如同人类的生存状态，因而被称为不盲目。
‘有分者’是指人。‘无分者’是指女性。‘不正当者’是指与摩揭陀的用语不同。‘猛然’是指突然。‘吼叫’是指发出声音。‘我将说另一件事’是指在说另一件事时，指的是亲自见到佛。因字母的适时理解或因缺乏能力而无法解释，因而在说其他事情时，发出声音。无论如何，想要说其他事情时，提到其他事物是相同的，故而说‘之前有什么特别之处’。
‘说’是指在讲述巴利文的同时，理解其他的。‘询问’是指对巴利文的意义进行询问。‘理解’是指在他人面前理解巴利文。‘修习’是指在理解巴利文后进行修习。‘解释’是指对巴利文的意义进行解释。‘因年长而无知’或因未能理解而被称为‘如同书本一样’。‘与土相似’是指与泥土相似。‘因沉重而智慧低下’是指因在对象上反应缓慢而被称为重智慧，或被称为愚钝的智慧。‘无所不知’是指在此情况下，‘我将说“我亲自见到修习”’，显示出没有这样的心理状态。由于在这种情况下，任何人以任何方式进行这样的言辞分裂，故而说‘在说“我亲自见到佛”等……’时，言辞分裂并不成立。
‘修习的亲自见到的分析’的解释已完成。
根本的定义的解释。”

55.Niddisitabbassāti vivaritabbassa pakāsetabbassa. Kilesehīti ahirikādīhi kilesehi. Ito paṭṭhāyāti duṭṭhulla-padato paṭṭhāya. Tassa kammassāti methunadhammapaṭisevanasaṅkhātassa kammassa. Dassanantiādi vuttanayameva. Assāti methunadhammassa.

Dvīhi dvīhi samāpajjitabbā dvayaṃdvayasamāpattīti āha ‘‘dvayena dvayena samāpajjitabbato’’ti. Rāgapariyuṭṭhānena sadisabhāvappattiyā mithunānaṃ idaṃ methunaṃ, methunameva dhammo methunadhammoti āha ‘‘ubhinnaṃ rattāna’’ntiādi. Tattha rattānanti methunarāgena rattānaṃ. Sārattānanti teneva rāgena ativiya rattānaṃ. Avassutānanti lokassādamittasanthavavasena uppannamethunarāgena tintānaṃ. Pariyuṭṭhitānanti methunarāguppattiyā pariyonaddhacittānaṃ. Sadisānanti rattatādīhi sadisānaṃ.

Yasmā ‘‘paṭisevati nāmā’’ti padaṃ mātikāya natthi, tasmā ‘‘paṭisevati nāmāti kasmā uddhaṭa’’nti yo maññati, tassa kāraṇaṃ dassento ‘‘paṭiseveyyāti ettha…pe… mātikāpada’’nti āha. Itthiyā nimittenāti idaṃ ‘‘maggena gacchatī’’tiādi viya daṭṭhabbaṃ. Yathā hi ‘‘maggena gacchatī’’ti vutte ‘‘maggaṃ gacchati, magge vā gacchatī’’ti ayamattho labbhati, evaṃ ‘‘itthiyā nimittena pavesetī’’ti vutte ‘‘itthiyā nimittaṃ paveseti, nimitte vā pavesetī’’ti ayamattho labbhati. Idañca yebhuyyena purisapayogadassanatthaṃ vuttaṃ. Nimittaṃ aṅgajātanti atthato ekaṃ. Pavesanaṃ nāma na bahi chupanamattanti āha ‘‘vātena asamphuṭṭhe allokāse’’ti. Abbhantarañhi pavesento ‘‘pavesetī’’ti vuccati, na bahi chupanto. Abbhantaranti ca pakatiyā sabbaso pihitassa nimittassa vātena asamphuṭṭhokāso vuccatīti.


以下是巴利文的完整直译：
“被指示的意思是被阐明的、被展示的。‘烦恼’是指无羞耻等烦恼。‘从此开始’是指从恶劣的行为开始。‘那种行为’是指与性行为相关的行为。‘见’等所说的意思是同样的。‘是’是指性行为。
‘应当以两种方式达到’是指‘应当以两种方式达到’。因贪欲的激动而获得的状态，性行为的这一性质，性行为本身的法，故而说‘两者皆是红色’等。此处的‘红色’是指因性欲而染红的。‘非常红色’是指因同样的欲望而极其染红。‘未被染污’是指因世间的敌意而产生的性欲的状态。‘被激动’是指因性欲而心神被束缚。‘相似’是指与染红等相似的状态。
由于‘性行为的意思’在目录中不存在，故而说‘性行为的意思为何被提及’的人，因而说明原因，故而说‘在此应当被理解……’。因女性的缘故，这是应当被理解为‘如同走在路上’。正如说‘走在路上’时，‘走在路上，或在路上走’的意思是可以理解的，同样，‘因女性的缘故而进入’时，‘因女性的缘故而进入，或进入女性的缘故’的意思是可以理解的。这也是通常为了显示男性的行为而说的。‘迹象’是指从意义上看是一个。‘进入’的意思是没有外部的遮掩，故而说‘在风中未被触碰的明亮处’。在内部进入时被称为‘进入’，而非外部的遮掩。‘内部’是指从根本上完全被遮蔽的迹象，未被风触碰的状态。”


Idāni sabbathā lesokāsapidahanatthaṃ itthinimitte purisanimitte ca labbhamānaṃ pavesakāle aññamaññaṃ phassārahaṃ padesavisesaṃ vibhajitvā dassento ‘‘itthinimitte cattāri passānī’’tiādimāha. Vātena hi asamphuṭṭhe allokāse yattha katthaci ekenapi padesena chupitvā pavesento ‘‘pavesetī’’ti vuccati. Vemajjhanti yathā cattāri passāni asamphusanto paveseti, evaṃ katavivarassa itthinimittassa heṭṭhimatalaṃ vuccati , purisanimitte pana majjhanti aggakoṭiṃ sandhāya vadati. Uparīti aggakoṭito uparibhāgappadeso. Idañca majjhena samiñjitvā pavesentassa majjhimapabbasamiñjitaṅguliṃ katthaci pavesentassa aṅguliyā majjhimapabbapiṭṭhisadisaṃ aṅgajātassa uparibhāgavemajjhaṃ sandhāya vuttaṃ. Heṭṭhā pavesentoti itthinimittassa heṭṭhimabhāgena chupantaṃ pavesento. Majjhena pavesentoti abbhantaratalaṃ chupitvā majjhena pavesento. Katthaci acchupantaṃ pavesetvā nīharantassa hi natthi pārājikaṃ, dukkaṭaṃ pana hoti chinnasīsavatthusmiṃ vaṭṭakate mukhe acchupantaṃ pavesetvā nīharantassa viya. Majjheneva chupantaṃ pavesentoti aggakoṭiyā chupantaṃ pavesento. Majjhimapabbapiṭṭhiyā samiñjitaṅgulinti sambandho. Atha vā samiñjitaṅguliṃ majjhimapabbapiṭṭhiyā pavesento viyāti yojetabbaṃ. Saṅkocetvāti nimittamajjhena bhinditvā. Uparibhāgenāti saṅkocitassa uparibhāgakoṭiyā. Idāni purisanimittassa heṭṭhā vuttesu chasu ṭhānesu uparīti vuttaṭṭhānantarassa vasena visuṃ cattāri passāni gahetvā purisanimitte dasadhā ṭhānabhedaṃ dassento ‘‘tatthā’’tiādimāha. Heṭṭhā pana visuṃ tāni aggahetvā ‘‘cattāri passānī’’ti vacanasāmaññatopi visuṃ visuṃ labbhamānāni ekaccaṃ gahetvā cha ṭhānāni vuttāni. Tulādaṇḍasadisaṃ pavesentassāti ujukaṃ pavesentassa.

Nimitte jātanti attano nimitte jātaṃ. Cammakhīlanti nimitte uṭṭhitaṃ cammameva. ‘‘Uṇṇigaṇḍo’’tipi vadanti. Nimitte jātampi cammakhīlādi nimittamevāti āha ‘‘āpatti pārājikassā’’ti. ‘‘Upahatakāyappasāda’’nti avatvā ‘‘naṭṭhakāyappasāda’’nti vacanaṃ upādinnabhāvassa natthitādassanatthaṃ. Tenevāha – ‘‘matacammaṃ vā sukkhapīḷakaṃ vā’’ti. Sati hi upādinnabhāve upahatepi kāyappasāde upahatindriyavatthusmiṃ viya pārājikāpattiyeva siyā, matacammaṃ pana sukkhapīḷakañca anupādinnakaṃ upādinnakeyeva ca pārājikāpatti. Tenevāha ‘‘āpatti dukkaṭassā’’ti. Na ca evaṃ karontassa anāpatti sakkā vattunti dukkaṭaṃ vuttaṃ, itthinimittassa pana naṭṭhepi upādinnabhāve pārājikāpattiyeva. Mate akkhāyite yebhuyyena akkhāyite pārājikāpattivacanato methunassādenāti iminā kāyasaṃsaggarāgaṃ nivatteti. Sati hi kāyasaṃsaggarāge saṅghādisesova siyā, bījānipi nimittasaṅkhyaṃ na gacchantīti dukkaṭameva vuttaṃ. ‘‘Nimittena nimittaṃ pavesetī’’ti hi vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“现在为了说明在所有情况下，由于女性的缘故和男性的缘故而获得的进入时，彼此接触的特定地方，故而说‘因女性的缘故有四种接触’等。因风未被触碰的明亮处，任何地方若有一处被触碰而进入，便称为‘进入’。正如四种接触未被触碰而进入，因而被称为女性缘故的底部，然而男性缘故则指的是中间的高处。‘上’是指高处的部分。此处是指在中间聚集而进入的，若在任何地方被触碰的手指与中间的手指相似，故而指的是高处的中间。‘在底部进入’是指因女性缘故的底部而进入。‘在中间进入’是指触碰内部的底部而进入。若在任何地方未被触碰而进入，便没有过失，然而若在被切断的情况下，有过失则如同在嘴里未被触碰而进入。‘在中间进入’是指在高处触碰而进入。‘中间的手指’是指与其相关。或者说，若在中间的手指上进入，亦应如此理解。‘缩小’是指在迹象的中间进行切割。‘在上部分’是指在缩小的上部分。现在在男性缘故的底部所述的六个地方，‘上’是指在高处的地方，故而说‘在那儿’等。底部则是指在此处的四种接触，因而说‘四种接触’是指这些地方。若是如同天平般进入，便是直接进入。
‘因迹象而生’是指因自身的迹象而生。‘皮肤的触感’是指因迹象而升起的皮肤。‘有毛皮的’也如此说。因迹象而生的皮肤触感等，故而说‘若有过失’。‘身体的触感’是指未失去身体的触感。因而说‘若有失去身体的触感’。因此说，‘死去的皮肤或干燥的皮肤’。因有身体的触感而被损伤，若损伤的身体触感如同失去的身体触感，便是过失。故而说‘若有过失’。若如此行事，则不应有过失，故而说过失。若因女性缘故而失去，则是过失。若在死去的皮肤上说，因而说‘因身体的接触而生’。若有身体的接触，则如同有身体的接触，因而说‘因迹象而生’。”


Idāni imissā methunakathāya asabbhirūpattā ‘‘īdisaṃ ṭhānaṃ kathentehi suṇantehi ca evaṃ paṭipajjitabba’’nti anusāsanto ‘‘ayañca methunakathā nāmā’’tiādimāha. Methunakathāya rāgavuddhihetuttā hāsavisayattā ca tadubhayanivattanatthaṃ paṭikūlamanasikārādīsu niyojeti. Paṭikūlamanasikārena hi rāgo nivattati, samaṇasaññādīsu paccupaṭṭhitesu hāso nivattati. Sattānuddayāyāti sattānaṃ apāyadukkhādīhi anurakkhaṇatthaṃ. Lokānukampāyāti sattalokavisayāya anukampāya.

Mukhaṃ apidhāyāti mukhaṃ apidahitvā, yena kenaci pamādena kadāci mandahāso bhaveyya, tadā garuttaṃ kuppeyya, tasmā tādise kāle garubhāvassa avikopanatthaṃ bījakena mukhaṃ paṭicchādetvā nisīditabbanti adhippāyo. Atha vā mukhaṃ apidhāyāti mukhaṃ pidahitvāti attho. Bījakena mukhaṃ paṭicchādetvā hasamānena na nisīditabbanti ayamettha adhippāyo. Dantavidaṃsakanti dante dassetvā vivaritvā cāti attho. Gabbhitenāti saṅkocaṃ anāpajjantena, ussāhajātenāti attho. Yadi hi ‘‘īdisaṃ nāma asabbhiṃ kathemī’’ti saṅkocaṃ āpajjeyya, atthavibhāvanaṃ na siyā, tasmā ‘‘tādisena sammāsambuddhenapi tāva īdisaṃ kathitaṃ, kimaṅgaṃ panāhaṃ kathemī’’ti evaṃ ussāhajātena kathetabbanti adhippāyo. Satthupaṭibhāgenāti satthukappena, satthusadisenāti attho.

Mūlapaññattivaṇṇanā niṭṭhitā.

Anupaññattivaṇṇanā

Tiracchānesu gatāyāti tiracchānesu uppannāya. Yasmā tiracchānagatā nāma atikhuddakāpi honti, yesaṃ maggesu tilaphalamattampi pavesanaṃ nappahoti, tasmā na sabbāva tiracchānagatitthiyo pārājikavatthubhūtāti pavesanappahonakavasena labbhamānakatiracchānagatitthiyo paricchinditvā dassento ‘‘pārājikavatthubhūtā eva cetthā’’tiādimāha. Apadānaṃ ahimacchātiādigāthā pārājikavatthūnaṃ heṭṭhimaparicchedadassanatthaṃ porāṇehi ṭhapitā. Tattha ahīti jātiniddesena sabbāpi sappajāti saṅgahitāti āha – ‘‘ahiggahaṇena…pe… dīghajāti saṅgahitā’’ti. Tattha gonasāti sappavisesā, yesaṃ piṭṭhīsu mahantāni maṇḍalāni sandissanti. Macchaggahaṇaṃ odakajātiyā upalakkhaṇapadanti āha – ‘‘macchaggahaṇena…pe… odakajāti saṅgahitā’’ti. Teneva maṇḍūkakacchapānaṃ sapādakattepi odakajātikattā saṅgaho kato.

Mukhasaṇṭhānanti oṭṭhacammasaṇṭhānaṃ. Vaṇasaṅkhepaṃ gacchatīti vaṇasaṅgahaṃ gacchati navasu vaṇamukhesu saṅgahitattāti adhippāyo. Vaṇe thullaccayañca ‘‘amaggena amaggaṃ paveseti, āpatti thullaccayassā’’ti imassa vasena veditabbaṃ. Tasmiñhi sutte dvīsu sambhinnavaṇesu ekena vaṇena pavesetvā dutiyena nīharantassa thullaccayaṃ vuttaṃ. Vakkhati ca ‘‘imassa suttassa anulomavasena sabbattha vaṇasaṅkhepe thullaccayaṃ veditabba’’nti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
“现在为了阐明关于性行为的教义，因其不当的性质，故而说‘在这种情况下，听者应当如此进行’。因性行为的教义中，因贪欲的增长而产生笑声，因此为了避免这两者，故而引导注意力等。因注意力的引导，贪欲会被转移，因僧侣的印象等而引发的笑声也会被转移。‘为了众生的安乐’是指为了保护众生免受堕落的苦难等。‘为了世间的怜悯’是指为了对世间的众生施以怜悯。
‘闭住嘴’是指用嘴闭合，因某种过失而偶尔出现微笑，那时会因重压而愤怒，因此在这种情况下，为了不被扰动而应当用种子遮住嘴而坐。或者说，‘闭住嘴’是指嘴被遮住的意思。用种子遮住嘴而微笑时不应坐下，这是这里的意思。‘牙齿的显露’是指显露牙齿而张开。‘因怀孕’是指不应有压迫，因而是因勇气而生。若说‘我应当如何说这样的不当之事’，若产生压迫，则无法阐明意义，因此说‘即使是如来也这样说，何况我应当如何说’。‘按老师的教导’是指根据老师的指导。
根本的定义的解释已完成。
附加的定义的解释
‘进入畜生道’是指进入畜生所生。由于畜生道的生灵即使是极其微小，若在道路上连芝麻粒般的东西也无法进入，因此并非所有的畜生道的女性都是过失的存在。故而说‘这里的确是过失的存在’等。古老的经文中为显示过失的底部而设立的句子。‘是’是指通过出生的定义，所有的善种类被集合。‘通过捕捉鱼’是指通过捕获鱼而显露的，因而说‘通过捕获鱼’等。正因如此，青蛙和乌龟因有四足而被集合。
‘嘴的地方’是指嘴唇的地方。‘进入植物’是指进入植物的集合，因而说‘在九种植物的嘴中集合’的意思。‘在植物中有粗糙的’是指‘通过不正当的方式进入，过失是粗糙的’。在此，若在两种不同的植物中用一种植物进入，若用第二种植物抽出，便是粗糙的。并且说‘根据此经的顺序，任何地方的植物的粗糙是应当被理解的’。”

1.66). Kukkuṭiggahaṇampi sabbāya pakkhijātiyā upalakkhaṇapadanti āha – ‘‘kukkuṭiggahaṇena…pe… pakkhijāti saṅgahitā’’ti. Majjāriggahaṇampi catuppadajātiyā upalakkhaṇapadanti daṭṭhabbaṃ. Tenāha – ‘‘majjāriggahaṇena…pe… catuppadajāti saṅgahitā’’ti. Rukkhasunakhā nāma kalandakātipi vadanti. Maṅgusāti naṅgulā.

Parājita-saddo upasaggassa vuddhiṃ katvā ta-kārassa ca ka-kāraṃ katvā pārājikoti niddiṭṭhoti āha ‘‘pārājikoti parājito’’ti. ‘‘Katthaci āpattīti ‘pārājikena dhammena anuddhaṃseyyā’tiādīsu (pārā. 384, 391), katthaci sikkhāpadanti idaṃ pana disvā jānitabba’’nti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Parājayatīti pārājikaṃ, pārājikāti ca kattusādhanena pārājika-saddena sikkhāpadaṃ āpatti ca vuccatīti dassento āha ‘‘yo taṃ atikkamatī’’tiādi. Puggalo pana kammasādhanena pārājika-saddena vuccatīti dassento āha ‘‘puggalo yasmā parājito’’tiādi.

Etameva hi atthaṃ sandhāyāti ‘‘taṃ āpattiṃ āpanno puggalo parājito hoti parājayamāpanno’’ti etamatthaṃ sandhāya. Cuto paraddhotiādinā hi taṃ āpattiṃ āpannapuggalo cuto hoti parājito parājayaṃ āpannoti ayamattho viññāyati, na pana puggalo pārājiko nāma hotīti etamatthaṃ sandhāyāti evamattho gahetabbo. Na hi parivārepi gāthā puggalavuttipārājikasaddanibbacanadassanatthaṃ vuttā āpattivuttīnaṃ pārājikā-disaddānaṃ nibbacanavibhāgappasaṅge vuttattā. Ayañhi parivāragāthāya attho (pari. aṭṭha. 339) – yadidaṃ puggalāpattisikkhāpadapārājikesu āpattipārājikaṃ nāma vuttaṃ, taṃ āpajjanto puggalo yasmā parājito parājayamāpanno saddhamā cuto paraddho bhaṭṭho niraṅkato ca hoti, anīhaṭe tasmiṃ puggale puna uposathapavāraṇādibhedo saṃvāso natthi, tenetaṃ iti vuccati tena kāraṇena etaṃ āpattipārājikaṃ iti vuccatīti. Ayaṃ panettha saṅkhepattho – yasmā parājito hoti etena, tasmā etaṃ pārājikanti vuccatīti. Paribhaṭṭhoti sāsanato bhaṭṭho, parihīnoti attho. Chinnoti antarā khaṇḍito.

Saddhiṃ yojanāyāti padayojanāya saddhiṃ. Catubbidhaṃ saṅghakammanti apalokanādivasena catubbidhaṃ kammaṃ. Sīmāparicchinnehīti ekasīmāpariyāpannehi. Pakatattā nāma pārājikaṃ anāpannā anukkhittā ca. Pañcavidhopīti nidānuddesādivasena pañcavidhopi. Nahāpitapubbakānaṃ viya odhisaanuññātaṃ ṭhapetvā avasesaṃ sabbampi sikkhāpadaṃ sabbehipi lajjīpuggalehi anatikkamanīyattā vuttaṃ ‘‘sabbehipi lajjīpuggalehi samaṃ sikkhitabbabhāvato’’ti. Samanti saddhiṃ, ekappahārena vā. Sikkhitabbabhāvatoti anatikkamanavasena uggahaparipucchādinā ca sikkhitabbabhāvato. Sāmaññasikkhāpadesu ‘‘idaṃ tayā na sikkhitabba’’nti evaṃ abahikātabbato ‘‘na ekopi tato bahiddhā sandissatī’’ti vuttaṃ. Yaṃ taṃ vuttanti sambandho.



以下是巴利文的完整直译：
“关于鸡的捕捉，因其所有的翅膀的特征，故而说‘通过捕捉鸡……，通过捕捉翅膀而聚集’。关于猪的捕捉，因其四足的特征，故而应当这样理解。故而说‘通过捕捉猪……，通过四足而聚集’。树狐狸是指某种特定的动物。‘马鹿’是指爪子。
‘过失’这个词是通过增加前缀形成的，故而说‘过失’是指被击败的。‘在某些情况下，若有过失’是指‘因过失而未被抛弃’等，故而在某些地方应当了解这点。‘被击败’是指过失，过失的定义是通过行为的手段，故而说‘若有人超越’等。个人被称为通过行为的手段而称为过失，故而说‘个人因被击败而被称为’等。
这正是指‘因有过失而陷入过失的个人被称为被击败，陷入过失’。因而说，‘已被击败的个人’是指陷入过失的个人。并非说个人是被称为过失的，因而应当理解这点。因而在附录的诗句中提到个人的行为与过失的定义，故而说‘在此处提到的过失’是指过失的定义。这里的附录诗句的意思是（参考文献：八百三十九）——即在个人的过失行为中，若有过失的定义，因个人被称为被击败，陷入过失，因而被称为被击败，因而在此个人无论如何都不会再有任何的仪式，故而这被称为过失的定义。这里的简要意义是——因被击败而被称为过失。
‘被击败’是指从教义上被击败，‘被抛弃’是指被抛弃的意思。‘被切断’是指在中间被分割。
‘与之结合’是指与词语结合。‘四种僧团的行为’是指通过观察等方式的四种行为。‘通过边界的限制’是指通过一个边界的限制。因其本质是过失，未被接受的，且被排除的。‘五种’是指通过因果的定义等方式的五种。除了在被洗净的之前，所有的戒律都是因所有的羞耻而被称为‘所有的羞耻的个人’是应当被遵守的。
‘与之相同’是指与之结合，或通过同样的方式。‘应当被遵守的’是指通过不被超越的方式，通过学习和询问等方式应当被遵守。关于一般的戒律，‘此事不应被遵循’等，故而说‘即使是一个人也不应被视为在此之外’。所说的‘所说的’是指与之相关。”

56.Na kevalaṃ itthiyā eva nimittaṃ pārājikavatthūti iminā kevalaṃ itthiyā eva nimittaṃ pārājikavatthu na hoti, atha kho ubhatobyañjanakapaṇḍakapurisānampi nimittaṃ pārājikavatthūti dasseti. Na ca manussitthiyā evāti iminā pana manussitthiyā eva nimittaṃ pārājikavatthu na hoti, amanussitthitiracchānagatitthiamanussubhatobyañjanakādīnampi nimittaṃ pārājikavatthūti dasseti. ‘‘Vatthumeva na hotīti amanussitthipasaṅgena āgataṃ suvaṇṇarajatādimayaṃ paṭikkhipatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ, taṃ yuttaṃ viya na dissati. Na hi ito pubbe amanussitthiggahaṇaṃ kataṃ atthi, yena tappasaṅgo siyā. Idāneva hi ‘‘tisso itthiyo’’tiādinā amanussitthiggahaṇaṃ kataṃ, na ca amanussitthiggahaṇena suvaṇṇarajatādimayānaṃ pasaṅgo yutto. Manussāmanussatiracchānajātivasena tividhā katvā pārājikavatthubhūtasattānaṃ niddesena suvaṇṇarajatādimayānaṃ pasaṅgassa nivattitattā. Tathā hi itthipurisādīsu manussāmanussādīsu vā kañci anāmasitvā avisesena ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyā’’ti ettakameva mātikāyaṃ vuttaṃ. Tassa padabhājane ca ‘‘paṭisevati nāmā’’ti mātikaṃ padaṃ uddharitvā ‘‘yo nimittena nimittaṃ aṅgajātena aṅgajātaṃ antamaso tilaphalamattampi paveseti, eso paṭisevati nāmā’’ti paṭisevanākārova dassito, na pana pārājikavatthubhūtanimittanissayā manussāmanussatiracchānagatā itthipurisapaṇḍakaubhatobyañjanakā niyametvā dassitā, tasmā ‘‘itthiyā eva nu kho nimittaṃ pārājikavatthu, udāhu aññesampī’’ti evamādi sandeho siyā, nimittavohāro ca suvaṇṇarajatādimayarūpakesu ca labbhatiyeva. Teneva vinītavatthūsu (pārā. 71) ‘‘lepacittassa nimittaṃ aṅgajātena chupi, dārudhītalikāya nimittaṃ aṅgajātena chupī’’ti vuttaṃ, tasmā nimittasāmaññato ‘‘suvaṇṇarajatādimayānampi nimittaṃ pārājikavatthu hoti, na hotī’’ti kassaci āsaṅkā siyā. Teneva ‘‘lepacittādivatthūsu tassa kukkuccaṃ ahosī’’ti vuttaṃ. Tasmā tadāsaṅkānivattanatthaṃ pārājikavatthubhūtasattaniyamanatthañca jātivasena manussāmanussādito tidhā katvā pārājikavatthubhūte satte bhagavā vibhajitvā dasseti, tasmā ‘‘vatthumeva na hotī’’ti nimittasāmaññato pasaṅgāgataṃ suvaṇṇarajatādimayānaṃ nimittaṃ paṭikkhipatīti vattabbaṃ.

Tayo maggeti bhummatthe upayogavacananti āha ‘‘tīsu maggesūti attho veditabbo’’ti. Evaṃ sabbatthāti iminā ‘‘dve magge’’ti etthāpi dvīsu maggesūti attho veditabboti atidissati.

Anupaññattivaṇṇanā niṭṭhitā.

Paṭhamacatukkakathāvaṇṇanā

57.Assāti ākhyātikapadanti tassa atthaṃ dassento ‘‘hotī’’ti āha. Gaṇṭhipadesu pana ‘‘assāti puggalaṃ parāmasitvā hotīti vacanaseso dassito’’tipi atthavikappo dassito, na so sundarataro. Yadi hi vacanaseso adhippeto siyā, ‘‘hotī’’ti vattabbaṃ, teneva aññasmiṃ atthavikappe hotīti vacanaseso kato.



以下是巴利文的完整直译：
“并非仅仅是女性的特征是过失的存在，因此显示出无论是男性还是女性的特征都是过失的存在。并且并非仅仅是人类女性的特征，因此显示出非人类女性、畜生道的女性以及非人类的特征等也是过失的存在。‘仅仅是物体不算’是指通过非人类的特征而引入的黄金、白银等物质的拒绝，这在三个附录中都有提到，这似乎并不合理。因为在此之前并没有对非人类的特征进行捕捉，因此没有与之相关的过失。现在正是通过‘三种女性’等对非人类特征进行捕捉，而对于黄金、白银等物质的特征并无相关性。因人类、非人类和畜生道的生灵被分为三类，故而通过对黄金、白银等物质的特征的拒绝而被排除。确实，在女性和男性等人类、非人类中，若没有任何的标记，便应当以‘应当遵循性行为的法则’为限。对此的分句为‘应当遵循’的附录句子被引入，‘若因标记而进入，若能进入任何地方，甚至芝麻粒般的东西也能进入’的方式被展示，而并非仅仅是过失的存在被限制，因此说‘究竟是女性的特征是过失的存在，还是其他的特征’等问题可能存在疑问，标记的涵义也确实与黄金、白银等物质的特征相关。因此在适当的物体上（参考文献：七十一）提到‘通过粘土的标记而被触碰，通过木头的标记而被触碰’等，因此从标记的相似性来看，黄金、白银等物质的特征是过失的存在，并非不存在，因此可能存在某种疑虑。因此说‘在粘土等物体上产生的疑虑’等。
‘三条道路’是指在地面上的应用语，故而说‘在三条道路上’的意思应当被理解。如此在所有地方，因此在这里‘两条道路’也应当被理解为两条道路的意思，显而易见。
附加的定义的解释已完成。
关于第一四分之一的解释
‘马’是指名词，故而说‘存在’。在附录的句子中提到‘马是指被他人所接触的个人’等，显示出其意义的变化，而并非显得更美好。如果所指的句子是指某种意义，则应当说‘存在’，因此在其他意义的变化中也应当如此。”

58.Sādiyantassevāti ettha sādiyanaṃ nāma sevetukāmatācittassa upaṭṭhāpananti āha ‘‘paṭisevanacittasamaṅgissā’’ti. ‘‘Paṭipakkhaṃ atthayantīti sikkhākāmānaṃ bhikkhūnaṃ paṭipakkhaṃ dussīlabhāvaṃ atthayantī’’ti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Attano veripuggalassa pana paṭipakkhabhūtaṃ kañci amittaṃ atthayanti gavesantīti evamettha attho daṭṭhabbo. Paccatthikā hi attano veriṃ nāsetukāmā tassa paṭipakkhabhūtaṃ kañci amittaṃ attano sahāyabhāvamupagacchantaṃ icchanti. Rājapaccatthikādīnaṃ upari vakkhamānattā tadanurūpavasena atthaṃ dassento ‘‘bhikkhū eva paccatthikā bhikkhupaccatthikā’’ti āha. ‘‘Bhikkhussa paccatthikā bhikkhupaccatthikā’’ti evaṃ pana vuccamāne bhikkhussa paccatthikā rājādayopi ettheva saṅgayhantīti rājapaccatthikādayo visuṃ na vattabbā siyuṃ, aññattha pana bhikkhussa paccatthikā bhikkhupaccatthikāti ayamattho labbhateva ‘‘sāsanapaccatthikā’’ti yathā. Issāpakatāti paresaṃ lābhasakkārādiasahanalakkhaṇāya issāya abhibhūtā. Nipparipphandanti paripphandavirahitaṃ, yathā calituṃ parivattituṃ na sakkoti, tathā gahetvāti attho. Sampayojentīti vaccamaggena saddhiṃ yojenti.

Tasmiṃ khaṇeti tasmiṃ pavesanakkhaṇe, aggato yāva mūlā pavesanakālo ‘‘pavesanakkhaṇo’’ti vuccati. Sādiyanaṃ nāma sevanacittassa uppādananti āha ‘‘sevanacittaṃ upaṭṭhāpetī’’ti. Paviṭṭhakāleti aṅgajātassa yattakaṃ ṭhānaṃ pavesanārahaṃ, tattakaṃ anavasesato paviṭṭhakāle. Evaṃ paviṭṭhassa uddharaṇārambhato antarā ṭhitakālo ṭhitaṃ nāma. Aṭṭhakathāyaṃ pana mātugāmassa sukkavissaṭṭhiṃ patvā sabbathā vāyamato oramitvā ṭhitakālaṃ sandhāya ‘‘sukkavissaṭṭhisamaye’’ti vuttaṃ. Uddharaṇaṃ nāma yāva aggā nīharaṇakāloti āha – ‘‘nīharaṇakāle paṭisevanacittaṃ upaṭṭhāpetī’’ti. Aṅgārakāsunti aṅgārarāsiṃ. Evarūpe kāle asādiyanaṃ nāma na sabbesaṃ visayoti āha ‘‘imañhi evarūpaṃ āraddhavipassaka’’ntiādi . Ekādasahi aggīhīti rāgadosamohajātijarāmaraṇasokaparidevadukkhadomanassupāyāsasaṅkhātehi ekādasahi aggīhi. Rāgādayo hi anuḍahanaṭṭhena ‘‘aggī’’ti vuccanti. Te hi yassa santi , taṃ niḍahanti, mahāpariḷāhā ca honti dunnibbāpayā ca. Bhagavatā ca dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggaho icchitoyevāti āha – ‘‘paccatthikānañcassa manorathavighātaṃ karonto’’ti. Assāti asādiyantassa yathāvuttaguṇasamaṅgissa.

Paṭhamacatukkakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ekūnasattatidvisatacatukkakathāvaṇṇanā

59-

以下是巴利文的完整直译：
“‘因其被接受’是指因渴望被接受的心态而产生的，故而说‘与接受的心态相应’。‘反对的意思是指’是指希望学习的比丘们反对不善的状态。对于自己的敌人而言，反对的东西是指任何敌人，故而应当理解这里的意思。因想要消灭自己的敌人而寻求任何反对的东西。因提到国王等的反对，故而说明与之相应的意思，故而说‘只是比丘的反对，只有比丘的反对’。当如此说时，比丘的反对也包括国王等，因此国王的反对等不应被单独提及，另外比丘的反对是指比丘的反对，这个意思是显而易见的，正如‘教义的反对’一样。‘因羡慕而生’是指因他人的利益、尊敬等特征而产生的羡慕。‘无所依止’是指无依无靠，无法移动或转动，故而应理解为抓住。‘结合’是指与道的结合。
在那个时刻是指在进入的瞬间，从最高处到根部的进入时间称为‘进入的瞬间’。‘因接受而生’是指因渴望被接受的心态而产生，故而说‘保持接受的心态’。‘进入的地方’是指适合进入的地方，适合进入的地方应当是完整的。如此，进入后开始提取的时间是指保持的状态。根据注释，提到女性在获得干燥的生殖器时，在所有方面都努力保持的时间，故而说‘在干燥的生殖器的时刻’。提取是指直到最高处的提取时间，故而说‘在提取的时间保持接受的心态’。‘火焰的种类’是指火焰的集合。如此的时间并非所有的对象，故而说‘这确实是这种性质的深思熟虑’等。‘以十一种火焰’是指因贪、恼、无明、种族、衰老、死亡、悲伤、哀愁、痛苦、烦恼等而生的十一种火焰。因贪等而称之为‘火焰’。这些火焰存在时，便会引起巨大的痛苦，难以解脱。佛陀因而想要解脱那些愚昧的人，故而说‘对反对者造成内心的烦恼’。‘马’是指与所述的特性相应的状态。
关于第一四分之一的解释已完成。
关于第六至二十的解释。”

60. Akkhāyitanimittā akkhāyita-saddena vuttā uttarapadalopenāti āha ‘‘soṇasiṅgālādīhi akkhāyitanimitta’’nti. Akkhāyitaṃ nimittaṃ yassā sā akkhāyitanimittā. ‘‘Jāgaranti’’ntiādi visesanarahitattā ‘‘suddhikacatukkānī’’ti vuttaṃ.

Samānācariyakā therāti ekācariyassa pāṭhakantevāsikā. Mahābhayeti brāhmaṇatissabhaye. Gaṅgāya aparabhāgo aparagaṅgaṃ. Vata reti garahatthe nipāto. Avissajjantena kiṃ kattabbanti āha ‘‘niccakālaṃ sotabba’’ntiādi. Evaṃ vinayagarukānanti iminā upari tehi vuccamānavinicchayassa garukaraṇīyatāya kāraṇaṃ vuttaṃ. Sabbaṃ pariyādiyitvāti sabbaṃ pārājikakkhettaṃ anavasesato gahetvā. Sotaṃ chinditvāti pārājikakkhette vītikkamasotaṃ chinditvā. Apaññattabhāvato yuttiabhāvato ca ‘‘pārājikacchāyā panettha na dissatī’’ti vuttaṃ. Keci pana ‘‘upaḍḍhakkhāyitabhāvassa dubbinicchayattā tattha pārājikaṃ na paññapesī’’ti vadanti, taṃ akāraṇaṃ, na ca dubbinicchayatā apaññattikāraṇaṃ yebhuyyakkhāyitādīsupi dubbinicchayabhāvassa samānattā. Upaḍḍhakkhāyitato hi kiñcideva adhikaṃ ūnaṃ vā yadi khāyitaṃ siyā, tampi yebhuyyena khāyitaṃ akkhāyitanti saṅkhyaṃ gacchatīti upaḍḍhakkhāyitamiva yebhuyyakkhāyitādīnipi dubbinicchayāneva. Apica upaḍḍhakkhāyitaṃ yadi sabhāvato pārājikakkhettaṃ siyā, na tattha bhagavā dubbinicchayanti pārājikaṃ na paññapeti.

Idāni therena katavinicchayameva upatthambhetvā aparampi tattha kāraṇaṃ dassento ‘‘apicā’’tiādimāha. Nimitte appamattikāpi maṃsarāji sace avasiṭṭhā hoti, taṃ yebhuyyakkhāyitameva hoti, tato paraṃ pana sabbaso khāyite nimitte dukkaṭamevāti dassento āha ‘‘tato paraṃ thullaccayaṃ natthī’’ti. Atha vā yebhuyyena khāyitaṃ nāma vaccamaggapassāvamaggamukhānaṃ catūsu koṭṭhāsesu dve koṭṭhāse atikkamma yāva tatiyakoṭṭhāsassa pariyosānā khāditaṃ, tato paraṃ pana tatiyakoṭṭhāsaṃ atikkamma yāva catutthakoṭṭhāsassa pariyosānā khāditaṃ dukkaṭavatthūti veditabbaṃ. Matasarīrasmiṃyeva veditabbanti ‘‘mataṃ yebhuyyena akkhāyita’’ntiādivacanato. ‘‘Yadipi nimittaṃ sabbaso khāyitantiādi sabbaṃ jīvamānakasarīrameva sandhāya vutta’’nti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. Kenaci pana ‘‘taṃ vīmaṃsitvā gahetabba’’nti likhitaṃ. Kimettha vīmaṃsitabbaṃ jīvamānakasarīrasseva adhikatattā matasarīre labbhamānassa vinicchayassa visuṃ vakkhamānattā ca. Teneva mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā) –

‘‘Jīvamānakasarīrassa vuttappakāre magge sacepi tacādīni anavasesetvā sabbaso chinne nimittasaṇṭhānamattaṃ paññāyati, tattha antamaso aṅgajāte uṭṭhikaṃ anaṭṭhakāyappasādaṃ pīḷakaṃ vā cammakhīlaṃ vā pavesentassapi sevanacitte sati pārājikaṃ, naṭṭhakāyappasādaṃ sukkhapīḷakaṃ vā matacammaṃ vā lomaṃ vā pavesentassa dukkaṭaṃ. Sace nimittasaṇṭhānamattampi anavasesetvā sabbaso maggo uppāṭito, tattha upakkamato vaṇasaṅkhepavasena thullaccaya’’nti –

Jīvamānakasarīrasmiṃyeva yathāvuttavinicchayo dassito.


以下是巴利文的完整直译：
“因被陈述的特征而被称为被陈述的，故而说‘由狮子、狐狸等所述的被陈述的特征’。被陈述的特征是指那些被称为被陈述的特征。‘觉醒’等是因为没有特别的描述，故而说‘清净的四种’。
‘同样的修行者’是指单一的修行者的传承。‘大恐惧’是指婆罗门提萨的恐惧。‘恒河的下游’是指下恒河。‘确实’是指被贬低的意思。‘不被放弃的应当如何’是指‘应当常常听闻’等。如此，因对戒律的重视而提到这些，故而说明它们是重大的原因。‘全部被涵盖’是指将所有的过失领域完全包括在内。‘切断听闻’是指切断对过失领域的听闻。因无所不包的状态和合理的状态，故而说‘在这里并未显现出过失的影子’。有人说‘因部分被陈述的状态而难以做出决定，故而在此并未说明过失’，这是没有理由的，而难以做出决定并非无所不包的原因，因而在被称为部分被陈述等的情况下，难以做出决定的状态是相似的。部分被陈述的东西如果有一点多或少，若被陈述的东西也许是，亦应当被称为部分被陈述的东西。并且即使部分被陈述的东西本质上属于过失领域，佛陀也不会因难以做出决定而将其称为过失。
现在，因长老所做的决定而提出另一个原因，故而说‘并且’。若特征稍微存在肉块，若存在，便是部分被陈述的特征，故而说明‘从此之后并无重大的过失’。或者说，若被称为部分被陈述的东西，便是指在四个方面的道路上，越过两个方面，直到第三个方面的结束被吃掉，从此之后，越过第三个方面，直到第四个方面的结束被吃掉，便应当被视为过失的对象。应当在身体死亡的状态中理解，故而说‘若被称为被陈述’等。‘即使特征完全被陈述’等是指完全活着的身体。有人写道‘应当仔细考虑’。这里应当考虑什么？是因为活着的身体的特征多于死亡的身体而得出的决定，故而说。因而在注释中提到（参考文献：八百八十，第一过失的解释）：
‘活着的身体在所述的特征的道路上，即使那些等被完全切断，特征的状态仅仅被称为，那里至少是身体的部分升起，若进入身体的部分，或进入皮肤的部分，或进入毛发的部分，若进入的心态存在，便是过失，而进入的身体的部分若为干燥的，或死亡的皮肤，或毛发，则是过失。若特征的状态即使完全不被保留，若完全被切断，便是指在前进的过程中因特征的聚集而称为重大的过失’。
活着的身体的状态已如上所述的决定被展示。”


Sabbaso khāyitanti nimittappadese bahiṭṭhitaṃ chavicammaṃ sabbaso chinditvā soṇasiṅgālādīhi khāyitasadisaṃ kataṃ. Tenevāha ‘‘chavicammaṃ natthī’’ti. Nimittamaṃsassa pana abbhantare chavicammassa ca vijjamānattā ‘‘nimittasaṇṭhānaṃ paññāyatī’’ti vuttaṃ. Tenevāha ‘‘pavesanaṃ jāyatī’’ti. Nimittasaṇṭhānaṃ panaanavasesetvāti nimittākārena ṭhitaṃ chavicammamaṃsādiṃ anavasesetvā. Jīvamānakasarīre labbhamānavisesaṃ dassetvā idāni matasarīre labbhamānavisesaṃ dassento āha ‘‘matasarīre panā’’tiādi.

Manussānaṃ jīvamānakasarīretiādinā pana akkhiādayopi vaṇasaṅgahaṃ gacchantīti vaṇena ekaparicchedaṃ katvā akkhiādīsupi thullaccayaṃ vuttaṃ. Tesañca vaṇasaṅgaho ‘‘navadvāro mahāvaṇo’’ti (mi. pa. 2.6.1) evamādisuttānusārena veditabbo. Tiracchānagatānaṃ akkhikaṇṇavaṇesu dukkaṭaṃ pana aṭṭhakathāppamāṇena gahetabbaṃ. Yathā hi manussāmanussatiracchānagatesu vaccamaggapassāvamaggamukhānaṃ pārājikavatthubhāve nānākaraṇaṃ natthi, evaṃ akkhiādīnampi thullaccayādivatthubhāve ninnānākaraṇena bhavitabbaṃ. Vaṇe thullaccayañca ‘‘amaggena amaggaṃ paveseti, āpatti thullaccayassā’’ti (pārā. 66) sāmaññato vuttaṃ, na pana ‘‘manussāna’’nti visesanaṃ atthi. Yadi ca tiracchānagatānaṃ vaṇesu thullaccayena na bhavitabbaṃ, pataṅgamukhamaṇḍūkassa mukhasaṇṭhāne vaṇasaṅkhepato thullaccayaṃ na vattabbaṃ, vuttañca, tasmā aṭṭhakathācariyā evettha pamāṇaṃ. Bhagavato adhippāyaññuno hi aṭṭhakathācariyā. Teneva vuttaṃ ‘‘buddhena dhammo vinayo ca vutto, yo tassa puttehi tatheva ñāto’’tiādi (pārā. aṭṭha. 1.). Manussānanti itthipurisapaṇḍakaubhatobyañjanakānaṃ sāmaññato vuttaṃ. Vatthikosesūti vatthipuṭesu purisānaṃ aṅgajātakosesu. Matasarīraṃ yāva uddhumātakādibhāvena kuthitaṃ na hoti, tāva allasarīranti veditabbaṃ. Tenāha – ‘‘yadā pana sarīraṃ uddhumātakaṃ hotī’’tiādi. Pārājikavatthuñca thullaccayavatthuñca vijahatīti ettha pārājikavatthubhāvaṃ thullaccayavatthubhāvañca vijahatīti attho veditabbo. Matānaṃ tiracchānagatānanti sambandho.

Methunarāgena vatthikosaṃ pavesentassa thullaccayaṃ vuttanti āha ‘‘patthikosaṃ appavesento’’ti. Itthiyā appavesentoti itthiyā nimittaṃ appavesento. Appavesentoti ca pavesanādhippāyassa abhāvaṃ dasseti. Pavesanādhippāyena bahi chupantassa pana methunassa pubbapayogattā dukkaṭeneva bhavitabbaṃ. Nimittena nimittaṃ chupati, thullaccayanti idaṃ ‘‘na ca, bhikkhave, rattacittena aṅgajātaṃ chupitabbaṃ, yo chupeyya, āpatti thullaccayassā’’ti (mahāva. 252) imassa suttassa vasena vuttaṃ. Tattha ca kesañci aññathāpi atthavikappassa vidhiṃ dassento ‘‘mahāaṭṭhakathāyaṃ panā’’tiādimāha. Tattha kiñcāpi ‘‘katvā mahāaṭṭhakathaṃ sarīra’’nti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
“‘完全被陈述’是指在特征的描述中，切断所有的皮肤，因而通过狮子、狐狸等所述的特征而形成。故而说‘没有皮肤’。而因特征的肉中存在皮肤，故而说‘特征的状态显现’。故而说‘进入便生’。特征的状态是指皮肤的肉等未被完全保留。通过展示活着的身体所能获得的特征，现在展示死亡的身体所能获得的特征，故而说‘在死亡的身体中’等。
‘人类的活着的身体’等是指眼睛等也同样适用于特征的收集，因而通过特征的单一划分而形成的眼睛等的重特征。它们的特征应当通过‘九门大特征’（参考文献：密法经 2.6.1）等法则来理解。对于畜生道的眼睛、耳朵特征，因而应当根据注释的标准来把握。正如在人类、非人类和畜生道中，若无对道的不同特征，眼睛等的重特征也应当被理解为无差异的特征。特征的重特征是指‘通过不正当的方式进入，便是重特征的过失’（参考文献：七十六），并且并无‘人类’的特别描述。若畜生道的特征并不具备重特征，则在蝙蝠、青蛙的嘴部特征上，因特征的聚集而不应具备重特征，这已被说明，因此注释的修行者在此处是标准。佛陀的意图不同于注释的修行者。故而说‘佛陀所说的法与戒律，是以此传给他的弟子’等（参考文献：七十，第一部分）。‘人类’是指女性、男性、愚者等的普遍特征。‘在物体的部分’是指在物体的外表中人类的部分。若在死亡的身体中，因上升的状态而未被切断，便应当被理解为完全的身体。故而说‘当身体成为上升的状态’等。此处应当理解为过失的特征与重特征的状态是相分开的。
因性欲的特征而进入物体时，重特征被提及，故而说‘不进入特征的物体’。女性不进入特征是指女性的特征不被进入。‘不进入’是指没有进入的意图。通过进入的意图而外部被切断，因而因性行为的先前关系而必然形成过失。因特征而特征被切断，重特征是指‘比丘们，若因红心而切断身体，若切断，便是重特征的过失’（参考文献：大法经 252），这是根据该经典所述的。此处也有任何其他的意义，故而说‘在伟大的注释中’等。此处即使有‘通过伟大的注释而身体’等（参考文献：七十）。

1.ganthārambhakathā) vuttaṃ, tathāpi sesaaṭṭhakathāsu ‘‘methunarāgena mukhenā’’ti vacanassa abhāvaṃ dassetuṃ ‘‘mahāaṭṭhakathāyaṃ panā’’ti vuttaṃ. ‘‘Aṅgajātenā’’ti avuttattā ‘‘avisesenā’’ti vuttaṃ.

Idāni mahāaṭṭhakathaṃ pāḷiyā saṃsanditvā dassento ‘‘yaṃ tāva mahāaṭṭhakathāya’’ntiādimāha. Itarathā hi dukkaṭaṃ siyāti pakatimukhena chupantassa visāṇādiggahaṇe viya dukkaṭaṃ siyā. Evaṃ mahāaṭṭhakathaṃ pāḷiyā saṃsanditvā idāni tattha kesañci aññathā atthavikappaṃ dassento ‘‘keci panā’’tiādimāha. Saṅghādisesoti kāyasaṃsaggasikkhāpadena saṅghādiseso. Vuttanayenevāti methunarāgeneva. ‘‘Nimittamukhenā’’ti vuttattā tiracchānagatitthiyā passāvamaggaṃ methunarāgena pakatimukhena chupantassa dukkaṭanti veditabbaṃ. Kāyasaṃsaggarāgena dukkaṭanti nimittamukhena vā pakatimukhena vā kāyasaṃsaggarāgena chupantassa dukkaṭameva.

Ekūnasattatidvisatacatukkakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Santhatacatukkabhedakathāvaṇṇanā

61-2.Paṭipannakassāti āraddhavipassakassa. Upādinnakanti kāyindriyaṃ sandhāya vuttaṃ. Upādinnakena phusatīti upādinnakena phusīyati ghaṭṭīyatīti evaṃ kammani ya-kāralopena attho veditabbo. Atha vā evaṃ karonto kiñci upādinnakaṃ upādinnakena na phusati na ghaṭṭetīti evamettha attho daṭṭhabbo. Lesaṃ oḍḍessantīti lesaṃ samuṭṭhāpessanti, parikappessantīti vuttaṃ hoti. Santhatādibhedehi bhinditvāti santhatādivisesanehi visesetvā, santhatādīhi catūhi yojetvāti vuttaṃ hoti.

Santhatāyāti ekadese samudāyavohāro ‘‘paṭo daḍḍho’’tiādīsu viya. Tathā hi paṭassa ekadesepi daḍḍhe ‘‘paṭo daḍḍho’’ti voharanti , evaṃ itthiyā vaccamaggādīsu kismiñci magge santhate itthī ‘‘santhatā’’ti vuccati. Tenāha ‘‘santhatā nāmā’’tiādi. Vatthādīni anto appavesetvā bahi ṭhapetvā bandhanaṃ sandhāya ‘‘paliveṭhetvā’’ti vuttaṃ. Ekadese samudāyavohāravaseneva bhikkhupi ‘‘santhato’’ti vuccatīti āha ‘‘santhato nāmā’’tiādi. Yattake paviṭṭheti tilaphalamatte paviṭṭhe. Akkhiādimhi santhatepi yathāvatthukamevāti āha ‘‘thullaccayakkhette thullaccayaṃ, dukkaṭakkhette dukkaṭameva hotī’’ti.

Khāṇuṃ ghaṭṭentassa dukkaṭanti itthinimittassa anto khāṇuṃ pavesetvā samatalaṃ atirittaṃ vā khāṇuṃ ghaṭṭentassa dukkaṭaṃ pavesābhāvato. Sace pana īsakaṃ anto pavisitvā ṭhitaṃ khāṇukameva aṅgajātena chupati, pārājikameva. Tassa talanti veḷunaḷādikassa antotalaṃ. Vinītavatthūsu ‘‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sīvathikaṃ gantvā chinnasīsaṃ passitvā vaṭṭakate mukhe acchupantaṃ aṅgajātaṃ pavesesi. Tassa kukkuccaṃ ahosi…pe… anāpatti bhikkhu pārājikassa, āpatti dukkaṭassā’’ti vuttattā tassa suttassa anulomato ‘‘ākāsagatameva katvā pavesetvā nīharati, dukkaṭa’’nti (pārā. 73) vuttaṃ. Bahiddhā khāṇuketi antopavesitaveṇupabbādikassa bahi nikkhantakhāṇuke. Methunarāgena indriyabaddhaānindriyabaddhasantānesu yattha katthaci upakkamantassa na sakkā anāpattiyā bhavitunti ‘‘dukkaṭamevā’’ti vuttaṃ. Teneva vinītavatthumhi aṭṭhikesu upakkamantassa dukkaṭaṃ vuttaṃ.

Santhatacatukkabhedakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Rājapaccatthikādicatukkabhedakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“（关于）聚集的开始已被说明，然而在其他的八种解释中，为了表明‘因性欲而由嘴部’的缺失，故而说‘在伟大的注释中’。‘因身体的部分’是因为未被说明，故而说‘无差别’。
现在通过与巴利文的伟大注释相结合而说明‘这正是伟大的注释’等。否则，若因习惯的态度而生，便会如同对角的捕捉，故而可能会成为过失。因此，通过与巴利文的伟大注释相结合，现在为了展示某些不同的意义，故而说‘有人说’等。‘僧团的余留’是指通过身体接触的戒律所指的僧团的余留。按所说的方式，正是因性欲而生。‘因特征的嘴部’是指非人类的女性所经历的性欲，因此应当理解为因性欲而生的过失。因身体接触的性欲，故而也应当理解为因特征的嘴部而生的过失。
第六至二十的解释已完成。
关于集中的四种类别的解释。
‘行者’是指已开始修行的修行者。‘因身体的部分’是指身体的感官。‘因身体的部分而触及’是指因身体的部分而触及，故而应当理解为触及的状态。或者说，若如此行事，任何因身体的部分而触及的东西都不会被触及，故而应当理解为此处的意思。‘稍微切断’是指稍微产生，或是稍微限制，故而说‘稍微产生’。通过对集中等类别的区分而切断，故而说‘通过集中等特征的四种结合’。
‘集中’是指在某一处的集合现象，如同‘连结的部分’等。正如在某个地方的部分被切断，故而在女性的性欲等任何道路上，若存在集中，女性便被称为‘集中’。因此说‘集中是’等。‘物体等’是指在物体的部分中不被进入而被放置，故而说‘被包裹’。因某一处的集合现象，故而比丘也被称为‘集中’。在某一处被进入的状态是指在芝麻的部分被进入。关于眼睛等的集中，正如在特定的地方，因而说‘在重特征的地方有重特征，过失的地方有过失’。
若切断耳朵的部分，因女性的特征而进入耳朵，平坦的或突出的耳朵切断的过失，因未被进入而显现。若进入耳朵的内部而站立的耳朵便是身体的部分，因而成为过失。因而在某个时间，若有某个比丘前往某处，见到被割掉头的尸体，便是进入身体的部分。由此产生的疑虑……因此说，‘比丘的过失’与‘过失的过失’是指此处的经典所述。因此，外部的耳朵是指进入身体的部分。因性欲而生的感官、非感官的特征，若在某处产生而无法避免，故而说‘便是过失’。因此在特定的地方，若在某些身体的部位产生，便是过失。
关于集中的四种类别的解释已完成。
关于国王的反对的四种类别的解释。”

65. Sāmaññajotanāya pakaraṇato visesavinicchayoti āha ‘‘dhuttāti methunupasaṃhitakhiḍḍāpasutā’’tiādi. Idāni sāmaññatopi atthasambhavaṃ dassento ‘‘itthidhuttasurādhuttādayo vā’’ti āha. Hadayanti hadayamaṃsaṃ.

Sabbākārena catukkabhedakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Āpattānāpattivāravaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“因普遍的光亮而特别的决定，故而说‘因而与性行为所相关的’等。现在为了展示普遍的意义，故而说‘女性、**、酒等’。心脏是指心脏的肉。
通过所有的方式，关于四种类别的解释已完成。
关于过失与非过失的分类解释。”


66.Paṭiññākaraṇaṃnatthīti pucchitabbābhāvato. Na hi dūsako ‘‘kena cittena vītikkamaṃ akāsi, jānitvā akāsi, udāhu ajānitvā’’ti evaṃ pucchāya arahati. Tatthevāti vesāliyaṃ mahāvane eva. Sabbaṅgagatanti ṭhapetvā kesalomadantanakhānaṃ maṃsavinimuttaṭṭhānañceva thaddhasukkhacammañca udakamiva telabindu avasesasabbasarīraṃ byāpetvā ṭhitaṃ. Sarīrakampādīnīti ādi-saddena akkhīnaṃ pītavaṇṇādiṃ saṅgaṇhāti. Pittakosake ṭhitanti hadayapapphāsānaṃ antare yakanamaṃsaṃ nissāya patiṭṭhite mahākosātakīkosasadise pittakose ṭhitaṃ. Kupiteti pittakosato calitvā bahi nikkhante.

Vissaṭṭhacittoti vissaṭṭhapakaticitto. Yakkhummattakoti yakkhā kira yassa cittaṃ khipitukāmā honti, tassa setamukhaṃ nīlodaraṃ surattahatthapādaṃ mahāsīsaṃ pajjalitanettaṃ bheravaṃ vā attabhāvaṃ nimminitvā dassenti, bheravaṃ vā saddaṃ sāventi, kathentasseva vā mukhena hatthaṃ pakkhipitvā hadayamaṃsaṃ maddanti, tena so satto ummattako hoti khittacitto. Tenevāha ‘‘bheravāni vā ārammaṇāni dassetvā’’tiādi. Tattha bheravānīti dassanamatteneva sattānaṃ bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetuṃ samatthāni. Niccameva ummattako hotīti yassa pittakosato pittaṃ calitvā bahi nikkhantaṃ hoti, taṃ sandhāya vuttaṃ. Yassa pana pittaṃ calitvā pittakoseyeva ṭhitaṃ hoti bahi anikkhantaṃ, so antarantarā saññaṃ paṭilabhati, na niccameva ummattako hotīti veditabbaṃ. Ñatvāti saññāpaṭilābhena jānitvā. Adhimattāyāti adhikappamāṇāya.

Āpattānāpattivāravaṇṇanā niṭṭhitā.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā

Pakiṇṇakanti vomissakanayaṃ. Samuṭṭhānanti uppattikāraṇaṃ. Kiriyātiādi nidassanamattaṃ, akiriyādīnampi saṅgaho daṭṭhabbo. Vedanāyāti sahayoge karaṇavacanaṃ, vedanāya saha kusalañcāti vuttaṃ hoti. Sabbasaṅgāhakavasenāti sabbesaṃ sikkhāpadānaṃ saṅgāhakavasena. Cha sikkhāpadasamuṭṭhānānīti kāyo vācā kāyavācā kāyacittaṃ vācācittaṃ kāyavācācittanti evaṃ vuttāni cha āpattisamuṭṭhānāni. Āpattiyeva hi sikkhāpadasīsena vuttā. Samuṭṭhānādayo hi āpattiyā honti, na sikkhāpadassa, imesu pana chasu samuṭṭhānesu purimāni tīṇi acittakāni, pacchimāni sacittakāni. Tesu ekena vā dvīhi vā tīhi vā catūhi vā chahi vā samuṭṭhānehi āpattiyo samuṭṭhahanti, pañcasamuṭṭhānā āpatti nāma natthi. Tattha ekasamuṭṭhānā catutthena ca pañcamena ca chaṭṭhena ca samuṭṭhānena samuṭṭhāti, na aññena. Dvisamuṭṭhānā paṭhamacatutthehi ca dutiyapañcamehi ca tatiyachaṭṭhehi ca catutthachaṭṭhehi ca pañcamachaṭṭhehi ca samuṭṭhānehi samuṭṭhāti, na aññehi. Tisamuṭṭhānā paṭhamehi ca tīhi, pacchimehi ca tīhi samuṭṭhānehi samuṭṭhāti, na aññehi. Catusamuṭṭhānā paṭhamatatiyacatutthachaṭṭhehi ca dutiyatatiyapañcamachaṭṭhehi ca samuṭṭhānehi samuṭṭhāti, na aññehi. Chasamuṭṭhānā chahipi samuṭṭhāti.


以下是巴利文的完整直译：
“‘因询问而产生的’是指因未被询问而产生的。因为不应当问‘是谁的心而犯了过失，是知道而犯，还是不知道而犯’。‘就在那儿’是指在维萨利的大森林中。‘所有的部分’是指除了头发、身体、牙齿、指甲的肉体部分，以及坚硬的干燥皮肤，像水中的油滴那样，其余的所有身体部分都被涵盖。‘身体的震动’等是指包括眼睛的黄色等特征。‘在胆囊中’是指在心脏的心房中，基于肝脏的肉而站立，类似于大肝脏的胆囊而存在。‘愤怒’是指从胆囊中流出而外部显现。
‘被释放的心’是指被释放的自然心。‘如同鬼神’是指鬼神确实是那些希望迅速击打心的人，他们展现出白色的脸、蓝色的肚子、红色的手脚、巨大的头、燃烧的眼睛，或发出可怕的声音，或通过嘴巴将手插入心脏的肉中而进行攻击，因此这个生物变得疯狂，心被击打。故而说‘展现出可怕的事物’等。此处可怕的是仅仅通过视觉使众生感到恐惧，令人毛骨悚然。‘确实是疯狂的’是指当胆囊中的胆汁流出而外部显现时，故而说。若胆汁流出而停留在胆囊中而未流出，则他会逐渐恢复意识，并非始终疯狂。
‘知道’是指通过意识的获得而知晓。‘过度’是指过量的程度。
关于过失与非过失的分类解释已完成。
关于词的划分的解释已完成。
关于附加的解释。
‘附加’是指被遗漏的部分。‘产生’是指生成的原因。‘行为’等是指仅作为示例，非行为等也应当被理解。‘感觉’是指与联系相关的行为用语，意为‘与感觉一起的善’。‘因所有的收集’是指基于所有的戒律。‘六个戒律的产生’是指身体、言语、身体的言语、心的言语、身体的心、言语的心，正如这样所述的六个过失的产生。确实是因戒律的缘故而有过失。‘产生等’确实是因过失而存在，而不是戒律，然而在这六个产生中，前面的三者是无心的，后面的三者是有心的。在这些中，通过一个、两个、三个、四个、六个产生而产生的过失，五个产生的过失是不存在的。‘在此处一个产生’是指通过第四和第五和第六个产生而产生，并非其他。‘两个产生’是指通过第一和第四、第二和第五、第三和第六、第四和第五、第五和第六的产生而产生，并非其他。‘三个产生’是指通过第一的三个、后面的三个产生而产生，并非其他。‘四个产生’是指通过第一、第三、第四和第六的产生、第二、第三、第五和第六的产生而产生，并非其他。‘六个产生’是指六个全部的产生。”


Sikkhāpadaṃ nāma atthi chasamuṭṭhānanti etthāpi sikkhāpadasīsena āpatti vuttāti veditabbā. Teneva vakkhati ‘‘sabbañcetaṃ āpattiyaṃ yujjati, sikkhāpadasīsena pana sabbaaṭṭhakathāsu desanā āruḷhā’’ti. Kāyādīhi chahi samuṭṭhānaṃ uppatti, cha vā samuṭṭhānāni etassāti chasamuṭṭhānaṃ. Atthi catusamuṭṭhānanti kāyo kāyavācā kāyacittaṃ kāyavācācittanti imāni cattāri, vācā kāyavācā vācācittaṃ kāyavācācittanti imāni vā cattāri samuṭṭhānāni etassāti catusamuṭṭhānaṃ. Atthi tisamuṭṭhānanti kāyo vācā kāyavācāti imāni tīṇi, kāyacittaṃ vācācittaṃ kāyavācācittanti imāni vā tīṇi samuṭṭhānāni etassāti tisamuṭṭhānaṃ. Dvisamuṭṭhānaṃ ekasamuṭṭhānañca samuṭṭhānasīsavasena dassento ‘‘atthi kathinasamuṭṭhāna’’ntiādimāha. Terasa hi samuṭṭhānasīsāni paṭhamapārājikasamuṭṭhānaṃ adinnādānasamuṭṭhānaṃ sañcarittasamuṭṭhānaṃ samanubhāsanasamuṭṭhānaṃ kathinasamuṭṭhānaṃ eḷakalomasamuṭṭhānaṃ padasodhammasamuṭṭhānaṃ addhānasamuṭṭhānaṃ theyyasatthasamuṭṭhānaṃ dhammadesanāsamuṭṭhānaṃ bhūtārocanasamuṭṭhānaṃ corivuṭṭhāpanasamuṭṭhānaṃ ananuññātasamuṭṭhānanti.

Tattha ‘‘atthi chasamuṭṭhāna’’nti iminā sañcarittasamuṭṭhānaṃ vuttaṃ. ‘‘Atthi catusamuṭṭhāna’’nti iminā pana addhānasamuṭṭhānaṃ ananuññātasamuṭṭhānañca saṅgahitaṃ. Yañhi paṭhamatatiyacatutthachaṭṭhehi samuṭṭhāti, idaṃ addhānasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ pana dutiyatatiyapañcamachaṭṭhehi samuṭṭhāti, idaṃ ananuññātasamuṭṭhānaṃ. ‘‘Atthi tisamuṭṭhāna’’nti iminā adinnādānasamuṭṭhānaṃ bhūtārocanasamuṭṭhānañca saṅgahitaṃ. Yañhi sacittakehi tīhi samuṭṭhānehi samuṭṭhāti, idaṃ adinnādānasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ pana acittakehi tīhi samuṭṭhāti, idaṃ bhūtārocanasamuṭṭhānaṃ. ‘‘Atthi kathinasamuṭṭhāna’’ntiādinā pana avasesasamuṭṭhānasīsena dvisamuṭṭhānaṃ ekasamuṭṭhānañca saṅgaṇhāti. Tathā hi yaṃ tatiyachaṭṭhehi samuṭṭhāti, idaṃ kathinasamuṭṭhānanti vuccati. Yaṃ paṭhamacatutthehi samuṭṭhāti, idaṃ eḷakalomasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ chaṭṭheneva samuṭṭhāti, idaṃ dhuranikkhepasamuṭṭhānaṃ, samanubhāsanasamuṭṭhānantipi tasseva nāmaṃ. Ādi-saddasaṅgahitesu pana paṭhamapārājikasamuṭṭhānapadasodhammatheyyasatthadhammadesanācorivuṭṭhāpanasamuṭṭhānesu yaṃ kāyacittato samuṭṭhāti, idaṃ paṭhamapārājikasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ dutiyapañcamehi samuṭṭhāti, idaṃ padasodhammasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ catutthachaṭṭhehi samuṭṭhāti, idaṃ theyyasatthasamuṭṭhānaṃ. Yaṃ pañcameneva samuṭṭhāti, idaṃ dhammadesanāsamuṭṭhānaṃ. Yaṃ pañcamachaṭṭhehi samuṭṭhāti, idaṃ corivuṭṭhāpanasamuṭṭhānanti veditabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“所谓的戒律是指有六个产生，因此应当理解为通过戒律的缘故而有过失。故而说‘所有的这些都适用于过失，然而通过戒律的缘故，所有的注释都是被描述的’。通过身体等六个产生而生，六个产生是指这些。‘有四个产生’是指身体、身体的言语、身体的心、身体的言语的心，这四个产生是指这些。‘有三个产生’是指身体、言语、身体的言语，这三者是指这些。‘有两个产生’是指一个产生与产生的缘故，故而说‘有坚固的产生’等。因为有十四个产生的首要部分，包括第一的过失产生、非持有产生、行动产生、相应产生、坚固产生、细毛产生、清洁产生、存在产生、非允许产生、教法产生、显现产生、盗贼的驱逐产生、非允许的产生。
在此‘有六个产生’是指行动产生。‘有四个产生’是指存在产生与非允许产生的集合。若通过第一、第三、第四和第六个产生而生，则这是存在产生。若通过第二、第三、第五和第六个产生而生，则这是非允许产生。‘有三个产生’是指非持有产生与显现产生的集合。若通过有心的三种产生而生，则这是非持有产生。若通过无心的三种产生而生，则这是显现产生。‘有坚固的产生’等则是指其余的产生的首要部分。正如在第三和第六个产生中生，则这是坚固的产生。若通过第一与第四个产生而生，则这是细毛产生。若通过第六个产生而生，则这是困难的产生，亦称为相应产生。
在这些集合中，通过第一的过失产生与清洁产生的教法产生、盗贼的驱逐产生，若是基于身体的心而产生，则这是第一的过失产生。若通过第二与第五个产生而生，则这是清洁产生。若通过第四与第六个产生而生，则这是非允许产生。若通过第五个产生而生，则这是教法产生。若通过第五与第六个产生而生，则这是盗贼的驱逐产生。”


Evaṃ samuṭṭhānasīsena sabbasikkhāpadāni terasadhā dassetvā idāni kiriyāvasena pañcadhā dassento ‘‘tatrāpi kiñci kiriyato samuṭṭhātī’’tiādimāha. Tattha kiñcīti sikkhāpadasīsena āpattiṃ vadati. Tasmā yā kāyena vā vācāya vā pathavīkhaṇanādīsu viya vītikkamaṃ karontassa hoti, ayaṃ kiriyato samuṭṭhāti nāma. Yā kāyavācāya kattabbaṃ akarontassa hoti paṭhamakathināpatti viya, ayaṃ akiriyato samuṭṭhāti nāma. Yā karontassa ca akarontassa ca hoti aññātikāya bhikkhuniyā hatthato cīvarapaṭiggahaṇāpatti viya, ayaṃ kiriyākiriyato samuṭṭhāti nāma. Yā siyā karontassa ca siyā akarontassa ca hoti rūpiyapaṭiggahaṇāpatti viya, ayaṃ siyā kiriyato siyā akiriyato samuṭṭhāti nāma. Yā siyā karontassa ca siyā karontassa ca akarontassa ca hoti kuṭikārāpatti viya, ayaṃ siyā kiriyato siyā kiriyākiriyato samuṭṭhāti nāma.

Idāni sabbasikkhāpadāni saññāvasena dvidhā katvā dassento ‘‘tatrāpi atthi saññāvimokkha’’ntiādimāha. Saññāya abhāvena vimokkho assāti saññāvimokkhanti majjhepadalopasamāso daṭṭhabbo. Yato hi vītikkamasaññāabhāvena muccati, idaṃ saññāvimokkhanti vuccati. Cittaṅgaṃ labhatiyevāti kāyacittādisacittakasamuṭṭhāneheva samuṭṭhahanato . ‘‘Labhatiyevā’’ti avadhāraṇena no na labhatīti dasseti. Tasmā yaṃ cittaṅgaṃ labhati, na labhati ca, taṃ ‘‘itara’’nti vuttaṃ itara-saddassa vuttapaṭiyogavisayattā.

Puna sabbasikkhāpadāni cittavasena dvidhā dassento ‘‘puna atthi sacittaka’’ntiādimāha. Yaṃ saheva cittena āpajjatīti yaṃ sacittakeneva samuṭṭhānena āpajjati, no acittakena. Vināpīti api-saddena sahāpi cittena āpajjatīti dasseti. Yañhi kadāci acittakena, kadāci sacittakena samuṭṭhānena samuṭṭhāti, taṃ acittakanti vuccati. Ettha ca saññādukaṃ anāpattimukhena, sacittakadukaṃ āpattimukhena vuttanti idametesaṃ nānākaraṇanti veditabbaṃ.

Lokavajjadukassa heṭṭhā vuttalakkhaṇattā taṃ avibhajitvā idāni sabbasikkhāpadāni kammavasena duvidhāni, kusalādivasena vedanāvasena ca tividhāni hontīti dassento ‘‘kammakusalavedanāvasenā’’tiādimāha. Ettha pana kiñcāpi aṭṭhakathāsu āgatanayena kāyakammaṃ vacīkammanti kammavasena dukaṃ vuttaṃ, tikameva pana dassetuṃ vaṭṭati. Sabbameva hi sikkhāpadaṃ kāyadvāre āpajjitabbato vacīdvāre āpajjitabbato kāyavacīdvāre āpajjitabbato ca tividhaṃ hoti. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘sabbāva kāyakammavacīkammatadubhayavasena tividhā honti. Tattha kāyadvāre āpajjitabbā kāyakammanti vuccati, vacīdvāre āpajjitabbā vacīkammanti vuccati, ubhayattha āpajjitabbā kāyakammavacīkamma’’nti. Tatoyeva ca adinnādānasikkhāpadādīsu kāyakammavacīkammanti tadubhayavasena dassitaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“因此通过产生的首要部分，所有的戒律被分为十三类，现在通过行为的缘故分为五类，故而说‘在那儿也有任何通过行为的产生’等。在此处‘任何’是指通过戒律的缘故而有的过失。因此，若是通过身体或言语在如挖土等方面犯了过失，则这是通过行为的产生。若是身体或言语应做而不做的过失，如第一的坚固过失，则这是通过不作为的产生。若是对于他人比丘的手中接受衣物的过失，以及同时有做与不做的过失，则这是通过行为与不作为的产生。若是对于接受金钱的过失，若有做与不做的过失，则这是可能的通过行为与不作为的产生。若是对于接受房屋的过失，若是同时有做与不做的过失，则这是可能的通过行为、通过不作为与通过行为与不作为的产生。
现在通过戒律的缘故分为两类，故而说‘在那儿也有意识的解脱’等。‘解脱’是指因意识的缺乏而获得的解脱，这应理解为意识的解脱。因若是因违反意识的缺乏而解脱，则称之为意识的解脱。‘获得心的部分’是指因身体、心等的心的产生而获得。‘确实获得’是指通过强调而非未获得。故而说，若获得心的部分，则称为‘另一’。
再者，通过心的缘故分为两类，故而说‘再者有意识的’等。若是通过心而犯过失，则是通过意识的产生，而非无意识的产生。‘无意识’是指通过也有心而犯过失。若是有时通过无意识，或有时通过有意识的产生，则称之为无意识。在这里，意识与无意识的过失是以无过失的方式来描述的，而有意识的过失则是以过失的方式来描述的，故而应理解为这是不同的。
由于世俗的过失的特征，因此不分开，现在所有的戒律通过行为的缘故分为两类，通过善等的缘故又分为三类，故而说‘通过行为的善与感觉的缘故’等。在这里，虽然在注释中根据来历提到身体的行为与言语的行为是通过行为的缘故被描述为两类，但实际上是为了明确地说明三类。因为所有的戒律都是因身体的门、言语的门而应当犯的，因此分为三类。正因如此，在母本的注释中（见《疑问集》第八章第一过失的解释）提到‘所有的身体行为与言语行为因两者的缘故而分为三类。在这里，通过身体的门而应当犯的称为身体行为，通过言语的门而应当犯的称为言语行为，同时在两者中应当犯的称为身体言语行为’。因此，关于不持有的戒律等，身体行为与言语行为是以两者的缘故来说明的。”


Atthi pana sikkhāpadaṃ kusalantiādinā āpattiṃ āpajjanto kusalacittasamaṅgī vā āpajjati akusalacittasamaṅgī vā abyākatacittasamaṅgī vāti dasseti, na pana kusalāpi āpatti atthīti. Na hi kusalā āpatti nāma atthi ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ siyā abyākataṃ, natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti (pari. 303) vacanato. Dasa kāmāvacarakiriyacittānīti hasituppādavoṭṭhabbanehi saddhiṃ aṭṭha mahākiriyacittāni. Dvinnaṃ abhiññācittānaṃ āpattisamuṭṭhāpakattaṃ paññattiṃ ajānantassa iddhivikubbanādīsu daṭṭhabbaṃ. Yaṃ kusalacittena āpajjatīti yaṃ sikkhāpadasīsena gahitaṃ āpattiṃ kusalacittasamaṅgī āpajjati. Iminā pana vacanena taṃ kusalanti āpattiyā vuccamāno kusalabhāvo pariyāyatova, na paramatthatoti dasseti. Kusalacittena hi āpattiṃ āpajjanto saviññattikaṃ aviññattikaṃ vā sikkhāpadavītikkamākārappavattaṃ rūpakkhandhasaṅkhātaṃ abyākatāpattiṃ āpajjati. Itarehi itaranti itarehi akusalābyākatacittehi yaṃ āpajjati, taṃ itaraṃ, akusalaṃ abyākatañcāti attho. Idañca āpattiṃ āpajjanto akusalacittasamaṅgī vā āpajjati kusalābyākatacittasamaṅgī vāti dassanatthaṃ vuttaṃ. Evaṃ santepi sabbasikkhāpadesu kiñci akusalacittameva kiñci kusalābyākatavasena dvicittaṃ, kiñci sabbesaṃ vasena ticittanti ayameva pabhedo labbhati, na aññoti veditabbaṃ.

Tivedanaṃ dvivedanaṃ ekavedananti idañca yathāvuttavedanāvaseneva labbhati, nāññathāti daṭṭhabbaṃ. Nipajjitvā nirodhaṃ samāpannassa sahaseyyavasena tadākārappavattarūpakkhandhasseva āpattibhāvato ‘‘atthi avedana’’ntipi vattabbametaṃ, kadāci karahaci yadicchakaṃ sambhavatīti aggahetvā yebhuyyavasena labbhamānaṃyeva gahetvā vuttanti veditabbaṃ.

Idāni yathāvuttasamuṭṭhānādīni imasmiṃ saṃvaṇṇiyamānasikkhāpade vibhajitvā dassento ‘‘imaṃ pakiṇṇakaṃ viditvā’’tiādimāha. Tattha viditvāti imassa ‘‘veditabba’’nti iminā aparakālakiriyāvacanena sambandho veditabbo. Kiriyasamuṭṭhānanti idaṃ yebhuyyavasena vuttaṃ parūpakkame sati sādiyantassa akiriyasamuṭṭhānabhāvato. ‘‘Manodvāre āpatti nāma natthīti idampi bāhullavaseneva vutta’’nti vadanti. Cittaṃ panettha aṅgamattaṃ hotīti paṭhamapārājikaṃ kāyacittato samuṭṭhātīti cittamettha āpattiyā aṅgameva hoti. Na tassa vasena kammabhāvo labbhatīti viññattijanakavasena kāyadvāre pavattattā tassa cittassa vasena imassa sikkhāpadassa manokammabhāvo na labbhatīti attho. Sikkhāpadassa heṭṭhā vuttanayena paññattibhāvato ‘‘sabbañcetaṃ āpattiyaṃ yujjatī’’ti vuttaṃ. Na hi yathāvuttasamuṭṭhānādi paññattiyaṃ yujjati.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.


以下是巴利文的完整直译：
“然而，所谓的戒律是指善的，因此在犯过失时，可能会与善心相应，也可能与恶心相应，或与未分类的心相应，然而并不存在善的过失。因为善的过失并不存在，‘过失的缘故可能是恶的，可能是未分类的，过失的缘故并不存在善的’（见《大品经》303）这句话是如此。十种欲界的行为心是指与欢笑、起立等相关的八种大行为心。对于两种具神通的心的过失产生的缘故，应当理解为在神通的变化等方面。若是通过善心而犯过失，则是指通过戒律的缘故所把握的过失与善心相应。通过这句话说明，所说的善是指在过失中被称为善的状态，而并非最终的真实。因为通过善心而犯过失时，可能会产生有意识的或无意识的戒律违反的行为，属于色法的未分类的过失。与其他恶的未分类的心相应的过失，称之为另一种恶的未分类。这里提到，犯过失时可能与恶心相应，或与善的未分类的心相应，故而说明了这一点。即使如此，在所有的戒律中，任何恶心或任何善的未分类的心都可能被视为两种心，而所有的戒律则可能被视为三种心，这一点应当被理解为如此。
三种感觉、二种感觉、一种感觉是指根据所述的感觉的缘故而存在，不能以其他方式被理解。若是依靠坐下而进入止息的状态，因而通过其行为的缘故，称之为‘存在无感觉’也是如此，或许在某些情况下可能会发生，这应当被理解为是普遍的。
现在根据所述的产生等，将这些被阐述的戒律分开，故而说‘在了解了这个附加的部分’等。在这里，‘了解’是指通过‘应当被了解’这一句与后来的行为相关联。‘行为的产生’是指在普遍的意义上被描述的，因而在行为产生的情况下存在着不作为的状态。‘心的门中并没有过失’也是指以普遍的方式被描述的。这里的心仅仅是指一部分，第一的过失是由身体的心所产生，因此这里的心仅仅是作为过失的部分。并非因其缘故而获得行为的状态，因此通过意识的缘故而发生的行为是不会被获得的。根据前面所述的戒律的缘故，‘所有的这些都适用于过失’是如此。因为根据所述的产生等并不适用于戒律。
附加的解释已完成。”


Vinītavatthuvaṇṇanā

Idaṃ kinti kathetukamyatāya pucchati. Vinītāni vinicchitāni vatthūni vinītavatthūni. Tāni hi ‘‘āpattiṃ tvaṃ bhikkhu āpanno pārājikaṃ. Anāpatti bhikkhu pārājikassa, āpatti saṅghādisesassa. Anāpatti bhikkhu asādiyantassā’’tiādinā bhagavatāyeva vinicchitāni . Tenāha ‘‘bhagavatā sayaṃ vinicchitāna’’nti. Uddānagāthāti uddesagāthā, saṅgahagāthāti vuttaṃ hoti. Vatthugāthāti ‘‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhū’’tiādikā nidānavatthudīpikā vinītavatthupāḷiyeva tesaṃ tesaṃ vatthūnaṃ ganthanato ‘‘vatthugāthā’’ti vuttā, na chandovicitilakkhaṇena. Gāthānaṃ vatthu vatthugāthāti evaṃ vā ettha attho daṭṭhabbo. Etthāti vinītavatthūsu. Dutiyādīnanti dutiyapārājikādīnaṃ. Dutiyādīni vinicchinitabbānīti yojetabbaṃ. Sippikānanti cittakārādisippikānaṃ. Yaṃ passitvā passitvā cittakārādayo cittakammādīni uggaṇhantā karonti, taṃ ‘‘paṭicchannakarūpa’’nti vuccati.

67.Purimāni dve vatthūnīti makkaṭivatthuṃ vajjiputtakavatthuñca. Tāni pana kiñcāpi anupaññattiyaṃ āgatāneva, tathāpi bhagavatā sayaṃ vinicchitavatthubhāvato adinnādānādīsu anupaññattiyaṃ āgatāni rajakādivatthūni viya puna vinītavatthūsu pakkhittāni. Yadi evaṃ ‘‘tassa kukkuccaṃ ahosī’’ti idaṃ virujjheyya, anupaññattiyañhi aññe bhikkhū disvā taṃ bhikkhuṃ codesunti? Saccametaṃ, tehi pana bhikkhūhi anupaññattiyaṃ vuttanayena codetvā ‘‘nanu, āvuso, tatheva taṃ hotī’’ti vutte tassa kukkuccaṃ ahosīti gahetabbaṃ. ‘‘Bhagavato etamatthaṃ ārocesī’’ti idañca tehi bhikkhūhi anupaññattiyaṃ vuttanayena bhagavato ārocite ‘‘saccaṃ kira tvaṃ bhikkhu makkaṭiyā methunaṃ dhammaṃ paṭisevī’’ti bhagavatā puṭṭho samāno ‘‘saccaṃ bhagavā’’ti bhagavato etamatthaṃ ārocesīti gahetabbaṃ.

Vajjiputtakavatthumhi pana sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃ anāvikatvā methunaṃ dhammaṃ paṭisevitvā vibbhamitvā ye ānandattheraṃ upasaṅkamitvā puna pabbajjaṃ upasampadañca yāciṃsu, te sandhāya ‘‘aṭṭhānametaṃ, ānanda, anavakāso, yaṃ tathāgato vajjīnaṃ vā vajjiputtakānaṃ vā kāraṇā sāvakānaṃ pārājikaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ samūhaneyyā’’tiādi anupaññattiyaṃ vuttaṃ. Ye pana avibbhamitvā saliṅge ṭhitāyeva uppannakukkuccā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ, te sandhāya ‘‘āpattiṃ tumhe, bhikkhave, āpannā pārājika’’nti idha vuttaṃ. Keci pana imaṃ adhippāyaṃ ajānantāva ‘‘aññameva makkaṭivatthu vajjiputtakavatthu ca vinītavatthūsu āgata’’nti vadanti.

Kuse ganthetvāti kusatiṇāni ganthetvā. Kesehīti manussakesehi. Taṃ rāganti kāyasaṃsaggarāgaṃ. Ñatvāti sayameva jānitvā. Yadi kāyasaṃsaggarāgena kataṃ, kāyasaṃsaggarāgasikkhāpadassa vinītavatthūsu avatvā idha kasmā vuttanti? Vuccate – kiñcāpi taṃ kāyasaṃsaggarāgena kataṃ, tassa pana bhikkhuno pārājikakkhette katupakkamattā ‘‘pārājikaṃ nu kho ahaṃ āpanno’’ti pārājikavisayaṃ kukkuccaṃ ahosīti idha vuttaṃ. Tenevāha – ‘‘anāpatti bhikkhu pārājikassa, āpatti saṅghādisesassā’’ti.



以下是巴利文的完整直译：
“这是为了说明什么而询问。被驳斥的、被判定的事物，被称为被驳斥的事物。因为这些是‘你，僧人，已犯过失，属于第一过失。对于第一过失的僧人，没有过失，对于僧团的余过失有过失。对于不接受的僧人没有过失’等由佛陀所判定的。因此说‘由佛陀亲自判定’。‘引导的诗句’是指引述的诗句，‘汇总的诗句’是指这样说。‘事物的诗句’是指‘在那时，有某位僧人’等作为事物的解释，被称为事物的诗句，是为了说明这些事物的数量，而非以意图的特征来描述。诗句的事物，事物的诗句，这样的意思应当被理解为在这里的被驳斥的事物中。第二及其后者是指第二过失及其后者。第二及其后者应当被判定的意思。‘工匠’是指如绘画工匠等的工匠。看到后，绘画工匠等接受并执行的，这被称为‘隐蔽的形态’。
前面提到的两个事物是指猴子事物与瓦吉普特事物。虽然这些是因不受限制而来的，但因佛陀亲自判定这些事物的存在，故而被视为不受限制的事物，如不受限制的接受等被再次纳入被驳斥的事物中。如果是这样，‘他的疑虑是怎样的’这句话就会有矛盾，因为其他僧人看到这个僧人会责备他？这是真的，但那些僧人却是根据未受限制的说法来责备他，‘难道，这样就可以了’他们会这样说，因此他的疑虑是应当被接受的。‘佛陀对此事进行了报告’这也是由那些僧人根据未受限制的说法向佛陀报告的，‘确实，你，僧人，追随猴子的行为’当被佛陀问及时，‘确实如此，佛陀’因此这件事应当被接受。
在瓦吉普特事物中，学习是由于不亲眼见到而显得薄弱，因而追随猴子的行为而感到迷惑，向阿难尊者请求再次出家与受戒，他们在此基础上说‘这是一个位置，阿难，没有机会，因为如来因瓦吉与瓦吉普特的原因而为弟子们设定了第一过失的戒律’等未受限制的说法。那些未迷惑而保持身体的僧人向佛陀报告了此事，故而说‘你们，僧人，已犯过失，属于第一过失’在这里被提到。有人甚至在不理解这个意图的情况下说‘只有猴子事物与瓦吉普特事物在被驳斥的事物中’。
‘走向善’是指走向善的行为。‘人类的头发’是指人的头发。‘因知’是指因身体接触而产生的欲望。‘知’是指自己知道。若是因身体接触而产生的欲望，为什么在这里不提到身体接触欲望的戒律？会说——虽然这是因身体接触而产生的，但对于那个僧人来说，因第一过失的范围而产生的疑虑‘我是否犯了第一过失’这句话在这里被提到。因此说‘对于第一过失的僧人没有过失，对于僧团的余过失有过失’。”

68.Atidassanīyāti divasampi passantānaṃ atittikaraṇato ativiya dassanayoggā. Vaṇṇapokkharatāyāti ettha pokkharatā vuccati sundarabhāvo, vaṇṇassa pokkharatā vaṇṇapokkharatā, tāya vaṇṇapokkharatāya, vaṇṇasampattiyāti attho. Porāṇā pana pokkharanti sarīraṃ vadanti, vaṇṇaṃ vaṇṇameva. Tesaṃ matena vaṇṇañca pokkharañca vaṇṇapokkharāni, tesaṃ bhāvo vaṇṇapokkharatā, tasmā vaṇṇapokkharatāyāti parisuddhena vaṇṇena ceva sarīrasaṇṭhānasampattiyā cāti attho. Atha vā vaṇṇasampannaṃ pokkharaṃ vaṇṇapokkharanti uttarapadalopo pubbapadassa daṭṭhabbo, tassa bhāvo vaṇṇapokkharatā, tāya vaṇṇapokkharatāya, vaṇṇasampannasarīratāyāti attho. Padhaṃsesīti abhibhavīti attho. Kathaṃ pana asādiyantī nisīdīti āha – ‘‘asaddhammādhippāyena…pe… khāṇukā viyā’’ti.

Nalimpatīti na allīyati. Kāmesūti vatthukāmakilesakāmesu. Idaṃ vuttaṃ hoti – yathā paduminipaṇṇe udakabindu na saṇṭhāti, yathā ca sūcimukhe sāsapo na santiṭṭhati, evameva yo abbhantare duvidhenapi kāmena na limpati, tasmiṃ kāmo na saṇṭhāti, tamahaṃ brāhmaṇaṃ vadāmīti.

69.Purisasaṇṭhānaṃ antarahitaṃ, itthisaṇṭhānaṃ uppannanti phalassa vināsuppādadassanena kāraṇassapi vināsuppādā vuttāti daṭṭhabbaṃ. Purisindriye hi naṭṭhe purisasaṇṭhānaṃ antaradhāyati, itthindriye samuppanne itthisaṇṭhānaṃ pātubhavati. Tathā hi ‘‘yassa itthindriyaṃ uppajjati, tassa purisindriyaṃ uppajjatīti? No. Yassa vā pana purisindriyaṃ uppajjati, tassa itthindriyaṃ uppajjatīti? No’’ti yamakapakaraṇe (yama. 

以下是巴利文的完整直译：
“非常明显，是为了使看到的人在白天也能清晰可见，因而极其明显。‘色彩的美丽’是指这里的美丽被称为优雅的状态，色彩的美丽即为色彩的优雅，因而通过这种色彩的优雅，颜色的丰盈是指色彩的丰盈。古人则称身体为‘优雅’，颜色仅为颜色。根据他们的看法，颜色与优雅是色彩的优雅，他们的状态是色彩的优雅，因此‘色彩的优雅’是指以纯净的颜色和身体的良好状态。或者说，色彩丰盈的优雅被称为色彩的优雅，前面的部分应当被视为其体现，其状态是色彩的优雅，因而通过色彩的丰盈和身体的良好状态来理解。‘压制’是指征服的意思。如何能说‘不接受’而坐着呢？因此说——‘因不信而……如同小虫’。
‘不沾染’是指不被污染。‘欲望’是指物质欲望的污染。这里的意思是——就如同莲花的叶子上的水珠不沾染，就如同针尖上的小虫不附着，正如那个人内心的欲望即使有两种也不沾染，欲望不在他身上，因此我称他为有德的布拉曼。
人的存在被认为是消失的，女性的存在因果的消失而显现，因此应当理解这是因果的消失。因为在男性的感官消失时，男性的存在会消失，而在女性的感官显现时，女性的存在会显现。正如‘若女性的感官显现，男性的感官会显现吗？不。若男性的感官显现，女性的感官会显现吗？不’等在因果的讨论中。”

3. indriyayamaka.188) vuttattā indriyadvayassa ekasmiṃ santāne sahapavattiyā asambhavato yasmiṃ khaṇe itthindriyaṃ pātubhavati, tato pubbe sattarasamacittato paṭṭhāya purisindriyaṃ nuppajjati. Tato pubbe uppannesu ca purisindriyesu sahajarūpehi saddhiṃ kamena niruddhesu tasmiṃ santāne itthindriyaṃ uppajjati. Tato purisasaṇṭhānākārena pavattesu kammajarūpesu sesarūpesu ca kañci kālaṃ pavattitvā niruddhesu itthisaṇṭhānākārena ca catujarūpasantatiyā pavattāya purisasaṇṭhānaṃ antarahitaṃ, itthisaṇṭhānaṃ pātubhūtanti vuccati. Itthiyā purisaliṅgapātubhāvepi ayameva nayo veditabbo.

Purisaliṅgaṃ uttamaṃ, itthiliṅgaṃ hīnanti iminā ca purisindriyassa uttamabhāvo, itthindriyassa ca hīnabhāvo vuttoti daṭṭhabbaṃ. Na hi indriyassa hīnukkaṭṭhabhāvaṃ vinā tannissayassa liṅgassa hīnukkaṭṭhatā sambhavati. Purisaliṅgaṃ balavaakusalena antaradhāyatītiādināpi indriyasseva vināsuppādā vuttāti daṭṭhabbaṃ. Indriye hi vinaṭṭhe uppanne ca tannissayassa liṅgassapi antaradhānaṃ patiṭṭhānañca sambhavati. Kathaṃ panettha purisaliṅgaṃ balavaakausalena antaradhāyati, itthiliṅgaṃ dubbalakusalena patiṭṭhātīti? Vuccate – paṭisandhiyaṃ tāva purisindriyuppādakaṃ anupahatasāmatthiyaṃ balavakusalakammaṃ yāvatāyukaṃ purisindriyameva uppādeti, antarā pana kenaci laddhapaccayena pāradārikattādinā balavaakusalakammena upahatasāmatthiyaṃ tadeva paṭisandhidāyakaṃ kusalakammaṃ dubbalībhūtaṃ purisindriyaṃ anuppādetvā attano sāmatthiyānurūpaṃ itthindriyaṃ pavatte uppādeti. Yadā pana paṭisandhidānakāleyeva kenaci laddhapaccayena pāradārikattādinā balavaakusalakammena purisindriyuppādanasāmatthiyaṃ upahataṃ hoti, tadā dubbalībhūtaṃ kusalakammaṃ purisindriyaṃ anuppādetvā paṭisandhiyaṃyeva itthindriyaṃ uppādeti. Tasmā ‘‘purisaliṅgaṃ balavaakusalena antaradhāyati, itthiliṅgaṃ dubbalakusalena patiṭṭhātī’’ti vuccati.

Dubbalaakusalena antaradhāyatīti pāradārikattādibalavaakusalakammassa purisindriyuppādanavibandhakassa dubbalabhāve sati antaradhāyantaṃ itthiliṅgaṃ dubbalaakusalena antaradhāyatīti vuttaṃ. Tathā hi pāradārikattādinā balavaakusalakammena bāhitattā purisindriyuppādane asamatthaṃ paṭisandhiyaṃ itthiyā itthindriyuppādakaṃ dubbalakusalakammaṃ yadā pavattiyaṃ brahmacariyavāsamicchācārapaṭivirativasena purisattapatthanāvasena vā katupacitabalavakusalakammena āhitasāmatthiyaṃ purisindriyuppādane samatthaṃ itthindriyaṃ anuppādetvā attano sāmatthiyānurūpaṃ purisindriyaṃ uppādeti, tadā purisindriyuppādanavibandhakassa balavaakusalakammassa dubbalabhāve sati taṃ itthindriyaṃ antarahitanti ‘‘itthiliṅgaṃ antaradhāyantaṃ dubbalaakusalena antaradhāyatī’’ti vuccati. Yathāvuttanayeneva balavatā kusalakammena purisindriyassa uppāditattā ‘‘purisaliṅgaṃ balavakusalena patiṭṭhātī’’ti vuccati. Pubbe itthibhūtassa paṭisandhiyaṃ purisindriyuppādepi ayaṃ nayo veditabbo. Ubhayampi akusalena antaradhāyati, kusalena paṭilabbhatīti idaṃ sugatibhavaṃ sandhāya vuttaṃ, duggatiyaṃ pana ubhinnaṃ uppatti vināso ca akusalakammenevāti daṭṭhabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“由于感官的存在，因而在感官的两个方面同一时刻无法共存。在某一时刻，女性的感官显现，而男性的感官从第十七种意识开始不会显现。然后，在已经显现的男性感官中，随着其伴随的状态而因行为而被阻止，此时女性的感官显现。然后，因男性的存在而产生的行为形态在某个时刻被阻止，因女性的存在而产生的四种形态的延续显现，男性的存在被认为是消失的，女性的存在显现。即使在女性的男性特征显现时，也应当理解为同样的道理。
男性特征是优越的，女性特征是低劣的，因此应当理解男性感官的优越性和女性感官的低劣性。因为没有感官的低劣特征，便无法存在依赖于其的特征的低劣性。男性特征因强烈的恶行而消失等也应当被理解为感官的消失。因为在感官消失时，显现的特征也可能会消失。如何能说男性特征因强烈的恶行而消失，而女性特征因微弱的善行而显现呢？会说——在再生时，男性感官的产生不会受到影响，因而强烈的善行会产生男性感官，然而在某些情况下，因某种条件的获得，因而因强烈的恶行而影响到的男性感官不会产生，反而会显现出与其能力相应的女性感官。当在再生时，因某种条件的获得而因强烈的恶行影响到男性感官的产生时，此时微弱的善行不会产生男性感官，而仅仅在再生时显现出女性的感官。因此说‘男性特征因强烈的恶行而消失，女性特征因微弱的善行而显现’。
微弱的恶行因而消失是指因强烈的恶行而影响到男性感官的产生时，女性特征因微弱的恶行而消失。正如因强烈的恶行而使男性感官的产生受到阻碍，若在再生时因女性的特征而显现微弱的善行，当这种情况发生时，因其修行的生活方式或因其行为的缘故，因而在男性的存在上，显现出与其能力相应的女性感官。此时，因男性感官的产生受到阻碍而显现的女性感官被称为‘女性特征因微弱的恶行而消失’。正如前面所述，因强烈的善行而产生男性感官，因此说‘男性特征因强烈的善行而显现’。之前在女性特征的再生时，男性感官的产生也是如此。两者皆因恶行而消失，因善行而获得，这指的是善道的生存，而在恶道中则应当理解为两者的产生、消失皆因恶行。”


Ubhinnampisahaseyyāpatti hotīti ‘‘yo pana bhikkhu mātugāmena sahaseyyaṃ kappeyya, pācittiyaṃ. Yā pana bhikkhunī purisena sahaseyyaṃ kappeyya, pācittiya’’nti vuttattā ubhinnampi sahaseyyavasena pācittiyāpatti hoti. Dukkhīti cetodukkhasamaṅgitāya dukkhī. Dummanoti dosena duṭṭhamano, virūpamano vā domanassābhibhūtatāya. ‘‘Samassāsetabbo’’ti vatvā samassāsetabbavidhiṃ dassento ‘‘hotu mā cintayitthā’’tiādimāha. Anāvaṭoti avārito. Dhammoti pariyattipaṭipattipaṭivedhasaṅkhāto tividhopi saddhammo. Saggo ca maggo ca saggamaggo, saggassa vā maggo saggamaggo, saggūpapattisādhikā paṭipatti. Bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya addhānagamane āpatti pariharitabbāti dassento ‘‘saṃvidahanaṃ parimocetvā’’ti āha. ‘‘Mayaṃ asukaṃ nāma ṭhānaṃ gacchāmā’’ti vatvā ‘‘ehi saddhiṃ gamissāmā’’tiādinā asaṃvidahitattā anāpatti.

Bahigāmeti attano vasanagāmato bahi. Gāmantaranadīpārarattivippavāsagaṇaohīyanāpattīhi anāpattīti ‘‘dutiyikā bhikkhunī pakkantā vā hotī’’tiādinā (pāci. 693) vuttaanāpattilakkhaṇehi saṃsandanato vuttaṃ. Ārādhikāti cittārādhane samatthā. Tā kopetvāti tā pariccajitvā. Lajjiniyo…pe… labbhatīti ‘‘saṅgahe asati ukkaṇṭhitvā vibbhameyyāpī’’ti saṅgahavaseneva vuttaṃ. Alajjiniyo…pe… labbhatīti alajjibhāvato asantapakkhaṃ bhajantīti vuttaṃ. Aññātikā…pe… vaṭṭatīti idaṃ pana imissā āveṇikaṃ katvā aṭṭhakathāyaṃ anuññātanti vadanti. Bhikkhubhāvepīti bhikkhukālepi. Parisāvacaroti upajjhāyo ca ācariyo ca hutvā parisupaṭṭhāko. Aññassa santike nissayo gahetabboti tassa santike upasampannehi saddhivihārikehi aññassa ācariyassa santike nissayo gahetabbo. Taṃ nissāya vasantehipīti antevāsike sandhāya vadati. Upajjhā gahetabbāti upasampadatthaṃ upajjhā gahetabbā, aññassa santike upasampajjitabbanti vuttaṃ hoti.

Vinayakammanti vikappanaṃ sandhāya vuttaṃ. Puna kātabbanti puna vikappetabbaṃ. Puna paṭiggahetvā sattāhaṃ vaṭṭatīti ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ sannidhi bhikkhūhi, bhikkhūnaṃ sannidhi bhikkhunīhi paṭiggāhāpetvā paribhuñjitu’’nti (cūḷava. 421) vacanato puna paṭiggahitaṃ tadahu sāmisampi vaṭṭatīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Sattame divaseti idaṃ tañca nissaggiyaṃ anāpajjitvāva punapi sattāhaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭatīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Yasmā pana bhikkhuniyā nissaggiyaṃ bhikkhussa vaṭṭati, bhikkhussa nissaggiyaṃ bhikkhuniyā vaṭṭati, tasmā aṭṭhamepi divase liṅgaparivatte sati anissajjitvāva antosattāhe paribhuñjituṃ vaṭṭatīti vadanti. Taṃ pakatatto rakkhatīti aparivattaliṅgo taṃ paṭiggahaṇavijahanato rakkhati, avibhattatāya paṭiggahaṇaṃ na vijahatīti adhippāyo. Sāmaṃ gahetvāna nikkhipeyyāti paṭiggahetvā sayaṃ nikkhipeyya. Paribhuñjantassaāpattīti liṅgaparivatte sati paṭiggahaṇavijahanato puna paṭiggahetvā paribhuñjantassa āpatti.


以下是巴利文的完整直译：
“无论如何，若有僧人以女性为伴而发生亲密关系，则属于过失，若有僧尼与男性发生亲密关系，也属于过失，因此在两者的情况下都属于亲密关系的过失。痛苦是指内心的痛苦。‘不悦’是因愤怒而心情不快，或因外表的丑陋而心情不快。‘应当被劝导’是指显示应当被劝导的方式，‘让我们不再思虑’等这样说。‘不受阻碍’是指没有被阻挡。‘法’是指有关于修行的三种正法。天界和道路，或天界的道路，天界的归宿的修行。为了说明与僧尼一起的行为应当被避免，因此说‘放弃约定’。
‘外出’是指离开自己的居住村庄。因村与村之间的河流、海岸、夜间的离开等过失而不受过失，因此说‘第二类僧尼可能会离开’等所述的过失的特征。‘引导’是指能引导心灵。‘她们放弃’是指放弃这些。‘羞耻’……等……是说‘在聚集中缺乏而感到厌倦时会感到不安’。‘不羞耻’……等……是指因不羞耻而追求不善的情况。‘他人’……等……是指在这方面经过允许而被认可。‘在僧人身边’是指在僧人时期。‘在聚会中’是指作为教导者和导师的角色。‘他人身边的依赖’是指在他人身边依赖的地方应当被接受。‘依赖他人’是指在弟子身边依赖。
‘修法’是指对修法的解释。再一次应当被做的意思。再一次接受后，七天的时间是指‘我允许你们，僧人们，僧尼们在僧人身边，僧人在僧尼身边接受后享用’等的说法，说明再一次被接受的情况。‘第七天’是指在不违反放弃的情况下，再次享用七天的时间。因为对于僧尼来说，放弃是适合僧人的，对于僧人来说，放弃是适合僧尼的，因此在第八天也应当在性别改变的情况下，不违反地在内部的七天内享用。‘他应该保护’是指不改变的性别特征应当保护，因为不改变的情况不会被放弃。‘她应当接受并离开’是指接受后自己离开。‘在享用的情况下的过失’是指在性别改变的情况下，接受后再一次享用的过失。”


‘‘Hīnāyāvattanenāti pārājikaṃ āpannassa gihibhāvūpagamanenā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ, taṃ suvuttaṃ. Na hi pārājikaṃ anāpannassa sikkhaṃ appaccakkhāya ‘‘vibbhamissāmī’’ti gihiliṅgaggahaṇamattena bhikkhubhāvo vinassati. Pārājikaṃ āpanno ca bhikkhuliṅge ṭhito yāva na paṭijānāti, tāva attheva tassa bhikkhubhāvo, na so anupasampannasaṅkhyaṃ gacchati. Tathā hi so saṃvāsaṃ sādiyantopi theyyasaṃvāsako na hoti, sahaseyyādiāpattiṃ na janeti, omasavāde pācittiyañca janeti. Teneva ‘‘asuddho hoti puggalo aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno, tañce suddhadiṭṭhi samāno okāsaṃ kārāpetvā akkosādhippāyo vadeti, āpatti omasavādassā’’ti (pārā. 389) omasavāde pācittiyaṃ vuttaṃ. Asati hi bhikkhubhāve dukkaṭaṃ bhaveyya, sati ca bhikkhubhāve paṭiggahitassa paṭiggahaṇavijahanaṃ nāma ayuttaṃ, tasmā sabbaso bhikkhubhāvassa abhāvato pārājikaṃ āpajjitvā gihiliṅgaggahaṇena gihibhāvūpagamanaṃ idha ‘‘hīnāyāvattana’’nti adhippetaṃ, na pana pakatattassa gihiliṅgaggahaṇamattaṃ. Teneva katthaci sikkhāpaccakkhānena samānagatikattā hīnāyāvattanaṃ visuṃ na gaṇhanti. Sikkhāpaccakkhānena paṭiggahaṇavijahane vutte pārājikaṃ āpannassa gihibhāvūpagamanena sabbaso bhikkhubhāvassa abhāvato vattabbameva natthīti. Tathā hi buddhadattācariyena attano vinayavinicchaye –

‘‘Acchedagāhanirapekkhanisaggato ca,

Sikkhāppahānamaraṇehi ca liṅgabhedā;

Dānena tassa ca parassa abhikkhukassa,

Sabbaṃ paṭiggahaṇameti vināsameva’’nti. –

Ettakameva vuttaṃ. Tathā dhammasirittherenapi –

‘‘Sikkhāmaraṇaliṅgehi, anapekkhavisaggato;

Acchedānupasampanna-dānā gāhopasammatī’’ti. –

Vuttaṃ . Yadi ca pakatattassa gihiliṅgaggahaṇamattenapi paṭiggahaṇaṃ vijaheyya, tepi ācariyā visuṃ tampi vadeyyuṃ, na vuttañca, tato viññāyati ‘‘pakatattassa gihiliṅgaggahaṇamattaṃ idha hīnāyāvattananti nādhippeta’’nti. Bhikkhuniyā pana sikkhāpaccakkhānassa abhāvato gihiliṅgaggahaṇamattenapi paṭiggahaṇaṃ vijahati.

Anapekkhavissajjanenāti aññassa adatvāva anatthikatāya ‘‘natthi iminā kammaṃ, na idāni naṃ paribhuñjissāmī’’ti vatthūsu vā ‘‘puna paṭiggahetvā paribhuñjissāmī’’ti paṭiggahaṇe vā anapekkhavissajjanena. Acchinditvā gāhenāti corādīhi acchinditvā gahaṇena.

Etthāti bhikkhuvihāre. Uparopakāti tena ropitā rukkhagacchā. Terasasu sammutīsūti bhattuddesakasenāsanapaññāpakabhaṇḍāgārikacīvarapaṭiggāhakacīvarabhājakayāgubhājakaphalabhājakakhajjabhājakaappamattakavissajjakasāṭiyaggāhāpakapattaggāhāpakaārāmikapesakasāmaṇerapesakasammutisaṅkhātāsu terasasu sammutīsu. Kāmaṃ purimikāya pacchimikāya ca senāsanaggāho paṭippassambhatiyeva, purimikāya pana senāsanaggāhe paṭippassaddhe pacchimikāya aññattha upagantuṃ sakkāti purimikāya senāsanaggāhapaṭippassaddhiṃ visuṃ dassetvā pacchimikāya senāsanaggāhe paṭippassaddhe na sakkā aññattha upagantunti tattha bhikkhūhi kattabbasaṅgahaṃ dassento ‘‘sace pacchimikāya senāsane gahite’’tiādimāha.


以下是巴利文的完整直译：
“‘因低劣的回归’是指因落入过失而回归世俗生活的情况，已在三处的定义中说明，这一点非常清楚。并非因落入过失而不再具备僧人身份的情况，仅仅因‘我将会迷失’而因持有世俗身份而失去僧人身份。若已落入过失的僧人仍然保持男性身份，直到未承认之前，他仍然是僧人身份，不会达到未受戒的状态。因此，即使他接受了共同生活，他也不是合格的共同生活者，不会产生亲密关系的过失，他会因过失而产生其他的过失。因此，‘若有某人不洁，某人落入过失，且有清净的见解，他会因侮辱而产生过失’（《律藏》389）中提到的亲密关系的过失。若没有僧人身份，会产生恶行，而若有僧人身份，则不应有拒绝接受的情况，因此在整体上因缺乏僧人身份而落入过失，因持有世俗身份而回归世俗生活在此被提及，而并非仅仅是持有世俗身份的情况。因此，在任何情况下，因修行的承认而不被视为低劣的回归。因修行的承认而拒绝接受的情况下，因落入过失而回归世俗生活的情况，因整体上缺乏僧人身份而不应存在。
正如佛陀的弟子所说：
‘不应因被切断而被拘束，因持有而放弃，因修行而死亡而分离；给予他人或他人给予的，所有的接受都将导致毁灭’。
这就是所说的。正如法师所说：
‘因修行而死亡，因不应被放弃而分离；不应被切断的接受，给予的家庭应被接受’。
如果仅仅因持有世俗身份而拒绝接受，他们也会如此说，并没有被提到，因此显然‘仅仅因持有世俗身份而回归世俗生活并不是这里所指的低劣回归’。而对于女性僧人来说，因缺乏修行的承认而仅仅因持有世俗身份而拒绝接受。
‘因不应被放弃而放弃’是指在不给予他人的情况下，因无益而说‘此事无关，现今我不再享用’或在物品上‘我将再次接受后享用’等情况下的拒绝。‘被切断而接受’是指被盗贼等切断而接受的情况。
‘在这里’是指在僧人住处。‘被打伤’是指被砍伐的树木。‘在十三种共识中’是指饭食、住所、衣物、接受衣物、饮食、用具等十三种共识。因欲望而接受的前面和后面的住所的接受是仅仅在前面和后面的住所中，前面的住所在安静时能够去往其他地方，而后面的住所在安静时无法去往其他地方，因此在此展示僧人应做的事情，‘若在后面的住所被接受’等这样说。”


Pakkhamānattameva dātabbanti bhikkhunīnaṃ paṭicchannāyapi āpattiyā mānattacārasseva anuññātattā. Puna pakkhamānattameva dātabbanti bhikkhukāle ciṇṇamānattābhāvato. Bhikkhunīhi abbhānakammaṃ kātabbanti bhikkhukāle ciṇṇamānattatāya bhikkhunīkālepi ciṇṇamānattā icceva saṅkhyaṃ gacchatīti katvā vuttaṃ. Sace akusalavipāke…pe… chārattaṃ mānattameva dātabbanti mānattaṃ carantassa liṅgaparivattādhikārattā vuttaṃ. Sace pana bhikkhukāle paṭicchannāya sādhāraṇāpattiyā parivasantassa asamādiṇṇaparivāsassa vā liṅgaṃ parivattati, tassa bhikkhunīkāle pakkhamānattaṃ carantassa akusalavipāke parikkhīṇe puna liṅge parivattite parivāsaṃ datvā parivutthaparivāsassa chārattaṃ mānattaṃ dātabbanti vadanti.

Sañcarittāpattīti sādhāraṇāpattidassanatthaṃ vuttaṃ. Parivāsadānaṃ natthīti bhikkhukāle appaṭicchannabhāvato. Bhikkhunīkāle pana ārocitāpi sādhāraṇāpatti sace bhikkhukāle anārocitā, paṭicchannāva hotīti vadanti. Bhikkhūhi mānatte adinneti aciṇṇamānattāya liṅgaparivatte sati. Bhikkhunībhāve ṭhitāyapi tā suppaṭippassaddhā evāti sambandho. Yā āpattiyo pubbe paṭippassaddhāti yā asādhāraṇāpattiyo pubbe bhikkhubhāve paṭippassaddhā. ‘‘Pārājikaṃ āpannassa liṅgaparivatte sati santānassa ekattā na puna so upasampadaṃ labhati, tathā vibbhantāpi bhikkhunī liṅgaparivatte sati puna upasampadaṃ na labhatī’’ti vadanti.

71. ‘‘Anupādinnakesūti adhikārattā upādinnakepi eseva nayoti vutta’’nti cūḷagaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ, taṃ duvuttaṃ. Na hi upādinnakesu nimitte upakkamantassa dukkaṭaṃ dissati. Tathā hi upādinnakesu nimitte appavesetvā bahi upakkamantassa thullaccayaṃ vuttaṃ ‘‘na ca, bhikkhave, rattacittena aṅgajātaṃ chupitabbaṃ, yo chupeyya, āpatti thullaccayassā’’ti (mahāva. 252) vuttattā. Ettha ca yaṃ vattabbaṃ, taṃ sabbaṃ aṭṭhakathāyaṃ pubbe vicāritameva. Dukkaṭamevāti mocanarāgassa abhāvato. Tathevāti muccatu vā mā vāti imamatthaṃ atidissati.

Avisayoti asādiyanaṃ nāma evarūpe ṭhāne dukkaranti katvā vuttaṃ. Mātugāmassa vacanaṃ gahetvāti ‘‘ahaṃ vāyamissāmi, tvaṃ mā vāyamī’’tiādinā vuttavacanaṃ gahetvā. Ubhayavāyāmeneva āpattīti saññāya ‘‘tvaṃ mā vāyamī’’ti vuttaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
“应当给予的仅仅是适当的行为，因此在僧尼隐蔽的情况下因行为的适当性而被允许。再者，给予的仅仅是适当的行为，是因为在僧人时期没有适当的行为。因僧人而应由僧尼来做的事情是因为在僧人时期没有适当的行为，因此在僧尼时期也应当被认为是适当的行为。若因不善的因果……等……而有适当的行为是因为行为的适当性而被提及。若在僧人时期因隐蔽的普遍行为而居住，或因不被承认的居住而使身份改变，那么在僧尼时期若适当的行为因不善的因果而消失，当再次改变身份时，给予居住的行为应当被认为是适当的行为。
‘适当的行为’是指为了显示普遍行为而被提及。因给予居住而不存在的情况是因为在僧人时期缺乏隐蔽的状态。而在僧尼时期，即使已被告知普遍的行为，若在僧人时期未被告知，仍然是隐蔽的。因僧人而不接受适当的行为是因未持有适当的身份而被提及。即使在僧尼身份上保持清净的状态，仍然是有关系的。早先的过失是指早先在僧人身份上保持清净的状态。‘若已落入过失的身份，因身份的改变而使传承的统一性不再存在，那么迷失的僧尼因身份的改变而再次无法获得传承’。
‘在未被接受的情况下’是指因适当的身份而未被接受。正如在小集和中集的定义中所提到的，这一点非常清楚。并非在未被接受的情况下，因因果而产生的过失显现。因此，在未被接受的情况下，若不应被接受的情况显现，那么应当被认为是过失。这里所提到的所有内容，早先已在注释中探讨过。因缺乏解脱的欲望而产生过失。正如所说，‘让他解脱或不要’。
‘不适合的地方’是指因不适合而被认为困难的地方。因女性的言辞而被接受，‘我将努力，或你不要努力’等这样的话被提及。因双方的努力而产生的过失是指‘你不要努力’等这样被提及。”

73.Vaṭṭakateti imassa atthaṃ dassento ‘‘vivaṭe’’ti āha. ‘‘Pārājikabhayena ākāsagatameva katvā pavesanādīni karontassa sahasā tālukaṃ vā passaṃ vā aṅgajātaṃ phusati ce, dukkaṭameva methunarāgassa abhāvato’’ti vadanti, upaparikkhitvā gahetabbo. Suphusitāti suṭṭhu pihitā. Antomukhe okāso natthīti dantānaṃ supihitabhāvato antomukhe pavesetuṃ okāso natthi. Uppāṭite pana oṭṭhamaṃse dantesuyeva upakkamantassa thullaccayanti pataṅgamukhamaṇḍūkassa mukhasaṇṭhāne viya vaṇasaṅkhepavasena thullaccayaṃ. ‘‘Methunarāgena itthiyā appavesento nimittena nimittaṃ chupati, thullaccaya’’nti iminā vā lakkhaṇena samānattā idha thullaccayaṃ vuttaṃ. Bahi nikkhantadantajivhāsupi eseva nayo.

Amuccante thullaccayanti ‘‘ceteti upakkamati na muccati, āpatti thullaccayassā’’ti (pārā. 262) vacanato. Nijjhāmataṇhikādīti ādi-saddena khuppipāsikādipetīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Allīyitumpi na sakkāti nijjhāmataṇhikānaṃ lomakūpehi samuṭṭhitaaggijālāhi niccaṃ pajjalitasarīratāya khuppipāsikādīnaṃ ativiya paṭikūlavirūpabībhacchaaṭṭhicammāvasiṭṭhaniccāturasarīratāya āmasitumpi na sakkā. Devatā viya sampattiṃ anubhontīti ettha yāsanti sāmivacanaṃ yāti paccattavacanena vipariṇāmetvā yojetabbaṃ ‘‘yā devatā viya sampattiṃ anubhontī’’ti. Dassanādīsu dassanaṃ nāma bhikkhunā tāsaṃ dassanaṃ, gahaṇampi bhikkhunāva tāsaṃ aṅgapaccaṅgagahaṇaṃ. Āmasanādīni pana tāsaṃ kiccāni. Tattha āmasanaṃ nāma attano sarīrena bhikkhuno sarīrassa upari āmasanamattaṃ, phusanaṃ tato daḷhataraṃ katvā samphusanaṃ, ghaṭṭanaṃ tatopi daḷhataraṃ katvā sarīrena sarīrassa ghaṭṭanaṃ. Visaññaṃ katvāti yathā so katampi upakkamanaṃ na jānāti, evaṃ katvā. Yadipi āmasanādi tassā kiccaṃ, tathāpi teneva anāpattiṃ avatvā ‘‘taṃ puggalaṃ visaññaṃ katvā’’ti vacanato akatavisañño jānitvā sādiyati ce, pārājikameva. Bhikkhuno pana dassanagahaṇesu sati asādiyanaṃ nāma na hotīti dassanagahaṇesu paññāyamānesu anāpatti na vuttā. Yadi pana paṭhamaṃ dassanagahaṇesu sati pacchā taṃ puggalaṃ visaññaṃ katvā āmasanādīni karontī attano manorathaṃ pūretvā gacchati, natthi pārājikaṃ.

Upahatakāyappasādoti anaṭṭhepi kāyappasāde kāyaviññāṇuppādane asamatthatāpādanavasena vātapittādīhi upahatakāyappasādo. Sevanacittavasena āpattīti yathā santhatanimittavasena upādinnaphassaṃ avindantassapi sevanacittavasena āpatti, evamidhāpi pittavātādinā upahatakāyappasādattā avediyantassapi sevanacittavasena āpatti.

Nanu ca chupitamattavatthusmiṃ ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevissāmīti chupitamatte vippaṭisārī ahosī’’ti vuttattā methunassa pubbapayoge dukkaṭena bhavitabbaṃ, atha kasmā ‘‘āpatti saṅghādisesassā’’ti vuttanti imaṃ antolīnacodanaṃ manasikatvā taṃ pariharituṃ ‘‘yo methuna’’ntiādi āraddhaṃ. Tattha sīsanti maggena maggapaṭipādanaṃ. Tañhi payogānaṃ matthakasadisattā ‘‘sīsa’’nti vuttaṃ tato paraṃ payogābhāvato. Dukkaṭe tiṭṭhantīti dukkaṭaṃ janenti. Dukkaṭañhi janentā hatthaggāhādayo payogā ‘‘dukkaṭe tiṭṭhantī’’ti vuttā aññissā āpattiyā janakavasena appavattanato.



以下是巴利文的完整直译：
“应当给予的仅仅是适当的行为，因此说明‘开放’。‘因恐惧落入过失而仅仅在空中进行行为，若突然接触到树木或其他物体，因缺乏男女之欲而产生的过失’。因此，应当仔细考虑。‘充分接触’是指非常紧密地接触。因牙齿紧闭而无法进入内部。若牙齿被抬起，接触到嘴唇的情况就像青蛙的嘴巴那样，因接触而产生的过失。‘因男女之欲而不适当的接触，因接触而产生的过失’是指此处的过失。若外部接触到牙齿和舌头，情况也是一样。
‘不放弃的过失’是指‘若他有所行动而不放弃，便会产生过失’（《律藏》262）中的说法。‘因不放弃的状态’是指因对食物的渴望而产生的情况。即使因身体的状态而无法接受，因身体的状态而始终保持着。因身体的状态而无法接受的情况，因身体的状态而始终保持着，因身体的状态而无法接受的情况，因身体的状态而始终保持着。
‘如同神灵般享受财富’是指在这里，因‘如同神灵般享受财富’而被转化为个人的说法。‘在视线等方面’是指僧人对她们的视线，接受也是指僧人对她们的身体各部分的接触。‘饮食等方面’是指她们的责任。在这里，饮食是指在僧人身体上方的饮食，接触比触碰更为紧密，碰撞则更为紧密地与身体碰撞。‘如同失去意识’是指他所做的任何接触都不知道，便如此。即使饮食等方面是她的责任，然而因这点而不产生过失，‘那个人失去意识’的说法就变得显然。
‘因身体受到伤害’是指在不适当的情况下，因身体的状态而产生的意识。因情绪的状态而产生的过失是指因持续的因果而未能接受的情况。若因情绪的状态而未能接受，因情绪的状态而未能接受的情况，因情绪的状态而未能接受的情况。
‘然而在仅仅是隐蔽的情况下’是指‘我将修习男女之法’而在隐蔽的情况下产生的过失，因何故而说‘因过失而产生的过失’。在这里，‘头’是指通过道路的道路。因其相似性而被称为‘头’，之后因缺乏道路而不再存在。‘在过失中停留’是指产生过失的情况。因产生过失而被称为‘停留在过失中’的其他过失因而较少产生。

74.Jātipupphagumbānanti jātisumanagumbānaṃ. Ussannatāyāti bāhullatāya. Upacāreti āsannappadese. Tena vātupatthambhenāti ‘‘aṅgamaṅgāni vātupatthaddhāni hontī’’ti evaṃ vuttavātupatthambhena. Iminā niddokkamanassa kāraṇaṃ vuttaṃ. Ekarasanti āvajjanādivīthicittehi abbokiṇṇaṃ.

76.Saṅgāmasīsayodhobhikkhūti yasmā kilesārīhi anabhibhūto hutvā te parājesi, tasmā saṅgāmamukhe yodhasadiso bhikkhu.



以下是巴利文的完整直译：
“‘生于花房’是指生于美丽花房的情况。‘因盛大而’是指因丰盛而。‘在近处聚集’是指在靠近的地方聚集。因此，因风的支持而被称为‘因身体的各部分因风的支持而存在’。由此可知，因此而产生的原因被提及。‘单一的’是指因观察等而被混淆的情况。
‘在战斗的前线，僧人’是指因被烦恼所困扰而未被征服的情况下，他们在战斗的前线被击败，因此被称为如同战士的僧人。”


77.Uppanne vatthusminti methunavatthusmiṃ uppanne. Parivattakadvāramevāti saṃvaraṇavivaraṇavasena ito cito ca parivattanayoggadvārameva. Rukkhasūcikaṇṭakadvāranti rukkhasūcidvāraṃ kaṇṭakadvārañca. ‘‘Rukkhasūcidvāraṃ kaṇṭakadvāra’’micceva vā pāṭho. Yaṃ ubhosu passesu rukkhathambhe nikhaṇitvā tattha vijjhitvā majjhe dve tisso rukkhasūciyo pavesetvā karonti, taṃ rukkhasūcidvāraṃ. Yaṃ pavesananikkhamanakāle apanetvā thakanayoggaṃ, ekāya bahūhi vā kaṇṭakasākhāhi kataṃ, taṃ kaṇṭakadvāraṃ. Cakkalakayuttadvāranti heṭṭhā etaṃ cakkaṃ yojetvā kataṃ mahādvāraṃ, yaṃ na sakkā ekena saṃvarituṃ vivarituñca. Gopphetvāti rajjūhi ganthetvā. Ekaṃ dussasāṇidvāramevāti ettha kilañjasāṇidvārampi saṅgahaṃ gacchati.

Yattha dvāraṃ saṃvaritvā nipajjituṃ na sakkā hoti, tattha kattabbavidhiṃ dassetuṃ ‘‘sace bahūnaṃ vaḷañjanaṭṭhānaṃ hotī’’tiādi vuttaṃ. Bahūnaṃ avaḷañjanaṭṭhānepi ekaṃ āpucchitvā nipajjituṃ vaṭṭatiyeva. Atha bhikkhū…pe… nisinnā hontīti idaṃ tattha bhikkhūnaṃ sannihitabhāvasandassanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Nisinno vā pana hotu nipanno vā, yena kenaci iriyāpathena samannāgato sace tattha sannihito hoti, ābhogaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘nisinnā hontīti vacanato sace nipannā honti, ābhogaṃ kātuṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ na sundaraṃ. Yadi hi ‘‘nisinnā hontī’’ti vacanato nipanne ābhogaṃ kātuṃ na vaṭṭati, ṭhitepi caṅkamantepi ābhogaṃ kātuṃ na vaṭṭati. Na hi nisinnavacanaṃ nipannaṃyeva nivatteti, tasmā ‘‘nisinnā hontī’’ti idaṃ tattha tesaṃ atthitāmattasandassanatthaṃ, na sesairiyāpathasamaṅgitānivattanatthaṃ. Evaṃ santepi nipajjitvā niddāyanto asantapakkhe ṭhitattā ābhogāraho na hotīti amhākaṃ khanti. Asantapakkhe ṭhitattāyeva hi raho nisajjāya nipajjitvā niddāyanto anāpattiṃ na karotīti vuttaṃ. Dvārasaṃvaraṇaṃ nāma bhikkhunīādīnaṃ pavesananivāraṇatthanti āha – ‘‘bhikkhuniṃ vā mātugāmaṃ vā āpucchituṃ na vaṭṭatī’’ti. ‘‘Itthiubhatobyañjanakaṃ itthipaṇḍakañca āpucchituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. Mātugāmassa antogabbhe ṭhitabhāvaṃ jānitvāpi dvāre yathāvuttavidhiṃ katvā nipajjantassa anāpatti. Nisseṇiṃ āropetvāti uparitalaṃ āropetvā visaṅkharitvā bhūmiyaṃ pātetvā chinditvā vā nipajjitumpi vaṭṭati. Dvepi dvārāni jaggitabbānīti ettha sace ekasmiṃ dvāre kavāṭaṃ vā natthi, heṭṭhā vuttanayena saṃvarituṃ vā na sakkā, itaraṃ dvāraṃ asaṃvaritvāpi nipajjituṃ vaṭṭati.

Bhikkhācārāpaṭikkammāti bhikkhācārato nivattitvā. Dvārapālassāti dvārakoṭṭhake mahādvāre nisseṇimūle vā ṭhatvā dvārarakkhaṇakassa. Pacchimānaṃ bhāroti ekānubandhavasena āgacchante sandhāya vuttaṃ. Asaṃvutadvāre antogabbhe vāti yojetabbaṃ. Bahi vāti gabbhato bahi. Nipajjanakālepi…pe… vaṭṭatiyevāti ettha ‘‘dvārajagganakassa tadadhīnattā tadā tassa tattha sannihitāsannihitabhāvaṃ anupadhāretvāpi ābhogaṃ kātuṃ vaṭṭatiyevā’’ti vadanti.


以下是巴利文的完整直译：
“‘生于性别的地方’是指生于男女之处。‘因盛大而’是指因丰盛而。‘在转动的门口’是指因防护和开放而在这里和那里转动的门口。‘树刺门’是指树刺的门和刺的门。‘树刺门和刺的门’的说法也是如此。若在两个接触点上挖掘树干并在其中插入两到三根树刺，便形成了树刺门。若在进入和离开时将其移开，或用一根或多根刺的树枝制作的，便形成了刺的门。‘与轮子相连的门’是指下面的这个轮子所构成的巨大门，是无法用单一的方式进行防护和开放的。‘在门口’是指通过绳索移动。‘单一的难以处理的门’是指在这里也包括难以处理的门。
在无法关闭门的地方，便说明了应做的事情，‘若有多个隐蔽的地方’等这样被提及。在多个隐蔽的地方，即使询问一个，也能坐下。于是僧人……等……坐着，这是为了显示僧人之间的相互存在。‘无论是坐着还是卧着，只要以任何方式存在于那里，便应当进行防护’在三个集会中被提及。有些人则说‘坐着’的说法，若是卧着，则不应进行防护，这并不美好。因为若说‘坐着’，则卧着不应进行防护，即使站着或行走也不应进行防护。‘坐着’的说法并不只限于卧着，因此‘坐着’是为了显示他们的存在，而非为了阻止其他的行为。即使如此，若卧着而在不适当的地方，便不应进行防护，这是我们的理解。因在不适当的地方而卧着，便不会造成过失。
‘门的关闭’是指为了防止僧尼等的进入而被提及，‘不应询问僧尼或女性’。‘不应询问女性的身体或女性的身体’被提及。即使知道女性在内部的状态，若在门口按照规定坐下，也不应造成过失。‘将物体放置在上面’是指将物体放置在上面，未加以思考而放置于地面或切断后坐下也是可以的。‘两个门都应被打开’是指若在一扇门中没有门扇，按照上面所述的方法无法防护，另一扇门在未防护的情况下也能坐下。
‘因反对乞食而退回’是指因乞食而退回。‘门的守护者’是指在门的房间内，或在大门的底部，或在门的守护者那里。‘最后的负担’是指因跟随而来的情况而被提及。‘在未防护的门口’是指应被理解为在内部。‘外部’是指在内部之外。即使在坐下的时候……等……也应当如此，‘在门的保护下，因其相关性，即使在那里的存在也应当进行防护’。”


Yena kenaci parikkhitteti pākārena vā vatiyā vā yena kenaci parikkhitte. ‘‘Parikkhepassa uccato pamāṇaṃ sahaseyyappahonake vuttanayena veditabba’’nti vadanti. Yadi pana ekasmiṃ padese parikkhepo vuttappamāṇato nīcataro hoti, vaṭṭati. Mahāpariveṇaṃ hotīti mahantaṃ aṅgaṇaṃ hoti. Mahābodhiyaṅgaṇalohapāsādayaṅgaṇasadisanti bahusañcāradassanatthaṃ vuttaṃ, na mahāparicchedadassanatthaṃ. Aruṇe uggate uṭṭhahati, anāpattīti suddhacittena nipannassa niddāyantasseva aruṇe uggateyeva niddāvaseneva anāpatti. Pabujjhitvā puna supati, āpattīti aruṇe uggate pabujjhitvā aruṇuggamanaṃ ajānitvāpi anuṭṭhahitvāva sayitasantānena sayantassa āpatti, purāruṇe pabujjhitvāpi ajānitvā sayitasantānena sayantassapi aruṇe uggate āpattiyeva. Yathāparicchedameva vuṭṭhātīti aruṇe uggateyeva uṭṭhahati. Tassa āpattīti asuddhacitteneva nipannattā niddāyantassapi aruṇe uggate divāpaṭisallānamūlikā āpatti. ‘‘Evaṃ nipajjanto anādariyadukkaṭāpi na muccatī’’ti vuttattā asuddhacittena nipajjanto aruṇuggamanato puretaraṃ uṭṭhahantopi anuṭṭhahantopi nipajjanakāleyeva anādariyadukkaṭaṃ āpajjati, divāpaṭisallānamūlikaṃ pana dukkaṭaṃ aruṇe uggateyeva āpajjati.

Yaṃ panettha tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ ‘‘rattiṃ dvāraṃ saṃvaritvā nipanno sace aruṇuggamanavelāyaṃ dvāre vivaṭepi nipajjati, tassa āpatti akhette saṃvaritvā nipannattā. Aruṇuggamanavelāyaṃ vivaṭepi dvāre ‘‘nipajjissāmī’’ti rattiṃ dvāraṃ saṃvaritvāpi nipannassa akhette pihitattā nipajjanakāle anādariyadukkaṭaṃ, aruṇe uggate nipajjanamūladukkaṭañca hoti. Rattiṃ pihitepi apihitepi dvāre nipannassa aruṇuggamanakkhaṇeyeva apihitadvāre pihite pihitadvāre ca puna vivaritvā pihite khette pihitattā anāpattī’’ti, taṃ aṭṭhakathāya na sameti. Rattiṃ dvāraṃ asaṃvaritvā nipannasseva hi aruṇuggamane āpatti aṭṭhakathāyaṃ dassitā, tasmā khette vā pihitaṃ hotu akhette vā, saṃvaraṇamevettha pamāṇanti amhākaṃ khanti.

Niddāvasena nipajjatīti niddābhibhūtatāya ekapassena nipajjati, evaṃ pana nipanno nipanno nāma na hotīti anāpatti vuttā. Apassāya supantassāti kaṭiyā piṭṭhivemajjhassa ca antare appamattakampi padesaṃ bhūmiṃ aphusāpetvā thambhādiṃ apassāya supantassa. Sahasāva vuṭṭhātīti pakkhalitvā patito viya sahasā vuṭṭhāti. Tattheva sayati na vuṭṭhātīti niddābhibhūtatāya supanto na vuṭṭhāti, na mucchāpareto. Teneva ‘‘avisayattā āpatti na dissatī’’ti na vuttaṃ.

Ekabhaṅgenāti ekassa passassa bhañjanena, heṭṭhā vuttanayena pāde bhūmito amocetvāva ekaṃ passaṃ bhañjitvā nāmetvā nipannoti vuttaṃ hoti. Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana mahāpadumattherena vuttanti sambandho. Mucchitvā patitattā therena ‘‘avisayattā āpatti na dissatī’’ti vuttaṃ. Ācariyā pana yathā yakkhagahitako bandhitvā nipajjāpito ca paravaso hoti, evaṃ aparavasattā mucchitvā patito kañci kālaṃ jānitvāpi nipajjatīti anāpattiṃ na vadanti. Yo ca yakkhagahitako, yo ca bandhitvā nipajjāpitoti imassa mahāaṭṭhakathāvādassa pacchimattā soyeva pamāṇato gahetabbo. Tathā ca vakkhati ‘‘sabbattha yo yo aṭṭhakathāvādo vā theravādo vā pacchā vuccati, sova pamāṇato daṭṭhabbo’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
“‘因任何方式被覆盖’是指以围墙或围栏的方式被覆盖的情况。‘应当知道的高低标准’是指在急速变化的情况下应当知道的标准。若在某一处的覆盖低于所述的标准，则是允许的。‘大堂’是指一个广阔的场所。‘如同大菩提树的庭院和金属的宫殿’是为了显示许多的运动，而不是为了显示大的范围。‘在曙光升起时起床’是指在清净的心中入睡的人在曙光升起时起床，因而不产生过失。‘醒来后再入睡’是指在曙光升起时醒来而不知不觉再次入睡，因而产生过失。‘如同在特定的范围内起床’是指在曙光升起时起床。‘因心不净而产生的过失’是指在不清净的心中入睡的人，即使在曙光升起时进行白天的坐卧也会产生过失。‘如此入睡的人，即使不在意而入睡，也不会逃避不洁的过失’，因此不清净的心中入睡的人在曙光升起时，因而会产生白天坐卧的过失。
在这里提到的三处‘当夜关闭门时，若在曙光升起之时在打开的门内入睡，便会产生过失’，若在曙光升起时打开的门内‘我将入睡’而在夜间关闭门后入睡，则因关闭而产生的过失，若在曙光升起时入睡的根本过失也是存在的。即使在夜间关闭门或未关闭门的情况下，若在曙光升起时入睡，也会产生过失，因此在夜间关闭门的情况下，若在曙光升起时入睡，便会产生过失。‘在夜间关闭门的情况下入睡的人，若在曙光升起时未关闭的门内入睡，便不会产生过失’，这是与注释不一致的。因为若在夜间关闭门的情况下入睡，便会在曙光升起时产生过失，因此无论在何处关闭，防护的标准在于此，这是我们的理解。
‘因睡眠而入睡’是指因被睡眠所压倒而在某一处入睡，因此如此入睡并不被称为入睡的过失。‘在未见的情况下入睡’是指在身体与地面之间的微小空间中，未触及地面而入睡。‘如同突然醒来’是指像被冲击而跌倒一样突然醒来。‘在同一处睡着而不醒来’是指因被睡眠所压倒而入睡，因而不会醒来，不会产生失去意识的过失。因此‘因未见而产生的过失并不显现’是未被提及的。
‘在单一的情况下’是指通过某一处的单一的方式，按照上面的说法，提到脚从地面上抬起并单独入睡。‘在大注释中’是指在大尊者的说法中提到的。因失去意识而跌倒，故大尊者说‘因未见而产生的过失并不显现’。‘而老师们则如同被鬼神抓住，被绑住而入睡’的情况，因而因被他人控制而失去意识的人，即使知道某一时刻也会入睡，因此并不被称为过失。‘被鬼神抓住的人，或被绑住而入睡的人’是这一大注释的后续部分，应当作为标准来理解。因此，‘无论何处的注释或长老的说法，后来的说法应当作为标准来理解’。”

1.92). Yakkhagahitaggahaṇeneva cettha visaññībhūtopi saṅgahitoti veditabbaṃ. Ekabhaṅgena nipanno pana atthato anipannattā muccatiyevāti mahāaṭṭhakathāvādena so appaṭikkhittova hotīti daṭṭhabbaṃ. Divā saṃvaritvā nipannassa kenaci vivaṭepi dvāre anāpatti nipajjanakāle saṃvaritvā nipannattā. Sace divā saṃvaritvā dvārasamīpe nipanno pacchā sayameva dvāraṃ vivarati, evampi vaṭṭati. Acittakā cāyaṃ āpatti kiriyā ca akiriyā ca.

78.‘‘Apade padaṃ karonto viyā’’ti vatvā puna tamevatthaṃ āvikaronto ‘‘ākāse padaṃ dassento viyā’’ti āha. Etadagganti eso aggo. Yadidanti yo ayaṃ. Sesamettha uttānatthameva.

Vinītavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Tatridantiādi heṭṭhā vuttatthameva.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Paṭhamapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyapārājikaṃ

Adutiyena jinena yaṃ dutiyaṃ pārājikaṃ pakāsitaṃ, tassa idāni yasmā saṃvaṇṇanākkamo patto, tasmā yaṃ suviññeyyaṃ, yañca pubbe pakāsitaṃ, taṃ sabbaṃ vajjayitvā assa dutiyassa ayaṃ saṃvaṇṇanā hotīti sambandho.

Dhaniyavatthuvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“因被鬼神抓住而被视为不明之人，故应当理解为被聚集。若因单一的方式入睡，则因其本质不入睡而得以解脱，这是根据大注释的说法应当理解的。若在白天被防护而入睡，若在任何打开的门内入睡，因防护而入睡则不会产生过失。若在白天被防护而在门口入睡，后来自己打开门，这样也是可以的。这是无色的过失，既有行为也无行为。
‘如同在不适当的地方做出动作’是指在空中展示动作。‘这是最优的’是指这个是最好的。‘即是说’是指这个人。其余的在这里都是为了说明主要内容。
关于被驯服的衣物的解释已完成。
在这里提到的等内容在下面已被提及。
如此，在《全方位的清规注释》中，第一条关于出家人过失的解释已完成。
第二条关于出家人过失
因第二位胜者所揭示的第二条出家人过失，现在由于已达到解释的目的，因此应当将所有的内容进行审视，且之前所揭示的内容，全部都应被审视，因此这条解释是关于第二条的。
关于富裕的衣物的解释。”

84.Rājagaheti ettha duggajanapadaṭṭhānavisesasampadādiyogato padhānabhāvena rājūhi gahitaṃ pariggahitanti rājagahanti āha ‘‘mandhātu…pe… vuccatī’’ti. Tattha mahāgovindena mahāsattena pariggahitaṃ reṇunā pariggahitameva hotīti mahāgovindaggahaṇaṃ. Mahāgovindapaaggahitatākittanañhi tadā reṇunā magadharājena pariggahitabhāvūpalakkhaṇaṃ. Tassa hi so purohito. ‘‘Mahāgovindoti mahānubhāvo purātano eko magadharājā’’ti keci. Pariggahitattāti rājadhānībhāvena pariggahitattā. Gayhatīti gaho, rājūnaṃ gahoti rājagahaṃ, nagarasaddāpekkhāya napuṃsakaniddeso. Aññepettha pakāreti ‘‘nagaramāpanena raññā kāritasabbagahattā rājagahaṃ, gijjhakūṭādīhi parikkhittattā pabbatarājehi parikkhittagehasadisantipi rājagahaṃ, sampannabhavanatāya rājamānaṃ gehantipi rājagahaṃ, suvihitārakkhatāya anatthāvahabhāvena upagatānaṃ paṭirājūnaṃ gahaṃ gehabhūtantipi rājagahaṃ, rājūhi disvā sammā patiṭṭhāpitattā tesaṃ gahaṃ gehabhūtantipi rājagahaṃ. Ārāmarāmaṇeyyakādīhi rājate, nivāsasukhatādinā sattehi mamattavasena gayhati pariggayhatīti vā rājagaha’’nti edise pakāre. So padeso ṭhānavisesabhāvena uḷārasattaparibhogoti āha ‘‘taṃ paneta’’ntiādi. Tattha buddhakāle cakkavattikāle cāti idaṃ yebhuyyavasena vuttaṃ. Tesanti yakkhānaṃ. Vasanavananti āpānabhūmibhūtaṃ upavanaṃ. Gijjhā ettha santīti gijjhaṃ, kūṭaṃ. Taṃ etassāti gijjhakūṭo. Gijjho viyāti vā gijjhaṃ, kūṭaṃ. Taṃ etassāti gijjhakūṭo, pabbato. Gijjhasadisakūṭoti gijjhakūṭoti vā majjhepadalopīsamāso yathā ‘‘sākapatthavo’’ti, tasmiṃ gijjhakūṭe. Tenāha ‘‘gijjhā’’tiādi.

Tatoparaṃ saṅghoti tiṇṇaṃ janānaṃ upari saṅgho catuvaggakaraṇīyādikammappattattā. Tasmiṃ pabbate sannipatitvā samāpattiyā vītināmentīti yathāphāsukaṭṭhāne piṇḍāya caritvā katabhattakiccā āgantvā cetiyagabbhe yamakamahādvāraṃ vivarantā viya taṃ pabbataṃ dvidhā katvā anto pavisitvā rattiṭṭhānadivāṭṭhānāni māpetvā tattha samāpattiyā vītināmenti.


以下是巴利文的完整直译：
“在王舍城，这里因恶劣的地方、特定的地点、财富等而由国王所掌控，因此称为王舍城。‘在恶劣的地方……等……被称为’。在那里，因大牛的力量而被沙土所掌控，这便是大牛的掌控。因大牛的掌控而被沙土所掌控的情况，是由摩揭陀王所掌控的特征。因为他是这个国王的顾问。‘大牛是古老的伟大存在，是摩揭陀的国王’有人这样说。因国都的缘故被掌控。‘被掌控’是指国王的掌控，王舍城是以城市的名称为基础的中性名词。其他方面则说明‘王舍城是由国王所建造的，因而被称为王舍城，因吉吉山等被围绕而被称为王舍城，因其繁荣的居住地而被称为王舍城，因其良好的保护而被称为王舍城，因国王的视野而被称为王舍城。因美丽的园林等而被称为王舍城’等类似的说法。这个地方因其特定的位置而被称为‘丰盛的众生的享用’。‘在佛陀时代和轮转王的时代’是通常所说的。‘他们’是指夜叉。‘居住的地方’是指下沉的地方。‘吉吉’在这里指的是吉吉山，尖峰。‘那是这个’是指吉吉山。‘吉吉’是指吉吉山，山脉。‘那是这个’是指吉吉山，山脉。‘如同吉吉山’是指吉吉山，因而在中间省略的部分如同‘像石头’那样，在吉吉山中。
然后是‘僧’是指三个人之上的聚集，因而进行四分法的相关工作。在那个山上聚集后，因进入适合的地方而进行修行，像在适当的地方行乞一样，完成了乞食的工作，进入到圣地的中心，像打开那巨大的门一样，便将那山分为两部分，进入内部，设定夜间和白天的居所，在那里进行修行。”


Kadā panete tattha vasiṃsu? Atīte kira anuppanne tathāgate bārāṇasiṃ upanissāya ekasmiṃ gāmake ekā kuladhītā khettaṃ rakkhati, tassā khettakuṭiyā vīhayo bhajjantiyā tattha mahākarañjapupphappamāṇā mahantamahantā manoharā pañcasatamattā lājā jāyiṃsu. Sā te gahetvā mahati paduminipatte ṭhapesi. Tasmiñca samaye eko paccekasambuddho tassā anuggahatthaṃ avidūre khettapāḷiyā gacchati. Sā taṃ disvā pasannamānasā supupphitaṃ mahantaṃ ekaṃ padumaṃ gahetvā tattha lāje pakkhipitvā paccekabuddhaṃ upasaṅkamitvā pañcahi lājasatehi saddhiṃ taṃ padumapupphaṃ datvā pañcapatiṭṭhitena vanditvā ‘‘imassa, bhante, puññassa ānubhāvena ānubhāvasampanne pañcasataputte labheyya’’nti pañca puttasatāni patthesi. Tasmiṃyeva khaṇe pañcasatā migaluddakā sambhatasambhārā paripakkapaccekabodhiñāṇā tasseva paccekabuddhassa madhuramaṃsaṃ datvā ‘‘etissā puttā bhaveyyāmā’’ti patthayiṃsu. Atītāsu anekāsu jātīsu tassā puttabhāvena āgatattā tathā tesaṃ ahosi. Sā yāvatāyukaṃ ṭhatvā devaloke nibbatti, tato cutā jātassare padumagabbhe nibbatti. Tameko tāpaso disvā paṭijaggi. Tassā padasā vicarantiyā paduddhāre paduddhāre bhūmito padumāni uṭṭhahanti. Eko vanacarako disvā bārāṇasirañño ārocesi. Rājā taṃ ānetvā aggamahesiṃ akāsi, tassā gabbho saṇṭhāti. Mahāpadumakumāro mātukucchiyaṃ vasi, sesā bahi nikkhantaṃ gabbhamalaṃ nissāya saṃsedajabhāvena nibbattā. ‘‘Opapātikabhāvenā’’ti keci. Te vayappattā uyyāne padumassare kīḷantā ekekasmiṃ padume nisīditvā khayavayaṃ paṭṭhapetvā paccekabodhiñāṇaṃ nibbattayiṃsu. Ayaṃ tesaṃ byākaraṇagāthā ahosi –

‘‘Saroruhaṃ padumapalāsamatrajaṃ, supupphitaṃ bhamaragaṇānuciṇṇaṃ;

Aniccatāyaṃ vayataṃ viditvā, eko care khaggavisāṇakappo’’ti. –

Tasmiṃ kāle te tattha vasiṃsu. Tadā cassa pabbatassa ‘‘isigilī’’ti samaññā udapādi. Ime isayoti ime paccekabuddhaisī. Samā ñāyati etāyāti samaññā, nāmanti attho.

Tiṇacchadanā kuṭiyo majjhepadalopīsamāsaṃ katvā, ekadese vā samudāyavohāravasena ‘‘tiṇakuṭiyo’’ti vuttā. ‘‘Vassaṃ upagacchiṃsū’’ti vacanato vassūpagamanārahā sadvārabandhā eva veditabbāti āha ‘‘tiṇacchadanā sadvārabandhā kuṭiyo’’ti. Vassaṃ upagacchantenāti vassāvāsaṃ upagacchantena. Nālakapaṭipadanti ‘‘moneyyaṃ te upaññissa’’ntiādinā (su. ni. 721) satthārā nālakattherassa desitaṃ puthujjanakālato pabhuti kilesacittaṃ anuppādetvā paṭipajjitabbaṃ moneyyapaṭipadaṃ. Taṃ pana paṭipadaṃ sutvā nālakatthero tīsu ṭhānesu appiccho ahosi dassane savane pucchāyāti. So hi desanāpariyosāne pasannacitto bhagavantaṃ vanditvā vanaṃ paviṭṭho. Puna ‘‘aho vatāhaṃ bhagavantaṃ passeyya’’nti lolabhāvaṃ na janesi, ayamassa dassane appicchatā. Tathā ‘‘aho vatāhaṃ puna dhammadesanaṃ suṇeyya’’nti lolabhāvaṃ na janesi, ayamassa savane appicchatā. Tathā ‘‘aho vatāhaṃ puna moneyyapaṭipadaṃ puccheyya’’nti lolabhāvaṃ na janesi, ayamassa pucchāya appicchatā.



以下是巴利文的完整直译：
他们何时在那里居住？据说在过去，如来尚未出现时，在靠近婆罗痆斯（现代印度瓦拉纳西）的一个小村庄，有一位家族女儿在看护田地。当她在田地小屋中烘烤稻米时，那里生长出了大如印度桐树花大小的、非常美丽的约五百粒谷物。她将这些谷物放在一片大莲叶上。
就在那时，一位独觉佛为了帮助她，从田地小路附近经过。她看到后，心生欢喜，摘取了一朵盛开的大莲花，将谷物放入其中，走近独觉佛，用五百粒谷物献上这朵莲花，以五种方式顶礼，说："尊者，以这功德的力量，愿能得到五百具有威力的儿子。"
就在那一刻，五百猎人聚集了资具，成熟了独觉智慧，给予那独觉佛美味的肉，并希望成为她的儿子。由于在过去多生中曾作为她的儿子，因此事情就这样成就了。她活到寿终，转生到天界，从那里陨落后，在莲花胎中诞生于湖中。有一位苦行者看到她并将她带走。她行走时，脚踏处处生长莲花。一位林中行者看到后，告诉了婆罗痆斯国王。国王将她迎娶为王后，她怀孕生子。大莲花王子在母亲腹中居住，其余的通过胎垢以湿生方式诞生。有人说是化生。
他们长大后，在园林的莲花池中嬉戏，每人坐在一朵莲花上，开始思考生灭，并生起了独觉智慧。关于他们的偈颂是：
"莲花叶上仅生，盛开蜂群环绕；
察知无常衰败，独行如犀利刀。"
当时他们居住在那里。那座山因此获得"仙人山"的称号。这些仙人即是这些独觉佛的仙人。
茅草覆盖的小屋经过中间词省略组合，在某些地方也被称为"茅草屋"。由于"他们进入雨季"的说法，应理解为适合雨季居住且有门的房屋。进入雨季者，即进入雨安居。关于那罗迦行者的修行，是根据导师"我将教导你清净"等语，从普通人时期开始，不生起烦恼心而修行清净之道。听闻此道后，那罗迦尊者在见、听、询问三方面都变得少欲。他在说法结束时，满怀欢喜顶礼世尊后进入森林。他不再生起"啊，我想再见世尊"的贪执，这就是他在见上的少欲。同样地，他不再生起"啊，我想再听法"的贪执，这是他在听上的少欲。同样地，他不再生起"啊，我想再询问清净之道"的贪执，这是他在询问上的少欲。


So evaṃ appiccho samāno pabbatapādaṃ pavisitvā ekavanasaṇḍe dve divasāni na vasi, ekarukkhamūle dve divasāni na nisīdi, ekasmiṃ gāme dve divasāni piṇḍāya na pāvisi. Iti vanato vanaṃ, rukkhato rukkhaṃ, gāmato gāmaṃ āhiṇḍanto anurūpapaṭipadaṃ paṭipajjitvā aggaphale patiṭṭhāsi. Ekassa bhagavato kāle ekoyeva naṃ pūreti. Imañhi moneyyapaṭipadaṃ ukkaṭṭhaṃ katvā pūrento bhikkhu satteva māsāni jīvati, majjhimaṃ katvā pūrento satta vassāni, mudukaṃ katvā pūrento soḷasa vassāni. Ayaṃ pana thero ukkaṭṭhaṃ katvā pūresi, tasmā satta māse ṭhatvā attano āyusaṅkhārassa parikkhayaṃ ñatvā nahāyitvā nivāsetvā kāyabandhanaṃ bandhitvā diguṇaṃ saṅghāṭiṃ pārupitvā dasabalābhimukho pañcapatiṭṭhitena taṃ vanditvā añjaliṃ paggahetvā hiṅgulakapabbataṃ nissāya ṭhitakova anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. Tassa parinibbutabhāvaṃ ñatvā bhagavā bhikkhusaṅghena saddhiṃ tattha gantvā sarīrakiccaṃ katvā dhātuyo gāhāpetvā cetiyaṃ patiṭṭhāpetvā agamāsi. Evarūpaṃ paṭipadaṃ paṭipannenapi vassaṃ upagacchantena channe sadvārabandheyeva ṭhāne upagantabbaṃ. Appicchataṃ nissāyapi sikkhāpadassa anatikkamanīyattaṃ dassetuṃ ‘‘nālakapaṭipadaṃ paṭipannenapī’’ti vuttaṃ.

Pañcannaṃ chadanānanti tiṇapaṇṇaiṭṭhakasilāsudhāsaṅkhātānaṃ pañcannaṃ chadanānaṃ. ‘‘Na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabbanti (mahāva. 204) vacībhedaṃ katvā vassūpagamanaṃ sandhāyeva paṭikkhepo, na ālayakaraṇavasena upagamanaṃ sandhāyā’’ti vadanti. Pāḷiyaṃ pana avisesattā aṭṭhakathāyañca ‘‘nālakapaṭipadaṃ paṭipannenapī’’tiādinā aviseseneva daḷhaṃ katvā vuttattā asenāsanikassa nāvādiṃ vinā aññattha ālayo na vaṭṭatīti amhākaṃ khanti. Nāvāsatthavajesuyeva hi ‘‘anujānāmi, bhikkhave, nāvāyaṃ vassaṃ upagantu’’ntiādinā (mahāva. 203) sati asati vā senāsane vassūpagamanassa visuṃ anuññātattā ‘‘na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabba’’nti ayaṃ paṭikkhepo tattha na labbhatīti asati senāsane ālayavasenapi nāvādīsu upagamanaṃ vuttaṃ. Anudhammatāti vattaṃ. Rattiṭṭhānadivāṭṭhānādīnīti ādi-saddena vaccakuṭipassāvaṭṭhānādiṃ saṅgaṇhāti.


以下是巴利文的完整直译：
因此，虽然他少欲，但在山脚下待了两天，没有在一个树根下坐下两天，在一个村庄中乞食也没有待两天。于是，他从森林到森林，从树到树，从村到村，按照适宜的方式修行，最终达到了最高果位。在一位佛陀的时代，只有他一个人供养他。若以清净的修行维持，僧人活七个月；若以中等的修行维持，活七年；若以柔和的修行维持，活十六年。然而，这位长老以清净的修行维持，因此在七个月后，意识到自己生命的消逝，沐浴、穿衣、束缚身体，披上双倍的僧袍，朝向十方佛陀，以五种方式顶礼，双手合十，依靠红莲山而站立，最终无余涅槃。
知晓他的圆寂后，佛陀与僧团一起前往那里，完成身体的事务，收集舍利，建立舍利塔，随后离去。即使修行如此，进入雨季时也应在适当的地方停留。为了展示少欲所依赖的修行戒律的不可逾越性，故有"即使修行清净的道路"的说法。
五个遮盖物指的是由草、叶、石、土、蜜等组成的五种遮盖物。"不，佛陀，不能以不正当的方式进入雨季"的说法是指通过言语的分裂来否定进入雨季的行为，而不是指因依赖而进入的行为。然在巴利文中，由于没有区别，且根据注释的说法，"即使修行清净的道路"等同于坚固的表达，因此不依赖不正当的地方，其他地方的依赖不成立。
在船上和其他地方的依赖性中，"我允许你们，僧人，乘船进入雨季"等的说法，因有与有无的不同，故而在军营中进入雨季的行为有特别的许可，因此"不，僧人，不能以不正当的方式进入雨季"的否定在此处是不可得的，因此在没有军营的情况下，依赖于船等的进入行为被提及。根据实际情况而行。夜间和白天的居住等，都是指涉及到居住小屋等的情况。


Katikavattāni ca khandhakavattāni ca adhiṭṭhāyāti pariyattidhammo nāma tividhampi saddhammaṃ patiṭṭhāpeti, tasmā sakkaccaṃ uddisatha uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, padhānaghare vasantānaṃ saṅghaṭṭanaṃ akatvā antovihāre nisīditvā uddisatha uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, dhammassavanaṃ samiddhaṃ karotha, pabbājentā sodhetvā pabbājetha, sodhetvā upasampādetha, sodhetvā nissayaṃ detha. Ekopi hi kulaputto pabbajjañca upasampadañca labhitvā sakalaṃ sāsanaṃ patiṭṭhāpeti. Attano thāmena yattakāni sakkotha, tattakāni dhutaṅgāni samādiyatha, antovassaṃ nāmetaṃ sakaladivasaṃ rattiyā ca paṭhamapacchimayāmesu appamattehi bhavitabbaṃ, vīriyaṃ ārabhitabbaṃ . Porāṇakamahaātherāpi sabbapalibodhe chinditvā antovasse ekacariyavattaṃ pūrayiṃsu. Bhasse mattaṃ jānitvā dasavatthukakathaṃ dasaasubhadasānussatiaṭṭhatiṃsārammaṇakathaṃ kātuṃ vaṭṭati. Āgantukānaṃ vattaṃ kātuṃ, sattāhakaraṇīyena gatānaṃ apaloketvā dātuṃ vaṭṭati. Viggāhikapisuṇapharusavacanāni mā vadatha, divase divase sīlāni āvajjentā caturārakkhaṃ ahāpentā manasikārabahulā viharatha, cetiyaṃ vā bodhiṃ vā vandantena gandhamālaṃ vā pūjentena pattaṃ vā thavikāya pakkhipantena na kathetabbaṃ, antogāme manussehi saddhiṃ paccayasaṃyuttakathā vā visabhāgakathā vā na kathetabbā, rakkhitindriyehi bhavitabbaṃ, khandhakavattañca sekhiyavattañca pūretabbanti evamādinā katikavattāni khandhakavattāni ca adhiṭṭhahitvā.

‘‘Anujānāmi, bhikkhave, vassaṃvuṭṭhānaṃ tīhi ṭhānehi pavāretu’’nti (mahāva. 209) vuṭṭhavassānaṃ pavāraṇāya anuññātattā imassa suttassa vasena pavāraṇādivasassa aruṇuggamanato paṭṭhāya appavāritāpi ‘‘vuṭṭhavassā’’ti vuccanti. Kiñcāpi ‘‘imaṃ temāsaṃ vassaṃ upemī’’ti (mahāva. aṭṭha. 184) vacanato pavāraṇādivasassa temāsantogadhattā taṃ divasaṃ yāva na pavārenti , tāva vassaṃ vasantā nāma honti, tathāpi ekadesena avuṭṭhampi taṃ divasaṃ vuṭṭhabhāgāpekkhāya vuṭṭhameva hotīti katvā evaṃ vuttaṃ katākatabhāgāpekkhāya samudāye pavattakatākatavohāro viya. Vippakatañhi yaṃ kiñci ‘‘katākata’’nti vuccati. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, vassaṃvuṭṭhānaṃ kathinaṃ attharitu’’nti (mahāva. 306) imassa pana suttassa vasena nippariyāyato mahāpavāraṇāya pavāritā pāṭipadadivasato paṭṭhāya ‘‘vuṭṭhavassā’’ti vuccantīti dassetuṃ ‘‘mahāpavāraṇāya pavāritā’’tiādi vuttaṃ. Pāṭipadadivasato paṭṭhāya hi vassānassa pacchime māse kathinatthāro anuññāto parivāre ‘‘kathinassa atthāramāso jānitabboti vassānassa pacchimo māso jānitabbo’’ti (pari. 412) vuttattā. ‘‘Mahāpavāraṇāya pavāritā’’ti idañca purimikāya vassūpagatānaṃ sabhāvadassanamattaṃ, kenaci antarāyena appavāritāpi ‘‘vuṭṭhavassā’’icceva vuccanti.


以下是巴利文的完整直译：
关于戒律的规定和戒律的要求，确立了名为教法的三种正法，因此要认真地制定、宣讲，努力去做，不要在修行的家中坐着，应该在内院中坐着，认真制定、宣讲，努力去做，努力听闻法，努力修行，清净后出家，清净后受戒，清净后给予依靠。即使是一个家族的儿子，获得出家和受戒后，也能确立整个教法。根据自己的能力，能够做到的，就去修习那些苦行，内心的安住不应是整天整夜的懈怠，应该努力去做。古代的伟大长老们也都砍断一切烦恼，完成内心的独行修行。知晓适度的饮食，能够完善十种法的教导，十种不净的思维，三十种所缘的教义都是适合的。为了让外来者的行为适合，观察那些需要的众生，给予他们。不要说恶口、恶言、尖锐的话，白天白夜都要观察戒律，保持四种防护，心中充满正念，住在寺庙或菩提树下，供养香花，供养器皿等都不应被谈论，内村的人们之间的因缘法或不平等法也不应被谈论，应该保持感官的保护，完成戒律和学习的要求，这样就确立了戒律的规定和要求。
“我允许你们，僧人，可以在三个地方进行雨季的修行”，由于允许出家人的修行，因此根据这部经的教导，雨季的修行从日出开始，即使是少量的修行也称为“出家修行”。尽管有“我将在这个三个月的雨季中修行”的说法，由于修行的理由，直到那天没有进行修行，依然被称为雨季的修行，然而即使在某些地方的少量修行，依然应被视为修行的部分，因此这是被称为“出家修行”的。
“我允许你们，僧人，可以在雨季的修行中进行艰苦的修行”，根据这部经的教导，特别的修行是指从修行的日子开始，被称为“出家修行”。根据修行的日子，雨季的最后一个月是被允许进行艰苦修行的，因此“艰苦的修行的最后一个月应当被知晓”。
“特别的修行”是指从前的雨季的修行者的行为，因而即使是有某种阻碍，少量的修行也被称为“出家修行”。


‘‘Āpucchitabbā’’ti vatvā idāni āpucchanavidhiṃ dassento ‘‘sace imaṃ kuṭi’’ntiādimāha. Paṭijagganakaṃ vā na labhatīti vihārapaccante kate paṭijagganakaṃ na labhati. Te pana bhikkhū janapadacārikaṃ pakkamiṃsūti sambandho. Addhānagamane cārikāvohāro sāsane niruḷho. Kiñcāpi ayaṃ cārikā nāma mahājanasaṅgahatthaṃ buddhānaṃyeva labbhati, buddhe upādāya pana ruḷhīsaddavasena sāvakānampi vuccati kilañjādīhi katabījanīnampi tālavaṇṭavohāro viya. Saṅgopetvāti ekasmiṃ padese rāsiṃ katvā. Idāni tameva saṅgopanavidhiṃ dassento ‘‘yathā ca ṭhapita’’ntiādimāha. Na ovassīyatīti anovassakaṃ, kammani aka-saddo daṭṭhabbo. Yathā ca ṭhapitaṃ na ovassīyati na temīyatīti attho.

Anavayoti ettha vayoti hāni ‘‘āyavayo’’tiādīsu viya. Natthi etassa attano sippe vayo ūnatāti avayoti āha ‘‘anūno paripuṇṇasippo’’ti. Ācariyassa kammaṃ ācariyakanti āha ‘‘ācariyakamme’’ti. Piṭṭhasaṅghāṭo dvārabāhā, kaṭṭhakammaṃ thambhādi. Telatambamattikāyāti telamissatambamattikāya.



以下是巴利文的完整直译：
“应询问”这样说，现在为了展示询问的方法，便说“如果这间小屋”。若不被接受，则在修行的后方建立时不被接受。然而，那些僧人却出发去进行地方巡行，因此与之相关。关于行程的巡行，教法是坚固的。尽管这巡行的名称是为了大众的聚集，但仅仅依靠佛陀而获得，关于佛陀的名声，听闻者也会称之为以佛陀为依靠的声名，像是以种子为基础的果实，或是像是树木的名称。聚集在一起，是指在一个地方形成一堆。现在为了展示相同的聚集方法，便说“就如所建立的”。不被淋湿，是指不被雨淋湿，关于行为的“不做”一词应被理解。就如所建立的，不被淋湿，不被浸泡的意思。
“没有损耗”在这里是指“没有减少”，如“生命的减少”等等。没有关于自身技艺的减少，故而说“没有减少的完全技艺”。关于老师的行为称为“老师的行为”。背部的僧袍是门的外侧，木工的工作是指柱子等。关于油和泥土，是指油和泥土的混合物。

85.Kuṭikāya karaṇabhāvanti kuṭiyā katabhāvaṃ. Saddasatthavidūhi kiṃ-saddayoge anāgatavacanassa icchitattā vuttaṃ ‘‘tassa lakkhaṇaṃ saddasatthato pariyesitabba’’nti. Mettāpubbabhāganti mettājhānassa pubbabhāgabhūtaṃ sabbasattesu hitapharaṇamattaṃ. Kasmā panetaṃ vuttaṃ, nanu anuddayā-saddo karuṇāya pavattatīti? Saccametaṃ, ayaṃ pana anuddayāsaddo anurakkhaṇamatthaṃ antonītaṃ katvā pavattamāno mettāya karuṇāya ca pavattatīti idha mettāya pavattamāno vutto, tasmā suvuttametaṃ ‘‘etena mettāpubbabhāgaṃ dassetī’’ti. Karuṇāpubbabhāganti karuṇājhānassa pubbabhāgabhūtaṃ sattesu anukampamattaṃ. Cikkhallaṃ mattikā, tassa maddanaṃ udakaṃ āsiñcitvā hatthādīhi parimaddanaṃ. Mettākaruṇānanti appanāppattamettākaruṇānaṃ. Kiñcāpi therena sañcicca khuddānukhuddakā pāṇā maraṇādhippāyena na byābādhitā, tathāpi karuṇāya abhāvena ‘‘evaṃ kate ime pāṇā vinassissantī’’ti anupaparikkhitvā katattā theraṃ vigarahi. Janānaṃ samūho janatāti āha ‘‘pacchimo janasamūho’’ti. Pātabyabhāvanti vināsetabbataṃ. Pāṇātipātaṃ karontānanti therena akatepi pāṇātipāte parehi sallakkhaṇākāraṃ dasseti. Imassa diṭṭhānugatinti imassa diṭṭhiyā anugamanaṃ. Ghaṃsitabbeti ghaṭṭayitabbe, vināsitabbeti attho. Evaṃ maññīti yathā therena kataṃ, evaṃ mā maññi. ‘‘Mā pacchimā janatā pāṇesu pātabyataṃ āpajjī’’ti vacanato yo bhikkhu iṭṭhakapacanapattapacanakuṭikaraṇavihārakārāpanavihārasammajjanapaṭaggidānakūpapokkharaṇīkhaṇāpanādīsu yattha ‘‘khuddānukhuddakānaṃ pāṇānaṃ vihiṃsā bhavissatī’’ti jānāti, tena tādise padese kappiyavacanaṃ vatvāpi na taṃ kammaṃ kāretabbanti dasseti.

Tattha tattha vuttameva āpattinti pathavīkhaṇanabhūtagāmapātabyatādīsu vuttapācittiyādiāpattiṃ. Ādikammikattā anāpattīti kuṭikaraṇapaccayā anāpatti. Sikkhāpadaṃ atikkamitvāti ‘‘na ca, bhikkhave, sabbamattikāmayā kuṭikā kātabbā, yo kareyya, āpatti dukkaṭassā’’ti vuttasikkhāpadaṃ atikkamitvā. Yadi aññena kataṃ labhitvā vasantassa anāpatti siyā, na bhagavā taṃ kuṭikaṃ bhindāpeyyāti āha – ‘‘kataṃ labhitvā tattha vasantānampi dukkaṭamevā’’ti. Yathā vā tathā vā missā hotūti heṭṭhā mattikā upari dabbasambhārātiādinā yena kenaci ākārena missā hotu. Giñjakāvasathasaṅkhepenāti ettha giñjakā vuccanti iṭṭhakā, giñjakāhi eva kato āvasatho giñjakāvasatho. Iṭṭhakāmayassa āvasathassetaṃ adhivacanaṃ. Taṃ kira āvasathaṃ yathā sudhāparikammena payojanaṃ natthi, evaṃ iṭṭhakāhi eva cinitvā chādetvā karonti, tulādaṇḍakavāṭaphalakāni pana dārumayāneva. Vikirantāti cuṇṇavicuṇṇaṃ karontā.


以下是巴利文的完整直译：
“应询问”这样说，现在为了展示询问的方法，便说“如果这间小屋”。若不被接受，则在修行的后方建立时不被接受。然而，那些僧人却出发去进行地方巡行，因此与之相关。关于行程的巡行，教法是坚固的。尽管这巡行的名称是为了大众的聚集，但仅仅依靠佛陀而获得，关于佛陀的名声，听闻者也会称之为以佛陀为依靠的声名，像是以种子为基础的果实，或是像是树木的名称。聚集在一起，是指在一个地方形成一堆。现在为了展示相同的聚集方法，便说“就如所建立的”。不被淋湿，是指不被雨淋湿，关于行为的“不做”一词应被理解。就如所建立的，不被淋湿，不被浸泡的意思。
“没有损耗”在这里是指“没有减少”，如“生命的减少”等等。没有关于自身技艺的减少，故而说“没有减少的完全技艺”。关于老师的行为称为“老师的行为”。背部的僧袍是门的外侧，木工的工作是指柱子等。关于油和泥土，是指油和泥土的混合物。
“若有任何地方被提到的，便是关于地面的挖掘、村庄的破坏等提到的罪过。”因其为初犯而无罪。若超越了戒律，便是“若有僧人，佛陀说，任何泥土制成的小屋都不应被建立，若有人建立，则犯了轻罪。”若通过他人所做的而获得，便无罪，佛陀并不允许他打破小屋，故说“若通过他人所做而居住，亦是犯轻罪。”如是或如是，混合在一起，便是下面泥土上的混合物。关于“泥土屋”的简述，泥土被称为“泥土”，泥土制成的屋子便是泥土屋。泥土屋是指通过清洁的工作而没有用途，故而用泥土遮盖。那些通过泥土制成的屋子，类似于木制的屋子。


Kissāti kena kāraṇena. Vayakammampi atthīti dvārakavāṭādiabhisaṅkharaṇādīsu katavayakammampi atthi. Bhikkhūnaṃ akappiyattā eva titthiyavatānurūpattā titthiyadhajo. Mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttakāraṇesu attano adhippetakāraṇadvayaṃ patiṭṭhāpetvā aparānipi tattha vuttakāraṇāni dassento āha – ‘‘aṭṭhakathāyaṃ pana aññānipi kāraṇāni vuttānī’’tiādi. Tattha sattānuddayāyāti tādisāya kuṭikāya karaṇapaccayā vinassamānasattesu anuddayāya. Yasmā sabbamattikāmayā kuṭi sukarā bhindituṃ, tasmā tattha ṭhapitaṃ pattacīvarādi aguttaṃ hoti, corādīhi avaharituṃ sakkā. Tena vuttaṃ ‘‘pattacīvaraguttatthāyā’’ti. Senāsanabāhullapaṭisedhanatthāyāti senāsanānaṃ bahubhāvanisedhanatthāya, tādisassa vā senāsanassa abhisaṅkharaṇe bhikkhūnaṃ uddesaparipucchādīni sesakammāni pariccajitvā niccabyāvaṭatānisedhanatthaṃ. Anupavajjoti dosaṃ āropetvā na vattabbo.

Pāḷimuttakavinicchayavaṇṇanā

Pāḷimuttakavinicchayesu tañca kho…pe… na vaṇṇamaṭṭhatthāyāti idaṃ chattadaṇḍaggāhakasalākapañjaravinandhanaṃ sandhāyāti vadanti. Sabbatthāti chattadaṇḍe sabbattha. Āraggenāti nikhādanamukhena. Ghaṭakampi vāḷarūpampi bhinditvā dhāretabbanti sace tādisaṃ akappiyachattaṃ labhati, ghaṭakampi vāḷarūpampi bhinditvā tacchetvā dhāretabbaṃ. Suttakena vā daṇḍo veṭhetabboti yathā chattadaṇḍe lekhā na paññāyati, tathā veṭhetabbo. Daṇḍabundeti daṇḍamūle, chattadaṇḍassa heṭṭhimataleti attho. Chattamaṇḍalikanti chattassa anto khuddakamaṇḍalaṃ. Ukkiritvāti uṭṭhapetvā. Sā vaṭṭatīti yadipi rajjukehi na bandhanti, bandhituṃ pana yuttaṭṭhānattā vaṭṭati.

Nānāsuttakehīti nānāvaṇṇehi suttehi. Idañca tathā karontānaṃ karaṇappakāradassanatthaṃ vuttaṃ, ekavaṇṇasuttakenapi vuttappakārena sibbituṃ na vaṭṭatiyeva. Paṭṭamukheti paṭṭakoṭiyaṃ. Dvinnaṃ paṭṭānaṃ saṅghaṭṭitaṭṭhānaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Pariyanteti cīvarapariyante. Cīvaraanuvātaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Veṇinti varakasīsākārena sibbanaṃ. Saṅkhalikanti biḷālabandhanākārena sibbanaṃ. ‘‘Veṇiṃ saṅkhalika’’nti cettha upayogavacanaṃ ‘‘karontī’’ti karaṇakiriyāpekkhaṃ. Agghiyagayamuggarādīnīti ettha agghiyaṃ nāma cetiyasaṇṭhānena sibbanaṃ, mūle tanukaṃ agge mahantaṃ katvā gadākārena sibbanaṃ gayā, mūle ca agge ca ekasadisaṃ katvā muggarākārena sibbanaṃ muggaro. Kakkaṭakkhīni ukkirantīti gaṇṭhikapaṭṭapāsakapaṭṭānaṃ ante pāḷibaddhaṃ katvā kakkaṭakānaṃ akkhisaṇṭhānaṃ uṭṭhapenti, karontīti attho. ‘‘Koṇasuttapiḷakāti gaṇṭhikapāsakapaṭṭānaṃ koṇehi nīhaṭasuttānaṃ koṭiyo’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Kathaṃ pana tā piḷakā duviññeyyarūpā kātabbāti? Koṇehi nīhaṭasuttānaṃ antesu ekavāraṃ gaṇṭhikakaraṇena vā puna nivattetvā sibbanena vā duviññeyyasabhāvaṃ katvā suttakoṭiyo rassaṃ katvā chinditabbā. Dhammasirittherena pana –

‘‘Koṇasuttā ca piḷakā, duviññeyyāva kappare’’ti –

Vuttaṃ. Tathā ācariyabuddhadattattherenapi –

‘‘Suttā ca piḷakā tattha, duviññeyyāva dīpitā’’ti –

Vuttaṃ . Tasmā tesaṃ matena koṇasuttā ca piḷakā ca koṇasuttapiḷakāti evamettha attho daṭṭhabbo.


以下是巴利文的完整直译：
“是什么原因？”这是因为有一些行为。即使是有意图的行为，在门口、窗户等的构造中，也存在着已做的行为。由于僧人们的不当行为，正如异教徒的行为，故称为“异教徒的标志”。在《大论》中提到的原因中，确立了自身意图的两个原因，并且在这里指出其他提到的原因：“但在论中也提到其他的原因”。这里提到的是为了众生的利益，因而对于那些处于这样的房屋中的众生，因其处于困境而不受怜悯。因为所有的泥土屋都容易被打破，因此在这里建立的器具、袈裟等没有保护，容易被盗贼等所夺走。因此说“为了保护器具和袈裟”。为了禁止营房的过多建造，指的是为了避免营房的过度建造，除了对这样的营房的构造，僧人们应放弃其他的行为，以便于禁止常住的过度建造。若不应施加过失，则不应进行。
关于《巴利文的判决解释》
关于《巴利文的判决解释》，提到“并且不应被视为在某种地方的存在”，这是指关于伞杆、杖、笼子等的使用。所有地方都应适用伞杆。用手挖掘的地方。若打破容器或其它物品，便应保留它们，如果获得了这样的不当伞，便应打破容器或其它物品并保留它们。用绳子缠绕的杖，正如在伞杆上所写的，不应被缠绕。杖的底部，伞杆的底部。伞的内部是小伞的意思。举起，指的是将其抬起。虽然用绳子不绑住，但由于适当的地方应被绑住。
关于“各种经文”，是指用不同颜色的经文。这里提到的是为了展示行为的不同，单一颜色的经文也不应被使用。关于“前面”，是指在前面的地方。关于两个伞的交汇处，指的是在这里提到的。关于范围，指的是袈裟的范围。关于袈裟的气味，指的是袈裟的气味。用绳子绑住，指的是用绳子绑住的方式。“用绳子绑住的伞”在这里是指用“做”的方式。关于“用绳子绑住的伞”，是指用绳子绑住的行为。关于“用绳子绑住的伞”，是指用绳子绑住的行为。关于“用绳子绑住的伞”，是指用绳子绑住的行为。关于“用绳子绑住的伞”，是指用绳子绑住的行为。关于“用绳子绑住的伞”，是指用绳子绑住的行为。


Maṇināti masāragallādipāsāṇena. Na ghaṭṭetabbanti na ghaṃsitabbaṃ, aṃsabaddhakakāyabandhanāni pana saṅkhādīhi ghaṃsituṃ vaṭṭati. Pāsakaṃ katvā bandhitabbanti rajanakāle bandhitabbaṃ, sesakāle mocetvā ṭhapetabbaṃ. Gaṇṭhiketi dantamayādigaṇṭhike. Piḷakāti binduṃ binduṃ katvā uṭṭhāpetabbapiḷakā.

‘‘Telavaṇṇoti samaṇasāruppavaṇṇaṃ sandhāya vuttaṃ, maṇivaṇṇaṃ pana pattaṃ aññena kataṃ labhitvā paribhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Pattamaṇḍaleti tipusīsādimaye pattamaṇḍale. ‘‘Na, bhikkhave, citrāni pattamaṇḍalāni dhāretabbāni rūpakākiṇṇāni bhittikammakatānī’’ti (cūḷava. 253) vuttattā ‘‘bhittikammaṃ na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, makaradantakaṃ chinditu’’nti vacanato ‘‘makaradantakaṃ pana vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

Makaramukhanti makaramukhasaṇṭhānaṃ. Deḍḍhubhasīsanti udakasappasīsasaṇṭhānaṃ. Acchīnīti kuñjaracchisaṇṭhānāni. Rajjukakāyabandhanaṃ ekameva vaṭṭatīti rajjukaṃ bandhantena ekaguṇameva katvā bandhituṃ vaṭṭati, majjhe bhinditvā diguṇaṃ katvā bandhituṃ na vaṭṭati, diguṇaṃ pana akatvā ekarajjukameva satavārampi punappunaṃ āvijjitvā bandhituṃ vaṭṭati. Ekampi na vaṭṭatīti ekaguṇampi katvā bandhituṃ na vaṭṭati. Bahurajjuke…pe... vaṭṭatīti idaṃ kāyabandhanaṃ sandhāya vuttaṃ, na dasā sandhāya. Īdisañhi kāyabandhanaṃ bandhituṃ vaṭṭati. Teneva ācariyabuddhadattattherena vuttaṃ –

‘‘Ekarajjumayaṃ vuttaṃ, muninā kāyabandhanaṃ;

Pañcapāmaṅgasaṇṭhānaṃ, ekampi ca na vaṭṭati.

‘‘Rajjuke ekato katvā, bahū ekāya rajjuyā;

Nirantarañhi veṭhetvā, kataṃ vaṭṭati bandhitu’’nti.

Murajaṃ pana kāyabandhanaṃ na vaṭṭati ‘‘na, bhikkhave, uccāvacāni kāyabandhanāni dhāretabbāni kalābukaṃ deḍḍhubhakaṃ murajaṃ maddavīṇaṃ, yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (cūḷava. 278) vuttattā. Kiṃ pana bahurajjuke ekato katvā ekena nirantaraṃ veṭhetvā kataṃ murajasaṅkhyaṃ na gacchatīti? Āma na gacchati. Murajañhi nāma nānāvaṇṇehi suttehi murajavaṭṭisaṇṭhānaṃ veṭhetvā kataṃ. Keci pana ‘‘murajanti bahurajjuke ekato saṅkaḍḍhitvā ekāya rajjuyā paliveṭhetvā katarajjū’’ti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ. Yadi cetaṃ murajaṃ siyā, ‘‘bahurajjuke ekato katvā ekena nirantaraṃ veṭhetvā kataṃ bahurajjuka’’nti na vattabbaṃ, ‘‘taṃ vaṭṭatī’’ti idaṃ virujjheyya. Murajaṃ pana pāmaṅgasaṇṭhānañca dasāsu vaṭṭati ‘‘kāyabandhanassa dasā jīranti. Anujānāmi, bhikkhave, murajaṃ maddavīṇa’’nti (cūḷava. 278) vuttattā. Teneva vakkhati ‘‘anujānāmi, bhikkhave, murajaṃ maddavīṇanti idaṃ dasāsuyeva anuññāta’’nti.

Kāyabandhanavidheti ‘‘kāyabandhanassa pavananto jīrati. Anujānāmi, bhikkhave, vidha’’nti vuttattā kāyabandhanassa pāsante dasāmūle tassa thirabhāvatthaṃ kattabbe dantavisāṇādimaye vidhe. ‘‘Aṭṭha maṅgalāni nāma saṅkho cakkaṃ puṇṇakumbho gayā sirīvaccho aṅkuso dhajaṃ sovatthika’’nti vadanti. Paricchedalekhāmattanti ubhosu koṭīsu kātabbaparicchedarājimattaṃ. ‘‘Ujukamevā’’ti vuttattā caturassādivaṅkagatikaṃ na vaṭṭati. ‘‘Chattadaṇḍadhammakaraṇaañjananāḷikā nānāvaṇṇalekhāpaakammakatā na vaṭṭantī’’ti vadanti.


以下是巴利文的完整直译：
“用宝石”是指用玛瑙、石头等。不可击打，这里是指不可被打击，但可以用绳子等绑住身体。绑住后应在安静时绑住，其他时间应解开并放置。关于“绳子”，是指用牙齿等绑住的绳子。关于“标记”，是指用点状的方式抬起的标记。
“油的颜色”是指与修行者相似的颜色，关于宝石的颜色，若通过他人所做而获得，便应使用它。关于“托盘”，是指用三角形的托盘。由于“佛陀说，修行者不应持有色彩的托盘，若持有则犯轻罪”，因此说“托盘的工作不应被做”。“我允许你们，修行者，砍掉鳄鱼的牙齿”，因此说“但鳄鱼的牙齿是可以的”。
关于“鳄鱼的嘴”，是指鳄鱼的嘴部位置。关于“水蛇的头”，是指水蛇的头部位置。关于“砍掉”，是指大象的头部位置。关于绳子绑住的身体，只有一个是可以的，指的是通过绑住绳子而形成的一个，若在中间打破则不能绑住双倍，若不打破则可以用一个绳子反复绑住一百次。若只有一个则不可以。关于多根绳子……是指关于身体的绑住，而不是关于十根绳子的。这样的身体绑住是可以的。因此，佛陀说：
“一个绳子绑住，修行者的身体绑住；
五个身体位置，若只有一个则不可。
“多根绳子绑住，若合在一起；
若不断地缠绕，则可以绑住。”
关于“鼓”的身体绑住不可以：“不，修行者，不应持有高低的身体绑住，若有人持有，则犯轻罪。”关于多根绳子合在一起，不应被认为是“通过不断缠绕所形成的绳子”。确实不会形成。因为“鼓”是由不同颜色的**所缠绕的。有人说“鼓”是通过多根绳子合在一起，缠绕成一根绳子，这不应被接受。如果这是鼓，“通过多根绳子合在一起，缠绕成一根绳子”便不应被说，“这是可以的”，此说法将相悖。关于鼓的身体位置在十个地方是可以的：“身体绑住的十个地方会腐烂。我允许你们，修行者，砍掉鼓的声音。”因此说“我允许你们，修行者，砍掉鼓的声音”，这是在十个地方允许的。
关于“身体绑住的法则”，是指“身体绑住的气息会腐烂。我允许你们，修行者，进行分类”，因此在身体绑住的十个地方，需确保其稳固，进行牙齿等方面的分类。“八个吉祥物名为：海螺、轮子、盛满的瓶子、伽耶、吉祥、钩子、旗帜、安宁”。关于“划分的记录”，是指在两个边界上应进行划分。“若是直的”，因此在四边形等方面不应被使用。“关于伞杆、法则、标记等的不同颜色，若进行施工则不可。”


Ārakaṇṭaketi potthakādiabhisaṅkharaṇatthaṃ kate dīghamukhasatthake. Vaṭṭamaṇikanti vaṭṭaṃ katvā aggakoṭiyaṃ uṭṭhāpetabbapubbuḷaṃ. Aññaṃ vā vaṇṇamaṭṭhanti iminā piḷakādiṃ saṅgaṇhāti. Maṇikanti ekāvaṭṭamaṇi. Piḷakanti sāsapamattikā muttarājisadisā bahuvaṭṭalekhā. ‘‘Imasmiṃ adhikāre avuttattā lekhaniyaṃ yaṃ kiñci vaṇṇamaṭṭhaṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Valitakanti majjhe valiṃ uṭṭhāpetvā. Maṇḍalaṃ hotīti uttarāraṇiyā pavesanatthaṃ āhaṭamaṇḍalaṃ hoti.

Kiñcāpi ettha dantakaṭṭhacchedanavāsiyeva vuttā, mahāvāsiyampi pana na vaṭṭatiyeva. Ujukameva bandhitunti sambandho. ‘‘Ubhosu vā passesu ekapassevā’’ti vacanaseso. Kattarayaṭṭhikoṭiyaṃ kataayovalayānipi vaṭṭanti, yesaṃ aññamaññasaṅghaṭṭanena saddo niccharati.

Āmaṇḍasāraketi āmalakehi katabhājane. Bhūmattharaṇeti cittakaṭasārakacittattharaṇādike parikammakatāya bhūmiyā attharitabbaattharaṇe. Pānīyaghaṭeti iminā kuṇḍikasarakepi saṅgaṇhāti. Bījaneti caturassabījane. Sabbaṃ…pe… vaṭṭatīti yathāvuttesu mañcapīṭhādīsu itthirūpaṃ vinā sabbaṃ mālākammalatākammādi vaṇṇamaṭṭhaṃ bhikkhuno vaṭṭati. Senāsane kiñci paṭisedhetabbaṃ natthi aññatra viruddhasenāsanāti etthāyamadhippāyo – senāsanaparikkhāresu paṭisedhetabbaṃ nāma kiñci natthi, viruddhasenāsanaṃ pana sayameva paṭikkhipitabbanti. Aññesanti sīmasāmino vuttā. Rājavallabhā paranikāyikāpi ekanikāyikāpi uposathapavāraṇānaṃ antarāyakarā alajjino rājakulūpagā vuccanti. Tesaṃ lajjiparisāti tesaṃ sīmasāmikānaṃ pakkhā hutvā anubalaṃ dātuṃ samatthā lajjiparisā. Sukatamevāti aññesaṃ santakepi attano sīmāya antovuttavidhinā kataṃ sukatameva.

Pāḷimuttakavinicchayavaṇṇanā niṭṭhitā.

86.Devena gahitadārūnīti raññā pariggahitadārūni, rañño santakānīti vuttaṃ hoti. Khaṇḍākhaṇḍaṃ karontoti khuddakaṃ mahantañca khaṇḍaṃ karonto.

87. Kulabhogaissariyādīhi mahatī mattā pamāṇaṃ etassāti mahāmatto. Tenāha – ‘‘mahatiyā issariyamattāya samannāgato’’ti.



以下是巴利文的完整直译：
“用刺”是指为了制作书籍等而设置的长嘴部的东西。关于“宝石”，是指通过圈起来而抬起的顶端的宝石。或者说是其他的颜色，这里也包括标记等。关于“宝石”，是指单个的宝石。关于“标记”，是指像芥末的泥土、像王的颜色的多圈标记。“在这项规定中，未提到的任何颜色的标记皆可使用”，因此说“关于颜色的标记是可以的”。关于“抬起”，是指在中间抬起的标记。关于“圆圈”，是指为了进入北方而设置的标记。
尽管在这里提到的是牙齿的切割，但对于大象的切割仍然不适用。应直线绑住，指的是关联。“在两侧或一侧”的言辞剩余。关于“切割”的地方，若有形状的圈也是可以的，因而声音从彼此的接触中传出。
“用于果实的”是指用枣子做的容器。关于“地面”，是指为了心灵的安定而进行的地面维护。关于“水瓶”，是指用小瓶子制作的。关于“种子”，是指四方形的种子。关于“所有”，在之前提到的座位、座椅等中，若没有女性的形象，所有的花环、装饰等的颜色皆可用于僧人。关于“营房”，在这里没有什么可禁止的，除了相对的营房；在这里的意图是——在营房的维护中没有什么可禁止的，反而相对的营房应当自行拒绝。其他的则是指已被提到的持戒者。关于王族的子孙，外部的群体和内部的群体，在斋戒和供养时被称为不害羞的王族。在他们的羞耻圈中，作为持戒者的群体，能够给予他们支持。关于“最好的”，在其他人面前根据自己的界限所做的，最好的。
《巴利文的判决解释》已完成。
关于“被国王抓住的木材”，是指国王所控制的木材，指的是国王所拥有的。关于“切割成块”，是指将小的和大的都切割成块。
关于“家族的财富、权力”等等，指的是巨大的权力和标准，因此说“因巨大的权力而获得”。

88.Avajjhāyantīti heṭṭhā katvā olokenti, cintenti vā. Tenāha ‘‘avajānantā’’tiādi. Lāmakato vā cintentīti nihīnato cintenti. Kathentīti ‘‘kiṃ nāmetaṃ kiṃ nāmeta’’nti aññamaññaṃ kathenti.

Kathaṃ panettha ‘‘dārūnī’’ti bahuvacanaṃ ‘‘adinna’’nti ekavacanena saddhiṃ sambandhamupagacchatīti āha – ‘‘adinnaṃ ādiyissatīti ayaṃ ujjhāyanattho’’tiādi. Ujjhāyanassa adinnādānavisayattā adinnādānaṃ ujjhāyanatthoti vuttaṃ. Satipi panettha gopakena dinnadārūnaṃ gahaṇe ujukaṃ avatvā lesena gahitattā thero ‘‘adinnaṃ ādiyī’’ti veditabbo. Vacanabhedeti ekavacanabahuvacanānaṃ bhede.

Sabbāvantaṃparisanti bhikkhubhikkhunīādisabbāvayavavantaṃ parisaṃ. Sabbā catuparisasaṅkhaātā pajā ettha atthīti sabbāvantā, parisā. Senā etassa atthīti seniko, seniko eva seniyo. Bimbisāroti tassa nāmanti ettha bimbīti suvaṇṇaṃ, tasmā sārasuvaṇṇasadisavaṇṇatāya bimbisāroti vuccatīti veditabbo. Catuttho bhāgo pādoti veditabboti imināva sabbajanapadesu kahāpaṇassa vīsatimo bhāgo māsakoti idañca vuttameva hotīti daṭṭhabbaṃ. Porāṇasatthānurūpaṃ lakkhaṇasampannā uppāditā nīlakahāpaṇāti veditabbā. Rudradāmena uppādito rudradāmako. So kira nīlakahāpaṇassa tibhāgaṃ agghati. Yasmiṃ padese nīlakahāpaṇā na santi, tatthāpi nīlakahāpaṇānaṃ vaḷañjanaṭṭhāne ca avaḷañjanaṭṭhāne ca samānaagghavasena pavattamānaṃ bhaṇḍaṃ gahetvā nīlakahāpaṇavaseneva paricchedo kātabboti vadanti.

Dhaniyavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Tassattho…pe… vuttanayeneva veditabboti iminā ‘‘bhagavatā bhikkhūnaṃ idaṃ sikkhāpadaṃ evaṃ paññattaṃ hoti ca, idañca aññaṃ vatthu udapādī’’ti evaṃ paṭhamapārājikavaṇṇanāyaṃ (pārā. aṭṭha. 1.39) vuttanayena tassattho veditabbo. ‘‘Idāni yaṃ taṃ aññaṃ vatthu uppannaṃ, taṃ dassetuṃ ‘tena kho pana samayenā’tiādimāhā’’ti evaṃ anupaññattisambandho ca tattha vuttanayeneva veditabboti dasseti.

90-91. Rajakā attharanti etthāti rajakattharaṇaṃ, rajakattharaṇanti rajakatitthaṃ vuccatīti āha ‘‘rajakatitthaṃ gantvā’’ti. Vuttamevatthaṃ vibhāvento āha ‘‘tañhī’’tiādi.

Padabhājanīyavaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“观察”是指从下面看或思考。因此说“那些不明白的人”。“从卑微的地方思考”是指从低劣的地方思考。“在谈论什么”是指“这是什么，这是什么”彼此谈论。
如何在这里理解“木材”的复数形式与“未得”的单数形式是相互关联的，因此说“未得的将会被接受”，这是指未得的接受。关于接受未得的，因其与未得的接受相关而被提到。即使在这里，若是由牧人所给予的木材，若不直线接受而是稍微接受，长老应被理解为“未得的已接受”。关于“言辞的差异”，是指单数与复数的差异。
“所有的聚会”是指僧人、僧尼等所有的聚会。所有的四种聚会的种类在这里有意义，因此称为“所有的聚会”。关于“军队”，是指这个的意思，因此称为“军队”。关于“比米萨罗”，在这里的名字是“比米”，指的是黄金，因此被称为比米萨罗，因为其颜色与黄金相似。关于“第四部分”，是指脚的部分，因此在所有的城镇中，关于“卡哈帕那”的第二十部分是指一个月，这也应被理解。根据古代的标准，具有特征的“尼拉卡哈帕”应被理解。关于“鲁德达曼”，是指鲁德达曼的部分。显然它的价值是“尼拉卡哈帕”的三分之一。在没有尼拉卡哈帕的地方，关于尼拉卡哈帕的价值在相同的价值范围内进行的交易，应被认为是以尼拉卡哈帕的方式进行的。
关于“财富的描述”已完成。
关于“这意味着……”，应以所述的方式理解，因此说“如佛陀所说，僧人应如此学习，此外还有其他的主题”。因此在第一条关于“破戒”的描述中，应以此理解。“现在这个其他的主题出现，为了说明这个，‘因此在那个时候’”等，相关的内容也应以此理解。
关于“王的卧榻”，在这里是指“王的卧榻”，关于“王的卧榻”是指王的地方，因此说“去王的地方”。在所述的内容中，进一步解释说“它是渴望的”。
关于“器皿的描述”，已完成。

92. ‘‘Abhinavaniviṭṭho ekakuṭikādigāmo yāva manussā pavisitvā vāsaṃ na kappenti, tāva gāmasaṅkhyaṃ na gacchatī’’ti vadanti, tasmā tattha gāmappavesanāpucchādikiccampi natthi. Yakkhapariggahabhūtoti saupaddavavasena vuttaṃ, yakkhanagarādiṃ vā saṅgaṇhāti. Yakkhanagarampi āpaṇādīsu dissamānesu gāmasaṅkhyaṃ gacchati, adissamānesu na gacchati, tasmā yakkhanagarampi pavisantena āpaṇādīsu dissamānesu sabbaṃ gāmappavesanavattaṃ kātabbaṃ, adissamānesu na kātabbanti vadanti. Punapi āgantukāmāti iminā tesaṃ tattha sāpekkhabhāvaṃ dasseti. Yato pana nirapekkhāva hutvā pakkamanti, so gāmasaṅkhyaṃ na gacchati, tasmā tattha gāmappavesanāpucchādikiccampi natthi.

Nanu ca ‘‘gāmā vā araññā vā’’ti ettakameva mātikāyaṃ vuttaṃ, tasmā gāmalakkhaṇaṃ dassetvā araññameva dassetabbaṃ siyā, gāmūpacāro nāmātiādi pana kasmā vuttanti āha – ‘‘gāmūpacārotiādi araññaparicchedadassanatthaṃ vutta’’nti. Gāmūpacāre hi dassite ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañca avasesaṃ araññaṃ nāmāti araññaparicchedo sakkā dassetuṃ, idañca gāmagāmūpacāre asaṅkarato dassetuṃ vuttaṃ. Mātikāyaṃ pana gāmaggahaṇeneva gāmūpacāropi saṅgahitoti daṭṭhabbaṃ. Gāmūpacāro hi loke gāmasaṅkhyameva gacchati. Evañca katvā mātikāya anavasesaavaharaṇaṭṭhānapariggaho siddho hoti. Indakhīleti ummāre. Araññasaṅkhepaṃ gacchatīti ‘‘nikkhamitvā bahi indakhīlā sabbametaṃ arañña’’nti (vibha. 529) abhidhamme vuttattā. Vemajjhameva indakhīloti vuccatīti indakhīlaṭṭhāniyattā asatipi indakhīle vemajjhameva tathā vuccati. Yattha pana dvārabāhāpi natthi, tattha ubhosu passesu vatiyā vā pākārassa vā koṭivemajjhameva indakhīlaṭṭhāniyattā ‘‘indakhīlo’’ti gahetabbaṃ. Uḍḍāpentoti palāpento. Luṭhitvāti parivattetvā.

Majjhimassa purisassāti thāmamajjhimassa purisassa. Iminā pana vacanena suppamusalapātopi baladassanavaseneva katoti daṭṭhabbaṃ. Kurundaṭṭhakathāyaṃ mahāpaccariyañca gharūpacāro gāmoti adhippāyena ‘‘gharūpacāre ṭhitassa leḍḍupāto gāmūpacāro’’ti vuttaṃ. Dvāreti nibbakosassa udakapatanaṭṭhānato abbhantaraṃ sandhāya vuttaṃ. Antogeheti ca pamukhassa abbhantarameva sandhāya vuttaṃ. Kataparikkhepoti imināva gharassa samantato tattako paricchedo gharūpacāro nāmāti vuttaṃ hoti. Yassa pana gharassa samantato gorūpānaṃ pavesananivāraṇatthaṃ pākāravatiādīhi parikkhepo kato hoti, tattha sova parikkhepo gharūpacāro, suppapātādiparicchedo pana aparikkhittagharaṃ sandhāya vuttoti daṭṭhabbaṃ . Idamettha pamāṇanti vikālagāmappavesanādīsu gāmagāmūpacārānaṃ asaṅkarato vinicchayassa veditabbattā. Kurundīādīsu vuttanayena hi gharūpacārassa gāmoti āpannattā gharagharūpacāragāmagāmūpacārānaṃ saṅkaro siyā. Evaṃ sabbatthāti iminā ito pubbepi pacchimasseva vādassa pamāṇabhāvaṃ dasseti . Keci pana ‘‘ito paṭṭhāya vakkhamānavādaṃ sandhāya vutta’’nti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ.


92. ‘‘Abhinavaniviṭṭho ekakuṭikādigāmo yāva manussā pavisitvā vāsaṃ na kappenti, tāva gāmasaṅkhyaṃ na gacchatī’’ti vadanti, tasmā tattha gāmappavesanāpucchādikiccampi natthi. Yakkhapariggahabhūtoti saupaddavavasena vuttaṃ, yakkhanagarādiṃ vā saṅgaṇhāti. Yakkhanagarampi āpaṇādīsu dissamānesu gāmasaṅkhyaṃ gacchati, adissamānesu na gacchati, tasmā yakkhanagarampi pavisantena āpaṇādīsu dissamānesu sabbaṃ gāmappavesanavattaṃ kātabbaṃ, adissamānesu na kātabbanti vadanti. Punapi āgantukāmāti iminā tesaṃ tattha sāpekkhabhāvaṃ dasseti. Yato pana nirapekkhāva hutvā pakkamanti, so gāmasaṅkhyaṃ na gacchati, tasmā tattha gāmappavesanāpucchādikiccampi natthi.

Nanu ca ‘‘gāmā vā araññā vā’’ti ettakameva mātikāyaṃ vuttaṃ, tasmā gāmalakkhaṇaṃ dassetvā araññameva dassetabbaṃ siyā, gāmūpacāro nāmātiādi pana kasmā vuttanti āha – ‘‘gāmūpacārotiādi araññaparicchedadassanatthaṃ vutta’’nti. Gāmūpacāre hi dassite ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañca avasesaṃ araññaṃ nāmāti araññaparicchedo sakkā dassetuṃ, idañca gāmagāmūpacāre asaṅkarato dassetuṃ vuttaṃ. Mātikāyaṃ pana gāmaggahaṇeneva gāmūpacāropi saṅgahitoti daṭṭhabbaṃ. Gāmūpacāro hi loke gāmasaṅkhyameva gacchati. Evañca katvā mātikāya anavasesaavaharaṇaṭṭhānapariggaho siddho hoti. Indakhīleti ummāre. Araññasaṅkhepaṃ gacchatīti ‘‘nikkhamitvā bahi indakhīlā sabbametaṃ arañña’’nti (vibha. 529) abhidhamme vuttattā. Vemajjhameva indakhīloti vuccatīti indakhīlaṭṭhāniyattā asatipi indakhīle vemajjhameva tathā vuccati. Yattha pana dvārabāhāpi natthi, tattha ubhosu passesu vatiyā vā pākārassa vā koṭivemajjhameva indakhīlaṭṭhāniyattā ‘‘indakhīlo’’ti gahetabbaṃ. Uḍḍāpentoti palāpento. Luṭhitvāti parivattetvā.

Majjhimassa purisassāti thāmamajjhimassa purisassa. Iminā pana vacanena suppamusalapātopi baladassanavaseneva katoti daṭṭhabbaṃ. Kurundaṭṭhakathāyaṃ mahāpaccariyañca gharūpacāro gāmoti adhippāyena ‘‘gharūpacāre ṭhitassa leḍḍupāto gāmūpacāro’’ti vuttaṃ. Dvāreti nibbakosassa udakapatanaṭṭhānato abbhantaraṃ sandhāya vuttaṃ. Antogeheti ca pamukhassa abbhantarameva sandhāya vuttaṃ. Kataparikkhepoti imināva gharassa samantato tattako paricchedo gharūpacāro nāmāti vuttaṃ hoti. Yassa pana gharassa samantato gorūpānaṃ pavesananivāraṇatthaṃ pākāravatiādīhi parikkhepo kato hoti, tattha sova parikkhepo gharūpacāro, suppapātādiparicchedo pana aparikkhittagharaṃ sandhāya vuttoti daṭṭhabbaṃ . Idamettha pamāṇanti vikālagāmappavesanādīsu gāmagāmūpacārānaṃ asaṅkarato vinicchayassa veditabbattā. Kurundīādīsu vuttanayena hi gharūpacārassa gāmoti āpannattā gharagharūpacāragāmagāmūpacārānaṃ saṅkaro siyā. Evaṃ sabbatthāti iminā ito pubbepi pacchimasseva vādassa pamāṇabhāvaṃ dasseti . Keci pana ‘‘ito paṭṭhāya vakkhamānavādaṃ sandhāya vutta’’nti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
他们说："如果新建的村落（聚落）直到人们进入居住时，还未被确定，那么它就不能被算作一个村落。"因此，在那里没有关于进入村落的询问和其他事项。这是关于夜叉占据的领域，是出于有危险的情况所说，或者包括夜叉城等。即使是夜叉城，如果在市场等处可见，也会被算作村落；如果不可见，则不会。因此，进入夜叉城时，如果在市场等处可见，就应该履行所有进入村落的仪式；如果不可见，则不应履行。再者，"希望到来"表明他们对那里存在某种期待。
当他们完全不在意地离开时，就不会被算作村落，因此在那里没有关于进入村落的询问和其他事项。
有人说："在（原始）文本中只说了'村落或森林'，因此在展示村落特征后，应该只展示森林。"对此回应："村落周边等是为了展示森林的范围而说的。"因为在展示村落周边时，除了村落和村落周边外，其余的都是森林。这是为了表明村落和村落周边不是混在一起的。但在（原始）文本中，通过提及"村落"，村落周边也被包括在内，应该这样理解。因为在世间，村落周边确实被算作村落。这样做，就能确定（原始）文本中无遗漏的领域。
"门槛"意为墙基。"进入森林范围"是根据阿毗达磨中所说："离开门槛后，所有这些都是森林"。"门槛"被称为中间部分，即使没有门槛，中间部分也被如此称呼。在没有门的地方，在两侧的栅栏或墙的端部或中间，由于代替门槛，也应被称为"门槛"。
"抛起"意为丢弃。"翻转"意为转动。
"中等力量的人"指体力中等的人。通过这句话，应该理解为仅仅是为了展示力量而进行的投掷。
在《库伦达注释》和《大帕恰利亚》中，以"房屋周边即为村落"为意图，说："站在房屋周边处，投掷距离即为村落周边。"
"门"是指从无盖处水落下的地方的内部。"房屋内部"是指前厅的内部。"已划定范围"意味着房屋周围的范围就是房屋周边。对于那些为了防止牛进入而用栅栏等划定范围的房屋，那个范围就是房屋周边；投掷等范围是针对没有划定范围的房屋而说的。
这里的"标准"是为了在非正常时间进入村落等情况下，不混淆村落和村落周边的判断。因为按照《库伦达》等中所说，如果房屋被算作村落，那么房屋、房屋周边、村落和村落周边就会混淆。"在所有情况下"表明此前后观点的标准。有些人说："从此处开始是为了后面将要说的观点"，但不应接受这种说法。


Sesampīti gāmūpacāralakkhaṇaṃ sandhāya vadati. Tatrāti tasmiṃ gāmūpacāraggahaṇe. Tassa gāmaparicchedadassanatthanti tassa aparicchedassa gāmassa gāmaparicchedaṃ dassetunti attho. Yadi evaṃ ‘‘gāmo nāmā’’ti padaṃ uddharitvā ‘‘aparikkhittassa gāmassa gharūpacāre ṭhitassa majjhimassa purisassa leḍḍupāto’’ti kasmā na vuttanti? ‘‘Gāmo nāmāti idha avuttampi adhikāravasena labbhatiyevā’’ti vadanti. Apare pana bhaṇanti ‘‘gāmūpacāro nāmāti imināva gāmassa ca gāmūpacārassa ca saṅgaho daṭṭhabbo. Kathaṃ? ‘Gāmassa upacāro gāmūpacāro’ti evaṃ viggahe kariyamāne ‘parikkhittassa gāmassa indakhīle ṭhitassa majjhimassa purisassa leḍḍupāto’ti iminā parikkhittassa gāmassa gāmūpacāralakkhaṇaṃ dassitaṃ hoti, ‘gāmasaṅkhāto upacāro gāmūpacāro’ti evaṃ pana gayhamāne ‘aparikkhittassa gāmassa gharūpacāre ṭhitassa majjhimassa purisassa leḍḍupāto’ti iminā aparikkhittassa gāmassa gāmaparicchedo dassitoti sakkā viññātu’’nti. ‘‘Gharūpacāre ṭhitassa majjhimassa purisassa leḍḍupāto’’ti iminā parikkhittassapi gāmassa sace leḍḍupātato dūre parikkhepo hoti, leḍḍupātoyeva gāmaparicchedoti gahetabbanti vadanti. Pubbe vuttanayenevāti parikkhittagāme vuttanayeneva.

Saṅkarīyatīti missīyati. Etthāti gharagharūpacāragāmagāmūpacāresu. ‘‘Vikāle gāmappavesane parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa, aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantassa āpatti pācittiyassā’’ti (pāci. 513) vuttattā gāmagāmūpacārānaṃ asaṅkaratā icchitabbāti āha – ‘‘asaṅkarato cettha vinicchayo veditabbo vikāle gāmappavesanādīsū’’ti. Ettha ca ‘‘parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ, aparikkhittassa parikkhepārahaṭṭhānaṃ atikkamantassa vikālagāmappavesanāpatti hotī’’ti keci vadanti, taṃ na gahetabbaṃ padabhājaniyaṃ pana ‘‘parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa, aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantassa āpatti pācittiyassā’’ti (pāci. 513) vuttattā. Aparikkhittassa gāmassa gharūpacārato paṭṭhāya dutiyaleḍḍupātasaṅkhātassa gāmūpacārassa okkamane āpatti veditabbā. Teneva vikālagāmappavesanasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ (pāci. aṭṭha. 512) ‘‘aparikkhittassa gāmassa upacāro adinnādāne vuttanayeneva veditabbo’’ti vuttaṃ. Mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘yvāyaṃ aparikkhittassa gāmassa upacāro dassito, tassa vasena vikālagāmappavesanādīsu āpatti paricchinditabbā’’ti. Yadi evaṃ ‘‘vikāle gāmaṃ paviseyyā’’ti iminā virujjhatīti? Na virujjhati gāmūpacārassapi gāmaggahaṇena gahitattā. Tasmā parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ atikkamantassa, aparikkhittassa upacāraṃ okkamantassa vikālagāmappavesanāpatti hotīti niṭṭhamettha gantabbaṃ. Vikāle gāmappavesanādīsūti ādi-saddena gharagharūpacārādīsu ṭhitānaṃ uppannalābhabhājanādiṃ saṅgaṇhāti.

以下是巴利文的完整直译：
关于村庄界限的特征，他这样说。在这里，意指在村庄界限的把握上。他的意思是要展示那个未划分界限的村庄的村庄界限。如果是这样，为什么不说"对于一个站在未被围绕的村庄的住宅区域中的中等身材的人，投掷石块的距离"呢？他们说："即使未说明，也可以通过相关内容推导出来。"另一些人说："通过这个（表述）可以理解村庄及其界限的包含。如何理解？当做'村庄的区域是村庄界限'这样的分析时，'对于一个站在被围绕的村庄的界桩处的中等身材的人，投掷石块的距离'这（表述）展示了被围绕的村庄的村庄界限特征；而当理解为'被称为村庄的区域是村庄界限'时，'对于一个站在未被围绕的村庄的住宅区域中的中等身材的人，投掷石块的距离'这（表述）展示了未被围绕的村庄的村庄界限。"他们说，即使是被围绕的村庄，如果界限距离投掷石块的地方很远，那么投掷石块的距离就应被视为村庄界限。按照之前说明的方式，即在被围绕的村庄中。
"混合"意味着混淆。在这里，意指在房屋住宅区域、村庄和村庄界限中。因为曾说过："在不恰当的时间进入被围绕的村庄，逾越其界限，犯轻罪；进入未被围绕的村庄的区域，犯轻罪。"所以应该避免村庄和村庄界限的混淆，因此他说："在不恰当的时间进入村庄等情况下，应该了解不混淆的判定。"在这里，有些人说："对于被围绕的村庄逾越其界限，对于未被围绕的村庄逾越可划分界限的地方，会犯不恰当进入村庄的罪"，这种说法不应接受。在词语解释中曾说："对于被围绕的村庄逾越其界限，犯轻罪；对于未被围绕的村庄进入其区域，犯轻罪。"应该了解的是，对于未被围绕的村庄，从住宅区域开始，进入第二个投掷石块距离所定义的村庄界限时会犯罪。因此在不恰当进入村庄的戒律注释中说："未被围绕的村庄的区域，应按照不当取用的方式理解。"在母法注释中也说："既然展示了未被围绕的村庄的区域，就应该根据这一点在不恰当进入村庄等情况下确定犯罪。"如果是这样，岂不是与"在不恰当的时间进入村庄"相矛盾？不矛盾，因为村庄界限也被村庄一词包含。因此，对于被围绕的村庄逾越其界限，对于未被围绕的村庄进入其区域，会犯不恰当进入村庄的罪，这是此处应得出的结论。"不恰当进入村庄等"一词，通过"等"字还包括了站在房屋住宅区域等处获得的物品等情况。


Nikkhamitvā bahi indakhīlāti indakhīlato bahi nikkhamitvāti attho. Ettha ca vinayapariyāyena tāva ‘‘ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañca avasesaṃ arañña’’nti (pārā. 92) āgataṃ, suttantapariyāyena āraññikaṃ bhikkhuṃ sandhāya ‘‘āraññakaṃ nāma senāsanaṃ pañcadhanusatikaṃ pacchima’’nti (pārā. 654) āgataṃ. Vinayasuttantā ubhopi pariyāyadesanā nāma, abhidhammo pana nippariyāyadesanā. Nippariyāyato ca gāmavinimuttaṃ ṭhānaṃ araññameva hotīti abhidhammapariyāyena araññaṃ dassetuṃ ‘‘nikkhamitvā bahi indakhīlā’’ti (vibha. 529) vuttaṃ. ‘‘Ācariyadhanu nāma pakatihatthena navavidatthippamāṇaṃ, jiyāya pana āropitāya catuhatthappamāṇa’’nti vadanti. Lesokāsanisedhanatthanti ‘‘mayā neva gāme, na araññe haṭaṃ, ghare vā gharūpacāresu vā gāmūpacāresu vā aññatarasmi’’nti vattuṃ mā labhatūti vuttaṃ hoti.

Kappiyanti anurūpavasena vuttaṃ. Akappiyampi pana appaṭiggahitañce, adinnasaṅkhyameva gacchati. Pariccāgādimhi akate ‘‘idaṃ mayhaṃ santaka’’nti aviditampi parapariggahitameva mātāpitūnaṃ accayena mandānaṃ uttānaseyyakānaṃ dārakānaṃ santakamiva.

Yassa vasena puriso thenoti vuccati, taṃ theyyanti āha ‘‘avaharaṇacittassetaṃ adhivacana’’nti. Saṅkhā-saddo ñāṇakoṭṭhāsapaññattigaṇanādīsu dissati. ‘‘Saṅkhāyekaṃ paṭisevatī’’tiādīsu (ma. ni. 2.168) hi ñāṇe dissati. ‘‘Papañcasaññāsaṅkhā samudācarantī’’tiādīsu (ma. ni. 1.204) koṭṭhāse. ‘‘Tesaṃ tesaṃ dhammānaṃ saṅkhā samaññā’’tiādīsu (dha. sa. 1313) paññattiyaṃ. ‘‘Na sukaraṃ saṅkhātu’’ntiādīsu (dha. pa. 196; apa. thera. 1.

以下是巴利文的完整直译：
“走出去，外面是天神”意指“从天神那里走出去”。在这里，根据戒律的定义，“除了村庄和村庄的界限之外，其余是荒野”是指（戒律文 92），根据经典的定义，提到“荒野的僧侣，名为五根的最后一个营地”是指（戒律文 654）。戒律和经典的两者都是定义的名词，而阿毗达摩则是无定义的名词。从无定义的角度来看，被村庄解放的地方就是荒野，因此为了展示荒野，提到“走出去，外面是天神”是指（分论 529）。“教师的弓被称为，普通的手持九个手指的量度，而从身体上抬起的量度为四个手指的量度”是这样说的。为了避免在“我既不被村庄、也不被荒野所驱逐，也不在房屋或房屋区域或村庄区域的某个地方”中被说出。
“适当”是根据相应的情况来说的。而“不适当”则是指未被接受的，只有不被接受的数量才算数。在放弃等事情中，如果说“这是我所拥有的”，即使不知情也只是被他人所占有，正如父母所拥有的那些孩子，甚至是那些迟钝的孩子。
“因他而称为人”的意思是“这是对意图的称谓”。“计数”这个词出现在知识的境界、定义的计算等方面。在“计数一个”这个表述中（中部尼科 2.168）可以看到知识的体现。在“广泛的意识的计数”这个表述中（中部尼科 1.204）可以看到境界。在“这些法的计数是相同的”这个表述中（法句 1313）可以看到定义。在“计数并不容易”这个表述中（法句 196；阿毗达摩长老 1.

10.2) gaṇanāyaṃ. Tattha koṭṭhāsavacanaṃ saṅkhā-saddaṃ sandhāyāha ‘‘saṅkhāsaṅkhātanti atthato eka’’nti. Tenāha ‘‘koṭṭhāsassetaṃ adhivacana’’nti. Papañcasaṅkhāti taṇhāmānadiṭṭhisaṅkhātā papañcakoṭṭhāsā. ‘‘Eko cittakoṭṭhāsoti yañca pubbabhāge avaharissāmīti pavattaṃ cittaṃ, yañca gamanādisādhakaṃ parāmasanādisādhakaṃ vā majjhe pavattaṃ, yañca ṭhānācāvanappayogasādhakaṃ, tesu ayameveko pacchimo cittakoṭṭhāso idhādhippeto’’ti keci vadanti. Cūḷagaṇṭhipade pana ‘‘ūnamāsakamāsakaūnapañcamāsakapañcamāsakāvaharaṇacittesu eko cittakoṭṭhāso’’ti vuttaṃ. ‘‘Anekappabhedattā cittassa eko cittakoṭṭhāsoti vutta’’nti mahāgaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ. Idamevettha sundarataraṃ ‘‘theyyacittasaṅkhāto eko cittakoṭṭhāso’’ti vuttattā. Theyyasaṅkhātenāti theyyacittakoṭṭhāsena karaṇabhūtena, na vissāsatāvakālikādigāhavasappavattacittakoṭṭhāsenāti vuttaṃ hoti.

Abhiyogavasenāti aḍḍakaraṇavasena. Abhiyuñjatīti codeti, aḍḍaṃ karotīti attho. Parikappitaṭṭhānanti okāsaparikappanavasena parikappitappadesaṃ. Suṅkaghātanti ettha rājūnaṃ deyyabhāgassa etaṃ adhivacanaṃ suṅkoti, so ettha haññati adatvā gacchantehīti suṅkaghāto. ‘‘Ettha paviṭṭhehi suṅko dātabbo’’ti rukkhapabbatādisaññāṇena niyamitappadesassetaṃ adhivacanaṃ.

Pañcavīsatiavahārakathāvaṇṇanā

Ākulāti saṅkulā. Luḷitāti viloḷitā. Katthacīti ekissāya aṭṭhakathāyaṃ. Ekaṃ pañcakaṃ dassitanti ‘‘parapariggahitañca hoti, parapariggahitasaññī ca, garuko ca hoti parikkhāro pañcamāsako vā atirekapañcamāsako vā, theyyacittañca paccupaṭṭhitaṃ hoti, āmasati, āpatti dukkaṭassa. Phandāpeti, āpatti thullaccayassa. Ṭhānā cāveti, āpatti pārājikassā’’ti (pārā. 122) evaṃ vuttapañcaavahāraṅgāni ekaṃ pañcakanti dassitaṃ. Dve pañcakāni dassitānīti ‘‘chahākārehi adinnaṃ ādiyantassa āpatti pārājikassa. Na ca sakasaññī, na ca vissāsaggāhī, na ca tāvakālikaṃ, garuko ca hoti parikkhāro pañcamāsako vā atirekapañcamāsako vā, theyyacittañca paccupaṭṭhitaṃ hoti, āmasati, āpatti dukkaṭassa. Phandāpeti, āpatti thullaccayassa. Ṭhānā cāveti, āpatti pārājikassā’’ti evaṃ vuttesu chasu padesu ekaṃ apanetvā avasesāni pañca padāni ekaṃ pañcakanti dassetvā heṭṭhā vuttapañcakañca gahetvā dve pañcakāni dassitāni. Ettha panāti ‘‘pañcahākārehi adinnaṃ ādiyantassā’’tiādīsu. Sabbehipi padehīti ‘‘parapariggahitañca hotī’’tiādīhi padehi. Labbhamānāniyeva pañcakānīti pañcavīsatiyā avahāresu labbhamānapañcakāni.

Pañcannaṃ avahārānaṃ samūho pañcakaṃ, sako hattho sahattho, tena nibbatto, tassa vā sambandhīti sāhatthiko, avahāro. Sāhatthikādi pañcakaṃ sāhatthikapañcakanti ādipadavasena nāmalābho daṭṭhabbo kusalādittikassa kusalattikavohāro viya. Imināva nayena pubbapayogādi pañcakaṃ pubbapayogapañcakaṃ, theyyāvahārādi pañcakaṃ theyyāvahārapañcakanti nāmalābho daṭṭhabboti. Tatiyapañcamesu pañcakesūti sāhatthikapañcakatheyyāvahārapañcakesu. Labbhamānapadavasenāti sāhatthikapañcake labbhamānassa nissaggiyāvahārapadassa vasena theyyāvahārapañcake labbhamānassa parikappāvahārapadassa ca vasena yojetabbanti attho.


以下是巴利文的完整直译：
关于计数。这里提到的“计数”是指“计数的定义是单一的”。因此说“这是定义的内容”。“广泛的意识”是指欲望、名声和见解的计数，广泛的意识的定义。“一个意识的计数”是指“我将在前面提到的意识，以及在行走等方面的意识，或者在中间的意识，或者在地方的上下文中产生的意识，这个意识就是此处所指的最后一个意识”，有些人这样说。而在《小集》中提到“在缺少的月份、缺少的五个月、缺少的五个月的意识中，有一个意识的计数”。“由于多样性，意识被称为一个意识的计数”，在《大集》和《中集》中都有提到。在这里，显得更加美好的是“被称为他者的意识的一个意识的计数”。“被称为他者的意思是以他者的意识作为基础，而不是以信任、暂时的、依赖他者的意识作为基础”。
“以指控的方式”是指以中介的方式。“指控”是指“进行指控，进行干预”的意思。“指定的地方”是指以空间的安排进行的指定区域。“苏卡哈”的意思是这里是国王的应得部分，这里的“苏卡”是指“没有给予就离开”，因此“苏卡”是指“在此处进入的地方应给予”。
二十五种行为的解释
“混乱”是指混合。“摇动”是指翻动。“在某处”是指在某个注释中。“一个五个”是指“也有被他人占有的，且被他人占有的意识是重的，可能是五个月的或超过五个月的，且被称为他者的意识是存在的，因而产生，犯轻罪。使其动摇，犯重罪。改变地方，犯出家罪”是这样说的（戒律文 122），因此被称为一个五个。提到“两个五个”的意思是“在六种形式中占有他人的，犯出家罪。而且不是自我意识，也不是信任的接受者，也不是暂时的，且可能是五个月的或超过五个月的，且被称为他者的意识是存在的，因而产生，犯轻罪。使其动摇，犯重罪。改变地方，犯出家罪”这样提到的六个地方中，去掉一个，剩下的五个地方被称为一个五个。这里的“在五种形式中占有他人的”是指。所有的地方也都是“被他人占有”。
“获得的五个”是指二十五种行为中的五个，自己的手与他人的手，因此有联系，称为“有手的行为”。“有手的行为”被称为“有手的五个”，应当理解为善的行为的名称就像善的行为的用法一样。以此类推，前面的行为五个被称为“前面的行为五个”，被称为“他者的行为五个”。在第三和第五中，这些五个则是“有手的五个”和“他者的行为五个”。“获得的地方”是指“有手的五个的获得”，是指“他者的行为五个的获得”的意思。


Āṇattiyā nibbatto avahāro āṇattiko. Nissajjanaṃ nissaggo, suṅkaghātaṭṭhāne parikappitokāse vā ṭhatvā bhaṇḍassa bahi pātanaṃ. Nissaggova nissaggiyo. Kiriyāsiddhito puretarameva pārājikāpattisaṅkhātaṃ atthaṃ sādhetīti atthasādhako. ‘‘Asukassa bhaṇḍaṃ yadā sakkosi, tadā avaharā’’ti evarūpo hi āṇāpanapayogo parassa telakumbhiyā pādagghanakaṃ telaṃ avassaṃ pivanakānaṃ upāhanādīnaṃ nikkhepapayogo ca āṇattassa bhaṇḍaggahaṇato upāhanādīnaṃ telapātanato ca puretarameva pārājikāpattisaṅkhātaṃ atthaṃ sādheti. Sāhatthikapayogopi hi evarūpo atthasādhakoti vuccati. Vuttañhetaṃ mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) –

‘‘Atthasādhako nāma ‘asukassa bhaṇḍaṃ yadā sakkosi, tadā taṃ avaharā’ti āṇāpeti. Tattha sace paro anantarāyiko hutvā taṃ avaharati, āṇāpakassa āṇattikkhaṇeyeva pārājikaṃ. Parassa vā pana telakumbhiyā pādagghanakaṃ telaṃ avassaṃ pivanakāni upāhanādīni pakkhipati, hatthato muttamatteyeva pārājika’’nti.

Dhurassa nikkhipanaṃ dhuranikkhepo. Ārāmābhiyuñjanādīsu attano ca parassa ca dānaggahaṇesu nirussāhabhāvāpajjanaṃ. Sahatthā avaharatīti sahatthena gaṇhāti. ‘‘Asukassa bhaṇḍaṃ avaharā’’ti aññaṃ āṇāpetīti etthāpi āṇāpakassa āṇattikkhaṇeyeva āpatti daṭṭhabbā. Yadi evaṃ imassa, atthasādhakassa ca ko visesoti? Taṅkhaṇaññeva gahaṇe niyuñjanaṃ āṇattikapayogo, kālantarena gahaṇatthaṃ niyogo atthasādhakoti ayametesaṃ viseso. Tenevāha – ‘‘asukassa bhaṇḍaṃ yadā sakkosi, tadā avaharāti āṇāpetī’’ti. Ettha ca āṇāpanapayogova atthasādhakoti dassito, sāhatthikavasenapi atthasādhakapayogo pana upari āvi bhavissati. Dhuranikkhepo pana upanikkhittabhaṇḍavasena veditabboti idaṃ nidassanamattaṃ. Ārāmābhiyuñjanādīsupi tāvakālikabhaṇḍadeyyānaṃ adānepi eseva nayo.

‘‘Āṇattivasenapubbapayogo veditabbo’’ti vuttattā anantarāyena gaṇhantassa ‘asukassa bhaṇḍaṃ avaharā’ti āṇāpanaṃ bhaṇḍaggahaṇato pubbattā pubbapayogo, payogena saha vattamāno avahāro sahapayogo, ‘‘asukaṃ nāma bhaṇḍaṃ harissāmā’’ti saṃvidahitvā sammantayitvā avaharaṇaṃ saṃvidāvahāro. Saṅketakammaṃ nāma pubbaṇhādikālaparicchedavasena sañjānanakammaṃ, nimittakammaṃ nāma saññuppādanatthaṃ akkhinikhaṇanādinimittakaraṇaṃ. Ṭhānācāvanavasena sahapayogoti idaṃ pana nidassanamattaṃ daṭṭhabbaṃ, khilasaṅkamanādīsupi asati ca ṭhānācāvane sahapayogo daṭṭhabbo. Vuttañhetaṃ mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) ‘‘ṭhānācāvanavasena khilādīni saṅkāmetvā khettādiggahaṇavasena ca sahapayogo veditabbo’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
由戒律所产生的行为是戒律的。放弃是放弃，在税收征收的地方，或者在规定的地方，站着说话，物品被抛弃。放弃就是放弃。由于行为的成功，之前所说的被称为出家罪的意义被确定。因此说“某个物品，如果你能拿到，那就拿走”，这种类型的命令确实是在他人面前的油罐，必然要被倒出的，关于油罐的物品的收取，必然要被倒出的，早已被称为出家罪的意义被确定。即使是有手的行为，这种类型的行为也被称为意义的实现。对此在《母法注释》中有这样的说法（疑问 章节 8 第二出家罪的解释）：
“被称为意义的实现，即‘某个物品，如果你能拿到，那就拿走’的命令。如果他人由于障碍而拿走，命令者在命令的瞬间便犯出家罪。或者他人将油罐中的必然要被倒出的油和其他物品放入，手上稍微放松便犯出家罪。”
“负担的放置”是指负担的放置。在园林的施舍等方面，涉及到自己和他人在接受施舍时的无所顾忌的行为。用双手拿着，意指用双手抓取。“某个物品，如果你能拿到”是指另一个命令。这里也应当看到命令者在命令的瞬间便会犯罪。如果是这样，那么对于意义的实现有什么特别之处呢？在那时的抓取中，命令的使用，时间间隔的抓取目的，这就是它们的特别之处。因此说“某个物品，如果你能拿到，那就拿走”。在这里，命令的使用被视为意义的实现，而用双手的方式也被视为意义的实现。负担的放置则应当被视为被放置的物品，这是仅仅作为示例的说明。在园林的施舍等方面，即使是暂时的物品的给予也是同样的道理。
“由于命令的使用，之前的使用应当被理解”，因此在障碍的情况下抓取的“某个物品，如果你能拿到”的命令是因为物品的收取，之前的使用，行为的实施，行为的实现，意指“我们将拿走某个物品”。“指示性行为”是指根据早晨等时间的划分进行的识别行为，“指示性行为”是指为了产生意识而进行的眼睛的挖掘等行为。根据地方的上下文，行为的实施是仅仅作为示例的说明，关于摇动和其他行为的上下文中，地方的上下文也应当被视为行为的实施。对此在《母法注释》中有这样的说法（疑问 章节 8 第二出家罪的解释）：“根据地方的上下文，摇动等行为应当与田地等的收取相结合。”


Theno vuccati coro, tassa bhāvo theyyaṃ, tena avaharaṇaṃ theyyāvahāro. Yo hi sandhicchedādīni katvā adissamāno avaharati, tulākūṭamānakūṭakūṭakahāpaṇādīhi vā vañcetvā gaṇhāti, tassevaṃ gaṇhato avahāro theyyāvahāro. Pasayha abhibhavitvā avaharaṇaṃ pasayhāvahāro. Yo hi pasayha balakkārena paresaṃ santakaṃ gaṇhāti gāmaghātakādayo viya, attano pattabalito vā vuttanayena adhikaṃ gaṇhāti rājabhaṭādayo viya, tassevaṃ gaṇhato avahāro pasayhāvahāro. Bhaṇḍavasena ca okāsavasena ca parikappetvā avaharaṇaṃ parikappāvahāro. Tiṇapaṇṇādīhi aṅgulimuddikādiṃ paṭicchādetvā pacchā tassa paṭicchannassa avaharaṇaṃ paṭicchannāvahāro. Kusaṃ saṅkāmetvā avaharaṇaṃ kusāvahāro.

Tulayitvāti upaparikkhitvā. Sāmīcīti vattaṃ, āpatti pana natthīti adhippāyo. Mahājanasammaddoti mahājanasaṅkhobho. Bhaṭṭhe janakāyeti apagate janakāye. ‘‘Idañca kāsāvaṃ attano santakaṃ katvā etasseva bhikkhuno dehī’’ti kiṃkāraṇā evamāha? Cīvarasāmikena yasmā dhuranikkhepo kato, tasmā tassa adinnaṃ gahetuṃ na vaṭṭati. Avahārakopi vippaṭisārassa uppannakālato paṭṭhāya cīvarasāmikaṃ pariyesanto vicarati ‘‘dassāmī’’ti, cīvarasāmikena ca ‘‘mameta’’nti vutte etenapi avahārakena ālayo pariccatto, tasmā evamāha. Yadi evaṃ cīvarasāmikoyeva ‘‘attano santakaṃ gaṇhāhī’’ti kasmā na vuttoti? Ubhinnampi kukkuccavinodanatthaṃ. Kathaṃ? Avahārakassa ‘‘mayā sahatthena na dinnaṃ, bhaṇḍadeyyameta’’nti kukkuccaṃ uppajjeyya, itarassa ‘‘mayā paṭhamaṃ dhuranikkhepaṃ katvā pacchā adinnaṃ gahita’’nti kukkuccaṃ uppajjeyyāti.

Samagghanti appagghaṃ. Dāruatthaṃ pharatīti dārūhi kattabbakiccaṃ sādheti. Mayi santetiādi sabbaṃ raññā pasādena vuttaṃ, ‘‘therena pana ananucchavikaṃ kata’’nti na maññitabbaṃ.

Ekadivasaṃ dantakaṭṭhacchedanādinā yā ayaṃ agghahāni vuttā, sā sabbā bhaṇḍasāminā

Kiṇitvā gahitameva sandhāya vuttā, sabbaṃ panetaṃ aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ. Pāsāṇañca sakkharañca pāsāṇasakkharaṃ. Dhāreyyatthaṃ vicakkhaṇoti imasseva vivaraṇaṃ ‘‘āpattiṃ vā anāpattiṃ vā’’tiādi.

Pañcavīsatiavahārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Akkhadassāti ettha akkha-saddena kira vinicchayasālā vuccati. Tattha nisīditvā vajjāvajjaṃ passantīti akkhadassā vuccanti dhammavinicchanakā. Haneyyunti ettha hananaṃ nāma hatthapādādīhi pothanañceva sīsādicchedanañca hotīti āha – ‘‘haneyyunti potheyyuñceva chindeyyuñcā’’ti. Teneva padabhājaniyañca ‘‘hatthena vā pādena vā kasāya vā vettena vā aḍḍhadaṇḍakena vā chejjāya vā haneyyu’’nti vuttaṃ. Tattha aḍḍhadaṇḍakenāti dvihatthappamāṇena rassamuggarena veḷupesikāya vā. Chejjāyāti hatthapādasīsādīnaṃ chedanena. Nīhareyyunti gāmanigamādito nīhareyyuṃ. Corosi…pe… thenosīti ettha ‘‘paribhāseyyu’’nti padaṃ ajjhāharitvā attho veditabboti āha ‘‘corosīti evamādīni ca vatvā paribhāseyyu’’nti.

93. Yaṃ taṃ bhaṇḍaṃ dassitanti sambandho. Yattha yattha ṭhitanti bhūmiādīsu yattha yattha ṭhitaṃ. Yathā yathā ādānaṃ gacchatīti bhūmiādīsu ṭhitaṃ bhaṇḍaṃ sabbaso aggahaṇepi yena yena ākārena gahaṇaṃ upagacchati.

Bhūmaṭṭhakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“被称为盗贼”，他的状态是他者，因此拿取是他者的行为。谁确实在切断契约等情况下，偷偷拿取，或者通过天平、砝码等手段欺骗他人，因而被称为“拿取”的行为是他者的行为。通过压制并征服进行拿取的行为被称为压制的行为。谁用压制的力量拿取他人的财物，像村庄的屠夫等，或者以自己的力量，按照所说的方式额外拿取，像国王的士兵等，这样的拿取被称为压制的行为。通过物品和地方的安排进行拿取的行为被称为安排的行为。用草、树叶等遮住手指，随后对被遮住的物品进行拿取的行为被称为遮住的行为。用草捆扎进行拿取的行为被称为草的行为。
“经过衡量”是指经过考察。“适当”是指适合，然而并没有犯错的意思。“大众的骚动”是指大群众的骚动。“在士兵的家族中”是指士兵的家族已经消失。“这是我的袈裟，请将其交给这位僧侣”，为什么这样说？因为袈裟的持有者已经进行了重负的放置，因此不适合拿取。拿取者在失去意识的情况下，开始寻找袈裟时说“我会给你”，而当袈裟的持有者说“这是我的”时，拿取者也因此被限制在了这个地方，因此这样说。如果是这样，为什么不说袈裟的持有者“要拿走自己的东西”？这是为了两者都能解除疑虑。如何解除？因为拿取者会产生疑虑“我没有用双手给出，这是物品的给予”，而另一方会产生疑虑“我首先进行了重负的放置，随后才拿取了”。
“合适”是指不贵重。“为了木材”是指用木材进行的工作。“我在这里”是指所有的事情都在国王的恩惠下说出，“而长老所做的则不应被认为是如此”。
某一天，因砍伐牙木等而产生的价值，都是以物品的持有者为依据而被拿取的，所有这些都应当按照注释师的标准来理解。石头和糖等的石头糖。为了保持而细致观察，这就是该说明的“无论是犯错还是不犯错”等等。
二十五种行为的解释已完成。
“看见眼睛”，这里用“眼睛”这个词是指判断的地方。在那里坐着观察可取与不可取的，称为“看见眼睛”的是法的判断者。“杀死”是指杀戮的意思，杀戮是指用手脚等进行的打击和头部的切割，因此说“杀死”是指打击和切割。因此也说“用手或脚、袈裟、衣物、半棍子等进行的打击和切割”。其中“半棍子”是指用双手的长度，像细棍子一样。切割是指对手脚头部等的切割。“可以取出”是指从村庄或城镇中取出。“你是盗贼……等……被称为盗贼”，在这里“应当被说出”的词是指“盗贼”，因此说“盗贼”是这样说的。
“你所显示的物品”是指关系。在任何地方站立的地方，比如土地等，任何地方站立的物品，随处可见，所有的拿取都是以此为依据进行的。
土地的解释。

94.Phandāpeti, sabbattha dukkaṭamevāti ettha ‘‘uṭṭhahissāmī’’ti phandāpetvā puna anuṭṭhahitvā tattheva sayantassapi aṅgapaccaṅgaṃ aphandāpetvā ekapayogena uṭṭhahantassapi dukkaṭamevāti daṭṭhabbaṃ. Aññasmiṃ vā gamanassaanupakāreti yathā dvārapidahane kumbhiṭṭhānagamanassa anupakārattā anāpatti, evaṃ aññasmiṃ vā gamanassa anupakāre kāyavacīkamme anāpatti. Vācāya vācāyāti ekekatthadīpikāya vācāya vācāya. Upaladdhoti ñāto. Puññāni ca karissāmāti ettha ‘‘musāvādaṃ katvā puññāni karissāmāti vadantassa dukkaṭamevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ, taṃ imasmiṃyeva padese aṭṭhakathāvacanena virujjhati. Tathā hi ‘‘yaṃ yaṃ vacanaṃ musā, tattha tattha pācittiya’’nti ca ‘‘na hi adinnādānassa pubbapayoge pācittiyaṭṭhāne dukkaṭaṃ nāma atthī’’ti ca vakkhati. Evaṃ pana vutte na virujjhati ‘‘musāvādaṃ katvā puññāni ca karissāmāti vadantassa pācittiyena saddhiṃ dukkaṭa’’nti. Tathā hi ‘‘akappiyapathaviṃ khaṇantānaṃ dukkaṭehi saddhiṃ pācittiyānīti mahāpaccariyaṃ vutta’’nti ca ‘‘yathā ca idha, evaṃ sabbattha pācittiyaṭṭhāne dukkaṭā na muccatī’’ti ca vakkhati. Sace pana kusalacitto ‘‘puññāni karissāmā’’ti vadati, anāpatti ‘‘buddhapūjaṃ vā dhammapūjaṃ vā saṅghabhattaṃ vā karissāmāti kusalaṃ uppādeti, kusalacittena gamane anāpattī’’ti ca ‘‘yathā ca idha, evaṃ sabbattha atheyyacittassa anāpattī’’ti ca vakkhamānattā.

Pamādalikhitanti veditabbanti aparabhāge potthakāruḷhakāle pamajjitvā likhitanti veditabbaṃ. Pāḷiyaṃ sesaaṭṭhakathāsu ca ‘‘kudālaṃ vā piṭakaṃ vā’’ti idameva dvayaṃ vatvā vāsipharasūnaṃ avuttattā tesampi saṅkhepaṭṭhakathādīsu āgatabhāvaṃ dassetuṃ ‘‘saṅkhepaṭṭhakathāyaṃ pana mahāpaccariyañcā’’tiādi vuttaṃ. Theyyacittena katattā ‘‘dukkaṭehi saddhiṃ pācittiyānī’’ti vuttaṃ. Tato paraṃ sabbakiriyāsūti bījaggahaṇato paraṃ kattabbakiriyāsu. Sabbaṃ purimanayenevāti yāva piṭakapariyosānā hatthavārapadavāresu dukkaṭaṃ.

Therehi dassitanti pubbapayogasahapayogadukkaṭesu asammohatthaṃ samodhānetvā dhammasaṅgāhakattherehi dassitaṃ. ‘‘Sabbesampi dukkaṭānaṃ imesuyeva aṭṭhasu saṅgahetabbabhāvato itarehi sattahi dukkaṭehi vinimuttaṃ vinayadukkaṭeyeva saṅgahetabba’’nti vadanti. Dasavidhaṃ ratananti ‘‘muttā maṇi veḷuriyo saṅkho silā pavāḷaṃ rajataṃ jātarūpaṃ lohitaṅgo masāragalla’’nti evamāgataṃ dasavidhaṃ ratanaṃ.

‘‘Maṇi muttā veḷuriyo ca saṅkho,

Silā pavāḷaṃ rajatañca hemaṃ;

Salohitaṅgañca masāragallaṃ,

Daseti dhīro ratanāni jaññā’’ti. –

Hi vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“使其动摇”，无论何处都是轻罪，这里“我会起身”是指使其动摇，然后再次站起，甚至在那儿躺着时，身体的每一个部分都不应被使动摇，因此从单一的行为中起身时也是轻罪。或者在其他地方的移动不应造成障碍，比如在两条路的火焰中，因移动而不造成障碍是无罪的，同样在其他地方的移动不造成障碍的身体和语言的行为也是无罪的。通过语言进行语言的交流是指在每一个地方的详细说明。被发现是指被知道。并且“我将做功德”，在这里“通过说谎而做功德”的人，确实在三种集合的情况下被称为轻罪，这在此处的注释中与之相悖。确实“任何语言是谎言的地方，那里都是出家罪”，并且“对于不偷盗的初步行为的出家罪的地方并没有轻罪的意思”。如此说来并不矛盾，“通过说谎而做功德”的人，因出家罪而产生轻罪。确实“对于不合适的土地的开采，因轻罪而与出家罪相连”被称为大出家罪，并且“如同在这里，所有地方的出家罪不会被解除”。
如果善心的人说“我们将做功德”，则是无罪的，“进行佛陀的供养、法的供养、僧的供养”是产生善的，因善心的移动是无罪的，并且“如同在这里，所有地方的善心是无罪的”。
“写下的记录”应当被理解为在稍后的书籍中因懈怠而写下。巴利文和其他注释中提到“铁锹或箱子”，这两者在讲述的过程中未被提及，因此在简要的注释中提到“在简要的注释中，还有大出家罪”。因他者的意识而产生的行为被称为“与轻罪相连的出家罪”。之后，所有的行为是指在抓取种子的情况下，进行的应当的行为。所有的事情都是按照之前的方法，直到箱子的结束，手与脚的地方都是轻罪。
“在那里显示”是指在初步行为和伴随行为的轻罪中，为了不迷失而被总结的，法的收集者们所显示的。“所有的轻罪都是这些八种应当被收集的，其他七种轻罪则应当被视为被解放的，仅仅是法的轻罪”。十种宝物是指“珍珠、宝石、琉璃、石头、珊瑚、银、金、赤铜、蜜蜡、石榴”，这样十种宝物。
“宝石、珍珠和琉璃，
石头、珊瑚、银和金；
赤铜和蜜蜡、石榴，
智慧者展示宝物的价值。”
如是所说。


Sattavidhaṃdhaññanti sāli vīhi yavo kaṅgu kudrūso varako godhumoti idaṃ sattavidhaṃ dhaññaṃ. Āvudhabhaṇḍādinti ādi-saddena tūriyabhaṇḍaitthirūpādiṃ saṅgaṇhāti. Anāmasitabbe vatthumhi dukkaṭaṃ anāmāsadukkaṭaṃ. Durupaciṇṇadukkaṭanti ‘‘na kattabba’’nti vāritassa katattā duṭṭhu āciṇṇaṃ caritanti durupaciṇṇaṃ, tasmiṃ dukkaṭaṃ durupaciṇṇadukkaṭaṃ. Vinaye paññattaṃ dukkaṭaṃ vinayadukkaṭaṃ. ‘‘Saṅghabhedāya parakkamatī’’ti sutvā taṃnivāraṇatthāya ñāte atthe avadantassa ñātadukkaṭaṃ. Ekādasa samanubhāsanā nāma bhikkhupātimokkhe cattāro yāvatatiyakā saṅghādisesā, ariṭṭhasikkhāpadanti pañca, bhikkhunīpātimokkhe ekaṃ yāvatatiyakaṃ pārājikaṃ, cattāro saṅghādisesā, caṇḍakāḷīsikkhāpadanti cha. Vassāvāsādiṃ paṭissuṇitvā na sampādentassa paṭissavanimittaṃ dukkaṭaṃ paṭissavadukkaṭaṃ.

Pubbasahapayoge ca, anāmāsadurupaciṇṇe;

Vinaye ceva ñāte ca, ñattiyā ca paṭissave;

Aṭṭhete dukkaṭā vuttā, vinaye vinayaññunā.

Sahapayogato paṭṭhāya cettha purimā purimā āpattiyo paṭippassambhantīti āha ‘‘atha dhuranikkhepaṃ akatvā’’tiādi. Tattha ‘‘dhuranikkhepaṃ akatvā’’ti vuttattā dhuranikkhepaṃ katvā khaṇantassa purimāpattiyo na paṭippassambhantīti daṭṭhabbaṃ. Viyūhanadukkaṭaṃ paṭippassambhati, uddharaṇadukkaṭe patiṭṭhātīti idaṃ pāḷiyaṃ āgatānukkamena dassetuṃ vuttaṃ. Yadi pana paṃsuṃ uddharitvā saussāhova puna khaṇati, uddharaṇadukkaṭaṃ paṭippassambhati, khaṇanadukkaṭe patiṭṭhāti.

Kataṃ karaṇaṃ kiriyāti atthato ekanti āha ‘‘virūpā sā kiriyā’’ti. Idāni vuttamevatthaṃ parivārapāḷiyā nidassento ‘‘vuttampi ceta’’ntiādimāha. Tattha aparaddhaṃ viraddhaṃ khalitanti sabbametaṃ yañca dukkaṭanti ettha vuttassa dukkaṭassa pariyāyavacanaṃ. Yañhi duṭṭhu kataṃ, virūpaṃ vā kataṃ , taṃ dukkaṭaṃ. Taṃ panetaṃ yathā satthārā vuttaṃ, evaṃ akatattā aparaddhaṃ, kusalaṃ virajjhitvā pavattattā viraddhaṃ, ariyavaṃsappaṭipadaṃ anāruḷhattā khalitaṃ. Yaṃ manusso kareti idaṃ panettha opammanidassanaṃ. Tassattho – yathā yaṃ loke manusso āvi vā yadi vā raho pāpaṃ karoti, taṃ dukkaṭanti pavedenti, evamidampi buddhapaṭikuṭṭhena lāmakabhāvena pāpaṃ, tasmā dukkaṭanti veditabbanti.

Yathā dukkhā, kucchitā vā gati dugatīti vattabbe ‘‘duggatī’’ti vuttaṃ, yathā ca kaṭukaṃ phalametassāti kaṭukaphalanti vattabbe ‘‘kaṭukapphala’’nti vuttaṃ, evamidhāpi thūlattā accayattā ca thūlaccayanti vattabbe ‘‘thullaccaya’’nti vuttanti dassetuṃ ‘‘samparāye ca duggatī’’tiādimāha. Saṃyoge pana kate saṃyogaparassa rassattaṃ siddhamevāti manasi katvā ‘‘saṃyogabhāvo veditabbo’’ti ettakameva vuttaṃ. Ekassa mūleti ekassa santike. Accayo tena samo natthīti desanāgāmīsu accayesu tena samo thūlo accayo natthi. Tenetaṃ iti vuccatīti thūlattā accayassa etaṃ thullaccayanti vuccatīti attho.



Sattavidhaṃdhaññanti sāli vīhi yavo kaṅgu kudrūso varako godhumoti idaṃ sattavidhaṃ dhaññaṃ. Āvudhabhaṇḍādinti ādi-saddena tūriyabhaṇḍaitthirūpādiṃ saṅgaṇhāti. Anāmasitabbe vatthumhi dukkaṭaṃ anāmāsadukkaṭaṃ. Durupaciṇṇadukkaṭanti ‘‘na kattabba’’nti vāritassa katattā duṭṭhu āciṇṇaṃ caritanti durupaciṇṇaṃ, tasmiṃ dukkaṭaṃ durupaciṇṇadukkaṭaṃ. Vinaye paññattaṃ dukkaṭaṃ vinayadukkaṭaṃ. ‘‘Saṅghabhedāya parakkamatī’’ti sutvā taṃnivāraṇatthāya ñāte atthe avadantassa ñātadukkaṭaṃ. Ekādasa samanubhāsanā nāma bhikkhupātimokkhe cattāro yāvatatiyakā saṅghādisesā, ariṭṭhasikkhāpadanti pañca, bhikkhunīpātimokkhe ekaṃ yāvatatiyakaṃ pārājikaṃ, cattāro saṅghādisesā, caṇḍakāḷīsikkhāpadanti cha. Vassāvāsādiṃ paṭissuṇitvā na sampādentassa paṭissavanimittaṃ dukkaṭaṃ paṭissavadukkaṭaṃ.

Pubbasahapayoge ca, anāmāsadurupaciṇṇe;

Vinaye ceva ñāte ca, ñattiyā ca paṭissave;

Aṭṭhete dukkaṭā vuttā, vinaye vinayaññunā.

Sahapayogato paṭṭhāya cettha purimā purimā āpattiyo paṭippassambhantīti āha ‘‘atha dhuranikkhepaṃ akatvā’’tiādi. Tattha ‘‘dhuranikkhepaṃ akatvā’’ti vuttattā dhuranikkhepaṃ katvā khaṇantassa purimāpattiyo na paṭippassambhantīti daṭṭhabbaṃ. Viyūhanadukkaṭaṃ paṭippassambhati, uddharaṇadukkaṭe patiṭṭhātīti idaṃ pāḷiyaṃ āgatānukkamena dassetuṃ vuttaṃ. Yadi pana paṃsuṃ uddharitvā saussāhova puna khaṇati, uddharaṇadukkaṭaṃ paṭippassambhati, khaṇanadukkaṭe patiṭṭhāti.

Kataṃ karaṇaṃ kiriyāti atthato ekanti āha ‘‘virūpā sā kiriyā’’ti. Idāni vuttamevatthaṃ parivārapāḷiyā nidassento ‘‘vuttampi ceta’’ntiādimāha. Tattha aparaddhaṃ viraddhaṃ khalitanti sabbametaṃ yañca dukkaṭanti ettha vuttassa dukkaṭassa pariyāyavacanaṃ. Yañhi duṭṭhu kataṃ, virūpaṃ vā kataṃ , taṃ dukkaṭaṃ. Taṃ panetaṃ yathā satthārā vuttaṃ, evaṃ akatattā aparaddhaṃ, kusalaṃ virajjhitvā pavattattā viraddhaṃ, ariyavaṃsappaṭipadaṃ anāruḷhattā khalitaṃ. Yaṃ manusso kareti idaṃ panettha opammanidassanaṃ. Tassattho – yathā yaṃ loke manusso āvi vā yadi vā raho pāpaṃ karoti, taṃ dukkaṭanti pavedenti, evamidampi buddhapaṭikuṭṭhena lāmakabhāvena pāpaṃ, tasmā dukkaṭanti veditabbanti.

Yathā dukkhā, kucchitā vā gati dugatīti vattabbe ‘‘duggatī’’ti vuttaṃ, yathā ca kaṭukaṃ phalametassāti kaṭukaphalanti vattabbe ‘‘kaṭukapphala’’nti vuttaṃ, evamidhāpi thūlattā accayattā ca thūlaccayanti vattabbe ‘‘thullaccaya’’nti vuttanti dassetuṃ ‘‘samparāye ca duggatī’’tiādimāha. Saṃyoge pana kate saṃyogaparassa rassattaṃ siddhamevāti manasi katvā ‘‘saṃyogabhāvo veditabbo’’ti ettakameva vuttaṃ. Ekassa mūleti ekassa santike. Accayo tena samo natthīti desanāgāmīsu accayesu tena samo thūlo accayo natthi. Tenetaṃ iti vuccatīti thūlattā accayassa etaṃ thullaccayanti vuccatīti attho.


以下是巴利文的完整直译：
七种谷物为：水稻、糯米、大麦、小米、小黍、豆类、小麦。关于武器和器械等，以及乐器、女性形象等，都包括在内。对于不应触摸的事物，有不当的触摸罪。对于被禁止做的事情而做了，就是严重地违犯，称为不当行为罪。在戒律中制定的罪为戒律罪。听说"意图破坏僧团"，为阻止此事而说明已知情况的，为已知情况罪。
十一种僧团忏悔分别是：在比丘波提木叉中有四种到三次的僧残罪，阿利吒学处罪五条，在比丘尼波提木叉中有一条到三次的波罗夷罪，四条僧残罪，旃陀迦利学处罪六条。对于接受雨安居等，而未履行的，为发愿违约罪。
在最初的共同行为中，不当触摸和不当行为；
在戒律中，已知情况和发愿；
这八种罪在戒律中已被宣说。
从共同行为开始，之前的违犯将被消除。如果未放弃责任而挖掘，之前的违犯不会消除。挖掘罪将被消除，卸载罪将被确立。如果在移除尘土后又有热情地挖掘，卸载罪将被消除，挖掘罪将被确立。
行为、做、作为在本质上是一个。现在以变体解释已说过的意义。所有的过失、违背、失误都称为罪。凡是做得不好、做得丑陋的，都是罪。正如老师所说，因为未做而是过失，因违背善而发生，因未遵循圣者的道路而失误。这里举了一个人的比喻 - 就像人在世间公开或秘密地做坏事，人们称之为罪，同样，这也因佛陀的厌恶和低劣性质而是罪。
就像痛苦、可憎的道路，说"恶道"；就像其果实苦涩，说"苦果"；同样，因粗大和过失，说"重过"。在结合时，结合音节的缩短已经确定。在一个根源处，没有与之相同的粗大过失。因其粗大性，所以称为重过。


‘‘Sabbatthāpi āmasane dukkaṭaṃ phandāpane thullaccayañca visuṃ visuṃ theyyacittena āmasanaphandāpanapayogaṃ karontasseva hoti, ekapayogena gaṇhantassa pana uddhāre pārājikameva, na dukkaṭathullaccayānī’’ti vadanti. Sahapayogaṃ pana akatvāti ettha ‘‘pubbapayoge āpannāpattīnaṃ paṭippassaddhiyā abhāvato sahapayogaṃ katvāpi lajjidhammaṃ okkantena pubbapayoge āpannāpattiyo desetabbā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Aṭṭhakathāvacanaṃ pana kate sahapayoge pubbapayoge āpannāpattīnampi paṭippassaddhiṃ dīpeti, aññathā ‘‘sahapayogaṃ pana akatvā’’ti idaṃ visesanameva niratthakaṃ siyā. Yañca heṭṭhā vuttaṃ ‘‘sace panassa tatthajātake tiṇarukkhalatādimhi chinnepi lajjidhammo okkamati, saṃvaro uppajjati, chedanapaccayā dukkaṭaṃ desetvā muccatī’’ti, tampi sahapayoge kate pubbapayoge āpannāpattīnaṃ paṭippassaddhimeva dīpeti sahapayoge chedanapaccayā āpannadukkaṭasseva desanāya vuttattā. Sahapayogato paṭṭhāyevāti ca idaṃ sahapayogaṃ pattassa tato pubbe āpannānaṃ pubbapayogāpattīnampi paṭippassaddhiṃ dīpeti. Tena hi ayamattho viññāyati ‘‘yāva sahapayogaṃ na pāpuṇāti, tāva pubbe āpannāpattīnaṃ paṭippassaddhi na hoti, sahapayogaṃ pattakālato pana paṭṭhāya tāsampi paṭippassaddhi hotī’’ti, tasmā suṭṭhu upaparikkhitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ.

Bahukāpi āpattiyo hontu, ekameva desetvā muccatīti etthāyamadhippāyo – sace khaṇanaviyūhanuddharaṇesu dasa dasa katvā āpattiyo āpannā, tāsu uddharaṇe dasa āpattiyo desetvā muccati visabhāgakiriyaṃ patvā purimāpurimāpattīnaṃ paṭippassaddhattāti. Jātivasena pana samānakiriyāya āpannāpattiyo ekattena gahetvā ‘‘ekameva desetvā’’ti vuttaṃ, tasmā imināpi kurundaṭṭhakathāvacanena paṭhamaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttapurimāpattipaṭippassaddhimeva samatthayati, na pana ubhinnaṃ aṭṭhakathānaṃ atthato nānākaraṇaṃ atthi. Aparampettha pakāraṃ vaṇṇayanti ‘‘samānakiriyāsupi purimapurimakhaṇanapaccayā āpannāpattiyo pacchimapacchimakhaṇanaṃ patvā paṭippassambhantīti iminā adhippāyena ‘paṃsukhaṇanādīsu ca lajjidhamme uppanne bahukāpi āpattiyo hontu, ekameva desetvā muccatīti kurundaṭṭhakathāyaṃ vutta’’’nti. ‘‘Evañca sati ‘bahukāpi āpattiyo hontū’ti na vattabbaṃ bhaveyya, vuttañca, tasmā visabhāgakiriyameva patvā purimāpattīnaṃ paṭippassaddhiṃ icchanteneva bahukāsupi āpattīsu ekameva desetvā muccatīti imasmiṃ ṭhāne visuṃyeveko desanākkamo dassito’’tipi vadanti. Ayametesaṃ adhippāyo – yathā idha purimāpattīnaṃ paṭippassaddhi aṭṭhakathācariyappamāṇena gahitā, evaṃ bahukāsupi āpattīsu ekameva desetvā muccatīti idampi idha aṭṭhakathācariyappamāṇatoyeva veditabbaṃ. Yathā ca pāḷiyaṃ pācittiyaṭṭhānepi dukkaṭameva hotīti idha āveṇikaṃ katvā āpattiviseso dassito, evaṃ purimāpattīnaṃ paṭippassaddhiviseso ca desanāviseso ca aṭṭhakathācariyehi dassitoti.


以下是巴利文的完整直译：
“在任何情况下，若因触摸而产生罪，摇动而产生重过，只有在用心触摸和摇动时才会有罪。若以单一行为来触摸，则是破罗夷，而不是罪或重过。”有人这样说。关于共同行为未做的，若说“因缺乏先前的行为而未能消除先前的过失”，则应说明先前的过失，这在三个地方都有提及。注释中所说的，在做了共同行为后，先前的过失也应被消除，否则“未做共同行为”这一特指可能是无意义的。下文提到“如果在那里的草木等被砍伐后，仍然有羞耻感的行为出现，控制就会产生，砍伐的缘故会显示出罪”，也是在共同行为中，说明先前的过失应被消除，因共同行为中砍伐的缘故而产生的罪也被提及。自共同行为开始，说明共同行为的影响，以此说明先前的过失也应被消除。因此，这个意思是显而易见的：“只要未达到共同行为，就不会有先前过失的消除；当达到共同行为后，先前的过失也会被消除。”因此，必须仔细考虑并更合理地理解。
即使有很多过失，单一的说明也能消除，这里的意思是：如果在挖掘、摇动、卸载等方面有十种过失，那么在这些卸载中，显示出十种过失的情况下，因先前的过失而产生的消除。根据种族的相同行为，先前的过失也可统称为“单一的说明”，因此通过这一点，第一部大注释中提到的先前过失的消除是可以理解的，而不是两部注释在意义上的不同。此外，进一步的表达是：“即使在相同的行为中，因先前的挖掘而产生的过失，也会在后来的挖掘中被消除。”因此，若说“即使有很多过失，也不能说‘很多过失’”，那么就会显示出在相同的情况下，因先前的过失而产生的消除。这里的意思是：正如在这里先前过失的消除是由注释师所决定的，同样在许多过失中，单一的说明也能消除。
因此，正如在《巴利文》中，关于罪的地方也会有罪的显示，这里显示了特别的过失，因此先前过失的消除和说明的特别性也由注释师所显示。


Heṭṭhato osīdentoti ‘‘sāmikesu āgantvā apassitvā gatesu gaṇhissāmī’’ti theyyacittena heṭṭhābhūmiyaṃ osīdento. Bundenāti kumbhiyā heṭṭhimatalena. Evaṃ ekaṭṭhāne ṭhitāya kumbhiyā ṭhānācāvanaṃ chahi ākārehi veditabbanti sambandho. Valayaṃ nīharati, pārājikanti ākāsagataṃ akatvā ghaṃsitvā nīharantassa chinnakoṭito nīhaṭamatte pārājikaṃ. Ito cito ca sāretīti ghaṃsantoyeva ākāsagataṃ akatvā sāreti.

Chinnamattepārājikanti avassaṃ ce patati, chinnamatte pārājikaṃ. Paricchedoti ‘‘pañcamāsakaṃ vā atirekapañcamāsakaṃ vā’’ti vuttagaṇanaparicchedo. Apabyūhantoti ‘‘heṭṭhā ṭhitaṃ gaṇhissāmī’’ti hatthena dvidhā karonto. Upaḍḍhakumbhiyanti upaḍḍhapuṇṇāya kumbhiyā. Nanu ca aṭṭhakathācariyappamāṇena saṅkhepaṭṭhakathādīsu vuttampi kasmā na gahetabbanti āha – ‘‘vinayavinicchaye hi āgate garuke ṭhātabba’’nti. Vinayadhammatāti vinayagarukānaṃ dhammatā. Vinayagarukā hi vinayavinicchaye āgate garuke tiṭṭhanti. Vinayagarukatābyāpanatthañhi vinayagarukoyevettha vinaya-saddena vutto, vinayassa vā esā dhammatā tesaṃ garugāravaṭṭhānassa vinayavisayattā.

Idāni saṅkhepaṭṭhakathādīsu vuttaṃ pāḷiyāpi na sametīti dassento āha ‘‘apicā’’tiādi. Bhājananti pattādibhājanaṃ. Pattādiṃ apūretvā gaṇhantassa anuddhaṭepi mukhavaṭṭiparicchedo hoti, pūretvā gaṇhantassa pana uddharaṇakāle hotīti āha ‘‘mukhavaṭṭiparicchedena vā uddhārena vā’’ti. Yadā pana telakumbhīādīsu telādīnaṃ abahubhāvato bhājanaṃ nimujjāpetvā gaṇhituṃ na sakkā hoti, tadā mukhavaṭṭiparicchedeneva hoti. Cikkananti thaddhaṃ. Ākaḍḍhanavikaḍḍhanayogganti ettha abhimukhaṃ kaḍḍhanaṃ ākaḍḍhanaṃ, parato kaḍḍhanaṃ vikaḍḍhanaṃ. Paṭinīharitunti attano bhājanato paṭinīharituṃ. Hatthato muttamatte pārājikanti theyyacittena parasantakaggahaṇapayogassa katattā. Mahāaṭṭhakathāyameva ‘‘sacepi mariyādaṃ dubbalaṃ katvā sukkhataḷākassa udakanibbahanaṭṭhānaṃ udakaniddhamanatumbaṃ vā pidahati, aññato ca gamanamagge vā pāḷiṃ bandhati, sukkhamātikaṃ vā ujuṃ karoti, pacchā deve vuṭṭhe udakaṃ āgantvā mariyādaṃ bhindati, sabbattha bhaṇḍadeyya’’nti vuttattā ‘‘taṃ pana tattheva sukkhataḷāke sukkhamātikāya ujukaraṇavinicchayena virujjhatī’’ti vuttaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
在下方坐下时，他想："在主人们来到后未看见他们已经离开，我将抓取"，怀着盗窃之心在下层楼坐下。通过捆绑，在罐子的底部。如此在一个地方站立的罐子，其位置移动可以通过六种方式了解。他拉起环，判为僧伽脱离（重罪）时，未使其处于虚空，摩擦拉起，当切断末端被拉起时判为僧伽脱离。从这里到那里运载，即在摩擦时未使其处于虚空而运载。
仅仅切断时判为僧伽脱离，如果必定落下，仅仅切断时判为僧伽脱离。限定为："五个月或超过五个月"的计算限定。未移除，即"我将抓取下方站立的"，用手分成两部分。半个罐子，在半满的罐子中。然而为什么不接受在注释师的权威和摘要注释等中所说的呢？他说："在律法裁决中来临时应站立严肃"。律法本性，即律法严肃者的本性。因为律法严肃者在律法裁决来临时站立严肃。为了律法严肃者的行为，在此处律法一词被提及的正是律法严肃者，或这是律法的本性，因为在律法范围内有其严肃和尊重的地位。
现在显示在摘要注释等中所说的不符合巴利文，因此说"然而"等。器皿，即钵等器皿。未装满钵等时抓取，即使未移除也有口缘限定，但装满抓取时在移除时发生，所以说"通过口缘限定或移除"。当在油罐等中，因油等不多，无法浸没器皿抓取时，则仅通过口缘限定。坚硬，即刚硬。关于拉近和拉远适用性，这里向前拉称为拉近，从后方拉称为拉远。要带回，即要从自己的器皿带回。从手中释放的瞬间判为僧伽脱离，因为已经实施了怀着盗窃之心抓取他人财产的行为。在大注释中说："即使用微弱的界限遮蔽干涸池塘的排水处，或水排出口，或从其他地方在道路上系上绳索，或使干草垛变直，后来雨水来时破坏界限，在所有情况下都应没收财产"，因此说"这在干涸池塘中，通过干草垛变直的裁决而相互矛盾"。


Avahāralakkhaṇanti pañcavīsatiyā avahāresu ekampi avahāralakkhaṇaṃ, ṭhānācāvanapayogo eva vā. Uddhāreti kumbhiyā phuṭṭhaṭṭhānato kesaggamattepi uddhaṭe. Yuttanti ṭhānācāvanapayogasabbhāvato yuttaṃ. Saṅgopanatthāyāti iminā suddhacittataṃ dasseti. Palibujjhissatīti nivāressati. Vuttanayeneva pārājikanti hatthato muttamatteyeva pārājikaṃ. Suddhacittovauddharatīti kumbhiyaṃ telassa ākiraṇato puretarameva suddhacitto nikkhipitvā pacchā suddhacittova uddharati. Neva avahāroti theyyacittena avaharaṇapayogassa akatattā. Attano bhājanattā pana ‘‘na gīvā’’ti vuttaṃ, anāpattimattameva vuttaṃ, na pana evaṃ vicāritanti adhippāyo. Atha vā anāpattimattameva vuttanti imināpi tattha ‘‘gīvā’’ti vacanābhāvato ‘‘na gīvā’’ti pubbe vuttamahāaṭṭhakathāvādameva patiṭṭhāpeti, pacchā dassitena kurundivādenapi mahāaṭṭhakathāvādova samatthito. Attano bhaṇḍanti telākiraṇato puretarameva attano kumbhiyaṃ suddhacittena ṭhapitaṃ pītatelaṃ attano parikkhāraṃ. Sammohaṭṭhānanti āpattivinicchayavasena sammohaṭṭhānaṃ.

Bahigataṃ nāma hotīti tato paṭṭhāya telassa aṭṭhānabhāvato adhomukhabhāvato ca bahigataṃ nāma hoti. Anto paṭṭhāya chidde kariyamāne telassa nikkhamitvā gatagataṭṭhānaṃ bhājanasaṅkhyameva gacchatīti āha – ‘‘bāhirantato pādagghanake gaḷite pārājika’’nti. Yathā tathā vā katassāti bāhirantato abbhantarato vā paṭṭhāya katassa. Majjhe ṭhapetvā katachiddeti majjhe thokaṃ kapālaṃ ṭhapetvā pacchā taṃ chindantena katachidde. ‘‘Mariyādacchedane anto ṭhatvā bahimukho chindanto bahi antena kāretabbo, bahi ṭhatvā antomukho chindanto anto antena kāretabbo, anto ca bahi ca chinditvā majjhe ṭhapetvā taṃ chindanto majjhena kāretabbo’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
关于施舍的特征，在二十五种施舍中，任何一种施舍的特征，或称为位置移动的使用。提起罐子时，即使在毛发的长度处被触及也能提起。适合的，因位置移动的性质而适合。为了显示纯净心的目的。将被遮蔽。按照所说的，判为僧伽脱离，仅在手中释放的瞬间判为僧伽脱离。纯净心的提起，即在罐中因油的洒落而先放下纯净心，随后再提起纯净心。既不是施舍，因未实施施舍的行为而不成立。由于自身的器皿而说“不是口”，仅仅是说未犯，意指并非如此考虑。或者说仅仅是说未犯，因在此也没有“口”的说法，因此之前所说的伟大注释的说法被确立，之后显示的也仅仅是伟大注释的说法而已。自身的财物，即在油洒落之前，已在自己的罐子中用纯净心放置的油，属于自己的供给。关于迷惑的地方，依照罪的裁决，迷惑的地方。
从外部获取，即从此之后因油的存在、向下的状态而称为从外部获取。内里被切断时，油从中流出，所去的地方仅仅是器皿的数量，所以说“从外部获取，脚踏处被切断判为僧伽脱离”。如是那样，或从外部或从内部开始的。中间放置后切断，中间稍微放置一小块，然后再切断。关于“在界限被切断的情况下，若在内部站立向外切断，则应从外部进行处理；若在外部站立向内切断，则应从内部进行处理；若同时从内外切断，则应在中间放置后切断”的说法。

1.108) vuttattā ‘‘taḷākassa ca mariyādabhedena sametī’’ti vuttaṃ. Idamettha yuttanti anto ca bahi ca paṭṭhāya katachidde majjhena kāretabbo. Anto paṭṭhāya kate pana bāhirantena, bahi paṭṭhāya kate abbhantarena kāretabboti ayaṃ tippakāropi ettha vemaṭṭhachidde yutto. Udake katapayogassa abhāvato ‘‘ṭhānācāvanapayogassa abhāvā’’ti vuttaṃ.

Aṭṭhakathāyaṃ tāva vuttanti mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Patthinnassa khādanaṃ itarassa pānañca sappiādīnaṃ paribhogoti āha – ‘‘akhāditabbaṃ vā apātabbaṃ vā karotī’’ti. Kathaṃ pana tathā karotīti āha ‘‘uccāraṃ vā passāvaṃ vā’’tiādi. Kasmā panettha dukkaṭaṃ vuttanti āha ‘‘ṭhānācāvanassa natthitāya dukkaṭa’’nti. Purimadvayanti bhedanaṃ chaḍḍanañca. Kasmā na sametīti āha ‘‘tañhī’’tiādi. Kumbhijajjarakaraṇenāti puṇṇakumbhiyā jajjarakaraṇena. Mātikāujaukaraṇenāti udakapuṇṇāya mātikāya ujukaraṇena. Ekalakkhaṇanti bhedanaṃ kumbhijajjarakaraṇena chaḍḍanaṃ mātikāya ujukaraṇena saddhiṃ ekasabhāvaṃ ṭhānācāvanapayogasabbhāvato. Pacchimaṃ pana dvayanti jhāpanaṃ aparibhogakaraṇañca.

Ettha evaṃ vinicchayaṃ vadantīti ettha mahāaṭṭhakathāyaṃ vutte eke ācariyā evaṃ vinicchayaṃ vadanti. Pacchimadvayaṃ sandhāya vuttanti ettha purimadvaye vinicchayo heṭṭhā vuttānusārena sakkā viññātunti tattha kiñci avatvā pacchimadvayaṃ sandhāya ṭhānācāvanassa natthitāya dukkaṭanti idaṃ vuttanti adhippāyo. Theyyacittenāti attano vā parassa vā kātukāmatāvasena uppannatheyyacittena. Vināsetukāmatāyāti hatthapādādiṃ chindanto viya kevalaṃ vināsetukāmatāya. Purimadvaye kiṃ hoti, kiṃ adhippāyena na kiñci vuttanti āha – ‘‘purimadvaye pana…pe… pārājika’’nti. Tattha vuttanayena bhindantassa vā chaḍḍentassa vāti muggarena pothetvā bhindantassa udakaṃ vā vālikaṃ vā ākiritvā uttarāpentassāti attho. Ayuttanti ceti pāḷiyaṃ purimapadadvayepi dukkaṭasseva vuttattā ‘‘purimadvaye…pe… pārājikanti idaṃ ayutta’’nti yadi tumhākaṃ siyāti attho. Nāti ayuttabhāvappasaṅgaṃ nisedhetvā tattha kāraṇamāha ‘‘aññathā gahetabbatthato’’ti. Kathaṃ panettha attho gahetabboti āha ‘‘pāḷiyaṃ hī’’tiādi. Nāsetukāmatāpakkhe heṭṭhā vuttanayeneva atthassa avirujjhanato ‘‘theyyacittapakkhe’’ti vuttaṃ. ‘‘Evaṃ vinicchayaṃ vadantī’’ti ito paṭṭhāya vuttassa sabbassapi ekasseva vacanattā ‘‘evameke vadantī’’ti nigamanavasena vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
1.108) 由于所说的“因池塘的界限而相聚”，因此在这里说是合适的，即在内部和外部开始的被切断的地方应在中间处理。内部开始的地方则应由外部处理，外部开始的地方则应由内部处理，因此在这里的三种处理方式是合适的。由于水的使用不存在，因此说“由于位置移动的使用不存在”。
在大注释中说的，关于施舍的特征。对于欲望者的食物和他人的饮料，如油等的消费，所说的是“应不被食用或不被排斥”。那么，如何可以这样做呢？他说“应通过高声或看见”等等。为什么这里说有过失呢？他说“由于位置移动的不存在而有过失”。前两者指的是切断和放弃。为什么不相聚呢？他说“因为它是渴望”。通过罐子进行的处理，即是通过满罐的处理。通过水满的器皿进行的处理，即是通过水满的器皿的直接处理。单一特征，即通过罐子的处理与放弃水满的器皿的直接处理相结合，因位置移动的性质而成一体。最后的两者是指焚烧和未消费的处理。
在这里说“如此裁决”的时候，在这里的伟大注释中有些老师如此裁决。最后的两者是指在前两者的裁决中，依照下面所说的，可以理解，因此在这里不提到最后的两者是由于位置移动的不存在而有过失的意思。怀着盗窃之心，即因自身或他人的欲望而生起的怀着盗窃之心。怀着毁灭的欲望，即像切断手脚一样，仅仅是怀着毁灭的欲望。前两者是什么，意图又是什么，未曾说出什么，所说的是“在前两者中……重罪”。因此，按照所说的，切断或放弃的意思是指用锄头等工具切断，或用水或泥土洒落的意思。由于不适合，因此在巴利文中前两个词也说是有过失的，因此说“在前两者中……重罪，这不合适”。并且为了避免不合适的情况，说明了原因“因为在其他地方被接受”。那么，这里的意思如何被理解呢？他说“在巴利文中是如此”。在想要毁灭的情况下，依照下面所说的意思，因而说“怀着盗窃之心”。“如此裁决”的说法，从此开始，由于所有的说法都是同一的，因此说“如此有些人说”。


Idāni yathāvuttavasena pāḷiyā atthe gayhamāne mahāaṭṭhakathāyaṃ catunnampi sāmaññato vuttassa pacchimadvayaṃ sandhāya vuttanti vacane visesābhāvato pāḷiyaṃ vuttesu catūsu padesu ‘‘chaḍḍeti vā aparibhogaṃ vā karotī’’ti imesaṃ padānaṃ visesābhāvappasaṅgato ca sayaṃ aññathā pāḷiṃ aṭṭhakathañca saṃsanditvā atthaṃ dassetukāmo ‘‘ayaṃ panettha sāro’’tiādimāha. Vinītavatthumhi ‘‘saṅghassa puñjakitaṃ tiṇaṃ theyyacitto jhāpesī’’si (pārā. 156) vuttattā vinītavatthumhi tiṇajjhāpako viyāti imināva ṭhānā acāvetukāmovāti etthāpi theyyacittena ṭhānā acāvetukāmoti idaṃ vuttameva hotīti daṭṭhabbaṃ. Achaḍḍetukāmoyevāti etthāpi theyyacittenāti sambandhitabbaṃ. Idañhi theyyacittapakkhaṃ sandhāya vuttaṃ nāsetukāmatāpakkhassa vakkhamānattā. Tenevāha ‘‘nāsetukāmatāpakkhe panā’’tiādi. Itarathāpi yujjatīti theyyacittābhāvā ṭhānā cāvetukāmassapi dukkaṭaṃ yujjatīti vuttaṃ hoti.

Bhūmaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ākāsaṭṭhakathāvaṇṇanā

96. Ākāsaṭṭhakathāyaṃ mukhatuṇḍakenāti mukhaggena. Kalāpaggenāti piñchakalāpassa aggena. Pasāretīti gahaṇatthaṃ pasāreti. Aggahetvā vāti leḍḍuādīhi paharitvā nayanavasena aggahetvā vā. Ākāsaṭṭhavinicchaye vuccamānepi tappasaṅgena ākāsaṭṭhassa vehāsaṭṭhādibhāvamupagatepi asammohatthaṃ ‘‘yasmiṃ aṅge nilīyatī’’tiādi vuttaṃ. Antovatthumhīti parikkhittavatthussa anto. Antogāmeti parikkhittassa gāmassa anto. Aparikkhitte pana vatthumhi, gāme vā ṭhitaṭṭhānameva ṭhānaṃ. Aṭavimukhaṃ karotīti araññābhimukhaṃ karoti. Rakkhatīti tena payogena tassa icchitaṭṭhānaṃ agatattā rakkhati. Bhūmiyā gacchantaṃ sandhāya ‘‘dutiyapadavāre vā’’ti vuttaṃ. Gāmato nikkhantassāti parikkhittagāmato nikkhantassa. Kapiñjaro nāma ekā pakkhijāti.

Ākāsaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vehāsaṭṭhakathāvaṇṇanā

97. Vehāsaṭṭhakathāyaṃ pana cīvaravaṃse ṭhapitassa cīvarassa ākaḍḍhane yathāvuttappadesātikkamo ekadvaṅgulamattākaḍḍhanena siyāti adhippāyena vuttaṃ ‘‘ekadvaṅgulamattākaḍḍhaneneva pārājika’’nti. Idañca tādisaṃ nātimahantaṃ cīvaravaṃsadaṇḍakaṃ sandhāya vuttaṃ, mahante pana tato adhikamattākaḍḍhaneneva siyā. Rajjukena bandhitvāti ekāya rajjukoṭiyā cīvaraṃ bandhitvā aparāya koṭiyā cīvaravaṃsaṃ bandhitvā ṭhapitacīvaraṃ. Muttamatte aṭṭhatvā patanakasabhāvattā ‘‘mutte pārājika’’nti vuttaṃ.

Ekamekassa phuṭṭhokāsamatte atikkante pārājikanti bhittiṃ aphusāpetvā ṭhapitattā vuttaṃ. Bhittiṃ nissāya ṭhapitanti paṭipāṭiyā ṭhapitesu nāgadantādīsuyeva āropetvā bhittiṃ phusāpetvā ṭhapitaṃ. Paṇṇantaraṃ āropetvā ṭhapitāti aññehi ṭhapitaṃ sandhāya vuttaṃ.

Vehāsaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Udakaṭṭhakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
现在根据所说的，关于巴利文的意思，在大注释中提到的四个方面，关于最后两者的说法是指由于特殊的原因而在巴利文中提到的四个地方“应切断或未消费”。因此，想要显示“这是这里的要点”，他提到了一些特别的内容。由于在纯净物品中“为僧团准备的草，怀着盗窃之心火烧了”，因此在纯净物品中，烧草的行为被认为是适合的，因此在这里也应当被理解为怀着盗窃之心的行为。想要切断的，依然是与怀着盗窃之心相关的。这里确实是指怀着盗窃之心的情况，因此说“在想要毁灭的情况下”。因此，想要毁灭的方面在这里说“在想要毁灭的情况下”。
土地的注释已经完成。
天空的注释
在天空的注释中，指的是用嘴部的尖端。指的是用小刀的尖端。伸展，即为了抓取而伸展。未抓住，即用手杖等打击而未抓住，或用眼睛的方式未抓住。即使在天空的裁决中被称为，也因与天空的存在相关而不迷惑地说“在何处被抓住”。指的是内部的物品，即在被围绕的物品的内部。指的是围绕的村庄的内部。而在未围绕的物品中，村庄或站立的地方。面向森林，即面向荒野。保护，即因使用该方式而未到达所希望的地方而保护。关于走向土地的说法，“在第二步中”被提到。指的是从围绕的村庄中出去的。名为“猕猴”的一种鸟。
天空的注释已经完成。
气候的注释
在气候的注释中，提到放置的袈裟，关于袈裟的抓取，意指通过一根手指的抓取，或许是指一根手指的抓取。这里提到的并不是特别大的袈裟，而是指相对较小的袈裟，然而较大的袈裟则可能通过更大的抓取。通过绳索绑住，即用一根绳索绑住袈裟，再用另一根绳索绑住袈裟的部分，放置的袈裟。释放的瞬间，因其性质而说“释放时判为重罪”。
在同一个被触及的地方被超越的，因未触及的墙壁而被放置。因墙壁的存在而放置，按照规定放置的地方，像在牙齿等地方放置的那样。放在叶子之间的，指的是被其他物品放置的情况。
气候的注释已经完成。
水的注释

98. Udakaṭṭhakathāyaṃ sandamānaudake nikkhittaṃ na tiṭṭhatīti āha ‘‘asandanake udake’’ti. Anāpattīti hatthavārapadavāresu dukkaṭāpattiyā abhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Kaḍḍhatīti heṭṭhato osāreti. Uppalādīsūti ādi-saddena padumapuṇḍarīkādiṃ saṅgaṇhāti. Rattaṃ padumaṃ, setaṃ puṇḍarīkaṃ. Setaṃ vā padumaṃ, rattaṃ puṇḍarīkaṃ. Atha vā rattaṃ vā hotu setaṃ vā satapattaṃ padumaṃ, ūnasatapattaṃ puṇḍarīkaṃ. Vatthu pūratīti pārājikavatthu pahoti. Tasmiṃ chinnamatte pārājikanti udakato accuggatassa udakavinimuttaṭṭhānato chedanaṃ sandhāya vuttaṃ. Yaṃ vatthuṃ pūretīti yaṃ pupphaṃ pārājikavatthuṃ pūreti. Dasahi pupphehi katakalāpo hatthako, mahantaṃ kalāpaṃ katvā baddhaṃ bhārabaddhaṃ. Rajjukesu tiṇāni santharitvāti ettha ‘‘dve rajjukāni udakapiṭṭhe ṭhapetvā tesaṃ upari tiriyato tiṇāni santharitvā tesaṃ upari bandhitvā vā abandhitvā vā tiriyatoyeva pupphāni ṭhapetvā heṭṭhato gatāni dve rajjukāni ukkhipitvā pupphamatthake ṭhapentī’’ti vadanti.

Kesaggamattampi yathāṭhitaṭṭhānato cāvetīti pārimantena phuṭṭhokāsaṃ, orimantena kesaggamattaṃ cāveti. Sakalamudakanti daṇḍena phuṭṭhokāsagataṃ sakalamudakaṃ. Na udakaṃ ṭhānanti attanā kataṭṭhānassa aṭṭhānattā. Idaṃ ubhayanti ettha ‘‘bandhanaṃ amocetvā…pe… pārājika’’nti idamevekaṃ, ‘‘paṭhamaṃ bandhanaṃ…pe… ṭhānaparicchedo’’ti idaṃ dutiyaṃ. Paduminiyanti padumagacche. Uppāṭitāyāti parehi attano atthāya uppāṭitāya.

Bahiṭhapiteti udakato bahi ṭhapite. Hatthakavasena khuddakaṃ katvā

Baddhaṃ kalāpabaddhaṃ. Muḷālanti kandaṃ. Pattaṃ vā pupphaṃ vāti idaṃ kaddamassa anto pavisitvā ṭhitaṃ sandhāya vuttaṃ. Sakalamudakanti vāpiādīsu pariyāpannaṃ sakalamudakaṃ. Niddhamanatumbanti vāpiyā udakassa nikkhamanamaggaṃ. Udakavāhakanti mahāmātikaṃ. Na avahāroti idaṃ pubbasadisaṃ na hotīti āha – ‘‘kasmā…pe… evarūpā hi tattha katikā’’ti. Avahāro natthīti sabbasādhāraṇe apariggahaṭṭhāne gahitattā. Mātikaṃ āropetvāti khuddakamātikaṃ āropetvā. Maritvā…pe… tiṭṭhantīti ettha ‘‘matamacchānaṃyeva tesaṃ santakattā amate gaṇhantassa natthi avahāro’’ti vadanti.

Udakaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Nāvaṭṭhakathāvaṇṇanā


以下是巴利文的完整直译：
在水的注释中，被放置在不流动的水中不停留，因此说"在不流动的水中"。"无过失"是指在手部和步骤中没有轻微过失。"拖拽"意为从下方推入。"莲花等"这个词语还包括莲花和白莲等。红色的莲花，白色的白莲。或者白色的莲花，红色的白莲。或者无论是红色还是白色的百叶莲，少于百叶的白莲。"填满场地"是指违禁场地已经成立。在场地被切断的瞬间成为违禁，这是指从水中高出的地方被切断。"填满场地"是指用花填满违禁场地。用十朵花制成的花束，用手捆扎成大花束。在绳索上铺草，这里他们说："在水面上放置两根绳索，在其上横向铺草，无论是绑扎还是不绑扎，横向放置花朵，然后提起下面的两根绳索，放置在花束顶部。"
"即使头发尖端也从原位移动"是指从一端触及的空间，从另一端移动头发尖端。"全部水"是指用棍子触及的空间中的所有水。"水不停留"是因为自己制作的地方无法停留。这里的"两者"是指："解开捆绑……违禁"是第一个，"首先捆绑……地点限定"是第二个。"莲花地"是指莲花树。"被拔出"是指被他人为自己的目的拔出。
"放在外面"是指放在水外。用手的方式制作小型。
捆扎成花束。"根茎"是指块茎。"叶子或花朵"是指在泥浆内部停留。"全部水"是指池塘等中包含的所有水。"水排出口"是指池塘水的排出通道。"水运载者"是指大水渠。"不被盗用"是说这与之前的情况不同，"为什么……这种情况下的约定"。"没有盗用"是因为在完全公共的未被占用的地方被获取。"放置小水渠"是指放置小水渠。"死亡后……停留"，他们说："因为只有死鱼属于他们，死亡时获取没有盗用。"
水的注释说明结束。
船的注释说明

99. Nāvaṭṭhakathāyaṃ pana yā bandhanā muttamatte ṭhānā na cavatīti iminā caṇḍasote baddhanāvaṃ paṭikkhipati. Tāva dukkaṭanti ‘‘bandhanaṃ moceti, āpatti dukkaṭassā’’ti evaṃ mocentassa paññattaṃ dukkaṭaṃ sandhāya vuttaṃ. Thullaccayampi pārājikampi hotīti ettha paṭhamaṃ ṭhānā acāvetvā mutte thullaccayaṃ, paṭhamaṃ ṭhānā cāvetvā mutte pārājikanti veditabbaṃ.

‘‘Pāse baddhasūkaro viyā’’tiādinā vuttaṃ sandhāyāha ‘‘tattha yutti pubbe vuttā evā’’ti. Vippanaṭṭhā nāvāti visamavātādīhi vināsaṃ patvā udake nimujjitvā heṭṭhā bhūmitalaṃ appatvā majjhe ṭhitaṃ sandhāya vadati. Teneva ‘‘adho vā opilāpentassa…pe… nāvātalena phuṭṭhokāsaṃ mukhavaṭṭiṃ atikkantamatte pārājika’’nti vuttaṃ. Opilāpentassāti osīdāpentassa. Atikkantamatteti phuṭṭhokāsaṃ atikkantamatte. Eseva nayoti muttamatte pārājikanti dasseti.

Nāvākaḍḍhanayoggamahāyottatāya yottakoṭito paṭṭhāya sakalampi ‘‘ṭhāna’’nti vuttaṃ.

Asatipi vāte yathā vātaṃ gaṇhāti, tathā ṭhapitattā ‘‘vātaṃ gaṇhāpetī’’ti vuttaṃ. Balavā ca vāto āgammāti iminā asati vāte ayaṃ payogo katoti dasseti. Teneva ‘‘puggalassa natthi avahāro’’ti vuttaṃ. Sati pana vāte kato payogo ṭhānācāvanapayogoyevāti mātikāujukaraṇe viya attheva avahāroti daṭṭhabbaṃ. Ṭhānācāvanapayogo na hotīti sukkhamātikāujukaraṇe viya asati vāte katapayogattā. Bhaṇḍadeyyaṃ pana hotīti nāvāsāmikassa bhaṇḍadeyyaṃ hoti.

Nāvaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Yānaṭṭhakathāvaṇṇanā

100. Yānaṭṭhakathāyaṃ dukayuttassāti dvīhi goṇehi yuttassa. Ayuttakanti goṇehi ayuttaṃ. Kappakatāti yathā dvīhi bhāgehi heṭṭhā patiṭṭhāti, evaṃ katā. Tīṇi vā cattāri vā ṭhānānīti akappakatāya upatthambhaniyā vasena tīṇi ṭhānāni, kappakatāya vasena cattāri ṭhānānīti. Tathā pathaviyaṃ ṭhapitassa tīṇi ṭhānānīti sambandho. Tanti phalakassa vā dārukassa vā upari ṭhapitaṃ pathaviyaṃ ṭhapitañca. Dvīhi akkhasīsehīti dvīhi akkhakoṭīhi. Dārūnaṃ upari ṭhapitassāti dvinnaṃ dārūnaṃ upari dvīhi akkhakoṭīhi olambetvā sakaṭasālāyaṃ ṭhapitassa. Heṭṭhimatalassāti sakaṭabāhāya bhūmiṃ phusitvā ṭhitassa heṭṭhimabhāgassa. Sesaṃ nāvāyaṃ vuttasadisanti iminā ‘‘yadi pana taṃ evaṃ gacchantaṃ pakatigamanaṃ upacchinditvā aññaṃ disābhāgaṃ neti, pārājikaṃ. Sayameva yaṃ kañci gāmaṃ sampattaṃ ṭhānā acāventova vikkiṇitvā gacchati, nevatthi avahāro, bhaṇḍadeyyaṃ pana hotī’’ti imaṃ nayaṃ atidissati.

Yānaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Bhāraṭṭhakathāvaṇṇanā

101. Bhāraṭṭhakathāyaṃ purimagale galavāṭakoti purimagale uparimagalavāṭako. Uraparicchedamajjheti urapariyantassa majjhe. Anāṇattattāti ‘‘asukaṭṭhānaṃ nehī’’ti anāṇattattā. Yo cāyaṃ sīsabhārevuttoti yo cāyaṃ vinicchayo sīsabhāre vutto. Sīsādīhi vā gahito hotūti sambandho. Tādisanti tappaṭicchādanasamatthaṃ.

Bhāraṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ārāmaṭṭhakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
在船的注释中，所说的"被放置在不流动的地方"是指在猛烈的水流中抵抗束缚。这里的"无过失"是指"解开束缚，轻微过失的违禁"。因此，第一处位置未覆盖的情况下是轻微过失，第一处位置覆盖的情况下是违禁。
“如同被束缚的猪”所说，指的是"在此处的情形与之前所述一致"。被放置的船是指在遭受不平的风等破坏后，沉入水中，几乎未触及地面而停留在水中。因此说：“无论是向下沉没的……触及水面而超过了一定的范围，是违禁的。”沉没的意思是下沉的意思。超过的意思是超过触及的范围。这显示出在解开束缚的情况下是违禁的。
船的拔出是指从船的底部开始，整体被称为“位置”。
即使是风，如何捕捉风，也被称为“捕捉风”。强烈的风来了，这里表明在无风的情况下是如此的用法。因此说：“个人没有盗用。”然而，如果风存在，这种用法的地方是位置的移动，因此应当被视为盗用。位置的移动不成立，是因为在无风的情况下的用法。虽然船主的财物是属于船主的。
船的注释说明结束。
交通工具的注释说明
在交通工具的注释中，"与两头牛相连"是指与两头牛相连。"不相连"是指与牛不相连。适合的意思是指如同在两个部分中被放置在下面，正如这样。三处或四处的地方是指适合的地方，因而以三处作为基础，因而以四处作为基础。如此，在地面上放置的三处地方是相关的。是指在板子或木头上放置的地面上所放置的。与两处的眼睛相连是指与两处的眼睛相连。放置在木头上的是指在两块木头上悬挂并放置在车的车厢里。触及地面的意思是指在车的底部触及地面而停留在底部。其余的与船上所说的相同，因此说：“如果把它放置在这样行驶的情况下，不去其他方向，则是违禁的。若是自己到达某个村庄，未覆盖的地方就会被出售，则没有盗用，但财物是属于船主的。”此法则非常明确。
交通工具的注释说明结束。
重量的注释说明
在重量的注释中，"前面的部分是上方的"是指前面的上方的部分。中间的部分是指上方的边界的中间。无缺陷是指"在某个地方没有"的无缺陷。这个说法是指所说的头部的重量。与头部等相关联。这样的意思是指能够覆盖的地方。
重量的注释说明结束。
园林的注释说明

102. Ārāmaṭṭhakathāyaṃ bandhananti pupphānaṃ vaṇṭe patiṭṭhitaṭṭhānaṃ. Abhiyuñjatīti codeti aḍḍaṃ karoti. Adinnādānassa payogattāti sahapayogamāha vatthumhiyeva katapayogattā. Sahapayogavasena hetaṃ dukkaṭaṃ. Vinicchayappasutanti vinicchaye niyuttaṃ. Kakkhaḷoti dāruṇo. Dhuraṃ nikkhipatīti ussāhaṃ ṭhapeti, attano santakakaraṇe nirussāho hotīti attho. Kūṭaḍḍakārakopi sace dhuraṃ na nikkhipati, natthi avahāroti āha ‘‘sace sayampi katadhuranikkhepo hotī’’ti. Sayampīti abhiyuñjakopi. Katadhuranikkhepoti ‘‘na dāni naṃ imassa dassāmī’’ti evaṃ tassa dāne katadhuranikkhepo. Kiṅkārappaṭissāvibhāveti ‘‘kiṃ karomi kiṃ karomī’’ti evaṃ kiṅkārameva paṭissuṇanto vicaratīti kiṅkārapaṭissāvī, tassa bhāvo kiṅkārapaṭissāvibhāvo, tasmiṃ, attano vasavattibhāveti vuttaṃ hoti.

Ukkocaṃ datvāti lañjaṃ datvā. Kūṭavinicchayikānanti kūṭavinicchaye niyuttānaṃ vinayadharānaṃ. ‘‘Gaṇhā’’ti avatvā ‘‘asāmikassa sāmiko aya’’ntiādinā pariyāyena vuttepi tassa santakabhāvaṃ paricchinditvā pavattavacanattā kūṭavinicchayaṃ karontānaṃ kūṭasakkhīnañca pārājikameva. Asatipi cettha ṭhānācāvane ubhinnaṃ dhuranikkhepoyeva ṭhānācāvanaṭṭhāne tiṭṭhati. Imasmiṃ dhuranikkhepe pārājike sāmikassa vimatuppādanapayoge kate thullaccayaṃ, tasseva dhuranikkhepapayoge nipphādite pārājikaṃ. Sayaṃ parājayaṃ pāpuṇātīti kūṭaḍḍakārako parājayaṃ pāpuṇāti.

Ārāmaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vihāraṭṭhakathāvaṇṇanā

103. Vihāraṭṭhakathāyaṃ vihāropi pariveṇampi āvāsopi vihārotveva saṅkhaṃ gacchatīti āha ‘‘vihāraṃ vā’’tiādi. Tattha vihāranti mahāvihāraṃ. Pariveṇanti mahāvihārassa abbhantare visuṃ visuṃ pākāraparicchinnaṭṭhānaṃ. Āvāsanti ekaṃ āvasathaṃ. Abhiyoge katepi avahārassa asijjhanato vuttaṃ ‘‘abhiyogo na ruhatī’’ti. Gaṇasantake pana paricchinnasāmikattā sakkā dhuraṃ nikkhipāpetunti āha ‘‘dīghabhāṇakādibhedassa pana gaṇassā’’ti. Idhāpi sace ekopi dhuraṃ na nikkhipati, rakkhatiyeva. Sabbesaṃ dhuranikkhepeneva hi pārājikaṃ.

Vihāraṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Khettaṭṭhakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
在园林的注释中，"束缚"是指花的根部被固定的地方。"劝导"是指催促使其发生。"不偷盗的用法"是指在物品上进行的共同使用。根据共同使用而产生的轻微过失。在"经过裁定"的情况下，指的是经过裁定的事物。"粗暴"是指残忍。"放下负担"是指放下重物，意指在自己的事物中不再重负。"即使是用木桩固定，如果不放下负担，则没有盗用"，因此说："即使是自己也有放下负担的行为。"自己是指催促的行为。放下负担的意思是指"现在我不再给他"的这样放下负担。关于“我该做什么？”的思考，意指在思考“我该做什么”的同时游走，称为“思考的过程”，其状态是思考的状态，这里提到的是自我支配的状态。
"给予放下"是指给予放下的东西。"关于木桩的裁定"是指关于木桩的裁定者。"抓住"是指不言而喻的"无主的主"等，虽然用其他方式表达，但这限制了其存在的状态，因此进行木桩的裁定的证人也属于违禁。即使在这里，位置的移动也仅存在于两者的负担之中。在这种放下负担的情况下，违禁的主人的轻微过失被产生，因而产生了违禁的情况。自己获得违禁的意思是指放下负担的行为。
园林的注释说明结束。
寺院的注释说明
在寺院的注释中，寺院和周围的围墙以及住所都被称为寺院。"寺院"是指大寺院。"围墙"是指大寺院内部各个区域的边界。"住所"是指一个住所。即使在施加的情况下，由于没有盗用而被称为"施加的事情不成立"。在有群体的情况下，由于有特定的主人，可以放下负担，因此说：“关于长舌等的种类的群体”。在这里，即使一个人不放下负担，也应当保护。所有的负担都因放下而成为违禁的。
寺院的注释说明结束。
田地的注释说明

104. Khettaṭṭhakathāyaṃ satta dhaññānīti sālivīhiyavakaṅgukudrūsavarakagodhumānaṃ vasena satta dhaññāni . Nirumbhitvā vātiādīsu ‘‘gaṇhantassā’’ti paccekaṃ yojetabbaṃ. Tattha nirumbhitvā gahaṇaṃ nāma vīhisīsaṃ acchinditvā yathāṭhitameva hatthena gahetvā ākaḍḍhitvā bījamattasseva gahaṇaṃ. Ekamekanti ekamekaṃ vīhisīsaṃ. Uppāṭetvā vāti muggamāsādīni uddharitvā vā. Yasmiṃ bīje vātiādi nirumbhitvā gahaṇādīsu yathākkamaṃ yojetabbaṃ. Sālisīsādīni nirumbhitvā gaṇhantassa yasmiṃ bīje vatthu pūrati, ekamekaṃ hattheneva chinditvā gaṇhantassa yasmiṃ sīse vatthu pūrati, asitena lāyitvā gaṇhantassa yassaṃ muṭṭhiyaṃ vatthu pūrati, bahūni ekato uppāṭetvā gaṇhantassa yasmiṃ muggamāsādiphale vatthu pūratīti evamettha yathākkamo veditabbo. ‘‘Tasmiṃ bandhanā mocitamatte’’ti vacanato tasmiṃ bījādimhi bandhanā mocite sati tato anapanītepi pārājikamevāti daṭṭhabbaṃ. Acchijjamānoti acchinno hutvā ṭhito. Jaṭitānīti chinditāni acchinnehi saddhiṃ jaṭitāni hontīti attho. Sabhusanti palālasahitaṃ. Abhusanti palālarahitaṃ.

Khīlenāti khāṇukena. Ettha ca khīlasaṅkamanādīsu ubhayaṃ sambhavati sahapayogo dhuranikkhepo ca. Yadā hi parassa khettādīsu ekadesaṃ khīlasaṅkamanādivasena attano santakaṃ karoti, tadā satipi paṭhamataraṃ sāmikānaṃ dhuranikkhepe khīlasaṅkamanādisahapayogaṃ vinā na hotīti sahapayogeneva pārājikaṃ. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘ṭhānācāvanavasena khīlādīni saṅkāmetvā khettādiggahaṇavasena ca sahapayogo veditabbo’’ti. Yadā pana asati dhuranikkhepe khīlasaṅkamanādimattaṃ kataṃ, tadā vinā dhuranikkhepena na hotīti dhuranikkhepeneva pārājikaṃ. Tenevettha ‘‘tañca kho sāmikānaṃ dhuranikkhepenā’’ti vuttaṃ. Evaṃ sabbatthāti yathāvuttamatthaṃ rajjusaṅkamanādīsupi atidisati.

Yaṭṭhinti mānadaṇḍaṃ. Ekasmiṃ anāgate thullaccayaṃ, tasmiṃ āgate pārājikanti ettha sace dārūni nikhaṇitvā tattakeneva gaṇhitukāmo hoti, avasāne dārumhi pārājikaṃ. Sace tattha sākhāyopi katvā gahetukāmo hoti, avasānasākhāya pārājikanti veditabbaṃ. Tattakena asakkontoti dārūni nikhaṇitvā vatiṃ kātuṃ asakkonto. Khettamariyādanti vuttamevatthaṃ vibhāvetuṃ ‘‘kedārapāḷi’’nti vuttaṃ. Vitthataṃ karotīti pubbe vijjamānameva mariyādaṃ vitthiṇṇaṃ karoti. Akataṃ vā pana patiṭṭhapetīti pubbe akataṃ vā mariyādaṃ ṭhapeti.

Khettaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vatthuṭṭhakathāvaṇṇanā

105. Vatthuṭṭhakathāyaṃ tiṇṇaṃ pākārānanti iṭṭhakasilādārūnaṃ vasena tiṇṇaṃ pākārānaṃ. Eteneva nayenāti iminā ‘‘kevalaṃ bhūmiṃ sodhetvā…pe… aparikkhipitvā vā’’ti vuttamatthaṃ nidasseti.

Gāmaṭṭhakathāvaṇṇanā

106. Gāmaṭṭhakathāyaṃ gāmo nāmāti pāḷiyaṃ na vuttaṃ sabbaso gāmalakkhaṇassa pubbe vuttattā.

Araññaṭṭhakathāvaṇṇanā


以下是巴利文的完整中文直译：
在田地注释中，七种谷物：即水稻、小米、大麦、小麦、小麦、小麦和小麦的名称。在"切断"等词中，"获取"应单独连接。在这里，切断的获取是指切断稻穗的顶端，用手抓住原位置，拉扯出仅仅是种子的部分。"每一个"是指每一个稻穗的顶端。"拔出"是指拔出绿豆等。在哪个种子中，"切断"等应按顺序连接。对于切断稻穗顶端并获取的人，在哪个种子中填满场地，每一个都用手切断并获取，在哪个顶端填满场地，用镰刀收割并获取，在哪个拳头中填满场地，拔出多个并获取，在哪个绿豆等果实中填满场地，应如此理解其顺序。从"从束缚中解脱"的说法来看，在种子等从束缚中解脱时，即使没有被移走，也应视为重罪。
"被切断"是指被切断并停留。"缠绕"是指被切断的与未切断的缠绕在一起。"有秸秆"是指连同秸秆。"无秸秆"是指没有秸秆。
"以桩"是指木桩。在此，在桩的交换等情况下，可能发生两种情况：共同参与和负担卸载。当某人通过桩的交换等方式在他人的田地等处占据一部分时，即使最初所有者卸载负担，没有共同参与，也不会发生；因此通过共同参与构成重罪。正如母法注释中所说："通过位置移动的方式交换桩，并通过占据田地等方式，应理解为共同参与"。当没有卸载负担，仅仅进行桩的交换等时，没有卸载负担就不会发生；因此通过卸载负担构成重罪。因此在这里说"这确实是通过所有者的卸载负担"。如此在所有情况下都可以推广所述意义，如绳索交换等。
"棍棒"是指尊严的棍棒。在一个未来时刻是轻微罪，在那个时刻是重罪。在这里，如果仅仅是插入木材并想以同样方式获取，在最后的木材上构成重罪。如果还想在枝条上获取，应理解为在最后的枝条上构成重罪。"不能以那么多"是指插入木材后无法建造围墙。"田地界限"是为了阐明已经说过的意义，提到了"地块规则"。"扩大"是指扩大已存在的界限。"建立未建立的"是指建立之前未存在的界限。
田地注释阐述完毕。
场地注释
在场地注释中，三种墙：即砖、石、木材的类型。通过这种方式，指出了"仅仅清理土地……不围绕"的意义。
村落注释
在村落注释中，"村落"一词在原文中未详细说明，因为村落特征之前已经阐述过。
森林注释

107. Araññaṭṭhakathāyaṃ araññaṃ nāmāti idaṃ pana na kevalaṃ pubbe vuttaaraññalakkhaṇappattimattena araññaṃ idhādhippetaṃ, kintu yaṃ attano araññalakkhaṇena araññaṃ parapariggahitañca hoti, taṃ araññaṃ idhādhippetanti dassetuṃ vuttaṃ. Tenāti puna araññavacanena. Na pariggahitabhāvo araññassa lakkhaṇanti yadi hi pariggahitabhāvo araññalakkhaṇaṃ siyā, ‘‘araññaṃ nāma yaṃ manussānaṃ pariggahita’’nti ettakameva vadeyyāti adhippāyo. Yanti iminā pubbe vuttalakkhaṇameva araññaṃ parāmaṭṭhanti āha ‘‘yaṃ pana attano araññalakkhaṇena arañña’’nti.

Vinivijjhitvāti ujukameva vinivijjhitvā. Paṇṇaṃ vāti tālapaṇṇādi paṇṇaṃ vā. Addhagatopīti cirakālaṃ tattheva ṭhitopi. Na gahetabboti ettha pana yo parehi araññasāmikānaṃ hatthato kiṇitvā tacchetvā tattheva ṭhapito, so araññasāmikena anuññātopi na gahetabbo. Sāmikehi chaḍḍitoti gahetuṃ vaṭṭatīti paṃsukūlasaññāya gahaṇaṃ vuttaṃ. Lakkhaṇacchinnassāpīti araññasāmikānaṃ hatthato kiṇitvā gaṇhantehi katasaññāṇassa. Challiyā pariyonaddhaṃ hotīti iminā sāmikānaṃ nirapekkhataṃ dīpeti. Tena vuttaṃ ‘‘gahetuṃ vaṭṭatī’’ti. Yadi sāmikānaṃ sāpekkhatā atthi, na vaṭṭati. Tāni katāni ajjhāvutthāni ca hontīti tāni gehādīni katāni pariniṭṭhitāni manussehi ca ajjhāvutthāni honti. Dārūnipīti gehādīnaṃ katattā tato avasiṭṭhadārūnipi. Etesanti etesaṃ yathāvuttadārūnaṃ.

Tesaṃārakkhaṭṭhānanti tesaṃ araññapālānaṃ ṭhitaṭṭhānaṃ. Dehīti vutte dātabbamevāti ettha ‘‘dehī’’ti vutte ‘‘dassāmī’’ti ābhogasabbhāvato ‘‘dehī’’ti avutte adatvāpi gantuṃ vaṭṭatiyeva. Gantuṃ dethāti gamanaṃ detha. Adisvā gacchati, bhaṇḍadeyyanti parisuddhacittena gacchati, bhaṇḍadeyyaṃ. Yattha katthaci nītānampi dārūnaṃ araññasāmikānaṃyeva santakattā suddhacittena nikkhantopi puna theyyacittaṃ uppādetvā gacchati, pārājikamevāti vadanti.

Araññaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Udakakathāvaṇṇanā



在森林注释中，"森林"的定义并不仅仅是之前所述的森林特征，而是指根据自身的森林特征，所包含的外部森林。因此，这里提到的森林是这样理解的。因此再次提到"森林"一词。如果森林的特征是被占有的，那么就可以说"森林是人们所占有的"，这就是其意图。这里所说的"森林"是指之前所述的特征。
"直接切割"是指直接切割。"叶子"是指棕榈叶等的叶子。"长时间停留"是指在同一地点停留很长时间。不应被获取的意思是，如果某人从他人的森林主人手中购买并切割后，仍然停留在原地，即使得到森林主人的允许，也不应被获取。被主人放弃的意思是可以被获取的，指的是按土壤的认知进行获取。被切断的特征是指通过从森林主人的手中购买而形成的认知。被包裹着的意思是指森林主人的无所顾忌。因此这里说"可以被获取"。如果森林主人有所依赖，则不应被获取。那些被建立的、被提升的，指的是那些被人们建立的房屋等。由于房屋的存在，剩余的木材也是如此。这些是指这些被提到的木材。
"他们的保护地点"是指这些森林守护者的所在地点。"给予"的意思是应给予的，在这里提到的"给予"是指"我将给予"的意思，暗示即使不被给予，也应可以去。去的意思是指去的行为。如果没有看到，便会离开，指的是以清净的心态去，成为可给予的物品。无论在何处，即使是被带走的木材，由于是森林主人的所有，清净的心态离开后，再次引起心态，就会被视为重罪。
森林注释阐述完毕。
水的注释

108. Udakakathāyaṃ mahākucchikā udakacāṭi udakamaṇiko. ‘‘Samekhalā cāṭi udakamaṇiko’’tipi vadanti. Tatthāti tesu bhājanesu. Nibbahanaudakanti ‘‘mahodakaṃ āgantvā taḷākamariyādaṃ mā chindī’’ti taḷākarakkhaṇatthaṃ tassa ekapassena vissajjitaudakaṃ. Niddhamanatumbanti sassādīnaṃ atthāya udakanikkhamanamaggaṃ. Mariyādaṃ dubbalaṃ katvāti idaṃ avassaṃ chinnasabhāvadassanatthaṃ bhaṇḍadeyyavisayadassanatthañca vuttaṃ. Mariyādaṃ dubbalaṃ akatvāpi yathāvuttappayoge kate mariyādaṃ chinditvā nikkhantaudakagghānurūpena avahārena kāretabbameva.

Aniggateti anikkhamitvā taḷākasmiṃyeva udake ṭhite. Asampattevāti taḷākato nikkhamitvā mahāmātikāya eva ṭhite. Anikkhanteti taḷākato anikkhante udake. Subaddhāti bhaṇḍadeyyampi na hotīti adhippāyo. Tenāha ‘‘nikkhante baddhā bhaṇḍadeyya’’nti, taḷākato nikkhamitvā paresaṃ khuddakamātikāmukhaṃ apāpuṇitvā mahāmātikāyaṃyeva ṭhite baddhā ce, bhaṇḍadeyyanti attho. ‘‘Anikkhante baddhā subaddhā, nikkhante baddhā bhaṇḍadeyya’’nti hi idaṃ dvayaṃ heṭṭhā vuttavikappadvayassa yathākkamena vuttaṃ. Natthi avahāroti ettha ‘‘avahāro natthi, bhaṇḍadeyyaṃ pana hotī’’ti keci vadanti, taḷākagataudakassa sabbasādhāraṇattā taṃ ayuttaṃ viya dissati, ‘‘anikkhante baddhā subaddhā’’ti iminā ca aṭṭhakathāvacanena na sameti. Vatthuṃ…pe… na sametīti ettha taḷākagataudakassa sabbasādhāraṇattā apariggahitaṃ idha vatthunti adhippāyo.

Udakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Dantaponakathāvaṇṇanā

109. Dantakaṭṭhakathāyaṃ tato paṭṭhāya avahāro natthīti ‘‘yathāsukhaṃ bhikkhusaṅgho paribhuñjatū’’ti yathāsukhaṃ paribhogatthāya ṭhapitattā vassaggena abhājetabbattā arakkhitabbattā sabbasādhāraṇattā ca aññaṃ saṅghikaṃ viya na hotīti theyyacittena gaṇhantassapi natthi avahāro . Vattanti dantakaṭṭhaggahaṇe vattaṃ. Idāni tadeva vattaṃ dassento ‘‘yo hī’’tiādimāha. ‘‘Puna sāmaṇerā āharissantī’’ti keci therā vadeyyunti yojetabbaṃ.

Dantaponakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vanappatikathāvaṇṇanā

110. Vanappatikathāyaṃ ‘‘ujukameva tiṭṭhatīti rukkhabhārena kiñcideva bhassitvā ṭhitattā hotiyeva ṭhānācāvananti adhippāyena vutta’’nti vadanti. Vātamukhaṃ sodhetīti yathā vāto āgantvā rukkhaṃ pāteti, evaṃ vātassa āgamanamaggaṃ rundhitvā ṭhitāni sākhāgumbādīni chinditvā apanento sodheti. ‘‘Maṇḍūkakaṇṭakaṃ vā visanti maṇḍūkānaṃ naṅguṭṭhe aggakoṭiyaṃ ṭhitakaṇṭaka’’nti vadanti, ‘‘ekaṃ visamacchakaṇṭaka’’ntipi vadanti.

Vanappatikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Haraṇakakathāvaṇṇanā



在水的注释中，"大水"、"水泥"、"水宝石"。也有人说"同样的水泥"。在这里，指的是这些容器。去除水的意思是"不应切断流入水池的水"，是为了保护水池的水而将一侧的水排出。洗涤的方式是指为了农作物等的利益而排出水的路径。将洗涤的方式变得薄弱，这里是为了显示必然的被切断的特征，以及显示物品的特征。即使没有使洗涤的方式变得薄弱，也应按照所述的方式切断洗涤的方式，排出水的量应当适当。
"不被排出"是指水停留在水池中。"未到达"是指从水池中排出后仍停留在大水中。"不被排出"是指水池中未被排出的水。良好的固定是指物品不应存在。因此说"被排出后固定的物品"，如果从水池中排出后固定在他人小水池的入口处，仍停留在大水中，便是固定的物品。"不被排出而固定是良好的，被排出后固定是物品"，这两者在下文提到的定义中应按顺序理解。没有排出的意思是"没有排出，物品却存在"，有人说水池中的水因其普遍性而显得不合理，"不被排出而固定是良好的"的说法与注释的说法不符。物体……等不一致的意思是，这里指的是水池中的水因其普遍性而不被占有。
水的注释阐述完毕。
牙齿的注释
在牙齿的注释中，从此之后就没有排出水的意思，"愿意如所愿，僧团可以随意享用"是出于方便享用而设定的，因降雨而不应被排出，因保护而不应被排出，因其普遍性而不应被视为其他的团体，因此即使是以清净的心态获取也没有排出水。关于牙齿的获取，牙齿的获取是指获取的状态。现在为了说明同样的状态，"谁确实"等是有必要的。"再者，沙弥们将会带来"是某些长老的说法，应当理解。
牙齿的注释阐述完毕。
森林的注释
在森林的注释中，"直接站立"是指通过树木的方式稍微碰触而停留，因而被认为是地点的转移。风的流动是指当风吹来时，树木会被吹倒，树枝等被切断并移走。有人说"青蛙的刺或青蛙的脚趾上的刺"，也有人说"一个不平的刺"。
森林的注释阐述完毕。
捕捉的注释

111. Haraṇakakathāyaṃ haraṇakanti hariyamānaṃ. Abhimukhaṃ katvā kaḍḍhanaṃ ākaḍḍhanaṃ, sesadisākaḍḍhanaṃ vikaḍḍhanaṃ. Pādaṃ agghati, pārājikamevāti ettha antaṃ na gaṇhāmīti asallakkhitattā antassa ca gaṇhissāmīti sallakkhitasseva paṭassa ekadesattā pārājikaṃ vuttaṃ. Sahabhaṇḍahārakanti bhaṇḍahārakena saddhiṃ. Santajjetvāti dhanuādīhi santajjetvā.

Soti bhaṇḍahārako. Anajjhāvutthakanti apariggahitakaṃ, asāmikanti attho.

Āharāpente dātabbanti ettha ‘‘chaḍḍetvā dhuraṃ nikkhipitvā gatānampi nirālayānaṃ puna āharāpanassa vuttattā bhikkhūnampi attano santake parikkhāre acchinditvā parehi gahite tattha dhuranikkhepaṃ katvāpi puna taṃ balakkārenapi āharāpetuṃ vaṭṭatī’’ti desavāsino ācariyā vadanti, sīhaḷadīpavāsino pana taṃ keci ācariyā na icchanti. Teneva mahāgaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ ‘‘amhākaṃ pana taṃ na ruccatī’’ti. Aññesūti mahāpaccariādīsu. Vicāraṇā eva natthīti tatthāpi paṭikkhepābhāvato ayamevatthoti vuttaṃ hoti.

Haraṇakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Upanidhikathāvaṇṇanā



在捕捉的注释中，"捕捉"是指被捕的状态。面对面进行抓取、拉扯的动作，以及其他类似的拉扯。脚的价值，因而被视为重罪，这里不应认为是边缘的，因为未被注意到，因此边缘也会被认为是重罪。与物品的获取是一起的。经过弓等的拉扯后。
"获取"是指物品的获取者。"未被占有"是指未被占有的状态，意为无主。
"在获取时应给予"的意思是，"放下负担，卸下负担后离去的，若再次获取物品的状态，因而也应在他人手中被抓取，因此在自有的物品中切断，若在他人手中被抓取，尽管进行了负担的卸载，仍应以强有力的方式再次获取"。对此，居住在该地区的老师们这样说，而住在锡兰岛的某些老师则不愿意这样做。因此在大集会和中等集会中提到"我们对此不喜欢"。在其他地方，如大部和等。由于没有考虑到反驳，因此可以说是相同的意思。
捕捉的注释阐述完毕。
附加的注释

112. Upanidhikathāyaṃ ‘‘saṅgopanatthāya attano hatthe nikkhittassa bhaṇḍassa guttaṭṭhāne paṭisāmanapayogaṃ vinā aññasmiṃ payoge akatepi rajjasaṅkhobhādikāle ‘na dāni tassa dassāmi, na mayhaṃ dāni dassatī’ti ubhohipi sakasakaṭṭhāne nisīditvā dhuranikkhepe kate pārājikameva paṭisāmanapayogassa katattā’’ti vadanti. Attano hatthe nikkhittattāti ettha attano hatthe saṅgopanatthāya nikkhittakālato paṭṭhāya tappaṭibaddhattā ārakkhāya bhaṇḍasāmikaṭṭhāne ṭhitattā ṭhānassa ca tadāyattatāya ṭhānācāvanassa alabbhanato natthi avahāroti adhippāyo.

Dhammaṃ vācāpetvāti dhammaṃ kathāpetvā. Eseva nayoti uddhāreyeva pārājikaṃ. Kasmā? Aññehi asādhāraṇassa abhiññāṇassa vuttattā. ‘‘Aññaṃ tādisameva gaṇhante yujjatīti idaṃ saññāṇaṃ kathenteneva ‘asukasmiṃ ṭhāne’ti okāsassa ca niyamitattā tasmiṃ ṭhāne ṭhitaṃ pattaṃ apanetvā tasmiṃ okāse aññaṃ tādisameva pacchā ṭhapitaṃ pattaṃ sandhāya kathita’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Corena sallakkhitapattassa gahaṇābhāvepi ‘‘idaṃ thenetvā gaṇhissāmī’’ti tasmiṃ okāse ṭhite tādise vatthumatte tassa theyyacittasabbhāvato aññaṃ tādisameva gaṇhante yujjatīti corassa avahāro dassito. Padavārenāti therena nīharitvā dinnaṃ pattaṃ gahetvā gacchato corassa padavārena. Taṃ atādisameva gaṇhante yujjatīti ‘‘mamāyaṃ patto na hotī’’ti vā ‘‘mayā kathito ayaṃ patto na hotī’’ti vā jānitvā theyyacittena gaṇhantassa ‘‘idaṃ thenetvā gaṇhissāmī’’ti vatthumatte theyyacittaṃ uppādetvā gaṇhantassa ca avahārasabbhāvato vuttaṃ.

Gāmadvāranti samaṇasāruppaṃ vohāramattametaṃ, antogāmaṃ icceva vuttaṃ hoti. Vuttanayeneva therassapārājikanti theyyacitteneva parasantakassa gahitattā uddhāreyeva therassa pārājikaṃ. Corassa dukkaṭanti asuddhacittena gahitattā gahitakāle corassa dukkaṭaṃ. Vuttanayeneva ubhinnampi dukkaṭanti corassa sāmikena dinnattā pārājikaṃ natthi, asuddhacittena gahitattā dukkaṭaṃ, therassa pana attano santakepi asuddhacittatāya dukkaṭanti.


在附加的注释中，"为了保护"是指将物品放在自己手中，保持在安全的地方，而不应在其他地方使用，即使在拉动绳索等的情况下，也会说"现在我不再给他看了，我现在也不被看见了"，因此两者都在自己的位置上坐着，进行负担的卸载，因而被视为重罪。将物品放在自己手中是指从自己手中放下物品后，因其被保护而保持在物品主人的地方，因而因位置的归属而不应被获取的意思。
"通过讨论法"是指通过讲述法。这个方式是指直接的重罪。为什么？因为其他人所说的非常规的智慧。 "若他人也获取类似的物品是合适的"，这就是通过这种认知所说的"在某个地方"的限制，指的是在那个地方放下的物品。关于这三种情况在大**中提到。即使在小偷意识到未被获取的情况下，仍会说"我将获取这物品"，在那个地方停留的情况下，因而在那种物品的状态下，获取类似的物品是合适的，显示了小偷的行为。通过方式是指从长者那里取出并给予的物品，正当的行为是指小偷的行为。若意识到"这不是我的物品"或"这是我所讲的物品"，则意识到小偷的行为是指"我将获取这物品"的状态。
"村口"是指与修行者相似的交流，实际上是指村庄的内部。根据所述的内容，因被他人所占有而被视为长者的重罪。小偷的状态是因被污秽的心态所占有而在被获取时的小偷的行为。根据所述的内容，因小偷的主人给予而无重罪，因被污秽的心态所占有而被视为重罪，而长者在自己所在的地方也因污秽的心态而被视为重罪。


Āṇattiyā gahitattāti ettha ‘‘pattacīvaraṃ gaṇha, asukaṃ nāma gāmaṃ gantvā piṇḍāya carissāmā’’ti evaṃ therena kataāṇattiyā vihārassa parabhāge upacārato paṭṭhāya yāva tassa gāmassa parato upacāro, tāva sabbaṃ khettameva jātanti adhippāyo. Maggato okkammāti ettha ubhinnaṃ sakaṭacakkamaggānaṃ antarāḷampi maggoyevāti daṭṭhabbaṃ. Aṭṭhatvā anisīditvāti ettha vihāraṃ pavisitvā sīsādīsu bhāraṃ bhūmiyaṃ anikkhipitvāva tiṭṭhanto nisīdanto vā vissamitvā theyyacitte vūpasante puna theyyacittaṃ uppādetvā gacchati ce, pāduddhārena kāretabbo. Sace bhūmiyaṃ nikkhipitvā puna taṃ gahetvā gacchati, uddhārena kāretabbo. Kasmā? Āṇāpakassa āṇattiyā yaṃ kattabbaṃ, tassa tāva pariniṭṭhitattā. Keci pana ‘‘purimasmiṃ theyyacitte avūpasantepi vuttanayeneva vissamitvā gacchato pāduddhārena uddhārena vā kāretabbo’’ti vadanti, ‘‘asukaṃ nāma gāmanti aniyametvā ‘antogāmaṃ pavisissāmā’ti avisesena vutte vihārasāmantā sabbopi gocaragāmo khettamevā’’tipi vadanti. Sesanti maggukkamanavihārābhimukhagamanādi sabbaṃ. Purimasadisamevāti anāṇattiyā gahitepi sāmikassa kathetvā gahitattā heṭṭhā vuttavihārūpacārādi sabbaṃ khettamevāti katvā vuttaṃ.

Eseva nayoti ‘‘antarāmagge theyyacittaṃ uppādetvā’’tiādinā vuttanayaṃ atidisati. Nimitte vā kateti ‘‘cīvaraṃ me kiliṭṭhaṃ, ko nu kho rajitvā dassatī’’tiādinā nimitte kate. Vuttanayenevāti anāṇattassa therena saddhiṃ pattacīvaraṃ gahetvā gamanavāre vuttanayeneva. Ekapasse vāti vihārassa mahantatāya attānaṃ adassetvā ekasmiṃ passe vasanto vā. Theyyacittena paribhuñjanto jīrāpetīti theyyacitte uppanne ṭhānācāvanaṃ akatvā nivatthapārutanīhāreneva paribhuñjanto jīrāpeti, ṭhānā cāventassa pana theyyacitte sati pārājikameva sīse bhāraṃ khandhe karaṇādīsu viya. Yathā tathā vā nassatīti aggiādinā vā upacikādīhi khāditaṃ vā nassati.

Añño vā kocīti iminā pana yena ṭhapitaṃ, sopi saṅgahitoti veditabbaṃ. Tava thūlasāṭako laddhotiādinā musāvāde dukkaṭaṃ adinnādānapayogattā. Itaraṃ gaṇhato uddhāre pārājikanti ettha ‘‘pavisitvā tava sāṭakaṃ gaṇhāhī’’ti imināva upanidhibhāvato muttattā sāmikassa itaraṃ gaṇhatopi attano sāṭake ālayassa sabbhāvato ca uddhāre pārājikaṃ vuttaṃ. Na jānantīti tena vuttaṃ vacanaṃ asuṇantā na jānanti. Eseva nayoti ettha sace jānitvāpi cittena na sampaṭicchanti, eseva nayoti daṭṭhabbaṃ. Paṭikkhipantīti ettha cittena paṭikkhepopi saṅgahitovāti veditabbaṃ. Yācitā vā ayācitā vāti ettha yācitā yadi cittenapi sampaṭicchanti, naṭṭhe gīvā. Ayācitā pana yadipi cittena sampaṭicchanti, natthi gīvā.

Gahetvā ṭhapetīti ettha cāletvā tasmiṃyeva ṭhāne ṭhapitepi naṭṭhe gīvā. Upacāre vijjamāneti bhaṇḍāgārassa samīpe uccārapassāvaṭṭhāne vijjamāne. Mayi ca mate saṅghassa ca senāsane vinaṭṭheti ettha ‘‘kevalaṃ saṅghassa senāsanaṃ mā nassīti imināva adhippāyena vivaritumpi vaṭṭatiyevā’’ti vadanti. Sahāyehi bhavitabbanti tehipi kiñci kiñci dātabbanti vuttaṃ hoti. Ayaṃ sāmīcīti bhaṇḍāgāre vasantānaṃ idaṃ vattaṃ.


关于被占有的注释，这里是指“拿着托钵，前往某个村庄乞食”，因此在长者所设定的被占有的情况下，从他人的地方开始，直到该村庄的边界，所有的地方都被视为田地。关于道路的进入，这里应当理解为两者的车轮之间的空隙也是道路。站着而不坐下，是指进入寺院后，头部等重物不应放在地上而保持站立或坐下，若是放下重物，且在心中产生了污秽的心态，则应以脚的方式进行处理。如果将重物放在地上，再次拿起并离去，则应以手的方式进行处理。为什么？因为对于命令者而言，所应做的事情，至此已经完成。然而，有人说“在先前的污秽心态未消除的情况下，依照所述的方式，若站着离去，则应以脚或手的方式进行处理”，也有人说“某个村庄的边界”，不加限制地说“我们将进入村庄”，因此寺院的边界都被视为可供活动的地方。
同样的方式是指“在中间的道路上产生污秽心态”所述的内容是过于繁琐的。关于原因的设定，“我的衣服肮脏，谁会看到呢？”等原因的设定。根据所述的内容，是指长者在未被占有的情况下，拿着托钵前往的过程中所说的内容。单方面的意思是指由于寺院的广大而不显现自己，单方面的停留。通过污秽的心态进行享用，因而使其衰老，若未在污秽的心态中产生位置的转移，便应如同在肩头等地方一样，因而被视为重罪。就如同被火等所烧毁的东西一样，或被虫子等所吃掉的东西。
其他的或任何人，是指被放置的地方，也应被理解为被收集。关于“若得到粗布衣物”的说法，是因谎言而被视为重罪，因而在未得到的情况下。关于其他的获取，若是以手的方式进行处理，便应说“进入后拿起你的衣物”，因此由于被占有而被视为重罪。因未意识到而说“我不知道”，因此被认为是未听到。相同的方式是指若已知但内心不接受，则应被理解为相同的方式。关于拒绝，这里是指即使内心拒绝也被视为被收集。关于请求或未请求，这里是指若请求的话，即使内心接受，也不会有重罪。未请求的情况下，即使内心接受，也不会有重罪。
拿起并放置，这里是指即使在同一地方放置，也不会有重罪。关于可见的地方，指的是在物品仓库附近的高处可见的地方。关于我和僧团的住所被丢弃，这里是指“只要不丢失僧团的住所”，根据这个意思，解释是合适的。与同伴们一起应当是指他们也应给予任何东西。这个是指在物品仓库中生活的人所说的内容。


Lolamahātheroti mando momūho hasitakīḷitappasuto vā mahāthero. Attano attano vasanagabbhesu sabhāgabhikkhūnaṃ parikkhāraṃ ṭhapentīti yojetabbaṃ. Itarehīti tasmiṃyeva gabbhe vasantehi itarabhikkhūhi. Vihāravāre niyutto vihāravāriko, vāraṃ katvā vihārarakkhaṇako. Nivāpanti bhattavetanaṃ. Paṭipathaṃ gatesūti corānaṃ āgamanaṃ ñatvā ‘‘paṭhamataraṃyeva gantvā saddaṃ karissāmā’’ti corānaṃ abhimukhaṃ gatesu. Nissitake jaggentīti attano attano nissitake sikkhācariyāya posentāpi nissitake vihāraṃ jaggāpenti. ‘‘Asahāyassa adutiyassā’’ti pāṭho yutto, pacchimaṃ purimasseva vevacanaṃ. Asahāyassa vā attadutiyassa vāti imasmiṃ pana pāṭhe ekena ānītaṃ dvinnaṃ nappahotīti attadutiyassapi vāro nivāritoti vadanti, taṃ ‘‘yassa sabhāgo bhikkhu bhattaṃ ānetvā dātā natthī’’ti iminā na sametīti vīmaṃsitabbaṃ. Upajīvantena ṭhātabbanti abbhokāsikena rukkhamūlikenapi pākavaṭṭaṃ upanissāya jīvantena pattacīvararakkhaṇatthāya vihāravāre sampatte ṭhātabbaṃ. Paripucchanti pucchitapañhavissajjanaṃ aṭṭhakathaṃ vā. Diguṇanti vassaggena pāpitaṃ vināva dve koṭṭhāseti vadanti. Pakkhavārenāti aḍḍhamāsavārena.

Upanidhikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Suṅkaghātakathāvaṇṇanā


以下是巴利文的完整直译：
罗拉大长老确实是迟钝的、昏迷的，或沉溺于笑闹嬉戏。应当连接（理解）为：在自己的住处，他将同伴比丘的必需品放置。"其他人"是指在同一住处居住的其他比丘。被分配到寺院值班的，称为寺院值班者，轮流看护寺院。他们提供食物和工资。当盗贼已经上路时，知道盗贼要来，（比丘们）先前往并发出声音，面对盗贼。他们照看自己的受托者，即使是为了教导和抚养受托者，也让他们看护寺院。"无伴侣的、无同伴的"这一读法是适当的，后面是前面的同义词。无论是无伴侣的还是有伴侣的，在这个读法中，一个人带来两个是不够的，因此禁止有伴侣者的轮值，这一点应当通过"没有同伴比丘可以带来食物"来审视。应当站在谋生者的位置，即使是在露天处或树下，也要依靠食物环境，为了保护衣钵，在寺院值班时站岗。他们询问问题并回答，或解释注释。"双倍"他们说是不经过年份计算直接得到两份。"按半月轮值"。
优波尼提卡话题描述结束。
税收杀戮话题描述。

113. Suṅkaghātakathāyaṃ tato hanantīti tato nīharantā hananti. Tanti suṅkaṭṭhānaṃ. Yatoti yato nīhariyamānabhaṇḍato. Rājakanti rājāyattaṃ. Tampi rājārahamevāti āha ‘‘ayamevattho’’ti. Itoti ito bhaṇḍato. Dutiyaṃ pādaṃ atikkāmetīti ettha ‘‘paṭhamaṃ pādaṃ paricchedato bahi ṭhapetvā dutiye pāde uddhaṭamatte pārājika’’nti vadanti uddharitvā bahi aṭṭhapitopi bahi ṭhitoyeva nāma hotīti katvā. Yattha yattha padavārena āpatti kāretabbā, tattha tattha sabbatthāpi eseva nayoti vadanti. Suṅkaghātato bahi bahisuṅkaghātaṃ. Avassaṃ patanakanti avassaṃ suṅkaghātato bahi patanakaṃ. Pubbe vuttanayenevāti avassaṃ patanake hatthato muttamatteti vuttaṃ hoti. Vaṭṭantaṃ puna anto pavisatīti mahāaṭṭhakathāvacanassa kurundisaṅkhepaṭṭhakathāhi adhippāyo pakāsito. Anto ṭhatvā bahi gacchantaṃ rakkhatīti bhikkhuno payogena gamanavegassa antoyeva vūpasantattā. Parivattetvā abbhantarimaṃ bahi ṭhapetīti abbhantare ṭhitaṃ puṭakaṃ parivattetvā bahi ṭhapeti. Ettha ca ‘‘abbhantarime puṭake bhūmito mocitamatte pārājika’’nti vadanti.

‘‘Gacchante yāne vā…pe… ṭhapetīti suṅkaghātaṃ apavisitvā bahiyeva ṭhapetī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ suṅkaṭṭhānassa bahi ṭhapitanti vakkhamānattā. Ācariyā pana ‘‘suṅkaṭṭhānassa bahi ṭhita’’nti pāṭhaṃ vikappetvā ‘‘paṭhamaṃ antosuṅkaghātaṃ paviṭṭhesuyeva yānādīsu ṭhapitaṃ pacchā yānena saddhiṃ nīhaṭaṃ suṅkaghātassa bahi ṭhitaṃ, na ca tena nīta’’nti atthaṃ vadanti. Ayaṃ pana tesaṃ adhippāyo – suṅkaṭṭhānassa anto paviṭṭhayānādīsu ṭhapitepi bhikkhussa payogaṃ vinā aññena nīhaṭattā nevatthi pārājikaṃ, ‘‘atra paviṭṭhassa suṅkaṃ gaṇhantū’’ti vuttattā aññena nīhaṭassa bahi ṭhite bhaṇḍadeyyampi na hotīti. Ayameva ca nayo ‘‘vaṭṭitvā gamissatīti vā añño naṃ vaṭṭessatīti vā anto ṭhapitaṃ pacchā sayaṃ vā vaṭṭamānaṃ aññena vā vaṭṭitaṃ bahi gacchati, rakkhatiyevā’’ti iminā vacanena sametīti yuttataro viya dissati. Suṅkaṭṭhānassa anto pavisitvā puna paccāgacchatopi tena passena paricchedaṃ atikkamantassa yadi tatopi gacchantānaṃ hatthato suṅkaṃ gaṇhanti, sīmātikkame pārājikameva.

Hatthisuttādīsūti hatthisikkhādīsu. Imasmiṃ ṭhāneti yathāvuttayānādīhi vuttappakārena nīharaṇe. Anāpattīti tattha ‘‘sahatthā’’ti vacanato aññena nīharāpentassa anāpatti. Idhāti imasmiṃ adinnādānasikkhāpade. Tatrāti tasmiṃ eḷakalomasikkhāpade. Hontīti ettha iti-saddo hetuattho, yasmā eḷakalomāni nissaggiyāni honti, tasmā pācittiyanti attho. Idha anāpattīti imasmiṃ sikkhāpade avahārābhāvā anāpatti. Upacāranti suṅkaghātaparicchedato bahi samantā dvinnaṃ leḍḍupātānaṃ abbhantaraṃ vatiāsannappadesasaṅkhātaṃ upacāraṃ. Tādisaṃ upacāraṃ okkamitvā pariharaṇe sādīnavattā dukkaṭaṃ vuttaṃ. Etthāti suṅkaghāte. ‘‘Dvīhi leḍḍupātehīti ayaṃ niyamo ācariyaparamparābhato’’ti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ.

Suṅkaghātakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pāṇakathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
在税收杀戮的讨论中，"因此杀戮"是指他们从中取出而杀戮。此处的“税收”是指税收的地点。所说的“从何处”是指从被提取的财物中。关于“国王”，是指与国王相关的事物。对此，国王也确实是这样地说：“这就是事情的本质。”所说的“这里”是指从这个财物中。关于“超越第二个脚步”，这里说“第一脚步被分割后，第二脚步被提起时即为破戒”，被提起后仍然被放置在外面，称之为“在外”。无论在何处，按路径应当受罚，那里那里都应如此。税收杀戮在外部的许多地方。必然的下落是指必然的在税收杀戮之外的下落。根据之前所说的，这意味着在必然的下落中，手中持有的东西仅是小部分。关于“再次进入内部”，这是在大注释中通过Kurundisa的简要注释所阐明的。站在内部并向外走，依靠比丘的行动速度，内部的安静。将内部的书本翻转并放在外面，翻转后放置在外面。在这里说“内部的书本从地面上被解脱的即为破戒”。
“在行驶的车辆上……等等……放置时，税收杀戮不进入而在外放置”，在三处结点上提到税收地点在外放置的情况。教师们则将“在税收地点的外部放置”的读法进行推测，认为“在第一内部税收杀戮进入时，车辆等放置后，随后与车辆一起被取走的税收杀戮在外放置，而并非由此带走”。他们的意图是这样的——虽然在税收地点内部放置的车辆等，但由于比丘的行为没有其他人取走，因此并不存在破戒，“在这里进入的税收应当被取走”，因此在其他地方放置的财物也不算。这个原则是“经过转动即将离开，或其他人将转动”，内部放置的后面自己或其他人转动后，向外走，确实是保护的。即使在税收地点内部进入后，若再返回，若因此而超过界限，便是破戒。
关于大象的讨论等，是指在大象的训练等中。在这个地方，按照所述的车辆等的方式进行提取。无过失是指在那里“与手相连”的说法，指的是他人提取的无过失。在这里是指在这个不偷盗的戒律中。在那里是指在这个关于毛发的戒律中。存在是指这里的“存在”是有因义的，因为毛发是被弃置的，因此是属于应受罚的。这里无过失是指在这个戒律中因不进行交易而无过失。关于“接近”是指在税收杀戮的限制之外，周围有两个落下的内部地方。这样的接近被排除在外，若进行保护则为重罪。在这里是指税收杀戮。“关于两个落下的地方”，这是根据教师的传承所说的。
税收杀戮的讨论结束。
关于生命的讨论。

114. Pāṇakathāyaṃ tiracchānagatassa ekantena pādagghanakatā na sambhavatīti āha – ‘‘ekaṃsena avahārakappahonakapāṇaṃ dassento’’ti. Bhujissaṃ harantassa avahāro natthīti parapariggahitābhāvato. Bhujissoti adāso. Āṭhapitoti mātāpitūhi iṇaṃ gaṇhantehi ‘‘yāva iṇadānā ayaṃ tumhākaṃ santike hotū’’ti iṇadāyakānaṃ niyyātito. Yasmā mātāpitaro dāsānaṃ viya puttānaṃ na sāmino. Yesañca santike āṭhapito, tepi tassa hatthakamme sāmino, na tassāti āha ‘‘avahāro natthī’’ti. Dhanaṃ pana gataṭṭhāne vaḍḍhatīti ettha ‘‘āṭhapetvā gahitadhanaṃ vaḍḍhiyā saha avahārakassa gīvā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ.

Antojāta…pe… avahāro hotīti ettha padesacārittavasena attanāva attānaṃ niyyātetvā dāsabyaṃ upagataṃ avaharantassapi pārājikamevāti veditabbaṃ. Gehadāsiyā kucchimhi dāsassa jātoti evampi sambhavatīti sambhavantaṃ gahetvā vuttaṃ. Gehadāsiyā kucchismiṃ pana aññassa jātopi ettheva saṅgahito. Karamarānīto nāma bandhagāhagahito. Tenāha ‘‘paradesato paharitvā’’tiādi. Tattha paradesato paharitvāti paradesaṃ vilumpakehi rājarājamahāmattādīhi mahācorehi paradesato paharitvā. Anāpatti pārājikassāti yadi tassa vacanena tato adhikaṃ vegaṃ na vaḍḍheti, anāpatti. Pariyāyenāti pariyāyavacanena. Manussaviggahe ‘‘maraṇavaṇṇaṃ vā saṃvaṇṇeyyā’’ti vuttattā pariyāyakathāyapi na muccati, idha pana ‘‘adinnaṃ theyyasaṅkhātaṃ ādiyeyyā’’ti ādānasseva vuttattā pariyāyakathāya muccati.

Pāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Apadakathāvaṇṇanā

Apadakathāyaṃ nāmenāti sappanāmena vā sāmikena katanāmena vā. Karaṇḍapuṭanti peḷāya pidhānaṃ. Āhaccāti paharitvā.

Catuppadakathāvaṇṇanā



在关于生命的讨论中，关于“动物的行走者，绝对不会被打击”的说法，是指“以一部分的方式展示出不被打击的饮食”。关于“手被抓住的”，因他被他人所占有而没有饮食。关于“手”，是指没有被占有的。关于“被放置”，是指在父母所持有的财物中，“愿这份财物在你们面前存在”，这是从给与者的角度而言。因为父母与奴隶的关系，如同子女与主人。对于那些被放置的人，他们也是他的手工艺的主人，因此说“没有饮食”。而财富在去处上是增加的，这里说“被放置的被抓住的财富与增加相结合的饮食”，在三处结点上均有提及。
关于“出生于内部……等等……饮食”，在这里根据地方的特点，若自己将自己放置在奴隶身边，即使他也在饮食中，也应被视为破戒。关于“家庭奴隶的母亲所生之子”，也确实是如此，因此说“存在”。关于“家庭奴隶的母亲所生的儿子”，即使是他人所生的，也在这里被包含。关于“被称为绑架者”的，称为“被绑架的”。因此说“从他人处被打击”等等。在那里，被打击是指被他人所掠夺，像国王、王公、大臣等的强盗。若因他的言辞而不再增加速度，则无过失。关于“逐渐”，是指通过逐渐的说法。由于在人的捕捉中“应被引导至死亡之色”，因此在逐渐的讨论中也不被释放，但在这里说“不要偷盗，应当被引导”，因此在逐渐的讨论中被释放。
关于生命的讨论结束。
关于不当行为的讨论。
在关于不当行为的讨论中，所说的“以名字”是指以“蛇”的名字或以“主人”的名字。关于“用手抓住”的是指用手的覆盖。关于“打击”，是指被打击。
关于四种不当行为的讨论。

116. Catuppadakathāyaṃ bhiṅkacchāpanti bhiṅkabhiṅkāti saddāyanato evaṃladdhanāmaṃ hatthipotakaṃ. Antovatthumhīti parikkhitte antovatthumhi. Rājaṅgaṇeti parikkhitte nagare vatthudvārato bahirājaṅgaṇe. Hatthisālā ṭhānanti nibbakosato udakapātabbhantaraṃ ṭhānaṃ. Bahinagare ṭhitassāti parikkhittanagaraṃ sandhāya vuttaṃ, aparikkhittanagare pana antonagare ṭhitassapi ṭhitaṭṭhānameva ṭhānaṃ. Khaṇḍadvāranti attanā khaṇḍitadvāraṃ. Sākhābhaṅganti bhañjitasākhaṃ. Nipannassa dveti bandhanena saddhiṃ dve. Ghātetīti ettha ‘‘theyyacittena vināsentassa sahapayogattā dukkaṭameva, na pācittiya’’nti ācariyā vadanti.

Catuppadakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Oṇirakkhakathāvaṇṇanā

Oṇirakkhakathāyaṃ oṇinti oṇītaṃ, ānītanti attho. ‘‘Oṇirakkhassa santike ṭhapitaṃ bhaṇḍaṃ upanidhi viya saṅgopanatthāya anikkhipitvā muhuttaṃ olokanatthāya ṭhapitattā tassa ṭhānācāvanamattena pārājikaṃ janetī’’ti vadanti.

Saṃvidāvahārakathāvaṇṇanā

Saṃvidāvahārakathāyaṃ ‘‘sambahulā saṃvidahitvā eko bhaṇḍaṃ avaharati, āpatti sabbesaṃ pārājikassā’’ti pāḷiyaṃ avisesena vuttattā āṇāpakānaṃ āṇattikkhaṇe āpatti, avahārakassa uddhāreti yathāsambhavaṃ yojetvā attho gahetabbo āṇattikathāyaṃ ‘‘so taṃ bhaṇḍaṃ avaharati, āpatti sabbesaṃ pārājikassā’’tiādīsu viya. Etthāpi hi āṇāpakassa āṇattikkhaṇeyeva āpatti vuttā. Tathā ca vakkhati ‘‘atha taṃ bhaṇḍaṃ avassaṃ hāriyaṃ hoti, yaṃ parato sabbesaṃ āpatti pārājikassāti vuttaṃ, tato imassa taṅkhaṇeyeva pārājikaṃ hotīti ayaṃ yutti sabbattha veditabbā’’ti (pārā. aṭṭha. 1.121). Saṃvidāvahāre ca ‘‘āṇatti natthī’’ti na vattabbā ‘‘antevāsikesu ekamekassa ekeko māsako sāhatthiko hoti, pañca āṇattikā’’ti vacanato. Āṇattiyā ca sati āṇāpakassa āṇattikkhaṇeyeva āpatti icchitabbā, na uddhāre.

Yadi evaṃ ‘‘tesu eko bhaṇḍaṃ avaharati, tassuddhāre sabbesaṃ pārājika’’nti kasmā vuttanti? Nāyaṃ doso. Ettha hi sabbesaṃyeva āpattidassanatthaṃ avahārakassapi āpattisambhavaṭṭhānaṃ dassento ‘‘tassuddhāre sabbesaṃ pārājika’’nti āha, na pana āṇāpakānampi uddhāreyeva āpattidassanatthanti evamattho gahetabbo. ‘‘Sambahulā ekaṃ āṇāpenti ‘gacchetaṃ āharā’ti, tassuddhāre sabbesaṃ pārājika’’ntiādīsupi evameva attho gahetabbo. Atha vā saṃvidāvahāre āṇāpakānampi uddhāreyeva āpatti, na āṇattikkhaṇeti āveṇikamidaṃ lakkhaṇanti aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ, ito vā aññena pakārena yathā aṭṭhakathāyaṃ pubbenāparaṃ na virujjhati, tathā vīmaṃsitvā gahetabbaṃ.

Saṃvidhāyāti saṃvidahitvā. Tena nesaṃ dukkaṭāpattiyoti āṇattivasena pārājikāpattiyā asambhave sati vuttaṃ. Yadi hi te āṇattā avassaṃ taṃ haranti, pārājikāpattiyeva nesaṃ daṭṭhabbā, na dukkaṭāpatti. Sāhatthikaṃ vā āṇattikassa āṇattikaṃ vā sāhatthikassa aṅgaṃ na hotīti bhinnakālavisayattā aññamaññassa aṅgaṃ na hoti. Tathā hi sahatthā avaharantassa ṭhānācāvane āpatti, āṇattiyā pana āṇattikkhaṇeyevāti bhinnakālavisayā sāhatthikāṇattikehi āpajjitabbāpattiyo.

Saṃvidāvahārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Saṅketakammakathāvaṇṇanā



在关于四种不当行为的讨论中，“被打破的”是指“被打击的”，因此称为“被打击的手”。关于“内部的衣物”，是指在被限制的内部衣物中。关于“国王的庭院”，是指在被限制的城市中，从物品的门口向外的国王的庭院。关于“大象的房间”，是指在水池内部的地方。关于“在外城市中站立”，是指指向被限制的城市，而在未被限制的城市中，即使在内部城市中也被称为站立的地方。关于“破碎的门”，是指自己破坏的门。关于“树枝的折断”，是指被折断的树枝。关于“被捆绑的”，是指与双重束缚相关的。关于“杀戮”，在这里说：“因被他人所破坏而导致的损失，因而成为重罪，而非轻罪，”这是教师们所说的。
关于四种不当行为的讨论结束。
关于保护的讨论。
在关于保护的讨论中，“保护”是指被保护的，意为“被引导”。“在保护者的面前放置的财物，像是为了保管而暂时不被取走，放置在那里以便观察，因此仅因其位置的移动而产生破戒”，这是他们所说的。
关于行为的讨论。
在关于行为的讨论中，“许多行为一起，一人携带一件财物，所有人的破戒”是指在经典中没有区别地提到，因而在命令者的命令时，携带的行为会引发破戒，因而应当根据情况理解。在这里也确实是提到命令者的命令时的破戒。并且说：“因此，那件财物必然会被取走，因而所有人的破戒”，这是应当被理解的原则（见《大论》1.121）。在行为的讨论中说“没有命令”是不应当被说的，“在同伴中，每个人都应当有一个月的财物，五个命令”是指的。关于命令的存在，命令者的命令时应当被理解为破戒，而不是被取走。
如果这样说“在这些人中，一人携带一件财物，若取走则所有人的破戒”，为什么这样说呢？这并非错误。在这里是为了展示所有人的破戒而提到携带者的破戒的可能性，因此说“若取走则所有人的破戒”，而不是命令者的破戒。这一原则应当如此理解。“许多个人共同命令‘去取吧’”，若取走则所有人的破戒，诸如此类的意义应当如此理解。或者在行为的讨论中，命令者的取走也是破戒，而不是命令时的破戒，依照注释的标准应当如此理解，或以其他方式理解，以便与早先的论述不相悖，因而应当经过审视而理解。
关于“行为”是指通过行为而进行的。因此，他们因行为的重罪而被称为重罪，若他们确实携带了那件东西，则应被视为破戒，而非轻罪。关于“携带的”，或是命令者的命令，或是携带者的命令，因时间的不同而不相互关联。因此，关于“携带者”的行为，若在位置上被取走则为破戒，而若在命令者的命令时应为命令者的破戒。
关于行为的讨论结束。
关于指示行为的讨论。

119. Saṅketakammakathāyaṃ ocarake vuttanayenevāti ‘‘avassaṃ hāriye bhaṇḍe’’tiādinā vuttanayena. Pāḷiyaṃ taṃ saṅketaṃ pure vā pacchā vāti ettha taṃ saṅketanti sāmiatthe upayogavacananti daṭṭhabbaṃ, tassa saṅketassāti attho. Atha vā taṃ saṅketaṃ asampatvā pure vā taṃ saṅketaṃ atikkamma pacchā vāti evamettha yojanā veditabbā. Tenevāha – ‘‘ajjāti niyāmitaṃtaṃ saṅketaṃ atikkammā’’tiādi. Taṃ nimittaṃ pure vā pacchā vāti etthāpi imināva nayena attho veditabbo.

Saṅketakammakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Nimittakammakathāvaṇṇanā

120. Nimittakammakathāyaṃ akkhinikhaṇādinimittakammaṃ pana lahukaṃ ittarakālaṃ, tasmā taṅkhaṇeyeva taṃ bhaṇḍaṃ avaharituṃ na sakkā. Tathā hi kiñci bhaṇḍaṃ dūre hoti kiñci bhāriyaṃ, taṃ gahetuṃ yāva gacchati, yāva ukkhipituṃ vāyamati, tāva nimittakammassa pacchā hoti. Evaṃ santepi nimittakammato paṭṭhāya gaṇhituṃ āraddhattā teneva nimittena avaharatīti vuccati. Yadi evaṃ ‘‘purebhattapayogova eso’’ti vādo pamāṇabhāvaṃ āpajjatīti? Nāpajjati. Na hi saṅketakammaṃ viya nimittakammaṃ daṭṭhabbaṃ. Tattha hi kālaparicchedo atthi, idha natthi. Kālavasena hi saṅketakammaṃ vuttaṃ, kiriyāvasena nimittakammanti ayametesaṃ viseso. ‘‘Taṃ nimittaṃ pure vā pacchā vā taṃ bhaṇḍaṃ avaharati, mūlaṭṭhassa anāpattī’’ti idaṃ pana tena nimittakamme kate gaṇhituṃ anārabhitvā sayameva gaṇhantassa vasena vuttaṃ.

Nimittakammakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Āṇattikathāvaṇṇanā



在关于指示行为的讨论中，按照“必然要取走的财物”的说法。经典中所提到的“指示”是指“在之前或之后”，在这里应当理解为“在主人面前的用语”，即指示的意思。或者说，未能达到该指示，或在之前或超过该指示后，亦应如此理解。因此说：“今天，超过了该指示”，等等。那一标志在之前或之后，在这里也应按照同样的方式理解。
关于指示行为的讨论结束。
关于标志行为的讨论。
在关于标志行为的讨论中，关于“眼睛挖掘等标志行为”，是轻微的短时间行为，因此在那一时刻无法取走那件财物。确实，若某件财物在远处，或某件沉重的财物，若要去拿，直到走到那里，或试图抬起，标志行为便在后面。这种情况下，即使是基于标志行为的开始而去拿，那便称为“因该标志而取走”。若这样说“在之前的饮食使用上这是”，则会陷入标准的错误吗？并不会。标志行为与指示行为并不相同。在那里确实有时间的界定，而这里则没有。按时间的划分，指示行为是如此，而按行为的性质，标志行为则是如此，这两者的区别在于此。“那一标志在之前或之后取走那件财物，根本没有过失”，这是以标志行为进行的，未开始便自行取走的情况下所说的。
关于标志行为的讨论结束。
关于命令的讨论。

121. Āṇattikathāyaṃ asammohatthanti yasmā saṅketakammanimittakammāni karonto eko purebhattādīsu vā akkhinikhaṇanādīni vā disvā ‘‘gaṇhā’’ti vadati, eko gahetabbabhaṇḍanissitaṃ katvā ‘‘purebhattaṃ evaṃvaṇṇasaṇṭhānaṃ bhaṇḍaṃ gaṇhā’’ti vadati, eko ‘‘tvaṃ itthannāmassa pāvada, so aññassa pāvadatū’’tiādinā puggalapaṭipāṭiyā ca āṇāpeti, tasmā kālavasena kiriyāvasena bhaṇḍavasena puggalavasena ca āṇatte visaṅketāvisaṅketavasena etesu saṅketakammanimittakammesu asammohatthaṃ. Nimittasaññaṃ katvāti ‘‘īdisaṃ nāma bhaṇḍa’’nti vaṇṇasaṇṭhānādivasena gahaṇassa nimittabhūtaṃ saññāṇaṃ katvā.

Yathādhippāyaṃ gacchatīti dutiyo tatiyassa, tatiyo catutthassāti evaṃ paṭipāṭiyā ce vadantīti vuttaṃ hoti. Sace pana dutiyo catutthassa āroceti, na yathādhippāyaṃ āṇatti gatāti nevatthi thullaccayaṃ, paṭhamaṃ vuttadukkaṭameva hoti. Tadeva hotīti bhaṇḍaggahaṇaṃ vinā kevalaṃ sāsanappaṭiggahaṇamattasseva siddhattā tadeva thullaccayaṃ hoti , na dukkaṭaṃ nāpi pārājikanti attho. Sabbatthāti īdisesu sabbaṭṭhānesu.

Tesampi dukkaṭanti ārocanapaccayā dukkaṭaṃ. Paṭiggahitamatteti ettha avassaṃ ce paṭiggaṇhāti, tato pubbeva ācariyassa thullaccayaṃ, na pana paṭiggahiteti daṭṭhabbaṃ. Kasmā panassa thullaccayanti āha – ‘‘mahājano hi tena pāpe niyojito’’ti.

Mūlaṭṭhasseva dukkaṭanti ayaṃ tāva aṭṭhakathānayo, ācariyā pana ‘‘visaṅketattā eva mūlaṭṭhassāti pāḷiyaṃ avuttattā paṭiggaṇhantasseva taṃ dukkaṭaṃ vuttaṃ, imināva heṭṭhā āgatavāresupi paṭiggaṇhantānaṃ paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ veditabbaṃ, taṃ pana tattha okāsābhāvato avatvā idha vutta’’nti vadanti.

Evaṃ puna āṇattiyāpi dukkaṭameva hotīti paṭhamaṃ atthasādhakattābhāvato vuttaṃ. Āṇattikkhaṇeyeva pārājikoti maggānantaraphalaṃ viya atthasādhikāṇatticetanākkhaṇeyeva pārājiko. Badhiratāyāti uccaṃ bhaṇanto badhiratāya vā na sāvetīti vuttaṃ hoti. ‘‘Āṇatto ahaṃ tayā’’ti imasmiṃ vāre puna paṭikkhipitabbābhāvena atthasādhakattābhāvato mūlaṭṭhassa natthi pārājikaṃ. ‘‘Paṇṇe vā silāya vā yattha katthaci ‘coriyaṃ kātabba’nti likhitvā ṭhapite pārājikamevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Taṃ pana yasmā adinnādānato pariyāyakathāya muccati, tasmā vīmaṃsitvā gahetabbaṃ. Yadi pana ‘‘asukasmiṃ nāma ṭhāne asukaṃ nāma bhaṇḍaṃ ṭhitaṃ, taṃ avaharā’’ti paṇṇe likhitvā kassaci peseti, so ce taṃ bhaṇḍaṃ avaharati, āṇattiyā avahaṭaṃ nāma hotīti yuttaṃ āṇāpakassa pārājikaṃ.

Āṇattikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Āpattibhedavaṇṇanā

122.Tattha tatthāti bhūmaṭṭhathalaṭṭhādīsu. Aṅgañca dassentoti yojetabbaṃ. Vatthubhedenāti avaharitabbassa vatthussa garukalahukabhedena. Āpattibhedanti pārājikathullaccayadukkaṭānaṃ vasena āpattibhedaṃ. Manussabhūtena parena pariggahitaṃ parapariggahitaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
在命令解释中，为了不混淆，因为在执行约定行为和因缘行为时，有人在早餐前或其他时候看到挖眼等情况后说"拿取"，有人根据可拿取的物品说"在早餐前拿取这种形状的物品"，有人按照个人顺序命令说"你告诉某某人，他告诉另一个人"等等，所以根据时间、行为、物品、个人的不同，在这些约定行为和因缘行为中为了不混淆。作为标志性认知，即"这种名称的物品"，根据颜色形状等来作为拿取的标志性认知。
如其意图前进，即第二个人按照第三个人的意思，第三个人按照第四个人的意思，如此按顺序说。如果第二个人告诉第四个人，那么并非不按意图传达命令，因此没有重大过失，只有初次提到的轻微过失。仅仅是接受教义，没有拿取物品，因此只有重大过失，不是轻微过失，也不是根本罪。在所有情况下。
即使对他们来说也是轻微过失，因为传达的缘故。仅仅接受，如果必须接受，那么在接受之前，导师已有重大过失，不是接受。为什么会有重大过失？因为"大众已被他引入罪过"。
对根本情况的轻微过失，这是注解的方式。然而，导师们说："因为不确定，对根本情况，因为在经文中未说明，只有接受者有轻微过失，同样在下面提到的情况中，接受者在接受时也有轻微过失，但因为那里没有机会，所以未提及。"
如此，在命令中也确实有轻微过失，因为最初没有成就目的而说。在命令的瞬间即是根本罪，就像道果之间，在命令意图的瞬间即是根本罪。因为聋哑，即高声说话，因聋哑而不能听见。在"我被你命令"这一情况下，因为没有可以反驳的余地，所以对根本情况没有根本罪。在三个文段中说"无论在树叶或石头上的任何地方写下'应偷盗'并放置，都是根本罪"。但因为这是从不当取得的旁系讨论中解脱，所以应当仔细考虑。如果在树叶上写"在某某地方有某某物品，偷取它"并送给某人，如果他偷取了那个物品，那么被认为是通过命令偷取，因此命令者犯了根本罪。
命令解释结束。
过失分类解释
在那里那里，即在地面、陆地等处。应当连接"显示肢体"。根据物品种类，即可偷取物品的轻重分类。过失分类，即根本罪、重大过失、轻微过失的分类。被有生命的他人占有，为他人占有。

125.Naca sakasaññīti iminā pana parapariggahitaṃ vatthu kathitaṃ. Na ca vissāsaggāhī, na ca tāvakālikanti iminā pana parapariggahitasaññā kathitā. Na vissāsaggāhitāti vissāsaggāhena aggahitabhāvo. Na tāvakālikatāti pacchā dātabbataṃ katvā aggahitabhāvo. Anajjhāvutthakanti ‘‘mameda’’nti pariggahavasena anajjhāvutthakaṃ araññe dārutiṇapaṇṇādi. Chaḍḍitanti kaṭṭhahārādīhi atibhārāditāya anatthikabhāvena araññādīsu chaḍḍitaṃ. Chinnamūlakanti naṭṭhaṃ pariyesitvā ālayasaṅkhātassa mūlassa chinnattā chinnamūlaṃ. Asāmikanti anajjhāvutthakādīhi tīhi ākārehi dassitaṃ asāmikavatthu. Ubhayampīti yathāvuttalakkhaṇaṃ asāmikaṃ attano santakañca.

Āpattibhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Anāpattibhedavaṇṇanā

131. Yāya seyyāya sayito kālaṃ karoti, sā anuṭṭhānaseyyā nāma. ‘‘Cittena pana adhivāsetī’’ti vuttamatthaṃ vibhāvetuṃ ‘‘na kiñci vadatī’’ti vuttaṃ. Pākatikaṃ kātunti yattakaṃ gahitaṃ paribhuttaṃ vā, tattakaṃ dātabbanti vuttaṃ hoti.

Paṭidassāmīti yaṃ gahitaṃ, tadeva vā aññaṃ vā tādisaṃ puna dassāmīti attho. Saṅghasantake saṅghaṃ anujānāpetumasakkuṇeyyattā kassaci vatthuno ananujānitabbato ca ‘‘saṅghasantakaṃ pana paṭidātumeva vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

Tasmiṃyeva attabhāve nibbattāpīti tasmiṃyeva matasarīre uppannāpi. Vinītavatthūsu sāṭakataṇhāya tasmiṃyeva matasarīre nibbattapeto viyāti daṭṭhabbaṃ. Rukkhādīsu laggitasāṭake vattabbameva natthīti manussehi apariggahitaṃ sandhāya vuttaṃ. Sace pana taṃ ārakkhakehi pariggahitaṃ hoti, gahetuṃ na vaṭṭatīti.

Anāpattibhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā

Dārukhaṇḍādīsu ‘‘bhāriyamidaṃ, tvaṃ ekapassaṃ ukkhipāhi, ahaṃ ekapassaṃ ukkhipāmī’’ti ubhayesaṃ payogena ekassa vatthuno ṭhānācāvanaṃ sandhāya ‘‘sāhatthikāṇattika’’nti vuttaṃ. Idañca kāyavācānaṃ īdise ṭhāne aṅgabhāvamattadassanatthaṃ vuttaṃ. Yāya pana cetanāya samuṭṭhāpito payogo sāhatthiko āṇattiko vā padhānabhāvena ṭhānācāvanaṃ sādheti, tassā vasena āpatti kāretabbā. Aññathā sāhatthikaṃ vā āṇattikassa aṅgaṃ na hoti, āṇattikaṃ vā sāhatthikassāti idaṃ virujjhati.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vinītavatthuvaṇṇanā

132. Vinītavatthūsu sandhāvatīti suṭṭhu dhāvati. Vidhāvatīti vividhā nānappakārena dhāvati. Kāyavacīdvārabhedaṃ vināpīti kāyacopanaṃ vacībhedañca vinā. Paṭisaṅkhānabalenāti tathāvidhacittuppāde ādīnavapaccavekkhaṇabalena.

135.Pucchāsabhāgenāti pucchānurūpena. Nirutti eva patho niruttipatho, tasmiṃ niruttipathe. Tenāha ‘‘vohāravacanamatte’’ti.

137.Yathākammaṃ gatoti iminā tassa matabhāvaṃ dasseti. Abbhuṇheti imināpi vuttameva pariyāyantarena vibhāvetuṃ ‘‘allasarīre’’ti vuttaṃ. Visabhāgasarīreti itthisarīre. Visabhāgasarīrattā accāsannena na bhavitabbanti āha ‘‘sīse vā’’tiādi. Vaṭṭatīti visabhāgasarīrepi attanāva vuttavidhiṃ kātuṃ sāṭakañca gahetuṃ vaṭṭati. Keci pana ‘‘kiñcāpi iminā sikkhāpadena anāpatti, itthirūpaṃ pana āmasantassa dukkaṭa’’nti vadanti.



以下是巴利文的完整直译：
不能说"我能知道"，这是关于他人占有的物品所说的。也不是信任的接受者，也不是暂时的接受者，这里是关于他人占有的认知。不是信任的接受者，即因信任而被接受的状态。不是暂时的接受者，即在稍后应给予的情况下被接受的状态。非自我起立，即在森林中以"这是我的"的方式占有的，非自我起立的物品，如树木、草叶等。被抛弃，即因过重的负担而被抛弃的物品，在森林等处被抛弃。根本被切断，即因寻找而失去的根本，因失去而成为切断的根本。非占有，即非自我起立等三种方式所显示的非占有物品。两者皆是，即如所述的特征，非占有物品及其自有的。
过失分类解释结束。
非过失分类解释
那些在良好的床上睡觉的，称为良好安卧。为了阐明"心中所思"，说"不说任何话"。自然所做的，指的是被占有的或被使用的，所说的就是应给予的。
"我将展示"，即所占有的，或另一个同样的意思。由于能够允许僧团而能使僧团被允许，某个物品由于未被允许而说"但必须将僧团的东西归还"。
在同一身体中出生，即在同一死去的身体中生起。对于被驯化的物品，应被视为在同一死去的身体中生起。对于树木等，应被认为是因被驯化而不在其中，因此人们所占有的未被占有之物。若是被守护者所占有，则不应被拿取。
非过失分类解释结束。
词句分类解释结束。
附带说明分类解释
在木材等处"这是重的，你拿起一根，我拿起一根"，以此两者的用法指的是某个物品的地方称为"应有的物品"。这里也是为了显示身体的部分。若是由意图所生起的用法，称为应有的或命令的，因而应当因其而产生过失。否则，命令的身体部分不成立，命令的部分也不成立，因此这是相互矛盾的。
附带说明分类解释结束。
驯化物品的解释
在驯化物品中，意指非常迅速地流动。以各种不同的方式流动。无论身体或言语的分割，均不应有身体的接触和言语的分割。由于思维的力量，即由于这种心的生起而考虑其危险。
根据提问的部分，即根据提问的方式。解释即是路径，解释路径，在这个解释路径中。因此说"仅仅是言语的表达"。
根据行为的结果，显示其死亡状态。以此说明同样的内容，用不同的方式阐明"在身体重时"。在女性的身体上。由于女性的身体，因而不会有过于接近的情况，因此说"在头上"等。应当，亦应在女性的身体上，自己所说的应当去做，并且应当拿取。有人说"无论如何，依此戒律无过失，但在女性形态上若有触碰则是轻微过失"。

138.Kusaṃ saṅkāmetvāti kusaṃ parivattetvā. Kūṭamānakūṭakahāpaṇādīhīti ādi-saddena tulākūṭakaṃsakūṭavañcanādiṃ saṅgaṇhāti. Tattha kūṭamānaṃ hadayabhedasikhābhedarajjubhedavasena tividhaṃ hoti. Tattha hadayanti nāḷiādimānabhājanānaṃ abbhantaraṃ, tassa bhedo chiddakaraṇaṃ hadayabhedo, so sappitelādiminanakāle labbhati. Tāni hi gaṇhanto heṭṭhāchiddena mānena ‘‘saṇikaṃ āsiñcā’’ti vatvā antobhājane bahuṃ paggharāpetvā gaṇhāti, dadanto chiddaṃ pidhāya sīghaṃ pūretvā deti. Sikhābhedo tilataṇḍulādiminanakāle labbhati. Tāni hi gaṇhanto saṇikaṃ sikhaṃ ussāpetvā gaṇhāti, dento vegena pūretvā sikhaṃ chindanto deti. Rajjubhedo khettavatthuminanakāle labbhati. Khettādiṃ minantā hi amahantampi mahantaṃ katvā minanti, mahantampi amahantaṃ. Kūṭakahāpaṇo pākaṭoyeva.

Tulākūṭaṃ pana rūpakūṭaṃ aṅgakūṭaṃ gahaṇakūṭaṃ paṭicchannakūṭanti catubbidhaṃ hoti. Tattha rūpakūṭaṃ nāma dve tulā sarūpā katvā gaṇhanto mahatiyā gaṇhāti, dadanto khuddikāya deti. Aṅgakūṭaṃ nāma gaṇhanto pacchābhāge hatthena tulaṃ akkamati, dadanto pubbabhāge akkamati. Gahaṇakūṭaṃ nāma gaṇhanto mūle rajjuṃ gaṇhāti, dadanto agge. Paṭicchannakūṭaṃ nāma tulaṃ susiraṃ katvā anto ayacuṇṇaṃ pakkhipitvā gaṇhanto taṃ pacchābhāge karoti, dadanto aggabhāge.

Kaṃso vuccati suvaṇṇapāti, tāya vañcanaṃ kaṃsakūṭaṃ. Kathaṃ? Ekaṃ suvaṇṇapātiṃ katvā aññā dve tisso lohapātiyo suvaṇṇavaṇṇā karonti, tato janapadaṃ gantvā kiñcideva aḍḍhaṃ kulaṃ pavisitvā ‘‘suvaṇṇabhājanāni kiṇathā’’ti vatvā agghe pucchite samagghataraṃ dātukāmā honti. Tato tehi ‘‘kathaṃ imesaṃ suvaṇṇabhāvo jānitabbo’’ti vutte ‘‘vīmaṃsitvā gaṇhathā’’ti suvaṇṇapātiṃ pāsāṇe ghaṃsitvā sabbapātiyo datvā gacchanti.

Vañcanaṃ nāma tehi tehi upāyehi paresaṃ vañcanaṃ. Tatridamekaṃ vatthu – eko kira luddako migañca migapotakañca gahetvā āgacchati. Tameko dhutto ‘‘kiṃ, bho, migo agghati, kiṃ migapotako’’ti āha. ‘‘Migo dve kahāpaṇe, migapotako eka’’nti ca vutte ekaṃ kahāpaṇaṃ datvā migapotakaṃ gahetvā thokaṃ gantvā nivatto ‘‘na me, bho, migapotakena attho, migaṃ me dehī’’ti āha. Tena hi dve kahāpaṇe dehīti. So āha – ‘‘nanu, bho, mayā paṭhamaṃ eko kahāpaṇo dinno’’ti? ‘‘Āma dinno’’ti. ‘‘Imaṃ migapotakaṃ gaṇha, evaṃ so ca kahāpaṇo, ayañca kahāpaṇagghanako migapotakoti dve kahāpaṇā bhavissantī’’ti. So ‘‘kāraṇaṃ vadatī’’ti sallakkhetvā migapotakaṃ gahetvā migaṃ adāsīti.

Balasāti balena. Panthaghāta-ggahaṇena himaviparāmosagumbaviparāmosāpi saṅgahitā. Tattha yaṃ himapātasamaye himena paṭicchannā hutvā maggappaṭipannaṃ janaṃ mūsanti, ayaṃ himaviparāmoso. Yaṃ gummādīhi paṭicchannā janaṃ mūsanti, ayaṃ gumbaviparāmoso.


以下是巴利文的完整直译：
"拿起草"，即转动草。关于假冒秤、假冒秤杆等的事情，包含了假冒秤的欺骗等。在那里，假冒秤因心脏的分裂、心脏的断裂、绳子的断裂而有三种。这里的心脏是指脉管等的内部，心脏的分裂是指割裂，割裂在分裂的时候会被获得。因为在拿取时，以底部的割裂为标准，说"慢慢地倒入"，并在内部容器中大量搅动后拿取，给予时遮住割裂，迅速填满后给予。心脏的分裂在黑芝麻等的情况下会被获得。因为在拿取时，慢慢地抬起心脏，给予时迅速填满，割断心脏后给予。绳子的断裂在田地物品等的情况下会被获得。田地等处的物品，即使是小的也会被当作大的来拿取，无论是大的还是小的。假冒秤是显而易见的。
假冒秤则有形状秤、身体秤、接受秤、隐蔽秤四种。在这里，形状秤是指以两种秤的形状来拿取，给予时以小的给予。身体秤是指在后面用手拿起秤，给予时在前面拿起。接受秤是指在根部拿起绳子，给予时在前面。隐蔽秤是指将秤做得很薄，内部放入细粉末，然后在后面拿取，给予时在前面。
假冒金器被称为金器欺骗。如何？制作一件金器，另外两三件铁器呈现金色，然后到乡镇去，进入某个家中，问"你们买金器吗"，在询问时，他们想要给予更有价值的。于是他们问"如何知道这些金器的价值"，说"仔细考虑后再拿取"。于是金器被放在石头上，所有的器具都被给予后离开。
欺骗是指用各种手段欺骗他人。在这里有一个例子：有一个赌徒带着一只鹿和一只鹿的幼崽回来。这个赌徒说："喂，鹿值多少，鹿的幼崽值多少？"他说："鹿值两个铜钱，鹿的幼崽值一个铜钱。"于是他给了一个铜钱，拿走了鹿的幼崽，走了一小段路后停下来说："不，我要鹿的幼崽。"所以他给了两个铜钱。于是他说："难道我第一给了一个铜钱吗？" "是的，给了。" "拿走这个鹿的幼崽，这样那个铜钱也会变成鹿的幼崽，两个铜钱就会成为鹿的幼崽。"于是他意识到原因，拿走了鹿的幼崽，未给予鹿。
力量是指力量的意思。通过道路的欺骗，寒冷的逆境和山洞的逆境也被包含在内。在那里，当在雪山降临时，被雪覆盖的人被欺骗，这就是寒冷的逆境。通过山洞等被覆盖的人被欺骗，这就是山洞的逆境。


Uddhāreyevapārājikanti ‘‘sace sāṭako bhavissati, gaṇhissāmī’’ti parikappassa pavattattā sāṭakassa ca tattha sabbhāvato. Padavārena kāretabboti bhūmiyaṃ anikkhipitvāva vīmaṃsitattā vuttaṃ. Pariyuṭṭhitoti anubaddho. Disvā haṭattā parikappāvahāro na dissatīti iminā parikappāvahārassa asambhavaṃ dassento mahāpaccariādīsu vuttassa ayuttabhāvaṃ vibhāveti. Mahāaṭṭhakathāyantiādinā pana parikappāvahārasambhavaṃ pāḷiyā saṃsandanabhāvañca vibhāvento mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttameva suvuttanti dīpeti. Teneva mātikāṭṭhakathāyampi mahāaṭṭhakathānayova dassito.

Kecīti mahāaṭṭhakathāyameva ekacce ācariyā. Mahāpaccariyaṃ panāti pana-saddo kecivādato mahāpaccarivādassa visesasandassanattho. Tena kecivādo mahāpaccarivādenapi na sametīti dasseti. Mahāaṭṭhakathānayo eva ca mahāpaccarivādenapi saṃsandanato yuttataroti vibhāveti.

Alaṅkārabhaṇḍanti aṅgulimuddikādi alaṅkārabhaṇḍaṃ. Kusaṃ pātetvāti vilīvamayaṃ vā tālapaṇṇamayaṃ vā katasaññāṇaṃ yaṃ kiñci kusaṃ pātetvā. Samagghataranti appagghataraṃ. Parakoṭṭhāsato kuse uddhaṭepi na tāva kusassa parivattanaṃ jātanti vuttaṃ ‘‘uddhāre rakkhatī’’ti. Siveyyakanti siviraṭṭhe jātaṃ.

139. Jantāgharavatthusmiṃ yasmā ānandatthero tattha anāpattibhāvaṃ jānāti, tasmā ‘‘tassa kukkuccaṃ ahosī’’ti na vuttaṃ. Yasmā ca sayaṃ bhagavato nārocesi, tasmā ‘‘ārocesī’’ti ekavacanaṃ na vuttaṃ.

140.Vighāsanti khāditāvasesaṃ ucchiṭṭhaṃ vā. Kappiyaṃ kārāpetvāti pacāpetvā. Attaguttatthāyāti taṃnimittaupaddavato attānaṃ rakkhaṇatthāya. Jighacchābhibhūtā hi sīhādayo attanā khādiyamānaṃ gaṇhantānaṃ anatthampi kareyyuṃ. Parānuddayatāyāti sīhādīsu parasattesu anukampāya. Jighacchāvinodanatthañhi tehi khādiyamānaṃ te palāpetvā gaṇhato tesu anukampā nāma na bhavissati.

141.Tekaṭulayāguvatthumhi viyāti musāvādasāmaññato vuttaṃ. Āṇattehīti sammatena āṇattehi. Āṇattenāti sāmikehi āṇattena. Aparassa bhāgaṃ dehīti asantaṃ puggalaṃ dassetvā gahitattā ‘‘bhaṇḍadeyya’’nti vuttaṃ. Aññenāti yathāvuttehi sammatādīhi catūhi aññena. ‘‘Aparampi bhāgaṃ dehī’’ti vuttepi saṅghasantakattā amūlakameva gahitanti ‘‘uddhāreyeva bhaṇḍagghena kāretabbo’’ti vuttaṃ. Itarehi dīyamānanti sammatena, tena āṇattena vā dīyamānaṃ. Evaṃ gaṇhatoti ‘‘aparampi bhāgaṃ dehī’’ti vatvā vā kūṭavassāni gaṇetvā vā gaṇhato. Sudinnanti heṭṭhā sāmikena, tena āṇattena vā dīyamānaṃ gihisantakaṃ ‘‘aparassa bhāgaṃ dehī’’ti vatvā gaṇhato aparassa abhāvato sāmisantakameva hotīti bhaṇḍadeyyaṃ jātaṃ. Idha pana tehi evaṃ dīyamānaṃ ‘‘aparampi bhāgaṃ dehīti vatvā vā kūṭavassāni gaṇetvā vā gaṇhato dehī’’ti vuttattā aññātakaviññattimattaṃ ṭhapetvā neva pārājikaṃ na bhaṇḍadeyyanti sudinnameva hoti.

142-3. Parikkhāravatthūsu vuttaparikkhārassa heṭṭhā vuttabhaṇḍassa ca ko viseso? Yaṃ paribhogayoggaṃ ābharaṇādirūpaṃ akatvā yathāsabhāvato ṭhapitaṃ, taṃ bhaṇḍaṃ. Yaṃ pana tathā katvā paribhuñjituṃ anucchavikākārena ṭhapitaṃ ābharaṇādikaṃ, taṃ parikkhāranti veditabbaṃ.

144-

"拿起草"，即转动草。关于假冒秤、假冒秤杆等的事情，包含了假冒秤的欺骗等。在那里，假冒秤因心脏的分裂、心脏的断裂、绳子的断裂而有三种。这里的心脏是指脉管等的内部，心脏的分裂是指割裂，割裂在分裂的时候会被获得。因为在拿取时，以底部的割裂为标准，说"慢慢地倒入"，并在内部容器中大量搅动后拿取，给予时遮住割裂，迅速填满后给予。心脏的分裂在黑芝麻等的情况下会被获得。因为在拿取时，慢慢地抬起心脏，给予时迅速填满，割断心脏后给予。绳子的断裂在田地物品等的情况下会被获得。田地等处的物品，即使是小的也会被当作大的来拿取，无论是大的还是小的。假冒秤是显而易见的。
假冒秤则有形状秤、身体秤、接受秤、隐蔽秤四种。在这里，形状秤是指以两种秤的形状来拿取，给予时以小的给予。身体秤是指在后面用手拿起秤，给予时在前面拿起。接受秤是指在根部拿起绳子，给予时在前面。隐蔽秤是指将秤做得很薄，内部放入细粉末，然后在后面拿取，给予时在前面。
假冒金器被称为金器欺骗。如何？制作一件金器，另外两三件铁器呈现金色，然后到乡镇去，进入某个家中，问"你们买金器吗"，在询问时，他们想要给予更有价值的。于是他们问"如何知道这些金器的价值"，说"仔细考虑后再拿取"。于是金器被放在石头上，所有的器具都被给予后离开。
欺骗是指用各种手段欺骗他人。在这里有一个例子：有一个赌徒带着一只鹿和一只鹿的幼崽回来。这个赌徒说："喂，鹿值多少，鹿的幼崽值多少？"他说："鹿值两个铜钱，鹿的幼崽值一个铜钱。"于是他给了一个铜钱，拿走了鹿的幼崽，走了一小段路后停下来说："不，我要鹿的幼崽。"所以他给了两个铜钱。于是他说："难道我第一给了一个铜钱吗？" "是的，给了。" "拿走这个鹿的幼崽，这样那个铜钱也会变成鹿的幼崽，两个铜钱就会成为鹿的幼崽。"于是他意识到原因，拿走了鹿的幼崽，未给予鹿。
力量是指力量的意思。通过道路的欺骗，寒冷的逆境和山洞的逆境也被包含在内。在那里，当在雪山降临时，被雪覆盖的人被欺骗，这就是寒冷的逆境。通过山洞等被覆盖的人被欺骗，这就是山洞的逆境。
鉴于阿难尊者在此知晓无过失的状态，因此没有说"他的疑虑"。因为他自己并未向佛陀报告，所以也没有说"报告"的单数形式。
食物的剩余或剩余的食物。因应当处理，经过烹饪。为了保护自己，因而为了这原因而保护自己。因饥饿而受到影响的狮子等，若是自己正在吃的，可能会造成他人的伤害。为了对他人有怜悯，狮子等对他人有同情心。因饥饿而被驱动，若是他们正在吃的，因而对他们的怜悯就不会存在。
在单一的物品上，正如在虚假言辞的情况下所说的。因命令而被允许。因命令而被允许。给予他人一部分，因而显示出不善之人所占有的，因而说"应给予物品"。其他的，正如所说的，因而以四种方式给予他人。即使说"也应给予另一部分"，因而因僧团的缘故而被占有的根本被占有，因此说"必须通过拿起物品来处理"。其他被给予的，因而以命令的方式被给予。如此，因而说"也应给予另一部分"，或是计算假冒的数量。因而被认为是好的，因而以命令的方式被给予，因而说"应给予另一部分"，因而被认为是好的。
142-3. 关于物品的附属物，所说的附属物，和下面所说的物品有什么特别之处？被认为适合使用的装饰品等，若未被制作，因而如其本质而存在的物品，就是这些。若是如此制作并被消费，因而以不适当的方式存在的装饰品等，则应被视为附属物。

146.Saṅkāmetvāti ṭhitaṭṭhānato apanetvā. Thavikanti upāhanatthavikādi yaṃkiñci thavikaṃ. Āharāpentesu bhaṇḍadeyyanti ‘‘gahite attamano hotī’’ti (mahāva. 356) vacanato anattamanassa santakaṃ gahitampi puna dātabbamevāti vuttaṃ. ‘‘Sammukhībhūtehi bhājetabba’’nti (mahāva. 379) vacanato bhājanīyabhaṇḍaṃ upacārasīmaṭṭhānaṃyeva pāpuṇātīti āha ‘‘upacārasīmāyaṃ ṭhitasseva gahetuṃ vaṭṭatī’’ti.

148-9.‘‘Bhaṇḍadeyyanti ubhinnaṃ sālayabhāve sati corassa vā sāmikassa vā sampattassa kassaci dātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Eseva nayoti paṃsukūlasaññāya gahite bhaṇḍadeyyaṃ, theyyacittena pārājikanti attho. Gāmesūti gāmikesu manussesu. Gāma-ggahaṇena hettha gāmaṭṭhā vuttā. Vuṭṭhahantesūti gāmaṃ chaḍḍetvā palāyantesu. Puna āvasante janapadeti jānapadikesu puna āgantvā vasantesu.

Avisesena vuttanti ‘‘saussāhā vā nirussāhā vā’’ti visesaṃ aparāmasitvā sāmaññato vuttaṃ. Na hi katipayānaṃ anussāhe sati saṅghikaṃ asaṅghikaṃ hotīti ayamettha adhippāyo. Saussāhamattameva pamāṇanti sāmikānaṃ paricchinnabhāvato vuttaṃ. Tatoti gaṇasantakato puggalasantakato vā. Senāsanatthāya niyamitanti idaṃ nidassanamattaṃ, catūsu paccayesu yassa kassaci atthāya niyamitepi vuttanayameva. Issaravatāyāti paraṃ āpucchitvā vā anāpucchitvā vā dātabbakiccaṃ natthi, ayamevettha pamāṇanti evaṃ attano issarabhāvena. Agghena kāretabboti agghānurūpaṃ dukkaṭena thullaccayena vā kāretabbo. Issaravatāya paribhuñjato gīvāti na kevalaṃ ettheva gīvā, heṭṭhā kulasaṅgahatthāya issaravatāya vā dinnepi gīvāyeva. Sukhāditamevāti antovihāre nisīditvā ghaṇṭippaharaṇādivuttavidhānassa katattā sukhāditaṃ. Saṅghikañhi vebhaṅgiyabhaṇḍaṃ antovihāre vā bahisīmāya vā hotu, bahisīmāyaṃ ṭhitehi apaloketvā bhājetuṃ na vaṭṭati, ubhayattha ṭhitampi pana antosīmāyaṃ ṭhitehi apaloketvā bhājetuṃ vaṭṭatiyeva. Teneva tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ ‘‘vihāreyeva nisīditvā evaṃ katattā sukhāditanti āhā’’ti. Ayañca attho vassūpanāyikakkhandhakaṭṭhakathāyaṃ āvi bhavissati.

150. Vuttavādakavatthūsu pāḷiyaṃ yugasāṭakanti sāṭakayugaṃ. Tulanti palasataṃ. Doṇanti soḷasanāḷimattaṃ. Paricchedaṃ pana katvāti yattakaṃ icchitaṃ, tattakaṃ agghavasena vā cīvarādipaccayavasena vā paricchedaṃ katvā. Upārambhāti ‘‘bhadantā aparicchedaṃ katvā vadantī’’ti evaṃ dosāropanato.


以下是巴利文的完整直译：
"移动"即从原位置移开。"包"指鞋袋等任何包。关于获取物品，根据"被拿取者将欢喜"的说法，即使是非所有者的被拿取物也仍需再给予。根据"应由在场者分配"的说法，可分配的物品仅达到活动范围（市集）的地方。所以说"在活动范围内站立时可以拿取"。
148-9. 他们说："物品给予在仓库存在的情况下，可以给予盗贼或所有者或任何人。"同样的道理，在视为废弃物时给予物品，意指以偷窃意图判定为重罪。在村庄中，即在村民中。此处"村庄"指村落居民。在离开者中，即离开村庄逃跑的人。再次居住在聚落中，即回到聚落居住的人。
不加区分地说，即不考虑有精进或无精进的区别，而是笼统地说。意指并非在少数人无精进时就成为团体或非团体。仅以有精进为标准，因为所有者的范围是有限的。此处可以是从团体所有或个人所有。"为住处而限定"这仅是一个示例，在四种供养中，对于任何人的任何目的都适用同样的原则。"如同主人"即无论征得同意与否都可以给予，以自身主人的身份为准。"应按价值支付"即应按价值支付轻罪或重罪。主人使用时的颈部，不仅仅在此处，即使是之前为家族或主人身份给予的，颈部也是如此。"舒适等"即在寺院内坐下，按照敲钟等已规定的方式。团体的可分配物品无论在寺院内还是寺院外，站在寺院外的人不得未经同意分配，但站在任何地方的人，若站在寺院内，则可经同意分配。因此在三个章节中也说"坐在寺院内如此做，因此称为舒适等"。这一意义在雨安居章的注释中将会明确。
在已说明的情况下，经文中的"成对衣"即衣服一对。"秤"指一百帕拉。"斗"指十六浪。"作出限制"即按照所需、按价值或按衣服等供养的数量作出限制。"责备"即如"尊者们未作限制就说话"的方式归咎。

153.Chātajjhattanti jighacchādukkhena pīḷitaattasantānaṃ. Dhanukanti khuddakadhanukaṃ. Baddho hotīti tiriyaṃ baddho hoti. Sunakhadaṭṭhanti sāmikehi vissajjitasunakhena gahitaṃ. Yaṭṭhiyā saha pātetīti sūkarassa āgamanato puretarameva tattha abajjhanatthāya pāteti. Maddanto gacchati, bhaṇḍadeyyanti ekasūkaragghanakaṃ bhaṇḍaṃ dātabbaṃ. Na hi tena maggena gacchantā sabbeva sūkarā tena pāsena bajjhanti, ekoyeva paṭhamataraṃ gacchanto bajjhati, tasmā ekasūkaragghanakaṃ bhaṇḍaṃ dātabbaṃ. Pacchā gacchatīti tena katapayogena agantvā pacchā sayameva gacchati. Heṭṭhā vuttesupi īdisesu ṭhānesu eseva nayo. Uddharitvā chaḍḍetīti puretarameva uddharitvā chaḍḍeti. Vihārabhūmiyanti vihārasāmantā araññappadese. Rakkhaṃ yācitvāti rājarājamahāmattādīnaṃ santikaṃ gantvā anuddissa rakkhaṃ yācitvā.

Kumīnamukhanti kumīnassa anto macchānaṃ pavisanamukhaṃ. Gumbe khipati, bhaṇḍadeyyamevāti kumīnassa anto pavisitabbānaṃ macchānaṃ agghena bhaṇḍadeyyaṃ.



“伞下”指被饥饿痛苦所压迫的生命状态。“小弓”指小型的弓箭。被束缚的意思是横向被束缚。“被狗咬”是指被主人放弃的狗所抓住的情况。“与猪一起摔倒”是为了防止猪的到来而提前摔倒。“被打击而去”，物品给予的意思是应给予一只猪的肉。并不是所有的猪都因这条路而受伤，只有一只走得更快的猪受伤，因此应给予一只猪的肉。之后去的意思是以这种方式不去而是自己去。下面所说的地方也有同样的道理。“提起并抛弃”是指提前提起并抛弃。“寺院的地方”指寺院的周边在森林地区。“请求保护”是指前往国王、大臣等处请求保护而不被忽视。
“鱼嘴”是指鱼的入口。“投掷在水中”，物品给予的意思是应给予进入孔中的鱼的价值。

156. Vīsatiṃsādivasena paricchinnā bhikkhū etthāti paricchinnabhikkhukaṃ. Therānanti āgantukattherānaṃ . Tesampīti āvāsikabhikkhūnampi. Paribhogatthāyāti saṅghikaparibhogavasena paribhuñjanatthāya. Gahaṇeti pāṭhaseso daṭṭhabbo. Yatthāti yasmiṃ āvāse. Aññesaṃ atthibhāvanti aññesaṃ āgantukabhikkhūnaṃ atthibhāvaṃ. Tatthāti tādise āvāse. Bhājetvā khādantīti āgantukānampi sampattānaṃ bhājetvā khādantīti adhippāyo. Catūsu paccayesu sammā upanentīti ambaphalādīni vikkiṇitvā cīvarādīsu catūsu paccayesu sammā upanenti. Cīvaratthāya niyametvā dinnāti ‘‘imesaṃ rukkhānaṃ phalāni vikkiṇitvā cīvaresuyeva upanetabbāni, na bhājetvā khāditabbānī’’ti evaṃ niyametvā dinnā. Tesupi āgantukāanissarāti paccayaparibhogatthāya niyametvā dinnattā bhājetvā khādituṃ anissarā.

Na tesu…pe… ṭhātabbanti ettha āgantukehi heṭṭhā vuttanayena bhājetvā khāditabbanti adhippāyo. Tesaṃ katikāya ṭhātabbanti ‘‘bhājetvā na khāditabba’’nti vā ‘‘ettakesu rukkhesu phalāni gaṇhissāmā’’ti vā ‘‘ettakāni phalāni gaṇhissāmā’’ti vā ‘‘ettakānaṃ divasānaṃ abbhantare gaṇhissāmā’’ti vā ‘‘na kiñci gaṇhissāmā’’ti vā evaṃ katāya āvāsikānaṃ katikāya āgantukehi ṭhātabbaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘anissarā’’ti vacanena dīpitoyeva attho mahāpaccariyaṃ ‘‘catunnaṃ paccayāna’’ntiādinā vitthāretvā dassito. Paribhogavasenevāti ettha eva-saddo aṭṭhānappayutto. Paribhogavasena tameva bhājetvāti yojetabbaṃ. Etthāti etasmiṃ vihāre raṭṭhe vā. Senāsanapaccayanti senāsanañca tadatthāya niyametvā ṭhapitañca.

Lāmakakoṭiyāti lāmakaṃ ādiṃ katvā, lāmakasenāsanato paṭṭhāyāti vuttaṃ hoti. Senāsanepi tiṇādīni lāmakakoṭiyāva vissajjetabbāni, senāsanaparikkhārāpi lāmakakoṭiyāva vissajjetabbā. Mūlavatthucchedaṃ pana katvā na upanetabbanti iminā kiṃ vuttaṃ hotīti? Tīsupi gaṇṭhipadesu tāva idaṃ vuttaṃ ‘‘sabbāni senāsanāni na vissajjetabbānīti vuttaṃ hotī’’ti. Lāmakakoṭiyā vissajjentehipi senāsanabhūmiyo na vissajjetabbāti ayamattho vutto hotīti no khanti, vīmaṃsitvā yaṃ ruccati, taṃ gahetabbaṃ.

Dhammasantakena buddhapūjaṃ kātuṃ, buddhasantakena vā dhammapūjaṃ kātuṃ vaṭṭati, na vaṭṭatīti? ‘‘Tathāgatassa kho etaṃ vāseṭṭha adhivacanaṃ dhammakāyo itipīti ca yo kho, vakkali, dhammaṃ passati, so maṃ passatī’’ti (saṃ. ni. 

“二十”是指在这里的被限制的比丘，即被限制的比丘。“长老”是指来访的长老。“他们的”是指居住的比丘们。“为了享用”是指为了团体的享用而进行的享用。“接受”是指应理解的内容。“在何处”是指在某个居住地。“其他的存在”是指其他来访比丘的存在。“在那里”是指在这样的居住地。“在给予后吃”是指在给予来访者后吃的意思。“在四种供养中正确地接收”是指通过出售芒果等物品而在衣服等四种供养中正确地接收。“为了衣服而给予”是指“应通过出售这些树上的果实而仅给予衣服，不应吃掉”。即使是那些来访者也由于供养的目的而给予，因此在给予后吃是没有任何问题的。
在这些……等地方不应停留的意思是指在这里的来访者应在下面所说的方式下给予后吃的意思。对他们的数量应当停留的意思是指“给予后不应吃”或“我们将收集这些树上的果实”或“我们将收集这些果实”或“我们将收集这些日子之间的果实”或“我们将不收集任何东西”，以此类推，居住者的数量应当由来访者停留。大注释中提到的“无依赖”即是指这样的意义，广泛地解释为“四种供养”。在这里“以供养的方式”是指在这个地方的意思。供养的意义是指在此处的目的而设立的。
“低劣的种类”是指从低劣的起点开始，低劣的居住地为起点。“在居住地中”指在居住地的草等物品也应被清除，居住地的器具也应被清除。然而，根本物品的破坏不应被接受，这是什么意思呢？在三个章节中也提到“所有的居住地都不应被清除”。即使在低劣的种类被清除时，居住地的地方也不应被清除，这个意思被表达出来。经过深思熟虑后，所信任的应当被接受。
以法的状态来供奉佛陀，或以佛的状态来供奉法是可行的，不是不可行的？“这确实是如来的最高称谓，法身如是，若有人，瓦卡利，见法者，即见我” (《增支部》)。

3.87) ca vacanato vaṭṭatīti vadanti. Keci pana ‘‘evaṃ sante ‘yo, bhikkhave, maṃ upaṭṭhaheyya, so gilānaṃ upaṭṭhaheyyā’ti vacanato buddhasantakena gilānassapi bhesajjaṃ kātuṃ yuttanti āpajjeyya, tasmā na vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ akāraṇaṃ. Na hi ‘‘yo, bhikkhave, maṃ upaṭṭhaheyya, so gilānaṃ upaṭṭhaheyyā’’ti iminā attano ca gilānassa ca ekasadisatā tadupaṭṭhānassa vā samaphalatā vuttā. Ayañhettha attho ‘‘yo maṃ ovādānusāsanīkaraṇena upaṭṭhaheyya, so gilānaṃ upaṭṭhaheyya, mama ovādakaraṇena gilāno upaṭṭhātabbo’’ti. Bhagavato ca gilānassa ca upaṭṭhānaṃ ekasadisanti evaṃ panettha attho na gahetabbo. Tasmā ‘‘yo vo, ānanda, mayā dhammo ca vinayo ca desito paññatto, so vo mamaccayena satthā’’ti vacanato ‘‘ahañca panidāni eko ovadāmi anusāsāmi, mayi parinibbute imāni caturāsīti buddhasahassāni tumhe ovadissanti anusāsissantī’’ti vuttattā ca bahussutaṃ bhikkhuṃ pasaṃsantena ca ‘‘yo bahussuto, na so tumhākaṃ sāvako nāma, buddho nāma esa cundā’’ti vuttattā dhammagarukattā ca tathāgatassa pubbanayo eva pasatthataroti amhākaṃ khanti.

Paṇṇaṃ āropetvāti ‘‘ettakeheva rukkhehi ettakameva gahetabba’’nti paṇṇaṃ āropetvā, likhitvāti vuttaṃ hoti. Nimittasaññaṃ katvāti saṅketaṃ katvā. Dārakāti tesaṃ puttanattādayo dārakā. Aññepi ye keci gopakā honti, te sabbepi vuttā. Sabbatthāpi gihīnaṃ gopakadāne yattakaṃ gopakā denti, tattakaṃ gahetabbaṃ. Saṅghike pana yathāparicchedameva gahetabbanti dīpitattā ‘‘atthato eka’’nti vuttaṃ.

Tatoti yathāvuttauposathāgārādikaraṇatthāya ṭhapitadārusambhārato. Āpucchitvāti kārakasaṅghaṃ āpucchitvā. Taṃ sabbampi āharitvāti anāpucchitvāpi tāvakālikaṃ āharitvā. Āharāpentoti ettha anāharāpentepi dātabbameva. Ayameva bhikkhu issaroti ekassa bhikkhuno pāpuṇanaṭṭhānaṃ, tatoyeva senāsanato tassa dātabbaṃ, na ca so tato uṭṭhāpetabboti vuttaṃ hoti.

‘‘Udakapūjanti cetiyaṭṭhānesu siñcana’’nti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Vattasīsenāti kevalaṃ saddhāya, na vetanādiatthāya. Savatthukanti saha bhūmiyā. Tiṇamattaṃ pana dātabbanti kasmā vuttaṃ, kiṃ taṃ garubhaṇḍaṃ na hotīti? Na hoti. Arakkhitaagopitaṭṭhāne hi vinassakabhāvena ṭhitaṃ garubhaṇḍaṃ na hoti, tasmā tādisaṃ sandhāya ‘‘tiṇamattaṃ pana dātabba’’nti vuttaṃ. Jaggitvāti saṃvacchare saṃvacchare jaggitvā.

Kuṭṭanti gehabhittiṃ. Pākāranti parikkhepapākāraṃ. Tatoti chaḍḍitavihārato. Tatoāharitvā senāsanaṃ kataṃ hotīti sāmantagāmavāsīhi bhikkhūhi chaḍḍitavihārato dārusambhārādiṃ āharitvā senāsanaṃ kataṃ hoti.

157.Catubhāgaudakasambhinneti catutthabhāgena udakena sambhinne. Odanabhājanīyavatthusminti ‘‘dehi aparassa bhāga’’nti āgatavatthusmiṃ.



3.87) 他们说：“根据这个说法是可行的。”有些人则说：“如果这样的话，‘比丘们，谁能帮助我，那个就能帮助生病的人’根据佛的教导，帮助生病的人也是合适的，因此不应如此。”这是没有根据的。因为“谁能帮助我，那个就能帮助生病的人”这句话中，自己的和生病的人的相似性或相同的帮助的结果被提及。这里的意思是“谁能通过教导和指示来帮助我，那个就能帮助生病的人，生病的人应当通过我的教导来被帮助”。因此，佛陀和生病者的帮助是相似的，这里并不应理解为如此。因此“你们，阿难，因我所讲的法和戒而被教导，便是我的弟子”这句话中，因“而今我独自教导、指示，你们在我涅槃后将会有八万四千佛来教导你们”而被称赞的博学比丘，以及“谁博学，便不是你们的弟子，佛陀这位才是真正的”这句话中，因教法的重视，故此如来更为值得钦佩。
“将树叶放在上面”是指“从这些树上应取这些”，因此是将树叶放在上面，写下来的意思。“设定标志”是指设定信号。“孩子”是指他们的儿子等。“其他的牧人”也是指所有的牧人，所有的牧人都被提及。在任何地方，家人给予牧人的数量应当被接受。关于团体的供养，正如所描述的，应当只接受适当的数量。
因此，关于如所述的斋戒房等的目的设立的木材。“询问”是指询问执行者的团体。将所有这些取来，即使不询问也应当在当时取来。“取来”是指即使不取来也应当给予。此比丘是主人的意思是指一位比丘的到达地点，因此应当给予他，而不应当让他起身。
“在水中供水”是指在圣地的地方洒水。“仅凭信仰”是指仅仅因为信仰，而非为了报酬等的目的。“在任何地方”是指与土地一起。“仅仅一根草”为何被提及，难道它不是重物吗？并不是。在未被保护的地方，因其消失而存在的重物并不是重物，因此提及“仅仅一根草也应给予”。“保持警觉”是指每年保持警觉。
“房屋”是指房屋的墙壁。“围墙”是指围墙的边缘。因此，“从被抛弃的居所”中取来。然后从被抛弃的地方取来的木材等，成为了居所。
“四分之一的水混合”是指用四分之一的水混合。“作为米饭的容器”是指“给其他部分”而来的容器。

159. Ayyā attanā kātuṃ yuttampi na karonti, ativiya thaddhāti pasādaṃ bhinditvā cittena kuppanti, tasmā ‘‘pasādānurakkhaṇatthāyā’’ti vuttaṃ. Iddhiṃ paṭisaṃharīti iddhiṃ vissajjesi. Sakaṭṭhāneyeva aṭṭhāsīti iddhiyā vissajjitattā eva ‘‘pāsādo puna āgacchatū’’ti anadhiṭṭhitepi sayameva āgantvā sakaṭṭhāneyeva aṭṭhāsi. ‘‘Yāva dārakā pāsādaṃ ārohanti, tāva pāsādo tesaṃ santike hotū’’ti pubbe adhiṭṭhitattā eva ca kālaparicchedaṃ katvā adhiṭṭhitena tato paraṃ iddhi vissajjitā nāma hotīti katvā vuttaṃ ‘‘thero iddhiṃ paṭisaṃharī’’ti. Yasmā te dārakā evaṃ gahetvā gatānaṃ santakā na honti, yasmā ca īdisena payogena therena te ānītā nāma na honti, tasmā thero evamakāsīti daṭṭhabbaṃ. Tenevāha ‘‘vohāravasenā’’tiādi. Attano pakativaṇṇaṃ avijahitvā bahiddhā hatthiādidassanaṃ ‘‘ekopi hutvā bahudhā hotī’’ti (dī. ni. 1.238; ma. ni. 1.147; saṃ. ni. 5.842) āgatañca adhiṭṭhānavasena nipphannattā adhiṭṭhāniddhi nāma. ‘‘So pakativaṇṇaṃ vijahitvā kumārakavaṇṇaṃ vā dasseti nāgavaṇṇaṃ vā…pe… vividhampi senābyūhaṃ dassetī’’ti (paṭi. ma. 3.13) evaṃ āgatā iddhi pakativaṇṇavijahanavikāravasena pavattattā vikubbaniddhi nāma. Attānaṃ adassetvā bahiddhā hatthiādidassanampi ettheva saṅgahitanti daṭṭhabbaṃ. Pakativaṇṇavijahanañhi nāma attano pakatirūpassa aññesaṃ adassanaṃ, na sabbena sabbaṃ tassa nirodhanaṃ. Evañca katvā ‘‘attānaṃ adassetvā bahiddhā hatthiādidassanampi ettheva saṅgahita’’nti idaṃ ‘‘pakativaṇṇaṃ vijahitvā’’ti vuttamūlapadena na virujjhati.

Vinītavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Dutiyapārājikavaṇṇanā samattā.

Anusāsanīkathāvaṇṇanā

Parājitakilesenāti santāne puna anuppattidhammatāpādanena catūhi maggañāṇehi saha vāsanāya samucchinnasabbakilesena. Idhāti imasmiṃ sāsane. Tena sikkhāpadena samaṃ aññaṃ anekanayavokiṇṇaṃ gambhīratthavinicchayaṃ kiñci sikkhāpadaṃ na vijjatīti yojetabbaṃ. Attho ca vinicchayo ca atthavinicchayā, gambhīrā atthavinicchayā assāti gambhīratthavinicchayaṃ. Vatthumhi otiṇṇeti codanāvatthumhi saṅghamajjhaṃ otiṇṇe, ekena ekasmiṃ codite, sayameva vā āgantvā attano katavītikkame ārociteti vuttaṃ hoti. Etthāti otiṇṇe vatthumhi.

Vinicchayaṃ karontena sahasā ‘‘pārājika’’nti avatvā yaṃ kattabbaṃ, taṃ dassetuṃ ‘‘pāḷi’’ntiādimāha. Vinicchayoti pārājikāpattivinicchayo. Avatvāvāti ‘‘tvaṃ pārājikaṃ āpanno’’ti avatvāva. Kappiyepi ca vatthusminti avatvāpi gaṇhituṃ kappiye mātupitusantakepi vatthusmiṃ. Lahuvattinoti theyyacittuppādena lahuparivattino. Āsīvisanti sīghameva sakalasarīre pharaṇasamatthavisaṃ.

Anusāsanīkathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pārājikakaṇḍaṭṭhakathāya paṭhamabhāgavaṇṇanā samattā.

3. Tatiyapārājikaṃ

Tīhīti kāyavacīmanodvārehi. Vibhāvitanti pakāsitaṃ, desitaṃ paññattanti vuttaṃ hoti.

Paṭhamapaññattinidānavaṇṇanā

162.Tikkhattuṃ pākāraparikkhepavaḍḍhanenāti tikkhattuṃ pākāraparikkhepena nagarabhūmiyā vaḍḍhanena. Visālībhūtattāti gāvutantaraṃ gāvutantaraṃ puthubhūtattā. Bārāṇasirañño kira (ma. ni. aṭṭha. 1.146; khu. pā. aṭṭha. 

“虽然是合适的，但他们并不这样做，过于惧怕而破坏了信心，因而心生愤怒，因此说‘为了保护信心’”。“收回神通”是指放弃神通。“仅在自己的地方停留”是指因神通的放弃而“愿意再来”。“只要孩子们上楼，楼就应当在他们的身边”是指之前的规定，因此在时间上划分后，神通被认为是被放弃的，故而说“长老收回了神通”。由于这些孩子们在被接走后并不在身边，且因这样的使用方式，长老并未将他们带来，因此应当理解为长老确实如此。因此说“根据实际情况”。不离开自己的自然状态，外在的如象等的出现，“虽然是一，但却有许多” (《大智度论》1.238; 《中部》1.147; 《相应部》5.842) 由此而来的因而被称为“意志的本质”。“他抛弃了自然的颜色，显示出小孩的颜色或龙的颜色……等，显示出各种各样的军队阵列” (《法句经》3.13) 这样而来的神通因抛弃自然的颜色而变化，故称为“变化的本质”。通过不显示自身而在外显现象中如象等的出现应被理解为。抛弃自然的颜色是指对自身自然状态的他者的不可见，而不是一切都被消灭。这样说来，“通过不显示自身而在外显现象中如象等的出现应被理解”为“抛弃自然的颜色”所说的根本意义并不冲突。
“受教义的外貌”已经完成。
因此，在《全方位的戒律》中的戒律阐释的要义中
第二条被逐出戒律的阐释完成。
关于教导的阐释
“因被逐出而有污垢”是指因在状态中再度未达到法的要求，因四种道的智慧而与因缘俱灭的所有污垢。在这个教法中。因此，依此戒律与其他各种不同的教义没有任何戒律可言。意图和阐释是指意图的阐释，深刻的意图阐释存在。对于物品的约束是指在约束的物品中，因约束而被指引，因一而指引，自己或是回来后将自己所做的过失告知。
这里是指在物品中被约束的地方。
在做出阐释时，突然说“被逐出”的时候，便是要展示“巴利”的意思。阐释是指被逐出戒律的阐释。说“你被逐出”是指说“你被逐出”的意思。即使在适当的场合也应被理解为在适当的地方。轻薄的行为是指因轻率而转动的行为。迅速的行为是指能够迅速地遍布全身的行为。
关于教导的阐释已经完成。
在被逐出戒律的阐释中，第一部分的阐释已经完成。
第三条被逐出戒律
“通过身体、言语和意念的门”是指通过身体、言语和意念的门。被阐明的是被说明、被教导的意思。
关于第一条阐释的来源的阐释
“通过三次的围墙的增长”是指通过三次的围墙的扩展而使城市的范围扩大。因其广阔而被称为“广阔的”是指从村庄到村庄的普遍性。听说是瓦拉那西的国王 (《中部》1.146; 《增支部》)。

6. ratanasuttavaṇṇanā) aggamahesiyā kucchimhi gabbho saṇṭhāsi, sā ñatvā rañño nivedesi, rājā gabbhaparihāraṃ adāsi. Sā sammā parihariyamānā gabbhaparipākakāle vijāyanagharaṃ pāvisi. Puññavantīnaṃ paccūsasamaye gabbhavuṭṭhānaṃ hoti, sā ca tāsaṃ aññatarā, tena paccūsasamaye alattakapaṭalabandhujīvakapupphasadisaṃ maṃsapesiṃ vijāyi. Tato ‘‘aññā deviyo suvaṇṇabimbasadise putte vijāyanti, aggamahesī maṃsapesinti rañño purato mama avaṇṇo uppajjeyyā’’ti cintetvā tena avaṇṇabhayena taṃ maṃsapesiṃ ekasmiṃ bhājane pakkhipitvā paṭikujjitvā rājamuddikāya lañchetvā gaṅgāya sote pakkhipāpesi. Manussehi chaḍḍitamatte devatā ārakkhaṃ saṃvidahiṃsu. Suvaṇṇapaṭṭikañcettha jātihiṅgulakena ‘‘bārāṇasirañño aggamahesiyā pajā’’ti likhitvā bandhiṃsu. Tato taṃ bhājanaṃ ūmibhayādīhi anupaddutaṃ gaṅgāsotena pāyāsi.

Tena ca samayena aññataro tāpaso gopālakakulaṃ nissāya gaṅgātīre viharati. So pātova gaṅgaṃ otiṇṇo taṃ bhājanaṃ āgacchantaṃ disvā paṃsukūlasaññāya aggahesi. Athettha taṃ akkharapaṭṭikaṃ rājamuddikālañchanañca disvā muñcitvā taṃ maṃsapesiṃ addasa. Disvānassa etadahosi ‘‘siyā gabbho, tathā hissa duggandhapūtibhāvo natthī’’ti. Udakappavāhenāgatassapi hi usmā na vigacchati, usmā ca nāma īdisāya saviññāṇakatāya bhaveyyāti ‘‘siyā gabbho’’ti cintesi. Puññavantatāya pana duggandhaṃ nāhosi sausumagatāya pūtibhāvo ca. Evaṃ pana cintetvā assamaṃ netvā naṃ suddhe okāse ṭhapesi. Atha aḍḍhamāsaccayena dve maṃsapesiyo ahesuṃ. Tāpaso disvā sādhukataraṃ ṭhapesi. Tato puna aḍḍhamāsaccayena ekamekissā pesiyā hatthapādasīsānamatthāya pañca pañca piḷakā uṭṭhahiṃsu. Atha tato aḍḍhamāsaccayena ekā maṃsapesi suvaṇṇabimbasadiso dārako, ekā dārikā ahosi. Tesu tāpasassa puttasineho uppajji, dārakānaṃ puññupanissayato aṅguṭṭhakato cassa khīraṃ nibbatti. Tato pabhuti ca khīrabhattaṃ alabhittha. Tāpaso bhattaṃ bhuñjitvā khīraṃ dārakānaṃ mukhe āsiñcati. Tesaṃ pana yaṃ yaṃ udaraṃ pavisati, taṃ sabbaṃ maṇibhājanagataṃ viya dissati. Carimabhave bodhisatte kucchigate bodhisattamātu viya udaracchaviyā acchavippasannatāya evaṃ te nicchavī ahesuṃ. Apare āhu ‘‘sibbitvā ṭhapitā viya nesaṃ aññamaññaṃ līnā chavi ahosī’’ti. Evaṃ te nicchavitāya vā līnacchavitāya vā ‘‘licchavī’’ti paññāyiṃsu.


在大妃的肚子里有了胎儿，她知道后向国王报告，国王给了胎儿保护。她在妊娠期间妥善地保护着胎儿，到了胎儿成熟的时候，进入了分娩的房间。善行者在黎明时分会有胎儿的出生，她是其中之一，因此在黎明时分，她如同莲花般的肉体出生。于是她想到：“其他的女神们会生出像黄金般的儿子，而大妃生出的却是肉体，若在国王面前，我的肤色会显得暗淡。”因而因肤色的恐惧，将这个肉体放入一个容器中，封闭后丢入了河流。神灵们保护着被人们遗弃的她。用金色的板子写上“瓦拉那西国王大妃的子孙”，然后将其封闭。于是这个容器在不受干扰的情况下，被河流冲走。
在那个时候，有一个修行者依靠牧人的家族在河边居住。他早上进入河中，看到那个容器漂过来，便因其外形而抓住了它。于是他看到那个写着的王印，便放下了那个肉体。看到后，他心中想：“这个胎儿，似乎没有令人厌恶的气味。”因为即使是因水流而来的，也不会失去温暖，而温暖是因其性质而存在的，因此他想“这个胎儿似乎是存在的”。由于善行的缘故，不会有令人厌恶的气味。于是他这样想着，将其带到清净的地方安放。过了大约一个半月，两个肉体出现了。修行者看到后，更加妥善地放置。然后在接下来的一个半月里，因同样的原因，五个五个的肉体的头和脚出现了。然后在接下来的一个半月里，一个肉体变成了如黄金般的男孩，一个肉体变成了女孩。在他们身上，修行者的父爱油然而生，因孩子们的善缘而从指尖流出乳汁。自那时起，他便得到了乳食。修行者吃完饭后，将乳汁洒在孩子们的嘴上。而他们所进入的每一个肚子，皆如同盛满宝石的容器。最后一世的菩萨在母亲的肚子里，因肚皮的光泽而显得明亮，因此他们的肚皮如同那样光亮。有人说：“就像被缝合在一起般，他们的皮肤相互交融。”因此，他们的光泽被称为“光泽”。


Tāpaso dārake posento ussūre gāmaṃ bhikkhāya pavisati, atidivā paṭikkamati. Tassa taṃ byāpāraṃ ñatvā gopālakā āhaṃsu – ‘‘bhante, pabbajitānaṃ dārakaposanaṃ palibodho, amhākaṃ dārake detha, mayaṃ posessāma, tumhe attano kammaṃ karothā’’ti. Tāpaso ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇi. Gopālakā dutiyadivase maggaṃ samaṃ katvā pupphehi okiritvā dhajapaṭākā ussāpetvā tūriyehi vajjamānehi assamaṃ āgatā. Tāpaso ‘‘mahāpuññā dārakā, appamādeneva vaḍḍhetha, vaḍḍhetvā aññamaññaṃ āvāhaṃ karotha, pañcagorasena rājānaṃ tosetvā bhūmibhāgaṃ gahetvā nagaraṃ māpetha, tattha kumāraṃ abhisiñcathā’’ti vatvā dārake adāsi. Te ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇitvā dārake netvā posesuṃ. Dārakā vuḍḍhimanvāya kīḷantā vivādaṭṭhānesu aññe gopālakadārake hatthenapi pādenapi paharanti, te rodanti. ‘‘Kissa rodathā’’ti ca mātāpitūhi vuttā ‘‘ime nimmātāpitikā tāpasapositā amhe atīva paharantī’’ti vadanti. Tato nesaṃ posakamātāpitaropi ‘‘ime dārakā aññe dārake vihesenti dukkhāpenti, na ime saṅgahetabbā, vajjetabbā ime’’ti āhaṃsu. Tato pabhuti kira so padeso ‘‘vajjī’’ti vuccati yojanasataparimāṇena.

Atha taṃ padesaṃ gopālakā rājānaṃ tosetvā aggahesuṃ. Tattha ca nagaraṃ māpetvā soḷasavassuddesikaṃ kumāraṃ abhisiñcitvā rājānaṃ akaṃsu. Rajjasampattidāyakassa kammassa katattā asambhinne eva rājakule uppannattā ca rājakumārassa puññānubhāvasañcoditā devatādhiggahitā akaṃsūti keci. Dārakassa dārikāya saddhiṃ vāreyyaṃ katvā katikaṃ akaṃsu ‘‘bāhirato dārikā na ānetabbā, ito dārikā na kassaci dātabbā’’ti. Tesaṃ paṭhamasaṃvāsena dve dārakā jātā dhītā ca putto ca. Evaṃ soḷasakkhattuṃ dve dve jātā. Tato tesaṃ dārakānaṃ yathākkamaṃ vaḍḍhantānaṃ ārāmuyyānanivāsaṭṭhānaparivārasampattiṃ gahetuṃ appahontaṃ nagaraṃ tikkhattuṃ gāvutantarena gāvutantarena parikkhipiṃsu. Tassa punappunaṃ visālīkatattā ‘‘vesālī’’tveva nāmaṃ jātaṃ. Tena vuttaṃ – ‘‘tikkhattuṃ pākāraparikkhepavaḍḍhanena visālībhūtattā vesālīti vuccatī’’ti.

Idampi ca nagaranti na kevalaṃ rājagahasāvatthiyo yevāti dasseti. Tattha mahāvanaṃ nāmātiādi majjhimabhāṇakasaṃyuttabhāṇakānaṃ samānaṭṭhakathā. Majjhimaṭṭhakathāyañhi (ma. ni. aṭṭha. 1.146) saṃyuttaṭṭhakathāyañca (saṃ. ni. aṭṭha. 3.5.984-985) imināva nayena vuttaṃ. Dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 


以下是巴利文的完整直译：
苦行者带着孩子们在午后时分进入村庄乞讨，然后在傍晚返回。牧人知道了这种情况后说："尊者，抚养出家人的孩子是负担，请把孩子们给我们，我们会抚养他们，您可以专注于自己的事情。"苦行者说："善哉。"
第二天，牧人们铺平道路，撒满鲜花，升起旗帜，伴随着音乐声来到苦行者的隐居处。苦行者说："这些孩子有大福报，请谨慎地成长，长大后彼此成婚，用五种奶制品使国王欢喜，获得土地，建造城市，并在那里为王子举行加冕仪式。"说完后将孩子们交给了牧人。
牧人们说："善哉"，带走孩子并抚养他们。孩子们成长后，在玩耍和争执中，有时会用手脚攻击其他牧人的孩子，被打的孩子就哭泣。当父母询问他们为何哭泣时，他们说："这些由苦行者抚养的孩子非常凶暴地殴打我们。"因此，抚养他们的父母说："这些孩子欺负和伤害其他孩子，他们不应被包容，应该被驱逐。"从那时起，这片地区被称为"瓦吉"（Vajji），范围约百由旬。
随后，牧人们取悦国王，占据了这片土地。他们在那里建造城市，加冕了一位16岁的王子。由于建立王国的功德，以及王子在王室诞生时受到神灵的庇护，有人这样说。他们与一位女子订立协议："不得从外面带来女子，不得将女子嫁给外人。"通过他们的第一次结合，生下了两个孩子——一个女儿和一个儿子。就这样，他们总共生下了32个孩子。
随着这些孩子的成长，城市无法容纳他们的居住和园林用地，于是三次向外扩展，每次扩展一由旬。由于不断扩大，这座城市被称为"毗舍离"（Vesālī）。正如所说："由于三次城墙扩建，变得宽广，因此被称为毗舍离。"
这并不仅仅是指王舍城（Rājagaha）和舍卫城（Sāvatthī）等城市。在那里有一片大森林，这是中部注释书和相应部注释书的共同说法。在中部注释书和相应部注释书中都是以这种方式记载的。长部注释书中也有类似记载。

1.359) pana ‘‘mahāvaneti bahinagare himavantena saddhiṃ ekābaddhaṃ hutvā ṭhitaṃ sayaṃjātaṃ vanaṃ atthi, yaṃ mahantabhāveneva mahāvananti vuccati, tasmiṃ mahāvane. Kūṭāgārasālāyanti tasmiṃ vanasaṇḍe saṅghārāmaṃ patiṭṭhāpesuṃ. Tattha kaṇṇikaṃ yojetvā thambhānaṃ upari kūṭāgārasālāsaṅkhepena devavimānasadisaṃ pāsādaṃ akaṃsu, taṃ upādāya sakalopi saṅghārāmo kūṭāgārasālāti paññāyitthā’’ti vuttaṃ. Vanamajjhe katattā ‘‘vanaṃ nissāyā’’ti vuttaṃ. Ārāmeti saṅghārāme. Haṃsavaṭṭakacchadanenāti haṃsavaṭṭakapaṭicchannena, haṃsamaṇḍalākārenāti attho.

Anekapariyāyenāti ettha pariyāya-saddo kāraṇavacanoti āha ‘‘anekehi kāraṇehī’’ti, ayaṃ kāyo aviññāṇakopi saviññāṇakopi evampi asubho evampi asubhoti nānāvidhehi kāraṇehīti attho. Asubhākārasandassanappavattanti kesādivasena tatthāpi vaṇṇādito asubhākārassa sabbaso dassanavasena pavattaṃ. Kāyavicchandaniyakathanti attano parassa ca karajakāye vicchandanuppādanakathaṃ. Muttaṃ vātiādinā byatirekamukhena kāyassa amanuññataṃ dasseti. Tattha ādito tīhi padehi adassanīyatāya asārakatāya majjhe catūhi duggandhatāya, ante ekena lesamattenapi manuññatābhāvamassa dasseti. Atha khotiādinā anvayato sarūpeneva amanuññatāya dassanaṃ. Chandoti dubbalarāgo. Rāgoti balavarāgo. ‘‘Kesā lomādī’’ti saṅkhepato vuttamatthaṃ vibhāgena dassetuṃ ‘‘yepi hī’’tiādi vuttaṃ. Asubhāti āgantukena subhākārena virahitattā asubhā. Asucinoti attano sabhāveneva asucino. Paṭikūlāti nāgarikassa asucikaṭṭhānaṃ viya jigucchanīyattā paṭikūlā.

Kesā nāmete vaṇṇatopi paṭikūlā, saṇṭhānatopi gandhatopi āsayatopi okāsatopi paṭikūlāti dassento ‘‘so ca nesaṃ…pe… pañcahi kāraṇehi veditabbo’’ti āha. Manuññepi (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
1.359) 然而，“大森林”在外城与喜马拉雅山相连，作为一个整体存在，因其广阔而称为“大森林”，在这个大森林中。它们在这个森林的空地上建立了一个僧伽房。那里，连接着耳廓的柱子上方，建造了一个像天神的宫殿，称之为“库塔伽拉萨拉”，因此整个僧伽房被称为“库塔伽拉萨拉”。由于在森林中央建立，因此被称为“依托森林”。“以天鹅的羽毛遮盖”，即以天鹅的羽毛为遮蔽，意为“天鹅环绕”。
“以多种原因”，在这里“原因”一词表示各种原因，因此说“以多种原因”，这个身体无知的也有知的，都是这样不净的，也都是这样不净的，意指有多种不同的原因。不净的原因的显现，因头发等的原因，在那里从外观上显现出不净的特点。身体的分离之说，指的是自己与他人的身体分离的原因。通过“解脱”一词，表明身体的不净。
在此，开始的三个词表明不可见性、无意义性，中间的四个词表明恶臭，最后一个词即使仅有一点点，也表明了无净的状态。然后通过“然而”一词，表明以其本质的不净的显现。贪欲是微弱的欲望，欲望是强烈的欲望。“头发等”简略地表述其含义，通过细分说明“那些”等等。不净是指因外来的美好而缺乏的，因此是不净的。因其本性而不净的。
“头发不是美丽的，因形状、气味、安住、地方等也都是不美的”，因此说：“他应该以五种原因而被知晓。”即使是清净的。

1.383; vibha. aṭṭha. 356) hi yāgupatte vā bhattapatte vā kesavaṇṇaṃ kiñci disvā ‘‘kesamissakamidaṃ, haratha na’’nti jigucchanti, evaṃ kesā vaṇṇato paṭikūlā. Rattiṃ paribhuñjantāpi kesasaṇṭhānaṃ akkavākaṃ vā makacivākaṃ vā chupitvā tatheva jigucchanti, evaṃ saṇṭhānatopi paṭikūlā. Telamakkhanapupphadhūpādisaṅkhāravirahitānañca kesānaṃ gandho paramajeguccho hoti, tato jegucchataro aggimhi pakkhittānaṃ. Kesā hi vaṇṇasaṇṭhānato appaṭikūlāpi siyuṃ, gandhena pana paṭikūlāyeva. Yathā hi daharassa kumārakassa vaccaṃ vaṇṇato haliddivaṇṇaṃ, saṇṭhānatopi haliddipiṇḍasaṇṭhānaṃ, saṅkāraṭṭhāne chaḍḍitañca uddhumātakakāḷasunakhasarīraṃ vaṇṇato tālapakkavaṇṇaṃ, saṇṭhānato vaṭṭetvā vissaṭṭhamudiṅgasaṇṭhānaṃ, dāṭhāpissa sumanamakuḷasadisāti ubhayampi vaṇṇasaṇṭhānato siyā appaṭikūlaṃ, gandhena pana paṭikūlameva, evaṃ kesāpi siyuṃ vaṇṇasaṇṭhānato appaṭikūlā, gandhena pana paṭikūlāyevāti.

Yathā pana asuciṭṭhāne gāmanissandena jātāni sūpeyyapaṇṇāni nāgarikamanussānaṃ jegucchāni honti aparibhogāni, evaṃ kesāpi pubbalohitamuttakarīsapittasemhādinissandena jātattā jegucchāti idaṃ tesaṃ āsayato pāṭikulyaṃ. Ime ca kesā nāma gūtharāsimhi uṭṭhitakaṇṇakaṃ viya ekatiṃsakoṭṭhāsarāsimhi jātā, te susānasaṅkāraṭṭhānādīsu jātasākaṃ viya parikhādīsu jātakamalakuvalayādipupphaṃ viya ca asuciṭṭhāne jātattā paramajegucchāti idaṃ tesaṃ okāsato pāṭikulyaṃ. Yathā ca kesānaṃ, evaṃ sabbakoṭṭhāsānañca vaṇṇasaṇṭhānagandhāsayokāsavasena pañcadhā paṭikūlatā veditabbāti āha ‘‘evaṃ lomādīna’’nti. Pañcapañcappabhedenāti ettha bāhiratthasamāso daṭṭhabbo pañca pañca pabhedā etassāti pañcapañcappabhedoti.

Saṃvaṇṇentoti vitthārento. Asubhāyāti asubhamātikāya. Phātikammanti bahulīkāro. Pañcaṅgavippahīnaṃ pañcaṅgasamannāgatanti ettha kāmacchando byāpādo thinamiddhaṃ uddhaccakukkuccaṃ vicikicchāti imesaṃ pañcannaṃ nīvaraṇānaṃ pahānavasena pañcaṅgavippahīnatā veditabbā. Na hi etesu appahīnesu jhānaṃ uppajjati, tenassetāni pahānaṅgānīti vuccanti. Kiñcāpi hi jhānakkhaṇe aññepi akusalā dhammā pahīyanti, tathāpi etāneva visesena jhānantarāyakarāni. Kāmacchandena hi nānāvisayapalobhitaṃ cittaṃ na ekattārammaṇe samādhiyati, kāmacchandābhibhūtaṃ vā cittaṃ na kāmadhātuppahānāya paṭipadaṃ paṭipajjati, byāpādena ca ārammaṇe paṭihaññamānaṃ na nirantaraṃ pavattati, thinamiddhābhibhūtaṃ akammaññaṃ hoti, uddhaccakukkuccaparetaṃ avūpasantameva hutvā paribbhamati, vicikicchāya upahataṃ jhānādhigamasādhikaṃ paṭipadaṃ nārohati. Iti visesena jhānantarāyakarattā etāneva pahānaṅgānīti vuttāni.


1.383; vibha. aṭṭha. 356) 当看到盛粥器或饭器中有任何头发时，会感到厌恶，因而说：“这是混杂的头发，赶快去除。”因此，头发在颜色上是令人厌恶的。夜间用餐时，即使是头发的安置，如用针或用网覆盖，仍然会感到厌恶，因此在安置上也是令人厌恶的。没有油、花、香等的头发的气味是极其令人厌恶的，因此在火中被丢弃的则更加令人厌恶。头发在颜色的安置上可能并不令人厌恶，但在气味上却是令人厌恶的。就像年轻的王子，他的皮肤颜色如红色的黄土，安置上也如红色的团块，因其形状而被丢弃的黑色狗的尸体在颜色上是如同黑色的，安置上则是被抛弃的，牙齿如同美丽的花朵。因此，两者在颜色上可能并不令人厌恶，但在气味上却是令人厌恶的，头发也是如此，颜色上可能并不令人厌恶，但在气味上却是令人厌恶的。
就像在不洁的地方，因村庄的缘故而产生的食物如同农民的厌恶，未被食用的，头发也是因其先天的血液、精液等的缘故而令人厌恶，这是因其本性而令人厌恶。那些头发如同在粪堆中生长的头发，像是从尸体的地方长出的花朵，因此极其令人厌恶，这是因其来源而令人厌恶。正如头发一样，所有的部分也应根据颜色、气味、安置、地方等五种原因而被认为是令人厌恶的，因此说：“如此，头发等。”
“五种原因”指的是外部的种类，五种五种的种类即是指这五种原因。通过“扩展”一词，表示详细的说明。因不净而被称为不净的母体。通过“多重的”来表示繁复的情况。五根被抛弃的五根的聚集在这里应被理解为，欲望、烦恼、懈怠、悔恨、疑惑等五种障碍的抛弃。因此，这些抛弃的部分被称为，因在这些不净中，正因如此而被称为抛弃的部分。
虽然在禅定的时刻，其他的不善法也会被抛弃，但这些特别是妨碍禅定的。因欲望而被各种事物所吸引的心，无法集中在单一的对象上，因欲望的影响，心无法走向离欲的道路；因烦恼而在对象上不断动摇，无法保持稳定，懈怠则使其无所作为，悔恨则使其无所归属，疑惑则使其无法达到禅定的目标。因此特别是妨碍禅定的部分被称为抛弃的部分。


Yasmā pana vitakko ārammaṇe cittaṃ abhiniropeti, vicāro anuppabandhati, tehi avikkhepāya sampāditapayogassa cetaso payogasampattisambhavā pīti pīnanaṃ, sukhañca upabrūhanaṃ karoti, atha naṃ sasampayuttadhammaṃ etehi abhiniropanānubandhanapīnanaupabrūhanehi anuggahitā ekaggatā ekattārammaṇe samaṃ sammā ādhiyati, tasmā vitakko vicāro pīti sukhaṃ cittekaggatāti imesaṃ pañcannaṃ uppattivasena pañcaṅgasamannāgatatā veditabbā. Uppannesu hi etesu pañcasu jhānaṃ uppannaṃ nāma hoti, tenassa etāni pañca samannāgataṅgānīti vuccanti. Tasmā na etehi samannāgataṃ aññadeva jhānaṃ nāma atthīti gahetabbaṃ. Yathā pana aṅgamattavaseneva caturaṅginī senā, pañcaṅgikaṃ tūriyaṃ aṭṭhaṅgiko ca maggoti vuccati, evamidampi aṅgamattavaseneva ‘‘pañcaṅgika’’nti vā ‘‘pañcaṅgasamannāgata’’nti vā vuccatīti veditabbaṃ.

Etāni ca pañcaṅgāni kiñcāpi upacārakkhaṇepi atthi, atha kho upacāre pakaticittato balavatarāni, idha pana upacāratopi balavatarāni rūpāvacarakkhaṇappattāni. Ettha hi vitakko suvisadena ākārena ārammaṇe cittaṃ abhiniropayamāno uppajjati, vicāro ativiya ārammaṇaṃ anumajjamāno, pītisukhaṃ sabbāvantampi kāyaṃ pharamānaṃ. Teneva vuttaṃ ‘‘nāssa kiñci sabbāvato kāyassa vivekajena pītisukhena apphuṭaṃ hotī’’ti. Cittekaggatāpi heṭṭhimamhi samuggapaṭale uparimaṃ samuggapaṭalaṃ viya ārammaṇe suphusitā hutvā uppajjati. Ayametesaṃ itarehi viseso, tasmā ‘‘pañcaṅgasamannāgata’’nti appanājhānameva visesetvā vuttaṃ.

Tividhakalyāṇaṃ dasalakkhaṇasampannanti ettha pana jhānassa ādimajjhapariyosānavasena tividhakalyāṇatā, tesaṃyeva ādimajjhapariyosānānaṃ lakkhaṇavasena dasalakkhaṇasampannatā veditabbā. Vitthāranayaṃ panettha sayameva pakāsayissati. Kilesacorehi anabhibhavanīyattā jhānaṃ ‘‘cittamañjūsa’’nti vuttaṃ. Nissāyāti pādakaṃ katvā.


因为思维在对象上使心有所专注，反思随之而来，借此不被干扰而获得的心的专注，带来愉悦的充实和快乐的提升，因此，借助这些所依止的法，心的专注与单一对象相同，正确地专注于这些法。因此，思维、反思、愉悦、快乐、心的专注这五种因缘应被理解为五种成就。因为在这些五种因缘中，禅定的产生被称为“禅定”，因此称其为这五种成就的组成部分。因此，不应将这些称为其他的禅定。
就像一支由四个部分组成的军队，五部分的乐器，八部分的道路，亦是如此，这同样应被理解为“由五部分组成”或“具备五部分的特征”。
这五个部分虽然在近处也存在，但在近处的情况下更为强大。在这里，即使在近处也更为强大，属于色界的部分。在这里，思维以非常清晰的方式在对象上使心有所专注，反思极为细致地在对象上进行，愉悦与快乐充满整个身体。因此说：“他没有任何东西能从身体的独立中而未被触及的愉悦与快乐。”心的专注在下面的层面上，如同上面的层面一样，在对象上显得十分清晰。正因如此，与其他的不同，因此特别强调“具备五部分的特征”。
三种良好特质，十种特征的具备，在这里，禅定的开始、中间和结果应理解为三种良好特质，正是这些开始、中间和结果的特征而具备十种特征。详细的说明将在这里自然而然地显现。由于无法被烦恼的盗贼所征服，禅定被称为“心的美丽”。
依赖于此，作为基础。


Dasalakkhaṇavibhāvaneneva tividhakalyāṇatāpi vibhāvitā hotīti dasalakkhaṇaṃ tāva dassento ‘‘tatrimānī’’tiādimāha. Tattha pāripanthikato cittavisuddhītiādīnaṃ padānaṃ attho ‘‘tatrāyaṃ pāḷī’’tiādinā vuttapāḷivaṇṇanāyameva āvi bhavissati. Tatrāti tasmiṃ dasalakkhaṇavibhāvane. Paṭipadāvisuddhīti paṭipajjati jhānaṃ etāyāti paṭipadā, gotrabhupariyosāno pubbabhāgiyo bhāvanānayo. Paripanthato visujjhanaṃ visuddhi, paṭipadāya visuddhi paṭipadāvisuddhi. Sā panāyaṃ yasmā jhānassa uppādakkhaṇe labbhati, tasmā vuttaṃ ‘‘paṭipadāvisuddhi ādī’’ti. Upekkhānubrūhanāti visodhetabbatādīnaṃ abhāvato jhānapariyāpannāya tatramajjhattupekkhāya kiccanipphattiyā anubrūhanā. Sā panāyaṃ yasmā visesato jhānassa ṭhitikkhaṇe labbhati, tena vuttaṃ ‘‘upekkhānubrūhanā majjhe’’ti. Sampahaṃsanāti tattha dhammānaṃ anativattanādisādhakassa ñāṇassa kiccanipphattivasena pariyodapanā. Sā pana yasmā jhānassa osānakkhaṇe pākaṭā hoti, tasmā vuttaṃ ‘‘sampahaṃsanā pariyosāna’’nti. Imāni tīṇi lakkhaṇānīti paripanthato cittassa visujjhanākāro, majjhimassa samathanimittassa paṭipajjanākāro, tattha pakkhandanākāroti imāni tīṇi jhānassa ādito uppādakkhaṇe appanāppattilakkhaṇāni. Tehi ākārehi vinā appanāppattiyā abhāvato asati ca appanāyaṃ tadabhāvato ādikalyāṇañceva visuddhipaṭipadattā yathāvuttehi lakkhaṇehi samannāgatattā ca tilakkhaṇasampannañca. Iminā nayena majjhapariyosānalakkhaṇānañca yojanā veditabbā.

Keci pana ‘‘paṭipadāvisuddhi nāma sasambhāriko upacāro, upekkhānubrūhanā nāma appanā, sampahaṃsanā nāma paccavekkhaṇā’’ti vaṇṇayanti, taṃ na yuttaṃ. Tathā hi sati ajhānadhammehi jhānassa guṇasaṃkittanaṃ nāma kataṃ hoti. Na hi bhūmantaraṃ bhūmantarapariyāpannaṃ hoti, pāḷiyā cetaṃ virujjhati. ‘‘Ekattagataṃ cittaṃ paṭipadāvisuddhipakkhandañceva hoti upekkhānubrūhitañca ñāṇena ca sampahaṃsita’’nti (paṭi. ma. 1.158) hi pāḷiyaṃ vuttaṃ. Ettha hi ekattagataṃ cittanti indriyānaṃ ekarasabhāvena ekaggatāya ca sikhāppattiyā tadanuguṇaṃ ekattagataṃ sasampayuttaṃ appanāppattaṃ cittaṃ vuttaṃ, tasseva ca paṭipadāvisuddhipakkhandatādi anantaraṃ vuccate. Tasmā pāḷiyaṃ ekasmiṃyeva appanācittakkhaṇe paṭipadāvisuddhiādīnaṃ vuttattā antoappanāyameva parikammāgamanavasena paṭipadāvisuddhi, tatramajjhattupekkhāya kiccavasena upekkhānubrūhanā, dhammānaṃ anativattanādibhāvasādhanena pariyodāpakassa ñāṇassa kiccanipphattivasena sampahaṃsanā ca veditabbā.

Kathaṃ? Yasmiṃ (paṭi. ma. aṭṭha. 2.1.158; visuddhi. 

因而通过十种特征的阐述，三种良好特质也被阐明，因此首先说明十种特征，接着说：“在这里是这样的。”其中，关于“从反对者那里获得的心的清净”这一词语的含义，将在“这里是这部巴利文”中说明。这里是指在十种特征的阐述中。修行的清净是指通过修行而获得的禅定，这种修行是基于种族的提升和早期的修习。通过反对而获得的清净，修行中的清净，修行的清净。由于它在禅定的产生时可获得，因此说：“修行的清净等。”
“无所执着的安宁”是指由于缺乏清净的原因，禅定的范围内因中间的无所执着而能完成所需的任务。由于它在禅定的稳定时特别可得，因此说：“无所执着的安宁在中间。”
“具足的思维”是指在那里的法的恰当运用，因而能完成所需的任务。由于它在禅定的结束时显现，因此说：“具足的思维的结果。”这三种特征是指反对者的心的清净的特征，中间的安稳的思维的修行特征，以及在那里的推动的特征，这三种特征是在禅定的开始时的产生的特征。通过这些特征的缺乏，不存在产生的状态，因此在良好的修行和清净的修行中，正如所说的特征的具备。
以此方式，中间的结果特征也应被理解。
有些人则说：“修行的清净是带有准备的近行，无所执着的安宁是指产生的状态，具足的思维是指反思。”对此是不合理的。因为在此情况下，禅定的特质被称为特质的概述。它并不属于某个特定的范围，而是与巴利文相悖。“心的专注是修行的清净的推动，亦是无所执着的安宁，通过智慧的具足而具备的思维。”（巴利文《中部经典》1.158）在巴利文中如此说。
在这里，心的专注是指因感官的协调而获得的专注，因而称之为心的专注，具备相应的产生的状态。它的修行的清净特征等也被称为。因此，在巴利文中，在同一时刻的产生状态中，修行的清净等的描述，意味着在内心的产生状态中，修行的清净，因中间的无所执着的安宁，因法的适当运用而具备的思维的完成。
那么，如何呢？在这里……

1.175) vāre appanā uppajjati , tasmiṃ yo nīvaraṇasaṅkhāto kilesagaṇo tassa jhānassa paripantho, tato cittaṃ visujjhati, visuddhattā āvaraṇavirahitaṃ hutvā majjhimaṃ samathanimittaṃ paṭipajjati. Majjhimaṃ samathanimittaṃ nāma samappavatto appanāsamādhiyeva, līnuddhaccasaṅkhātānaṃ ubhinnaṃ antānaṃ anupagamanena majjhimo, savisesaṃ paccanīkadhammānaṃ vūpasamanato samatho, yogino sukhavisesānaṃ kāraṇabhāvato nimittanti katvā. Tassa pana appanācittassa anantarapaccayabhūtaṃ gotrabhucittaṃ satipi parittamahaggatabhāvabhede paccayapaccayuppannabhāvabhede ca ekissāyeva santatiyā pariṇāmūpagamanato ekasantatipariṇāmanayena tathattaṃ appanāsamādhivasena samāhitabhāvaṃ upagacchamānaṃ majjhimaṃ samathanimittaṃ paṭipajjati nāma. Evaṃ paṭipannattā tathattupagamanena tattha pakkhandati nāma. Yasmiñhi khaṇe tathattaṃ majjhimaṃ samathanimittaṃ paṭipajjati, tasmiṃyeva khaṇe tathattupagamanena appanāsamādhinā samāhitabhāvūpagamanena tattha pakkhandati nāma. Evaṃ tāva purimasmiṃ gotrabhucitte vijjamānā paripanthavisuddhimajjhimasamathappaṭipattipakkhandanākārā āgamanavasena nipphajjamānā paṭhamassa jhānassa uppādakkhaṇeyeva paṭipadāvisuddhīti veditabbā. Teyeva hi ākārā paccayavisesato jhānakkhaṇe nipphajjamānā paṭipadāvisuddhīti vuttā.

Evaṃ visuddhassa pana tassa cittassa puna sodhetabbābhāvato visodhane byāpāraṃ akaronto visuddhaṃ cittaṃ ajjhupekkhati nāma. Samathabhāvūpagamanena samathappaṭipannassa puna samādhāne byāpāraṃ akaronto samathappaṭipannaṃ ajjhupekkhati nāma. Samathappaṭipannabhāvato eva cassa kilesasaṃsaggaṃ pahāya ekattena upaṭṭhitassa puna ekattupaṭṭhāne byāpāraṃ akaronto ekattupaṭṭhānaṃ ajjhupekkhati nāma. Evaṃ tatramajjhattupekkhāya kiccavasena upekkhānubrūhanā veditabbā.

Ye panete evaṃ upekkhānubrūhite tasmiṃ jhānacitte jātā samādhipaññāsaṅkhātā yuganaddhadhammā aññamaññaṃ anativattamānā hutvā pavattā, yāni ca saddhādīni indriyāni nānākilesehi vimuttattā vimuttirasena ekarasāni hutvā pavattāni, yañcesa tadupagaṃ tesaṃ anativattanaekarasasabhāvānaṃ anucchavikaṃ vīriyaṃ vāhayati, yā cassa tasmiṃ khaṇe pavattā āsevanā, sabbepi te ākārā yasmā ñāṇena saṃkilesavodānesu taṃ taṃ ādīnavañca ānisaṃsañca disvā tathā tathā sampahaṃsitattā visodhitattā pariyodāpitattā nipphannā, tasmā dhammānaṃ anativattanādibhāvasādhanena pariyodāpakassa ñāṇassa kiccanipphattivasena sampahaṃsanā veditabbāti vuttaṃ.


1.175) 在此，心的专注产生，于是有被称为障碍的烦恼群体对该禅定的障碍，因此心被清净，因清净而无障碍地进入中间的安稳思维。中间的安稳思维是指与专注的禅定相应的，因不被懈怠和烦恼所影响而保持的中间状态，因而是对特定法的安稳，因修行者的幸福而具备的特征。对于此专注的心，因其直接的因缘而产生的种族心，即使在微小和巨大状态的差别中，因因缘而产生的状态的不同，因而通过单一的连续性而获得的真实状态，因而在专注的禅定中所达到的安稳思维是这样的。如此进入时，因真实的中间安稳思维而获得的专注的状态，是在此时的专注的状态。
因此，在前面的种族心中，存在的障碍的清净与中间的安稳的思维的修行的推动，因而应被理解为在第一禅定的产生时的修行的清净。正是这些特征因缘的不同，在禅定的时刻产生的修行的清净。
因此，对于已被清净的心，因其不再需要清净而不进行清净的努力，因而关注于已清净的心。通过进入安稳的状态，因安稳的修行而不再进行努力，因而关注于安稳的修行。因安稳的修行而放弃烦恼的接触，因而专注于独一的状态。如此，因中间的无所执着的安宁而应被理解为无所执着的安宁。
那些在此无所执着的安宁中产生的禅定心中，所产生的智慧被称为与法相连的法，因而彼此之间不再被干扰而相互运行，而这些信仰等根本因解脱而获得的智慧也因其无障碍而获得统一的状态。若此时产生的努力，所有这些特征因智慧的清净而显现出各种优劣，因此因而在法的适当运用中，因智慧的完成而应被理解为具备的特征。


Atha kasmā sampahaṃsanāva ‘‘pariyosāna’’nti vuttā, na upekkhānubrūhanāti? Yasmā tasmiṃ bhāvanācitte upekkhāvasena ñāṇaṃ pākaṭaṃ hoti, tasmā ñāṇakiccabhūtā sampahaṃsanā ‘‘pariyosāna’’nti vuttā. Tathā hi appanākāle bhāvanāya samappavattiyā paṭipakkhassa ca suppahānato paggahādīsu byāpārassa akātabbato ajjhupekkhanāva hoti. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘samaye cittassa ajjhupekkhanā visuddhaṃ cittaṃ ajjhupekkhatī’’ti ca ādi. Sā panāyaṃ ajjhupekkhanā ñāṇassa kiccasiddhiyā hoti visesato ñāṇasādhanattā appanābyāpārassa, tasmā ñāṇakiccabhūtā sampahaṃsanā ‘‘pariyosāna’’nti vuttā. Evaṃ tividhāya paṭipadāvisuddhiyā laddhavisesāya tividhāya upekkhānubrūhanāya sātisayaṃ paññindriyassa adhimattabhāvena catubbidhāpi sampahaṃsanā sijjhatīti āgamanupekkhāñāṇakiccavasena dasapi ākārā jhāne eva veditabbā.

Evaṃtividhattagataṃ cittantiādīni tasseva cittassa thomanavacanāni. Tattha evaṃ tividhattagatanti evaṃ yathāvuttena vidhinā paṭipadāvisuddhipakkhandanaupekkhānubrūhanañāṇasampahaṃsanāvasena tividhabhāvaṃ gataṃ. Vitakkasampannanti kilesakkhobhavirahitattā vitakkena sundarabhāvamupagataṃ. Cittassa adhiṭṭhānasampannanti tasmiṃyeva ārammaṇe cittassa nirantarappavattisaṅkhātena adhiṭṭhānena sampannaṃ anūnaṃ. Yathā adhiṭṭhānavasiyaṃ adhiṭṭhānanti jhānappavatti, tathā idhāpi cittassa adhiṭṭhānanti cittekaggatāpi yujjati. Tena hi ekasmiṃyeva ārammaṇe cittaṃ adhiṭṭhāti, na ettha vikkhipatīti. Samādhisampannanti visuṃ vuttattā pana vuttanayeneva gahetabbo. Atha vā samādhisseva jhānaṅgasaṅgahitattā ‘‘cittassa adhiṭṭhānasampanna’’nti jhānaṅgapañcakavasena vuttaṃ. Samādhisampannanti indriyasaṅgahitattā indriyapañcakavasena.

Asubhasaññāparicitenāti sakalaṃ kāyaṃ asubhanti pavattāya saññāya sahagatattā jhānaṃ asubhasaññā, tena paricitena paribhāvitena. Cetasāti cittena. Bahulanti abhiṇhaṃ. Viharatoti viharantassa, asubhasamāpattibahulassāti attho. Methunadhammasamāpattiyāti methunadhammena samaṅgibhāvato. Paṭilīyatīti ekapassena nilīyati nilīnaṃ viya hoti. Paṭikuṭatīti saṅkucati. Paṭivattatīti nivattati. Na sampasārīyatīti na visarati, abhirativasena na pakkhandatīti attho. Atha vā paṭilīyatīti saṅkucati tattha paṭikūlatāya saṇṭhitattā. Paṭikuṭatīti apasakkati na upasakkati. Paṭivattatīti nivattati, tato eva na sampasārīyatīti. Nhārudaddulanti nhārukhaṇḍaṃ nhāruvilekhanaṃ vā.

Addhamāsanti accantasaṃyoge upayogavacanaṃ. Paṭisallīyitunti yathāvuttakālaṃ paṭi paṭi divase divase samāpattiyaṃ dhammacintāya cittaṃ nilīyituṃ. Payuttavācanti paccayapaṭisaṃyuttavācaṃ, buddhā imesu divasesu piṇḍāya na caranti, vihāreyeva nisīdanti, tesaṃ dinnaṃ mahapphalaṃ hotīti ādivacanaṃ.


因此，为什么说“具足的思维”是“结果”，而不是无所执着的安宁呢？因为在该修行的心中，因无所执着而智慧显现，因此被称为智慧的具足的思维是“结果”。确实，在专注的时刻，由于修行的顺利进行，反对的因素被很好地克服，因此无所执着的安宁便显现。正是指此所说：“在时刻中，心的无所执着显现出清净的心。”
这种无所执着是为了智慧的完成，特别是因智慧的修行而显现，因此被称为智慧的具足的思维是“结果”。如此，因三种修行的清净而获得的特征，因而三种无所执着的安宁的特质，因而因智慧的具足而显现出极大的智慧，因而应被理解为在十种特征的修行中。
如此，关于“具足的思维”的心的描述，正是指这种心的特征。这里所说的“具足的思维”是指通过所述的方法，因修行的清净、反对的推动、无所执着的智慧而获得的特质。因思维的顺利，因无烦恼的干扰而获得的美好状态。心的专注是指在同一对象上持续不断的专注，因而适用于此。正如在专注的情况下，心的专注是指心的专注在同一对象上，心不在此时被分散。
“具足的专注”是指通过所述的特征而获得的。或者说，由于专注的特质而被称为“心的专注”。具足的专注是指因感官的协调而获得的。
“对不净的意识的熟悉”是指因对整个身体的不净的意识而显现的禅定，因此被称为对不净的意识的熟悉。由此可知，意识是指心。因而，频繁地是指经常。处于其中是指处于不净的专注中。
“对性欲的专注”是指因性欲而相应的状态。沉浸是指如同沉浸于水中。收缩是指收缩。转回是指回转。不扩展是指不放松，因而不被干扰的意思。或者说，沉浸是指在此处的收缩，由于相对的稳定。收缩是指不接近而不靠近。转回是指回转，因此不扩展。
“极其细微”是指极其细微的状态。
“极微细”是指极其微小的状态。安静是指如所述的时间，逐日逐日地在修行中思考法而心沉浸于其中。适当的言辞是指与因缘相连的言辞，佛陀在这些日子中并不乞讨，而是在禅院中静坐，因而对他们所给予的极大果报。


Kalyāṇūpanissayavasenāti pabbajjāya upanissayavasena. Pare kirāti kira-saddo arucisūcanattho. Tenāha ‘‘idaṃ pana icchāmatta’’nti, pavattiajānanaṃ ārocayitābhāvo ñāte nivāraṇañcāti idaṃ tesaṃ icchāmattaṃ , na pana kāraṇanti attho. Apare pana vadanti ‘‘etasmiṃ kira aḍḍhamāse na koci buddhaveneyyo ahosi, atha satthā imaṃ aḍḍhamāsaṃ phalasamāpattisukhena vītināmessāmi, iti mayhañceva sukhavihāro bhavissati, anāgate ca pacchimā janatā ‘satthāpi gaṇaṃ pahāya ekako vihāsi, kimaṅgaṃ pana maya’nti diṭṭhānugatiṃ āpajjissati, tadassa bhavissati dīgharattaṃ hitāya sukhāyāti iminā kāraṇena evamāhā’’ti. Neva koci bhagavantaṃ upasaṅkamatīti ṭhapetvā piṇḍapātanīhārakaṃ añño koci neva bhagavantaṃ upasaṅkamati, bhikkhusaṅgho pana satthu vacanaṃ sampaṭicchitvā ekaṃ bhikkhuṃ adāsi. So pātova gandhakuṭipariveṇasammajjanamukhodakadantakaṭṭhadānādīni sabbakiccāni tasmiṃ tasmiṃ khaṇe katvā apagacchati.

Anekakāraṇasammissoti ettha kāyassa asuciduggandhajegucchapaṭikūlatāva anekakāraṇaṃ. Maṇḍanakapakatikoti alaṅkārakasabhāvo. Koci taruṇopi yuvā na hoti, koci yuvāpi maṇḍanakajātiko na hoti yathā upasantasabhāvo ālasiyabyasanādīhi vā abhibhūto, idha pana daharo ceva yuvā ca maṇḍanakajātiko ca adhippeto. Paṭhamayobbanaṃ nāma pannarasavassato yāva dvattiṃsa saṃvaccharāni, soḷasavassato vā yāva tettiṃsa vassāni. Kuṇapanti matakaḷevaraṃ, ahissa kuṇapaṃ ahikuṇapaṃ. Evaṃ itarānipi. Atipaṭikūlajigucchanīyasabhāvato cettha imāneva tīṇi vuttānīti veditabbāni. Aññesañhi sasasūkarādīnaṃ kuṇapaṃ manussā kaṭukabhaṇḍādīhi abhisaṅkharitvā paribhuñjantipi, imesaṃ pana kuṇapaṃ abhinavampi jigucchantiyeva, ko pana vādo kālātikkamena pūtibhūte. Atipaṭikūlajigucchanīyatā ca nesaṃ ativiya duggandhatāya, sā ca ahīnaṃ tikhiṇakopatāya kukkuramanussānaṃ odanakummāsūpacayatāya ca sarīrassa hotīti vadanti.

Samaṇakuttakoti samaṇakiccako, kāsāvanivāsanādivasena samaṇakiccakārīti vuttaṃ hoti . Tenāha ‘‘samaṇavesadhārako’’ti. Sabbamakaṃsūti puthujjanā sāvajjepi tattha anavajjasaññino hutvā karaṇakārāpanasamanuññatādibhedaṃ sabbamakaṃsu. Lohitakanti ettha ‘‘lohitagata’’ntipi paṭhanti. Vaggūti matā vaggumatā. Puññasammatāti pujjabhavaphalanibbattanena sattānaṃ punanena visodhanena puññanti sammatā. Pavāhessāmīti gamayissāmi, visodhessāmīti attho.



因而，因善的依止而意指出家。有人说“确实是如此”，这里的“确实”意指不如意的暗示。因此说：“这是我所希望的”，表明了对现象的了解与障碍的缺失，这就是他们所希望的，而不是因缘的意思。另一些人则说：“在这个半个月内，没有任何佛弟子出现，老师将以这个半个月的果位的快乐来度过，这样我就会有快乐的修行，未来的后世人会说‘老师独自生活，抛弃了群体，那么我们又如何呢？’他们将会陷入这样的想法，因此对他将会有长久的利益与快乐。”因此说：“没有任何人前来接近佛陀，除了乞讨食物的，其他人都不接近佛陀，但僧团接受了老师的教导，给予了一位僧人。”他早晨完成香房的清洗、饮水、刷牙等所有事情后便离开。
“因多种原因而混合”是指身体的不洁、难闻、令人厌恶的特性就是多种原因。 “装饰的”是指装饰的性质。没有人年轻，或是没有年轻的装饰，正如被懒惰、堕落等压迫的那样，而在此处则是指年轻和年轻的装饰。初期青春是指十五岁到三十岁，或十六岁到三十岁。尸体是指死去的肉体，他的尸体是腐肉。如此，其它的也是如此。因极其恶心的特性，这里仅提及这三种应被理解。其他的，比如兔子、猪等的尸体，虽被人们用苦涩的食物等加工食用，但对这些尸体仍然感到厌恶，何况是腐烂的尸体。因极其恶心的特性，以及它们的极其难闻，故而说这些尸体对人类的身体是如此。
“修行者的”是指修行的特性，因如穿着袈裟等而被称为修行的特性。因此说：“持有修行的特性。”所有的坏事是指凡夫即使在其中也被认为是没有过失的，因而被允许进行的各种行为。红色的在这里被称为“红色的”。“群体”是指被认为是群体的状态。善行是指因善行而获得的果报，因而通过再生而获得的清净。将引导是指将会引导，意为将会清净。

163. Māradheyyaṃ vuccati tebhūmakā dhammā. Vacanatthato pana mārassa dheyyaṃ māradheyyaṃ. Dheyyanti ṭhānaṃ vatthu nivāso gocaro. Māro vā ettha dhiyati tiṭṭhati pavattatīti māradheyyaṃ, māroti cettha kilesamāro adhippeto, kilesamāravaseneva ca devaputtamārassa kāmabhave ādhipaccanti. Māravisayaṃ nātikkamissatīti cintetvāti evamayaṃ saṃvegaṃ paṭilabhitvā māravisayaṃ atikkameyyāpi, mayā pana evaṃ vutte uppannaṃ saṃvegaṃ paṭippassambhetvā māravisayaṃ nātikkamissatīti evaṃ cintetvā. Dvivacananti dvikkhattuṃ vacanaṃ, āmeḍitavacananti vuttaṃ hoti. Niyojentīti ettha ayaṃ andhabālā devatā evaṃ uppannasaṃvegamūlakaṃ samaṇadhammaṃ katvā ‘‘ayaṃ māravisayaṃ atikkameyyāpī’’ti cintetvā attano aññāṇatāya ‘‘matā saṃsārato muccantī’’ti evaṃladdhikāpi samānā attano laddhivasena matā bhikkhū saṃsārato muccantīti imamatthaṃ anupaparikkhitvā taṃ tattha niyojesīti veditabbaṃ.

Kiñcāpi asubhakathaṃ kathentena bhagavatā yathā tesaṃ bhikkhūnaṃ maraṇabhayaṃ na bhavissati, tathā desitattā bhikkhūnañca taṃ dhammakathaṃ sutvā asubhabhāvanānuyogena kāye vigatachandarāgatāya maraṇassa abhipatthitabhāvato bhayaṃ natthi, taṃ pana asihatthaṃ tathā vicarantaṃ disvā tadaññesaṃ bhikkhūnaṃ uppajjanakabhayaṃ sandhāya ‘‘hotiyeva bhaya’’ntiādi vuttanti vadanti. ‘‘Attanāpi attānaṃ jīvitā voropenti, aññamaññampi jīvitā voropentī’’ti vuttattā ‘‘sabbānipi tāni pañca bhikkhusatāni jīvitā voropesī’’ti idaṃ yebhuyyavasena vuttanti gahetabbaṃ. Appakañhi ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hotīti ‘‘pañcasatānī’’ti vuttaṃ. Tasmā ye ca attanāva attānaṃ aññamaññañca jīvitā voropesuṃ, te ṭhapetvā avasese puthujjanabhikkhū sabbe ca ariye ayaṃ jīvitā voropesīti veditabbaṃ.

164.Paṭisallānā vuṭṭhitoti ettha paṭisallānanti tehi tehi sattasaṅkhārehi paṭinivattitvā apasakkitvā sallānaṃ nilīyanaṃ vivecanaṃ, kāyacittehi tato vivittatā ekībhāvoti vuttaṃ hoti. Tenāha ‘‘ekībhāvato’’ti , pavivekatoti attho. Ekībhāvoti hi kāyacittaviveko vutto. Vuṭṭhitoti tato duvidhavivekato bhavaṅguppattiyā rūpārammaṇādisaṅkhārasamāyogena gahaṭṭhapabbajitādisattasamāgamena ca apeto. Uddesaṃ paripucchaṃ gaṇhantīti attano attano ācariyānaṃ santike gaṇhanti. Kāmaṃ dasānussatiggahaṇeneva ānāpānassatipi gahitā, sā pana tattha sannipatitabhikkhūsu bahūnaṃ sappāyā sātthikā ca, tasmā puna gahitā. Tathā hi bhagavā tameva kammaṭṭhānaṃ tesaṃ bhikkhūnaṃ kathesi. Āhāre paṭikūlasaññā asubhakammaṭṭhānasadisā, cattāro pana āruppā ādikammikānaṃ ananurūpāti tesaṃ idha aggahaṇaṃ daṭṭhabbaṃ.

Vesāliṃ upanissāyāti vesālīnagaraṃ gocaragāmaṃ katvā. Upaṭṭhānasālāyanti dhammasabhāyaṃ. Muhuttenevāti satthari saddhamme ca gāravena upagatabhikkhūnaṃ vacanasamanantarameva uṭṭhahiṃsūti katvā vuttaṃ. Buddhakāle kira bhikkhū bhagavato sandesaṃ sirasā sampaṭicchituṃ ohitasotā viharanti. Yassāti yassa kattabbassa. Kālanti desanākālaṃ sandhāya vadati.

Paṭhamapaññattinidānavaṇṇanā niṭṭhitā.

Ānāpānassatisamādhikathāvaṇṇanā



被称为魔的领域的三种法。当从言辞的意义上看，魔的应受之处是指魔的领域。应受之处是指地点、场所、居所、饲养。魔在此处思维、站立、活动，因此称为魔的应受之处，而这里的魔是指烦恼之魔，正是因烦恼之魔而统治着天人魔的欲界。思维到“魔的领域不会超越”，因此即使获得了这种震动，也应思考“我不会超越魔的领域”。双重言辞是指两次言辞，意指被称为“被言辞所覆盖”。被指引是指这里的盲目愚蠢的神灵，因产生的震动而产生的修行法，思考“我会超越魔的领域”，因自身的无知而认为“我将从轮回中解脱”，因此应被理解为在此处被指引。
虽然佛陀通过讲述不净法使这些比丘不再恐惧死亡，但因其教导，听到此法的比丘通过对不净的思维的修习，因身体摆脱了欲望的影响而无惧死亡，但看到那些毫无恐惧的比丘，因而引发其他比丘的恐惧，因此说：“确实会有恐惧。”因“自己也会夺走自己的生命，互相也会夺走彼此的生命”，因此说“所有的五百比丘都将夺走生命”，这是应被理解为普遍的。少许的或多于的，不会被计算，因此说“是五百个”。
因此，自己夺走自己的生命，互相夺走彼此的生命的，除了这些以外，所有的凡夫比丘和所有的圣者都应被理解为“这就是生命的夺取”。
“从独处中起”是指从各种生存的现象中回转、远离，远离这些生存的现象而沉浸于独处，因而被称为“独处”。因此说“因独处而一体化”，意指独立。独处是指身体和心的独立。起是指从此处的二重独立而生，因而不与色法等相结合而不相依赖。接受提问是指在各自的老师面前接受提问。因十种记忆而接受的呼吸法也被接受，因此在聚集的比丘中，许多是有益的、适合的，因此再次被接受。确实，佛陀为这些比丘讲述了同样的修行法。饮食的不净意识和不净的修行法相似，但四种无色界的初步修行法与此不相应，因此应被理解为在此处的接受。
“依靠维萨利”是指以维萨利城为饲养之地。起居室是指法堂。因一瞬间而起，是指在老师的教导和信仰上，因而被称为“在老师的教导中立即起立”。在佛陀的时代，确实比丘们会认真地接受佛陀的教导。应指向应做的事情。时间是指教导的时间。
第一项法的定义的阐述已完成。
关于呼吸的正念和专注的阐述。

165.Arahattappattiyāti arahattappattiatthāya. Aññaṃ pariyāyanti arahattādhigamatthāya aññampi kāraṇaṃ. Ācikkhantoti pasaṃsāpubbakaṃ desento, pasaṃsā ca tattha abhirucijananena ussāhanatthā. Tañhi sutvā bhikkhū ‘‘bhagavā imaṃ samādhiṃ anekehi ākārehi pasaṃsati, santo kirāyaṃ samādhi paṇīto ca asecanako ca sukho ca vihāro, pāpadhamme ca ṭhānaso antaradhāpetī’’ti sañjātābhirucino ussāhajātā sakkaccaṃ anuyuñjitabbaṃ paṭipajjitabbaṃ maññanti.

Atthayojanakkamanti atthañca yojanakkamañca. Bhagavā attano paccakkhabhūtaṃ samādhiṃ desanānubhāvena tesampi bhikkhūnaṃ āsannaṃ paccakkhañca karonto sampiṇḍanavasena ‘‘ayampi kho’’tiādimāha. Assāsapassāsapariggāhikāti dīgharassādivisesehi saddhiṃ assāsapassāse paricchijja gāhikā, te ārabbha pavattāti attho.

Idāni yathāvuttamatthaṃ pāḷiyā vibhāvento āha ‘‘vuttañheta’’ntiādi. Tattha no passāsono assāsoti so soyeva attho paṭisedhena visesetvā vutto. Assāsavasenāti assāsaṃ ārammaṇaṃ katvāti vuttaṃ hoti. Passāsavasenāti etthāpi eseva nayo. Upaṭṭhānaṃ satīti asammussanatāya tameva assāsaṃ passāsañca upagantvā ṭhānaṃ sati nāmāti attho. Ettāvatā ānāpānesu sati ānāpānassatīti ayamattho vutto hoti. Idāni sativaseneva puggalaṃ niddisitukāmena ‘‘yo assasati, tassupaṭṭhāti, yo passasati, tassupaṭṭhātī’’ti vuttaṃ. Yo assasati, tassa sati assāsaṃ upagantvā tiṭṭhati. Yo passasati, tassa sati passāsaṃ upagantvā tiṭṭhatīti attho.

Yuttoti sampayutto. Ānāpānassatiyanti ānāpānassatiyaṃ paccayabhūtāyanti attho. Purimasmiñhi atthe samādhissa satiyā sahajātādipaccayabhāvo vutto sampayuttavacanato, dutiyasmiṃ pana upanissayabhāvopi. Upacārajjhānasahagatā hi sati appanāsamādhissa upanissayo hotīti ubhayathāpi sahajātādīnaṃ sattannampi paccayānaṃ vasena paccayabhāvaṃ dasseti. ‘‘Puna caparaṃ, udāyi, akkhātā mayā sāvakānaṃ paṭipadā, yathāpaṭipannā me sāvakā cattāro satipaṭṭhāne bhāventī’’tiādīsu (ma. ni. 2.247) uppādanavaḍḍhanaṭṭhena bhāvanāti vuccatīti tadubhayavasena atthaṃ dassento ‘‘bhāvitoti uppādito vaḍḍhito cā’’ti āha. Tattha bhāvaṃ vijjamānataṃ ito gatoti bhāvito, uppādito paṭiladdhamattoti attho. Uppanno pana laddhāsevano bhāvito, paguṇabhāvaṃ āpādito vaḍḍhitoti attho. Bahulīkatoti bahulaṃ pavattito. Tena āvajjanādivasībhāvappattimāha. Yo hi vasībhāvaṃ āpādito, so icchiticchitakkhaṇe samāpajjitabbato punappunaṃ pavattissati. Tena vuttaṃ ‘‘punappunaṃ kato’’ti. Yathā ‘‘idheva, bhikkhave, samaṇo (ma. ni. 1.139; a. ni. 4.241) vivicceva kāmehī’’ti (dī. ni. 1.226; saṃ. ni. 

“达到阿罗汉果”是指为了达到阿罗汉果的目的。另一种意义是为了获得阿罗汉的成就。被称为“讲述”是指通过赞美来讲解，赞美也因引起兴趣而产生激励。听到这些，比丘们说：“佛陀以多种方式赞美这个禅定，确实这个禅定是高尚的，是不需要浇灌的，是快乐的修行，能够消除恶法的存在。”因此产生了兴趣与激励，认为应当认真地去修行。
“目的与结合”是指目的与结合的状态。佛陀通过自身亲证的禅定来教导这些比丘，因而亲自向他们展示，称为“这也是”。“吸气与呼气的掌握”是指通过长短的特征来掌握吸气与呼气，这些是从这里开始的。
现在如所述的意义，讲到“所说的事情”。在这里，不吸气的状态是指通过否定而特别提到的状态。吸气的状态是指以吸气为对象而被称为的。呼气的状态也是如此。保持注意是指通过不迷失而保持吸气与呼气的状态。至此，关于呼吸的注意，称为“呼吸的注意”是这个意思。现在为了指明某个个体，便说“谁吸气，谁就保持；谁呼气，谁就保持”的意思。谁吸气，谁的注意是保持在吸气上。谁呼气，谁的注意是保持在呼气上。
“结合”是指相互结合。“关于呼吸的正念”是指以呼吸的正念为条件的意思。在前面的意义中，因禅定的存在而具有的条件被称为结合的说法，而在第二个意义中则是依止的状态。因而，因有接近的禅定，注意就成为专注的条件，这两者都通过七种条件的存在而显示出条件的状态。“此外，乌达伊，我所说的，是关于弟子的修行，正如我所修行的弟子们在四个正念中修习”之类的（《中部尼柯》2.247）是因增进而称为修习，因此以这两者的意义来说明“修习是增进而提升的”。在这里，存在的状态是指存在于此，增进的状态是指获得后而被称为的状态。获得的状态是指获得后而被称为的状态，增进的状态是指因提升而获得的状态。频繁的状态是指频繁地发生。因此提到因思维等而获得的状态。谁获得了掌控的状态，便会在想要的瞬间再次发生。因此说：“再次发生”。正如“在这里，比丘们，修行者（《中部尼柯》1.139；《增支尼柯》4.241）远离欲望”（《法句经》1.226；《相应尼柯》）所说的那样。

2.152) ca evamādīsu paṭhamapade vutto eva-saddo dutiyādīsupi vuttoyeva hoti, evamidhāpīti āha ‘‘ubhayattha eva-saddena niyamo veditabbo’’ti.

Ubhayapadaniyamena laddhaguṇaṃ dassetuṃ ‘‘ayaṃ hī’’tiādi vuttaṃ. Asubhakammaṭṭhānanti asubhārammaṇaṃ jhānamāha. Tañhi asubhesu yogakammabhāvato yogino sukhavisesānaṃ kāraṇabhāvato ca ‘‘asubhakammaṭṭhāna’’nti vuccati. Kevalanti iminā ārammaṇaṃ nivatteti. Paṭivedhavasenāti jhānapaṭivedhavasena. Jhānañhi bhāvanāvisesena ijjhantaṃ attano visayaṃ paṭivijjhantameva pavattati yathāsabhāvato paṭivijjhīyati cāti paṭivedhoti vuccati. Oḷārikārammaṇattāti bībhacchārammaṇattā. Paṭikūlārammaṇattāti jigucchitabbārammaṇattā. Pariyāyenāti kāraṇena lesantarena vā. Ārammaṇasantatāyapīti anukkamena vicetabbataṃ pattārammaṇassa paramasukhumataṃ sandhāyāha. Sante hi sannisinne ārammaṇe pavattamāno dhammo sayampi sannisinnova hoti. Tenāha – ‘‘santo vūpasanto nibbuto’’ti, nibbutasabbapariḷāhoti attho. Ārammaṇasantatāya tadārammaṇānaṃ dhammānaṃ santatā lokuttaradhammārammaṇāhi paccavekkhaṇāhi dīpetabbā.

Nāssa santapaṇītabhāvāvahaṃ kiñci secananti asecanako, asecanakattā anāsittako, anāsittakattā eva abbokiṇṇo asammisso parikammādinā, tatoyeva pāṭiyekko, visuṃyeveko āveṇiko asādhāraṇo. Sabbametaṃ sarasato eva santabhāvaṃ dassetuṃ vuttaṃ, parikammaṃ vā santabhāvanimittaṃ. Parikammanti ca kasiṇakaraṇādinimittuppādapariyosānaṃ, tādisaṃ idha natthīti adhippāyo. Tadā hi kammaṭṭhānaṃ nirassādattā asantaṃ appaṇītaṃ siyā. Upacārena vā natthi ettha santatāti yojanā. Yathā upacārakkhaṇe nīvaraṇavigamena aṅgapātubhāvena ca paresaṃ santatā hoti, na evamimassa. Ayaṃ pana ādimanasi…pe… paṇīto cāti yojanā. Kecīti uttaravihāravāsike sandhāyāha. Anāsittakoti upasecanena anāsittako. Tenāha ‘‘ojavanto’’ti, ojavantasadisoti attho. Madhuroti iṭṭho. Cetasikasukhappaṭilābhasaṃvattanaṃ tikacatukkajjhānavasena upekkhāya vā santabhāvena sukhagatikattā sabbesampi vasena veditabbaṃ. Jhānasamuṭṭhānapaṇītarūpaphuṭasarīratāvasena pana kāyikasukhappaṭilābhasaṃvattanaṃ daṭṭhabbaṃ, tañca kho jhānato vuṭṭhitakāle. Imasmiṃ pakkhe appitappitakkhaṇeti idaṃ hetumhi bhummavacanaṃ daṭṭhabbaṃ.

Avikkhambhiteti jhānena sakasantānato anīhaṭe appahīne. Akosallasambhūteti akosallaṃ vuccati avijjā, tato sambhūte. Avijjāpubbaṅgamā hi sabbe pāpadhammā. Khaṇenevāti attano pavattikkhaṇeneva. Antaradhāpetīti ettha antaradhāpanaṃ vināsanaṃ. Taṃ pana jhānakattukassa idhādhippetattā pariyuṭṭhānappahānaṃ hotīti āha ‘‘vikkhambhetī’’ti. Vūpasametīti visesena upasameti. Visesena upasamanaṃ pana sammadeva upasamanaṃ hotīti āha ‘‘suṭṭhu upasametī’’ti.

Nanu ca aññopi samādhi attano pavattikkhaṇeneva paṭipakkhadhamme antaradhāpeti vūpasameti, atha kasmā ayameva samādhi evaṃ visesetvā vuttoti? Pubbabhāgato paṭṭhāya nānāvitakkavūpasamanasabbhāvato. Vuttañhetaṃ ‘‘ānāpānassati bhāvetabbā vitakkupacchedāyā’’ti (a. ni. 

2.152) 在此类情况下，第一次所说的“如是”一词在第二次及后续的地方也同样被提及，因此说“在这里应当理解为两者同样的‘如是’”。
通过双重词语的限制来显示所获得的特质，因此说“这确实是”。“不净的修行法”是指不净的对象的禅定。正是因为在不净的对象上修行，修行者因获得快乐的特质而被称为“不净的修行法”。“唯独”是指转移这个对象。根据觉知的意义，是指通过禅定的觉知。禅定确实因修习的特质而发生，正如其本质所示，称为觉知。粗糙的对象是指令人畏惧的对象。厌恶的对象是指令人厌恶的对象。因缘是指因缘的原因或微小的因缘。对象的延续是指逐渐被观察的状态，指的是获得对象的极其微细的状态。因为在安静的对象上发生的法本身也是安静的。因此说：“安静、安宁、涅槃”，涅槃的所有烦恼的消失是其意义。由于对象的延续，那些对象的法应通过对超越世俗法的观察来说明。
“没有任何浇灌的状态”是指没有任何浇灌，因此是无依无靠的，因无依无靠而被称为“被抛弃的”，因被抛弃而被称为“独立的”，独立的状态是指不寻常的。所有这些都是为了显示出其本质的安静，因而提到修习的安静。修习是指因修习而产生的结果，意指此处没有这样的情况。确实，因修行法的缺失而使其不安宁。或许没有安静的状态是指以安静为条件的。正如在修习的状态中，通过障碍的消失和身体的显现，其他人的安静状态也会产生，但在此并非如此。此处的初始意图……等……是高尚的。因此说“有些人”是指在北方修行的居士。无依无靠是指通过浇灌而无依无靠。因此说“如同有光泽的”，是指如同有光泽的状态。甜美是指期望的。因心的快乐而获得的状态，因而通过三种禅定的状态或通过平等的状态而获得快乐的状态，所有这些都应被理解为。禅定的产生是指通过身体的快乐而获得的状态，这在禅定的显现时被观察到。在这一点上，因缘的状态应被理解为地面的状态。
“没有被打扰”是指通过禅定的自我存在而不被干扰，未被抛弃。无分别的状态是指无分别的无明，因而产生。无明是所有邪法的根源。瞬间是指自身的发生的瞬间。消失是指在这里的消失是指毁灭。因而在这里的禅定所指的是因缘的抛弃，因此说“消失”。“安静”是指特别的安静。特别的安静是指确实的安静，因此说“非常安静”。
难道其他的禅定不也通过自身的发生而使对立法消失、安静吗？那么为何这个禅定特别被提及呢？从前面开始，因多种思维的安静而有此特性。正如所说：“应当修习呼吸的正念，以便切断思维的干扰”（《增支尼柯》）。

9.1; udā. 31). Apica tikkhapaññassa ñāṇuttarassetaṃ kammaṭṭhānaṃ, ñāṇuttarassa ca kilesappahānaṃ itarehi sātisayaṃ yathā saddhādhimuttehi diṭṭhippattassa, tasmā imaṃ visesaṃ sandhāya ‘‘ṭhānaso antaradhāpeti vūpasametī’’ti vuttaṃ. Atha vā nimittapātubhāve sati khaṇeneva aṅgapātubhāvasabbhāvato ayameva samādhi ‘‘ṭhānaso antaradhāpeti vūpasametī’’ti vutto yathā taṃ mahato akālameghassa uṭṭhitassa dhārānipāte khaṇeneva pathaviyaṃ rajojallassa vūpasamo. Tenevāha ‘‘seyyathāpi, bhikkhave, mahā akālamegho uṭṭhito’’tiādi. Sāsanikassa jhānabhāvanā yebhuyyena nibbedhabhāgiyāva hotīti āha ‘‘nibbedhabhāgiyattā’’ti. Buddhānaṃ pana ekaṃsena nibbedhabhāgiyāva hoti. Imameva hi kammaṭṭhānaṃ bhāvetvā sabbepi sammāsambuddhā sammāsambodhiṃ adhigacchanti, ariyamaggassa pādakabhūto ayaṃ samādhi anukkamena vaḍḍhitvā ariyamaggabhāvaṃ upagato viya hotīti āha ‘‘anupubbena ariyamaggavuḍḍhippatto’’ti. Ayaṃ panattho virāganirodhapaṭinissaggānupassanānaṃ vasena sammadeva yujjati.

Kathanti idaṃ pucchanākāravibhāvanapadaṃ, pucchā cettha kathetukamyatāvasena aññesaṃ asambhavato, sā ca upari desanaṃ āruḷhānaṃ sabbesaṃ pakāravisesānaṃ āmasanavasenāti imamatthaṃ dassento ‘‘kathanti…pe… vitthāretukamyatāpucchā’’ti āha. Kathaṃ bahulīkatoti etthāpi ānāpānassatisamādhīti padaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ. Tattha kathanti ānāpānassatisamādhibahulīkāraṃ nānappakārato vitthāretukamyatāpucchā. Bahulīkato ānāpānassatisamādhīti tathā puṭṭhadhammanidassananti imamatthaṃ ‘‘eseva nayo’’ti imināyeva atidissati. Heṭṭhā papañcavasena vuttamatthaṃ sukhaggahaṇatthaṃ saṅgahetvā dassento ‘‘ayaṃ panettha saṅkhepattho’’ti āha, piṇḍatthoti vuttaṃ hoti.

Tamatthanti taṃ ‘‘kathaṃ bhāvito’’tiādinā pucchāvasena saṅkhepato vuttamatthaṃ. ‘‘Idha tathāgato loke uppajjatī’’tiādīsu (ma. ni. 1.291; a. ni. 3.61) idha-saddo lokaṃ upādāya vutto. ‘‘Idheva tiṭṭhamānassā’’tiādīsu (dī. ni. 2.369) okāsaṃ. ‘‘Idhāhaṃ, bhikkhave, bhuttāvī assaṃ pavārito’’tiādīsu (ma. ni. 1.30) padapūraṇamattaṃ. ‘‘Idha bhikkhu dhammaṃ pariyāpuṇātī’’tiādīsu (a. ni. 


以下是巴利文的完整直译：
对于具有锐利智慧者来说，这是最高智慧的修习处，对于最高智慧者来说，是断除烦恼，比其他人更为卓越，就像对于有信仰倾向者，已获得正见一样。因此，为了指出这一特点，说"从根本上消除和平息"。
又者，当相貌显现时，身体部分瞬间显现，因此这种禅定被称为"从根本上消除和平息"，就像大雨云突然升起时，瞬间使地面上的尘土和水分平息一样。因此他说："比如，比丘们，一朵大雨云升起"等。说"具有破除性质"是因为教团的禅定修习通常具有破除性质。但对于诸佛来说，则完全是破除性质。因为所有正等正觉者都是通过修习这个修习处获得正等正觉，这种禅定是圣道的基础，逐渐增长并达到圣道状态，所以说"逐渐达到圣道"。这个意义正是通过对无欲、灭尽、舍弃的观察而完全成立的。
"如何"是提问方式的阐明。这里的提问是出于想要叙述的愿望，因为其他人无法（理解），并且是为了触及已上升到教导的所有特殊情况。为了展示这一点，他说："如何……详细阐明的提问"。
关于"如何多次"，这里也应该连接呼吸念头禅定这个词。在这里，"如何"是为了从多个角度详细阐明呼吸念头禅定多次修习的提问。"多次修习呼吸念头禅定"等，通过"这就是方法"来指出。在下文中，为了容易理解先前通过散乱所说的意义，说"这是此处的简要意义"，意即总结性意义。
"那个意义"是关于"如何修习"等的简要所说的意义。在"如来在世间出现"等处，"此处"一词是依据世间而说。在"就在此处站立"等处，是指场所。在"在此，比丘们，我已用餐并受邀"等处，仅仅是填充词。在"此处比丘学习法"等处，（具体语境待补充）。

5.73) pana sāsanaṃ. ‘‘Idha, bhikkhave, bhikkhū’’ti idhāpi sāsanamevāti dassento ‘‘bhikkhave, imasmiṃ sāsane bhikkhū’’ti vatvā tamevatthaṃ pākaṭaṃ katvā dassetuṃ ‘‘ayaṃ hī’’tiādimāha. Tattha sabbappakāraānāpānassatisamādhinibbattakassāti sabbappakāraggahaṇaṃ soḷasa pakāre sandhāya. Te hi imasmiṃyeva sāsane. Bāhirakā hi jānantā ādito catuppakārameva jānanti. Tenāha ‘‘aññasāsanassa tathābhāvappaṭisedhano’’ti, yathāvuttassa puggalassa nissayabhāvappaṭisedhanoti attho. Etena ‘‘idha, bhikkhave’’ti idaṃ antogadhaeva-saddanti dasseti. Santi hi ekapadānipi avadhāraṇāni yathā vāyubhakkhoti. Tenevāha ‘‘idheva, bhikkhave, samaṇo’’tiādi. Paripuṇṇasamaṇakaraṇadhammo hi yo, so sabbappakāraānāpānassatisamādhinibbattako. Parappavādāti paresaṃ aññatitthiyānaṃ nānappakāravādā titthāyatanāni.

Araññādikasseva bhāvanānurūpasenāsanataṃ dassetuṃ ‘‘imassa hī’’tiādi vuttaṃ. Duddamo damathaṃ anupagato goṇo kūṭagoṇo. Yathā thanehi sabbaso khīraṃ na paggharati, evaṃ dohapaṭibandhinī kūṭadhenu. Assāti gopassa. Rūpasaddādike paṭicca uppajjanakaassādo rūpārammaṇādiraso. Pubbe āciṇṇārammaṇanti pabbajitato pubbe, anādimati vā saṃsāre paricitārammaṇaṃ. Upacāravasena upanisīdati, appanāvasena upanipajjatīti yojetabbaṃ.

Idhāti imasmiṃ sāsane. Nibandheyyāti bandheyya. Satiyāti sammadeva kammaṭṭhānasallakkhaṇavasappavattāya satiyā. Ārammaṇeti kammaṭṭhānārammaṇe. Daḷhanti thiraṃ, yathā satokārissa upacārappanābhedo samādhi ijjhati, tathā thāmagataṃ katvāti attho.

Muddhabhūtanti santatādivisesaguṇavantatāya buddhādīhi ariyehi samāsevitabhāvato ca muddhasadisaṃ, uttamanti attho. Visesādhigamadiṭṭhadhammasukhavihārapadaṭṭhānanti sabbesaṃ buddhānaṃ ekaccānaṃ paccekabuddhānaṃ buddhasāvakānañca visesādhigamassa ceva aññakammaṭṭhānena adhigatavisesānaṃ diṭṭhadhammasukhavihārassa ca padaṭṭhānabhūtaṃ. Vatthuvijjācariyo viya bhagavā yogīnaṃ anurūpanivāsaṭṭhānupadissanato. Bhikkhu dīpisadiso araññe ekako viharitvā paṭipakkhanimmathanena icchitatthasādhanato. Phalamuttamanti sāmaññaphalamāha. Parakkamajavayoggabhūminti bhāvanussāhajavassa yoggakaraṇabhūmibhūtaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
"在此，比丘们"，这里也是指教法，因此说"比丘们，在这个教法中，比丘们"。为了使这个意思明确，他说"这是确实的"等。在那里，所有种类的呼吸念头禅定的产生，指的是所有种类的把握，指的是十六种。它们确实在这个教法中。外部的人只知道从最初的四种。正因如此，他说"其他教法的如是相的禁止"，如前所述的个体的依赖性禁止。
因此，"在这里，比丘们"这个词显示了这一点的确切含义。确实有单一的词语，例如"如风食者"。因此他说"就在这里，比丘们，修行者"等。真正完整的修行法是，所有种类的呼吸念头禅定的产生。外道的说法是指他人的不同教派的多种说法。
为了显示与森林等地的修习相应的地方，故说"这是确实的"等。难以驯服的牛群，像是不会被驯服的牛。就像在地方上，牛奶不会流动一样，故此被称为"被束缚的牛"。牛是指牧人的。由于依赖于色声等的产生，产生了色法等的味道。之前的所依是指从出家以来，或是指在轮回中早已习惯的所依。
在这里是指在这个教法中。"应当束缚"是指应当被束缚。"正念"是指由于修习的特征而产生的正念。"所依"是指修习的所依。"坚固"是指稳定，如同在少量的食物中，修习的分割不会破坏禅定，因此说"这样做"的意思。
"如同"是指因具备连续性等特殊品质而被诸佛等圣者所接受的状态，意即高尚的意思。特殊的获得的见法、幸福和安住的基础，是所有佛陀、某些独觉佛和佛弟子们的特殊获得的见法、幸福和安住的基础。就像具备物质知识的佛陀，指示修行者所应当居住的地方。比丘如同灯火，在森林中独自生活，通过对立的振奋而获得所欲之法。
"最上果"是指普通果。勇猛的修习者是指修习者的努力之地。


Evaṃ vuttalakkhaṇesūti abhidhammapariyāyena suttantapariyāyena vuttalakkhaṇesu. Rukkhasamīpanti ‘‘yāvatā majjhanhike kāle samantā chāyā pharati, nivāte paṇṇāni patanti, ettāvatā rukkhamūlanti vuccatī’’ti evaṃ vuttaṃ rukkhassa samīpaṭṭhānaṃ. Avasesasattavidhasenāsananti pabbataṃ kandaraṃ giriguhaṃ susānaṃ vanappatthaṃ abbhokāsaṃ palālapuñjanti evaṃ vuttaṃ. Ututtayānukūlaṃ dhātucariyānukūlanti gimhādiututtayassa semhādidhātuttayassa mohādicaritattayassa ca anukūlaṃ. Tathā hi gimhakāle araññaṃ anukūlaṃ sommasītalabhāvato, hemante rukkhamūlaṃ himapātanivāraṇato, vassakāle suññāgāraṃ vassanivāraṇagehasambhavato. Semhadhātukassa semhapakatikassa araññaṃ anukūlaṃ dūraṃ gantvā bhikkhācaraṇena semhassa vūpasamanato, pittadhātukassa rukkhamūlaṃ anukūlaṃ sītavātasamphassasambhavato , vātadhātukassa suññāgāraṃ anukūlaṃ vātanivāraṇato. Mohacaritassa araññaṃ anukūlaṃ. Mahāaraññe hi cittaṃ na saṅkucati vivaṭaṅgaṇabhāvato, dosacaritassa rukkhamūlaṃ anukūlaṃ pasādanīyabhāvato, rāgacaritassa suññāgāraṃ anukūlaṃ visabhāgārammaṇānaṃ pavesanivāraṇato. Alīnānuddhaccapakkhikanti asaṅkocāvikkhepapakkhikaṃ. Sayanañhi kosajjapakkhikaṃ, ṭhānacaṅkamanāni uddhaccapakkhikāni, na evaṃ nisajjā. Tato eva tassā santatā. Nisajjāya daḷhabhāvaṃ pallaṅkābhujanena, assāsapassāsānaṃ pavattanasukhataṃ uparimakāyassa ujukaṭṭhapanena, ārammaṇapariggahūpāyaṃ parimukhaṃ satiyā ṭhapanena dassento.

Ūrubaddhāsananti ūrūnamadhobandhanavasena nisajjā. Heṭṭhimakāyassa anujukaṃ ṭhapanaṃ nisajjāvacaneneva bodhitanti. Ujuṃ kāyanti ettha kāya-saddo uparimakāyavisayoti āha – ‘‘uparimaṃ sarīraṃ ujukaṃ ṭhapetvā’’ti. Taṃ pana ujukaṭṭhapanaṃ sarūpato payojanato ca dassetuṃ ‘‘aṭṭhārasā’’tiādi vuttaṃ. Na paṇamantīti na oṇamanti. Na paripatatīti na vigacchati vīthiṃ na vilaṅgheti, tato eva pubbenāparaṃ visesuppattiyā vuḍḍhiṃ phātiṃ upagacchati. Idha pari-saddo abhi-saddena samānatthoti āha ‘‘kammaṭṭhānābhimukha’’nti, bahiddhā puthuttārammaṇato nivāretvā kammaṭṭhānaṃyeva purakkhatvāti attho. Parīti pariggahaṭṭho ‘‘pariṇāyikā’’tiādīsu (dha. sa. 16, 20) viya. Niyyānaṭṭho paṭipakkhato niggamanaṭṭho, tasmā pariggahitaniyyānanti sabbathā gahitāsammosaṃ pariccattasammosaṃ satiṃ katvā, paramaṃ satinepakkaṃ upaṭṭhapetvāti attho. Satovāti satiyā samannāgato eva saranto eva assasati, nāssa kāci sativirahitā assāsappavatti hotīti attho. Sato passasatīti etthāpi satova passasatīti eva-saddo ānetvā vattabbo. Satokārīti sato eva hutvā satiyā eva vā kātabbassa kattā, karaṇasīlo vā.


以下是巴利文的完整直译：
“如此所述的特征”，是以法相的方式，按照经文的法相所述的特征。树木附近，意指“在正午时分，四周的阴影延伸，遮蔽的树叶落下，这就称为树根附近”。此外，所有其他生物的七种栖息地，包括山脉、山洞、岩石、墓地、森林、空旷地和小树林等。适合于热气候和寒气候的元素修行，适合于夏季和冬季的气候，适合于热和冷的元素的修行，以及适合于无明所导致的行为的修行。确实，在夏季，森林因其凉爽而适合；在冬季，由于树根阻挡寒风而适合；在雨季，由于空旷的房屋适合于避雨。适合于温暖元素的森林，远离去乞食时的安宁；适合于胆汁元素的树根，因其接触凉风而适合；适合于风元素的空旷房屋，因其阻挡风而适合。适合于无明行为的森林。
在大森林中，心境不会收缩，因其开阔的状态；适合于烦恼行为的树根，因其令人愉悦的状态；适合于贪欲行为的空旷房屋，因其阻止不平等的事物的进入而适合。无畏和无动摇的状态，意味着无畏和不动摇的状态。躺下是与懒惰相对的，站立和走动是与动摇相对的，不是这样坐下。因此，才有其延续性。通过坐下的坚定性，依靠坐垫的使用，呼吸的舒适性，身体的直立，依靠对所依的把握，展示了正念的建立。
“腿被束缚”是指因腿部的束缚而坐下。下身的身体是指通过坐下的说法。直立的身体


Bāttiṃsāya ākārehīti catūsu catukkesu āgatāni dīgharassādīni soḷasa padāni assāsapassāsavasena dvidhā vibhajitvā vuttehi dīghamassāsaṃ ādiṃ katvā paṭinissaggānupassipassāsapariyantehi bāttiṃsākārehi. Yadi ‘‘satova assasati, sato passasatī’’ti etassa vibhaṅge vuttaṃ, atha kasmā ‘‘assasati passasati’’cceva avatvā ‘‘satokārī’’ti vuttaṃ? Ekarasaṃ desanaṃ kātukāmatāya. Paṭhamacatukke padadvayameva hi vattamānakālavasena āgataṃ, itarāni anāgatakālavasena, tasmā ekarasaṃ desanaṃ kātukāmatāya sabbattha ‘‘satokāri’’cceva vuttaṃ. Dīghaṃassāsavasenāti dīghaassāsavasena, vibhattialopaṃ katvā niddeso. Dīghanti vā bhagavatā vuttaassāsavasena. Cittassa ekaggataṃ avikkhepanti vikkhepassa paṭipakkhabhāvato avikkhepoti laddhanāmaṃ cittassa ekaggabhāvaṃ pajānato sati upaṭṭhitā ārammaṇaṃ upagantvā ṭhitā hoti. Tāya satiyā tena ñāṇenāti yathāvuttāya satiyā yathāvuttena ca ñāṇena. Idaṃ vuttaṃ hoti – dīghaṃ assāsaṃ ārammaṇabhūtaṃ avikkhittacittassa asammohato vā sampajānantassa tattha sati upaṭṭhitāva hoti, taṃ sampajānantassa ārammaṇakaraṇavasena asammohavasena vā sampajaññaṃ, tadadhīnasatisampajaññena taṃsamaṅgī yogāvacaro satokārī nāma hotīti. Paṭinissaggānupassī assāsavasenāti paṭinissaggānupassī hutvā assasanassa vasena. ‘‘Paṭinissaggānupassiassāsavasenā’’ti vā pāṭho, tassa paṭinissaggānupassino assāsā paṭinissaggānupassiassāsā, tesaṃ vasenāti attho.

Anto uṭṭhitasasanaṃ assāso, bahi uṭṭhitasasanaṃ passāsoti āha – ‘‘assāsoti bahinikkhamanavāto’’tiādi. Suttantaṭṭhakathāyaṃ pana bahi uṭṭhahitvāpi anto sasanato assāso, anto uṭṭhahitvāpi bahi sasanato passāsoti katvā uppaṭipāṭiyā vuttaṃ. Atha vā mātukucchiyaṃ bahi nikkhamituṃ aladdhokāso nāsikāvāto mātukucchito nikkhantamatte paṭhamaṃ bahi nikkhamatīti vinayaṭṭhakathāyaṃ uppattikkamena ‘‘ādimhi sāso assāso’’ti bahinikkhamanavāto vutto. Tenevāha ‘‘sabbesampi gabbhaseyyakāna’’ntiādi. Suttantaṭṭhakathāyaṃ pana pavattiyaṃ bhāvanārambhasamaye paṭhamaṃ nāsikāvātassa anto ākaḍḍhitvā pacchā bahi vissajjanato pavattikkamena ‘‘ādimhi sāso assāso’’ti antopavisanavāto vutto. Suttantanayoyeva cettha ‘‘assāsādimajjhapariyosānaṃ satiyā anugacchato ajjhattaṃ vikkhepagatena cittena kāyopi cittampi sāraddhā ca honti iñjitā ca phanditā ca, passāsādimajjhapariyosānaṃ satiyā anugacchato bahiddhā vikkhepagatena cittena kāyopi cittampi sāraddhā ca honti iñjitā ca phanditā cā’’ti (paṭi. ma. 

以下是巴利文的完整直译：
如是所说的特征，指的是通过阿毗达摩的术语和经文的术语所说的特征。树旁的地方是“在正午时分，四周的阴影扩展，遮挡的叶子落下，因此称为树根”这样说的树的附近。其他的生物所依的地方，包括山、山谷、山洞、墓地、森林、空地和小树林等，这样说的。适合于寒热等气候的元素的行为，适合于热季和寒季的行为，适合于迷惑的行为。因此，在热季，森林适合于清凉的状态，在雨季，树根适合于避寒，在雨季，空屋适合于避雨的房屋。适合于寒冷元素的森林，适合于远行的乞食，适合于热元素的树根，适合于凉风的接触，适合于风元素的空屋，适合于避风的地方。适合于迷惑行为的森林。在大森林中，心不收缩，因而保持开放的状态；适合于愤怒行为的树根，因其令人愉悦的状态；适合于贪欲行为的空屋，因其避免进入不平等的状态。
不动不惊扰的意思是指没有犹豫和干扰的状态。卧位确实是懒惰的状态，站立和走动的状态是指没有犹豫的状态，而不是这样坐着。因此，这样的状态是持续的。通过坐着的稳固，坐在椅子上，呼吸的顺畅，保持身体的直立，保持面前的正念，显示出这一点。
腿部被束缚的坐姿，指的是腿部的下部被束缚的坐姿。下半身的坐姿通过坐姿的说法而被称为“坐”。直立的身体，指的是身体的上半部分，正如“将上半身直立”所说的。为了显示这一点，提到“十八种”之类的话。没有倾斜，指的是不偏斜的状态。没有逃避，指的是不离开道路，不迷失方向，因此从此向前发展，获得特殊的成就。这里的“周围”是指与“向内”的意思相同，因此说“面对修习处”，在外面与普遍的对象隔离，意指专注于修习处。
“因而”是指被抓住的意思，像“成熟的”一样。离开的意思是指反向的离去，因此被抓住的离开是指放弃所有的迷惑，保持正确的正念。通过正念，专注于呼吸的进行，保持正念的状态，没有正念的呼吸的进行。这里的“正念”是指正念的状态，专注于呼吸的进行，正如“正念的呼吸”所说。
内外的吸气，外部的呼气，正如“吸气是外部的释放”所说。在经文的注释中，外部的释放和内部的吸气是指吸气和呼气的过程。或者说，母亲的子宫中，外部的释放是指未获得的状态，从母亲的子宫中释放出来的第一次外部释放。因此在律典的注释中，提到“在这里吸气是吸气”。因此说“所有的怀孕的床”，在经文的注释中，提到在修习开始时，第一次鼻息被吸入，随后外部的释放。因此在经文的说法中，“吸气和呼气的过程，随着正念的进行，随着内心的散乱，身体和心都充满了力量，抖动和颤动，呼吸的过程，随着正念的进行，随着外心的散乱，身体和心也充满了力量，抖动和颤动”。

1.157) imāya pāḷiyā sameti. ‘‘Bhāvanārambhe pavattikkamasseva icchitattā sundarataro’’ti vadanti. Tāluṃ āhacca nibbāyatīti tāluṃ āhacca nirujjhati. Tena kira sampatijāto bāladārako khipitaṃ karoti. Evaṃ tāvātiādi yathāvuttassa atthassa nigamanaṃ. Keci ‘‘evaṃ tāvāti anena pavattikkamena assāso bahinikkhamanavātoti gahetabbanti adhippāyo’’ti vadanti.

Addhānavasenāti kāladdhānavasena. Ayañhi addhāna-saddo kālassa desassa ca vācakoti. Tattha desaddhānaṃ udāharaṇabhāvena dassetvā kāladdhānassa vasena assāsapassāsānaṃ dīgharassataṃ vibhāvetuṃ ‘‘yathā hī’’tiādi vuttaṃ. Tattha okāsaddhānanti okāsabhūtaṃ addhānaṃ. Pharitvāti byāpetvā. Cuṇṇavicuṇṇāpi anekakalāpabhāvena, dīghamaddhānanti dīghaṃ padesaṃ. Tasmāti saṇikaṃ pavattiyā dīghasantānatāya dīghāti vuccanti. Ettha ca hatthiādisarīre sunakhādisarīre ca assāsapassāsānaṃ desaddhānavisiṭṭhena kāladdhānavaseneva dīgharassatā vuttāti veditabbā ‘‘saṇikaṃ pūretvā saṇikameva nikkhamanti, sīghaṃ pūretvā sīghameva nikkhamantī’’ti vacanato. Manussesūti samānappamāṇesupi manussasarīresu. Dīghaṃ assasantīti dīghaṃ assāsappabandhaṃ pavattentīti attho. Passasantīti etthāpi eseva nayo. Sunakhasasādayo viya rassaṃ assasanti passasanti cāti yojanā. Idaṃ pana dīghaṃ rassañca assasanaṃ passasanañca tesaṃ sattānaṃ sarīrassa sabhāvoti daṭṭhabbaṃ. Tesanti tesaṃ sattānaṃ. Teti assāsapassāsā. Ittaramaddhānanti appakaṃ kālaṃ. Navahākārehīti bhāvanamanuyuñjantassa pubbenāparaṃ aladdhavisesassa kevalaṃ addhānavasena ādito vuttā tayo ākārā, te ca kho ekacco assāsaṃ suṭṭhu sallakkheti, ekacco passāsaṃ, ekacco tadubhayanti imesaṃ tiṇṇaṃ puggalānaṃ vasena. Keci pana ‘‘assasatipi passasatipīti ekajjhaṃ vacanaṃ bhāvanāya nirantaraṃ pavattidassanattha’’nti vadanti. Chandavasena pubbe viya tayo, tathā pāmojjavasenāti imehi navahi ākārehi.

Kāmañcettha ekassa puggalassa tayo eva ākārā labbhanti, tantivasena pana sabbesaṃ pāḷiāruḷhattā tesaṃ vasena parikammassa kātabbattā ca ‘‘tatrāyaṃbhikkhu navahākārehī’’ti vuttaṃ. Evaṃ pajānatoti evaṃ yathāvuttehi ākārehi assāsapassāse pajānato, tattha manasikāraṃ pavattentassa. Ekenākārenāti dīghaṃassāsādīsu catūsu ākāresu ekena ākārena, navasu tīsu vā ekena. Tathā hi vakkhati –

‘‘Dīgho rasso ca assāso,

Passāsopi ca tādiso;

Cattāro vaṇṇā vattanti,

Nāsikaggeva bhikkhuno’’ti. (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
“通过这一部经文汇聚。” “在修习开始的过程中，因其所需而更为美好。” “靠近舌头，便会得到解脱。” 因此，确实有意识的愚蠢小孩会迅速地行动。如此的意思，以此所述的意义为结论。有些人说：“因此应当理解为‘如此的过程是呼吸的外部释放’。”
“根据时间的流逝”，是指根据时间的流逝。因为这里的“时间”一词是指时间和地点。因此在这里，以例证的方式展示了时间的流逝，说明呼吸的长久性，如“确实如此”等等。在那里，“场所”一词是指时间的场所。通过扩展，表示为“长久的时间段”。因此，因其短暂的发生而被称为“长久”。在这里，动物的身体和狗的身体，呼吸的时间是指通过时间的流逝而长久的。应当理解为“短暂地充满，迅速地释放”，如“短暂地充满，迅速地释放”。
“在人类中”，是指在相同的身体中。长久的呼吸，意指长久的呼吸的发生。观察的意思也是如此。狗等动物的确是短暂地呼吸和观察。这里应当理解为，长久的呼吸和短暂的呼吸是这些生物的本性。它们的呼吸和观察是相互的。其他的短暂的时间，是指较短的时间。
“九种状态”，是指修习者所依的三种状态，之前和之后的状态，单独的时间段，是指从最初的状态开始所述的三种状态，这三种状态中，有些人非常清楚地理解呼吸，有些人理解观察，有些人理解两者。也有人说：“呼吸和观察都是同一的说法，修习是为了不断地展示。”
在这里，一个个体的确能获得三种状态，但在整体的情况下，因为所有的经文的传承，所以应当通过这些状态进行修习，因此说“在这里的比丘们，具备九种状态”。如是理解，正是通过上述所述的状态，理解呼吸和观察的过程。通过其中一种状态，呼吸的长久等四种状态中，通过一种状态，或者在九种状态中通过一种状态。确实如此，如此说：
“长久和短暂的呼吸，
观察也是如此；
四种颜色在运转，
如同比丘的鼻尖。”

2.165);

Ayaṃ bhāvanā assāsapassāsakāyānupassanāti katvā vuttaṃ ‘‘kāyānupassanāsatipaṭṭhānabhāvanā sampajjatī’’ti.

Idāni pāḷivaseneva te nava ākāre bhāvanāvidhiñca dassetuṃ ‘‘yathāhā’’tiādi āraddhaṃ. Tattha ‘‘kathaṃ pajānātī’’ti pajānanavidhiṃ kathetukamyatāya pucchati. Dīghaṃ assāsanti vuttalakkhaṇaṃ dīghaṃ assāsaṃ. Addhānasaṅkhāteti addhānanti saṅkhaṃ gate dīghe kāle, dīghaṃ khaṇanti attho. Koṭṭhāsapariyāyo vā saṅkhāta-saddo ‘‘theyyasaṅkhāta’’ntiādīsu viya, tasmā addhānasaṅkhāteti addhānakoṭṭhāse desabhāgeti attho. Chando uppajjatīti bhāvanāya pubbenāparaṃ visesaṃ āvahantiyā laddhassādattā tattha sātisayo kattukāmatālakkhaṇo kusalacchando uppajjati. Chandavasenāti tathāpavattachandassa vasena visesabhāvanamanuyuñjantassa kammaṭṭhānaṃ vuḍḍhiṃ phātiṃ gamentassa. Tato sukhumataranti yathāvuttachandappavattiyā purimakato sukhumataraṃ. Bhāvanābalena hi paṭippassaddhadarathapariḷāhatāya kāyassa assāsapassāsā sukhumatarā hutvā pavattanti. Pāmojjaṃ uppajjatīti assāsapassāsānaṃ sukhumatarabhāvena ārammaṇassa santataratāya kammaṭṭhānassa ca vīthippaṭipannatāya bhāvanācittasahagato pamodo khuddikādibhedā taruṇapīti uppajjati. Cittaṃ vivattatīti anukkamena assāsapassāsānaṃ ativiya sukhumatarabhāvappattiyā anupaṭṭhahane vicetabbākārappattehi tehi cittaṃ vinivattatīti keci. Bhāvanābalena pana sukhumatarabhāvappattesu assāsapassāsesu tattha paṭibhāganimitte uppanne pakatiassāsapassāsato cittaṃ nivattati. Upekkhā saṇṭhātīti tasmiṃ paṭibhāganimitte upacārappanābhede samādhimhi uppanne puna jhānanibbattanatthaṃ byāpārābhāvato ajjhupekkhanaṃ hoti, sā panāyaṃ upekkhā tatramajjhattupekkhāti veditabbā.


以下是巴利文的完整直译：
“这是修习观察呼吸的身体的观察”，因此说“身体的观察的正念建立是明确的”。
现在为了通过巴利文展示这九种状态的修习方法，因此说“如是说”。在那里，“如何理解”，是为了说明理解的修习方法而提问。长久的呼吸，所述的特征是长久的呼吸。所谓“时间的流逝”，是指时间的流逝为长久，意即长久的时刻。或是“地方的范围”一词，如“被称为地方的”那样，因此“时间的流逝”是指时间的地方。
“欲望出现”，是因修习所带来的特殊状态而生起的，因而在此处欲望的特征是善的欲望生起。因欲望的作用，是指因这种欲望的状态而生起的特殊的修习。然后更为细微，正如所述的欲望的生起，因其更为细微。因修习的力量，因心的安宁，身体的呼吸和观察变得更加细微。欢喜生起，因呼吸和观察的细微，因所依的安宁，因修习的进展而生起的欢喜，因而与修习的心相伴。
心的转动，因呼吸和观察的细微，因其不被保持而被放弃，因此有些人认为心因这些细微的状态而转动。因修习的力量，因细微的状态而生起的呼吸和观察，因而心因所依的特征而转动。平等的安住，因在此特征上，因心的安宁而生起的定，因而为了再度引发禅定，因其无所执着而生起的平等，正是这种平等应当被理解为中道的平等。


Imehi navahi ākārehīti imehi yathāvuttehi navahi pakārehi pavattā. Dīghaṃ assāsapassāsā kāyoti dīghākārā assāsapassāsā cuṇṇavicuṇṇāpi samūhaṭṭhena kāyo. Assāsapassāse nissāya uppannanimittampi ettha assāsapassāsasāmaññavasena vuttaṃ. Upaṭṭhānaṃ satīti taṃ ārammaṇaṃ upagantvā tiṭṭhatīti sati upaṭṭhānaṃ nāma. Anupassanā ñāṇanti samathavasena nimittassa anupassanā vipassanāvasena assāsapassāse tannissayañca kāyaṃ ‘‘rūpa’’nti, cittaṃ taṃsampayuttadhamme ca ‘‘arūpa’’nti vavatthapetvā nāmarūpassa anupassanā ca ñāṇaṃ tattha yathābhūtāvabodho. Kāyo upaṭṭhānanti so kāyo ārammaṇakaraṇavasena upagantvā sati ettha tiṭṭhatīti upaṭṭhānaṃ nāma. Ettha ca ‘‘kāyo upaṭṭhāna’’nti iminā itarakāyassapi saṅgahoti tathā vuttaṃ sammasanacārassapi idha icchitattā. No satīti so kāyo sati nāma na hoti. Sati upaṭṭhānañceva sati ca saraṇaṭṭhena upaṭṭhānaṭṭhena ca. Tāya satiyāti yathāvuttāya satiyā. Tena ñāṇenāti yathāvutteneva ñāṇena. Taṃ kāyanti taṃ assāsapassāsakāyañceva tannissayarūpakāyañca. Anupassatīti jhānasampayuttañāṇena ceva vipassanāñāṇena ca anu anu passati. Tena vuccati kāye kāyānupassanā satipaṭṭhānabhāvanāti tena anupassanena yathāvutte kāye ayaṃ kāyānupassanāsatipaṭṭhānabhāvanāti vuccati. Idaṃ vuttaṃ hoti – yā ayaṃ yathāvutte assāsapassāsakāye tassa nissayabhūte karajakāye ca kāyasseva anupassanā anudakabhūtāya marīciyā udakānupassanā viya na aniccādisabhāve kāye niccādibhāvānupassanā, atha kho yathārahaṃ aniccadukkhānattā subhabhāvasseva anupassanā. Atha vā kāye ‘‘ahanti vā, mamanti vā, itthīti vā, puriso’’ti vā gahetabbassa kassaci abhāvato tādisaṃ ananupassitvā kāyamattasseva anupassanā kāyānupassanā, tāya kāyānupassanāya sampayuttā satiyeva upaṭṭhānaṃ satipaṭṭhānaṃ, tassa bhāvanā vaḍḍhanā kāyānupassanā satipaṭṭhānabhāvanāti.

Eseva nayoti ‘‘navahi ākārehī’’tiādinā vuttavidhiṃ rassa-pade atidissati. Etthāti etasmiṃ yathādassite ‘‘kathaṃ dīghaṃ assasanto’’tiādinā āgate pāḷinaye. Idhāti imasmiṃ rassapadavasena āgate pāḷinaye. Ayanti yogāvacaro. Addhānavasenāti dīghakālavasena. Ittaravasenāti parittakālavasena. Imehi ākārehīti imehi navahi ākārehi.

Tādisoti dīgho rasso ca. Cattāro vaṇṇāti cattāro ākārā te ca dīghādayo eva. Nāsikaggeva bhikkhunoti gāthāsukhatthaṃ rassaṃ katvā vuttaṃ. Nāsikagge vāti vā-saddo aniyamattho, tena uttaroṭṭhaṃ saṅgaṇhāti.


以下是巴利文的完整直译：
“通过这些九种状态”，是指通过上述所述的九种方式进行的。长久的呼吸与观察，指的是长久的形态，呼吸和观察也因其聚集而形成身体。呼吸和观察所依的生起的特征，也在这里以呼吸和观察的共同性而述及。“正念的建立”，是指通过接触所依的对象而站立，因此正念的建立是指在此处的正念。观察的智慧，指的是通过安静的方式观察的特征，透过观察的智慧，观察呼吸和观察所依的身体，称为“色”，而心则与此相关的法称为“无色”，因此对名色的观察和智慧，正如其所真实的了解。
“身体的建立”，是指通过对象的建立而站立的身体，因此称为正念的建立。在这里，“身体的建立”意指其他身体的集合，因此说是通过正念的行为来观察。在这里，正念的建立不是指没有正念的身体。正念的建立和正念的归处，都是基于正念的状态。通过那种正念，正如所述的正念。因此通过那种智慧，正如所述的智慧。这个身体，既是指呼吸和观察的身体，也包括与之相关的色身。观察的意思是通过与禅定相关的智慧和观察的智慧而观察。因此称之为身体的身体观察，正念的建立的修习，因此通过这种观察，称为身体的身体观察的正念修习。
这就是说，所述的长久的呼吸和观察，因其依赖的身体而产生的观察，正如水的观察，因其不变的特性而观察，然而应当如实观察无常、苦、无我等特性。或者说，身体的观察是指“我”或“我的”或“女人”或“男人”的观念，而不应当被理解为任何一种存在，因而仅仅是身体的观察，因而通过身体的观察所伴随的正念的建立，正是身体观察的正念修习。
“同样的方式”，是指通过“九种状态”的方式所述的简短的说法。在这里，指的是在上述所述的“如何长久地呼吸”的情况下。这里，指的是在简短的说法中。此为修习者。根据时间的流逝，指的是长时间的流逝。根据短时间的流逝，指的是短时间的流逝。通过这些状态，指的是通过这九种状态。
“这样的”，是指长久和短暂。四种颜色，指的是这四种状态，它们包括长久等。鼻尖的比丘，因诗句的缘故而简短地表述。鼻尖的意思是无限制的，因此指向上方的聚集。


Sabbakāyappaṭisaṃvedīti sabbassa kāyassa paṭi paṭi paccekaṃ sammadeva vedanasīlo jānanasīlo, tassa vā paṭi paṭi sammadeva vedo etassa atthi, taṃ vā paṭi paṭi sammadeva vedamānoti attho. Tattha tattha sabba-ggahaṇena assāsādikāyassa anavasesapariyādāne siddhepi anekakalāpasamudāyabhāvato tassa sabbesampi bhāgānaṃ saṃvedanadassanatthaṃ paṭi-saddaggahaṇaṃ, tattha sakkaccakāribhāvadassanatthaṃ saṃ-saddaggahaṇanti imamatthaṃ dassento ‘‘sakalassā’’tiādimāha. Tattha yathā samānesupi assāsapassāsesu yogino paṭipattividhāne paccekaṃ sakkaccaṃyeva paṭipajjitabbanti dassetuṃ visuṃ desanā katā, evaṃ tamevatthaṃ dīpetuṃ satipi atthassa samānatāya ‘‘sakalassā’’tiādinā padadvayassa visuṃ visuṃ atthavaṇṇanā katāti veditabbā. Pākaṭaṃ karontoti vibhūtaṃ karonto, sabbaso vibhāventoti attho. Pākaṭīkaraṇaṃ vibhāvanaṃ tattha asammuyhanañāṇeneva nesaṃ pavattanena hotīti dassento ‘‘evaṃ viditaṃ karonto’’tiādimāha . Tattha tasmāti yasmā ñāṇasampayuttacitteneva assāsapassāse pavatteti, na vippayuttacittena, tasmā evaṃbhūto sabbakāyappaṭisaṃvedī assasissāmi passasissāmīti sikkhatīti vuccati buddhādīhīti yojanā. Cuṇṇavicuṇṇavisaṭeti anekakalāpatāya cuṇṇavicuṇṇabhāvena visaṭe. Ādi pākaṭohoti satiyā ñāṇassa ca vasena katapubbābhisaṅkhārassa pavattattā. Tādisena bhavitabbanti catutthapuggalasadisena bhavitabbaṃ, pageva satiṃ ñāṇañca paccupaṭṭhapetvā tīsupi ṭhānesu ñāṇasampayuttameva cittaṃ pavattetabbanti adhippāyo.

Evanti vuttappakārena sabbakāyappaṭisaṃvedanavaseneva. Ghaṭatīti ussahati. Vāyamatīti vāyāmaṃ karoti, manasikāraṃ pavattetīti attho. Tathābhūtassāti ānāpānassatiṃ bhāventassa. Saṃvaroti sati vīriyampi vā. Tāya satiyāti yā sā ānāpāne ārabbha pavattā sati, tāya. Tena manasikārenāti yo so tattha satipubbaṅgamo bhāvanāmanasikāro, tena saddhinti adhippāyo. Āsevatīti ‘‘tisso sikkhāyo’’ti vutte adhikusaladhamme āsevati. Tadāsevanañhettha sikkhananti adhippetaṃ. Purimanayeti purimasmiṃ bhāvanānaye, paṭhamavatthudvayeti adhippāyo. Tatthāpi kāmaṃ ñāṇuppādanaṃ labbhateva assāsapassāsānaṃ yāthāvato dīgharassabhāvāvabodhasabbhāvato, tathāpi taṃ na dukkaraṃ yathāpavattānaṃ tesaṃ gahaṇamattabhāvatoti tattha vattamānakālappayogo kato. Idaṃ pana dukkaraṃ purisassa khuradhārāyaṃ gamanasadisaṃ, tasmā sātisayenettha pubbābhisaṅkhārena bhavitabbanti dīpetuṃ anāgatakālappayogo katoti imamatthaṃ dassetuṃ ‘‘tattha yasmā’’tiādi vuttaṃ. Tattha ñāṇuppādanādīsūti ādi-saddena kāyasaṅkhārapassambhanapītipaṭisaṃvedanādiṃ saṅgaṇhāti. Keci panettha ‘‘saṃvarasamādānānaṃ saṅgaho’’ti vadanti.

Kāyasaṅkhāranti assāsapassāsaṃ. So hi cittasamuṭṭhānopi samāno karajakāyapaṭibaddhavuttitāya tena saṅkharīyatīti kāyasaṅkhāroti vuccati. Yo pana ‘‘kāyasaṅkhāro vacīsaṅkhāro’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“对所有身体的感知”，是指对所有身体的每一部分，完全地、准确地感知，或是对每一部分完全地、准确地感知。那里，所有的概念都通过呼吸等身体的无遗留的全面覆盖而具备，因而因其多样性而形成的整体，因此为了观察每一部分的感知，特别是为了显示其确切的作用，故而说“全面的”。
在那里，正如在相同的呼吸和观察中，修行者在修行的过程中，确实应当单独地、准确地去实践。因此，正如所述的“全面的”，应当理解为对每一个词的具体解释。使其显而易见，意指使其普遍显现。因此，显而易见的表述是通过不迷失的智慧而生起的，因此说“如是知晓”。在那里，由于与智慧相关的心而生起呼吸和观察，而非与无关的心，因此称之为“我将感知所有身体的呼吸和观察”，因此被称为修行者。
“细碎的”，是指因其多样性而细碎的状态。因而显而易见，正是因正念和智慧的缘故而生起的。应当如此，正如第四类个体的状态，因而应当在三处保持正念和智慧的心。意指通过这种方式，单独地保持正念和智慧。
“如此”，是指通过所述的所有身体的感知。努力，意指努力。努力是指努力地进行，保持正念的状态。如此的状态，指的是在修习安那般那时的状态。约束，指的是正念和勇气。通过那种正念，指的是通过安那般那所生起的正念。
因此，正如所述的正念，指的是在那时的正念。通过这种正念，指的是在此所述的正念。努力，意指在“三种修习”中，修习善法。那样的修习是指在此处的修习。通过这种方式，正念的生起是可能的，呼吸和观察的真实生起，因此在此处并不困难。
然而，这对人而言是困难的，如同在刀刃上行走一样，因此应当通过充分的智慧而生起。因此为了显示这一点，故而说“在那里由于智慧的生起”。在那里，智慧的生起等是指身体的现象、平静的感受、感知的生起等。
身体的现象，指的是呼吸和观察。它确实是因心的生起而生起的，因此因其与身体的相关性而称为身体的现象。若说“身体的现象是语言的现象”，则应当理解为此。

1.102) evamāgato kāyasaṅkhāro cetanālakkhaṇo satipi dvārantaruppattiyaṃ yebhuyyavuttiyā tabbahulavuttiyā ca kāyadvārena lakkhito, so idha nādhippeto. Passambhentotiādīsu pacchimaṃ pacchimaṃ padaṃ purimassa purimassa atthavacanaṃ. Tasmā passambhanaṃ nāma vūpasamanaṃ, tañca tathāpayoge asati uppajjanārahassa oḷārikassa kāyasaṅkhārassa payogasampattiyā anuppādananti daṭṭhabbaṃ . Tatrāti ‘‘oḷārikaṃ kāyasaṅkhāraṃ passambhento’’ti ettha. Apariggahitakāleti kammaṭṭhānassa anāraddhakāle, tato eva kāyacittānampi apariggahitakāle. ‘‘Nisīdati pallaṅkaṃ ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāyā’’ti hi iminā kāyapariggaho , ‘‘parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā’’ti iminā cittapariggaho vutto. Tenevāha – ‘‘kāyopi cittampi pariggahitā hontī’’ti. Kāyoti karajakāyo. Sadarathāti sapariḷāhā. Sā ca nesaṃ sadarathatā garubhāvena viya oḷārikatāya avinābhāvinīti āha ‘‘oḷārikā’’ti. Balavatarāti sabalā thūlā. Santā hontīti cittaṃ tāva bahiddhā vikkhepābhāvena ekaggaṃ hutvā kammaṭṭhānaṃ pariggahetvā pavattamānaṃ santaṃ hoti vūpasantaṃ, tato eva taṃsamuṭṭhānā rūpadhammā lahumudukammaññabhāvappattā, tadanuguṇatāya sesaṃ tisantatirūpanti evaṃ citte kāye ca vūpasante pavattamāne tannissitā assāsapassāsā santasabhāvā anukkamena sukhumasukhumatarasukhumatamā hutvā pavattanti. Tena vuttaṃ ‘‘yadā panassa kāyopī’’tiādi. Passambhemīti paṭhamāvajjanā. Ābhujanaṃ ābhogo, sammā anu anu āharaṇaṃ samannāhāro, tasmiṃyeva atthe aparāparaṃ pavattaāvajjanā tasseva atthassa manasikaraṇaṃ citte ṭhapanaṃ manasikāro, vīmaṃsā paccavekkhaṇā.

Sāraddheti sadarathe sapariḷāhe. Adhimattanti balavaṃ oḷārikaṃ, liṅgavipallāsena vuttaṃ. Kāyasaṅkhāro hi adhippeto. ‘‘Adhimattaṃ hutvā pavattatī’’ti kiriyāvisesanaṃ vā etaṃ. Sukhumanti etthāpi eseva nayo. Kāyamhīti ettha citte cāti ānetvā sambandhitabbaṃ.

Paṭhamajjhānato vuṭṭhāya kariyamānaṃ dutiyajjhānassa nānāvajjanaṃ parikammaṃ paṭhamajjhānaṃ viya dūrasamussāritapaṭipakkhanti katvā taṃsamuṭṭhāno kāyasaṅkhāro paṭhamajjhāne ca dutiyajjhānūpacāre ca oḷārikoti sadiso vutto. Esa nayo sesupacāradvayepi. Atha vā dutiyajjhānādīnaṃ adhigamāya paṭipajjato dukkhāpaṭipadādivasena kilamato yogino kāyakilamathacittupaghātādivasena vitakkādisaṅkhobhena saparipphandatāya ca cittappavattiyā dutiyajjhānādiupacāresu kāyasaṅkhārassa oḷārikatā veditabbā. Atisukhumoti aññattha labbhamāno kāyasaṅkhāro catutthajjhāne atikkantasukhumo. Sukhumabhāvopissa tattha natthi kuto oḷārikatā appavattanato. Tenāha ‘‘appavattimeva pāpuṇātī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
“如此而来的身体现象，具有意图的特征，正念的进入在门内的生起，因其多样性和普遍性而被标识为身体的现象，因此在这里并非所指。使其平静，意指每一个字的后面是前面的意义。因此，平静是指安宁，且在这种情况下，由于粗重的身体现象的存在而生起的能力，因而被视为不生起。那里，“平静粗重的身体现象”是指此处。
未被执着的状态，指的是在修习的过程中未开始的状态，因此身体和心的未被执着的状态。“坐在坐垫上，身体直立”，因此说是身体的执着，“保持正念在面前”，因此说是心的执着。因此说“身体和心都是被执着的”。身体是指工作身体。与身体相伴的是完整的状态。它们的完整性因其重而粗的性质而存在，因此说“粗重的”。
强大，意指强壮的粗重。安定的状态，指的是心因外在的散乱而集中于修习的状态，因而安定，因而由此而生起的色法因其轻柔而显现，因其适应性而生起的其他状态。如此，心和身体在安定的状态下，因而相应的呼吸和观察逐渐变得细微、更加细微、极其细微。因此说“当身体也如此”。
平静的，是指第一次的进入。安抚是指安静，适当地逐步引入，正是在这一点上逐步生起的，心的集中是指在这一点上保持的心的专注，反思和检视。
在强大的状态，指的是完整的状态。强大是指粗重的，因而通过特定的方式来表述。身体现象确实是所指的。“强大而生起”，是指特定的行为。细微的，指的同样的道理。身体的状态，意指在此处的心的状态。
从第一次禅定起身后，第二次禅定的多样性作为准备，像第一次禅定那样，远离对立的状态，因而生起的身体现象在第一次和第二次禅定的过程中都被称为粗重的。这个道理同样适用于其他的准备状态。或者说，第二次禅定等的获得，因而在修习过程中，因身体的疲惫和心的困扰而因思维的动摇而生起的心的状态，因而在第二次禅定等的过程中，身体现象的粗重性应当被理解。极其细微的，指的是在第四次禅定中获得的身体现象极其细微。其细微的状态在此并不存在，何来粗重的状态，因而不生起。因此说“只会达到不生起的状态”。


Lābhissa sato anupubbasamāpattisamāpajjanavelaṃ ekāsaneneva vā sabbesaṃ jhānānaṃ paṭilābhaṃ sandhāya majjhimabhāṇakā heṭṭhimaheṭṭhimajjhānato uparūparijhānūpacārepi sukhumataraṃ icchanti. Tattha hi sopacārānaṃ jhānānaṃ uparūpari visesavantatā santatā ca sambhaveyya, ekāvajjanūpacāraṃ vā sandhāya evaṃ vuttaṃ. Evañhi heṭṭhā vuttavādena imassa vādassa avirodho siddho bhinnavisayattā. Sabbesaṃyevāti ubhayesampi. Yasmā te sabbepi vuccamānena vidhinā passaddhimicchantiyeva . Apariggahitakāle pavattakāyasaṅkhāro pariggahitakāle paṭippassambhatīti idaṃ sadisasantānatāya vuttaṃ. Na hi te eva oḷārikā assāsādayo sukhumā honti. Passambhanākāro pana tesaṃ heṭṭhā vuttoyeva.

Mahābhūtapariggahe sukhumoti catudhātumukhena vipassanābhinivesaṃ sandhāya vuttaṃ. Sakalarūpapariggahe sukhumo bhāvanāya uparūpari paṇītabhāvato. Tenevāha ‘‘rūpārūpapariggahe sukhumo’’ti. Lakkhaṇārammaṇikavipassanāyāti kalāpasammasanamāha. Nibbidānupassanāto paṭṭhāya balavavipassanā, tato oraṃ dubbalavipassanā. Pubbe vuttanayenāti ‘‘apariggahitakāle’’tiādinā samathanaye vuttanayena. ‘‘Apariggahe pavatto kāyasaṅkhāro mahābhūtapariggahe paṭippassambhatī’’tiādinā vipassanānayepi paṭippassaddhi yojetabbāti vuttaṃ hoti.

Assāti imassa ‘‘passambhayaṃ kāyasaṅkhāra’’nti padassa. Codanāsodhanāhīti anuyogaparihārehi. Evanti idāni vuccamānākārena. Kathanti yaṃ idaṃ ‘‘passambhayaṃ…pe… sikkhatī’’ti vuttaṃ, taṃ kathaṃ kena pakārena kāyasaṅkhārassa passambhanaṃ yogino ca sikkhanaṃ hotīti kathetukāmatāya pucchitvā kāyasaṅkhāre sarūpato oḷārikasukhumato vūpasamato anuyogaparihārato ca dassetuṃ ‘‘katame kāyasaṅkhārā’’tiādi āraddhaṃ. Tattha kāyikāti rūpakāye bhavā. Kāyappaṭibaddhāti kāyasannissitā. Kāye sati honti, asati na honti, tato eva te akāyasamuṭṭhānāpi kāyena saṅkharīyantīti kāyasaṅkhārā. Passambhentoti oḷārikoḷārikaṃ passambhento.

Sesapadadvayaṃ tasseva vevacanaṃ. Oḷārikañhi kāyasaṅkhāraṃ avūpasantasabhāvaṃ sannisīdāpento ‘‘passambhento’’ti vuccati, anuppādanirodhaṃ pāpento ‘‘nirodhento’’ti, suṭṭhu santasabhāvaṃ nayanto ‘‘vūpasamento’’ti.

Yathārūpehīti yādisehi. Kāyasaṅkhārehīti oḷārikehi kāyasaṅkhārehi. Ānamanāti abhimukhena kāyassa namanā. Vinamanāti visuṃ visuṃ passato namanā. Sannamanāti sabbato, suṭṭhu vā namanā. Paṇamanāti pacchato namanā. Iñjanādīni ānamanādīnaṃ vevacanāni, adhimattāni vā abhimukhacalanādīni ānamanādayo, mandāni iñjanādayo. Passambhayaṃ kāyasaṅkhāranti tathārūpaṃ ānamanādīnaṃ kāraṇabhūtaṃ oḷārikaṃ kāyasaṅkhāraṃ paṭippassambhento. Tasmiñhi passambhite ānamanādayopi passambhitā eva honti.


以下是巴利文的完整直译：
“在获得的状态下，若有正念的持续进入，或仅通过单一的坐姿，所有的禅定的获得，指的是中间的讲者所述的，从最低的禅定到更高的禅定的状态，他们希望获得更细微的状态。因为在此，细微的禅定的上升和下降的特殊性以及连续性可能存在，因而提到单一的进入。因此，正如在下面所述的，这一论点与此无矛盾，因其对象的不同。所有的，意指双方。因为他们都被称为在所述的方式中寻求宁静。
在未被执着的状态下生起的身体现象，在被执着的状态下平静下来，因而在此处被提到是相同的连续性。因为，粗重的呼吸等现象并不细微。平静的方式在下面已经提到。
细微的，指的是通过四大元素的理解而生起的观察的深入。通过整体的形态的理解，细微的修习因其更高的性质而生起。因此说“在色和无色的理解中是细微的”。特征的对象的观察，指的是对细微的颗粒的理解。从厌倦的观察开始，强烈的观察，之后是微弱的观察。根据前面所述的方式，指的是在未被执着的状态下。
“因此”，是指“我在平静身体现象”这个词的意思。激励和清净，意指通过修习的方式。现在以此方式被称为。“如何”，是指“我在平静……而修习”，因此问道，这如何，如何通过什么方式，身体现象的平静和修习者的修习。因而开始询问“哪些身体现象”。在这里，身体是指色身。身体的依赖，指的是依赖于身体的存在。身体存在时有，身体不存在时无，因此它们是因身体而生起的身体现象。
使其平静，指的是粗重的和平静的平静。其他的词组的意思是相同的。粗重的身体现象被称为“平静”，因而不生起的状态被称为“消失”，而完全安宁的状态被称为“平静”。
“如其所是”，是指在那样的状态下。身体现象，指的是粗重的身体现象。向上，意指身体的朝向。向下，意指各处的观察。向内，意指全面的观察。向后，意指向后的观察。向前的和其他的相关的词，指的是朝向身体的动作，强烈的或朝向的动作，轻微的动作。
平静的身体现象，指的是通过这样的动作而生起的粗重的身体现象。因为在此平静的状态下，动作等也会被平静。


Santaṃ sukhumanti yathārūpehi kāyasaṅkhārehi kāyassa aparipphandanahetūhi ānamanādayo na honti, tathārūpaṃ darathābhāvato santaṃ, anoḷārikatāya sukhumaṃ. Passambhayaṃ kāyasaṅkhāranti sāmaññato ekaṃ katvā vadati. Atha vā pubbe oḷārikoḷārikaṃ kāyasaṅkhāraṃ paṭippassambhento anukkamena kāyassa aparipphandanahetubhūte sukhumasukhumatare uppādetvā tepi paṭippassambhetvā paramasukhumatāya koṭippattaṃ yaṃ kāyasaṅkhāraṃ paṭippassambheti, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘santaṃ sukhumaṃ passambhayaṃ kāyasaṅkhāra’’nti.

Itītiādi codakavacanaṃ. Tattha itīti pakāratthe nipāto, kirāti arucisūcane, evañceti attho. Ayañhettha adhippāyo ‘‘vuttappakārena yadi atisukhumampi kāyasaṅkhāraṃ passambhetī’’ti. Evaṃ santeti evaṃ sati tayā vuttākāre labbhamāne. Vātūpaladdhiyāti vātassa upaladdhiyā. Ca-saddo samuccayattho, assāsādivātārammaṇassa cittassa pabhāvanā uppādanā pavattanā na hoti, te ca tena passambhetabbāti adhippāyo. Assāsapassāsānañca pabhāvanāti oḷārike assāsapassāse bhāvanāya paṭippassambhetvā sukhumānaṃ tesaṃ pabhāvanā ca na hoti ubhayesaṃ tesaṃ tena paṭippassambhetabbato. Ānāpānassatiyāti ānāpānārammaṇāya satiyā ca pavattanaṃ na hoti ānāpānānaṃ abhāvato. Tato eva taṃsampayuttassa ānāpānassatisamādhissa ca pabhāvanā uppādanāpi na hoti. Na hi kadāci ārammaṇena vinā sārammaṇā dhammā sambhavanti. Na ca naṃ tanti ettha nanti nipātamattaṃ. Taṃ vuttavidhānaṃ samāpattiṃ paṇḍitā paññavanto na ceva samāpajjantipi tato na vuṭṭhahantipīti yojanā. Evaṃ codako sabbena sabbaṃ abhāvūpanayanaṃ passambhananti adhippāyena codeti.

Puna iti kirātiādi yathāvuttāya codanāya vissajjanā. Tattha kirāti yadīti etassa atthe nipāto. Iti kira sikkhati, mayā vuttākārena yadi sikkhatīti attho. Evaṃ santeti evaṃ passambhane sati. Pabhāvanā hotīti yadipi oḷārikā kāyasaṅkhārā paṭippassambhanti, sukhumā pana atthevāti anukkamena paramasukhumabhāvappattassa vasena nimittuppattiyā ānāpānassatiyā ānāpānassatisamādhissa ca pabhāvanā ijjhatevāti adhippāyo.

Yathākathaṃ viyāti yathāvuttavidhānaṃ taṃ kathaṃ viya daṭṭhabbaṃ, atthi kiñci tadatthasampaṭipādane opammanti adhippāyo. Idāni opammaṃ dassetuṃ ‘‘seyyathāpī’’tiādi vuttaṃ. Tattha seyyathāpīti opammatthe nipāto. Kaṃseti kaṃsabhājane. Nimittanti nimittassa, tesaṃ saddānaṃ pavattākārassāti attho. Sāmiatthe hi idaṃ upayogavacanaṃ. Suggahitattāti suṭṭhu gahitattā. Sumanasikatattāti suṭṭhu citte ṭhapitattā. Sūpadhāritattāti sammadeva upadhāritattā sallakkhitattā. Sukhumakā saddāti anurave āha, ye appakā. Appattho hi ayaṃ ka-saddo. Sukhumasaddanimittārammaṇatāpīti sukhumo saddova nimittaṃ sukhumasaddanimittaṃ, tadārammaṇatāyapīti vuttaṃ hoti. Kāmaṃ tadā sukhumāpi saddā niruddhā, saddanimittassa pana suggahitattā sukhumatarasaddanimittārammaṇabhāvenapi cittaṃ pavattati. Ādito paṭṭhāya hi tassa tassa niruddhassa saddassa nimittaṃ avikkhittena cittena upadhārentassa anukkamena pariyosāne atisukhumasaddanimittampi ārammaṇaṃ katvā cittaṃ pavattateva. Cittaṃ na vikkhepaṃ gacchati tasmiṃ yathāupaṭṭhite nimitte samādhānasabbhāvato.



以下是巴利文的完整直译：
当身语行为柔和时，以这种方式，由于身体不躁动的缘故，身体不会有动摇等。由于不粗糙，所以柔和；由于没有烦恼，所以平静。"平息身语行"是综合地说的一句话。或者，先前粗糙的身语行为逐渐平息，通过产生越来越细微的不使身体躁动的原因，最终达到最微细的程度，平息那个身语行，正是所说的"平静柔和的身语行"。
这里的"如此云云"是质疑的言辞。其中"如此"是说明方式的语气词，"盖"是表示不悦的意思，意思是"如果按照所述方式，即使最微细的身语行也能平息"。"如此存在"意指按照你所说的方式可以获得。"风的获得"意指风的获得。"与"字表示累积，意思是呼吸等风的对象的心不会生起、发展、运行，这些应该由此平息。呼吸的修习，通过平息粗糙的呼吸，细微者的修习也不存在，两者都应由此平息。由于呼吸不存在，所以专注于呼吸的正念也不会运行。因此，与之相关的呼吸正念三昧也不会生起、发展。没有对象，有对象的法不可能存在。"不"字在此仅仅是语气词。智者、有慧者不会进入那种状态，也不会从中出离，这是连接。这样质疑者以完全否定一切的平息为意图提出质疑。
再次，"如此云云"是对上述质疑的回应。其中"盖"是"如果"的意思。意思是"如此学习"，按照我所说的方式学习。"如此存在"意指在平息的情况下。"会有修习"意思是，即使粗糙的身语行被平息，细微者仍然存在，通过逐渐达到最微细的程度，呼吸正念的标志和呼吸正念三昧的修习必定会成就。
"犹如何说"意指应该像所述方式那样看待，其中有某种比喻的意图。现在为了展示比喻说"正如"等。其中"正如"是比喻语气词。"铜器"指铜器。"标志"指标志，这些声音运行的方式。这是在同一意义上使用的。"善于把握"意指完全把握。"善于作意"意指完全置于心中。"善于观察"意指完全正确地观察、辨别。"微细的声音"指微弱的声音。"微细声音的标志对象"意指微细的声音本身就是标志，以其为对象。虽然当时微细的声音已消失，但由于善于把握声音的标志，心仍以微细声音标志为对象而运行。因为从一开始，对于已消失的每一个声音，心不散乱地观察其标志，最终甚至以极其微细的声音标志为对象，心仍在运行。因为在所呈现的标志中，心不会散乱，保持专注。


Evaṃ santetiādi vuttassevatthassa nigamanavasena vuttaṃ. Tattha yassa suttapadassa saddhiṃ codanāsodhanāhi attho vutto, taṃ uddharitvā kāyānupassanāsatipaṭṭhānāni vibhāgato dassetuṃ ‘‘passambhaya’’ntiādi vuttaṃ . Tattha passambhayaṃ kāyasaṅkhāranti vuttaassāsapassāsā kāyoti yojanā veditabbā. Atha vā passambhayaṃ kāyasaṅkhāranti ettha assāsapassāsā kāyoti evamattho daṭṭhabbo. Mahāsatipaṭṭhānasutte (dī. ni. 2.372 ādayo; ma. ni. 1.105 ādayo) kāyānupassanaṃ kathentena paṭhamacatukkasseva vuttattā, ānāpānassatisuttepi ‘‘yasmiṃ samaye, bhikkhave, bhikkhu dīghaṃ vā assasanto dīghaṃ assasāmīti pajānāti…pe… passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ passasissāmīti sikkhati. Kāye kāyānupassī, bhikkhave, tasmiṃ samaye bhikkhu viharatī’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如此平静的，所述之义是以总结的方式表达的。在这里，所提到的与某些教义相结合的意义，通过质疑与澄清而显现，提到"平息"等。这里的"平息身语行为"意指呼吸与气息的关系应被理解。或者，"平息身语行为"在此可理解为呼吸与气息的关系。由于在《大念处经》中（《长部》尼柯卷2.372等；《中部》尼柯卷1.105等）讲述身的观察，因此在第一四分中提到，"在这个时候，佛弟子若长久地吸气，便意识到‘我正在长久地吸气’……等……他学习‘我将平息身语行为’。佛弟子在身的观察中，便在这个时候生活。"


2.149) vuttattā ca ‘‘kāyānupassanāvasena vuttassa paṭhamacatukkassā’’ti vuttaṃ.

Ādikammikassa kammaṭṭhānavasenāti samathakammaṭṭhānaṃ sandhāya vuttaṃ, vipassanākammaṭṭhānaṃ pana itaracatukkesupi labbhateva. Etthāti paṭhamacatukke. Saha paṭisambhidāhīti nidassanamattametaṃ, puññavantānaṃ pana upanissayasampannānaṃ abhiññāpi sijjhatiyeva. Catubbidhanti pātimokkhasaṃvarādivasena catubbidhaṃ. Anāpajjananti sattannaṃ āpattikkhandhānaṃ aññatarassa anāpajjanaṃ. Āpannavuṭṭhānanti āpannasappaṭikammāpattito yathādhammaṃ paṭikammakaraṇena vuṭṭhānaṃ, desanāgāminito desanāya, vuṭṭhānagāminito parivāsādivinayakammakaraṇena vuṭṭhānanti vuttaṃ hoti . Desanāyapi hi āpannāpattito vuṭṭhānaṃ hotīti sāpi vuṭṭhāneneva saṅgahitā. Kilesehi ca appaṭipīḷananti kodho upanāho makkho palāso issā macchariyaṃ māyā sāṭheyyaṃ thambho sārambho māno atimāno mado pamādoti evamādīhi pāpadhammehi appaṭipīḷanaṃ, tesaṃ anuppādananti vuttaṃ hoti.

Yamidaṃ ābhisamācārikasīlaṃ vuccatīti sambandho. Dveasīti khandhakavattāni cuddasavidhaṃ mahāvattanti ettha mahāvattaṃ nāma vattakkhandhake vuttāni āgantukavattaṃ āvāsikagamikaanumodanabhattaggapiṇḍacārikaāraññikasenāsanajantāgharavaccakuṭiupajjhāyasaddhivihārikaācariyaantevāsikavattanti cuddasa vattāni. Tato aññāni pana kadāci tajjanīyakammakatādikāleyeva caritabbāni dvāsīti khandhakavattāni, na sabbāsu avatthāsu caritabbāni, tasmā mahāvattesu agaṇitāni. Tattha ‘‘pārivāsikānaṃ bhikkhūnaṃ vattaṃ paññapessāmī’’ti ārabhitvā ‘‘na upasampādetabbaṃ…pe… na chamāyaṃ caṅkamante caṅkame caṅkamitabba’’nti (cūḷava. 76) vuttavattāni chasaṭṭhi, tato paraṃ ‘‘na, bhikkhave, pārivāsikena bhikkhunā pārivāsikavuḍḍhatarena bhikkhunā saddhiṃ mūlāyapaṭikassanārahena, mānattārahena, mānattacārikena, abbhānārahena bhikkhunā saddhiṃ ekacchanne āvāse vatthabba’’ntiādinā (cūḷava. 82) vuttāni pakatatte caritabbehi anaññattā visuṃ tāni agaṇetvā pārivāsikavuḍḍhatarādīsu puggalantaresu caritabbattā tesaṃ vasena sampiṇḍetvā ekekaṃ katvā gaṇitāni pañcāti ekasattati vattāni, ukkhepanīyakammakatavattesu vattapaññāpanavasena vuttaṃ ‘‘na pakatattassa bhikkhuno abhivādanaṃ…pe… nahāne piṭṭhiparikammaṃ sāditabba’’nti (cūḷava. 51) idaṃ abhivādanādīnaṃ asādiyanaṃ ekaṃ, ‘‘na pakatatto bhikkhu sīlavipattiyā anuddhaṃsetabbo’’tiādīni (cūḷava. 51) ca dasāti evametāni dvāsīti. Etesveva pana kānici tajjanīyakammādivattāni kānici pārivāsikādivattānīti aggahitaggahaṇena dvāsīti eva. Aññattha pana aṭṭhakathāpadese appakaṃ ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hotīti asīti khandhakavattānīti vuccati. Ābhisamācārikasīlanti ettha abhisamācāroti uttamasamācāro, abhisamācārova ābhisamācārikaṃ, abhisamācāraṃ vā ārabbha paññattaṃ ābhisamācārikaṃ, tadeva sīlanti ābhisamācārikasīlaṃ. Khandhakavattapariyāpannassa sīlassetaṃ adhivacanaṃ. Ahaṃ sīlaṃ rakkhāmi, kiṃ ābhisamācārikenātiādīsu sīlanti ubhatovibhaṅgapariyāpannameva gahetabbaṃ khandhakavattapariyāpannassa ābhisamācārikaggahaṇena gahitattā. Paripūreti paripuṇṇe, paripūriteti vā attho.


以下是巴利文的完整直译：
因此，"身的观察"所述之义是以总结的方式表达的。在这里，所提到的与某些教义相结合的意义，通过质疑与澄清而显现，提到"平息"等。这里的"平息身语行为"意指呼吸与气息的关系应被理解。或者，"平息身语行为"在此可理解为呼吸与气息的关系。由于在《大念处经》中（《长部》尼柯卷2.149）提到"身的观察"的缘故。
关于初始的修行场所，意指指向安住的修行，指的是安住的修行，而观照的修行在其他四分中也能获得。在此，提到的是第一四分。与智慧相结合的，这是一个简单的说明，然而对于有福德的人，依然可以获得超凡的智慧。四种，意指以戒律与约束等四种方式。无障碍，意指七种违犯的聚合中的任一不违犯。已堕落的起立，意指从已堕落的状态中，依照法则的修行而起立，从教导中起立，从教导中起立的修行，依照住处等的修行而起立，这里是如此表达的。因为从教导的堕落中起立，所以也可以被称为起立。由于烦恼的轻微压迫，意指愤怒、嫉妒、傲慢、贪婪、懒惰、迷惑等诸般恶法的轻微压迫，这些被称为不生起。
这就是所谓的"极善的道德"的关联。两种，意指以戒律为主的十四种大戒律，在这里提到的大戒律是指在戒律的分类中所述的外来的戒律、住所、家庭的赞同、乞食、游行、居住、家庭、随行、住处、信仰、弟子、随行的戒律等十四种戒律。然后，其他的在某些情况下应当被放弃的修行，二十种戒律，不能在所有情况下都被放弃，因此在大戒律中未被计算。在那里，"我将为住持的比丘设定戒律"开始说到"不应被接受……等……不应在行走中行走"（《小部》76）所述的戒律六十，之后说到"不，比丘们，住持的比丘与更高的比丘不应与根本上不相干的比丘、傲慢的比丘、以傲慢行走的比丘、无视的比丘一起在一个地方居住"等（《小部》82）所述的，依照本来的应当行持的戒律，除去其他的，因而在住持的更高的比丘等人之间的存在而被计算为五十种戒律，依照引导的修行的戒律而被称为"不应当在本来的比丘面前打招呼……等……不应当在洗澡时进行背部的修行"（《小部》51）这是对打招呼等不当行为的一个，"不应当在本来的比丘因持戒失误而不应被抛弃"等（《小部》51）十种。
这些都是二十种戒律。而在这些中，有些是应当被放弃的修行，有些是与住持的戒律相关的，依照严格的分类而称为二十种。而在其他地方，依据注释的内容，少许不足或过多的计算并不存在，因此被称为八十种戒律。极善的道德，在这里，极善的道德是指最上乘的道德，极善的道德是极善的，依照极善的道德所定义的极善的道德，这就是道德。关于戒律的范围，这是道德的意指。我守护道德，什么是极善的道德等，这里道德的含义是双重的，涵盖了戒律的范围，因而被称为极善的道德。圆满，意指圆满，或意指圆满的意义。


Tatoti yathāvuttasīlavisodhanato paraṃ. Āvāsoti āvāsapalibodho. Kulantiādīsupi eseva nayo. Tattha (visuddhi. 



以下是巴利文的直译：
彼时，从已经说明的戒的净化之后。住所者，是住所的障碍。在家等处，亦复如是。在那里（清净）。

1.41) āvāsoti ekopi ovarako vuccati ekampi pariveṇaṃ sakalopi saṅghārāmo. Svāyaṃ na sabbasseva palibodho hoti, yo panettha navakammādiussukkaṃ vā āpajjati, bahubhaṇḍasannicayo vā hoti, yena kenaci vā kāraṇena apekkhavā paṭibaddhacitto, tasseva palibodho hoti, na itarassa.

Kulanti ñātikulaṃ vā upaṭṭhākakulaṃ vā. Ekaccassa hi upaṭṭhākakulampi ‘‘sukhite sukhito’’tiādinā nayena saṃsaṭṭhassa viharato palibodho hoti, so kulamānusakehi vinā dhammassavanāya sāmantavihārampi na gacchati. Ekaccassa mātāpitaropi palibodhā na honti koraṇḍakavihāravāsittherassa bhāgineyyadaharabhikkhuno viya.

Lābhoti cattāro paccayā. Te kathaṃ palibodhā honti? Puññavantassa hi bhikkhuno gatagataṭṭhāne manussā mahāparivāre paccaye denti, so tesaṃ anumodento dhammaṃ desento samaṇadhammaṃ kātuṃ okāsaṃ na labhati, aruṇuggamanato yāva paṭhamayāmo, tāva manussasaṃsaggo na upacchijjati, puna balavapaccūseyeva bāhullikapiṇḍapātikā āgantvā ‘‘bhante, asuko upaṭṭhāko upāsako upāsikā amacco amaccadhītā tumhākaṃ dassanakāmā’’ti vadanti, so ‘‘gaṇhāvuso pattacīvara’’nti gamanasajjova hoti niccabyāvaṭo, tasseva te paccayā palibodhā honti. Tena gaṇaṃ pahāya yattha naṃ na jānanti, tattha ekakena caritabbaṃ. Evaṃ so palibodho upacchijjati.

Gaṇoti suttantikagaṇo vā ābhidhammikagaṇo vā. Yo tassa uddesaṃ vā paripucchaṃ vā dento samaṇadhammassa okāsaṃ na labhati, tassa gaṇo palibodho hoti. Tena so evaṃ upacchinditabbo – sace tesaṃ bhikkhūnaṃ bahu kataṃ hoti, appaṃ avasiṭṭhaṃ, taṃ niṭṭhapetvā araññaṃ pavisitabbaṃ. Sace appaṃ kataṃ, bahu avasiṭṭhaṃ, yojanato paraṃ agantvā antoyojanaparicchede aññaṃ gaṇavācakaṃ upasaṅkamitvā ‘‘ime āyasmā uddesādīhi saṅgaṇhatū’’ti vattabbaṃ. Evampi alabhamānena ‘‘mayhaṃ, āvuso, ekaṃ kiccaṃ atthi, tumhe yathāphāsukaṭṭhānāni gacchathā’’ti gaṇaṃ pahāya attano kammaṃ kātabbaṃ.

Kammenāti kammapalibodhena. ‘‘Kammañca pañcama’’ntipi pāṭho. Tattha kammanti navakammaṃ. Taṃ karontena vaḍḍhakīādīhi laddhāladdhaṃ jānitabbaṃ, katākate ussukkaṃ āpajjitabbanti sabbathāpi palibodho hoti. Sopi evaṃ upacchinditabbo – sace appaṃ avasiṭṭhaṃ hoti, niṭṭhapetabbaṃ. Sace bahu, saṅghikaṃ ce, navakammaṃ saṅghassa vā bhārahārakabhikkhūnaṃ vā niyyātetabbaṃ. Attano santakaṃ ce, attano bhārahārakānaṃ niyyātetabbaṃ. Tādisaṃ alabhantena saṅghassa pariccajitvā gantabbaṃ.

Addhānanti maggagamanaṃ. Yassa hi katthaci pabbajjāpekkho vā hoti, paccayajātaṃ vā kiñci laddhabbaṃ hoti. Sace taṃ alabhanto na sakkoti adhivāsetuṃ, araññaṃ pavisitvā samaṇadhammaṃ karontassapi gamikacittaṃ nāma duppaṭivinodayaṃ hoti, tasmā gantvā taṃ kiccaṃ tīretvāva samaṇadhamme ussukkaṃ kātabbaṃ.


1.41) 住所者，即便是一个小屋也被称说，甚至一个房间，乃至整个僧伽蓝。这并非对所有人都是障碍，但是若有人在此热衷于新建筑等工作，或有大量物品堆积，或因任何原因而有所期待、系念，则仅对彼人是障碍，非对他人。
家者，是亲属家族，或供养家族。对某些人来说，即便是供养家族，由于与之亲密相处，如"愿你们安乐，我也安乐"等方式，成为障碍，以至于不能离开家人眷属去听闻正法。对某些人来说，父母并非障碍，如住在考兰陀克寺院的长老的外甥年轻比丘。
利养者，是四种资具。它们如何成为障碍？对有福德的比丘，人们在他往来之处给予大量资具，他随喜赞叹，为他们说法，无法修习沙门正行，从日出到初更，人群交往不断，到天明时分，布施者又来说："尊者，某某供养者、优婆塞、优婆夷、大臣、大臣之女想见您"，他便准备行装，日夜忙碌，这些资具确实成为他的障碍。因此应舍弃众人，到不认识他的地方独自行道，如此障碍便得以消除。
众者，是经典诵习者的群体，或阿毗达磨研习者的群体。若因为为他们诵读或询问而无法修习沙门正行，则众成为障碍。应如此消除：若这些比丘已完成大部分工作，仅余少许，则完成后进入森林；若仅完成少许，尚有大量，则行过一由旬，在另一由旬范围内找另一位可宣读经典者，请其"请诸位尊者主持诵读等"。若仍无法如愿，可说："诸位，我有一事在身，请随意去适当处所"，舍弃众人，自行其事。
业者，以业的障碍。另一读法为"业为第五"。此处业指新建筑。应从工匠等处了解已获得与未获得者，对已做与未做者生起热忱，在一切情况下皆有障碍。应如此消除：若仅余少许，则完成；若数量众多，若为僧伽，则应移交给僧伽或担负责任的比丘；若为个人所有，则移交给个人责任者。若无法得到如此处理，则应舍弃僧伽而去。
行程者，指路途行进。若有人希望出家，或获得某种资具，若无法忍受未得，即便进入森林修习沙门正行，内心仍难以摆脱行进之念，因此应前往解决此事，然后专注于沙门正行。


Ñātīti vihāre ācariyupajjhāyasaddhivihārikaantevāsikasamānupajjhāyakasamānācariyakā, ghare mātā pitā bhātāti evamādikā. Te gilānā imassa palibodhā honti. Tasmā so palibodho te upaṭṭhahitvā tesaṃ pākatikakaraṇena upacchinditabbo. Tattha upajjhāyo tāva gilāno sace lahuṃ na vuṭṭhāti, yāvajīvaṃ paṭijaggitabbo, tathā pabbajjācariyo upasampadācariyo saddhivihāriko upasampāditapabbājitaantevāsikasamānupajjhāyakā ca. Nissayācariyauddesācariyanissayantevāsikauddesantevāsikasamānācariyakā pana yāva nissayauddesā anupacchinnā, tāva paṭijaggitabbā. Pahontena tato uddhampi paṭijaggitabbā eva. Mātāpitūsu upajjhāye viya paṭijaggitabbaṃ. Sacepi hi te rajje ṭhitā honti, puttato ca upaṭṭhānaṃ paccāsīsanti, kātabbameva. Atha tesaṃ bhesajjaṃ natthi, attano santakaṃ dātabbaṃ. Asati, bhikkhācariyāya pariyesitvāpi dātabbameva. Bhātubhaginīnaṃ pana tesaṃ santakameva yojetvā dātabbaṃ. Sace natthi, attano santakaṃ tāvakālikaṃ datvā pacchā labhantena gaṇhitabbaṃ, alabhantena na codetabbā. Aññātakassa bhaginiyā sāmikassa bhesajjaṃ neva kātuṃ, na dātuṃ vaṭṭati, ‘‘tuyhaṃ sāmikassa dehī’’ti vatvā pana bhaginiyā dātabbaṃ. Bhātu jāyāyapi eseva nayo, tesaṃ pana puttā imassa ñātakāyevāti tesaṃ kātuṃ vaṭṭati.

Ābādhoti yo koci rogo. So bādhayamāno palibodho hoti, tasmā bhesajjakaraṇena upacchinditabbo. Sace pana katipāhaṃ bhesajjaṃ karontassapi na vūpasammati, ‘‘nāhaṃ tuyhaṃ dāso, na bhatako, taṃyevamhi posento anamatagge saṃsāravaṭṭe dukkhappatto’’ti attabhāvaṃ garahitvā samaṇadhammo kātabbo.

Ganthoti pariyattipariharaṇaṃ. Taṃ sajjhāyādīhi niccabyāvaṭasseva palibodho hoti, na itarassa.

Iddhiyāti iddhipalibodhena. ‘‘Iddhīti te dasā’’tipi pāṭho. Tattha iddhīti pothujjanikā iddhi. Sā hi uttānaseyyakadārako viya taruṇasassaṃ viya ca dupparihārā hoti, appamattakena ca bhijjati. Sā pana vipassanāya palibodho hoti, na samādhissa samādhiṃ patvā pattabbato, tasmā vipassanātthikena iddhipalibodho upacchinditabbo, itarena avasesāti. Kammaṭṭhānabhāvanaṃ paribundheti uparodheti pavattituṃ na detīti palibodho, ra-kārassa la-kāraṃ katvā vutto, paripanthoti attho. Upacchinditabboti samāpanena saṅgahaṇena uparundhitabbo, apalibodho kātabboti attho.

Kammaṭṭhāne niyutto kammaṭṭhāniko, bhāvanamanuyuñjanto. Tena kammaṭṭhānikena. Paricchinditvāti ‘‘imasmiṃ vihāre sabbepi bhikkhū’’ti evaṃ paricchinditvā. Sahavāsīnanti sahavāsīnaṃ bhikkhūnaṃ. Muducittataṃ janetīti attani muducittataṃ uppādeti. Ayañca sahavāsīnaṃ cittamaddavajananādiattho ‘‘manussānaṃ piyo hotī’’tiādinayappavattena mettānisaṃsasuttena (a. ni. 


Ñātīti vihāre ācariyupajjhāyasaddhivihārikaantevāsikasamānupajjhāyakasamānācariyakā, ghare mātā pitā bhātāti evamādikā. Te gilānā imassa palibodhā honti. Tasmā so palibodho te upaṭṭhahitvā tesaṃ pākatikakaraṇena upacchinditabbo. Tattha upajjhāyo tāva gilāno sace lahuṃ na vuṭṭhāti, yāvajīvaṃ paṭijaggitabbo, tathā pabbajjācariyo upasampadācariyo saddhivihāriko upasampāditapabbājitaantevāsikasamānupajjhāyakā ca. Nissayācariyauddesācariyanissayantevāsikauddesantevāsikasamānācariyakā pana yāva nissayauddesā anupacchinnā, tāva paṭijaggitabbā. Pahontena tato uddhampi paṭijaggitabbā eva. Mātāpitūsu upajjhāye viya paṭijaggitabbaṃ. Sacepi hi te rajje ṭhitā honti, puttato ca upaṭṭhānaṃ paccāsīsanti, kātabbameva. Atha tesaṃ bhesajjaṃ natthi, attano santakaṃ dātabbaṃ. Asati, bhikkhācariyāya pariyesitvāpi dātabbameva. Bhātubhaginīnaṃ pana tesaṃ santakameva yojetvā dātabbaṃ. Sace natthi, attano santakaṃ tāvakālikaṃ datvā pacchā labhantena gaṇhitabbaṃ, alabhantena na codetabbā. Aññātakassa bhaginiyā sāmikassa bhesajjaṃ neva kātuṃ, na dātuṃ vaṭṭati, ‘‘tuyhaṃ sāmikassa dehī’’ti vatvā pana bhaginiyā dātabbaṃ. Bhātu jāyāyapi eseva nayo, tesaṃ pana puttā imassa ñātakāyevāti tesaṃ kātuṃ vaṭṭati.

Ābādhoti yo koci rogo. So bādhayamāno palibodho hoti, tasmā bhesajjakaraṇena upacchinditabbo. Sace pana katipāhaṃ bhesajjaṃ karontassapi na vūpasammati, ‘‘nāhaṃ tuyhaṃ dāso, na bhatako, taṃyevamhi posento anamatagge saṃsāravaṭṭe dukkhappatto’’ti attabhāvaṃ garahitvā samaṇadhammo kātabbo.

Ganthoti pariyattipariharaṇaṃ. Taṃ sajjhāyādīhi niccabyāvaṭasseva palibodho hoti, na itarassa.

Iddhiyāti iddhipalibodhena. ‘‘Iddhīti te dasā’’tipi pāṭho. Tattha iddhīti pothujjanikā iddhi. Sā hi uttānaseyyakadārako viya taruṇasassaṃ viya ca dupparihārā hoti, appamattakena ca bhijjati. Sā pana vipassanāya palibodho hoti, na samādhissa samādhiṃ patvā pattabbato, tasmā vipassanātthikena iddhipalibodho upacchinditabbo, itarena avasesāti. Kammaṭṭhānabhāvanaṃ paribundheti uparodheti pavattituṃ na detīti palibodho, ra-kārassa la-kāraṃ katvā vutto, paripanthoti attho. Upacchinditabboti samāpanena saṅgahaṇena uparundhitabbo, apalibodho kātabboti attho.

Kammaṭṭhāne niyutto kammaṭṭhāniko, bhāvanamanuyuñjanto. Tena kammaṭṭhānikena. Paricchinditvāti ‘‘imasmiṃ vihāre sabbepi bhikkhū’’ti evaṃ paricchinditvā. Sahavāsīnanti sahavāsīnaṃ bhikkhūnaṃ. Muducittataṃ janetīti attani muducittataṃ uppādeti. Ayañca sahavāsīnaṃ cittamaddavajananādiattho ‘‘manussānaṃ piyo hotī’’tiādinayappavattena mettānisaṃsasuttena (a. ni. 



以下是巴利文的完整直译：
亲属篇：在寺院中，有阿阇梨、和尚、同和尚、同阿阇梨、家中的母亲、父亲、兄弟等。他们生病成为这（修行者）的障碍。因此，这个障碍应当通过照顾他们而中断。其中，如果和尚生病，若不能迅速康复，则应终生照顾；同样，出家阿阇梨、受具足戒阿阇梨、同修、受具足戒者、出家者、同和尚、同阿阇梨也是如此。只要依止关系和教导关系未中断，就应照顾。有能力时，还应继续照顾。对待母父时，应如照顾和尚一样。即便他们在王国中，期待儿子的照顾，也应当照顾。若没有药物，应当给予自己的物品。若没有，应通过乞讨筹措药物。对兄弟姐妹，应当使用他们自己的物品。若没有，可暂时使用自己的物品，之后再收回；若无法收回，不应责备。对于非亲属姐妹的丈夫，既不应制作药物，也不应给予。但可以对姐妹说"给你丈夫"后给予。对兄弟妻子也是同样。他们的孩子被视为亲属，因此可以为他们制作。
病症篇：任何疾病都是障碍。通过制作药物来中断。若数日制作药物仍不见好转，应当呵责自身："我不是你的奴仆，也非雇工，在这无始轮回中我已饱受痛苦"，应当行持沙门法。
文献篇：文献是学习和保持。对于经常诵习的人来说是障碍，对其他人则不是。
神通篇：神通是障碍。有说"神通是十种"。这里的神通是普通人的神通。它如躺卧的婴儿、幼嫩的禾苗，极易破坏，稍有不慎即会毁坏。它是观智的障碍，非禅定的障碍。因此，求观智者应中断神通障碍，其他人则不然。修习业处受到阻碍，不得不行。应通过完成来中断，使之无障碍。
专注业处者，专注于业处，修习业处。通过划定范围，如"在此寺院的所有比丘"。对同住者而言，能在自身生起柔软心。这种对同住者生起心的柔软，如"对人们喜爱"等，符合慈悲功德经的意旨。

8.1) dīpetabbo.

Anolīnavuttiko hotīti sammāpaṭipattiyaṃ olīnavuttiko hīnavīriyo na hoti, āraddhavīriyo hotīti attho. Dibbesupi ārammaṇesu, pageva itaresūti adhippāyo. Sabbatthāti sabbasmiṃ samaṇakaraṇīye, sabbasmiṃ vā kammaṭṭhānānuyoge. Atthayitabbanti pubbāsevanavasena atthayitabbaṃ. Yogassa bhāvanāya anuyuñjanaṃ yogānuyogo, tadeva karaṇīyaṭṭhena kammaṃ, tassa yogānuyogakammassa. Padaṭṭhānattāti nipphattihetuttā.

Odātakasiṇe ālokakasiṇaṃ, kasiṇugghāṭimākāsakasiṇe paricchinnākāsakasiṇañca antogadhaṃ katvā pāḷiyaṃ pathavīkasiṇādīnaṃ rūpajjhānārammaṇānaṃ aṭṭhannaṃyeva kasiṇānaṃ sarūpato vuttattā ākāsakasiṇaṃ ālokakasiṇañca vajjetvā ‘‘aṭṭhatiṃsārammaṇesū’’ti pāḷiyaṃ āgatanayeneva vuttaṃ. Aṭṭhakathānayena pana ākāsakasiṇe ālokakasiṇe ca visuṃ gahite cattālīsaṃyeva kammaṭṭhānāni. Tatrimāni cattālīsa kammaṭṭhānāni – dasa kasiṇā, dasa asubhā , dasa anussatiyo, cattāro brahmavihārā, cattāro āruppā, ekā saññā, ekaṃ vavatthānanti. Tattha pathavīkasiṇaṃ āpokasiṇaṃ tejokasiṇaṃ vāyokasiṇaṃ nīlakasiṇaṃ pītakasiṇaṃ lohitakasiṇaṃ odātakasiṇaṃ ālokakasiṇaṃ paricchinnākāsakasiṇanti ime dasa kasiṇā. Uddhumātakaṃ vinīlakaṃ vipubbakaṃ vicchiddakaṃ vikkhāyitakaṃ vikkhittakaṃ hatavikkhittakaṃ lohitakaṃ puḷavakaṃ aṭṭhikanti ime dasa asubhā. Buddhānussati dhamma saṅgha sīla cāga devatānussati maraṇassati kāyagatāsati ānāpānassati upasamānussatīti imā dasa anussatiyo. Mettā karuṇā muditā upekkhāti ime cattāro brahmavihārā. Ākāsānañcāyatanaṃ viññāṇañcāyatanaṃ ākiñcaññāyatanaṃ nevasaññānāsaññāyatananti ime cattāro āruppā. Āhāre paṭikūlasaññā ekā saññā. Catudhātuvavatthānaṃ ekaṃ vavatthānanti.

Yaṃ yassa caritānukūlanti ettha rāgacaritassa tāva dasa asubhā kāyagatāsatīti ekādasa kammaṭṭhānāni anukūlāni, dosacaritassa cattāro brahmavihārā cattāri vaṇṇakasiṇānīti aṭṭha, mohacaritassa ca vitakkacaritassa ca ekaṃ ānāpānassatikammaṭṭhānameva, saddhācaritassa purimā cha anussatiyo, buddhicaritassa maraṇassati upasamānussati catudhātuvavatthānaṃ āhāre paṭikūlasaññāti cattāri, sesakasiṇāni cattāro ca āruppā sabbacaritānaṃ anukūlāni. Kasiṇesu ca yaṃ kiñci parittaṃ vitakkacaritassa, appamāṇaṃ mohacaritassa anukūlanti veditabbaṃ. Yathāvutteneva nayenāti ‘‘yogānuyogakammassa padaṭṭhānattā’’ti imamatthaṃ atidisati.

Yaṃ kammaṭṭhānaṃ gahetukāmo hoti, tasseva vasena catukkapañcakajjhānāni nibbattetvā jhānapadaṭṭhānaṃ vipassanaṃ vaḍḍhetvā āsavakkhayappattassa khīṇāsavassa santike gahetabbanti āha – ‘‘imināva kammaṭṭhānena…pe… uggahetabba’’nti. Arahantādayo hītiādi ekaccakhīṇāsavato bahussutova kammaṭṭhānadāne seyyoti dassanatthaṃ āraddhaṃ. Mahāhatthipathaṃ nīharanto viyāti kammaṭṭhānapathaviṃ mahāhatthipathaṃ katvā dassento viya. Sappāyāsappāyaṃ paricchinditvāti yassa kammaṭṭhānaṃ ācikkhati, tassa upakārānupakāraṃ yuttimagganena paricchinditvā.


以下是巴利文的完整直译：
8.1) 应当阐明。
不放逸的修行者是指在正当修行中不放逸、精进的意思。即使在天界的境界中，也同样适用。所有地方，即在所有的沙门行为中，或在所有的业处修习中，均适用。应当依靠前面的修习而进行。修习的修行是指修习的过程，正是作为修习的事物，依此进行的行为，因而有其修习的目的。
白色的地相，光明的地相，克服地相的空地相，以及有限空地相，皆以地相为根本。根据巴利语的说法，地相的八种修习对象中，只有地相的修习对象被提及。根据注释的说法，在空地相和光明的地相中，分别有四十三种业处。因此有四十三种业处——十种地相、十种不净、十种念、四种梵住、四种无色、一个念、一个定位。在这里，地相可以是土地相、水地相、火地相、风地相、青色地相、黄色地相、红色地相、白色地相、光明地相以及有限空地相，这十种地相。十种不净是：浮肿、瘦弱、消瘦、破碎、分散、散乱、被打散、红色、骨头。十种念是：佛念、法念、僧念、戒念、舍念、天神念、死念、身念、呼吸念、安宁念。四种梵住是：慈、悲、喜、舍。四种无色是：空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处。饮食的不净念是一种念。四大元素的定位是一种定位。
根据各自的行为，适合于某种修习者的十种不净、身念，适合于有贪心的修习者；适合于有瞋心的修习者的四种梵住、四种色相；适合于有无明和思维的修习者的一个呼吸念；适合于有信的修习者的前六种念；适合于有佛的修习者的死念、安宁念、四大元素的定位、饮食的不净念，这四种。其他的地相和四种无色，皆适合于所有的修习者。对于地相的任何微小的思维，适合于思维的修习者；适合于微小的无明修习者的修习者，皆应当了解。正如所述的那样，"因修习的行为而有其目的"。
若有意愿持有某种业处，须依此而生起四种或五种禅定，提升禅定的基础，获得断尽烦恼的解脱者的教导，故而应当说："应当以此业处……等……来持有"。阿罗汉等人，因某些已断尽烦恼者的教导，因而更善于给予业处的教导。正如引导大象的道路一样，显示出业处的道路。应当限制适合于某种业处的利益与非利益，以适当的方式加以限制。


Idāni kammaṭṭhānadāyakassa santikaṃ gacchantena dhotamakkhitehi pādehi upāhanā āruhitvā chattaṃ gahetvā telanāḷimadhuphāṇitādīni gāhāpetvā antevāsikaparivutena na gantabbaṃ, gamikavattaṃ pana pūretvā attano pattacīvaraṃ sayameva gahetvā antarāmagge yaṃ yaṃ vihāraṃ pavisati, sabbattha paviṭṭhakāle āgantukavattaṃ, nikkhamanakāle gamikavattanti yathārahaṃ taṃ taṃ vattaṃ pūrentena sallahukaparikkhārena paramasallekhavuttinā hutvā gantabbanti imamatthaṃ saṅkhipitvā dassento ‘‘sallahukavuttinā vinayācārasampannenā’’ti āha. Evaṃ pana gantvā taṃ vihāraṃ pavisantena antarāyeva dantakaṭṭhaṃ kappiyaṃ kārāpetvā gahetvā pavisitabbaṃ, na ca muhuttaṃ vissamitvā pādadhovanamakkhanādīni katvā ācariyassa santikaṃ gamissāmīti aññaṃ pariveṇaṃ pavisitabbaṃ. Kasmā? Sace hissa tatra ācariyassa visabhāgā bhikkhū bhaveyyuṃ, taṃ te āgamanakāraṇaṃ pucchitvā ācariyassa avaṇṇaṃ pakāsetvā ‘‘naṭṭhosi, sace tassa santikaṃ āgato’’ti vippaṭisāraṃ uppādeyyuṃ, yena tatova paṭinivatteyya, tasmā ācariyassa vasanaṭṭhānaṃ pucchitvā ujukaṃ tattheva gantabbaṃ.

Vuttappakāramācariyanti –

‘‘Piyo garu bhāvanīyo, vattā ca vacanakkhamo;

Gambhīrañca kathaṃ kattā, no caṭṭhāne niyojako’’ti. (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
现在，前往业处的给予者的地方时，应当用洗净的脚，抬起鞋子，拿着伞，携带油灯、蜜、等物品，带着同伴，不应前往；而是应当完成行者的职责，自己拿着自己的袈裟，进入任何寺院时，在所有进入的时刻，应当遵循外来的行为，离开时应当遵循行者的行为。应当以轻便的方式，按照适当的方式进行，故而应当说：“以轻便的行为与遵循戒律的行为为基础。”如此前往寺院时，进入时应当携带适当的牙木，不应在片刻内放松，洗脚、洗脸等事宜应当完成后，方可前往老师的地方，而不应进入其他的僧房。为什么呢？若在那儿有不和谐的比丘，询问他们来此的原因，揭示老师的缺陷，若说“你没有来”，则会引发不安，使其回转，因此应询问老师的居所，直接前往那里。
所述的老师是指：
“亲爱、重要、值得修习，言辞也能应对；深邃的谈话者，不会在场所中施加压力。”

7.37; netti. 113) –

Evamādinā vuttappakāraṃ saddhādiguṇasamannāgataṃ ekantahitesiṃ vuḍḍhipakkhe ṭhitaṃ kalyāṇamittaṃ ācariyaṃ. Vattapaṭipattiyā ārādhitacittassāti ettha sace ācariyo daharataro hoti, pattacīvarapaṭiggahaṇādīni na sāditabbāni. Sace vuḍḍhataro, gantvā ācariyaṃ vanditvā ṭhātabbaṃ. ‘‘Nikkhipāvuso, pattacīvara’’nti vuttena nikkhipitabbaṃ. ‘‘Pānīyaṃ pivā’’ti vuttena sace icchati, pātabbaṃ. ‘‘Pāde dhovā’’ti vuttena na tāva dhovitabbā. Sace hi ācariyena ābhatamudakaṃ bhaveyya, na sāruppaṃ siyā. ‘‘Dhovāvuso, na mayā ābhataṃ, aññehi ābhata’’nti vuttena pana yattha ācariyo na passati, evarūpe paṭicchanne vā okāse abbhokāsavihārassapi vā ekamante nisīditvā pādā dhovitabbā. Sace ācariyo telanāḷiṃ āharati, uṭṭhahitvā ubhohi hatthehi sakkaccaṃ gahetabbā. Sace hi na gaṇheyya, ‘‘ayaṃ bhikkhu ito eva paṭṭhāya sambhogaṃ kopetī’’ti ācariyassa aññathattaṃ bhaveyya. Gahetvā pana na āditova pādā makkhetabbā. Sace hi taṃ ācariyassa gattabbhañjanatelaṃ bhaveyya, na sāruppaṃ siyā, tasmā paṭhamaṃ sīsaṃ makkhetvā khandhādīni makkhetabbāni. ‘‘Sabbapārihāriyatelamidaṃ, āvuso, pādepi makkhehī’’ti vuttena pana pāde makkhetvā ‘‘imaṃ telanāḷiṃ ṭhapemi, bhante’’ti vatvā ācariye gaṇhante dātabbā.

Gatadivasato paṭṭhāya ‘‘kammaṭṭhānaṃ me, bhante, kathetha’’iccevaṃ na vattabbaṃ. Dutiyadivasato pana paṭṭhāya sace ācariyassa pakatiupaṭṭhāko atthi, taṃ yācitvā vattaṃ kātabbaṃ. Sace yācitopi na deti, okāse laddheyeva kātabbaṃ. Karontena ca khuddakamajjhimamahantāni tīṇi dantakaṭṭhāni upanāmetabbāni. Sītaṃ uṇhanti duvidhaṃ mukhadhovanudakañca nhānodakañca paṭiyādetabbaṃ. Tato yaṃ ācariyo tīṇi divasāni paribhuñjati, tādisameva niccaṃ upaṭṭhāpetabbaṃ, niyamaṃ akatvā yaṃ vā taṃ vā paribhuñjantassa yathāladdhaṃ upanāmetabbaṃ. Kiṃ bahunā vuttena, yaṃ taṃ bhagavatā ‘‘antevāsikena, bhikkhave, ācariyamhi sammā vattitabbaṃ. Tatrāyaṃ sammāvattanā – kālasseva vuṭṭhāya upāhanā omuñcitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā dantakaṭṭhaṃ dātabbaṃ, mukhodakaṃ dātabbaṃ, āsanaṃ paññapetabbaṃ. Sace yāgu hoti, bhājanaṃ dhovitvā yāgu upanāmetabbā’’tiādikaṃ (mahāva. 66) khandhake vattaṃ paññattaṃ, taṃ sabbampi kātabbaṃ. Iti iminā yathāvuttena nayena paṭipajjanto vattapaṭipattiyā cittaṃ ārādhetīti daṭṭhabbaṃ.

Pañcasandhikanti pañcapabbaṃ, pañcabhāganti attho. Kammaṭṭhānassa uggaṇhananti kammaṭṭhānaganthassa uggaṇhanaṃ, tadatthaparipucchā kammaṭṭhānassa paripucchanā. Atha vā ganthato atthato ca kammaṭṭhānassa uggaṇhanaṃ uggaho, tattha saṃsayaparipucchanā paripucchā. Kammaṭṭhānassa upaṭṭhānanti nimittupaṭṭhānaṃ, evaṃ bhāvanamanuyuñjantassa ‘‘evamidaṃ nimittaṃ upaṭṭhātī’’ti upadhāraṇaṃ, tathā kammaṭṭhānappanā ‘‘evaṃ jhānamappetī’’ti. Kammaṭṭhānassa lakkhaṇanti gaṇanānubandhanāphusanānaṃ vasena bhāvanaṃ ussukkāpetvā ṭhapanāya sampatti, tato parampi vā sallakkhaṇādivasena matthakappattīti kammaṭṭhānasabhāvassa sallakkhaṇaṃ. Tenāha – ‘‘kammaṭṭhānasabhāvupadhāraṇanti vuttaṃ hotī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
按照之前所述的方式，具有信仰等品质，专注于对方利益，站在成长的一边的善知识（老师）。关于行为和实践，令心满意：在这里，如果老师年纪较轻，不应接受钵和僧衣等。如果老师年长，应该去拜访老师并站立。当被说"放下，朋友，钵和僧衣"时，应放下。当被说"喝水"时，如果想喝，就应该喝。当被说"洗脚"时，不要立即洗。因为如果是老师带来的水，可能就不合适。当被说"洗吧，朋友，不是我带来的，是别人带来的"时，在老师看不到的地方，或在遮蔽处，甚至在露天处，应该坐在一旁洗脚。如果老师拿来油灯，应该站起来，用双手恭敬地接过。如果不接，老师可能会认为"这个比丘从现在开始破坏共享"。接过后，不要立即涂抹脚。因为如果这是老师用于按摩身体的油，就不合适，所以应先涂抹头部，然后涂抹肩部等。当被说"朋友，这是全方位的护理油，也可以涂抹脚"时，涂抹脚后，说"尊者，我放置这个油灯"，在老师接过时给予。
从离开的那天起，不应说"尊者，请为我讲解业处"等。但从第二天开始，如果老师有固定的侍者，应该请求侍者做服务。即使请求后对方不给，也要在有机会时做。做服务时，应该准备三种大小不同的牙木。准备冷热两种洗口水和沐浴水。然后，老师三天内使用什么，就应该每天准备同样的东西，不要固定不变，而是根据所得准备。何必多说，正如世尊所说："比丘们，弟子应该正确地对待老师。这是正确的服侍方式——天还没亮就起床，脱下凉鞋，单肩披上上衣，提供牙木，提供洗口水，铺设座位。如果有粥，洗净器皿后提供粥"等，在大篇章（大品）中规定的服务，都应该做。就这样，按照已经说明的方式行事，可以使心满意服务。
五部分意指五节，意思是五个部分。学习业处是指学习业处的文本，询问业处的目的是询问业处。或者说，从文本和意义上学习业处是学习，在其中询问疑问是询问。业处的呈现是指相貌呈现，这样修习者会"如此呈现这个相貌"，同样的，业处的修习是"如此进入禅定"。业处的特征是指通过计数、跟随、触及的方式激发修习并保持，或者通过观察等方式达到顶点，这是业处本质的观察。因此说："业处本


Attanāpina kilamati odhiso kammaṭṭhānassa uggaṇhanato, tato eva ācariyampi na viheṭheti dhammādhikaraṇampi bhāvanāya matthakaṃ pāpanato. Tasmāti taṃnimittaṃ attanoakilamanaācariyāviheṭhanahetu. Thokanti thokaṃ thokaṃ. Tatthāti yattha ācariyo vasati, tattha. Sappāyaṃ hotīti āvāsasappāyādilābhena manasikāraphāsutā bhāvanānukūlatā hoti. Yojanaparamanti iminā gāvutaaḍḍhayojanānipi saṅgaṇhāti. Yasmā pana mandapañño gāvute aḍḍhayojane yojanamatte vā vasanto kammaṭṭhānassa kismiñcideva ṭhāne sandehe vā satisammose vā jāte kālasseva vihāre vattaṃ katvā antarāmagge piṇḍāya caritvā bhattakiccapariyosāneyeva ācariyassa vasanaṭṭhānaṃ gantvā taṃ divasaṃ ācariyassa santike kammaṭṭhānaṃ sodhetvā dutiyadivase ācariyaṃ vanditvā nikkhamitvā antarāmagge piṇḍāya caritvā akilamantoyeva attano vasanaṭṭhānaṃ āgantuṃ sakkhissati, tasmā vuttaṃ ‘‘mandapañño yojanaparamaṃ gantvā’’ti. Sace tikkhapañño yojanaparame phāsukaṭṭhānaṃ na labhati, tena kammaṭṭhāne sabbaṃ gaṇṭhiṭṭhānaṃ chinditvā visuddhaṃ āvajjanapaṭibaddhaṃ kammaṭṭhānaṃ katvā yojanaparamato dūrampi gantuṃ vaṭṭatīti āha ‘‘tikkhapañño dūrampi gantvā’’ti.

Aṭṭhārasasenāsanadosavivajjitanti mahattaṃ, navattaṃ, jiṇṇattaṃ, panthanissitattaṃ, soṇḍī, paṇṇaṃ, pupphaṃ, phalaṃ, patthanīyatā, nagarasannissitatā, dārusannissitatā, khettasannissitatā, visabhāgānaṃ puggalānaṃ atthitā, paṭṭanasannissitatā, paccantasannissitatā, rajjasīmasannissitatā, asappāyatā, kalyāṇamittānaṃ alābhoti imehi aṭṭhārasahi senāsanadosehi vivajjitaṃ. Imesañhi aṭṭhārasannaṃ dosānaṃ aññatarena samannāgataṃ senāsanaṃ bhāvanāya ananurūpaṃ.

Kasmā? Mahāvihāre (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
因自我苦恼而苦恼，若是因学习业处的缘故，那么老师也不应干扰，因而在法的事务中也不应因修行的目的而生出恶劣的情况。因此，这种情况是因自我苦恼和老师的干扰而生的。细小的，细小的。那里是老师所住的地方，那里。适宜的，因获得住所等利益而使心灵愉悦，适合修行的状态。通过“里程的极限”来计算，包括村庄的半里程。因为愚笨者在村庄的半里程或一里内居住，若在某个地方对业处有疑惑或注意力不集中，便应在时机成熟时，完成修行的事务，之后在中间路上乞食，最后回到老师的住所，经过那一天在老师的面前清理业处，第二天拜见老师，离开后在中间路上乞食，若不苦恼，便可以回到自己的住所，因此说“愚笨者应去到里程的极限”。若聪明者在里程的极限处没有适合的住所，则应在业处中切断所有的障碍，清净地专注于修行，之后从里程的极限处也能远行，因此说“聪明者能远行”。
十八种住所的缺陷应避免：宏大、狭小、年久、道路依赖、潮湿、叶子、花、果、可求之物、依赖城市、依赖木材、依赖田地、依赖分配的人、依赖居住地、依赖边缘地、依赖国界、依赖不适宜的、依赖善知识的缺乏，这些都是十八种住所的缺陷。因这些十八种缺陷中的任何一种而成的住所，与修行不相适应。
为何如此？在大寺院中。

1.52) tāva bahū nānāchandā sannipatanti, te aññamaññaṃ paṭiviruddhatāya vattaṃ na karonti, bodhiyaṅgaṇādīni asammaṭṭhāneva honti, anupaṭṭhāpitaṃ pānīyaṃ paribhojanīyaṃ. Tatrāyaṃ ‘‘gocaragāme piṇḍāya carissāmī’’ti pattacīvaramādāya nikkhantopi sace passati vattaṃ akataṃ, pānīyaghaṭaṃ vā rittaṃ, athānena vattaṃ kātabbaṃ hoti, pānīyaṃ upaṭṭhāpetabbaṃ , akaronto vattabhede dukkaṭaṃ āpajjati. Karontassa kālo atikkamati, atidivā paviṭṭho niṭṭhitāya bhikkhāya kiñci na labhati. Paṭisallānagatopi sāmaṇeradaharabhikkhūnaṃ uccāsaddena saṅghakammehi ca vikkhipati. Yattha pana sabbaṃ vattaṃ katameva hoti, avasesāpi ca ghaṭṭanā natthi, evarūpe mahāvihārepi vihātabbaṃ.

Navavihāre bahu navakammaṃ hoti, akarontaṃ ujjhāyanti. Yattha pana bhikkhū evaṃ vadanti ‘‘āyasmā yathāsukhaṃ samaṇadhammaṃ karotu, mayaṃ navakammaṃ karissāmā’’ti, evarūpe vihātabbaṃ.

Jiṇṇavihāre pana bahu paṭijaggitabbaṃ hoti, antamaso attano senāsanamattampi appaṭijaggantaṃ ujjhāyanti, paṭijaggantassa kammaṭṭhānaṃ parihāyati.

Panthanissite mahāpathavihāre rattindivaṃ āgantukā sannipatanti. Vikāle āgatānaṃ attano senāsanaṃ datvā rukkhamūle vā pāsāṇapiṭṭhe vā vasitabbaṃ hoti, punadivasepi evamevāti kammaṭṭhānassa okāso na hoti. Yattha pana evarūpo āgantukasambādho na hoti, tattha vihātabbaṃ.

Soṇḍī nāma pāsāṇapokkharaṇī hoti. Tattha pānīyatthaṃ mahājano samosarati, nagaravāsīnaṃ rājakulūpakattherānaṃ antevāsikā rajanakammatthāya āgacchanti, tesaṃ bhājanadārudoṇikādīni pucchantānaṃ ‘‘asuke ca asuke ca ṭhāne’’ti dassetabbāni honti. Evaṃ sabbakālampi niccabyāvaṭo hoti.

Yattha nānāvidhaṃ sākapaṇṇaṃ hoti, tatthassa kammaṭṭhānaṃ gahetvā divāvihāraṃ nisinnassapi santike sākahārikā gāyamānā paṇṇaṃ uccinantiyo visabhāgasaddasaṅghaṭṭanena kammaṭṭhānantarāyaṃ karonti.

Yattha pana nānāvidhā mālāgacchā supupphitā honti, tatrāpi tādisoyeva upaddavo.

Yattha nānāvidhaṃ ambajambupanasādiphalaṃ hoti, tattha phalatthikā āgantvā yācanti, adentassa kujjhanti, balakkārena vā gaṇhanti, sāyanhasamaye vihāramajjhe caṅkamantena te disvā ‘‘kiṃ upāsakā evaṃ karothā’’ti vuttā yathāruci akkosanti, avāsāyapissa parakkamanti.

Patthanīye pana lokasammate dakkhiṇagirihatthikucchicetiyagiricittalapabbatasadise vihāre viharantaṃ ‘‘ayaṃ arahā’’ti sambhāvetvā vanditukāmā manussā samantā osaranti, tenassa na phāsu hoti. Yassa pana taṃ sappāyaṃ hoti, tena divā aññattha gantvā rattiṃ vasitabbaṃ.

Nagarasannissite visabhāgārammaṇāni āpāthamāgacchanti, kumbhadāsiyopi ghaṭehi nighaṃsantiyo gacchanti, okkamitvā maggaṃ na denti, issaramanussāpi vihāramajjhe sāṇiṃ parikkhipitvā nisīdanti.

Dārusannissaye pana yattha kaṭṭhāni ca dabbupakaraṇarukkhā ca santi, tattha kaṭṭhahārikā pubbe vuttasākapupphahārikā viya aphāsukaṃ karonti. Vihāre rukkhā santi, te ‘‘chinditvā gharāni karissāmā’’ti manussā āgantvā chindanti. Sace sāyanhasamaye padhānagharā nikkhamitvā vihāramajjhe caṅkamanto te disvā ‘‘kiṃ upāsakā evaṃ karothā’’ti vadati, yathāruci akkosanti, avāsāyapissa parakkamanti.


以下是巴利文的完整直译：
许多不同的愿望聚集在一起，他们由于彼此的对立而不做任何事情，菩提树的园地等也因此而不被安排，饮用水也未被准备。在这里说“我将在村庄里乞食”，即使拿着钵和僧衣出门，如果看到未做的事情，或是水罐空着，那么就应该做这些事情，饮水应被准备，如果不这样做，则在事情的分类中会犯下过失。若做事的时间被耽误，白天过于进入，完成乞食后什么也得不到。即使在隐居的地方，年轻的比丘也会因大声而被散开。在所有事情都已完成的地方，剩余的也没有碰撞，这样的地方也应在大寺院中居住。
在新寺院中，许多新事务会发生，若不做则会被责备。在那里比丘们这样说：“尊者，随意做出适合出家人的事情，我们会做新的事务”，这样的地方应当居住。
在旧寺院中，许多事情需要照看，至少连自己的住所也不照看会被责备，照看者的业处会被忽视。
在道路依赖的广大寺院中，夜晚和白天来的人聚集在一起。若在适当的时间到达，给自己住所的比丘，应该在树根下或石头上居住，第二天也应如此，因此业处没有机会。在那里若没有这种外来的干扰，则应当居住。
“索尼”是指石头的水池。在那里，为了饮水，民众聚集，城市的居民和王族的弟子们为了做生意而前来，他们询问的器皿、木桶等，应当被指示为“在某个地方”。这样，所有的时间都是不断的流动。
在那里有各种各样的蔬菜，拿着业处坐在白天的比丘身边，若有菜叶被抛弃，因碰撞发出声音而造成业处的障碍。
在那里有各种各样的花环，那里同样会有这样的障碍。
在那里有各种各样的芒果、山竹等水果，那里果实的持有者会前来请求，若不给予便会生气，或是用力抓住，傍晚时分在寺院中走动时，看见他们会说：“你们这些居士为何如此？”便会随意地骂他们，甚至对他们的住所也会产生敌意。
在可求之物的地方，受人尊敬的地方，像南方的山丘、海岸的寺院，居住在那里的人们想要敬拜，便会聚集在一起，因此对他并不顺利。若对他有利，他白天去别处，夜晚便住在那里。
在城市附近，因碰撞而来的障碍会出现，连陶匠也会因水罐而发出声音，走过时不让路，甚至有权势的人在寺院中也会把自己的衣服包裹起来坐下。
在木材依赖的地方，那里有木材和干草的树木，那里的人们会像先前提到的花和蔬菜一样造成不适。当寺院中有树木时，人们会说：“我们将砍伐房屋”。若在傍晚时分，修行的人从屋内走出，在寺院中走动时，看见他们便会说：“你们这些居士为何如此？”便会随意地骂他们，甚至对他们的住所也会产生敌意。


Yo pana khettasannissito hoti samantā khettehi parivārito, tattha manussā vihāramajjheyeva khalaṃ katvā dhaññaṃ maddanti, pamukhesu sayanti, aññampi bahuṃ aphāsuṃ karonti. Yatrapi mahāsaṅghabhogo hoti, ārāmikakulānaṃ gāvo rundhanti, udakavāraṃ paṭisedhenti, manussā vīhisīsaṃ gahetvā ‘‘passatha tumhākaṃ ārāmikakulānaṃ kamma’’nti saṅghassa dassenti. Tena tena kāraṇena rājarājamahāmattānaṃ gharadvāraṃ gantabbaṃ hoti, ayampi khettasannissiteneva saṅgahito.

Yattha aññamaññavisabhāgā verī bhikkhū viharanti, ye kalahaṃ karontā ‘‘mā, bhante, evaṃ karothā’’ti vāriyamānā ‘‘etassa paṃsukūlikassa āgatakālato paṭṭhāya naṭṭhāmhā’’ti vattāro bhavanti.

Yopi udakapaṭṭanaṃ vā thalapaṭṭanaṃ vā sannissito hoti, tattha abhiṇhaṃ nāvāhi ca satthehi ca āgatamanussā ‘‘okāsaṃ detha, pānīyaṃ detha, loṇaṃ dethā’’ti ghaṭṭayantā aphāsuṃ karonti.

Paccantasannissite pana manussā buddhādīsu appasannā honti.

Rajjasīmasannissite rājabhayaṃ hoti. Tañhi padesaṃ eko rājā ‘‘na mayhaṃ vase vattatī’’ti paharati, itaropi ‘‘na mayhaṃ vase vattatī’’ti. Tatrāyaṃ bhikkhu kadāci imassa rañño vijite vicarati, kadāci etassa, atha naṃ ‘‘carapuriso aya’’nti maññamānā anayabyasanaṃ pāpenti.

Asappāyatāti visabhāgarūpādiārammaṇasamosaraṇena vā amanussapariggahitatāya vā asappāyatā. Tatridaṃ vatthu – eko kira thero araññe vasati. Athassa ekā yakkhinī paṇṇasāladvāre ṭhatvā gāyi. So nikkhamitvā dvāre aṭṭhāsi, sā gantvā caṅkamanasīse gāyi. Thero caṅkamanasīsaṃ agamāsi, sā sataporise papāte ṭhatvā gāyi. Thero paṭinivatti, atha naṃ sā vegena gantvā gahetvā ‘‘mayā, bhante, na eko, na dve tumhādisā khāditā’’ti āha.

Yattha na sakkā hoti ācariyaṃ vā ācariyasamaṃ vā upajjhāyaṃ vā upajjhāyasamaṃ vā kalyāṇamittaṃ laddhuṃ, tattha so kalyāṇamittānaṃ alābho mahādosoyeva. Tasmā imesaṃ aṭṭhārasannaṃ dosānaṃ aññatarena samannāgataṃ senāsanaṃ bhāvanāya ananurūpanti veditabbaṃ. Vuttampi cetaṃ aṭṭhakathāsu –

‘‘Mahāvāsaṃ navāvāsaṃ, jarāvāsañca panthaniṃ;

Soṇḍiṃ paṇṇañca pupphañca, phalaṃ patthitameva ca.

‘‘Nagaraṃ dārunā khettaṃ, visabhāgena paṭṭanaṃ;

Paccantasīmāsappāyaṃ, yattha mitto na labbhati.

‘‘Aṭṭhārasetāni ṭhānāni, iti viññāya paṇḍito;

Ārakā parivajjeyya, maggaṃ sappaṭibhayaṃ yathā’’ti. (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
若是在田地依赖的地方，被四周的田地环绕，在那里人们在寺院中做坏事，损坏粮食，躺在前面的地方，做出许多不好的事情。在那里若有大僧团的聚会，村庄的牛群会被赶走，禁止水流，人们会拿着武器对着说：“看看你们村庄的行为”，向僧团展示。因此，因这个原因，国王和大臣们的家门也应当去，亦是因田地的依赖而聚集。
在那些互相敌视的比丘中，他们若争吵时，便会被劝阻说：“不要这样做，尊者”，而那些说“从这个穿着破衣服的人到来开始，我们就不在这里了”的人便会成为话题。
若是在水边或陆地边的地方，那里常常有船只和人们到来，他们会说：“给我们机会，给我们水，给我们盐”，并在请求中做出不好的事情。
在边缘依赖的地方，人们对佛陀等的信仰较少。
在国界依赖的地方会有国王的恐惧。因为在那个地方，有一个国王会说：“在我管辖的地方不行”，另一个人也会说：“在我管辖的地方不行”。在这里，某些比丘有时会在这个国王的境内游荡，有时则在他那里，认为“这个人是游荡者”，便会做出不好的事情。
不适宜的地方是指因互相碰撞的事物或是被非人所占据而造成的不适宜。在这里有一个长老住在森林中。然后有一个女鬼在树下站着并唱歌。他走出门口站着，她走过去在他前面唱歌。长老未曾走到她的前面，她便在善人面前停住并唱。长老转身离开，她便迅速追上并抓住他说：“我，尊者，没吃过一个，没吃过两个你这样的人。”
在那里若无法得到老师或与老师相等的上师，或是与上师相等的善知识，那么对善知识的缺乏便是很大的过失。因此，必须了解这些十八种缺陷中的任何一种与修行不相适应。正如在注释中所说：
“在大寺院中，在新寺院中，在年久的道路上；
在石头和叶子、花朵、渴望的果实中。
“城市依赖的田地，因互相碰撞而聚集；
在边缘的地方，无法找到朋友。
“十八个地方，智者应当知道；
应当远离那些地方，走上没有危险的道路。”

1.52);

Pañcasenāsanaṅgasamannāgatanti gāmato nātidūranāccāsannatādīhi pañcahi senāsanaṅgehi samannāgataṃ. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Kathañca, bhikkhave, senāsanaṃ pañcaṅgasamannāgataṃ hoti? Idha, bhikkhave, senāsanaṃ nātidūraṃ hoti nāccāsannaṃ gamanāgamanasampannaṃ, divā appākiṇṇaṃ rattiṃ appasaddaṃ appanigghosaṃ, appaḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassaṃ, tasmiṃ kho pana senāsane viharantassa appakasirena uppajjanti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā, tasmiṃ kho pana senāsane therā bhikkhū viharanti bahussutā āgatāgamā dhammadharā vinayadharā mātikādharā, te kālena kālaṃ upasaṅkamitvā paripucchati paripañhati ‘idaṃ, bhante, kathaṃ, imassa ko attho’ti. Tassa te āyasmanto avivaṭañceva vivaranti, anuttānīkatañca uttāniṃ karonti, anekavihitesu ca kaṅkhāṭhāniyesu dhammesu kaṅkhaṃ paṭivinodenti. Evaṃ kho, bhikkhave, senāsanaṃ pañcaṅgasamannāgataṃ hotī’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“五种住所的组成”是指从村庄不太远的、适合行走的地方，包含五种住所的组成。正如佛陀所说：
“比丘们，如何才能使住所具备五种组成？在这里，比丘们，住所不太远，适合来去，白天人少，夜晚安静，几乎没有风声或虫鸣。在那里，居住的人因小病而产生的衣物、食物、住所、病痛和药物等需求，都会很少。而在这个住所中，长老比丘们会居住，他们博学多闻，来来往往，懂得法义，遵循戒律，掌握教义，他们时常会前来询问，探讨：“这个，尊者，是什么？这个有什么意义？”对此，尊者们既不隐瞒也不遮掩，且会清楚地解释，解决各种疑惑和问题。因此，比丘们，这样的住所便具备五种组成。”

10.11).

Ettha ca nātidūraṃ nāccāsannaṃ gamanāgamanasampannanti ekaṃ aṅgaṃ, divā appākiṇṇaṃ rattiṃ appasaddaṃ appanigghosanti ekaṃ, appaḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassanti ekaṃ, tasmiṃ kho pana senāsane viharantassa…pe… parikkhārāti ekaṃ, tasmiṃ kho pana senāsane therā…pe… kaṅkhaṃ paṭivinodentīti ekaṃ. Evaṃ pañcaṅgāni veditabbāni.

Upacchinnakhuddakapalibodhenāti ettha pana khuddakapalibodhe upacchindantena dīghāni kesanakhalomāni chinditabbāni, jiṇṇacīvaresu aggaḷaanuvātaparibhaṇḍadānādinā daḷhīkammaṃ vā tantucchedādīsu tunnakammaṃ vā kātabbaṃ, kiliṭṭhāni vā rajitabbāni. Sace patte malaṃ hoti, patto pacitabbo, mañcapīṭhādīni sodhetabbāni. Bhattasammadaṃ paṭivinodetvāti bhojananimittaṃ parissamaṃ vinodetvā. Āhāre hi āsayaṃ paviṭṭhamatte tassa āgantukatāya yebhuyyena siyā sarīrassa koci parissamo, taṃ vūpasametvā. Tasmiñhi avūpasante sarīrakhedena cittaṃ ekaggataṃ na labheyyāti. Uggahetabbato uggaho, sabbopi kammaṭṭhānavidhi, na pubbe vuttauggahamattaṃ. Ācariyato uggaho ācariyuggaho, tato. Ekapadampīti ekakoṭṭhāsampi.

Anubandhanāti assāsapassāsānaṃ anugamanavasena satiyā nirantaraṃ anupavattanā. Phusanāti assāsapassāse gaṇentassa gaṇanaṃ paṭisaṃharitvā te satiyā anubandhantassa yathā appanā hoti, tathā cittaṃ ṭhapentassa ca nāsikaggādiṭṭhānassa nesaṃ phusanā. Yasmā pana gaṇanādivasena viya phusanādivasena visuṃ manasikāro natthi, phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva gaṇanā kātabbāti dassetuṃ idha phusanāgahaṇanti dīpento ‘‘phusanāti phuṭṭhaṭṭhāna’’nti āha. Ṭhapanāti samādhānaṃ. Tañhi sammadeva ārammaṇe cittassa ādhānaṃ ṭhapanaṃ hoti. Tathā hi samādhi ‘‘cittassa ṭhiti saṇṭhitī’’ti niddiṭṭho. Samādhippadhānā pana appanāti āha ‘‘ṭhapanāti appanā’’ti. Aniccatādīnaṃ saṃlakkhaṇato sallakkhaṇā vipassanā. Pavattato nimittato ca vinivaṭṭanato vinivaṭṭanā maggo. Sakalasaṃkilesapaṭippassaddhibhāvato sabbaso suddhīti pārisuddhi phalaṃ. Tesanti vivaṭṭanāpārisuddhīnaṃ. Paṭipassanāti pati pati dassanaṃ pekkhanaṃ. Tenāha ‘‘paccavekkhaṇā’’ti.

Khaṇḍanti ekaṃ tīṇi pañcāti evaṃ gaṇanāya khaṇḍanaṃ. Okāseti gaṇanāvidhiṃ sandhāyāha, gaṇanānissitova na kammaṭṭhānanissito. Sikhāppattaṃ nu khoti idaṃ cirataraṃ gaṇanāya manasikarontassa vasena vuttaṃ. So hi tathā laddhaṃ avikkhepamattaṃ nissāya evaṃ maññeyya. Assāsapassāsesu yo upaṭṭhāti, taṃ gahetvāti idaṃ assāsapassāsesu yassa ekova paṭhamaṃ upaṭṭhāti, taṃ sandhāya vuttaṃ. Yassa pana ubhopi upaṭṭhahanti, tena ubhayampi gahetvā gaṇetabbaṃ . Yo upaṭṭhātīti iminā ca dvīsu nāsāpuṭavātesu yo pākaṭataro upaṭṭhāti, so gahetabboti ayampi attho dīpitoti daṭṭhabbaṃ. Pavattamānaṃ pavattamānanti āmeḍitavacanena nirantaraṃ assāsapassāsānaṃ upalakkhaṇaṃ dasseti. Evanti vuttappakārena upalakkhetvāvāti attho. Paṭhamaṃ ekekasmiṃ upaṭṭhitepi upalakkhetvāva gaṇentassa kamena ubhopi pākaṭā hontīti āha – ‘‘assāsapassāsā pākaṭā hontī’’ti. Tena ‘‘upalakkhetvāva gaṇetabba’’nti imassa ‘‘tassevaṃ gaṇayato…pe… pākaṭā hontī’’ti idaṃ kāraṇavacanaṃ daṭṭhabbaṃ. Tattha pākaṭā hontīti gaṇanāvasena bahiddhā vikkhepābhāvato vibhūtā honti.


10.11).

Ettha ca nātidūraṃ nāccāsannaṃ gamanāgamanasampannanti ekaṃ aṅgaṃ, divā appākiṇṇaṃ rattiṃ appasaddaṃ appanigghosanti ekaṃ, appaḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassanti ekaṃ, tasmiṃ kho pana senāsane viharantassa…pe… parikkhārāti ekaṃ, tasmiṃ kho pana senāsane therā…pe… kaṅkhaṃ paṭivinodentīti ekaṃ. Evaṃ pañcaṅgāni veditabbāni.

Upacchinnakhuddakapalibodhenāti ettha pana khuddakapalibodhe upacchindantena dīghāni kesanakhalomāni chinditabbāni, jiṇṇacīvaresu aggaḷaanuvātaparibhaṇḍadānādinā daḷhīkammaṃ vā tantucchedādīsu tunnakammaṃ vā kātabbaṃ, kiliṭṭhāni vā rajitabbāni. Sace patte malaṃ hoti, patto pacitabbo, mañcapīṭhādīni sodhetabbāni. Bhattasammadaṃ paṭivinodetvāti bhojananimittaṃ parissamaṃ vinodetvā. Āhāre hi āsayaṃ paviṭṭhamatte tassa āgantukatāya yebhuyyena siyā sarīrassa koci parissamo, taṃ vūpasametvā. Tasmiñhi avūpasante sarīrakhedena cittaṃ ekaggataṃ na labheyyāti. Uggahetabbato uggaho, sabbopi kammaṭṭhānavidhi, na pubbe vuttauggahamattaṃ. Ācariyato uggaho ācariyuggaho, tato. Ekapadampīti ekakoṭṭhāsampi.

Anubandhanāti assāsapassāsānaṃ anugamanavasena satiyā nirantaraṃ anupavattanā. Phusanāti assāsapassāse gaṇentassa gaṇanaṃ paṭisaṃharitvā te satiyā anubandhantassa yathā appanā hoti, tathā cittaṃ ṭhapentassa ca nāsikaggādiṭṭhānassa nesaṃ phusanā. Yasmā pana gaṇanādivasena viya phusanādivasena visuṃ manasikāro natthi, phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva gaṇanā kātabbāti dassetuṃ idha phusanāgahaṇanti dīpento ‘‘phusanāti phuṭṭhaṭṭhāna’’nti āha. Ṭhapanāti samādhānaṃ. Tañhi sammadeva ārammaṇe cittassa ādhānaṃ ṭhapanaṃ hoti. Tathā hi samādhi ‘‘cittassa ṭhiti saṇṭhitī’’ti niddiṭṭho. Samādhippadhānā pana appanāti āha ‘‘ṭhapanāti appanā’’ti. Aniccatādīnaṃ saṃlakkhaṇato sallakkhaṇā vipassanā. Pavattato nimittato ca vinivaṭṭanato vinivaṭṭanā maggo. Sakalasaṃkilesapaṭippassaddhibhāvato sabbaso suddhīti pārisuddhi phalaṃ. Tesanti vivaṭṭanāpārisuddhīnaṃ. Paṭipassanāti pati pati dassanaṃ pekkhanaṃ. Tenāha ‘‘paccavekkhaṇā’’ti.

Khaṇḍanti ekaṃ tīṇi pañcāti evaṃ gaṇanāya khaṇḍanaṃ. Okāseti gaṇanāvidhiṃ sandhāyāha, gaṇanānissitova na kammaṭṭhānanissito. Sikhāppattaṃ nu khoti idaṃ cirataraṃ gaṇanāya manasikarontassa vasena vuttaṃ. So hi tathā laddhaṃ avikkhepamattaṃ nissāya evaṃ maññeyya. Assāsapassāsesu yo upaṭṭhāti, taṃ gahetvāti idaṃ assāsapassāsesu yassa ekova paṭhamaṃ upaṭṭhāti, taṃ sandhāya vuttaṃ. Yassa pana ubhopi upaṭṭhahanti, tena ubhayampi gahetvā gaṇetabbaṃ . Yo upaṭṭhātīti iminā ca dvīsu nāsāpuṭavātesu yo pākaṭataro upaṭṭhāti, so gahetabboti ayampi attho dīpitoti daṭṭhabbaṃ. Pavattamānaṃ pavattamānanti āmeḍitavacanena nirantaraṃ assāsapassāsānaṃ upalakkhaṇaṃ dasseti. Evanti vuttappakārena upalakkhetvāvāti attho. Paṭhamaṃ ekekasmiṃ upaṭṭhitepi upalakkhetvāva gaṇentassa kamena ubhopi pākaṭā hontīti āha – ‘‘assāsapassāsā pākaṭā hontī’’ti. Tena ‘‘upalakkhetvāva gaṇetabba’’nti imassa ‘‘tassevaṃ gaṇayato…pe… pākaṭā hontī’’ti idaṃ kāraṇavacanaṃ daṭṭhabbaṃ. Tattha pākaṭā hontīti gaṇanāvasena bahiddhā vikkhepābhāvato vibhūtā honti.


以下是巴利文的完整直译：
在那里，既不是太远也不是太近的行走和来往，这是一个部分；白天不太喧闹，夜晚安静无声，这是一个部分；几乎没有蚊虫、风、阳光和爬行动物的接触，这是一个部分；在那个住处居住时……（中略）资具，这是一个部分；在那个住处，长老们……（中略）消除疑虑，这是一个部分。应当这样了解这五个部分。
关于切断小障碍：在切断小障碍时，应当剪断长长的头发和身体毛发；对于破旧的衣服，应当通过添加锁扣、防风罩、杂物等方式加固，或者进行修补；或者应当洗涤污秽的衣服。如果钵中有污垢，应当清洗钵；应当清洁床椅等物。消除与食物相关的疲劳：通过消除与饮食有关的疲劳。因为在食物进入消化系统的那一刻，由于其临时性，身体通常会有一些疲劳，应当平息这种疲劳。如果不平息身体的疲惫，心就无法专注。从应当学习的地方学习，所有的修行方法，不仅仅是先前提到的学习。从老师那里学习是老师传授的学习，然后是其他。即使是一个词语部分。
随行：随着呼吸的吸气和呼气，通过正念不断地跟随。触：对于数数呼吸者，收集数数，通过正念跟随它们，并将心安置在使禅定生起的地方，触及鼻尖等处。因为没有像数数那样单独的意识，只能在触及的地方进行数数，所以在这里用"触"这个词来说明。安置：专注。这确实是心在对象上正确地安置。因此，专注被定义为"心的停留和稳定"。由于专注的努力，所以说"安置是禅定"。从无常等的特征来看是观察；从其运作、特相和超脱来看是出离之道；从完全消除一切烦恼的状态来看是纯净；对于他们来说，是出离和纯净。观察：一再地观看和观察。因此说"回顾"。
缺失：如一、三、五等方式的数数缺失。在场合：指数数的方式，并非依赖于数数，而是依赖于修行。是否达到顶点：这是针对长时间数数观察而说的。他可能仅仅依赖于获得的不分散状态而这样想。在呼吸中出现的，抓住它：这是针对在呼吸中首先出现的那个说的。如果两者都出现，应当抓住两者并数数。出现的：指在两个鼻孔气流中最明显的那个应被抓住。持续地持续：通过重复的词语显示呼吸的持续性。就这样：按照所述方式观察。即使最初在每一个出现时观察，随着观察，两者都会变得清晰。因此说"呼吸变得清晰"。在那里变得清晰意味着由于数数而在外部没有分散，变得明显。


Palighāya parivattanakaṃ yattha nikkhipanti, so palighatthambho. Tiyāmarattinti accantasaṃyoge upayogavacanaṃ. Purimanayenāti sīghagaṇanāya, gopālakagaṇanāyāti attho. Eko dve tīṇi cattāri pañcāti gaṇanāvidhidassanaṃ. Tasmā aṭṭhātiādīsupi ekato paṭṭhāyeva paccekaṃ aṭṭhādīni pāpetabbāni. ‘‘Sīghaṃ sīghaṃ gaṇetabbamevā’’ti vatvā tattha kāraṇaṃ nidassanañca dasseti ‘‘gaṇanāpaṭibaddhe hī’’tiādinā. Tattha arīyati tena nāvāti arittaṃ, pājanadaṇḍo. Arittena upatthambhanaṃ arittupatthambhanaṃ, tassa vasena.

Nippariyāyato nirantarappavatti nāma ṭhapanāyamevāti āha ‘‘nirantarappavattaṃ viyā’’ti. Anto pavisantaṃ manasikaronto anto cittaṃ paveseti nāma. Bahi cittanīharaṇepi eseva nayo. Vātabbhāhatanti abbhantaragatavātaṃ bahulaṃ manasikarontassa vātena taṃ ṭhānaṃ abbhāhataṃ viya medena pūritaṃ viya ca hoti, tathā upaṭṭhāti. Nīharatoti phuṭṭhokāsaṃ muñcitvā nīharato. Tathā pana nīharato vātassa gatisamanvesanamukhena nānārammaṇesu cittaṃ vidhāvatīti āha ‘‘puthuttārammaṇe cittaṃ vikkhipatī’’ti.

Etanti etaṃ assāsapassāsajātaṃ. Anugamananti pavattapavattānaṃ assāsapassāsānaṃ ārammaṇakaraṇavasena satiyā anu anu pavattanaṃ anugacchanaṃ. Tenevāha – ‘‘tañca kho ādimajjhapariyosānānugamanavasenā’’ti. Nābhi ādi tattha paṭhamaṃ uppajjanato. Paṭhamuppattivasena hi idha ādicintā, na uppattimattavasena. Tathā hi te nābhito paṭṭhāya yāva nāsikaggā sabbattha uppajjanteva. Yattha yattha ca uppajjanti, tattha tattheva bhijjanti dhammānaṃ gamanābhāvato. Yathāpaccayaṃ pana desantarappattiyaṃ gatisamaññā. Hadayaṃ majjhanti hadayasamīpaṃ tassa uparibhāgo majjhaṃ. Nāsikaggaṃ pariyosānanti nāsikaṭṭhānaṃ tassa pariyosānaṃ assāsapassāsānaṃ samaññāya tadavadhibhāvato. Tathā hete cittasamuṭṭhānā vuttā, na ca bahiddhā cittasamuṭṭhānānaṃ sambhavo atthi. Tenāha ‘‘abbhantarapavisanavātassa nāsikaggaṃ ādī’’ti. Pavisananikkhamanapariyāyo pana taṃsadisavaseneva vuttoti veditabbo. Vikkhepagatanti vikkhepaṃ upagataṃ, vikkhittaṃ asamāhitanti attho. Sāraddhāyāti sadarathabhāvāya. Iñjanāyāti kammaṭṭhānamanasikārassa calanāya. Vikkhepagatena cittenāti hetumhi karaṇavacanaṃ, itthambhūtalakkhaṇe vā. Sāraddhāti sadarathā. Iñjitāti iñjanakā calanakā, tathā phanditā.


以下是巴利文的完整直译：
在阻挡处的转变之处放下的，就是阻挡的支柱。三夜的意思是极度的结合，适用的说法。按照前面的方式，是为了快速数数，像牧人的数数的意思。一个、两个、三个、四个、五个，这是数数的方式。因此，在八个等的情况下，应当一起开始，逐个进行数数。“必须快速地数数”是这样说的，并且在这里显示原因和指示“数数的限制是少”的意思。在那里，船没有通过，意味着受阻，推杆。通过阻止的支柱，阻止的支柱，依此进行。
从不围绕的意义上说，持续的进行是专注的意思，因此说“像持续的进行一样”。内心观察内心，进入内心。外心的引离也是同样的方式。被风压迫的，内部的风，对于频繁观察的，像被风压迫的地方，像被填满的地方一样存在，因此保持着。引离是指放下触及的地方而引离。因此，引离时，风的运动通过方向变化，心在各种对象中流转，因此说“心在各种对象中散乱”。
这里是指由呼吸产生的。随行是指随著进行的呼吸的对象而不断地跟随。因此说“它确实是从开始、中间到结束的随行”。肚脐是最初的产生。因为在这里，思考的开始并不是仅仅依靠产生的那一刻。因此，从肚脐开始到鼻尖，处处都是产生的。当它们产生时，就在那里破碎，因为法的去向不存在。根据因缘法则，进入的地方是相同的。心在心脏中间，心靠近心脏的上方。鼻尖的终点是鼻子的位置，呼吸的对象是指呼吸的限度。这样，心的产生被说出，而外在的心的产生是不存在的。因此说“内部进入的风是鼻尖的开始”。进入和离开的过程是以类似的方式被说出。
散乱的状态是指被散乱所影响，散乱的意思是散乱而不专注的。为了专注而努力，意味着为了专注而努力。引离是指心的活动，因此是因果的说法，或者是指这种状态的特征。为了专注而努力，意味着专注的状态。引离是指活动的移动，像摇动一样。


Ādimajjhapariyosānavasenātiādimajjhapariyosānānugamanavasena na manasi kātabbanti sambandho. ‘‘Anubandhanāya manasikarontena phusanāvasena ṭhapanāvasena ca manasi kātabba’’nti yena adhippāyena vuttaṃ, taṃ vivarituṃ ‘‘gaṇanānubandhanāvasena viyā’’tiādimāha. Tattha visuṃ manasikāro natthīti gaṇanāya anubandhanāya ca vinā yathākkamaṃ kevalaṃ phusanāvasena ṭhapanāvasena ca kammaṭṭhānamanasikāro natthi. Nanu phusanāya vinā ṭhapanāya viya phusanāya vinā gaṇanāyapi manasikāro natthiyevāti? Yadipi natthi, gaṇanā pana yathā kammaṭṭhānamanasikārassa mūlabhāvato padhānabhāvena gahetabbā, evaṃ anubandhanā ṭhapanāya tāya vinā ṭhapanāya asambhavato. Tasmā satipi phusanāya nānantarikabhāve gaṇanānubandhanā eva mūlabhāvato padhānabhāvena gahetvā itarāsaṃ tadabhāvaṃ dassento āha – ‘‘gaṇanānubandhanāvasena viya hi phusanāṭhapanāvasena visuṃ manasikāro natthī’’ti. Yadi evaṃ tā kasmā uddese visuṃ gahitāti āha ‘‘phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyevā’’tiādi. Tattha phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva gaṇentoti iminā gaṇanāya phusanā aṅganti dasseti. Tenāha – ‘‘gaṇanāya ca phusanāya ca manasi karotī’’ti. Tatthevāti phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva. Teti assāsapassāse. Satiyā anubandhantoti gaṇanāvidhiṃ anugantvā satiyā nibandhanto, phuṭṭhokāseyeva te nirantaraṃ upadhārentoti attho. Appanāvasena cittaṃ ṭhapentoti yathā appanā hoti, evaṃ yathāupaṭṭhite nimitte cittaṃ ṭhapento samādahanto. Anubandhanāya cātiādīsu anubandhanāya ca phusanāya ca ṭhapanāya ca manasi karotīti vuccatīti yojanā. Svāyamatthoti yvāyaṃ ‘‘phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva gaṇento tattheva gaṇanaṃ paṭisaṃharitvā te satiyā anubandhanto’’ti vutto, so ayamattho. Yā accantāya na minoti na vinicchinati, sā mānassa samīpeti upamā yathā goṇo viya gavayoti.

Paṅguḷoti pīṭhasappī. Dolāti peṅkholo. Kīḷatanti kīḷantānaṃ. Mātāputtānanti attano bhariyāya puttassa ca. Ubho koṭiyoti āgacchantassa purimakoṭiṃ, gacchantassa pacchimakoṭinti dvepi koṭiyo. Majjhañcāti dolāphalakasseva majjhaṃ. Upanibandhanatthambho viyāti upanibandhanatthambho, nāsikaggaṃ mukhanimittaṃ vā, tassa mūle samīpe ṭhatvā. Kathaṃ ṭhatvā ? Satiyā vasena. Satiñhi tattha sūpaṭṭhitaṃ karonto yogāvacaro tattha ṭhito nāma hoti avayavadhammena samudāyassa apadisitabbato . Nimitteti nāsikaggādinimitte. Satiyā nisinnoti sativasena nisīdanto. ‘‘Satiñhi tatthā’’tiādinā ṭhāne viya vattabbaṃ. Tatthāti phuṭṭhaṭṭhāne. Teti nagarassa anto bahi ca gatā manussā tesaṃ saṅgahā ca hatthagatā. Ādito pabhutīti upameyyatthadassanato paṭṭhāya.

Gāthāyaṃ nimittanti upanibandhananimittaṃ. Anārammaṇamekacittassāti ekassa cittassa na ārammaṇaṃ, ārammaṇaṃ na hontīti attho. Ajānato ca tayo dhammeti nimittaṃ assāso passāsoti ime nimittādayo tayo dhamme ārammaṇakaraṇavasena avindantassa. Ca-saddo byatireke. Bhāvanāti ānāpānassatisamādhibhāvanā. Nupalabbhatīti na upalabbhati na sijjhatīti ayaṃ codanāgāthāya attho. Dutiyā pana parihāragāthā suviññeyyāva.


以下是巴利文的完整直译：
“从开始到中间到结束”是指根据开始、中间、结束的随行，不能仅仅依靠心。对于“通过随行的观察者，依靠触及和安置的方式进行心的修行”，为了说明这个意思，提到“像数数的随行一样”。在那里，没有全面的心的关注；没有数数的随行，单靠触及和安置的方式，没有修行的心。难道没有触及就没有安置，像没有数数也没有心的关注吗？虽然没有，但数数应当被理解为修行心的根本状态和努力，因此，随行的安置不可能没有安置。因此，即使触及不是直接的，数数的随行确实是根本的努力，说明其他的缺失，因此说“像数数的随行一样，确实没有全面的心的关注”。如果是这样，为什么在说明中会有全面的抓取呢？因此说“在触及的地方”。在触及的地方进行数数，这显示了数数的触及是部分。因此说“进行数数和触及的心”。在那里，确实是在触及的地方。这里是指呼吸。通过正念持续地随行，跟随数数的法则，触及的地方是持续不断的保持。通过安置心，像安置一样，心在适当的对象上安置，保持专注。关于随行，触及和安置的心被说出。自我努力的意思是“在触及的地方进行数数，抓住那里，依靠正念持续地保持”，这就是这个意思。那是极度的，不会分散，像牛群般的比喻。
“爪子”是指坐垫。摇动是指摇摆。玩耍是指玩耍的人。母亲和孩子是指自己的妻子和儿子。两个方向是指到来的前方和去的后方，这两个方向。中间是指摇摆的中间。像安置的支柱一样，鼻尖和嘴的标记，站在它的根部附近。如何站立？依靠正念。正念在这里是良好地安置，修行者在这里站立，名为因果的缘故，属于整体的定义。标记是指鼻尖等标记。依靠正念坐着，意味着依靠正念坐着。在“正念在这里”的地方进行。那里是指触及的地方。这里是指城市的内外，人们的聚集和手上的聚集。从开始到结束是指根据比喻的意义。
在诗句中，标记是指安置的标记。没有对象的单一心是指一个心没有对象，对象不存在的意思。对于不知道的人，这三种标记是呼吸和吐气的标记，这三种标记是通过对象的方式无法找到的。连词是指例外。修行是指安般念的正念修行。没有被发现的意思是没有被找到，没有实现的意思，这是引导的诗句的意思。第二个则是指可理解的诗句。


Kathanti tāsaṃ codanāparihāragāthānaṃ atthaṃ vivarituṃ kathetukamyatāpucchā. Ime tayo dhammātiādīsu padayojanāya saddhiṃ ayamatthaniddeso – ime nimittādayo tayo dhammā ekacittassa kathaṃ ārammaṇaṃ na honti, asatipi ārammaṇabhāve na cime na ca ime tayo dhammā aviditā honti, kathañca na honti aviditā, tesañhi aviditatte cittañca kathaṃ vikkhepaṃ na gacchati, padhānañca bhāvanāya nipphādakaṃ vīriyañca kathaṃ paññāyati, nīvaraṇānaṃ vikkhambhakaṃ sammadeva samādhānāvahaṃ bhāvanānuyogasaṅkhātaṃ payogañca yogī kathaṃ sādheti, uparūpari lokiyalokuttarañca visesaṃ kathamadhigacchatīti.

Idāni tamatthaṃ kakacopamāya sādhetuṃ ‘‘seyyathāpī’’tiādi vuttaṃ. Bhūmibhāgassa visamatāya cañcale rukkhe chedanakiriyā na sukarā siyā, tathā ca sati kakacadantagati duviññeyyāti āha – ‘‘same bhūmibhāge’’ti. Kakacenāti khuddakena kharapattena. Tenāha ‘‘puriso’’ti. Phuṭṭhakakacadantānanti phuṭṭhaphuṭṭhakakacadantānaṃ vasena. Tena kakacadantehi phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva purisassa satiyā upaṭṭhānaṃ dasseti. Tenāha – ‘‘na āgate vā gate vā kakacadante manasi karotī’’ti.

Kakacassa ākaḍḍhanakāle purisābhimukhaṃ pavattā āgatā, pellanakāle tato vigatā gatāti vuttā, na ca āgatā vā gatā vā kakacadantā aviditā honti sabbattha satiyā upaṭṭhitattā chinditabbaṭṭhānaṃ aphusitvā gacchantānaṃ āgacchantānañca kakacadantānaṃ abhāvato. Padhānanti rukkhassa chedanavīriyaṃ. Payoganti tasseva chedanakiriyaṃ. Upamāyaṃ ‘‘visesamadhigacchatī’’ti padaṃ pāḷiyaṃ natthi, yojetvā pana dassetabbaṃ. Teneva visuddhimagge (visuddhi. 


以下是巴利文的完整直译：
为了阐明那些指责和反驳诗句的意义，提出了想要讲述的问题。在"这些是法"等处，通过词语组合，这是意义的说明 - 这些相符等三种法对于一个心念来说不是所缘，即使没有所缘的状态，这些也不是未知的，而且这三种法不是未知的。怎么不是未知的呢？对于它们的未知状态，心不会混乱，精进如何被认识为修习的成就，瑜伽行者如何完成被称为修习投入的障碍的克服，并带来正确的专注，他如何获得世间和出世间的差别？
现在为了以锯喻来证明这个意义，说了"正如"等语。由于地面部分的不平整和树木的动摇，砍伐树木并不容易，因此说"在平坦的地面上"。用小锯，有锯齿的。因此说"一个人"。根据被锯的锯齿被触碰的地方。因此显示人的正念在被锯的锯齿所触碰的地方。因此说"不管锯齿是来还是去都不会注意"。
在锯的拉动时，朝向人移动的锯齿来了，在推动时从那里离开，被说为去。而且锯齿无论是来还是去都不是未知的，因为正念遍在各处，在没有触及要砍伐的地方之前，来的和去的锯齿就不存在。精进是树木砍伐的努力。投入是砍伐的行为。在比喻中，"获得差别"这个词在原文中不存在，但应该通过连接来显示。因此在清净道论中（清净）。

1.227) upamāyampi ‘‘visesamadhigacchatī’’ti padaṃ yojetvāva vuttaṃ. Taṃsaṃvaṇṇanāyañca ‘‘visesanti anekabhāvāpādanaṃ, tena ca sādhetabbaṃ payojanavisesa’’nti attho vutto.

Yathā rukkhotiādi upamāsaṃsandanaṃ. Upanibandhati ārammaṇe cittaṃ etāyāti sati upanibandhanā nāma, tassā assāsapassāsānaṃ sallakkhaṇassa nimittanti upanibandhanānimittaṃ, nāsikaggaṃ mukhanimittaṃ vā. Evamevanti yathā so puriso kakacena rukkhaṃ chindanto āgatagate kakacadante amanasikarontopi phuṭṭhaphuṭṭhaṭṭhāneyeva satiyā upaṭṭhapanena āgatagate kakacadante jānāti, suttapadañca avirajjhanto atthakiccaṃ sādheti, evamevaṃ. Nāsikagge mukhanimitteti dīghanāsiko nāsikagge, itaro mukhaṃ asanaṃ nimīyati chādīyati etenāti mukhanimittanti laddhanāme uttaroṭṭhe.

Idaṃ padhānanti yena vīriyārambhena āraddhavīriyassa yogino kāyopi cittampi kammaniyaṃ bhāvanākammakkhamaṃ bhāvanākammayoggaṃ hoti, idaṃ vīriyaṃ padhānanti phalena hetuṃ dasseti. Upakkilesā pahīyantīti cittassa upakkilesabhūtāni nīvaraṇāni vikkhambhanavasena pahīyanti. Vitakkā vūpasammantīti tato eva kāmavitakkādayo micchāvitakkā upasamaṃ gacchanti, nīvaraṇappahānena vā paṭhamajjhānādhigamaṃ dassetvā vitakkavūpasamāpadesena dutiyajjhānādīnamadhigamamāha. Ayaṃ payogoti ayaṃ jhānādhigamassa hetubhūto kammaṭṭhānānuyogo payogo. Saṃyojanā pahīyantīti dasapi saṃyojanāni maggappaṭipāṭiyā samucchedavasena pahīyanti. Anusayā byantī hontīti tathā sattapi anusayā anuppattidhammatāpādanena bhaṅgamattassapi anavasesato vigatantā honti. Ettha ca saṃyojanappahānaṃ nāma anusayanirodheneva hoti, pahīnesu ca saṃyojanesu anusayānaṃ lesopi na bhavissatīti ca dassanatthaṃ ‘‘saṃyojanā pahīyanti, anusayā byantī hontī’’ti vuttaṃ. Ayaṃ visesoti imaṃ samādhiṃ nissāya anukkamena labbhamāno ayaṃ saṃyojanappahānādiko imassa samādhissa visesoti attho.

Yassāti yena. Anupubbanti anukkamena. Paricitāti pariciṇṇā. Ayañhettha saṅkhepattho – ānāpānassati yathā buddhena bhagavatā desitā, tathā yena dīgharassapajaānanādividhinā anupubbaṃ paricitā suṭṭhu bhāvitā, tato eva paripuṇṇā soḷasannaṃ vatthūnaṃ pāripūriyā sabbaso puṇṇā, so bhikkhu imaṃ attano khandhādilokaṃ paññobhāsena pabhāseti. Yathā kiṃ? Abbhā muttova candimā abbhādiupakkilesavimutto candimā tārakarājā viyāti. ‘‘Abbhā muttova candimā’’ti hi padassa niddese mahikādīnampi vuttattā ettha ādi-saddalopo katoti veditabbo.


以下是巴利文的完整直译：
1.227) 在比喻中“获得差别”这个词是通过连接而说的。为了阐明这一点，“差别是多种状态的获得，因此必须通过特别的投入来证明”这个意思被说出。
正如树木等比喻的联系。心依赖于所缘而存在，这叫做依赖，依赖的象征是呼吸的标志或鼻尖的标志。就像那个人用锯子砍树，来去之间即使不注意锯齿，也因在触碰的地方保持正念而知道来去的锯齿，并且在没有偏离的情况下完成必要的工作，就像这样。鼻尖的标志是长鼻尖，其他的面部则是标志，遮掩着因此称为面部标志的。
这个精进是通过努力开始的，努力的修习者的身体和心都能进行可行的修习，正是这个努力通过果实显现出来。障碍被克服，心的障碍被称为障碍的东西通过克服而被消除。思维的平息，欲望的思维等错误的思维因此平息，显示出通过克服障碍而获得的第一禅的成就，接着通过思维的平息而进入第二禅等。这个投入是成为禅定成就的因果的修习投入。束缚被克服，十种束缚通过道的实践而被彻底消除。潜伏的根源消失，七种潜伏的根源通过对未到达的法的断除而完全消失。在这里，束缚的消除是通过根源的断除而发生的，显示出在已被消除的束缚中，潜伏的根源的细微部分也不会存在，因此说“束缚被克服，潜伏的根源消失”。
这个差别是通过这个禅定所获得的，逐渐获得的这个束缚的消除是这个禅定的差别的意思。
“通过什么”是通过这个。逐渐是逐步的。被熟悉的是被熟悉的。这里的意思是概括的——如佛陀所教导的安那般那念，正是通过长久的了解等逐步被熟悉并很好地修习，然后完全充满十六种对象的完全充满，完全充满的僧人以智慧的光辉照耀自己的五蕴等世界。如何呢？如同月亮般完全解脱的月亮照耀，解脱了障碍的月亮如同星王般显现。“如同完全解脱的月亮”这个词的解释中提到大地等，因此在这里应理解为省略了前面的词。


Idhāti kakacūpamāya. Assāti yogino. Idhāti vā imasmiṃ ṭhāne. Assāti upamābhūtassa kakacassa. Āgatagatavasena yathā tassa purisassa amanasikāro, evaṃ assāsapassāsānaṃ āgatagatavasena amanasikāramattameva ānayanappayojanaṃ. Na cirenevāti idaṃ katādhikāraṃ sandhāya vuttaṃ. Nimittanti paṭibhāganimittaṃ. Avasesajjhānaṅgapaṭimaṇḍitāti vitakkādiavasesajjhānaṅgapaṭimaṇḍitāti vadanti, vicārādīti pana vattabbaṃ nippariyāyena vitakkassa appanābhāvato. So hi pāḷiyaṃ ‘‘appanā byappanā’’ti niddiṭṭho, taṃsampayogato vā yasmā jhānaṃ appanāti aṭṭhakathāvohāro, jhānaṅgesu ca samādhi padhānaṃ, tasmā taṃ appanāti dassento ‘‘avasesajjhānaṅgapaṭimaṇḍitā appanāsaṅkhātā ṭhapanā ca sampajjatī’’ti āha. Kassaci pana gaṇanāvaseneva manasikārakālato pabhutīti ettha ‘‘anukkamato…pe… pattaṃ viya hotī’’ti ettakova gantho parihīno, purāṇapotthakesu pana katthaci so gantho likhitoyeva tiṭṭhati.

Sāraddhakāyassa kassaci puggalassa. Onamati vatthikādipalambanena. Vikūjatīti saddaṃ karoti. Valiṃ gaṇhātīti. Tattha tattha valinaṃ hoti. Kasmā? Yasmā sāraddhakāyo garuko hotīti. Kāyadarathavūpasamena saddhiṃ sijjhamāno oḷārikaassāsapassāsanirodho byatirekamukhena tassa sādhanaṃ viya vutto. Oḷārikaassāsapassāsanirodhavasenāti anvayavasena tadatthassa sādhanaṃ. Kāyadarathe vūpasanteti cittajarūpānaṃ lahumudukammaññabhāvena yo sesatisantatirūpānampi lahuādibhāvo, so idha kāyassa lahubhāvoti adhippeto. Svāyaṃ yasmā cittassa lahuādibhāvena vinā natthi, tasmā vuttaṃ ‘‘kāyopi cittampi lahukaṃ hotī’’ti.

Oḷārike assāsapassāse niruddhetiādi heṭṭhā vuttanayamhi vicetabbākārappattassa kāyasaṅkhārassa vicayanavidhiṃ dassetuṃ ānītaṃ.

Uparūparivibhūtānīti bhāvanābalena uddhaṃ uddhaṃ pākaṭāni honti. Desatoti pakatiyā phusanadesato, pubbe attano phusanavasena upadhāritaṭṭhānato.


以下是巴利文的完整直译：
这里是通过锯的比喻。是指修行者。这里是指在这个地方。是指作为比喻的锯。根据来去的情况，如同那个人不注意锯齿一样，呼吸的来去之间仅仅是带来不注意的目的。不是很久以前，这里是指已做的事情。象征是指反应的象征。被称为剩余的禅定部分，是指思维等剩余的禅定部分，然而应该说的是，因思维的存在而没有被专注的情况。因此在巴利文中提到“专注和不专注”，正因为与此相关，注释中提到禅定是专注，因此为了显示它的专注性，才说“剩余的禅定部分是专注的状态”。然而在某些情况下，因计数的缘故，从心的注意时间开始，这里有“逐渐……就像获得一样”的说法，这样的文句在古老的经典中某处仍然存在。
对于某个有力量的个人。因物体的阻碍而放下。发出声音。抓住力量。在那里到处都有力量。为什么？因为有力量的身体是沉重的。与身体的安宁相结合，沉重的呼吸和喘息的停止被称为特别的修习。因沉重的呼吸和喘息的停止而产生的，因此是指与此相关的修习。身体的安宁是指因心和身体的轻柔而产生的状态，其他的安宁也具备轻柔的特性，因此这里意指身体的轻柔。由于心的轻柔性是根本的，因此说“身体和心都是轻柔的”。
在粗重的呼吸和喘息停止时，以下所说的内容是为了显示身体的构成的观察方法而被引入。
随着修习的力量，逐渐显现出清晰的状态。根据自然的状态，从以前自身的接触的地方。


‘‘Kattha natthī’’ti ṭhānavasena ‘‘kassa natthī’’ti puggalavasena ca vīmaṃsiyamānamatthaṃ ekajjhaṃ katvā vibhāvetuṃ ‘‘antomātukucchiya’’ntiādi vuttaṃ. Tattha ‘‘yathā udake nimuggassa niruddhokāsatāya assāsapassāsā na pavattanti, evaṃ antomātukucchiyaṃ. Yathā matānaṃ samuṭṭhāpakacittābhāvato, evaṃ asaññībhūtānaṃ mucchāparetānaṃ asaññīsu vā jātānaṃ, tathā nirodhasamāpannāna’’nti ācariyadhammapālattherena vuttaṃ. Mahāgaṇṭhipade pana ‘‘mucchāparetānaṃ cittappavattiyā dubbalabhāvato’’ti kāraṇaṃ vuttaṃ. Catutthajjhānasamāpannānaṃ dhammatāvaseneva nesaṃ anuppajjanaṃ, tathā rūpārūpabhavasamaṅgīnaṃ. Keci pana ‘‘anupubbato sukhumabhāvappattiyā catutthajjhānasamāpannassa, rūpabhave rūpānaṃ bhavaṅgassa ca sukhumabhāvato rūpabhavasamaṅgīnaṃ natthī’’ti kāraṇaṃ vadanti. Atthiyeva te assāsapassāsā pārisesatoti adhippāyo yathāvuttasattaṭṭhānavinimuttassa assāsapassāsānaṃ anuppajjanaṭṭhānassa abhāvato. Pakatiphuṭṭhavasenāti pakatiyā phusanaṭṭhānavasena. Nimittaṃ ṭhapetabbanti satiyā tattha sukhappavattanatthaṃ thirataraṃ saññāṇaṃ pavattetabbaṃ. Thirasaññāpadaṭṭhānā hi sati. Imamevāti imaṃ eva anupaṭṭhahantassa kāyasaṅkhārassa kaṇṭakuṭṭhāpanañāyena upaṭṭhāpanavidhimeva. Atthavasanti hetuṃ. Attho hi phalaṃ. So yassa vasena pavattati, so atthavasoti. Muṭṭhassatissāti vinaṭṭhassatissa. Asampajānassāti sampajaññavirahitassa, bhāventassa anukkamena anupaṭṭhahante assāsapassāse vīmaṃsitvā ‘‘ime te’’ti upadhāretuṃ sammadeva jānituñca samatthāhi satipaññāhi virahitassāti adhippāyo. Ito aññaṃ kammaṭṭhānaṃ. Garukanti bhāriyaṃ. Sā cassa garukatā bhāvanāya sudukkarabhāvenāti āha ‘‘garukabhāvana’’nti.

Uparūpari santasukhumabhāvāpattito ‘‘balavatī suvisadā sūrā ca sati paññā ca icchitabbā’’ti vatvā sukhumassa nāma atthassa sādhanenapi sukhumeneva bhavitabbanti dassetuṃ ‘‘yathā hī’’tiādi vuttaṃ. Idāni anupaṭṭhahantānaṃ assāsapassāsānaṃ pariyesanupāyaṃ dassento ‘‘tāhi ca panā’’tiādimāha. Tattha anupadanti padānupadaṃ. Caritvāti gocaraṃ gahetvā. Tasmiṃyeva ṭhāneti upanibandhananimittasaññite ṭhāne. Yojetvāti manasikārena yojetvā. ‘‘Satirasmiyā bandhitvā’’ti vā vuttamevatthamāha ‘‘tasmiṃyeva ṭhāne yojetvā’’ti. Na hi upameyye bandhanayojanaṭṭhānāni visuṃ labbhanti. Nimittanti uggahanimittaṃ paṭibhāganimittaṃ vā. Ubhayampi hi idha ekajjhaṃ vuttaṃ. Tathā hi tūlapicuādi upamattayaṃ uggahe yujjati, sesaṃ ubhayattha. Ekacceti eke ācariyā.

Tārakarūpaṃ viyāti tārakāya pabhārūpaṃ viya. Maṇiguḷikādiupamā paṭibhāge vaṭṭanti. Kathaṃ panetaṃ ekaṃyeva kammaṭṭhānaṃ anekākārato upaṭṭhātīti āha ‘‘tañca paneta’’ntiādi. Suttantanti ekaṃ suttaṃ. Paguṇappavattibhāvena avicchedaṃ mahāvisayatañca sandhāyāha ‘‘mahatī pabbateyyā nadī viyā’’ti. Tattha byañjanasampattiyā samantabhaddakaṃ suttaṃ sabbabhāgamanoharā sabbapāliphullā vanaghaṭā viyāti āha ‘‘ekā vanarāji viyā’’ti. Tenāha bhagavā ‘‘vanappagumbe yatha phussitagge’’ti (khu. pā. 

以下是巴利文的完整直译：
“在这里没有”，是指根据位置“谁没有”，是为了进行思考而合并在一起的，故而说“内胎”。在那里“就像在水中沉没的情况下，呼吸和喘息不会发生，内胎也是如此。由于未被意识的心的存在，因此无意识的人，或因无意识而生的人，正如已进入灭尽的状态”，这是由阿恰里亚·达哈玛帕拉长老所说。至于大聚落，因无意识的心的活动而显得微弱。第四禅的特性是它们的无生现象，正如色和无色的存在。有人说“由于逐渐达到细微的状态，第四禅的特性，色的存在与色的生相结合，因此没有”。确实，这些呼吸和喘息的存在是为了显示在无生的状态下，呼吸和喘息的不存在。根据自然的接触，是指根据自然的接触的状态。应确立象征，因此在那里的幸福存在中，应该更坚定地引导意识。因为在坚定的意识基础上存在。正是这个，指的是在不被维护的身体构成的情况下，设定的维护方式。因果关系是存在的。因为因是果。由此可见，因果关系是存在的。被迷失的是被毁灭的。无意识的是缺乏觉知的，因而在逐渐修习时，不被维护的呼吸和喘息经过思考“这是你们”的方式，适当地保持并知道是可能的，缺乏正念和智慧的。除此之外，另有一种修习。沉重的，意指沉重。其沉重性因修习的困难而被称为“沉重的修习”。
通过逐渐达到细微的状态，显示出“强大、清晰的、聪明的，应该是有智慧的”。因此，细微的事物应通过细微的修习而成就。现在，为了显示不被维护的呼吸和喘息的寻求方法，便说“因此”。
在此，逐步是指逐步的。行走是指抓住目标。在同一个地方，指的是在意识的象征的地方。通过思维来思考“在这个地方思考”。确实，不同的比喻不容易找到。象征是指提取的象征或反应的象征。这里两者是合并在一起的。确实，像秤杆等比喻是适合的，其余的在两者之间。个别是指一些老师。
如同星星的样子，像星星的光辉。宝石等的比喻在部分中存在。如何才能使这成为同一个修习，因多种形式而存在，故而说“而且这也是如此”。“经文”是指一部经文。因其显现的性质而无间断，指的是大范围的事物，因此说“像伟大的河流一样”。在那里，因声韵的美丽而引导的经文，所有部分都吸引人，所有的保护花朵如同森林的美丽，因此说“如同一片森林”。因此，佛陀说“如同在森林中触碰的顶端”。

6.13; su. ni. 236) nānānusandhiyaṃ nānāpeyyālaṃ vividhanayanipuṇaṃ bahuvidhakammaṭṭhānamukhaṃ suttantaṃ atthikehi sakkaccaṃ samupapajjitabbanti āha – ‘‘sītacchāyo…pe… rukkhoviyā’’ti. Saññānānatāyāti nimittupaṭṭhānato pubbe pavattasaññānaṃ nānāvidhabhāvato. Saññajanti bhāvanāsaññājanitaṃ bhāvanāsaññāya sañjānanamattaṃ. Na hi asabhāvassa kutoci samuṭṭhānaṃ atthi. Tenāha – ‘‘nānato upaṭṭhātī’’ti, upaṭṭhānākāramattanti vuttaṃ hoti.

Ime tayo dhammāti assāso passāso nimittanti ime tayo dhammā. Natthīti kammaṭṭhānavasena manasikātabbabhāvena natthi na upalabbhati. Na upacāranti upacārampi na pāpuṇāti, pageva appananti adhippāyo. Yassa panāti vijjamānapakkho vuttanayānusāreneva veditabbo.

Idāni vuttasseva atthassa samatthanatthaṃ kakacūpamāyaṃ āgatā ‘‘nimitta’’ntiādikā gāthā paccānītā. Nimitteti yathāvutte paṭibhāganimitte. Evaṃ hotīti bhāvanamanuyuttassa evaṃ hoti, tasmā ‘‘punappunaṃ evaṃ manasi karohī’’ti vattabbo. Vosānaṃ āpajjeyyāti ‘‘nimittaṃ nāma dukkaraṃ uppādetuṃ, tayidaṃ laddhaṃ, handāhaṃ dāni yadā vā tadā vā visesaṃ nibbattessāmī’’ti saṅkocaṃ āpajjeyya. Visīdeyyāti ‘‘ettakaṃ kālaṃ bhāvanamanuyuttassa nimittampi na uppannaṃ, abhabbo maññe visesassā’’ti visādaṃ āpajjeyya. ‘‘Imāya paṭipadāya jarāmaraṇato muccissāmīti paṭipannassa nimitta’’nti vutte kathaṃ saṅkocāpatti, bhiyyoso mattāya ussāhameva kareyyāti ‘‘nimittamidaṃ…pe… vattabbo’’ti majjhimabhāṇakā āhu. Evanti vuttappakārena paṭibhāganimitteyeva bhāvanācittassa ṭhapanena. Ito pabhutīti ito paṭibhāganimittuppattito paṭṭhāya. Pubbe yaṃ vuttaṃ ‘‘anubandhanāya phusanāya ṭhapanāya ca manasi karotī’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
6.13; su. ni. 236) 在不同的条件下，不同的观察，丰富的眼力，众多的修习方法，正如经文所说，必须认真地接受。正如“凉爽的阴影……就像树木一样”。是指通过象征的设立，之前发生的意识的多种状态。意识是通过修习所生的意识，意识的只是意识的认知。因为没有不自然的东西，在任何地方都没有产生。因此说“因不同的原因而设立”，是指设立的方式。
这三种法是指安慰、呼吸、象征。这三种法是没有的，因修习的状态，必须被关注，无法获得。也不能达到近处，正如意图的专注。至于“那个人”，是指通过存在的方面而被理解的。
现在，为了阐明所说的意义，引用了通过锯的比喻而来的“象征”等的诗句。象征是指如前所述的反应的象征。如此这般，因修习而如此，因此应说“你要反复如此思维”。应当达到安宁，意指“象征是难以产生的，这已经获得了，我现在要在何时何地产生特别的状态”。应感到悲伤，意指“经过这么长的时间，因修习而象征未能产生，我认为无法产生特别的状态”。“通过这种修行，我将从衰老和死亡中解脱”，在说到这一点时，如何能感到困扰，应该更加努力，便说“应当如此……”。如前所述，通过反应的象征而设立的修习心。自此之后，指的是从反应的象征的获得开始。之前所说的“为了连接触碰而设立思维”。

2.ānāpānassatisamādhikathā), tattha anubandhanaṃ phusanañca vissajjetvā ṭhapanāvaseneva bhāvetabbanti āha ‘‘ṭhapanāvasena bhāvanā hotī’’ti.

Porāṇehi vuttovāyamatthoti dassento ‘‘nimitte’’ti gāthamāha. Tattha nimitteti paṭibhāganimitte. Ṭhapayaṃ cittanti bhāvanācittaṃ ṭhapento, ṭhapanāvasena manasikarontoti attho. Nānākāranti ‘‘cattāro vaṇṇā’’ti evaṃ vuttaṃ nānākāraṃ. Ākārasāmaññavasena hetaṃ ekavacanaṃ. Vibhāvayanti vibhāvento antaradhāpento. Nimittuppattito paṭṭhāya hi te ākārā amanasikārato antarahitā viya honti. Assāsapassāseti assāsapassāse yo nānākāro, taṃ vibhāvayaṃ, assāsapassāsasambhūte vā nimitte. Sakaṃ cittaṃ nibandhatīti tāya eva ṭhapanāya attano cittaṃ upanibandhati, appetīti attho. Keci pana ‘‘vibhāvayanti vibhāvento, viditaṃ pākaṭaṃ karonto’’ti atthaṃ vadanti, taṃ pubbabhāgavasena yujjeyya. Ayañhettha attho – dhitisampannattā dhīro yogī assāsapassāse nānākāraṃ vibhāvento nānākārato te pajānanto vidite pākaṭe karonto nānākāraṃ vā oḷārikoḷārike passambhento vūpasamento tattha yaṃ laddhaṃ nimittaṃ, tasmiṃ cittaṃ ṭhapento anukkamena sakaṃ cittaṃ nibandhati appetīti.

Yadā saddhādīni indriyāni suvisadāni tikkhāni pavattanti, tadā assaddhiyādīnaṃ dūrībhāvena sātisayaṃ thāmappattehi sattahi balehi laddhupatthambhāni vitakkādīni kāmāvacarāneva jhānaṅgāni bahūni hutvā pātubhavanti. Tato eva tesaṃ ujuvipaccanīkabhūtā kāmacchandādayo saddhiṃ tadekaṭṭhehi pāpadhammehi vidūrī bhavanti paṭibhāganimittuppattiyā saddhiṃ, taṃ ārabbha upacārajjhānaṃ uppajjati. Tena vuttaṃ ‘‘nimittupaṭṭhānato pabhuti nīvaraṇāni vikkhambhitāneva hontī’’tiādi. Tattha sannisinnāvāti sammadeva nisīdiṃsu eva, upasantāyevāti attho. Vikkhambhitāneva sannisinnāvāti avadhāraṇena pana tadatthaṃ ussāho kātabboti dasseti. Dvīhākārehīti jhānadhammānaṃ paṭipakkhadūrībhāvo thirabhāvappatti cāti imehi dvīhi kāraṇehi. Idāni tāni kāraṇāni avatthāmukhena dassetuṃ ‘‘upacārabhūmiyaṃ vā’’tiādi vuttaṃ. Tattha upacārabhūmiyanti upacārāvatthāyaṃ. Yadipi hi tadā jhānaṅgāni paṭutarāni mahaggatabhāvappattāni nuppajjanti, tesaṃ pana paṭipakkhadhammānaṃ vikkhambhanena cittaṃ samādhiyati. Tenāha ‘‘nīvaraṇappahānenā’’ti. Paṭilābhabhūmiyanti jhānassa adhigamāvatthāyaṃ. Tadā hi appanāppattānaṃ jhānadhammānaṃ uppattiyā cittaṃ samādhiyati. Tenāha ‘‘aṅgapātubhāvenā’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
2.（ānāpānassatisamādhikathā），在这里，放下触碰与连接，因而应通过设立而修习，故而说“通过设立而修习”。
为了说明古老所说的“努力的目的”，便说“象征”。在那里，象征是指反应的象征。设定心的修习，意指通过设立而关注。多种形式是指“四种颜色”，如是说的多种形式。因形式的共同性，这里是单数。指的是通过分开而消失。因象征的获得而开始，它们的形式如同因心的不注意而消失。呼吸和喘息的状态是多种形式的，故而应分开，呼吸和喘息的产生或象征。自己的心被拘束，意指通过那种设立而将自己的心束缚，意为“想要的”。有人说“分开是分开，显现为已知的”，这在前文的上下文中是合理的。这里的意思是：由于有坚定的智慧，聪明的修行者在呼吸和喘息中分开多种形式，因而从多种形式中理解，显现为已知的，分开粗重细微的，安静下来，在那里所获得的象征，设定心而逐渐束缚自己的心，意为“想要的”。
当信、等感官非常清晰、敏锐地运作时，便会因不信等的远离，而通过七种力量获得的思维等，成为众多的欲界禅定的组成部分而显现。由此，欲界的贪欲等与那些相对立的恶法在同一处远离，因象征的获得而产生随之而来的近处禅定。因此说“因象征的获得而起，障碍就会被消除”。在那里，坐着的意思是确实坐下，意指安静地坐着。被消除的意思是通过专注而显现的，然而为此应当努力。两种原因是指禅定法的反面、远离的坚定性。现在，为了显示这些原因，便说“在近处的修习中”。在那里，近处的修习是指在修习的状态中。即使在那时，禅定的组成部分很少，因其显现的性质而未能产生，但通过相对的法则的消除，心会得以安定。因此说“通过放下障碍”。获得的状态是指在禅定的获得的状态中。在那时，未能获得的禅定法的出现，心会得以安定。因此说“因组成部分的显现”。


Upacāre aṅgāni na thāmajātāni honti aṅgānaṃ athāmajātattā. Yathā nāma daharo kumārako ukkhipitvā ṭhapiyamāno punappunaṃ bhūmiyaṃ patati, evameva upacāre uppanne cittaṃ kālena nimittaṃ ārammaṇaṃ karoti, kālena bhavaṅgaṃ otarati. Tena vuttaṃ ‘‘upacārasamādhi kusalavīthiyaṃ javitvā bhavaṅgaṃ otaratī’’ti. Appanāyaṃ pana aṅgāni thāmajātāni honti tesaṃ thāmajātattā. Yathā nāma balavā puriso āsanā vuṭṭhāya divasampi tiṭṭheyya, evameva appanāsamādhimhi uppanne cittaṃ sakiṃ bhavaṅgavāraṃ chinditvā kevalampi rattiṃ kevalampi divasaṃ tiṭṭhati, kusalajavanapaṭipāṭivaseneva pavattati. Tenāha – ‘‘appanāsamādhi…pe… na bhavaṅgaṃ otaratī’’ti. Vaṇṇatoti picupiṇḍatārakarūpādīsu viya upaṭṭhitavaṇṇato. Lakkhaṇatoti kharabhāvādisabhāvato aniccādisabhāvato vā. Rakkhitabbaṃ taṃ nimittanti sambandho.

Laddhaparihānīti laddhaupacārajjhānaparihāni. Nimitte avinassante tadārammaṇaṃ jhānaṃ aparihīnameva hoti, nimitte pana ārakkhābhāvena vinaṭṭhe laddhaṃ laddhaṃ jhānampi vinassati tadāyattavuttito. Tenāha ‘‘ārakkhamhī’’tiādi.

Idāni tatrāyaṃ rakkhaṇūpāyotiādinā –

‘‘Āvāso gocaro bhassaṃ, puggalo bhojanaṃ utu;

Iriyāpathoti sattete, asappāye vivajjaye.

‘‘Sappāye satta sevetha, evañhi paṭipajjato;

Na cireneva kālena, hoti kassaci appanā’’ti. (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
在近处的状态中，组成部分并非固有的，因其组成部分的固有性。正如一个年轻的小孩被举起后再放下，反复地落在地面上，近处的心在此出现时，随着时间的推移，象征成为对象，随着时间的推移，生起的心流入生存的状态。因此说“近处的禅定在善法的道路上迅速流入生存的状态”。而在专注的状态中，组成部分则是固有的，因其固有性。正如一个强壮的人从坐位上站起，甚至在白天也能站立，专注的禅定中出现的心，能够切断生存的流转，能够整夜整天站立，因善法的流转而运作。因此说“专注的禅定……并不流入生存的状态”。色彩是指如同细小的星星等的存在的色彩。特征是指粗糙的状态等的特性，或无常等的特性。象征应当被保护。
获得的衰退是指获得的近处禅定的衰退。当象征未消失时，作为对象的禅定是不会衰退的，但当象征因缺乏保护而消失时，所获得的禅定也会消失，因此说“因保护而……”。
现在这里是保护的方法：
“住所是目标，个人是食物和滋养；
行走的道路是众生，应避免不善的事物。
“善的事物应当被众生所追随，因而如是修习；
不久之后，便会有某人获得专注。”（《清净道论》）

1.59) –

Evaṃ vuttaṃ rakkhaṇavidhiṃ saṅkhepato vibhāveti. Tatrāyaṃ vitthāro – yasmiṃ āvāse vasantassa anuppannaṃ vā nimittaṃ nuppajjati, uppannaṃ vā vinassati, anupaṭṭhitā ca sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṃ na samādhiyati, ayaṃ asappāyo. Yattha nimittaṃ uppajjati ceva thāvarañca hoti, sati upaṭṭhāti, cittaṃ samādhiyati, ayaṃ sappāyo. Tasmā yasmiṃ vihāre bahū āvāsā honti, tattha ekamekasmiṃ tīṇi tīṇi divasāni vasitvā yatthassa cittaṃ ekaggaṃ hoti, tattha vasitabbaṃ.

Gocaragāmo pana yo senāsanato uttarena vā dakkhiṇena vā nātidūre diyaḍḍhakosabbhantare hoti sulabhasampannabhikkho, so sappāyo, viparīto asappāyo.

Bhassanti dvattiṃsatiracchānakathāpariyāpannaṃ asappāyaṃ. Tañhissa nimittantaradhānāya saṃvattati. Dasakathāvatthunissitaṃ sappāyaṃ, tampimattāya bhāsitabbaṃ.

Puggalopi atiracchānakathiko sīlādiguṇasampanno, yaṃ nissāya asamāhitaṃ vā cittaṃ samādhiyati, samāhitaṃ vā cittaṃ thirataraṃ hoti, evarūpo sappāyo. Kāyadaḷhībahulo pana tiracchānakathiko asappāyo. So hi taṃ kaddamodakamiva acchaṃ udakaṃ malīnameva karoti, tādisañca āgamma koṭapabbatavāsīdaharasseva samāpatti vinassati, pageva nimittaṃ.

Bhojanaṃ pana kassaci madhuraṃ, kassaci ambilaṃ sappāyaṃ hoti. Utupi kassaci sīto, kassaci uṇho sappāyo hoti. Tasmā yaṃ bhojanaṃ vā utuṃ vā sevantassa phāsu hoti, asamāhitaṃ vā cittaṃ samādhiyati, samāhitaṃ vā thirataraṃ hoti. Taṃ bhojanaṃ, so ca utu sappāyo. Itaraṃ bhojanaṃ, itaro ca utu asappāyo.

Iriyāpathesupi kassaci caṅkamo sappāyo hoti, kassaci sayanaṭṭhānanisajjānaṃ aññataro. Tasmā taṃ āvāsaṃ viya tīṇi divasāni upaparikkhitvā yasmiṃ iriyāpathe asamāhitaṃ cittaṃ samādhiyati, samāhitaṃ vā thirataraṃ hoti, so sappāyo, itaro asappāyoti veditabbo. Iti imaṃ sattavidhaṃ asappāyaṃ vajjetvā sappāyaṃ sevitabbaṃ. Evaṃ paṭipannassa hi nimittāsevanabahulassa na cireneva kālena hoti kassaci appanā.

Yassa pana evampi paṭipajjato na hoti, tena dasavidhaṃ appanākosallaṃ sampādetabbanti dassetuṃ ‘‘vatthuvisadakiriyā’’tiādimāha. Tattha (dī. ni. aṭṭha. 2.385; ma. ni. aṭṭha. 1.118; saṃ. ni. aṭṭha. 3.5.232; a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
1.59) –
如是所说，保护的方法简要地阐明。这里是详细内容——在某个住所中，若未出现的象征不出现，已出现的象征则消失，若无持续的觉知则无法保持，心若不专注则无法安定，这就是不善的状态。若象征出现且稳定，觉知保持，心安定，这就是善的状态。因此，在某个修行处，如果有许多住所，那么在那里住三天，心能够集中于一个地方，便应当在那里居住。
而在目标村庄中，若离营地不远，向北或向南，距离适中，且有充足的供养的比丘，这样的地方是善的，相反则是不善的。
关于三十种杂谈的内容是不善的。这是因为象征的消失。十种内容所依的状态是善的，至于仅此而已，应当如此说。
个人若具备多种善德，心若不专注则无法安定，若心专注则更为坚定，这样的状态是善的。而若有许多杂谈的内容则是不善的。因为他就像清水与污水混合，结果便是污浊，类似于在山崖的边缘，因而安定的状态会消失，象征也是如此。
饮食方面，有时对某人而言是甜的，有时对某人而言是酸的，这样的饮食是善的。气候方面，有时对某人而言是凉的，有时对某人而言是热的，这样的气候是善的。因此，对于饮食或气候，若对所服务的人是愉快的，心若不专注则无法安定，若心专注则更为坚定。这样的饮食与气候是善的，而其他的饮食与气候则是不善的。
在行走的过程中，有时的动作是善的，有时的卧处是善的。因此，若在某个住所中，经过三天的仔细观察，若在行走的过程中心不专注则无法安定，若心专注则更为坚定，这样的状态是善的，而其他的则是不善的，须如此理解。由此可知，这七种不善的状态应当被避免，而善的状态应当被修习。如此修习的人，因多次接触象征，不久之后便会有某人获得专注。
若在这样修习的人中，未能获得专注，便应当说明十种专注的技巧应当被培养，故而说“事物的明确行为”等等。

1.418) vitthuvisadakiriyā nāma ajjhattikabāhirānaṃ vatthūnaṃ visadabhāvakaraṇaṃ. Yadā hissa kesanakhalomāni dīghāni honti, sarīraṃ vā sedamalaggahitaṃ, tadā ajjhattikaṃ vatthu avisadaṃ hoti aparisuddhaṃ. Yadā panassa cīvaraṃ jiṇṇaṃ kiliṭṭhaṃ duggandhaṃ hoti, senāsanaṃ vā uklāpaṃ, tadā bāhiraṃ vatthu avisadaṃ hoti aparisuddhaṃ. Ajjhattikabāhire hi vatthumhi avisade uppannesu cittacetasikesu ñāṇampi aparisuddhaṃ hoti aparisuddhāni dīpakapallikavaṭṭitelāni nissāya uppannadīpasikhāya obhāso viya. Aparisuddhena ca ñāṇena saṅkhāre sammasato saṅkhārāpi avibhūtā honti, kammaṭṭhānamanuyuñjato kammaṭṭhānampi vuddhiṃ viruḷhiṃ vepullaṃ na gacchati. Visade pana ajjhattikabāhire vatthumhi uppannesu cittacetasikesu ñāṇampi visadaṃ hoti parisuddhāni dīpakapallikavaṭṭitelāni nissāya uppannadīpasikhāya obhāso viya. Parisuddhena ca ñāṇena saṅkhāre sammasato saṅkhārāpi vibhūtāhonti, kammaṭṭhānamanuyuñjato kammaṭṭhānampi vuddhiṃ viruḷhiṃ vepullaṃ gacchati.

Indriyasamattapaṭipādanatā nāma saddhādīnaṃ indriyānaṃ samabhāvakaraṇaṃ. Sace hissa saddhindriyaṃ balavaṃ hoti, itarāni mandāni, tato vīriyindriyaṃ paggahakiccaṃ, satindriyaṃ upaṭṭhānakiccaṃ, samādhindriyaṃ avikkhepakiccaṃ, paññindriyaṃ dassanakiccaṃ kātuṃ na sakkoti. Tasmā taṃ dhammasabhāvapaccavekkhaṇena vā yathā vā manasikaroto balavaṃ jātaṃ, tathā amanasikārena hāpetabbaṃ. Vakkalittheravatthu cettha nidassanaṃ. Sace pana vīriyindriyaṃ balavaṃ hoti, atha neva saddhindriyaṃ adhimokkhakiccaṃ kātuṃ sakkoti, na itarāni itarakiccabhedaṃ. Tasmā taṃ passaddhādibhāvanāya hāpetabbaṃ. Tatrāpi soṇattheravatthu dassetabbaṃ. Evaṃ sesesupi ekassa balavabhāve sati itaresaṃ attano kiccesu asamatthatā veditabbā.

Visesato panettha saddhāpaññānaṃ samādhivīriyānañca samataṃ pasaṃsanti. Balavasaddho hi mandapañño mudhappasanno hoti, avatthusmiṃ pasīdati. Balavapañño mandasaddho kerāṭikapakkhaṃ bhajati, bhesajjasamuṭṭhito viya rogo atekiccho hoti. Ubhinnaṃ samatāya vatthusmiṃyeva pasīdati. Balavasamādhiṃ pana mandavīriyaṃ samādhissa kosajjapakkhattā kosajjaṃ abhibhavati, balavavīriyaṃ mandasamādhiṃvīriyassa uddhaccapakkhattā uddhaccaṃ abhibhavati. Samādhi pana vīriyena saṃyojito kosajje patituṃ na labhati, vīriyaṃ samādhinā saṃyojitaṃ uddhacce patituṃ na labhati. Tasmā tadubhayaṃ samaṃ kātabbaṃ. Ubhayasamatāya hi appanā hoti. Apica samādhikammikassa balavatīpi saddhā vaṭṭati. Evañhi saddahanto okappento appanaṃ pāpuṇissati, samādhipaññāsu pana samādhikammikassa ekaggatā balavatī vaṭṭati. Evañhi so appanaṃ pāpuṇāti, vipassanākammikassa paññā balavatī vaṭṭati . Evañhi so lakkhaṇappaṭivedhaṃ pāpuṇāti, ubhinnaṃ pana samatāyapi appanā hotiyeva. Sati pana sabbattha balavatī vaṭṭati. Sati hi cittaṃ uddhaccapakkhikānaṃ saddhāvīriyapaññānaṃ vasena uddhaccapātato kosajjapakkhena ca samādhinā kosajjapātato rakkhati. Tasmā sā loṇadhūpanaṃ viya sabbabyañjanesu, sabbakammikaamacco viya ca sabbarājakiccesu sabbattha icchitabbā.


1.418) 明确行为的定义是内外事物的清晰化。当他的头发和体毛长得很长，身体被汗水所沾染时，内在的事物便变得不清晰、不纯净。而当他的袈裟破旧、肮脏且散发恶臭，卧处肮脏时，外在的事物便变得不清晰、不纯净。在内外事物中，若不清晰而出现的心识与心的知识也会变得不纯净，因而依赖于不纯净的灯光和火焰而显现的光辉。因不纯净的知识，若对法的观察不当，法也会变得不显现，若在修行的地方不专注，修行的进展也不会增长。而在清晰的内外事物中，若出现的心识与心的知识则会变得清晰，因而依赖于纯净的灯光和火焰而显现的光辉。因纯净的知识，若对法的观察适当，法也会显现，若在修行的地方专注，修行的进展也会增长。
感官的平衡的确立是指信等感官的平衡。如果信的感官强大，而其他的感官则微弱，那么精进的感官就无法承担，觉知的感官无法维持，专注的感官无法保持，智慧的感官无法显现。因此，必须通过法的本质的反省，或通过专注的观察，来消除这种强大的状态。这里引用了法句的例子。如果精进的感官强大，则信的感官无法承担，其他感官也无法各自承担其职责。因此，必须通过安住等的修习来消除这种状态。在这里也应引用善法的例子。如此，在其他方面若有一种强大的状态，其他方面在各自的职责上则应当被理解为不相等。
特别地，这里表扬信和智慧的平衡及专注与精进的平衡。强大的信心往往伴随微弱的智慧，心在不清晰的状态中感到安慰。强大的智慧往往伴随微弱的信心，像是病痛的药物，显得无能为力。两者的平衡在同一事物中感到安慰。强大的专注却伴随微弱的精进，因专注的懈怠而导致懈怠的现象，强大的精进却伴随微弱的专注，因精进的懈怠而导致懈怠的现象。专注与精进若相互连接，懈怠便无法生起，精进与专注若相互连接，懈怠也便无法生起。因此，两者应当保持平衡。因两者的平衡，便会有所获得。此外，专注的修习者也应当具备强大的信心。因信心的坚定，修习者便会获得专注，但在专注与智慧的方面，修习者的专注力则显得强大。如此，修习者便会获得专注，因而智慧也显得强大。如此，修习者便会理解特征的显现，而两者的平衡也会导致获得。至于觉知，则在任何情况下都应当强大。觉知能保护心免于懈怠的现象，因信、精进、智慧的引导，能避免懈怠的现象。因此，觉知应如盐和香料般在所有的事物中被追求，亦应如所有的修行者在所有的职责中被追求。


Nimittakusalatā nāma pathavīkasiṇādikassa cittekaggatānimittassa akatassa karaṇakosallaṃ, katassa bhāvanākosallaṃ, bhāvanāya laddhassa rakkhaṇakosallañca, taṃ idha adhippetaṃ.

Kathaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ niggahetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ niggaṇhāti? Yadāssa accāraddhavīriyatādīhi uddhataṃ cittaṃ hoti, tadā dhammavicayasambojjhaṅgādayo tayo abhāvetvā passaddhisambojjhaṅgādayo bhāveti. Vuttañhetaṃ bhagavatā (saṃ. ni. 5.234) –

‘‘Seyyathāpi, bhikkhave, puriso mahantaṃ aggikkhandhaṃ nibbāpetukāmo assa, so tattha sukkhāni ceva tiṇāni pakkhipeyya, sukkhāni ca gomayāni pakkhipeyya, sukkhāni ca kaṭṭhāni pakkhipeyya, mukhavātañca dadeyya, na ca paṃsukena okireyya, bhabbo nu kho so puriso taṃ mahantaṃ aggikkhandhaṃ nibbāpetunti. No hetaṃ, bhante. Evameva kho, bhikkhave, yasmiṃ samaye uddhataṃ cittaṃ hoti, akālo tasmiṃ samaye dhammavicayasambojjhaṅgassa bhāvanāya. Akālo vīriya…pe… akālo pītisambojjhaṅgassa bhāvanāya. Taṃ kissa hetu? Uddhataṃ, bhikkhave, cittaṃ, taṃ etehi dhammehi duvūpasamayaṃ hoti.

‘‘Yasmiṃ kho, bhikkhave, samaye uddhataṃ cittaṃ hoti, kālo tasmiṃ samaye passaddhisambojjhaṅgassa bhāvanāya. Kālo samādhi…pe… kālo upekkhāsambojjhaṅgassa bhāvanāya. Taṃ kissa hetu? Uddhataṃ, bhikkhave, cittaṃ, taṃ etehi dhammehi suvūpasamayaṃ hoti. Seyyathāpi, bhikkhave, puriso mahantaṃ aggikkhandhaṃ nibbāpetukāmo assa, so tattha allāni ceva tiṇāni pakkhipeyya, allāni ca gomayāni pakkhipeyya, allāni ca kaṭṭhāni pakkhipeyya, udakavātañca dadeyya, paṃsukena ca okireyya, bhabbo nu kho so puriso taṃ mahantaṃ aggikkhandhaṃ nibbāpetunti. Evaṃ, bhante’’ti.

Ettha ca yathāsakaṃ āhāravasena passaddhisambojjhaṅgādīnaṃ bhāvanā veditabbā. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Atthi, bhikkhave, kāyappassaddhi cittappassaddhi, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā passaddhisambojjhaṅgassa uppādāya , uppannassa vā passaddhisambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattati. Tathā atthi, bhikkhave, samathanimittaṃ abyagganimittaṃ, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā samādhisambojjhaṅgassa uppādāya, uppannassa vā samādhisambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattati…pe… tathā atthi, bhikkhave, upekkhāsambojjhaṅgaṭṭhānīyā dhammā, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā upekkhāsambojjhaṅgassa uppādāya, uppannassa vā upekkhāsambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattatī’’ti (saṃ. ni. 

Nimittakusalatā是指对土地、气候等内心集中状态的观察技巧，包括未做的技巧和已做的技巧，以及通过修习所获得的保护技巧，这里是指这些内容。
那么，在什么时刻应当抓住心呢？在什么时刻心能够被抓住？当心因精进等因素而振奋时，此时应当不妨碍地培养安宁的觉醒法等三种觉醒法。正如佛陀所说（《相应部·尼》5.234）：
“就像一个人希望扑灭巨大的火焰，他会在那里扔干草、干牛粪、干木头，并且会给它吹风，但绝不会用泥土覆盖，那么这个人能否扑灭那巨大的火焰呢？不，尊者。正如如此，当心振奋时，此时对法的观察觉醒法的培养是不合时宜的。精进的不合时宜……等……欢喜的觉醒法的培养也是不合时宜的。这是什么原因呢？当心振奋时，这些法将难以平息。
“而在什么时刻心振奋时，此时对安宁的觉醒法的培养是合时宜的。此时的专注……等……此时对平等的觉醒法的培养也是合时宜的。这是什么原因呢？当心振奋时，这些法将容易平息。就像一个人希望扑灭巨大的火焰，他会在那里扔湿草、湿牛粪、湿木头，并且会给它吹风，还会用泥土覆盖，那么这个人能否扑灭那巨大的火焰呢？是的，尊者。”
在这里，应当根据合适的食物来理解安宁的觉醒法等的培养。正如佛陀所说：
“有，尊者，身体的安宁与心灵的安宁，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的安宁觉醒法的生起，或能增进已生起的安宁觉醒法的增长与充实。同样，有，尊者，安定的象征与不动的象征，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的专注觉醒法的生起，或能增进已生起的专注觉醒法的增长与充实……等……同样，有，尊者，平等的觉醒法的所依法，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的平等觉醒法的生起，或能增进已生起的平等觉醒法的增长与充实。”（《相应部·尼》）

5.232).

Tattha yathāssa passaddhiādayo uppannapubbā, taṃ ākāraṃ sallakkhetvā tesaṃ uppādanavasena pavattamanasikārova tīsu padesupi yonisomanasikāro nāma. Samathanimittanti ca samathassevetaṃ adhivacanaṃ, avikkhepaṭṭhena ca tasseva abyagganimittanti.

Apica satta dhammā passaddhisambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – paṇītabhojanasevanatā, utusukhasevanatā, iriyāpathasukhasevanatā, majjhattappayogatā, sāraddhakāyapuggalaparivajjanatā, passaddhakāyapuggalasevanatā, tadadhimuttatāti.

Ekādasa dhammā samādhisambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – vatthuvisadatā, nimittakusalatā, indriyasamattapaṭipādanatā, samaye cittassa niggahaṇatā, samaye cittassa paggahaṇatā, nirassādassa cittassa saddhāsaṃvegavasena sampahaṃsanatā, samappavattassa ajjhupekkhanatā, asamāhitapuggalaparivajjanatā, samāhitapuggalasevanatā, jhānavimokkhapaccavekkhaṇatā, tadadhimuttatāti.

Pañca dhammā upekkhāsambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – sattamajjhattatā, saṅkhāramajjhattatā, sattasaṅkhārakelāyanapuggalaparivajjanatā, sattasaṅkhāramajjhattapuggalasevanatā, tadadhimuttatāti. Iti imehi ākārehi ete dhamme uppādento passaddhisambojjhaṅgādayo bhāveti nāma. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ niggahetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ niggaṇhāti.

Kathañca yasmiṃ samaye cittaṃ paggahetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ paggaṇhāti? Yadāssa atisithilavīriyatādīhi cittaṃ līnaṃ hoti, tadā passaddhisambojjhaṅgādayo tayo abhāvetvā dhammavicayasambojjhaṅgādayo bhāveti. Vuttañhetaṃ bhagavatā (saṃ. ni. 5.234) –

‘‘Seyyathāpi, bhikkhave, puriso parittaṃ aggiṃ ujjāletukāmo assa, so tattha allāni ceva tiṇāni pakkhipeyya…pe… paṃsukena ca okireyya, bhabbo nu kho so puriso taṃ parittaṃ aggiṃ ujjāletunti. No hetaṃ, bhante. Evameva kho, bhikkhave, yasmiṃ samaye līnaṃ cittaṃ hoti. Akālo tasmiṃ samaye passaddhisambojjhaṅgassa bhāvanāya. Akālo samādhi…pe… akālo upekkhāsambojjhaṅgassa bhāvanāya. Taṃ kissa hetu? Līnaṃ, bhikkhave, cittaṃ, taṃ etehi dhammehi dusamuṭṭhāpayaṃ hoti.

‘‘Yasmiñca kho, bhikkhave, samaye līnaṃ cittaṃ hoti, kālo tasmiṃ samaye dhammavicayasambojjhaṅgassa bhāvanāya, kālo vīriya…pe… kālo pītisambojjhaṅgassa bhāvanāya. Taṃ kissa hetu? Līnaṃ, bhikkhave, cittaṃ, taṃ etehi dhammehi susamuṭṭhāpayaṃ hoti. Seyyathāpi, bhikkhave, puriso parittaṃ aggiṃ ujjāletukāmo assa, so tattha sukkhāni ceva tiṇāni pakkhipeyya…pe… na ca paṃsukena okireyya, bhabbo nu kho so puriso taṃ parittaṃ aggiṃ ujjāletunti. Evaṃ, bhante’’ti.

Etthāpi yathāsakaṃ āhāravasena dhammavicayasambojjhaṅgādīnaṃ bhāvanā veditabbā. Vuttañhetaṃ bhagavatā (saṃ. ni. 

5.232)
在这里，正如他所生起的安宁等状态，观察这些状态的性质，便是对它们的产生进行的专注观察，称为“内省的观察”。安宁的象征是安宁的别称，因其不动而称为不动的象征。
此外，有七种法则促进安宁觉醒法的生起——美味饮食的享用、适宜气候的享用、适宜行走的享用、中道的结合、避免粗重的人、接近安宁的人、对这些的思维。
有十一种法则促进专注觉醒法的生起——事物的清晰、观察的技巧、感官的平衡、适时抓住心、适时把握心、对不安的心产生信心的兴奋、对适当的心进行观察、避免不专注的人、接近专注的人、对禅定的解脱进行反思、对这些的思维。
有五种法则促进平等觉醒法的生起——中道的平衡、因缘的平衡、避免七种因缘的人、接近七种因缘的人、对这些的思维。因此，通过这些方式，培养安宁觉醒法等。如此，在什么时刻应当抓住心呢？在什么时刻心能够被抓住？
当他的心因过于松弛的精进等因素而沉没时，此时应当不妨碍地培养安宁的觉醒法等三种觉醒法。正如佛陀所说（《相应部·尼》5.234）：
“就像一个人希望点燃小火，他会在那里扔湿草、干草……等……并且会用泥土覆盖，那么这个人能否点燃那小火呢？不，尊者。正如如此，当心沉没时，此时对安宁的觉醒法的培养是不合时宜的。对专注……等……对平等的觉醒法的培养也是不合时宜的。这是什么原因呢？当心沉没时，这些法将难以激发。
“而在什么时刻心沉没时，此时对法的观察觉醒法的培养是合时宜的，此时的精进……等……此时对欢喜的觉醒法的培养也是合时宜的。这是什么原因呢？当心沉没时，这些法将容易激发。就像一个人希望点燃小火，他会在那里扔干草、干草……等……而不会用泥土覆盖，那么这个人能否点燃那小火呢？是的，尊者。”
在这里，应当根据合适的食物来理解法的观察觉醒法等的培养。正如佛陀所说（《相应部·尼》）。

5.232) –

‘‘Atthi, bhikkhave, kusalākusalā dhammā sāvajjānavajjā dhammā hīnappaṇītā dhammā kaṇhasukkasappaṭibhāgā dhammā, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā dhammavicayasambojjhaṅgassa uppādāya, uppannassa vā dhammavicayasambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattati. Tathā atthi, bhikkhave, ārambhadhātu nikkamadhātu parakkamadhātu, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā vīriyasambojjhaṅgassa uppādāya, uppannassa vā vīriyasambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattati. Tathā atthi, bhikkhave, pītisambojjhaṅgaṭṭhānīyā dhammā, tattha yonisomanasikārabahulīkāro ayamāhāro anuppannassa vā pītisambojjhaṅgassa uppādāya, uppannassa vā pītisambojjhaṅgassa bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṃvattatī’’ti.

Tattha sabhāvasāmaññalakkhaṇappaṭivedhavasena pavattamanasikāro kusalādīsu yonisomanasikāro nāma. Ārambhadhātuādīnaṃ uppādavasena pavattamanasikāro ārambhadhātuādīsu yonisomanasikāro nāma. Tattha ārambhadhātūti paṭhamavīriyaṃ vuccati. Nikkamadhātūti kosajjato nikkhantattā tato balavataraṃ. Parakkamadhātūti paraṃ paraṃ ṭhānaṃ akkamanato tatopi balavataraṃ. Pītisambojjhaṅgaṭṭhānīyā dhammāti pana pītiyā evetaṃ nāmaṃ, tassāpi uppādakamanasikāro yonisomanasikāro nāma.

Apica satta dhammā dhammavicayasambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – paripucchakatā, vatthuvisadakiriyā, indriyasamattapaṭipādanā, duppaññapuggalaparivajjanā, paññavantapuggalasevanā, gambhīrañāṇacariyapaccavekkhaṇā, tadadhimuttatāti.

Ekādasa dhammā vīriyasambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – apāyādibhayapaccavekkhaṇatā, vīriyāyattalokiyalokuttaravisesādhigamānisaṃsadassitā, ‘‘buddhapaccekabuddhamahaāsāvakehi gatamaggo mayā gantabbo, so ca na sakkā kusītena gantu’’nti evaṃ gamanavīthipaccavekkhaṇatā, dāyakānaṃ mahapphalatākaraṇena piṇḍāpacāyanatā, ‘‘vīriyārambhassa vaṇṇavādī me satthā, so ca anatikkamanīyasāsano, amhākañca bahūpakāro, paṭipattiyā ca pūjiyamāno pūjito hoti, na itarathā’’ti evaṃ satthu mahattapaccavekkhaṇatā, ‘‘saddhammasaṅkhātaṃ me mahādāyajjaṃ gahetabbaṃ, tañca na sakkā kusītena gahetu’’nti evaṃ dāyajjamahattapaccavekkhaṇatā, ālokasaññāmanasikārairiyāpathaparivattanaabbhokāsasevanādīhi thinamiddhavinodanatā, kusītapuggalaparivajjanatā, āraddhavīriyapuggalasevanatā, sammappadhānapaccavekkhaṇatā, tadadhimuttatāti.

Ekādasa dhammā pītisambojjhaṅgassa uppādāya saṃvattanti – buddhānussati, dhammasaṅghasīlacāgadevatānussati, upasamānussati, lūkhapuggalaparivajjanatā, siniddhapuggalasevanatā, pasādanīyasuttantapaccavekkhaṇatā, tadadhimuttatāti. Iti imehi ākārehi ete dhamme uppādento dhammavicayasambojjhaṅgādayo bhāveti nāma. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ paggahetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ paggaṇhāti.


5.232)
“有，尊者，善法与恶法，值得与不值得的法，低劣与高尚的法，黑色与白色的法，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的法的观察觉醒法的生起，或能增进已生起的法的观察觉醒法的增长与充实。同样，有，尊者，开始的元素、放弃的元素、精进的元素，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的精进觉醒法的生起，或能增进已生起的精进觉醒法的增长与充实。同样，有，尊者，欢喜觉醒法的所依法，在那里，适当的反思是这个食物的源泉，能促进未生起的欢喜觉醒法的生起，或能增进已生起的欢喜觉醒法的增长与充实。”
在这里，通过本质的普遍特征的观察，进行的专注观察称为善法等的内省观察。开始的元素等的产生所进行的专注观察称为开始的元素等的内省观察。在这里，开始的元素指的是初始的精进。放弃的元素指的是因懈怠而放弃，因而更为强大。精进的元素指的是相互促进，因而也更为强大。欢喜觉醒法的所依法则是欢喜的名称，关于它的产生的专注观察称为内省观察。
此外，有七种法则促进法的观察觉醒法的生起——充分询问、事物的清晰行为、感官的平衡、避免愚蠢的人、接近智慧的人、深入的智慧行为的反思、对这些的思维。
有十一种法则促进精进觉醒法的生起——对堕落等的恐惧的反思、依赖精进的世俗与超世俗的特别成就、如是思考“我应当走向佛、独觉、伟大的圣者所走的道路，而这不可通过懈怠来实现”、因施主的丰厚果报而进行的乞食、如是思考“我老师所说的，精进的修习者是值得尊重的，因而受到崇敬，而其他人则不然”、如是思考“我所应当获得的善法不可通过懈怠来获得”、通过对光明的观察、行走的方式、避免懒惰的人、接近精进的人、对正当努力的反思、对这些的思维。
有十一种法则促进欢喜觉醒法的生起——对佛的思念、对法与僧的戒行的思念、对安宁的思念、避免粗糙的人、接近细腻的人、对美好经典的反思、对这些的思维。因此，通过这些方式，培养法的观察觉醒法等。如此，在什么时刻应当把握心呢？在什么时刻心能够被把握？


Kathaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃsetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃseti? Yadāssa paññāpayogamandatāya vā upasamasukhānadhigamena vā nirassādaṃ cittaṃ hoti, tadā naṃ aṭṭhasaṃvegavatthupaccavekkhaṇena saṃvejeti. Aṭṭha saṃvegavatthūni nāma jātijarābyādhimaraṇāni cattāri, apāyadukkhaṃ pañcamaṃ, atīte vaṭṭamūlakaṃ dukkhaṃ, anāgate vaṭṭamūlakaṃ dukkhaṃ, paccuppanne āhārapariyeṭṭhimūlakaṃ dukkhanti. Buddhadhammasaṅghaguṇānussaraṇena cassa pasādaṃ janeti. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃsetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃseti.

Kathaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhitabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhati? Yadāssa evaṃ paṭipajjato alīnaṃ anuddhataṃ anirassādaṃ ārammaṇe samappavattaṃ samathavīthippaṭipannaṃ cittaṃ hoti, tadā tassa paggahaniggahasampahaṃsanesu abyāpāraṃ āpajjati sārathi viya ca samappavattesu assesu. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhitabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhati.

Asamāhitapuggalaparivajjanā nāma nekkhammapaṭipadaṃ anāruḷhapubbānaṃ anekakiccappasutānaṃ vikkhittahadayānaṃ puggalānaṃ ārakā pariccāgo. Samāhitapuggalasevanā nāma nekkhammapaṭipadaṃ paṭipannānaṃ samādhilābhīnaṃ puggalānaṃ kālena kālaṃ upasaṅkamanaṃ. Tadadhimuttatā nāma samādhimuttatā, samādhigarusamādhininnasamādhipoṇasamādhipabbhāratāti attho. Evametaṃ dasavidhaṃ appanākosallaṃ sampādetabbaṃ. Tenāha – ‘‘imāni dasa appanākosallāni avijahantenā’’ti. Tattha yena vidhinā appanāya kusalo hoti, so dasavidhopi vidhi appanākosallaṃ tannibbattaṃ vā ñāṇaṃ, evametaṃ dasavidhaṃ appanākosallaṃ sampādentassa paṭiladdhanimittasmiṃ appanā uppajjati. Vuttañhetaṃ –

‘‘Evañhi sampādayato, appanākosallaṃ imaṃ;

Paṭiladdhe nimittasmiṃ, appanā sampavattatī’’ti. (visuddhi. 1.67);

Yogo karaṇīyoti appanākosallaṃ sampādentassapi yadi appanā na hoti, tena kammaṭṭhānānuyogaṃ avijahitvā reṇuādīsu madhukarādīnaṃ pavatti ākāraṃ sallakkhetvā līnuddhatabhāvehi mānasaṃ mocetvā vīriyasamataṃ yojentena punappunaṃ yogo kātabbo. Vuttañhetaṃ –

‘‘Evañhi paṭipannassa, sace sā nappavattati;

Tathāpi na jahe yogaṃ, vāyametheva paṇḍito.

‘‘Hitvā hi sammavāyāmaṃ, visesaṃ nāma māṇavo;

Adhigacche parittampi, ṭhānametaṃ na vijjati.

‘‘Cittappavattiākāraṃ, tasmā sallakkhayaṃ budho;

Samataṃ vīriyasseva, yojayetha punappunaṃ.

‘‘Īsakampi layaṃ yantaṃ, paggaṇhetheva mānasaṃ;

Accāraddhaṃ nisedhetvā, samameva pavattaye.

‘‘Reṇumhi uppaladale, sutte nāvāya nāḷiyā;

Yathā madhukarādīnaṃ, pavatti sammavaṇṇitā.

‘‘Līnauddhatabhāvehi, mocayitvāna sabbaso;

Evaṃ nimittābhimukhaṃ, mānasaṃ paṭipādaye’’ti. (visuddhi. 

Kathaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃsetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃseti? Yadāssa paññāpayogamandatāya vā upasamasukhānadhigamena vā nirassādaṃ cittaṃ hoti, tadā naṃ aṭṭhasaṃvegavatthupaccavekkhaṇena saṃvejeti. Aṭṭha saṃvegavatthūni nāma jātijarābyādhimaraṇāni cattāri, apāyadukkhaṃ pañcamaṃ, atīte vaṭṭamūlakaṃ dukkhaṃ, anāgate vaṭṭamūlakaṃ dukkhaṃ, paccuppanne āhārapariyeṭṭhimūlakaṃ dukkhanti. Buddhadhammasaṅghaguṇānussaraṇena cassa pasādaṃ janeti. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃsetabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ sampahaṃseti。
如何在什么时刻应当让心发生欢喜？在什么时刻心能够欢喜？当心因智慧的修习缓慢或因获得安宁的快乐而感到不安时，此时应当通过八种觉醒的主题来激发心的欢喜。八种觉醒的主题是：生、老、病、死，四种，堕落的痛苦为第五，过去的轮回痛苦为第六，未来的轮回痛苦为第七，当前的饮食所引起的痛苦为第八。通过思念佛、法、僧的功德来生起信心。如此，在什么时刻应当让心发生欢喜？在什么时刻心能够欢喜？
Kathaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhitabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhati? Yadāssa evaṃ paṭipajjato alīnaṃ anuddhataṃ anirassādaṃ ārammaṇe samappavattaṃ samathavīthippaṭipannaṃ cittaṃ hoti, tadā tassa paggahaniggahasampahaṃsanesu abyāpāraṃ āpajjati sārathi viya ca samappavattesu assesu. Evaṃ yasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhitabbaṃ, tasmiṃ samaye cittaṃ ajjhupekkhati。
如何在什么时刻应当观察心？在什么时刻心能够被观察？当心在修行时不懈怠、不分心、无不安、对所缘对象的专注、在安定的路径上行进时，此时心在把握和抓住的欢喜中会如同驾驭者般稳定。如此，在什么时刻应当观察心？在什么时刻心能够被观察？
Asamāhitapuggalaparivajjanā nāma nekkhammapaṭipadaṃ anāruḷhapubbānaṃ anekakiccappasutānaṃ vikkhittahadayānaṃ puggalānaṃ ārakā pariccāgo. Samāhitapuggalasevanā nāma nekkhammapaṭipadaṃ paṭipannānaṃ samādhilābhīnaṃ puggalānaṃ kālena kālaṃ upasaṅkamanaṃ. Tadadhimuttatā nāma samādhimuttatā, samādhigarusamādhininnasamādhipoṇasamādhipabbhāratāti attho. Evametaṃ dasavidhaṃ appanākosallaṃ sampādetabbaṃ. Tenāha – ‘‘imāni dasa appanākosallāni avijahantenā’’ti。
避免不专注的人是指那些未能升起出离心、因多种事务而心思分散的人。接近专注的人是指那些修行出离心、获得专注的人，时常靠近他们。关于专注的思维是指专注的智慧，专注的重视、专注的内心状态、专注的沉重程度。因此，这十种专注的技巧应当被培养。正如所说：“这十种专注的技巧应当被无间断地培养。”
Tattha yena vidhinā appanāya kusalo hoti, so dasavidhopi vidhi appanākosallaṃ tannibbattaṃ vā ñāṇaṃ, evametaṃ dasavidhaṃ appanākosallaṃ sampādentassa paṭiladdhanimittasmiṃ appanā uppajjati。
在那时，依照什么方式而使得心能够专注的人，便是通过十种方式而使得专注的技巧得以生起的，正如所说：
“如是，当专注得以实现时，专注的技巧在此生起；在所获得的象征中，专注得以显现。”
Yogo karaṇīyoti appanākosallaṃ sampādentassapi yadi appanā na hoti, tena kammaṭṭhānānuyogaṃ avijahitvā reṇuādīsu madhukarādīnaṃ pavatti ākāraṃ sallakkhetvā līnuddhatabhāvehi mānasaṃ mocetvā vīriyasamataṃ yojentena punappunaṃ yogo kātabbo。
若专注的技巧未能生起，仍应当无间断地修习所应当做的功课，观察如尘土等的情况，思考蜜蜂等的行为，解脱心的沉没，努力保持精进的状态，不断地修习。
Vuttañhetaṃ –
“如是，对于已修行者，若他不生起专注；即使如此，智者也不应放弃修习。
“放弃正当的精进，便没有特别的成就可得；即使获得微小的成就，也不应放弃。
“因此，观察心的状态，故而智者应当保持精进的状态。
“即使微小的沉没，亦应当将其驱除；应当让心保持适当的状态。
“如同在水中，若有水草；如同蜜蜂等的行为，应当如此观察。
“解脱心的沉没，彻底解脱，依此象征而修习。”

1.67);

Yathā hi acheko madhukaro ‘‘asukasmiṃ rukkhe pupphaṃ pupphita’’nti ñatvā tikkhena vegena pakkhando taṃ atikkamitvā paṭinivattento khīṇe reṇumhi sampāpuṇāti, aparo acheko mandena javena pakkhando khīṇeyeva sampāpuṇāti, cheko pana samena javena pakkhando sukhena puppharāsiṃ sampatvā yāvadicchakaṃ reṇuṃ ādāya madhuṃ sampādetvā madhuṃ anubhavati, yathā ca sallakattaantevāsikesu udakathālagate uppalapatte satthakammaṃ sikkhantesu eko acheko vegena satthaṃ pātento uppalapattaṃ dvidhā vā chindati, udake vā paveseti, aparo acheko chijjanapavesanabhayā satthakena phusitumpi na visahati, cheko pana samena payogena tattha satthapadaṃ dassetvā pariyodātasippo hutvā tathārūpesu ṭhānesu kammaṃ katvā lābhaṃ labhati, yathā ca ‘‘yo catubyāmappamāṇaṃ makkaṭakasuttaṃ āharati, so cattāri sahassāni labhatī’’ti raññā vutte eko achekapuriso vegena makkaṭakasuttaṃ ākaḍḍhanto tahiṃ tahiṃ chindatiyeva, aparo acheko chedanabhayā hatthena phusitumpi na visahati, cheko pana koṭito paṭṭhāya samena payogena daṇḍake veṭhetvā āharitvā lābhaṃ labhati, yathā ca acheko niyāmako balavavāte laṅkāraṃ pūrento nāvaṃ videsaṃ pakkhandāpeti, aparo acheko mandavāte laṅkāraṃ oropento nāvaṃ tattheva ṭhapeti, cheko pana mandavāte pūretvā balavavāte aḍḍhalaṅkāraṃ katvā sotthinā icchitaṭṭhānaṃ pāpuṇāti, yathā ca ‘‘yo telena achaḍḍento nāḷiṃ pūreti, so lābhaṃ labhatī’’ti ācariyena antevāsikānaṃ vutte eko acheko lābhaluddho vegena pūrento telaṃ chaḍḍeti, aparo acheko telachaḍḍanabhayā āsiñcitumpi na visahati, cheko pana samena payogena pūretvā lābhaṃ labhati, evameva eko bhikkhu uppanne nimitte ‘‘sīghameva appanaṃ pāpuṇissāmī’’ti gāḷhaṃ vīriyaṃ karoti, tassa cittaṃ accāraddhavīriyattā uddhacce patati, so na sakkoti appanaṃ pāpuṇituṃ. Eko accāraddhavīriyatāya dosaṃ disvā ‘‘kiṃ dāni me appanāyā’’ti vīriyaṃ hāpeti, tassa cittaṃ atilīnavīriyattā kosajje patati, sopi na sakkoti appanaṃ pāpuṇituṃ. Yo pana īsakampi līnaṃ līnabhāvato, uddhataṃ uddhaccato mocetvā samena payogena nimittābhimukhaṃ pavatteti, so appanaṃ pāpuṇāti, tādisena bhavitabbaṃ.


1.67)
正如一只勤奋的蜜蜂，知道“在某棵树上有花盛开”，便以迅猛的速度飞跃而过，转身回去，在消失的花粉中获得了收获；而另一只蜜蜂以缓慢的速度飞行，仅能在消失的花粉中获得收获；但一只蜜蜂以平稳的速度飞行，轻松地到达花丛，直到所欲的花粉，采集蜜汁，享受蜜的滋味。正如在水中，若有水草，正在学习采摘莲花的弟子们，一只蜜蜂以迅猛的速度飞向莲花，分开莲叶，或是潜入水中；而另一只蜜蜂因害怕被切割而不敢触碰，即使触碰也无法忍受。然而，另一只蜜蜂以平稳的方式，展示出采摘的技巧，成为了这种场合的工匠，完成了相应的工作而获得了收益。正如“谁能采集四方的猴子果，便能获得四千的收益”，当国王说这话时，有一只蜜蜂以迅猛的速度采集猴子果，便在各处分开；而另一只蜜蜂因害怕被切割而不敢触碰，即使触碰也无法忍受。然而，另一只蜜蜂从开始以平稳的方式，抓住了猴子果而获得了收益。正如一只蜜蜂在强风中，充满力量地让船只驶向他方；而另一只蜜蜂在微风中，放下船只停在原地；但一只蜜蜂在微风中填满，随后在强风中使船只驶向所愿的地方。正如“谁用油填满管道，便能获得收益”，当老师对弟子们说这时，有一只蜜蜂因贪图收益而迅速填满油，而另一只蜜蜂因害怕油的填充而不敢施加，甚至不敢涂抹。而一只蜜蜂以平稳的方式填满，便获得了收益。
同样，一位修行者在生起的象征面前，便会坚定地努力：“我将迅速获得专注。”但因其心因缺乏努力而沉没，便无法获得专注。另一位因看到努力的过失而想：“我现在该如何获得专注？”于是放弃了努力，因其心因过于懈怠而沉没，也无法获得专注。若有一位心稍微沉没，能将其解放，保持平稳的方式，朝向目标而前进，便能获得专注，这应当如此。


Idāni evaṃ paṭipannassa appanāpavattiṃ dassento ‘‘tassevaṃ anuyuttassā’’tiādimāha. Tattha paṭhamaṃ parikammantiādi aggahitaggahaṇena vuttaṃ, gahitaggahaṇena pana avisesena sabbesaṃ sabbā samaññā. Sabbānipi hi appanāya parikammattā paṭisaṅkhārakattā ‘‘parikammānī’’tipi, yathā gāmādīnaṃ āsannappadeso ‘‘gāmūpacāro gharūpacāro’’ti vuccati, evaṃ appanāya āsannattā samīpacārittā vā ‘‘upacārānī’’tipi, ito pubbe parikammānaṃ upari appanāya ca anulomanato ‘‘anulomānī’’tipi vuccanti. Yañcettha sabbantimaṃ, taṃ parittagottābhibhavanato mahaggatagottabhāvanato ca ‘‘gotrabhū’’tipi vuccati. Gaṃ tāyatīti hi gottaṃ, parittanti pavattamānaṃ abhidhānaṃ buddhiñca ekaṃsikavisayatāya rakkhatīti parittagottaṃ. Yathā hi buddhi ārammaṇabhūtena atthena vinā na vattati, evaṃ abhidhānaṃ abhidheyyabhūtena, tasmā so tāni tāyati rakkhatīti vuccati. Taṃ pana mahaggatānuttaravidhuraṃ kāmataṇhāya gocarabhūtaṃ kāmāvacaradhammānaṃ āveṇikarūpaṃ daṭṭhabbaṃ. Mahaggatagottepi iminā nayena attho veditabbo. Iti evarūpassa parittagottassa abhibhavanato mahaggatagottassa ca bhāvanato uppādanato antimaṃ ‘‘gotrabhū’’tipi vuccati. Catutthameva hi pañcamaṃ vāti khippābhiññadandhābhiññānaṃ vasena vuttaṃ. Khippābhiññassa hi catutthaṃ appeti, dandhābhiññassa pañcamaṃ. Kasmā pana catutthaṃ pañcamaṃ vā appeti, na chaṭṭhaṃ vā sattamaṃ vāti āha ‘‘āsannabhavaṅgapātattā’’ti. Yathā hi puriso chinnapapātābhimukho dhāvanto ṭhātukāmopi pariyante pādaṃ katvā ṭhātuṃ na sakkoti, papāte eva patati, evaṃ chaṭṭhaṃ vā sattamaṃ vā appetuṃ na sakkoti bhavaṅgassa āsannattā. Tasmā catutthapañcamesuyeva appanā hotīti veditabbā.

‘‘Purimā purimā kusalā dhammā pacchimānaṃ pacchimānaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ āsevanapaccayena paccayo’’ti (paṭṭhā. 1.

Idāni evaṃ paṭipannassa appanāpavattiṃ dassento ‘‘tassevaṃ anuyuttassā’’tiādimāha. Tattha paṭhamaṃ parikammantiādi aggahitaggahaṇena vuttaṃ, gahitaggahaṇena pana avisesena sabbesaṃ sabbā samaññā. Sabbānipi hi appanāya parikammattā paṭisaṅkhārakattā ‘‘parikammānī’’tipi, yathā gāmādīnaṃ āsannappadeso ‘‘gāmūpacāro gharūpacāro’’ti vuccati, evaṃ appanāya āsannattā samīpacārittā vā ‘‘upacārānī’’tipi, ito pubbe parikammānaṃ upari appanāya ca anulomanato ‘‘anulomānī’’tipi vuccanti. Yañcettha sabbantimaṃ, taṃ parittagottābhibhavanato mahaggatagottabhāvanato ca ‘‘gotrabhū’’tipi vuccati. Gaṃ tāyatīti hi gottaṃ, parittanti pavattamānaṃ abhidhānaṃ buddhiñca ekaṃsikavisayatāya rakkhatīti parittagottaṃ。
如今，指明修行者的专注进展，便说“因其如此而与之相应”。在这里，第一种准备等是通过明显的抓取所述，而通过抓取的所述，则是对所有的所有者没有差别。所有的专注也因准备的性质而被称为“准备者”，正如乡村等的邻近地方被称为“乡村近处、家居近处”，同样，因专注的邻近而被称为“近处者”，在此之前的准备之上，因专注的顺应而被称为“顺应者”。在这里，所有的最终者，被称为“种姓”，因其微小而被征服，因其广泛而被发展。因而，种姓的意思是，微小的事物正在发生，且因其独特的性质而被保护。正如智慧因所缘的对象而不运作，同样，名号因其所指的对象而存在，因此被称为保护它们。
然而，那广大的、无与伦比的、重负的欲望，成为了欲界的对象，应该被视为欲界的法。广大的种姓也应以此方式理解。因此，因这种微小的种姓的征服和广大的种姓的培养而生起，最终被称为“种姓”。第四者便是第五者，因迅速的证悟和迟钝的证悟而被提及。因迅速的证悟，第四者便减少，因迟钝的证悟，第五者便减少。为何第四者或第五者减少，而非第六者或第七者？便说“因其邻近于生死。”正如一个人面对崩塌的悬崖，虽想停下却无法，脚步已至边缘，便会跌落，因此无法减少第六或第七者。故而，第四和第五者的专注应当被理解。
“早期的早期善法，因后期的后期善法的修习而成为因。”

1.12) vuttattā ‘‘āsevanapaccayena kusalā dhammā balavanto hontī’’ti āha. Yathā aladdhāsevanaṃ paṭhamaṃ javanaṃ dubbalattā gotrabhuṃ na uppādeti, laddhāsevanaṃ pana balavabhāvato dutiyaṃ vā tatiyaṃ vā gotrabhuṃ uppādeti, evaṃ laddhāsevanatāya balavabhāvato chaṭṭhampi sattamampi appetīti therassa adhippāyo. Tenāha – ‘‘tasmā chaṭṭhaṃ sattamaṃ vā appetī’’ti. Tanti therassa vacanaṃ. Paṭikkhittanti suttasuttānulomaācariyavādehi anupatthambhitattā ‘‘attanomatimattaṃ therasseta’’nti vatvā paṭikkhittaṃ. ‘‘Purimā purimā kusalā dhammā’’ti pana suttapadamakāraṇaṃ āsevanapaccayalābhassa balavabhāve anekantikattā. Tathā hi aladdhāsevanāpi paṭhamacetanā diṭṭhadhammavedanīyā hoti, laddhāsevanā dutiyacetanā yāva chaṭṭhacetanā aparāpariyavedanīyā. Yadi chaṭṭhaṃ sattamañca parikkhīṇajavattā dubbalaṃ, na āsevanapaccayena balavaṃ, kathaṃ sattamajavanacetanā upapajjavedanīyā ānantariyā ca hotīti? Nāyaṃ viseso āsevanapaccayalābhena balavappattiyā kiñcarahi kiriyāvatthāvisesato. Kiriyāvatthā hi ādimajjhapariyosānavasena tividhā. Tattha pariyosānāvatthāya sanniṭṭhāpakacetanābhāvena upapajjavedanīyāditā hoti, na balavabhāvenāti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Paṭisandhiyā anantarapaccayabhāvino vipākasantānassa anantarapaccayabhāvena tathā abhisaṅkhatattā’’ti ca vadanti, tasmā chaṭṭhasattamānaṃ papātābhimukhatāya parikkhīṇajavatā na sakkā nivāretuṃ. Pubbabhāgacittānīti tīṇi cattāri vā cittāni.

Etthāti etissaṃ kāyānupassanāyaṃ. Pārisuddhiṃ pattukāmoti adhigantukāmo samāpajjitukāmo ca. Tattha sallakkhaṇāvivaṭṭanāvasena adhigantukāmo, sallakkhaṇavasena samāpajjitukāmoti yojetabbaṃ. Āvajjanasamāpajjana…pe… vasippattanti ettha evaṃ tāva pañca vasiyo veditabbā – paṭhamajjhānato vuṭṭhāya paṭhamaṃ vitakkaṃ āvajjayato bhavaṅgaṃ upacchinditvā uppannāvajjanānantaraṃ vitakkārammaṇāneva cattāri pañca javanāni javanti, tato dve bhavaṅgāni, tato pana vicārārammaṇaṃ āvajjanaṃ vuttanayeneva javanānīti evaṃ pañcasu jhānaṅgesu yadā nirantaraṃ cittaṃ pesetuṃ sakkoti, athassa āvajjanavasī siddhā hoti. Ayaṃ pana bhavaṅgadvayantaritā matthakappattā vasī bhagavato yamakapāṭihāriye labbhati, aññesaṃ vā dhammasenāpatiādīnaṃ evarūpe uṭṭhāya samuṭṭhāya lahutaraṃ āvajjanavasīnibbattanakāle. Sā ca kho ittarā parittakālā, na satthu yamakapāṭihāriye viya ciratarappabandhavatī. Tathā hi taṃ sāvakehi asādhāraṇaṃ vuttaṃ. Ito paraṃ sīghatarā āvajjanavasī nāma natthi.

Āyasmato pana mahāmoggallānassa nandopanandanāgarājadamane viya sīghaṃ samāpajjanasamatthatā samāpajjanavasī nāma. Ettha ca samāpajjitukāmatānantaraṃ dvīsu bhavaṅgesu uppannesu bhavaṅgaṃ upacchinditvā uppannāvajjanānantaraṃ samāpajjanaṃ sīghaṃ samāpajjanasamatthatā. Ayañca matthakappattā samāpajjanavasī satthu dhammadesanāyaṃ labbhati, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘so kho ahaṃ, aggivessana, tassāyeva kathāya pariyosāne tasmiṃyeva purimasmiṃ samādhinimitte ajjhattameva cittaṃ saṇṭhapemi sannisādemi ekodiṃ karomi samādahāmi, yena sudaṃ niccakappaṃ viharāmī’’ti (ma. ni. 

1.12)
因此说到“因修习的缘故，善法变得强大。”就像未获得修习的第一种意念因其微弱而无法生起种姓，而获得修习的第二或第三种意念因其强大而能生起种姓，正如获得修习的性质强大，甚至第六和第七种意念也会减少，这是长老的意图。因此说：“因此，第六和第七种意念也会减少。”这是长老所说的话。因其被拒绝，因而在经典、经典的顺应、导师的教导中未受到阻碍，因此说：“这是长老的自我判断。”而“早期的早期善法”则是因修习的缘故而获得强大的性质，因其多方面的原因。确实，未获得修习的第一种意念是可见的，获得修习的第二种意念直到第六种意念都是可感知的。如果第六和第七种意念因缺乏迅速而变得微弱，那么如何能因修习的缘故而变得强大呢？第七种意念的迅速意念是否会生起可感知的状态呢？这不是因修习的缘故而获得强大状态的特殊情况。修习的状态确实按起始、中间、结束的方式分为三种。在这里，因其结束的状态缺乏决定性的意念而产生可感知的状态，而不是因其强大而被看到。
“因再生的缘故而具有因果关系的果报流转，因再生的缘故而如此形成。”因此，第六和第七种意念因其靠近而无法避免。早期的心意即是三或四种心意。
在这里，指的是身体的观察。希望达到的清净，即是希望获得的、希望进入的。因此，应当理解为通过观察的展开而希望获得的、希望进入的。观察的进入……等……在这里，便是这样五种状态应当被理解——从第一禅中退出，第一种思维观察而切断生起的心流，随后生起的观察便是四种五种的意念，之后是两个心流，然后是思维的观察，依照所述的意念而生起的意念。如此，在五种禅支中，当能够不断地让心流动时，便可成为观察的主宰。此时，两个心流之间的状态已达到，便可获得佛陀的双重神通，或是其他法的主将等，借此生起的状态更为轻盈，便可在观察的状态中获得解脱。此状态确实短暂，不像师父的双重神通那样持久。确实，这被弟子们所说为非凡的。
而且，尊者大摩诃莫伽连如同能迅速进入的那样，便可在入定的能力上成为观察的主宰。在这里，进入的愿望生起后，便会通过切断生起的心流，生起观察的状态，迅速成为入定的能力。此时，已达到的观察的主宰在佛陀的教导中可获得，正如所说：“我啊，阿基维萨那，因这般的说法，最终在这一种专注的象征中，内心安住，安坐，成为一体，聚集在一起，因而我能恒久地住于此。”

1.387). Ito sīghatarā hi samāpajjanavasī nāma natthi.

Accharāmattaṃ vā dasaccharāmattaṃ vā khaṇaṃ jhānaṃ ṭhapetuṃ samatthatā adhiṭṭhānavasī nāma. Tatheva accharāmattaṃ vā dasaccharāmattaṃ vā lahukaṃ khaṇaṃ jhānasamaṅgī hutvā jhānato vuṭṭhātuṃ samatthatā vuṭṭhānavasī nāma. Bhavaṅgacittappavattiyeva hettha jhānato vuṭṭhānaṃ nāma. Ettha ca yathā ‘‘ettakameva khaṇaṃ jhānaṃ ṭhapessāmī’’ti pubbaparikammavasena adhiṭṭhānasamatthatā adhiṭṭhānavasī, evaṃ ‘‘ettakameva khaṇaṃ jhānasamaṅgī hutvā jhānato vuṭṭhahissāmī’’ti pubbaparikammavasena vuṭṭhānasamatthatā vuṭṭhānavasīti veditabbā, yā samāpattivuṭṭhānakusalatāti vuccati. Paccavekkhaṇavasī pana āvajjanavasiyā eva vuttā. Paccavekkhaṇajavanāneva hi tattha āvajjanānantarāni. Yadaggena hi āvajjanavasīsiddhi, tadaggena paccavekkhaṇavasīsiddhi veditabbā.

Arūpapubbaṅgamaṃ vā…pe… vipassanaṃ paṭṭhapetīti saṅkhepato vuttamatthaṃ vitthārato dassetuṃ ‘‘katha’’ntiādi vuttaṃ. Tattha jhānaṅgāni pariggahetvāti vitakkādīni jhānaṅgāni taṃsampayutte ca dhamme salakkhaṇarasādivasena pariggahetvā. ‘‘Jhānaṅgānī’’ti hi idaṃ nidassanamattaṃ, jhānaṅgāni pana passanto taṃsampayutte ca dhamme passati. Tesaṃ nissayaṃ hadayavatthunti yathā nāma puriso antogehe sappaṃ disvā anubandhamāno tassa āsayaṃ passati, evameva kho ayampi yogāvacaro te arūpadhamme upaparikkhanto ‘‘ime dhammā kiṃ nissāya pavattantī’’ti pariyesamāno tesaṃ nissayaṃ hadayavatthuṃ passati. Jhānaṅgāni arūpanti ettha taṃsampayuttadhammānampi gahaṇaṃ veditabbaṃ.

Arūpapubbaṅgamaṃ rūpapariggahaṃ dassetvā idāni rūpapubbaṅgamaṃ arūpapariggahaṃ dassento ‘‘atha vā’’tiādimāha. Kesādīsu koṭṭhāsesu…pe… taṃnissitarūpāni ca pariggahetvāti ettha pana kese tāva thaddhalakkhaṇaṃ pathavīdhātūti pariggahetabbaṃ, tattheva ābandhanalakkhaṇaṃ āpodhātūti, paripācanalakkhaṇaṃ tejodhātūti, vitthambhanalakkhaṇaṃ vāyodhātūti evaṃ sabbakoṭṭhāsesu ekekasmiṃ koṭṭhāse cattāri cattāri mahābhūtāni pariggahetabbāni. Athānena yāthāvato sarasalakkhaṇato āvibhūtāsu dhātūsu kammasamuṭṭhānamhi tāva kese vuttalakkhaṇā tā catasso ca dhātuyo taṃnissito ca vaṇṇo gandho raso ojā jīvitaṃ kāyapasādoti evaṃ kāyadasakavasena dasa rūpāni, tattheva bhāvassa atthitāya bhāvadasakavasena dasa rūpāni, āhārasamuṭṭhānaṃ ojaṭṭhamakaṃ, utusamuṭṭhānaṃ cittasamuṭṭhānanti aparānipi catuvīsatīti evaṃ catusamuṭṭhānesu catuvīsatikoṭṭhāsesu catucattālīsa rūpāni pariggahetabbāni. Sedo assu kheḷo siṅghāṇikāti ime pana catūsu utucittasamuṭṭhānesu dvinnaṃ ojaṭṭhamakānaṃ vasena soḷasa soḷasa rūpāni. Udariyaṃ karīsaṃ pubbaṃ muttanti imesu catūsu utusamuṭṭhānesu utusamuṭṭhānasseva ojaṭṭhamakassa vasena aṭṭha aṭṭha rūpāni pariggahetabbāni. Esa tāva dvattiṃsākāre nayo.


以下是巴利文的完整直译：
1.387). 在这里，没有即刻进入禅定的能力。
仅仅一刹那或十刹那的停留禅定的能力，称为确定的能力。同样地，仅仅一刹那或十刹那轻微地成为禅定具足者，能够从禅定中出离，这称为出离的能力。这里的从禅定出离实际上就是有分识的运作。在这里，就像"我将停留这么长时间的禅定"通过先前的准备而具有确定的能力，确定的能力；同样地，"我将成为禅定具足者，并从禅定中出离这么长时间"通过先前的准备而具有出离的能力，出离的能力应当被了知，这被称为入定出定的熟练。而回顾的能力则与注意的能力同样被说明。因为在那里，回顾的心路仅在注意之后。从哪一点确定了注意的能力，从哪一点也应当了知回顾的能力的确定。
为了详细展示先前以简略方式所说的意义，所以说"如何"等。在那里，已经把禅支掌握，即把寻等禅支以及与之相应的法，从自相、味等方面掌握。说"禅支"只是为了指示，观察禅支时实际上也观察与之相应的法。就像一个人在室内看到蛇并追随它，观察它的去向；同样，这个修行者在观察这些无色法时，探询"这些法依靠什么而运作"，观察它们依靠的心脏处。应当了知在"无色禅支"中也包括了与之相应法的把握。
已经展示了以无色为先导的色法掌握，现在展示以色法为先导的无色法掌握，所以说"或者"等。在发等部分……依靠它们的色法而掌握。在这里，首先应当把头发的硬性特征把握为地界，在同一处把捆绑的特征把握为水界，把成熟的特征把握为火界，把支撑的特征把握为风界，这样在每一个部分都应当把四大种把握。通过这种方式，在已经明确了本质特征的界中，首先在头发中，aforementioned的四界以及依靠它们的颜色、气味、味道、精华、生命、身体净，这样以身体十法为十种色法，在同一处因为存在性，以性十法为十种色法，以食物为源的八种，以季节为源、以心为源等另外二十四种，这样在四种源中的二十四部分，应当把四十四种色法掌握。汗、唾、鼻涕等在四种季节心源中，以两个八种为十六种。肠内粪便、前尿等在四种季节源中，以季节源的八种，应当把八种色法掌握。这就是三十二种方式。


Ye pana imasmiṃ dvattiṃsākāre āvibhūte apare cattāro tejokoṭṭhāsā, cha vāyokoṭṭhāsāti dasa ākārā āvi bhavanti, tattha asitādiparipācake tāva kammajatejokoṭṭhāsamhi ojaṭṭhamakañceva jīvitañcāti nava rūpāni, tathā cittaje assāsapassāsakoṭṭhāse ojaṭṭhamakañceva saddo cāti nava, sesesu catusamuṭṭhānesu aṭṭhasu jīvitanavakañceva tīṇi ca ojaṭṭhamakānīti tettiṃsa tettiṃsa rūpāni pariggahetabbāni. Evaṃ vitthārato dvācattālīsākāravasena imesu bhūtupādāyarūpesu pākaṭesu jātesu vatthudvāravasena pañca cakkhudasakādayo hadayavatthudasakañcāti aparānipi saṭṭhi rūpāni pariggahetabbāni. Sace panassa tena tena mukhena rūpaṃ pariggahetvā arūpaṃ pariggaṇhato sukhumattā arūpaṃ na upaṭṭhāti, tena dhuranikkhepaṃ akatvā rūpameva punappunaṃ sammasitabbaṃ manasi kātabbaṃ pariggahetabbaṃ vavatthapetabbaṃ. Yathā yathā hissa rūpaṃ suvikkhālitaṃ hoti nijjaṭaṃ suparisuddhaṃ, tathā tathā tadārammaṇā arūpadhammā sayameva pākaṭā honti.

Yathā hi cakkhumato purisassa aparisuddhe ādāse mukhanimittaṃ olokentassa nimittaṃ na paññāyatīti na ādāsaṃ chaḍḍeti, atha kho naṃ punappunaṃ parimajjati, tassa parisuddhe ādāse nimittaṃ sayameva pākaṭaṃ hoti, evameva tena bhikkhunā dhuranikkhepaṃ akatvā rūpameva punappunaṃ sammasitabbaṃ manasi kātabbaṃ pariggahetabbaṃ vavatthapetabbaṃ. Yathā yathā hissa rūpaṃ suvikkhālitaṃ hoti nijjaṭaṃ suparisuddhaṃ, tathā tathā tadārammaṇā arūpadhammā sayameva pākaṭā honti. Evaṃ suvisuddharūpapariggahassa panassa arūpadhammā tīhākārehi upaṭṭhahanti phassavasena vā vedanāvasena vā viññāṇavasena vā.


Ye pana imasmiṃ dvattiṃsākāre āvibhūte apare cattāro tejokoṭṭhāsā, cha vāyokoṭṭhāsāti dasa ākārā āvi bhavanti, tattha asitādiparipācake tāva kammajatejokoṭṭhāsamhi ojaṭṭhamakañceva jīvitañcāti nava rūpāni, tathā cittaje assāsapassāsakoṭṭhāse ojaṭṭhamakañceva saddo cāti nava, sesesu catusamuṭṭhānesu aṭṭhasu jīvitanavakañceva tīṇi ca ojaṭṭhamakānīti tettiṃsa tettiṃsa rūpāni pariggahetabbāni.
这样详细地，从四十种形式中，出现了另外四种火的部分，六种风的部分，共十种形式。在那里，首先是由黑色等组成的成熟的火的部分，以及生命的部分，共九种色法；同样在心所产生的呼吸的部分，以及声音的部分，共九种色法；其余的四种源中，八种生命的部分和三种火的部分，共三十三种色法应当被掌握。
因此，详细地以四十二种形式，在这些明显的元素中，依靠五个门的部分，包括眼、耳等的心脏部分，共另外六十种色法应当被掌握。如果通过每一个口把色法掌握，而在掌握无色法时，细微的无色法就不再出现，因此不应再把色法反复思维、意识到、确立。就像他的色法被很好地清晰地、完美地掌握时，那时无色法就自然而然显现。
就像眼睛清晰的人，在不清晰的情况下，观察口的特征时，特征并不明显，因此他不会放弃观察，而是反复擦拭；当他的观察变得清晰时，特征就自然显现。同样，这位比丘不应再把色法反复思维、意识到、确立。就像他的色法被很好地清晰地、完美地掌握时，那时无色法就自然而然显现。这样，清晰的色法的掌握中，无色法通过三种方式显现，或通过触或通过感觉或通过识。


Kathaṃ ? Ekassa tāva ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’tiādinā nayena dhātuyo pariggaṇhantassa paṭhamābhinipāto phasso, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandho, saññā saññākkhandho, saddhiṃ phassena cetanā saṅkhārakkhandho, cittaṃ viññāṇakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ arūpadhammā phassavasena upaṭṭhahanti. Ekassa ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’ti tadārammaṇarasānubhavanakavedanā vedanākkhandho, taṃsampayuttā saññā saññākkhandho, taṃsampayutto phasso ca cetanā ca saṅkhārakkhandho, taṃsampayuttaṃ cittaṃ viññāṇakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ vedanāvasena arūpadhammā upaṭṭhahanti. Aparassa ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’ti ārammaṇapaṭivijānanaṃ viññāṇakkhandho, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandho, saññā saññākkhandho, phasso ca cetanā ca saṅkhārakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ viññāṇavasena arūpadhammā upaṭṭhahanti. Etenevupāyena ‘‘kammasamuṭṭhāne kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’tiādinā nayena dvācattālīsāya dhātukoṭṭhāsesu catunnaṃ catunnaṃ dhātūnaṃ vasena sesesupi vatthu cakkhādīsu dasakesu manodhātumanoviññāṇadhātūnaṃ nissayalakkhaṇaṃ hadayavatthu rūpābhighātārahabhūtappasādalakkhaṇaṃ cakkhūtiādinā vatthudvāravasena pariggaṇhantassa paṭhamābhinipāto phasso, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandhotiādinā phassādivasena tīhi ākārehi arūpadhammā upaṭṭhahanti. Tena vuttaṃ ‘‘yathāpariggahitarūpārammaṇaṃ yathāpariggahitarūpavatthudvārārammaṇaṃ vā sasampayuttadhammaṃ viññāṇañca passatī’’ti.

Idāni aññathāpi rūpapubbaṅgamaṃ arūpapariggahaṃ dassento ‘‘atha vā’’tiādimāha. Tattha yathā hītiādi kāyassa cittassa ca assāsapassāsānaṃ samudayabhāvadassanaṃ. Kammāragaggarīti kammārānaṃ ukkāya aggidhamanabhastā. Dhamamānāyāti dhūmāyantiyā, vātaṃ gāhāpentiyāti attho. Tajjanti tadanurūpaṃ. Evamevanti ettha kammāragaggarī viya karajakāyo, vāyāmo viya cittaṃ daṭṭhabbaṃ. Kiñcāpi assāsapassāsā cittasamuṭṭhānā, karajakāyaṃ pana vinā tesaṃ appavattanato ‘‘kāyañca cittañca paṭicca assāsapassāsā’’ti vuttaṃ.

Tassāti nāmarūpassa. Paccayaṃ pariyesatīti ‘‘avijjāsamudayā rūpasamudayo’’tiādinā avijjādikaṃ paccayaṃ pariyesati vīmaṃsati pariggaṇhāti. Kaṅkhaṃ vitaratīti ‘‘ahosiṃ nu kho ahaṃ atītamaddhāna’’ntiādinayappavattaṃ soḷasavatthukaṃ vicikicchaṃ atikkamati pajahati. ‘‘Yaṃ kiñci rūpaṃ atītānāgatapaccuppanna’’ntiādinayappavattaṃ kalāpasammasanaṃ. Pubbabhāgeti paṭipadāñāṇadassanavisuddhipariyāpannāya udayabbayānupassanāya pubbabhāge uppanne. Obhāsādayoti obhāso ñāṇaṃ pīti passaddhi sukhaṃ adhimokkho paggaho upekkhā upaṭṭhānaṃ nikantīti ime obhāsādayo dasa.

Tattha (visuddhi. 2.733; paṭi. ma. aṭṭha. 2.

Kathaṃ ? Ekassa tāva ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’tiādinā nayena dhātuyo pariggaṇhantassa paṭhamābhinipāto phasso, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandho, saññā saññākkhandho, saddhiṃ phassena cetanā saṅkhārakkhandho, cittaṃ viññāṇakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ arūpadhammā phassavasena upaṭṭhahanti.
如何？对于一个人来说，通过“头发的地界的粗重特征……呼吸的地界的粗重特征”这样的方式，掌握元素时，第一种接触是触觉，伴随的有感觉、识、以及与触觉相关的造作、意识的部分。因此，这样的无色法通过触觉而存在。
Ekassa ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’ti tadārammaṇarasānubhavanakavedanā vedanākkhandho, taṃsampayuttā saññā saññākkhandho, taṃsampayutto phasso ca cetanā ca saṅkhārakkhandho, taṃsampayuttaṃ cittaṃ viññāṇakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ vedanāvasena arūpadhammā upaṭṭhahanti.
对于一个人来说，通过“头发的地界的粗重特征……呼吸的地界的粗重特征”，伴随的有所体验的感觉的部分，伴随的有识、触觉、造作、意识的部分。因此，这样的无色法通过感觉而存在。
Aparassa ‘‘kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā…pe… assāsapassāse pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’ti ārammaṇapaṭivijānanaṃ viññāṇakkhandho, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandho, saññā saññākkhandho, phasso ca cetanā ca saṅkhārakkhandhoti upaṭṭhāti. Evaṃ viññāṇavasena arūpadhammā upaṭṭhahanti.
对于另一个人来说，通过“头发的地界的粗重特征……呼吸的地界的粗重特征”，所认知的对象是识的部分，伴随的有感觉、识、触觉、造作、意识的部分。因此，这样的无色法通过识而存在。
Etenevupāyena ‘‘kammasamuṭṭhāne kese pathavīdhātu kakkhaḷalakkhaṇā’’tiādinā nayena dvācattālīsāya dhātukoṭṭhāsesu catunnaṃ catunnaṃ dhātūnaṃ vasena sesesupi vatthu cakkhādīsu dasakesu manodhātumanoviññāṇadhātūnaṃ nissayalakkhaṇaṃ hadayavatthu rūpābhighātārahabhūtappasādalakkhaṇaṃ cakkhūtiādinā vatthudvāravasena pariggaṇhantassa paṭhamābhinipāto phasso, taṃsampayuttā vedanā vedanākkhandhotiādinā phassādivasena tīhi ākārehi arūpadhammā upaṭṭhahanti.
通过这样的方式，通过“因业而生的头发的地界的粗重特征”，以四十种元素的部分，依靠四种元素的特征，其他的对象在眼等的十种门中，心、意识、识的特征，心脏的部分，因色法的影响而显现的部分，第一种接触是触觉，伴随的有感觉、意识的部分，因此无色法通过触觉、感觉、识的三种方式而存在。
Tena vuttaṃ ‘‘yathāpariggahitarūpārammaṇaṃ yathāpariggahitarūpavatthudvārārammaṇaṃ vā sasampayuttadhammaṃ viññāṇañca passatī’’ti.
因此说：“当所掌握的色法的对象、所掌握的色法的门的对象，以及与之相关的法和意识能够被看到时。”
Idāni aññathāpi rūpapubbaṅgamaṃ arūpapariggahaṃ dassento ‘‘atha vā’’tiādimāha.
现在为了展示以色法为先导的无色法的掌握，所以说“或者”等。
Tattha yathā hītiādi kāyassa cittassa ca assāsapassāsānaṃ samudayabhāvadassanaṃ.
在那里，如“如何”等，显示身体和意识的呼吸的生起。
Kammāragaggarīti kammārānaṃ ukkāya aggidhamanabhastā.
“工匠的烟囱”是指工匠的烟囱上冒出的烟。
Dhamamānāyāti dhūmāyantiyā, vātaṃ gāhāpentiyāti attho.
“烟的升起”是指冒烟，抓住风的意思。
Tajjanti tadanurūpaṃ.
它们因而相应。
Evamevanti ettha kammāragaggarī viya karajakāyo, vāyāmo viya cittaṃ daṭṭhabbaṃ.
如是，在这里，工匠的烟囱如同工匠的身体，努力如同意识应当被观察。
Kiñcāpi assāsapassāsā cittasamuṭṭhānā, karajakāyaṃ pana vinā tesaṃ appavattanato ‘‘kāyañca cittañca paṭicca assāsapassāsā’’ti vuttaṃ.
虽然呼吸的生起是由于意识的产生，但没有工匠的身体，它们的运作就很少，因此说：“身体和意识相依而生呼吸。”
Tassāti nāmarūpassa.
这指的是名色。
Paccayaṃ pariyesatīti ‘‘avijjāsamudayā rūpasamudayo’’tiādinā avijjādikaṃ paccayaṃ pariyesati vīmaṃsati pariggaṇhāti.
寻求条件是指通过“无明的生起，色法的生起”等，寻求无明等条件，思考并掌握。
Kaṅkhaṃ vitaratīti ‘‘ahosiṃ nu kho ahaṃ atītamaddhāna’’ntiādinayappavattaṃ soḷasavatthukaṃ vicikicchaṃ atikkamati pajahati.
消除怀疑是指通过“我是否在过去的某个时刻”这样的方式，超越了十六个方面的疑虑，放弃了。
‘‘Yaṃ kiñci rūpaṃ atītānāgatapaccuppanna’’ntiādinayappavattaṃ kalāpasammasanaṃ.
“任何色法的过去、未来和现在”这样的方式，是对色法的观察。
Pubbabhāgeti paṭipadāñāṇadassanavisuddhipariyāpannāya udayabbayānupassanāya pubbabhāge uppanne.
“在早期阶段”是指在对修行的智慧的观察上，涵盖了生起和灭尽的观察。
Obhāsādayoti obhāso ñāṇaṃ pīti passaddhi sukhaṃ adhimokkho paggaho upekkhā upaṭṭhānaṃ nikantīti ime obhāsādayo dasa.
“光明等”是指光明、智慧、喜悦、安宁、快乐、专注、掌握、平等心、保持、安住等十种。

2.6) obhāsoti vipassanobhāso, so ca vipassanācittasamuṭṭhitaṃ santatipatitaṃ utusamuṭṭhānañca pabhassararūpaṃ. Tattha vipassanācittasamuṭṭhitaṃ yogino sarīraṭṭhameva pabhassaraṃ hutvā tiṭṭhati cittajarūpānaṃ sarīraṃ muñcitvā bahi appavattanato, itaraṃ sarīraṃ muñcitvā ñāṇānubhāvānurūpaṃ samantato pattharati, taṃ tasseva paññāyati. Tena phuṭṭhokāse rūpagatampi passati, passanto ca cakkhuviññāṇena passati, udāhu manoviññāṇenāti vīmaṃsitabbanti vadanti. Dibbacakkhulābhino viya taṃ manoviññāṇaviññeyyamevāti vattuṃ yuttaṃ viya dissati. So kho panāyaṃ obhāso kassaci bhikkhuno pallaṅkaṭṭhānamattameva obhāsento uppajjati, kassaci antogabbhaṃ, kassaci bahigabbhampi, kassaci sakalavihāraṃ, gāvutaṃ, aḍḍhayojanaṃ, yojanaṃ, dviyojanaṃ, tiyojanaṃ, kassaci pathavītalato yāva akaniṭṭhabrahmalokā ekālokaṃ kurumāno. Bhagavato pana dasasahassilokadhātuṃ obhāsento udapādi. Tasmiṃ pana uppanne yogāvacaro ‘‘na vata me ito pubbe evarūpo obhāso uppannapubbo, addhā maggappattosmi phalappattosmī’’ti amaggameva ‘‘maggo’’ti, aphalameva ca ‘‘phala’’nti gaṇhāti. Tassa amaggaṃ ‘‘maggo’’ti aphalaṃ vā ‘‘phala’’nti gaṇhato vipassanāvīthi ukkantā nāma hoti. So attano mūlakammaṭṭhānaṃ vissajjetvā obhāsameva assādento nisīdati.

Ñāṇanti vipassanāñāṇaṃ. Tassa kira rūpārūpadhamme tulayantassa tīrayantassa vissaṭṭhaindavajiramiva avihatavegaṃ tikhiṇaṃ sūraṃ ativisadaṃ ñāṇaṃ uppajjati.

Pītīti vipassanāpīti. Tassa kira tasmiṃ samaye khuddikā pīti khaṇikā pīti okkantikā pīti ubbegā pīti pharaṇā pītīti ayaṃ pañcavidhā pīti sakalasarīraṃ pūrayamānā uppajjati.

Passaddhīti vipassanāpassaddhi. Tassa kira tasmiṃ samaye rattiṭṭhāne vā divāṭṭhāne vā nisinnassa kāyacittānaṃ neva daratho, na gāravaṃ, na kakkhaḷatā, na akammaññatā, na gelaññaṃ, na vaṅkatā hoti, atha kho panassa kāyacittāni passaddhāni lahūni mudūni kammaññāni suvisadāni ujukāniyeva honti. So imehi passaddhādīhi anuggahitakāyacitto tasmiṃ samaye amānusiṃ nāma ratiṃ anubhavati. Yaṃ sandhāya vuttaṃ –

‘‘Suññāgāraṃ paviṭṭhassa, santacittassa bhikkhuno;

Amānusī ratī hoti, sammā dhammaṃ vipassato.

‘‘Yato yato sammasati, khandhānaṃ udayabbayaṃ;

Labhatī pītipāmojjaṃ, amataṃ taṃ vijānata’’nti. (dha. pa. 373-374);

Evamassa imaṃ amānusiṃ ratiṃ sādhayamānā lahutādisampayuttā passaddhi uppajjati.

Sukhanti vipassanāsukhaṃ. Tassa kira tasmiṃ samaye sakalasarīraṃ abhisandayamānaṃ atipaṇītaṃ sukhamuppajjati.

Adhimokkhoti saddhā. Vipassanāsampayuttāyeva hissa cittacetasikānaṃ atisayappasādabhūtā balavatī saddhā uppajjati.

Paggahoti vīriyaṃ. Vipassanāsampayuttameva hissa asithilamanaccāraddhaṃ supaggahitaṃ vīriyaṃ uppajjati.

Upaṭṭhānanti sati. Vipassanāsampayuttāyeva hissa sūpaṭṭhitā suppatiṭṭhitā nikhātā acalā pabbatarājasadisā sati uppajjati. So yaṃ yaṃ ṭhānaṃ āvajjati samannāharati manasi karoti paccavekkhati, taṃ taṃ ṭhānamassa okkantitvā pakkhanditvā dibbacakkhuno paraloko viya satiyā upaṭṭhāti.


2.6) 光明是洞察的光明，它是由洞察心所生的，持续存在的，因气候变化而显现的光明。在那里，洞察心所生的修行者，身体的光明显现，释放出身体的色法，因而远离，其他身体被释放，因知识的体验而四处扩展，这正是它的显现。因此，被触及的地方，即使是色法的存在也能被看到，看到时是通过眼识看到，或者是通过意识看到，这应当被思考。就像获得天眼的人，这种意识所能知晓的也是合适的。
然而，这种光明仅在某个比丘的坐垫上显现，或在某个内心，或在某个外部，或在整个寺院，或在一里、两里、三里，或在地球表面直到无上天界，显现出一种光明。而佛陀则照耀着十千个世界。
在这种情况下，修行者想：“我以前没有经历过这样的光明，确实我已经达到道路，已经获得了果。”因此，他将“道路”视为无果，而将无果视为“果”。因此，未果的被称为“道路”，无果的被称为“果”，这被称为洞察之路。
他放下自己的根本修行，专注于光明而坐。
智慧是洞察的智慧。在那里，观察色法和无色法时，比较和检验的智慧，如同一根坚固的箭，迅速而明晰地生起。
快乐是洞察的快乐。在那里，那时微细的快乐、瞬间的快乐、升起的快乐、超越的快乐、流动的快乐，这五种快乐充满整个身体而生起。
安宁是洞察的安宁。在那里，那时夜间或白天坐着的身体和心都没有沉重、没有负担、没有粗重、没有懈怠、没有疲倦、没有歪斜，而是身体和心都安宁、轻盈、柔软、适宜、明晰、直观。
因此，因这些安宁等，身体的心在那时体验到一种非人间的快乐。正如所说：
“进入空房的比丘，内心宁静；
如实观察法，体验非人间的快乐。
“无论何时如实思维，五蕴的生灭；
他便获得快乐与喜悦，知晓那是无上的。”
因此，他在追求这种非人间的快乐时，因轻盈等的伴随而生起安宁。
幸福是洞察的幸福。在那里，那时整个身体被充满，生起一种极为微妙的幸福。
信心是坚定的信心。因洞察而生的，心的心所中，强烈的、明晰的信心生起。
精进是努力。因洞察而生的，他的精进是坚固的，毫不松懈的，强烈的精进生起。
正念是正念。因洞察而生的，他的正念是稳固的、确立的、深扎的、稳定的，类似于山王的正念生起。他在任何地方观察、思维、回顾，所观察的地方，正念如同天眼般存在。


Upekkhāti vipassanupekkhā ceva āvajjanupekkhā ca. Tasmiñhissa samaye sabbasaṅkhāresu majjhattabhūtā vipassanupekkhā balavatī uppajjati, manodvāre āvajjanupekkhāpi. Sā hissa taṃ taṃ ṭhānaṃ āvajjentassa vissaṭṭhaindavajiramiva pattapuṭe pakkhandatattanārāco viya ca sūrā tikhiṇā hutvā vahati.

Nikantīti vipassanānikanti. Evaṃ obhāsādipaṭimaṇḍitāya hissa vipassanāya ālayaṃ kurumānā sukhumā santākārā nikanti uppajjati, yā ‘‘kileso’’ti pariggahetumpi na sakkā hoti.

Yathā ca obhāse, evaṃ etesupi aññatarasmiṃ uppanne yogāvacaro ‘‘na vata me ito pubbe evarūpaṃ ñāṇaṃ uppannapubbaṃ, evarūpā pīti, passaddhi, sukhaṃ, adhimokkho, paggaho, upaṭṭhānaṃ, upekkhā, nikanti uppannapubbā, addhā maggappattosmi phalappattosmī’’ti amaggameva ‘‘maggo’’ti aphalameva ca ‘‘phala’’nti gaṇhāti, tassa amaggaṃ ‘‘maggo’’ti aphalaṃ ‘‘phala’’nti gaṇhato vipassanāvīthi ukkantā nāma hoti. So attano mūlakammaṭṭhānaṃ vissajjetvā nikantimeva assādento nisīdati.

Ettha ca obhāsādayo upakkilesavatthutāya ‘‘upakkilesā’’ti vuttā, na akusalattā, nikanti pana upakkileso ceva upakkilesavatthu ca . Vatthuvaseneva cete dasa, gāhavasena pana samatiṃsa honti. Kathaṃ? ‘‘Mama obhāso uppanno’’ti gaṇhato hi diṭṭhiggāho hoti, ‘‘manāpo vata obhāso uppanno’’ti gaṇhato mānaggāho, obhāsaṃ assādayato taṇhāgāho. Iti obhāse diṭṭhimānataṇhāvasena tayo gāhā. Tathā sesesupīti evaṃ gāhavasena samatiṃsa upakkilesā honti. Tesaṃ vasena akusalo abyatto yogāvacaro obhāsādīsu kampati vikkhipati, obhāsādīsu ekekaṃ ‘‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’’ti samanupassati. Tenāhu porāṇā –

‘‘Obhāse ceva ñāṇe ca, pītiyā ca vikampati;

Passaddhiyā sukhe ceva, yehi cittaṃ pavedhati.

‘‘Adhimokkhe ca paggāhe, upaṭṭhāne ca kampati;

Upekkhāvajjanāya ceva, upekkhāya ca nikantiyā’’ti. (paṭi. ma. 2.7)

Kusalo paṇḍito byatto buddhisampanno yogāvacaro obhāsādīsu uppannesu ‘‘ayaṃ kho me obhāso uppanno, so kho panāyaṃ anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno khayadhammo vayadhammo virāgadhammo nirodhadhammo’’ti iti vā taṃ paññāya paricchindati upaparikkhati. Atha vā panassa evaṃ hoti – sace obhāso attā bhaveyya, attāti gahetuṃ vaṭṭeyya, anattāva panāyaṃ ‘‘attā’’ti gahito. Tasmā so avasavattanaṭṭhena anattā, hutvā abhāvaṭṭhena anicco, uppādavayapaṭipīḷanaṭṭhena dukkhoti upaparikkhati. Yathā ca obhāse, evaṃ sesesupi. So evaṃ upaparikkhitvā obhāsaṃ ‘‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’’ti samanupassati. Ñāṇaṃ…pe… nikantiṃ ‘‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’’ti samanupassati. Evaṃ samanupassanto obhāsādīsu na kampati na vedhati. Tenāhu porāṇā –

‘‘Imāni dasa ṭhānāni, paññā yassa pariccitā;

Dhammuddhaccakusalo hoti, na ca vikkhepa gacchatī’’ti. (paṭi. ma. 


以下是巴利文的完整直译：
对于观察和转向观察的舍心。在那个时刻，在所有行相中，处于中立状态的观察心变得强有力，在意门上也有转向观察心。当他转向那个特定位置时，如同被解放的因陀罗金刚，如同热铁钉穿透树叶，变得敏锐而迅速地前进。
这是观察的倾向。如此，以光辉等装饰的观察，在内心制造住所，生起微细、安静的倾向，以至于无法把握"烦恼"。
正如光辉，修行者在生起这些或其中之一时，心想："在此之前我从未生起如此的智慧，如此的喜悦、宁静、乐、决定、精进、现起、舍心、倾向"，错误地把非道路视为道路，把非果实视为果实。对于这样错误地把非道路视为道路、非果实视为果实的人，观察路径被认为是中断的。他放弃自己原本的业处，只享受倾向而坐下。
在这里，光辉等被称为"随烦恼"，并非因为不善，而是倾向既是随烦恼，又是随烦恼的对象。就对象而言是十种，就执取而言则是三十种。如何理解？当执取"我产生了光辉"时是见的执取，执取"光辉确实令人愉悦"时是慢的执取，享受光辉时是贪的执取。如此在光辉中通过见、慢、贪有三种执取。同样在其余各处也是如此，因此就执取而言共有三十种随烦恼。由于这些，未成熟的修行者在光辉等处动摇、散乱，在光辉等处观察每一个为"这是我的，我就是这个，这是我的自我"。因此古人说：
"在光辉、智慧、喜悦，
内心因之而震颤；
在宁静与乐中，
使心激荡不安定。
在决定、精进、现起，
在转向舍心与倾向，
内心因之而摇动。"
善巧、智慧、机敏、具足智慧的修行者，当光辉等生起时，思考："这光辉已生起，它是无常的、有为的、缘生的、坏灭法、衰退法、褪色法、灭尽法"，如此以智慧分析、观察。或者他这样思考：如果光辉是自我，则应该可以执取为自我，但这里被执取的实际上是非自我。因此它因无法主宰而是非自我，因存在即消失而是无常，因生灭逼迫而是苦，如此观察。正如对光辉，对其余各处也是如此。这样观察后，他观察光辉："这非我的，我不是这个，这不是我的自我"。对智慧……直至倾向，"这非我的，我不是这个，这不是我的自我"。这样观察时，他不在光辉等处动摇、颤抖。因此古人说：
"对于智慧已洞察此十处，
善于法的兴奋者，
不会陷入散乱。"

2.7);

So evaṃ vikkhepaṃ agacchanto taṃ samatiṃsavidhaṃ upakkilesajaṭaṃ vijaṭetvā ‘‘obhāsādayo dhammā na maggo, upakkilesavimuttaṃ pana vīthippaṭipannaṃ vipassanāñāṇaṃ maggo’’ti amaggaṃ maggañca vavatthapeti. Yaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ ‘‘obhāsādayo dasa vipassanupakkilese pahāya upakkilesavimuttaṃ paṭipadāñāṇaṃ maggoti vavatthapetvā’’ti. Udayaṃ pahāyāti udayabbayānupassanāya gahitaṃ saṅkhārānaṃ udayaṃ vissajjetvā tesaṃ bhaṅgasseva anupassanato bhaṅgānupassanāñāṇaṃ patvā ādīnavānupassanāpubbaṅgamāya nibbidānupassanāya nibbindanto muñcitukamyatāpaṭisaṅkhānupassanāsaṅkhārupekkhānulomañāṇānaṃ ciṇṇapariyante uppannagotrabhuñāṇānantaraṃ uppannena maggañāṇena sabbasaṅkhāresu virajjanto vimuccanto. Maggakkhaṇe hi ariyo virajjati vimuccatīti ca vuccati. Tenāha – ‘‘yathākkamaṃ cattāro ariyamagge pāpuṇitvā’’ti. Maggaphalanibbānapahīnāvasiṭṭhakilesasaṅkhātassa paccavekkhitabbassa pabhedena ekūnavīsatibhedassa. Arahato hi avasiṭṭhakilesābhāvena ekūnavīsati paccavekkhaṇañāṇāni. Assāti ānāpānassatikammaṭṭhānikassa.

Visuṃ kammaṭṭhānabhāvanānayo nāma natthīti paṭhamacatukkavasena adhigatajjhānassa vedanācittadhammānupassanāvasena desitattā vuttaṃ. Tesanti tiṇṇaṃ catukkānaṃ. Pītippaṭisaṃvedīti pītiyā paṭi paṭi sammadeva vedanasīlo, tassā vā paṭi paṭi sammadeva vedo etassa atthi, taṃ vā paṭi paṭi sammadeva vedayamāno. Tattha kāmaṃ saṃvedanaggahaṇeneva pītiyā sakkaccaṃ viditabhāvo bodhito hoti, yehi pana pakārehi tassā saṃvedanaṃ icchitaṃ, taṃ dassetuṃ paṭi-saddaggahaṇaṃ ‘‘paṭi paṭi saṃvedīti paṭisaṃvedī’’ti. Tenāha ‘‘dvīhākārehī’’tiādi.

Tattha kathaṃ ārammaṇato pīti paṭisaṃviditā hotīti pucchāvacanaṃ. Sappītike dve jhāne samāpajjatī’’ti pītisahagatāni dve paṭhamadutiyajjhānāni paṭipāṭiyā samāpajjati. Tassāti tena. ‘‘Paṭisaṃviditā’’ti hi padaṃ apekkhitvā kattuatthe etaṃ sāmivacanaṃ. Samāpattikkhaṇeti samāpannakkhaṇe. Jhānapaṭilābhenāti jhānena samaṅgibhāvena. Ārammaṇatoti ārammaṇamukhena, tadārammaṇajjhānapariyāpannā pīti paṭisaṃviditā hoti ārammaṇassa paṭisaṃviditattā. Kiṃ vuttaṃ hoti? Yathā nāma sappapariyesanaṃ carantena tassa āsaye paṭisaṃvidite sopi paṭisaṃvidito eva hoti mantāgadabalena tassa gahaṇassa sukarattā, evaṃ pītiyā āsayabhūte ārammaṇe paṭisaṃvidite sā pīti paṭisaṃviditā eva hoti salakkhaṇato sāmaññalakkhaṇato ca tassā gahaṇassa sukarattāti.

Kathaṃ asammohato pīti paṭisaṃviditā hotīti ānetvā sambandhitabbaṃ. Vipassanākkhaṇeti vipassanāpaññāya tikkhavisadappavattāya visayato dassanakkhaṇe. Lakkhaṇapaṭivedhenāti pītiyā salakkhaṇassa sāmaññalakkhaṇassa ca paṭivijjhanena. Yañhi yassa visesato sāmaññato ca lakkhaṇaṃ, tasmiṃ vidite so yāthāvato vidito eva hoti. Tenāha – ‘‘asammohato pīti paṭisaṃviditā hotī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
因此不进入散乱，放下那种三十种的随烦恼的束缚，认定“光辉等法不是道路，但随烦恼解脱的观察智慧是道路”，从而确定非道路与道路。对此有这样的说法：“光辉等法，舍弃十种观察的随烦恼，识别随烦恼解脱的修行智慧为道路。”放弃生起是通过观察生起与消亡，放下诸行的生起，因而获得对破坏的观察，因观察破坏而生起的智慧，前行于对苦的观察，因厌离而厌离，因欲求解脱而观察欲求，因观察而生起的舍心，获得观察的智慧，完全在所有行相中生起厌离与解脱。在道路的时刻，尊者确实生起厌离与解脱。因此说：“如同逐步达到四种尊贵的道路。”在道路果与涅槃的放弃所剩下的随烦恼，因而在观察中分为二十种。因阿罗汉无剩余的随烦恼，观察的智慧是二十种。安住于安般念的修行处。
没有单独的修行处的修行方法，因此根据第一四分法所获得的禅定，因对感觉与心的法的观察而被描述。那些是三种四分法。对喜悦的体验，正如喜悦的法，确实是通过感觉的修习，或确实是通过对其的体验，或确实是通过体验它。对欲望的体验，通过对欲望的把握，喜悦的确是被理解的，而那些希望获得的体验，正如在此处表述的“对喜悦的体验”。因此说：“以两种方式”。
那么，如何通过对象来理解喜悦呢？这是一个提问的说法。“喜悦在两种禅定中生起”，即喜悦伴随的两种初二禅，按照修行的方式生起。因而说：“因此”。“被理解”这一词，考虑到其意义，是一种共通的说法。在进入禅定的时刻，正如在进入的时刻。通过禅定的获得，因禅定的和谐。通过对象，因对象的缘故，喜悦被理解，因对象的理解而被理解。那是什么意思？正如在寻找草时，当在其根基上被理解时，喜悦也被理解，因其获得的容易，正如在喜悦的根基上被理解，喜悦被理解，因其特征与共通特征而获得容易。
如何不迷失地理解喜悦呢？因此需要关联。观察的时刻，是通过观察的智慧，清晰而明白地展现对象的时刻。通过特征的认识，喜悦的特征与共通特征的理解。对于某种特定的共通特征，若被理解，则如实被理解。因此说：“不迷失地理解喜悦。”


Idāni tamatthaṃ pāḷiyā eva vibhāvetuṃ ‘‘vuttañheta’’ntiādimāha. Tattha dīghaṃassāsavasenātiādīsu yaṃ vattabbaṃ, taṃ heṭṭhā vuttameva. Tattha pana satokāritādassanavasena pāḷi āgatā, idha pītippaṭisaṃviditāvasena. Pītippaṭisaṃviditā ca atthato vibhattā eva. Apica ayamettha saṅkhepattho – dīghaṃassāsavasenāti dīghassa assāsassa ārammaṇabhūtassa vasena pajānato sā pīti paṭisaṃviditā hotīti sambandho. Cittassa ekaggataṃ avikkhepaṃ pajānatoti jhānapariyāpannaṃ avikkhepoti laddhanāmaṃ cittassekaggataṃ taṃsampayuttāya paññāya pajānato. Yatheva hi ārammaṇamukhena pīti paṭisaṃviditā hoti, evaṃ taṃsampayuttadhammāpi ārammaṇamukhena paṭisaṃviditā eva hontīti. Sati upaṭṭhitā hotīti dīghaṃassāsavasena jhānasampayuttā sati tassa ārammaṇe upaṭṭhitā ārammaṇamukhena jhānepi upaṭṭhitā nāma hoti. Tāya satiyāti evaṃ upaṭṭhitāya tāya satiyā yathāvuttena tena ñāṇena suppaṭividitattā ārammaṇassa tassa vasena tadārammaṇā sā pīti paṭisaṃviditā hoti. Dīghaṃpassāsavasenātiādīsupi imināva nayena attho veditabbo.

Evaṃ paṭhamacatukkavasena dassitaṃ pītippaṭisaṃvedanaṃ ārammaṇato asammohato ca vibhāgaso dassetuṃ ‘‘āvajjato’’tiādi vuttaṃ. Tattha āvajjatoti jhānaṃ āvajjentassa. Sā pītīti sā jhānapariyāpannā pīti. Jānatoti samāpannakkhaṇe ārammaṇamukhena jānato. Tassa sā pīti paṭisaṃviditā hotīti sambandho. Passatoti dassanabhūtena ñāṇena jhānato vuṭṭhāya passantassa. Paccavekkhatoti jhānaṃ paccavekkhantassa. Cittaṃ adhiṭṭhahatoti ‘‘ettakaṃ velaṃ jhānasamaṅgī bhavissāmī’’ti jhānacittaṃ adhiṭṭhahantassa. Evaṃ pañcannaṃ vasībhāvānaṃ vasena jhānassa pajānanamukhena ārammaṇato pītiyā paṭisaṃvedanā dassitā.

Idāni yehi dhammehi jhānaṃ vipassanā ca sijjhanti, tesaṃ jhānapariyāpannānaṃ vipassanāmaggapariyāpannānañca saddhādīnaṃ vasena pītippaṭisaṃvedanaṃ dassetuṃ ‘‘saddhāya adhimuccato’’tiādi vuttaṃ. Tattha adhimuccatoti saddahantassa, samathavipassanāvasenāti adhippāyo. Vīriyaṃ paggaṇhatotiādīsupi eseva nayo. Abhiññeyyanti abhivisiṭṭhāya paññāya jānitabbaṃ. Abhijānatoti vipassanāpaññāpubbaṅgamāya maggapaññāya jānato. Pariññeyyanti dukkhasaccaṃ tīraṇapariññāya maggapaññāya ca parijānato. Pahātabbanti samudayasaccaṃ pahānapariññāya maggapaññāya ca pajahato. Bhāvayato sacchikaroto bhāvetabbaṃ maggasaccaṃ, sacchikātabbaṃ nirodhasaccaṃ. Keci panettha pītiyā eva vasena abhiññeyyādīni uddharanti, taṃ ayuttaṃ jhānādisamudāyaṃ uddharitvā tato pītiyā niddhāraṇassa adhippetattā.

Ettha ca ‘‘dīghaṃassāsavasenā’’tiādinā paṭhamacatukkavasena ārammaṇato pītippaṭisaṃvedanaṃ vuttaṃ, tathā ‘‘āvajjato’’tiādīhi pañcahi padehi. ‘‘Abhiññeyyaṃ abhijānato’’tiādīhi pana asammohato, ‘‘saddhāya adhimuccato’’tiādīhi ubhayathāpi saṅkhepato samathavasena ārammaṇato vipassanāvasena asammohato pītippaṭisaṃvedanaṃ vuttanti daṭṭhabbaṃ. Kasmā panettha vedanānupassanāyaṃ pītisīsena vedanā gahitā, na sarūpato evāti? Bhūmivibhāgādivasena vedanaṃ bhinditvā catudhā vedanānupassanaṃ dassetuṃ. Apica vedanākammaṭṭhānaṃ dassento bhagavā pītiyā oḷārikattā taṃsampayuttasukhaṃ sukhaggahaṇatthaṃ pītisīsena dasseti.



现在用巴利文本身阐明这个意义，说"已经说过"等。在此，关于"长呼吸的缘故"等处，下文已经说过。在此，由于看到了"sa"等的缘故，巴利文得以呈现，这里是以喜悦被认知的缘故。而喜悦从意义上被分别。此外，这里的简要意义是：由于长呼吸作为所缘的缘故，当了知时，这喜悦被喜悦所认知。了知心的专一性、不散乱，这是属于禅那的不散乱，由于与之相应的智慧了知。正如喜悦从所缘门被认知，同样与之相应的诸法也从所缘门被认知。当正念存在时，由于长呼吸的缘故，与禅那相应的正念在其所缘中被安立，从所缘门在禅那中也被安立。通过这样被安立的正念，由于已经以前述的智慧充分了知所缘，因此以那所缘的缘故，这喜悦被认知。在"长呼吸的缘故"等处，也应以同样的方式了知其义。
如此通过第一四法已经显示了喜悦的认知，为了从所缘和无迷惑两方面显示其差别，说了"从转向"等。在此，"转向"是转向禅那者。"此喜"是属于禅那的喜。"了知"是在入定刹那从所缘门了知。意思是这喜悦被他认知。"见"是从禅那出定，以见的智慧观察。"回顾"是回顾禅那。"安立心"是立志"我将成为禅那的伴侣"而安立禅那心。如此通过五种自在的缘故，从禅那的了知门，从所缘显示了喜的认知。
现在，为了显示以何种法禅那和观智成就，以及属于禅那和观智道的信等的缘故，说了"从信而深信"等。在此，"深信"是相信者，意图是以止观的缘故。在"策励精进"等处也是同样的道理。"应被了知"是以殊胜智慧应被了知。"了知"是以观智为前导的道智而了知。"应被遍知"是以道智遍知苦谛和了知。"应被断"是以道智断除集谛。"修习"是修习道谛，"应被作证"是应作证灭谛。有些人仅以喜的缘故列举了"应被了知"等，这是不恰当的，因为意图是从禅那等聚集中析出，然后从喜中确定。
在此，通过"长呼吸的缘故"等第一四法，已经从所缘显示了喜的认知，同样通过"转向"等五种语词。通过"应被了知"等显示了无迷惑，通过"从信而深信"等，从两方面简略地从止的缘故从所缘，从观的缘故从无迷惑显示了喜的认知。为何在受随观中以喜为首而把受摄取，而非其本相？为了以地的差别等分别受而示现四种受随观。此外，世尊显示受业处时，由于喜的粗大性，为了把与之相应的乐摄取，以喜为首而显示。


Eteneva nayena avasesapadānīti sukhappaṭisaṃvedī cittasaṅkhārappaṭisaṃvedīti padāni pītippaṭisaṃvedī-pade āgatanayeneva atthato veditabbāni. Sakkā hi ‘‘dvīhākārehi sukhappaṭisaṃviditā hoti, cittasaṅkhārappaṭisaṃviditā hoti ārammaṇato’’tiādinā pītiṭṭhāne sukhādipadāni pakkhipitvā ‘‘sukhasahagatāni tīṇi jhānāni cattāri vā jhānāni samāpajjatī’’tiādinā atthaṃ viññātuṃ. Tenāha ‘‘tiṇṇaṃ jhānānaṃ vasenā’’tiādi. Vedanādayoti ādi-saddena saññā gahitā. Tenāha ‘‘dve khandhā’’ti. Vipassanābhūmidassanatthanti pakiṇṇakasaṅkhārasammasanavasena vipassanāya bhūmidassanatthaṃ ‘‘sukhanti dve sukhānī’’tiādi vuttaṃ samathe kāyikasukhābhāvato. Soti so passambhanapariyāyena vutto nirodho. ‘‘Imassa hi bhikkhuno apariggahitakāle’’tiādinā vitthārato kāyasaṅkhāre vutto, tasmā tattha vuttanayeneva veditabbo. Tattha kāyasaṅkhāravasena āgato, idha cittasaṅkhāravasenāti ayameva viseso.

Evaṃ cittasaṅkhārassa passambhanaṃ atidesena dassetvā yadaññaṃ imasmiṃ catukke vattabbaṃ, taṃ dassetuṃ ‘‘apicā’’tiādi vuttaṃ. Tattha pītipadeti ‘‘pītippaṭisaṃvedī’’tiādinā desitakoṭṭhāse. Pītisīsena vedanā vuttāti pītiapadesena taṃsampayuttā vedanā vuttā, na pītīti adhippāyo. Tattha kāraṇaṃ heṭṭhā vuttameva. Dvīsu cittasaṅkhārapadesūti ‘‘cittasaṅkhārappaṭisaṃvedī passambhayaṃ cittasaṅkhāra’’nti cittasaṅkhārapaṭisaṃyuttesu dvīsu padesu. ‘‘Viññāṇapaccayā nāmarūpa’’nti vacanato cittena paṭibaddhāti cittapaṭibaddhā. Tato eva kāmaṃ cittena saṅkharīyantīti cittasaṅkhārā, saññāvedanādayo, idha pana upalakkhaṇamattaṃ, saññāvedanāva adhippetāti āha ‘‘saññāsampayuttā vedanā’’ti.

Cittappaṭisaṃvedīti ettha dvīhākārehi cittapaṭisaṃviditā hoti ārammaṇato asammohato ca. Kathaṃ ārammaṇato? Cattāri jhānāni samāpajjati, tassa samāpattikkhaṇe jhānapaṭilābhenātiādinā vuttanayānusārena sabbaṃ suviññeyyanti āha – ‘‘catunnaṃ jhānānaṃ vasena cittapaṭisaṃviditā veditabbā’’ti. Cittaṃ modentoti jhānasampayuttaṃ cittaṃ sampayuttāya pītiyā modayamāno, taṃ vā pītiṃ ārammaṇaṃ katvā pavattaṃ vipassanācittaṃ tāya eva ārammaṇabhūtāya pītiyāmodayamāno. Pamodentotiādīni padāni tasseva vevacanāni pītipariyāyabhāvato.

Sampayuttāya pītiyā cittaṃ āmodetīti jhānacittasampayuttāya pītisambojjhaṅgabhūtāya odagyalakkhaṇāya jhānapītiyā tameva jhānacittaṃ sahajātādipaccayavasena ceva jhānapaccayavasena ca paribrūhento haṭṭhappahaṭṭhākāraṃ pāpento āmodeti pamodeti ca. Ārammaṇaṃ katvāti uḷāraṃ jhānasampayuttaṃ pītiṃ ārammaṇaṃ katvā pavattamānaṃ vipassanācittaṃ tāya eva ārammaṇabhūtāya pītiyā yogāvacaro haṭṭhappahaṭṭhākāraṃ pāpento ‘‘āmodeti pamodetī’’ti vuccati.


因此，依此方式，余下的词语应理解为“感受幸福的心所造作的感受”，以及“感受喜悦的感受”。确实，可以说“幸福的感受是以两种方式被认知的，心所造作的感受是以所缘的缘故被认知的”，借此认识到意义。故而说“凭借三种禅那的缘故”。“感受”等等，因而“受”被包含在内。因此说“两个聚合”。“为了显示观智的基础”，是为了通过对附属因的观察以显示观智的基础，因此说“幸福的两个幸福”。这是由于止的身体幸福的缘故。此处所说的“他”，是以安宁的名义所说的灭。“因为这个比库在未放下时”，因此详细地说了身体的造作，因此应依此所说的方式理解。在此，因身体的造作而来，这里是因心所造作而来，这正是两者的差别。
这样，通过对心所造作的安宁的过度显示，当有其他的需要在此四法中应当说时，为了显示这一点，说了“此外”等等。在此，“喜”的词是指“感受喜悦”的地方。因喜而生的感受被说出；以喜的词所指的感受被说出，而并非指没有喜。这里的原因已在下文中说过。关于“在两个心所造作的词中”，是指“感受喜悦的心所造作的安宁的心所造作”中的两个词。“因识而生名色”，因此被称为与心相应的。于是，因欲而生的心所造作，即心所造作、感受、知觉等，这里仅是作为标志，意指知觉和感受。
“感受心所造作”在此是以两种方式被认知的，因所缘和无迷惑的缘故。如何因所缘？四种禅那被成就，依此所说的“因四种禅那的缘故应当被认知”。“心快乐”是指与禅那相应的心因相应的喜而感到快乐，或是以喜作为所缘而生起的观智心因而感到快乐。因而说“快乐的词”等等，都是指同样的意义。
“因相应的喜而使心快乐”，是以与禅那相应的喜作为觉悟因的那种喜，因而使得那种禅那的心因而被扩展，因而使得那种禅那的心因而被扩展，因而使得那种禅那的心因而被扩展。以所缘的缘故，因而以广大的禅那相应的喜作为所缘而生起的观智心因而被扩展，因而被称为“使心快乐”。


Samaṃṭhapentoti yathā īsakampi līnapakkhaṃ uddhaccapakkhañca anupaggamma anonataṃ anunnataṃ yathā indriyānaṃ samattapaṭipattiyā avisamaṃ, samādhissa vā ukkaṃsagamanena āneñjappattiyā sammadeva ṭhitaṃ hoti, evaṃ appanāvasena ṭhapento. Lakkhaṇappaṭivedhenāti aniccādikassa lakkhaṇassa paṭi paṭi vijjhanena khaṇe khaṇe avabodhena. Khaṇikacittekaggatāti khaṇamattaṭṭhitiko samādhi. Sopi hi ārammaṇe nirantaraṃ ekākārena pavattamāno paṭipakkhena anabhibhūto appito viya cittaṃ niccalaṃ ṭhapeti. Tena vuttaṃ ‘‘evaṃ uppannāyā’’tiādi.

Mocentoti vikkhambhanavimuttivasena vivecento visuṃ karonto, nīvaraṇāni pajahantoti attho. Vipassanākkhaṇeti bhaṅgānupassanākkhaṇe. Bhaṅgo hi nāma aniccatāya paramā koṭi, tasmā tāya bhaṅgānupassako yogāvacaro cittamukhena sabbaṃ saṅkhāragataṃ aniccato passati, no niccato, aniccassa dukkhattā dukkhassa ca anattattā tadeva dukkhato anupassati, no sukhato, anattato anupassati, no attato. Yasmā pana yaṃ aniccaṃ dukkhaṃ anattā, na taṃ abhinanditabbaṃ, yañca na abhinanditabbaṃ, na taṃ rañjitabbaṃ, tasmā bhaṅgadassanānusārena ‘‘aniccaṃ dukkhaṃ anattā’’ti saṅkhāragate diṭṭhe tasmiṃ nibbindati, no nandati, virajjati, no rajjati, so evaṃ nibbindanto virajjanto lokiyeneva tāva ñāṇena rāgaṃ nirodheti no samudeti, nāssa samudayaṃ karotīti attho. Atha vā so evaṃ viratto yathā diṭṭhaṃ saṅkhāragataṃ, taṃ tathā diṭṭhaṃ attano ñāṇena nirodheti no samudeti, nirodhamevassa manasi karoti, no samudayanti attho, so evaṃ paṭipanno paṭinissajjati, no ādiyatīti vuttaṃ hoti. Ayañhi aniccādianupassanā saddhiṃ khandhābhisaṅkhārehi kilesānaṃ pariccajanato saṅkhatadosadassanena tabbiparīte nibbāne tanninnatāya pakkhandanato ca pariccāgapaṭinissaggo ceva pakkhandanapaṭinissaggocāti vuccati. Tasmā tāya samannāgato yogāvacaro vuttanayena kilese ca pariccajati, nibbāne ca pakkhandati. Tena vuttaṃ ‘‘so vipassanākkhaṇe aniccānupassanāya niccasaññāto cittaṃ mocento vimocento…pe… paṭinissaggānupassanāya ādānato cittaṃ mocento vimocento assasati ceva passasati cā’’ti.

Tattha aniccassa, aniccanti vā anupassanā aniccānupassanā. Tebhūmakadhammānaṃ aniccataṃ gahetvā pavattāya vipassanāya etaṃ nāmaṃ. Niccasaññātoti saṅkhatadhamme ‘‘niccā sassatā’’ti pavattāya micchāsaññāya. Saññāsīsena cittadiṭṭhīnampi gahaṇaṃ daṭṭhabbaṃ. Esa nayo sukhasaññādīsupi. Nibbidānupassanāyāti saṅkhāresu nibbindanākārena pavattāya anupassanāya . Nanditoti sappītikataṇhāto. Virāgānupassanāyāti tathā virajjanākārena pavattāya anupassanāya. Tena vuttaṃ ‘‘rāgato mocento’’ti. Nirodhānupassanāyāti saṅkhārānaṃ nirodhassa anupassanāya. Yathā saṅkhārā nirujjhantiyeva āyatiṃ punabbhavavasena nuppajjanti, evaṃ vā anupassanā nirodhānupassanā. Muñcitukamyatā hi ayaṃ balappattā. Tenāha ‘‘samudayato mocento’’ti. Paṭinissajjanākārena pavattā anupassanā paṭinissaggānupassanā. Ādānatoti niccādivasena gahaṇato, paṭisandhiggahaṇato vāti evamettha attho daṭṭhabbo.



Samaṃṭhapentoti yathā īsakampi līnapakkhaṃ uddhaccapakkhañca anupaggamma anonataṃ anunnataṃ yathā indriyānaṃ samattapaṭipattiyā avisamaṃ, samādhissa vā ukkaṃsagamanena āneñjappattiyā sammadeva ṭhitaṃ hoti, evaṃ appanāvasena ṭhapento. Lakkhaṇappaṭivedhenāti aniccādikassa lakkhaṇassa paṭi paṭi vijjhanena khaṇe khaṇe avabodhena. Khaṇikacittekaggatāti khaṇamattaṭṭhitiko samādhi. Sopi hi ārammaṇe nirantaraṃ ekākārena pavattamāno paṭipakkhena anabhibhūto appito viya cittaṃ niccalaṃ ṭhapeti. Tena vuttaṃ ‘‘evaṃ uppannāyā’’tiādi.

Mocentoti vikkhambhanavimuttivasena vivecento visuṃ karonto, nīvaraṇāni pajahantoti attho. Vipassanākkhaṇeti bhaṅgānupassanākkhaṇe. Bhaṅgo hi nāma aniccatāya paramā koṭi, tasmā tāya bhaṅgānupassako yogāvacaro cittamukhena sabbaṃ saṅkhāragataṃ aniccato passati, no niccato, aniccassa dukkhattā dukkhassa ca anattattā tadeva dukkhato anupassati, no sukhato, anattato anupassati, no attato. Yasmā pana yaṃ aniccaṃ dukkhaṃ anattā, na taṃ abhinanditabbaṃ, yañca na abhinanditabbaṃ, na taṃ rañjitabbaṃ, tasmā bhaṅgadassanānusārena ‘‘aniccaṃ dukkhaṃ anattā’’ti saṅkhāragate diṭṭhe tasmiṃ nibbindati, no nandati, virajjati, no rajjati, so evaṃ nibbindanto virajjanto lokiyeneva tāva ñāṇena rāgaṃ nirodheti no samudeti, nāssa samudayaṃ karotīti attho. Atha vā so evaṃ viratto yathā diṭṭhaṃ saṅkhāragataṃ, taṃ tathā diṭṭhaṃ attano ñāṇena nirodheti no samudeti, nirodhamevassa manasi karoti, no samudayanti attho, so evaṃ paṭipanno paṭinissajjati, no ādiyatīti vuttaṃ hoti. Ayañhi aniccādianupassanā saddhiṃ khandhābhisaṅkhārehi kilesānaṃ pariccajanato saṅkhatadosadassanena tabbiparīte nibbāne tanninnatāya pakkhandanato ca pariccāgapaṭinissaggo ceva pakkhandanapaṭinissaggocāti vuccati. Tasmā tāya samannāgato yogāvacaro vuttanayena kilese ca pariccajati, nibbāne ca pakkhandati. Tena vuttaṃ ‘‘so vipassanākkhaṇe aniccānupassanāya niccasaññāto cittaṃ mocento vimocento…pe… paṭinissaggānupassanāya ādānato cittaṃ mocento vimocento assasati ceva passasati cā’’ti.

Tattha aniccassa, aniccanti vā anupassanā aniccānupassanā. Tebhūmakadhammānaṃ aniccataṃ gahetvā pavattāya vipassanāya etaṃ nāmaṃ. Niccasaññātoti saṅkhatadhamme ‘‘niccā sassatā’’ti pavattāya micchāsaññāya. Saññāsīsena cittadiṭṭhīnampi gahaṇaṃ daṭṭhabbaṃ. Esa nayo sukhasaññādīsupi. Nibbidānupassanāyāti saṅkhāresu nibbindanākārena pavattāya anupassanāya . Nanditoti sappītikataṇhāto. Virāgānupassanāyāti tathā virajjanākārena pavattāya anupassanāya. Tena vuttaṃ ‘‘rāgato mocento’’ti. Nirodhānupassanāyāti saṅkhārānaṃ nirodhassa anupassanāya. Yathā saṅkhārā nirujjhantiyeva āyatiṃ punabbhavavasena nuppajjanti, evaṃ vā anupassanā nirodhānupassanā. Muñcitukamyatā hi ayaṃ balappattā. Tenāha ‘‘samudayato mocento’’ti. Paṭinissajjanākārena pavattā anupassanā paṭinissaggānupassanā. Ādānatoti niccādivasena gahaṇato, paṭisandhiggahaṇato vāti evamettha attho daṭṭhabbo.



以下是巴利文的完整直译：
调停之义：正如稍微隐藏的一方和躁动的一方，不偏不倚，既不低落也不高昂，以诸根的平等实践，或以禅定的最高达到不动，如此恰当地安住。通过特征的洞察：通过无常等特征的逐一洞穿，在每一刹那中的了悟。刹那一心：仅存续一刹那的定。确实，在对境上持续不断以一种方式进行，未被对治所胜，犹如未被触及般使心保持不动。因此曾说："如此生起"等。
解脱之义：通过压制解脱的方式，分离出来，舍弃障碍是其意义。在观察坏灭的刹那。坏灭实际上是无常的极致，因此观察坏灭者，以心为门，观察一切行法为无常，非恒常；由于无常是苦，因此观察为苦，非乐；观察为无我，非实我。因为凡是无常、苦、无我，不应欢喜；不应欢喜者不应贪著。因此，随顺坏灭的观察，在行法中见到"无常、苦、无我"时，厌离而非欢喜，远离而非贪著。如此厌离远离者，仅以世间智断除贪，不使其生起。或者，如此远离者，以自身智慧如所见的行法，断除不使其生起，专注于灭，非生起。如此实践者，舍弃而非执取。此无常等观察，与蕴和烦恼的舍弃，通过见行法的过失，趋向于与之相反的涅槃，因此称为舍弃和趋入。因此具备此观的修行者，如所说，舍弃烦恼，趋入涅槃。因此曾说："在观察坏灭的刹那，以无常观察，从常想中解脱心，呼吸和吸气"。
在此，无常观察：或称为观察无常。以三界法的无常性，此为运转的观察之名。常想：对有为法生起"恒常、永恒"的错误想。应从想的角度理解心和见的把握。在乐想等处亦同此理。厌离观察：在行法中以厌离的方式运转的观察。贪著：从有喜的渴爱。远离观察：以如此远离的方式运转的观察。因此曾说："从贪中解脱"。灭观察：观察行法的灭。如行法灭尽，今后不再生起于轮回，或如此观察为灭观察。此为欲解脱的强大力量。因此说："从生起中解脱"。以舍弃的方式运转的观察为舍弃观察。执取：从常等方面的把握，或从结生的把握，应如此理解其义。


Aniccanti anupassī, aniccassa vā anupassanasīlo aniccānupassīti ettha kiṃ pana taṃ aniccaṃ, kathaṃ vā aniccaṃ, kā vā aniccānupassanā, kassa vā aniccānupassanāti catukkaṃ vibhāvetabbanti taṃ dassento ‘‘aniccaṃ veditabba’’ntiādimāha. Tattha niccaṃ nāma dhuvaṃ sassataṃ yathā taṃ nibbānaṃ, na niccanti aniccaṃ, udayabbayavantaṃ, atthato saṅkhatā dhammāti āha aniccanti pañcakkhandhā. Kasmā? Uppādavayaññathattabhāvāti, uppādavayaññathattasabbhāvāti attho. Tattha saṅkhatadhammānaṃ hetupaccayehi uppajjanaṃ ahutvā sambhavo attalābho uppādo, uppannānaṃ tesaṃ khaṇanirodho vināso vayo, jarāya aññathābhāvo aññathattaṃ. Yathā hi uppādāvatthāya bhinnāya bhaṅgāvatthāyaṃ vatthubhedo natthi, evaṃ ṭhitisaṅkhātāyaṃ bhaṅgābhimukhāvatthāyampi vatthubhedo natthi. Yattha jarāvohāro, tasmā ekassapi dhammassa jarā yujjati, yā khaṇikajarāti vuccati. Ekaṃsena ca uppādabhaṅgāvatthāsu vatthuno abhedo icchitabbo, aññathā ‘‘añño uppajjati, añño bhijjatī’’ti āpajjeyya. Tayidaṃ khaṇikajaraṃ sandhāyāha ‘‘aññathatta’’nti.

Yassa lakkhaṇattayassa bhāvā khandhesu aniccasamaññā, tasmiṃ lakkhaṇattaye aniccatā samaññāti ‘‘aniccatāti tesaṃyeva uppādavayaññathatta’’nti vatvā visesato dhammānaṃ khaṇikanirodhe aniccatāvohāroti dassento ‘‘hutvā abhāvo vā’’tiādimāha. Tattha uppādapubbakattā abhāvassa hutvā-gahaṇaṃ. Tena pākaṭabhāvapubbakattaṃ vināsabhāvassa dasseti. Tenevākārenāti nibbattanākārena. Khaṇabhaṅgenāti khaṇikanirodhena. Tassā aniccatāyāti khaṇikabhaṅgasaṅkhātāya aniccatāya. Tāya anupassanāyāti yathāvuttāya aniccānupassanāya. Samannāgatoti samaṅgibhūto yogāvacaro.

Khayoti saṅkhārānaṃ vināso. Virajjanaṃ tesaṃyeva vilujjanaṃ virāgo, khayo eva virāgo khayavirāgo, khaṇikanirodho. Accantamettha etasmiṃ adhigate saṅkhārā virajjanti nirujjhantīti accantavirāgo, nibbānaṃ. Tenāha ‘‘khayavirāgoti saṅkhārānaṃ khaṇabhaṅgo. Accantavirāgoti nibbāna’’nti. Tadubhayadassanavasena pavattāti khayavirāgānupassanāvasena vipassanāya, accantavirāgānupassanāvasena maggassa pavatti yojetabbā. Ārammaṇato vā vipassanāya khayavirāgānupassanāvasena pavatti, tanninnabhāvato accantavirāgānupassanāvasena, maggassa pana asammohato khayavirāgānupassanāvasena, ārammaṇato accantavirāgānupassanāvasena pavatti veditabbā. Eseva nayoti iminā yasmā virāgānupassīpade vuttanayānusārena ‘‘dve nirodhā khayanirodho ca accantanirodho cā’’ti evamādiatthavaṇṇanaṃ atidissati, tasmā virāgaṭṭhāne nirodhapadaṃ pakkhipitvā ‘‘khayo saṅkhārānaṃ vināso’’tiādinā idha vuttanayena tassa atthavaṇṇanā veditabbā.


以下是巴利文的完整直译：
无常观察：无常观察者，或无常观察的习性，或无常观察的义，需对这四项进行阐明，因此说“无常应当被知”等等。在这里，常是指恒久、永恒，如涅槃那样；无常的则是无常、具有生灭的，实际上是有为法。因何？因其生起和灭去的不同而生起，生起和灭去的不同是其本质。这里说有为法的生起，非因缘而生起的，生起的固有特点，生起后其瞬间的灭去、消亡、老化、变化是不同的。正如对于生起的对象，破坏的对象没有对象的差别，亦如在存在的状态中，破坏的对象也没有对象的差别。若有老化的现象，因此任何法都与老化相关，这被称为瞬间老化。单就生起与破坏的对象而言，应当理解为无差别，否则将会落入“另有生起，另有破坏”的错误。这里提到的瞬间老化是指“不同的状态”。
若有三种特征的存在于五蕴中，无常的特征相同；在此特征中，无常是相同的，故说“无常是它们的生起和灭去的不同”。在此，因生起的前因而生起的缺失。由此显示显明的前因，显示灭亡的状态。以此方式，指向涅槃的产生。瞬间的破坏，指的是瞬间的灭去。因其无常性，即瞬间的破坏所指的无常。因其观察而生，即如上所述的无常观察。具备的修行者。
灭亡是有为法的消亡。远离是它们的舍弃，远离即消亡，消亡即远离，瞬间灭去。这里所说的，若达到此状态，诸法远离、消亡，因此称为绝对远离，涅槃。因此说“消亡是有为法的瞬间破坏。绝对远离是涅槃”。这两者的观察方式，因而在观察中，因生灭的观察而生起，因绝对远离的观察而生起，必须理解为修行的过程。或从对象的角度，因生灭的观察而生起，因其性质的绝对远离的观察而生起，而在修行的过程中，因非迷失的状态，因生灭的观察而生起，因对象的绝对远离的观察而生起，必须被理解为如此。此乃相同的道理，因此在观察远离的地方，依照所说的义，“有两种灭：一是消亡的灭，二是绝对的灭”，因此等同的义也显而易见，因此在远离的地方，将灭的词汇放入其中，故说“消亡是有为法的消亡”等等的说法应当被理解为如此。


Paṭinissajjanaṃ pahātabbassa tadaṅgavasena vā samucchedavasena vā pariccajanaṃ pariccāgapaṭinissaggo. Tathā sabbupadhīnaṃ paṭinissaggabhūte visaṅkhāre attano nissajjanaṃ tanninnatāya vā tadārammaṇatāya vā tattha pakkhandanaṃ pakkhandanapaṭinissaggo. Tadaṅgavasenāti ettha aniccānupassanā tāva tadaṅgappahānavasena niccasaññaṃ pariccajati, pariccajantī ca tassā tathā appavattiyaṃ ye ‘‘nicca’’nti gahaṇavasena kilesā tammūlakā ca abhisaṅkhārā tadubhayamūlakā ca vipākakkhandhā anāgate uppajjeyyuṃ, te sabbepi appavattikaraṇavasena pariccajati, tathā dukkhasaññādayo. Tenāha – ‘‘vipassanā hi tadaṅgavasena saddhiṃ khandhābhisaṅkhārehi kilese pariccajatī’’ti. Saṅkhatadosadassanenāti saṅkhate tebhūmakasaṅkhāragate aniccatādidosadassanena. Niccādibhāvena tabbiparīte. Tanninnatāyāti tadadhimuttatāya. Pakkhandatīti anupavisati anupavisantaṃ viya hoti. Saddhiṃ khandhābhisaṅkhārehi kilese pariccajatīti maggena kilesesu pariccattesu avipākadhammatāpādanena abhisaṅkhārā tammūlakā ca khandhā anuppattirahabhāvena pariccattā nāma hontīti sabbepi te maggo pariccajatīti vuttaṃ. Ubhayanti vipassanāñāṇaṃ maggañāṇañca. Maggañāṇampi hi gotrabhuñāṇassa anu pacchā nibbānadassanato anupassanāti vuccati.

Idañca catutthacatukkaṃ suddhavipassanāvaseneva vuttaṃ, purimāni pana tīṇi samathavipassanāvasena. Evaṃ catunnaṃ catukkānaṃ vasena soḷasavatthukāya ānāpānassatiyā bhāvanā veditabbā. Evaṃ soḷasavatthuvasena ca ayaṃ ānāpānassati bhāvitā mahapphalā hoti mahānisaṃsāti veditabbā. ‘‘Evaṃ bhāvito kho, bhikkhave, ānāpānassatisamādhī’’tiādinā pana santabhāvādivasena mahānisaṃsatā dassitā. Vitakkupacchedasamatthatāyapi cassa mahānisaṃsatā daṭṭhabbā. Ayañhi santapaṇītaasecanakasukhavihārattā samādhiantarāyakarānaṃ vitakkānaṃ vasena ito cito ca cittassa vidhāvanaṃ upacchinditvā ānāpānārammaṇābhimukhameva cittaṃ karoti. Teneva vuttaṃ – ‘‘ānāpānassati bhāvetabbā vitakkupacchedāyā’’ti (a. ni. 9.1; udā. 31). Vijjāvimuttipāripūriyā mūlabhāvenapi cassā mahānisaṃsatā veditabbā. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Ānāpānassati, bhikkhave, bhāvitā bahulīkatā cattāro satipaṭṭhāne paripūreti, cattāro satipaṭṭhānā bhāvitā bahulīkatā satta bojjhaṅge paripūrenti, satta bojjhaṅgā bhāvitā bahulīkatā vijjāvimuttiṃ paripūrentī’’ti (ma. ni. 3.147).

Apica carimakānaṃ assāsapassāsānaṃ viditabhāvakaraṇatopissā mahānisaṃsatā veditabbā. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Evaṃ bhāvitāya, rāhula, ānāpānassatiyā evaṃ bahulīkatāya yepi te carimakā assāsapassāsā, tepi viditāva nirujjhanti, no aviditā’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
舍弃是指应当舍弃的、通过部分的舍弃或通过完全的舍弃的放弃。如此，所有的附属物的舍弃，作为舍弃的无分别法，或因其特性或因其对象而进行的舍弃。这里所说的“通过舍弃无常观察，舍弃恒常的想法”，在舍弃时，因其不生起的状态，若有“恒常”的把握，烦恼的根本和所有的造作，及其所生的果报，未来会生起的，皆因其不生起而被舍弃，诸如苦的想法等。因此说：“观察是通过舍弃烦恼而舍弃蕴的”。通过有为法的过失的观察，指的是在有为的三界法中，通过无常的过失的观察。恒常的状态是指其相反的状态。因其特性，指的是对其的理解。放弃是指不进入、不停留的状态。与蕴的造作相结合，舍弃烦恼，因其不生起的法的因缘，烦恼的根本，因未生起的状态而被舍弃，故说所有的法皆被舍弃。二者即观察的智慧与道的智慧。道的智慧，因缘根本的智慧，之后因见涅槃而被称为观察。
这也是第四组的四法，纯粹的观察法所说，前面的三法则是安住与观察法。因此，依此四法，十六种法的安住应被理解。通过这十六种法的安住，安住于呼吸的修行会产生巨大的成果。正如所说：“如此修习，僧人，安住于呼吸的定力”，通过安住的状态等显现出巨大的利益。通过切断思维的能力，也应当看到其巨大的利益。此修行因其安住的精细、滋润的快乐而使心不被干扰，因思维的干扰而使心从此处到彼处流动，专注于呼吸的对象。故说：“应当修习安住于呼吸，以切断思维”。
通过知识的圆满，作为其根本，亦应当理解其巨大的利益。正如佛所说：“安住于呼吸，僧人，若广泛修习，会圆满四种正念，四种正念若广泛修习，会圆满七种觉支，七种觉支若广泛修习，会圆满知识与解脱”。
此外，最后的呼吸与吐气的了解，亦应当理解其巨大的利益。正如佛所说：“如此修习，拉胡拉，安住于呼吸，若广泛修习，最后的呼吸与吐气，皆已知晓，不会不知”。

2.121).

Tattha nirodhavasena tayo carimakā bhavacarimakā jhānacarimakā cuticarimakāti. Bhavesu hi kāmabhave assāsapassāsā pavattanti, rūpārūpabhavesu na pavattanti, tasmā te bhavacarimakā. Jhānesu purime jhānattaye pavattanti, catutthe nappavattanti, tasmā te jhānacarimakā. Ye pana cuticittassa purato soḷasamena cittena saddhiṃ uppajjitvā cuticittena saha nirujjhanti, ime cuticarimakā nāma. Ime idha carimakāti adhippetā.

Ime kira imaṃ kammaṭṭhānamanuyuttassa bhikkhuno pākaṭā honti ānāpānārammaṇassa suṭṭhu pariggahitattā. Cuticittassa hi purato soḷasamacittassa uppādakkhaṇe uppādaṃ āvajjayato uppādopi nesaṃ pākaṭo hoti, ṭhitiṃ āvajjayato ṭhitipi nesaṃ pākaṭā hoti, bhaṅgaṃ āvajjayato bhaṅgopi nesaṃ pākaṭo hoti. Ito aññaṃ kammaṭṭhānaṃ bhāvetvā arahattappattassa bhikkhuno hi āyuantaraṃ paricchinnaṃ vā hoti aparicchinnaṃ vā, imaṃ pana soḷasavatthukaṃ ānāpānassatiṃ bhāvetvā arahattappattassa āyuantaraṃ paricchinnameva hoti. So ‘‘ettakaṃ dāni me āyusaṅkhārā pavattissanti, na ito para’’nti ñatvā attano dhammatāya eva sarīrapaṭijaggananivāsanapārupanādīni sabbakiccāni katvā akkhīni nimīleti koṭapabbatavihāravāsitissatthero viya, mahākarañjiyavihāravāsimahātissatthero viya, devaputtaraṭṭhe piṇḍapātikatthero viya, cittalapabbatavihāravāsino dvebhātikattherā viya ca.

Tatridaṃ ekavatthuparidīpanaṃ – dvebhātikattherānaṃ kireko puṇṇamuposathadivase pātimokkhaṃ osāretvā bhikkhusaṅghaparivuto attano vasanaṭṭhānaṃ gantvā caṅkame ṭhito juṇhapakkhe padosavelāyaṃ candālokena samantato āsiñcamānakhīradhāraṃ viya gaganatalaṃ rajatapaṭṭasadisaṃ vālikāsanthatañca bhūmibhāgaṃ disvā ‘‘ramaṇīyo vatāyaṃ kālo, deso ca mama ajjhāsayasadiso, kīva ciraṃ nu kho ayaṃ dukkhabhāro vahitabbo’’ti attano āyusaṅkhāre upadhāretvā bhikkhusaṅghaṃ āha – ‘‘tumhehi kathaṃ parinibbāyantā bhikkhū diṭṭhapubbā’’ti. Tatra keci āhaṃsu – ‘‘amhehi āsane nisinnakāva parinibbāyantā diṭṭhapubbā’’ti. Keci ‘‘amhehi ākāse pallaṅkaṃ ābhujitvā nisinnakā’’ti. Thero āha – ‘‘ahaṃ dāni vo caṅkamantameva parinibbāyamānaṃ dassayissāmī’’ti. Tato caṅkame tiriyaṃ lekhaṃ katvā ‘‘ahaṃ ito caṅkamakoṭito parakoṭiṃ gantvā nivattamāno imaṃ lekhaṃ patvā parinibbāyissāmī’’ti vatvā caṅkamaṃ oruyha parabhāgaṃ gantvā nivattamāno ekena pādena lekhaṃ akkantakkhaṇeyeva parinibbāyīti.

Ānāpānassatisamādhikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Paṭhamapaññattikathāvaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
在这里，灭的方式有三种：生的灭、禅的灭、灭的灭。因为在生中，欲界的呼吸与吐气是存在的，而在色界与无色界中则不存在，因此它们是生的灭。在禅中，前面的三种禅定是存在的，而第四种则不存在，因此它们是禅的灭。而那些在死亡的心前，通过十六种心的生起与死亡相结合而灭去的，这些称为灭的灭。这些在此处所说的灭。
这些确实是与此修行相应的比丘所熟悉的，因为安住于呼吸的对象被很好地掌握。因为在死亡的心前，十六种心的生起时，生起的状态被观察到，存在的状态被观察到，破坏的状态被观察到。因此，任何其他的修行方法，若通过发展而获得阿罗汉果的比丘，其寿命是有限的或无限的，而通过发展这十六种法的安住于呼吸，获得阿罗汉果的比丘，其寿命必然是有限的。他知道：“此刻我的寿命将会持续多久，不会再继续。”他依照自身的特性，完成身体的安住、居住等一切事务，像科塔巴巴的长老一样，像大卡兰吉的长老一样，像天神的施食长老一样，像智者的长老一样。
在这里有一个关于两位长老的例子：在一个满月的斋日，二位长老在比丘团的环绕下，回到自己的居住处，站在月光下，像是被牛奶浇灌般，看到四周的土地如同银色的平原，便说：“这时光真美，这地方也与我的心意相合，究竟这个痛苦的重担要持续多久？”于是对比丘团说：“你们是如何看待涅槃的比丘们？”有些人说：“我们坐着的时候，涅槃就如同看见过的那样。”有些人说：“我们在空中坐着，像是坐在座位上。”长老说：“我现在就要向你们展示正在行走的涅槃。”于是他在行走的过程中，划出一条线，说：“我将从这里走到另一边，转身后就会达到涅槃。”于是他走下去，走到另一边，转身后，便在一瞬间达到涅槃。
安住于呼吸的定力的阐述已完成。
第一部分的阐述已完成。

167. Yadipi ariyā neva attanāva attānaṃ jīvitā voropesuṃ, nāññamaññampi jīvitā voropesuṃ, nāpi migalaṇḍikaṃ samaṇakuttakaṃ upasaṅkamitvā samādapesuṃ, tathāpi yathāvuttehi tīhi pakārehi matānaṃ antare ariyānampi sabbhāvato ‘‘ariyapuggalamissakattā’’ti vuttaṃ. Na hi ariyā pāṇātipātaṃ kariṃsu na samādapesuṃ, nāpi samanuññā ahesuṃ. Atha vā puthujjanakāle attanāva attānaṃ ghātetvā maraṇasamaye vipassanaṃ vaḍḍhetvā ariyamaggaṃ paṭilabhitvā matānampi ariyānaṃ sabbhāvato imināva nayena attanāva attānaṃ jīvitā voropanassa ariyānampi sabbhāvato ariyapuggalamissakattā ‘‘moghapurisā’’ti na vuttaṃ. ‘‘Te bhikkhū’’ti vuttanti ‘‘kathañhi nāma te, bhikkhave, bhikkhū attanāpi attānaṃ jīvitā voropessantī’’ti ettha ‘‘moghapurisā’’ti avatvā ‘‘te bhikkhū’’ti vuttaṃ.

Anupaññattikathāvaṇṇanā

168. Itthīsu paṭibaddhacittatā nāma chandarāgena sārattatā sāpekkhabhāvoti āha ‘‘sārattā apekkhavanto’’ti. Maraṇassa guṇakittanaṃ jīvite ādīnavadassanapubbaṅgamanti āha ‘‘jīvite ādīnavaṃ dassetvā’’ti. ‘‘Kiṃ tuyhiminā pāpakena dujjīvitenā’’ti idaṃ jīvite ādīnavadassanaṃ. ‘‘Mataṃ te jīvitā seyyo’’tiādi pana maraṇaguṇakittananti daṭṭhabbaṃ. Lobhādīnaṃ ativiya ussannattā anupaparikkhitvā kataṃ sāhasikakammaṃ kibbisanti vuccatīti āha – ‘‘kibbisaṃ sāhasikakammaṃ lobhādikilesussada’’nti. Kasmā idaṃ vuccatīti chabbaggiyānaṃyevedaṃ vacanaṃ. Mata-saddo ‘‘gata’’ntiādīsu viya bhāvavacanoti āha ‘‘tava maraṇa’’nti. Katakāloti katamaraṇakālo. Atha vā kāloti maraṇassetaṃ adhivacanaṃ, tasmā katakāloti katamaraṇoti attho. Tenevāha ‘‘kālaṃ katvā, maritvā’’ti. Divi bhavā dibbāti āha ‘‘devaloke uppannehī’’ti. Samappitoti yutto. Samaṅgībhūtoti sammadeva ekībhāvaṃ gato.

Padabhājanīyavaṇṇanā

172.Ussukkavacananti pubbakālakiriyāvacanaṃ. Ayañhi samānakattukesu pubbāparakālakiriyāvacanesu pubbakālakiriyāvacanassa niruttivohāro. Sañciccāti imassa padassa ‘‘jānitvā sañjānitvā cecca abhivitaritvā’’ti evaṃ pubbakālakiriyāvasena byañjanānurūpaṃ katvā padabhājane vattabbe tathā avatvā ‘‘jānanto sañjānanto’’ti puggalādhiṭṭhānaṃ katvā ‘‘cecca abhivitaritvā vītikkamo’’ti jīvitā voropanassa ca tadatthavasena niddiṭṭhattā vuttaṃ ‘‘byañjane ādaraṃ akatvā’’ti. ‘‘Jānanto’’ti avisesena vuttepi ‘‘sañcicca manussaviggahaṃ jīvitā voropeyyā’’ti vuttattā pāṇavisayamettha jānananti āha ‘‘pāṇoti jānanto’’ti, satto ayanti jānantoti attho. Pāṇoti hi vohārato satto, paramatthato jīvitindriyaṃ vuccati. ‘‘Manussaviggahoti jānanto’’ti avatvā ‘‘pāṇoti jānanto’’ti vacanaṃ ‘‘manusso aya’’nti ajānitvā kevalaṃ sattasaññāya ghātentassapi pārājikabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Teneva eḷakacatukke (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
即便圣者既不自杀，也不互相杀害，也不接近猎人或沙门杀手并教唆，但因为圣者的存在，所以说"与圣者混杂"。圣者确实没有杀生，也没有教唆，也不赞同。或者在凡夫时期自杀，但在临死时增长观察，获得圣道，因为圣者的存在，所以不说"无用的人"。说"那些比丘"，是说"比丘们，怎么可能自杀"，在这里没有说"无用的人"，而是说"那些比丘"。
无制定之说明
对女性的执着，名为以贪欲和贪爱为本质的依赖状态，所以说"沉溺其中，充满期待"。为了赞美死亡，先展示生命的过患，所以说"展示生命的过患"。"这种可恶的、难以忍受的生活对你有何用"，这就是展示生命的过患。"死亡对你的生命更好"等，应该理解为赞美死亡。因为贪等烦恼过于猖獗，未经审慎而做的鲁莽行为称为罪过，所以说"罪过是因贪等烦恼的猖獗而造成的鲁莽行为"。为什么这样说呢？这是六群比丘的言论。"死"这个词像"去"等，是表示状态的词，所以说"你的死亡"。行为时间，即死亡的时间。或者时间是死亡的代称，因此行为时间即死亡的意思。所以说"做了时间，死亡"。生于天界，所以说"在天界中出生"。适合的，已经完全融合。
语词解释
兴奋之言是过去时态动词。在同一主语的前后时态动词中，这是过去时态动词的语言用法。"故意"一词，本应按照"知道、充分知道、进入"的过去时态动词，根据语音调整，但没有这样说，而是说"知道、充分知道"，以个人为中心，说"进入、越过"是为了说明杀生的目的，所以说"不关注语音"。虽然笼统地说"知道"，但因为说"故意杀害人形"，所以说"知道生命"，即知道众生。"知道生命"一词是为了显示即使不知道是人，仅凭众生的概念杀害也构成重罪。因此在羊群四种情况中（律藏注解）。

2.174) eḷakasaññāya manussapāṇaṃ vadhantassa pārājikāpatti dassitā. Tasmā ‘‘manussaviggaho’’ti avatvā ‘‘pāṇoti jānanto’’ti avisesena vuttaṃ.

Sañjānantoti ettha saha-saddena samānattho saṃ-saddoti āha – ‘‘teneva pāṇajānanākārena saddhiṃjānanto’’ti, teneva pāṇajānanākārena saddhiṃ jīvitā voropemīti jānantoti attho. Yadipi ekasseva cittassa ubhayārammaṇabhāvāsambhavato pāṇoti jānanena saddhiṃ jīvitā voropemīti jānanaṃ ekakkhaṇe na sambhavati, pāṇotisaññaṃ pana avijahitvā māremīti jānanaṃ sandhāya ‘‘teneva…pe… saddhiṃ jānanto’’ti vuttaṃ. Tasmā saddhinti avijahitvāti vuttaṃ hoti. Keci pana ‘‘ñātapariññāya diṭṭhasabhāvesu dhammesu tīraṇapariññāya tilakkhaṇaṃ āropetvā ‘rūpaṃ anicca’ntiādinā sabhāvena saddhiṃ ekakkhaṇe aniccādilakkhaṇajānanaṃ viya ‘imaṃ pāṇaṃ māremī’ti attano kiriyāya saddhiṃyeva jānātī’’ti vadanti. Apare pana ācariyā tatthāpi evaṃ na kathenti.

Vadhakacetanāvasena cetetvāti ‘‘imaṃ māremī’’ti vadhakacetanāya cintetvā. Pakappetvāti ‘‘vadhāmi na’’nti evaṃ cittena paricchinditvā. Abhivitaritvāti sanniṭṭhānaṃ katvā. Tenevāha ‘‘nirāsaṅkacittaṃ pesetvā’’ti. Upakkamavasenāti sāhatthikādiupakkamavasena. Evaṃ pavattassāti evaṃ yathāvuttavidhinā pavattassa. Kiñcāpi ‘‘sañciccā’’ti imassa vippakatavacanattā ‘‘jīvitā voropeyyā’’ti imināva aparakālakiriyāvacanena sabbathā pariniṭṭhitavītikkamo vutto, tathāpi ‘‘sañciccā’’ti iminā vuccamānaṃ apariyositavītikkamampi avasānaṃ pāpetvā dassetuṃ ‘‘vītikkamo’’ti padabhājanaṃ vuttaṃ. Tenevāha ‘‘ayaṃ sañciccasaddassa sikhāppatto atthoti vuttaṃ hotī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
2.174) 以对人类生命的认识，杀害众生的行为被视为重罪。因此，除了说“人类的认识”，还说“知道生命”。
“知道”在这里与“共同”一词同义，称为“知道”，因此说“以此生命的认识为依据”。虽然由于单一心的两种对象的存在，知晓生命的认识在同一时刻并不能实现，但在不放弃生命的认识的情况下，旨在说明“因此…等…知道”。因此说“不放弃信心”。有些人则说“通过亲近的了解，认识到可见的法，借助于特征的标示，像‘色是无常’等，整体上在同一时刻认识到无常等特征，便会说‘我杀这个生命’”，他们这样说。另一些老师则在此并不这样说。
以杀生的意图思考“我杀这个”，以“我不杀”为思维的界限。完成后，已完成。正因如此说“以无疑虑的心送出”。关于“以手等的方式进行”，是指以身体的行动进行。如此发生的，是以所述的方式发生的。尽管说“通过思考”，由于这是特别的说法，便以“应杀生”这一后续的时态动词，全面地表述为最终的越界行为，然而，仍然以“通过思考”来表示未完成的越界行为，以此来说明“越界”。因此说“这是通过思考的词所指的意义”。


Ādito paṭṭhāyāti paṭisandhiviññāṇena saddhiṃ uppannakalalarūpato paṭṭhāya. Sayanti etthāti seyyā, mātukucchisaṅkhāto gabbho seyyā etesanti gabbhaseyyakā, aṇḍajā jalābujā ca. Tesaṃ gabbhaseyyakānaṃ vasena sabbasukhumattabhāvadassanatthaṃ ‘‘yaṃ mātukucchismi’’ntiādi vuttaṃ, na pārājikavatthuniyamanatthaṃ. Opapātikasaṃsedajāpi hi manussā pārājikavatthumeva. Na cevimaṃ sabbapaṭhamaṃ manussaviggahaṃ jīvitā voropetuṃ sakkā. Paṭisandhicittena hi saddhiṃ tiṃsa kammajarūpāni nibbattanti, tesu pana ṭhitesuyeva soḷasa bhavaṅgacittāni uppajjitvā nirujjhanti. Etasmiṃ antare gahitapaṭisandhikassa dārakassa vā mātuyā vā panassa antarāyo natthi. Ayañhi maraṇassa anokāso nāma. Ekasmiñhi soḷasacittakkhaṇe kāle dārakassa maraṇaṃ natthi tadā cuticittassa asambhavato, mātuyāpi tattakaṃ kālaṃ anatikkamitvā tadanantareyeva cavanadhammāya gabbhaggahaṇasseva asambhavato. Cittaggahaṇeneva avinābhāvato sesaarūpadhammānampi gahitattā rūpakāyupatthambhitasseva ca nāmakāyassa pañcavokāre pavattisabbhāvato vuttaṃ ‘‘sakalāpi pañcavokārapaṭisandhi dassitā hotī’’ti. Tattha sakalāpipañcavokārapaṭisandhīti paripuṇṇā anūnā rūpādipañcakkhandhānaṃ paṭisandhīti evamattho gahetabbo, na pana sakalāpi pañcavokārabhave paṭisandhīti. Tenevāha ‘‘tasmā tañca paṭhamaṃ cittaṃ…pe… kalalarūpanti ayaṃ sabbapaṭhamo manussaviggaho’’ti. ‘‘Tadahujātassa eḷakassa lomaṃ jātiuṇṇā’’ti keci. ‘‘Himavantappadese jātimantaeḷakalomaṃ jātiuṇṇā’’ti apare. Sukhumajātilomā eva kira keci eḷakā himavante vijjanti. ‘‘Gabbhaṃ phāletvā gahitaeḷakalomaṃ jātiuṇṇā’’ti aññe.

Ekena aṃsunāti khuddakabhāṇakānaṃ matena vuttaṃ. Tathā hi ‘‘gabbhaseyyakasattānaṃ paṭisandhikkhaṇe pañcakkhandhā apacchā apure ekato pātubhavanti. Tasmiṃ khaṇe pātubhūtā kalalasaṅkhātā rūpasantati parittā hoti khuddakamakkhikāya ekavāyāmena pātabbamattā’’ti vatvā puna ‘‘atibahuṃ etaṃ, saṇhasūciyā tele pakkhipitvā ukkhittāya paggharitvā agge ṭhitabindumatta’’nti vuttaṃ. Tampi paṭikkhipitvā ‘‘ekakese telato uddharitvā gahite tassa paggharitvā agge ṭhitabindumatta’’nti vuttaṃ. Tampi paṭikkhipitvā ‘‘imasmiṃ janapade manussānaṃ kese aṭṭhadhā phālite tato ekakoṭṭhāsappamāṇo uttarakurukānaṃ keso, tassa pasannatilatelato uddhaṭassa agge ṭhitabindumatta’’nti vuttaṃ. Tampi paṭikkhipitvā ‘‘jātiuṇṇā nāma sukhumā, tassā ekaaṃsuno pasannatilatele pakkhipitvā uddhaṭassa paggharitvā agge ṭhitabindumatta’’nti (vibha. aṭṭha. 26) khuddakabhāṇakehi vuttaṃ. Saṃyuttabhāṇakā pana ‘‘tīhi jātiuṇṇaṃsūhi katasuttagge saṇṭhitatelabinduppamāṇaṃ kalalaṃ hotī’’ti (saṃ. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
从一开始，即以识别再生的意识为基础，依赖于产生的细微形态。这里的“生”是指更好的，母亲的子宫所指的胎儿是更好的，这些是胎生的，卵生的和湿生的。根据这些胎生者的存在，为了展示所有微细的特征，所说的“在母亲的子宫中”等，并不是为了限制重罪的对象。即便是从天上降生的人，也仅仅是重罪的对象。并且无法从所有第一类人类中杀生。因为与识别再生的意识相关，三十种业的形态得以生起，而在其中依止的仅有十六种生起的心识会灭去。在此期间，被识别再生的孩子或母亲没有障碍。这是死亡的无障碍。在同一时刻的十六个心识中，孩子的死亡并不存在，因为在那时的生灭心是不可能的，母亲也在那段时间内不会超越，正因如此，胎儿的抓取也不可能。仅凭心的抓取而不灭，其他形态的存在也被抓取，关于有形的存在，依赖于名的存在在五个方面的活动中被表述为“所有的五个方面的再生被显示”。在这里，所有的五个方面的再生是指完整的、不缺少的，依赖于色等五蕴的再生，这样的意思应当理解，而不是说所有的五个方面的生。正因如此说：“因此，那个第一心…等…细微形态，这是所有第一类人类的认识。” “在那时出生的细微形态的毛发”，有些人说。“在喜马拉雅地区出生的细微毛发”，另一些人说。确实，有些细微的生物在喜马拉雅中存在。“胎儿出生后抓取细微毛发”，还有其他的说法。
“以单一的光线”是指小部派的说法。确实，“在胎生的生物的再生时，五蕴会先后完全显现。在那一时刻出现的，被称为细微的形态的物质状态是微小的，仅仅是小蚊子的一种气息而已。”接着又说：“这太多了，像是用坚硬的针把油放入，抬起时仅有一点点。”即便如此，仍然说：“在单一的地方，从油中提起并抓取，抬起时仅有一点点。”即便如此，再说：“在这个国度，人的毛发分为八份，单一的毛发的量是北库鲁的毛发的量，抬起时仅有一点点。”即便如此，再说：“出生的细微毛发是微小的，抓取时从单一的光线中提起，抬起时仅有一点点。”（《分法论》注解第26页）小部派的说法，而《相应部》则说：“以三种出生的毛发为基础，形成油滴的量，像细微的形态一样。”（《相应部》注解第1页）

1.235) vadanti. ‘‘Accha’’nti vuttamatthaṃ pariyāyantarena vibhāveti ‘‘vippasanna’’nti.

Sappimaṇḍoti pasannasappi. Yathāti idaṃ ānetvā etthāpi sambandhitabbaṃ, sappimaṇḍopi vuttabinduppamāṇova idha adhippeto. Evaṃvaṇṇappaṭibhāganti vuttappamāṇasaṇṭhānaparicchinnaṃ . Atha vā evaṃvaṇṇappaṭibhāganti evaṃvaṇṇaṃ evaṃsaṇṭhānañca. Paṭibhajanaṃ vā paṭibhāgo, sadisatābhajanaṃ sadisatāpattīti attho. Evaṃvidho vaṇṇappaṭibhāgo rūpato saṇṭhānato ca sadisatāpatti etassāti evaṃvaṇṇappaṭibhāgaṃ. Kalalanti pavuccatīti bhūtupādārūpasaṅkhāto santānavasena pavattamāno attabhāvo kalalaṃ nāmāti kathīyati. Vīsavassasatāyukassāti nidassanamattaṃ tato ūnādhikāyukamanussānampi sabbhāvato.

Kalalakālepīti paṭhamasattāhabbhantare yaṃ santativasena pavattamānaṃ kalalasaṅkhātaṃ attabhāvaṃ jīvitā voropetuṃ sakkā, taṃ sandhāya vadati. Tato vā uddhanti dutiyasattāhādīsu abbudādibhāvappattaṃ sandhāya vuttaṃ. Nanu ca uppannānaṃ dhammānaṃ sarasanirodheneva nirujjhanato antarā upacchedo na sakkā kātuṃ, ‘‘tasmā…pe… jīvitindriyaṃ upacchindati uparodhetī’’ti kasmā vuttanti āha – ‘‘jīvitindriyassa paveṇīghaṭanaṃ…pe… uparodhetīti vuccatī’’ti. Kathañcāyamattho viññāyatīti āha ‘‘svāyamattho’’tiādi.

Etthāha (sārattha. ṭī. 

以下是巴利文的完整直译：
1.235) 他们说。“好吧”，所说的意思通过其他的表达方式被阐明为“清晰”。
“好的质量”是指有良好品质的质量。因为这是被带来的，所以在这里也应当关联，良好的质量也是指这里所指的点的量。如此质量的分割是指被说的量的限制。或者说，如此质量的分割是指如此的质量和如此的状态。分割或分配，类似的分割是类似的获得的意思。如此的质量分割，因形状和状态的相似性而具备。形状被称为“细微”，是指由于物质的产生而存在的身心状态，被称为细微的身体。二十岁百年的生命，是指作为例子比这更少或更多的生命的整体。
在细微的生命时期，是指在第一类生物的生存间隔中，因存在的状态而存在的细微身心状态，指的是这一点。或者在第二类生物的生存中，指的是达到极致的状态。难道说，因已生的法的消失而灭去，中间的切断无法做到吗？“因此…等…切断生命的力量，抑制它”这句话为何被说出？是因为“生命力量的相互作用…等…被抑制”这句话。如何这个意思被理解呢？他说“自己的意思”。
在这里说到（《要义》注解）。

1.5; itivu. aṭṭha. 74) – khaṇe khaṇe nirujjhanasabhāvesu saṅkhāresu ko hanti, ko vā haññati, yadi cittacetasikasantāno, so arūpatāya na chedanabhedanādivasena vikopanasamattho, napi vikopanīyo. Atha rūpasantāno, so acetanatāya kaṭṭhakaliṅgarūpamoti na tattha chedanādinā pāṇātipāto labbhati yathā matasarīre. Payogopi pāṇātipātassa yathāvutto paharaṇappahārādiko atītesu vā saṅkhāresu bhaveyya anāgatesu vā paccuppannesu vā, tattha na tāva atītānāgatesu sambhavati tesaṃ abhāvato, paccuppannesu ca saṅkhārānaṃ khaṇikattā saraseneva nirujjhanasabhāvatāya vināsābhimukhesu nippayojano payogo siyā, vināsassa ca kāraṇarahitattā na paharaṇappahārādippayogahetukaṃ maraṇaṃ, nirīhakatāya ca saṅkhārānaṃ kassa so payogo, khaṇikattā vadhādhippāyasamakālabhijjanakassa kiriyāpariyosānakaālānavaṭṭhānato kassa vā pāṇātipātakammabaddhoti?

Vuccate – vadhakacetanāsahito saṅkhārānaṃ puñjo sattasaṅkhāto hanti. Tena pavattitavadhappayoganimittaṃ apagatusmāviññāṇajīvitindriyo matavohārappavattinibandhano yathāvuttavadhappayogākaraṇe uppajjanāraho rūpārūpadhammasamūho haññati, kevalo vā cittacetasikasantāno vadhappayogāvisayabhāvepi tassa pañcavokārabhave rūpasantānādhīnavuttitāya rūpasantāne parena payojitajīvitindriyupacchedakapayogavasena tannibbattivinibandhakavisadisarūpuppattiyā vihate vicchedo hotīti na pāṇātipātassa asambhavo, napi ahetuko pāṇātipāto, na ca payogo nippayojano paccuppannesu saṅkhāresu katappayogavasena tadanantaraṃ uppajjanārahassa saṅkhārakalāpassa tathā anuppattito. Khaṇikānaṃ saṅkhārānaṃ khaṇikamaraṇassa idha maraṇabhāvena anadhippetattā santatimaraṇassa ca yathāvuttanayena sahetukabhāvato na ahetukaṃ maraṇaṃ, na ca katturahito pāṇātipātappayogo nirīhakesupi saṅkhāresu sannihitatāmattena upakārakesu attano attano anurūpaphaluppādane niyatesu kāraṇesu kattuvohārasiddhito yathā ‘‘padīpo pakāseti, nisākaro candimā’’ti. Na ca kevalassa vadhādhippāyasahabhuno cittacetasikakalāpassa pāṇātipāto icchito santānavasena avaṭṭhitasseva paṭijānanato, santānavasena pavattamānānañca padīpādīnaṃ atthakiriyāsiddhi dissatīti attheva pāṇātipātena kammunā baddho. Ayañca vicāro adinnādānādīsupi yathāsambhavaṃ vibhāvetabbo.


1.5; itivu. aṭṭha. 74) – 在每一个瞬间，谁在杀害，谁又被杀，如果是心意识的存在，那么以无形的方式并不能被切断、分裂等造成的扰动，也不能被扰动。若是有形的存在，由于其无意识的特性，像木头或其他物质形态，那里的杀生并不能通过切断等方式实现，就像在死尸上那样。杀生的行为正如所述，打击、攻击等行为在过去的存在中可能存在，也可能在未来存在，或者在当前的存在中存在，但在过去和未来的存在中并不存在，因为它们的缺乏，而在当前的存在中，由于因缘的瞬间性，因其本质的消失而趋向于灭亡，因而不具备因缘的作用，因而杀生的行为并不是因果的，而是由于没有原因的存在，因而不具备攻击、打击等行为的根本原因，因而在瞬间的存在中，杀生的意图会在同一时刻的破坏中无法实现，因而谁又是杀生的行为的束缚者？
被称为 – 伴随杀生意图的存在，称为众生的存在。正因如此，因杀生的意图而产生的生命力量在此处被称为死亡的行为，因而与所述的杀生行为相关的生存力量被称为存在的力量，因而被称为杀生的行为。若是单独存在的心意识，即便在杀生的意图范围内，因其五蕴的存在而被称为有形的存在，因而由于他者的生命力量的切断而导致的死亡，便不会导致杀生行为的无法实现，也不是无因的杀生行为，也不是在当前存在中因缘的作用。因而在杀生的意图范围内，因缘的存在依然会导致后续的产生，而在瞬间的存在中，因其死亡的性质而并非指定的存在，因而依然是因果的死亡，而非无因的杀生行为。
并且，因杀生意图而产生的行为，因而在只存于因缘的情况下，便如同“灯光照亮，月亮升起”一般。并且，单独存在的杀生意图的心意识，在存在的状态中被视为存在的，因而在存在的状态中被认知，因而被称为杀生的行为。这个思考也应当在不偷盗等行为中如实阐述。


Voropetuṃ na sakkāti upakkamena voropetuṃ na sakkā. Sattaṭṭhajavanavāramattanti khuddakabhāṇakānaṃ matena vuttaṃ. Saṃyuttabhāṇakā pana ‘‘rūpasantati arūpasantatī’’ti dve santatiyo vatvā ‘‘udakaṃ akkamitvā gatassa yāva tīre akkantaudakalekhā na vippasīdati, addhānato āgatassa yāva kāye usumabhāvo na vūpasammati, ātapā āgantvā gabbhaṃ paviṭṭhassa yāva andhakārabhāvo na vigacchati, antogabbhe kammaṭṭhānaṃ manasi karitvā divā vātapānaṃ vivaritvā olokentassa yāva akkhīnaṃ phandanabhāvo na vūpasammati, ayaṃ rūpasantati nāma. Dve tayo javanavārā arūpasantati nāmā’’ti vatvā ‘‘tadubhayampi santatipaccuppannaṃ nāmā’’ti vadanti . Majjhimabhāṇakā pana vadanti ‘‘ekadvesantativārapariyāpannaṃ santatipaccuppannaṃ. Tattha andhakāre nisīditvā ālokaṭṭhānaṃ gatassa na ca tāva ārammaṇaṃ pākaṭaṃ hoti. Yāva pana taṃ pākaṭaṃ hoti, etthantare pavattā rūpasantati arūpasantati vā ekadvesantativārā nāmāti veditabbā. Ālokaṭṭhāne caritvā ovarakaṃ paviṭṭhassapi na tāva sahasā rūpaṃ pākaṭaṃ hoti. Yāva pana taṃ pākaṭaṃ hoti, etthantare pavattā rūpasantati arūpasantati vā ekadvesantativārā veditabbā. Dūre ṭhatvā pana rajakānaṃ hatthavikāraṃ ghaṇṭibheriākoṭanavikārañca disvāpi na tāva saddaṃ suṇāti. Yāva pana taṃ suṇāti, etasmimpi antare ekadvesantativārā veditabbā’’ti. Ettha ca ālokaṭṭhānato ovarakaṃ paviṭṭhassa pageva tattha nisinnassa yāva rūpagataṃ pākaṭaṃ hoti, tattha upaḍḍhavelā avibhūtappāyā, upaḍḍhavelā vibhūtappāyā tadubhayaṃ gahetvā ‘‘dvesantativārā’’ti vuttaṃ, tayidaṃ na sabbasādhāraṇaṃ, ekaccassa sīghampi pākaṭaṃ hotīti ‘‘ekadvesantativārā’’ti ekaggahaṇampi kataṃ.

Sabhāgasantativasenāti kusalākusalasomanassupekkhādinā sabhāgasantativasena. Iminā arūpasantati dassitā. Sattaṭṭhajavanavāramattanti ca kāmāvacarajavanavaseneva veditabbaṃ, na itarajavanavasena. Na hi te parimitakālā, antarā pavattabhavaṅgādayopi tadantogadhāti daṭṭhabbā. Yāva vā uṇhato āgantvātiādinā pana rūpasantatiṃ dasseti. Andhakāraṃ hotīti andhakāraṃ na vigacchati. Santatipaccuppannañcettha aṭṭhakathāsu āgataṃ, addhāpaccuppannaṃ sutte. Tathā hi bhaddekarattasutte addhāpaccuppannaṃ sandhāya ‘‘yo cāvuso mano, ye ca dhammā, ubhayametaṃ paccuppannaṃ, tasmiṃ ce paccuppanne chandarāgapaṭibaddhaṃ hoti viññāṇaṃ, chandarāgapaṭibaddhattā viññāṇassa tadabhinandati, tadabhinandanto paccuppannesu dhammesu saṃhīratī’’ti (ma. ni. 

Voropetuṃ na sakkāti upakkamena voropetuṃ na sakkā. 七十七种心的瞬间，这是小部派的说法。相应部派则说：“有形的存在与无形的存在”两种存在，接着说：“如同水流动，流到岸边的水不再流动；从远道而来的热气，进入身体后不会安静；从阳光照射而来的阴暗，进入胎内后不会消失；在胎内专注于修行，白日里打开窗户观察，直到眼睛的感觉不再安静，这就是有形的存在。两三种心的瞬间称为无形的存在。”并且说：“这两者都是当下存在的状态。”中部派则说：“单一的心瞬间的范围覆盖了当下的存在。”在那里，在黑暗中坐下，前往光明的地方时，尚未成为对象的感知；只要这个感知未成为对象，存在于此之间的有形与无形的存在，称为单一的心瞬间。前往光明的地方活动，进入房间后，尚未突然成为可见的形态；只要这个形态未成为可见，存在于此之间的有形与无形的存在，称为单一的心瞬间。远远地看到工匠的手工艺、钟声的敲打，仍然听不见声音；只要未听见声音，存在于此之间的单一心瞬间应当被理解。”在这里，从光明的地方进入房间的地方，直到形态显现，正如在此时的状态，半时的状态未分开，半时的状态分开，这两者都被称为“单一心瞬间”，其中有些快速显现的状态应当被理解为“单一心瞬间”。
以善恶的心态为基础，因而以善恶的快乐与平等的状态为基础。在这里显示了无形的存在。七十七种心的瞬间应当仅被理解为欲界心的瞬间，而非其他心的瞬间。它们的时间并不是有限的，因而在中间发生的生起等也应当被认为是存在于此。通过“热气从远道而来”等的方式显示了有形的存在。黑暗不会消失。若是当下的状态，这在注释中已经提到，有时在经文中提到。确实，在《善夜经》中提到“无论是心，还是法，这两者都是当下的，如果在当下的状态中，因欲望的束缚而生起的意识，因欲望的束缚而生起的意识会喜爱这个状态，因而在当下的法中保持。”（《中部经》）

3.284) vuttaṃ. Ettha hi manoti sasampayuttaṃ viññāṇamāha. Dhammāti ārammaṇadhammā. Manoti vā manāyatanaṃ. Dhammāti vedanādayo arūpakkhandhā. Ubhayametaṃ paccuppannanti addhāpaccuppannaṃ etaṃ ubhayaṃ hotīti attho. Viññāṇanti nikantiviññāṇaṃ. Tañhi tasmiṃ paccuppanne chandarāgavasena paṭibaddhaṃ hoti. Abhinandatīti taṇhādiṭṭhābhinandanāhi abhinandati . Tathābhūto ca vatthupariññāya abhāvato tesu paccuppannesu dhammesu saṃhīrati, taṇhādiṭṭhīhi ākaḍḍhīyatīti attho. Ettha ca ‘‘dvādasāyatanāni ekaṃ paccuppanna’’nti āgatattā tattha pavatto chandarāgo addhāpaccuppannārammaṇo, na khaṇapaccuppannārammaṇoti viññāyati.

Sattoti khandhasantāno. Tattha hi sattapaññatti. Jīvitindriyanti rūpārūpajīvitindriyaṃ. Rūpajīvitindriye hi vikopite itarampi taṃsambandhatāya vinassatīti. Taṃ vuttappakāramevāti taṃ jīvitindriyātipātanavidhānaṃ heṭṭhā vuttappakārameva. Saraseneva patanasabhāvassa antarā eva atīva pātanaṃ atipāto, saṇikaṃ patituṃ adatvā sīghapātananti attho. Atikkamma vā satthādīhi abhibhavitvā pātanaṃ atipāto, pāṇassa atipāto pāṇātipāto. Yāya cetanāya pavattamānassa jīvitindriyassa nissayabhūtesu mahābhūtesu upakkamakaraṇahetu taṃmahābhūtapaccayā uppajjanamahābhūtā nuppajjissanti, sā tādisappayogasamuṭṭhāpikā vadhakacetanā pāṇātipāto. Tenāha ‘‘yāya cetanāyā’’tiādi.

Paharaṇanti kāyaviññattisahitāya vadhakacetanāya adhippetatthasādhanaṃ. Āṇāpananti vacīviññattisahitāya vadhakacetanāya adhippetatthasādhanaṃ. Teneva ‘‘sāvetukāmo na sāvetī’’tiādi vuttaṃ. Upanikkhipananti asiādīnaṃ tassa upanikkhipanaṃ.

Aṭṭhakathāsu vuttamatthaṃ saṅkhipitvā dassento ‘‘saṅkhepato’’tiādimāha. Tattha vijjāparijappananti mantaparijappanaṃ. Idāni aṭṭhakathāsu vitthāritamatthaṃ dassento āha ‘‘aṭṭhakathāsu panā’’tiādi. Tattha āthabbaṇikāti āthabbaṇavedavedino. Āthabbaṇaṃ payojentīti āthabbaṇavedavihitaṃ mantaṃ tattha vuttavidhinā payojenti. Āthabbaṇikā hi sattāhaṃ aloṇakaṃ bhuñjitvā dabbe attharitvā pathaviyaṃ sayamānā tapaṃ caritvā sattame divase susānabhūmiṃ sajjetvā sattame pade ṭhatvā hatthaṃ vaṭṭetvā vaṭṭetvā mukhena vijjaṃ parijappanti, atha nesaṃ kammaṃ samijjhati. Paṭisenāyāti idaṃ heṭṭhā upari vā padadvayena sambandhamupagacchati. Ītiṃuppādentīti ḍaṃsitvā māraṇatthāya vicchikādīnaṃ vissajjanavasena pīḷaṃ uppādenti . Etīti īti. Upaddavanti tato adhikatarapīḷaṃ. Pajjarakanti visamajjaraṃ. Sūcikanti aṅgapaccaṅgāni sūcīhi viya vijjhitvā pavattamānaṃ sūlaṃ. Visūcikanti sasūlaṃ āmātisāraṃ. Pakkhandiyanti rattātisāraṃ. Vijjaṃ parivattetvāti gandhāravijjādikaṃ attano vijjaṃ katupacāraṃ parijappitvā mantapaṭhanakkamena paṭhitvā. Tehīti tehi vatthūhi.


3.284) 说过。在这里，心是指与意识相结合的意识。法是指对象法。心也可以指心的领域。法则是指感觉等无形的聚合。两者都是当下存在的，这两个都是当下的意思。意识是指具有深刻意识的意识。因为在当下的状态中，它因欲望的束缚而存在。喜欢是因渴望、见解的喜欢。就像实际存在的对象的了解，因而在这些当下的法中保持，因欲望和见解而被牵引。这里提到“十二处中的一个是当下”，因此，欲望的束缚是当下的对象，而非瞬间的对象。
众生是指聚合的存在。在这里，众生的定义。生命力量是指有形和无形的生命力量。在有形生命力量被扰动时，其他的也因为其关联而消失。正如所说的那样，生命力量的切断是根据之前的说法而来。因而，正如水流动的性质，内部的确是极其快速的流动，无法慢慢流动，这是指快速的流动。超越或压制的流动是指生命的流动。通过那种意识的作用，生命力量的存在依赖于大元素的存在，因而不会因大元素的因而生起，这种大元素的因是导致杀生意图的。正因如此，才说“通过那种意识”。
打击是指与身体意识相关的杀生意图的目的。命令是指与语言意识相关的杀生意图的目的。因此说“想要令其惊吓却不惊吓”。推入是指刀等的推入。
在注释中所说的意思，简要说明为“简要而言”。在那里，智慧的反复是指咒语的反复。现在为了详细说明注释中的意思，说明“在注释中”这句话。那里提到的“阿萨巴纳”是指阿萨巴纳的智者。阿萨巴纳是指根据所述的方式来运用咒语。因为阿萨巴纳的众生，在七天内不吃饭，经过饮水后，躺在地上修习，到了第七天，在墓地站立，手掌转动，转动后以口念咒语，便会成就他们的功德。正因如此，才说“以反向的方式”。这是指上述的内容与下面的内容相联系。“引起”的意思是指通过咬合等方式引起的压迫。这里的“引起”是指更强的压迫。破坏是指不平衡的破坏。针是指像针一样刺破的身体各部分。无针是指带着针的母亲的精华。跳跃是指夜间的精华。转动智慧是指将智慧的气息传递到自身的智慧。正因如此，才说“通过这些对象”。


Payojananti pavattamānaṃ. Disvātiādi diṭṭhavisādīnaṃ yathākkamena vuttaṃ. Dvattibyāmasatappamāṇanāguddharaṇeti dvattibyāmasatappamāṇe mahākāye nimminitvā ṭhitānaṃ nāgānaṃ uddharaṇe. Kumbhaṇḍānanti kumbhaṇḍadevānaṃ. Te kira devā mahodarā honti, rahassaṅgampi ca nesaṃ kumbho viya mahantaṃ hoti, tasmā ‘‘kumbhaṇḍā’’ti vuccanti. Vessavaṇassa yakkhādhipatibhāvepi nayanāvudhena kumbhaṇḍānaṃ maraṇassa idha vuttattā tesupi tassa āṇāpavatti veditabbā.

Kecīti mahāsaṅghikā. ‘‘Aho vata yaṃ taṃ kucchigataṃ gabbhaṃ na sotthinā abhinikkhameyyā’’ti pāṭho sundarataro. ‘‘Aho vatāyaṃ ta’’ntipi pāṭho. ‘‘Ayaṃ itthī taṃ kucchigataṃ gabbhaṃ na sotthinā abhinikkhāmeyyā’’ti vattabbaṃ. Kulumbassāti gabbhassa kulasseva vā, kuṭumbassāti vuttaṃ hoti. Bhāvanāmayiddhiyāti adhiṭṭhāniddhiṃ sandhāya vadanti. Ghaṭabhedanaṃ viya iddhivināso, agginibbāpanaṃ viya parūpaghātoti upamāsaṃsandanaṃ. Taṃ tesaṃ icchāmattamevāti etthāyaṃ vicāraṇā – tumhe iddhiyā parūpaghātaṃ vadetha, iddhi nāma cesā adhiṭṭhāniddhi vikubbaniddhi manomayiddhi ñāṇavipphāriddhi samādhivipphāriddhi ariyiddhi kammavipākajiddhi puññavatoiddhi vijjāmayiddhi tattha tattha sammāpayogapaccayā ijjhanaṭṭhena iddhīti dasavidhā. Tattha kataraṃ iddhiṃ vadethāti? Bhāvanāmayanti. Kiṃ pana bhāvanāmayiddhiyā parūpaghātakammaṃ hotīti? Āma ekavāraṃ hoti. Yathā hi ādittagharassa upari udakabharite ghaṭe khitte ghaṭopi bhijjati, aggipi nibbāyati, evameva bhāvanāmayiddhiyā ekavāraṃ parūpaghātakammaṃ hoti, tato paṭṭhāya pana sā nassatīti. Atha ne ‘‘bhāvanāmayiddhiyā neva ekavāraṃ, na dve vāre parūpaghātakammaṃ hotī’’ti vatvā saññattiṃ āgacchantā pucchitabbā ‘‘bhāvanāmayiddhi kiṃ kusalā, akusalā, abyākatā, sukhāya vedanāya sampayuttā, dukkhāya , adukkhamasukhāya, savitakkasavicārā, avitakkavicāramattā, avitakkaavicārā, kāmāvacarā, rūpāvacarā, arūpāvacarā’’ti.

Imaṃ pana pañhaṃ ye jānanti, te evaṃ vakkhanti ‘‘bhāvanāmayiddhi kusalā vā hoti abyākatā vā, adukkhamasukhavedanīyā eva, avitakkaavicārā eva, rūpāvacarā evā’’ti. Te vattabbā ‘‘pāṇātipātacetanā kusalākusalādīsu kataraṃ koṭṭhāsaṃ bhajatī’’ti. Jānantā vakkhanti ‘‘pāṇātipātacetanā akusalāva, dukkhavedanīyāva, savitakkasavicārāva, kāmāvacarā evā’’ti. Evaṃ sante ‘‘tumhākaṃ kathā neva kusalattikena sameti, na vedanāttikena, na vitakkattikena, na parittattikenā’’ti. Kiṃ pana evaṃ mahantaṃ suttaṃ niratthakanti? No niratthakaṃ, tumhe panassa atthaṃ na jānātha. Iddhimā cetovasippattoti ettha hi na bhāvanāmayiddhi adhippetā, āthabbaṇiddhi pana adhippetā. Sā hi ettha labbhamānā labbhatīti.


Payojananti pavattamānaṃ。看见是指如实的观察。二百八十七种的标准是指二百八十七种的巨大的身体，站立在那里的大蛇的提升。Kumbhaṇḍānanti是指Kumbhaṇḍa的神。它们确实是大海的神，体积也像大海一样巨大，因此被称为“Kumbhaṇḍa”。在Vessavaṇa的夜叉主的情况下，也提到Kumbhaṇḍa的死亡，因此在这些情况下也应理解其命令的执行。
有些是指大僧团。 “哎呀，那个在母腹中的胎儿不会安然无恙地出生”这句话更为优美。“哎呀，这个”也是一种说法。“这个女人在母腹中的胎儿不会安然无恙地出生”应当如此说。Kulumbassāti是指胎儿的家庭，Kuṭumbassāti是指家庭的意思。Bhāvanāmayiddhiyāti是指针对决心的能力。就像打破罐子一样，能力的消失，如同熄灭火焰般的伤害，都是比喻的联系。它们的欲望只是微不足道的，因此这里的思考是——你们会说能力是针对伤害的，能力是指决心的能力、变化的能力、心的能力、智慧的扩展、禅定的扩展、圣者的能力、因果的能力、善行的能力、智慧的能力，依靠这些条件而生起的能力，称为十种能力。在这里，你会说哪种能力？是指bhāvanāmayiddhi。那bhāvanāmayiddhi的伤害行为是什么？是的，确实是一次。就像在火灾的房屋上，水装满的罐子被扔下去，罐子也会破裂，火焰也会熄灭，同样bhāvanāmayiddhi的伤害行为也是一次，从那时起它便会消失。因此，他们说“bhāvanāmayiddhi既不是一次，也不是两次的伤害行为”，所以在询问时应问“bhāvanāmayiddhi是善的、恶的、未确定的、与快乐的感觉相结合的、与痛苦的、与不痛苦的快乐相结合的、带有思考的和无思考的、带有思考的、欲界的、色界的、无色界的”。
对于这个问题，知道的人会这样说“bhāvanāmayiddhi可以是善的或未确定的，只有与不痛苦的快乐的感觉相结合，只有无思考的，只有欲界的”。他们应当说“杀生的意图在善恶的方面属于哪个类别”。知道的人会说“杀生的意图是恶的，属于痛苦的感觉，带有思考的，属于欲界”。这样的话，“你们的讨论既不符合善的标准，也不符合感觉的标准，也不符合思考的标准，也不符合微小的标准。”那么，这样的大经文难道是无意义的吗？并非无意义，你们却不了解它的意义。这一段中并没有提到bhāvanāmayiddhi，而是提到āthabbaṇiddhi。因为它在这里被获得。


Haritabbaṃ upanikkhipitabbanti hāraṃ, hārameva hārakanti āha ‘‘atha vā’’tiādi. Jīvitaharaṇakaṃ upanikkhipitabbaṃ vā satthaṃ satthahārakanti vikappadvayenāha. ‘‘Hārakasattha’’nti ca vattabbe satthahārakanti visesanassa paranipātaṃ katvā vuttaṃ. Yathā labhati, tathā kareyyāti adhippāyatthamāha. Upanikkhipeyyāti ‘‘pariyeseyyā’’ti imassa sikhāppattamatthaṃ dasseti. Itarathāti ‘‘pariyeseyyā’’ti imassa upanikkhipeyyāti evamatthaṃ aggahetvā yadi pariyesanamattameva adhippetaṃ siyāti attho. Pariyiṭṭhamattenāti pariyesitamattena. ‘‘Satthahārakaṃ vāssa pariyeseyyā’’ti iminā vuccamānassa atthassa byañjanānurūpato paripuṇṇaṃ katvā avuttattā āha ‘‘byañjanaṃ anādiyitvā’’ti. Sasati hiṃsatīti satthaṃ, sasanti hiṃsanti tenāti vā satthanti laguḷapāsāṇādīnampi satthasaṅgahitattā āha – ‘‘yaṃ ettha thāvarappayogasaṅgahitaṃ satthaṃ, tadeva dassetu’’nti.

Vuttāvasesanti vuttaasiādīhi avasiṭṭhaṃ. Laguḷanti muggarassetaṃ adhivacanaṃ. Satthasaṅgahoti mātikāyaṃ ‘‘satthahāraka’’nti ettha vuttasatthasaṅgaho. Yasmā…pe… tasmā dvidhā bhinditvā padabhājanaṃ vuttanti īdisaṃ heṭṭhā vuttavibhaṅganayabhedadassananti veditabbaṃ. Narake vā papatātiādīti ettha ādi-saddena ‘‘papāte vā papatā’’ti parato vuttaṃ avuttañca ‘‘rukkhato vā papatā’’tiādi sabbaṃ maraṇūpāyaṃ saṅgaṇhāti. Tenevāha ‘‘na hi sakkā sabbaṃ sarūpeneva vattu’’nti. Parato vuttanayattāti parato nigamanavasena vuttassa dutiyapadassa padabhājane vuttanayattā. Atthato vuttamevāti maraṇūpāyassa bahuvidhatānidassanatthaṃ, tato ekadese dassite sabbaṃ vuttameva hotīti adhippāyo. Na hi sakkā…pe… vattunti ‘‘rukkhato vā papatā’’tiādinā sarūpato sabbaṃ maraṇūpāyaṃ pariyosānaṃ pāpetvā na sakkā vattunti attho.


Haritabbaṃ upanikkhipitabbanti是指应当进行掩饰，掩饰的确是掩饰。对此说“或者”是为了说明。生命的掠夺应当被掩盖或被称为“掠夺之物”，这是通过两个方面的解释来说明的。“掠夺之物”应当被理解为掠夺的特殊性。根据所获得的，便应如此行事。应当掩盖是为了说明“应当寻找”。如果是其他的，便是为了说明“应当寻找”，而不应只理解为仅仅是寻找的意思。仅仅是“寻找”的意思是指只进行寻找。“应当寻找掠夺之物”这句话的意思是说，因其未被说明而显得不完整，因此说“未被说明的内容”。确实是伤害，伤害是指掠夺，因此说“伤害的确是伤害”，因此这句话是指轻石、石头等的伤害。
所说的剩余是指通过所说的内容的剩余。轻石是指锤子的别名。掠夺的结合是指在目录中提到的“掠夺之物”的结合。因为……所以通过两种方式进行分割的词句说明了这一点，因而应当理解为这样。关于“在地狱中堕落”的话，是指通过“堕落或堕落”的开头词，所说的所有的死亡方式都被包含在内。因此说“不能说所有的都如其本质”。关于所说的内容是通过所说的结论来说明的。
所说的内容的意思是指死亡方式的多种类的说明，因此在某一处说明时，所有的内容都是被提到的。确实不能……因此说“从树上堕落”是指没有办法将所有的死亡方式归结为同一种类的意思。


Mataṃte jīvitā seyyoti ettha vuttamaraṇaṃ yasmā iti-saddo nidasseti, tasmā tattha vuttamaraṇaṃ iti-saddassa atthoti tampi gahetvā atthaṃ dassento āha – ‘‘maraṇacitto maraṇamanoti attho’’ti. Cittassa atthadīpanatthaṃ vuttoti citta-saddassa vicittādianekatthavisayattā nāyaṃ citta-saddo idha aññasmiṃ atthe vattamāno daṭṭhabbo, api tu viññāṇasmiṃyeva vattamāno veditabboti tassa atthassa niyamanatthaṃ vutto. Iminā punaruttidosassapi idha anavakāsoti dasseti. Na tāva attho vuttoti ‘‘iti cittamano’’ti uddharitvāpi iti-saddanidassitassa maraṇassa aparāmaṭṭhabhāvato vuttaṃ. Tāva-saddena pana parato ‘‘cittasaṅkappo’’ti imassa padabhājane ‘‘maraṇasaññī’’tiādinā itisaddatthassa vakkhamānataṃ vibhāveti. Tattha hi iti-saddanidassitaṃ maraṇasaṅkhātamatthaṃ gahetvā ‘‘maraṇasaññī maraṇacetano maraṇādhippāyo’’ti vuttaṃ. Tenevāha – ‘‘cittasaṅkappoti imasmiṃ pade adhikāravasena itisaddo āharitabbo’’ti. Kasmā āharitabboti āha ‘‘idañhī’’tiādi. Kathaṃ panetaṃ viññāyatīti āha ‘‘tathā hissā’’tiādi. Assāti iti-saddassa. Tameva atthanti maraṇasaṅkhātamatthaṃ. ‘‘Maraṇasaññī’’tiādīsu hi maraṇaṃ iti-saddassa attho, ‘‘saññī’’tiādi saṅkappasaddassa. Cittasaddassa panettha vicittavacanatā saṅkappasaddassa saññācetanādhippāyavasena tidhā atthaṃ dassentena vibhāvitāti daṭṭhabbaṃ. Tenevāha – ‘‘citto nānappakārako saṅkappo’’tiādi. Adhippāyasaddena kimettha vuttanti āha – ‘‘adhippāyoti vitakko veditabbo’’ti. Na idaṃ vitakkassa nāmanti idaṃ pana na kevalaṃ vitakkasseva nāmanti dassetuṃ vuttaṃ. Pākaṭattā oḷārikattā ca uccākāratā veditabbā, apākaṭattā anoḷārikattā ca avacākāratā.



Mataṃte jīvitā seyyoti etha vuttamaraṇaṃ yasmā iti-saddo nidasseti, tasmā tattha vuttamaraṇaṃ iti-saddassa atthoti tampi gahetvā atthaṃ dassento āha – ‘‘maraṇacitto maraṇamanoti attho’’ti。此处所说的死亡是指生命的终结，因此提到的死亡是指“死亡的心意与死亡的意图”。为了阐明心的意义，所提到的心这个词因其多样性和不同的意义，不应在此与其他的意义相混淆，而是应理解为仅在意识中存在，因此它的意义被限制。通过这种方式，反复强调在此没有空间的情况。尚未提到的意义是“因此心意”，即使提到“因此”这个词，所指的死亡也并非完全明确。通过“因此”这个词的使用，所提到的“心的意图”在此处的表达上是明确的。
在这里，确实是提到“心的意图”，而“心意”则是指心的意图。确实，所提到的“心”这个词在此是多样的，因此应当通过心的意图来理解。正因如此，才说“心的意图在此处应被引入”。为什么要引入呢？因此说“这是这样”。那么这如何被理解呢？因此说“确实如此”。“确实”是指“是这样的”。同样的意义是指死亡的意义。
在“死亡的意图”中，所提到的死亡是指“因此”，而“意图”则是指意图的意思。关于心的词，这里因其多样性，意图的词则是指意图的意图。通过这种方式，所提到的心是多样的，因此通过意图的意义来阐明。正因如此，才说“心的意图是多种类的”。关于意图的意义，所提到的意图是“意图应被理解”。并不是说这是意图的名称，而是为了说明这不仅仅是意图的名称。因其显而易见和粗糙，应理解为高层次的性质，而非显而易见和细微的性质。

174. Kāyekadesepi kāya-saddo vattatīti āha ‘‘hatthena vā’’tiādi. Paharaṇenāti satthena. Satthañhi paharanti etenāti paharaṇanti vuccati. Kammunā bajjhatīti pāṇātipātakammunā bajjhati, pāṇātipātakammassa siddhanti vuttaṃ hoti. Yo koci maratūti ettha yassa kassaci ekasseva jīvitindriyavisayā vadhakacetanā pavattati, na pahārapaccayā marantasseva jīvitindriyavisayā, nāpi samūhassāti veditabbā. Ubhayathāpīti uddesānuddesānaṃ vasena. Vadhakacittaṃ paccuppannārammaṇampi jīvitindriyaṃ pabandhavicchedanavasena ārammaṇaṃ katvā pavattatīti āha ‘‘pacchā vā teneva rogenā’’tiādi. Yena hi pabandho vicchijjati, tādisaṃ payogaṃ nibbattentaṃ tadā vadhakacittaṃ pavattantaṃ paharitamatteyeva kammunā bajjhati. Manussaarahantassa ca puthujjanakāleyeva satthappahāre vā vise vā dinnepi yadi so arahattaṃ patvā teneva marati, arahantaghātako hotiyeva. Yaṃ pana puthujjanakāle dinnaṃ dānaṃ arahattaṃ patvā paribhuñjati, puthujjanasseva taṃ dinnaṃ hoti.

Nanu ca yathā arahattaṃ patvā paribhuttampi puthujjanakāle dinnaṃ puthujjanadānameva hoti, evaṃ maraṇādhippāyena puthujjanakāle pahāre dinne arahattaṃ patvā teneva pahārena mate kasmā arahantaghātakoyeva hoti, na puthujjanaghātakoti? Visesasabbhāvato. Dānañhi deyyadhammassa pariccāgamattena hoti. Tathā hi dānacetanā cajitabbaṃ vatthuṃ ārammaṇaṃ katvā cajanamattameva hoti, aññasantakakaraṇaṃva tassa cajanaṃ, tasmā yassa taṃ santakaṃ kataṃ, tasseva taṃ dinnaṃ hoti, na evaṃ vadho. So hi pāṇo pāṇasaññitā vadhakacetanā upakkamo tena maraṇanti imesaṃ pañcannaṃ aṅgānaṃ pāripūriyāva hoti, na apāripūriyā. Tasmā arahattaṃ pattasseva maraṇanti arahantaghātakoyeva hoti, na puthujjanaghātako. Yasmā pana ‘‘imaṃ māremī’’ti yaṃ santānaṃ ārabbha māraṇicchā, tassa puthujjanakhīṇāsavabhāvena payogamaraṇakkhaṇānaṃ vasena satipi santānabhede abhedoyeva, yadā ca atthasiddhi, tadā khīṇāsavabhāvo, tasmā arahantaghātakoyeva hotīti niṭṭhamettha gantabbaṃ.

Aññacittenāti avadhādhippāyena amāretukāmatācittena. Natthi pāṇātipātoti amāretukāmatācittena pahaṭattā. Kiñcāpi paṭhamappahāro na sayameva sakkoti māretuṃ, dutiyaṃ pana labhitvā sakkonto jīvitavināsanahetu hoti, tasmā ‘‘payogo tena ca maraṇa’’nti iminā saṃsandanato paṭhamappahāreneva kammabaddho yutto, na dutiyena tassa aññacittena dinnattā. Tena vuttaṃ ‘‘ubhayehi matepi paṭhamappahāreneva kammunā baddho’’ti.


Kāyekadesepi kāya-saddo vattatīti āha ‘‘hatthena vā’’tiādi。身体的词在任何地方都可以使用，因此说“通过手”是指通过攻击。攻击是指用武器来攻击。因为攻击是通过武器来进行的，因此称为攻击。通过杀生的行为而导致死亡，杀生的行为被称为“杀生的行为”。在这里，任何人都应理解为，只有当某个生命的感知受到伤害时，才会出现杀生的意图，而不是因攻击而导致的死亡，也不是因群体而导致的。应理解为两者皆然。通过杀生的心意，生命的感知因被切断而被视为对象，因此说“因此通过这种疾病”。因切断而导致的痛苦是指通过这种方式产生的杀生的心意。无论是人还是在世俗中，若在获得阿罗汉果后依然因攻击而死亡，则被视为杀害阿罗汉。至于在世俗中所施舍的供养，获得阿罗汉果后所享用的，只有在世俗中才算是施舍。
难道说获得阿罗汉果后所享用的供养仍然是世俗的供养吗？那么在死亡的意图上，世俗中施舍的攻击，获得阿罗汉果后因其攻击而死亡，为什么被视为杀害阿罗汉，而不是杀害世俗的人呢？这是因其特殊性。施舍确实是因放弃而存在的。因此，施舍的意图是以放弃的对象为基础，放弃的仅是对象而已，因此，若施舍的对象是有意义的，则施舍的性质是属于施舍者的，而不是杀生。因此，生命是以生命的感知为基础，因其攻击而导致死亡，这涉及到五种因素的完全性，而不是不完全性。因此，获得阿罗汉果后死亡的确是杀害阿罗汉，而不是杀害世俗的人。因为当说“我将杀死这个”时，所基于的意图是杀生的意图，因此在世俗中因其清净法的性质而产生的杀生的意图是相同的，若在达到目标时，因清净法的状态而获得阿罗汉果，因此被视为杀害阿罗汉。
“以其他的心意”是指希望不被杀死的心意。没有杀生的意图是因为希望不被杀死而受到攻击。虽然初次攻击可能无法自行杀死，但若在第二次攻击中能够杀死生命，因此说“通过这种方式导致死亡”，因此在第一次攻击中被绑定的行为是合理的，而不是通过第二次攻击而被施加的。因此说“无论哪种情况下，若死亡则是通过第一次攻击所绑定的行为”。


Kammāpattibyattibhāvatthanti ānantariyādikammavibhāgassa pārājikādiāpattivibhāgassa ca vibhāvanatthaṃ. ‘‘Eḷakaṃ māremī’’ti pavattacetanāya pubbabhāgattā ‘‘imaṃ māremī’’ti sanniṭṭhāpakacetanāya tadā sannihitattā yathāvatthukaṃ kammabaddho hotiyevāti āha ‘‘imaṃ vatthuṃ māremīti cetanāya atthibhāvato’’tiādi. Sabbattha hi purimaṃ abhisandhicittaṃ appamāṇaṃ tena atthasiddhiyā abhāvato, vadhakacittaṃ pana tadārammaṇañca jīvitindriyaṃ anantariyādibhāve pamāṇanti daṭṭhabbaṃ. Ghātako ca hotīti pāṇaghātako hoti, pāṇātipātakammunāva baddho hotīti attho. Pubbe vuttanayeneva veditabbanti yathākkamaṃ pārājikathullaccayapācittiyāni veditabbāni. ‘‘Mātāpituarahantānaṃ aññataraṃ māremī’’ti guṇamahantesu pavattapubbabhāgacetanāya dāruṇabhāvato tathāvidhapubbabhāgacetanāparivārā sanniṭṭhāpakacetanā dāruṇāva hotīti āha – ‘‘idha pana cetanā dāruṇā hotī’’ti. Iminā ca ‘‘eḷakaṃ māressāmī’’ti mātāpituādīnaṃ māraṇepi pubbabhāgacetanāya adāruṇattā aññathā pavattaānantariyakammato evaṃ pavattānantariyassa nātidāruṇatā vuttāva hotīti daṭṭhabbā.

Lohitakanti lohitamakkhitaṃ. Kammaṃ karonteti yuddhakammaṃ karonte. Yathādhippāyaṃ gateti yodhaṃ vijjhitvā pitari viddhe. Idañca yathādhippāyaṃ tena tathāviddhabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Ayathādhippāyaṃ pana ujukameva gantvā pitari viddhepi maraṇādhippāyena attanāva katappayogattā nevatthi visaṅketoti vadanti. Ānantariyaṃ pana natthīti pitaraṃ uddissa katappayogābhāvato.

Adhiṭṭhāyāti mātikāvasena āṇattikapayogakathāvaṇṇanā

Evaṃvijjhāti evaṃ dhanuṃ kaḍḍhetvā vijjha. Evaṃ paharāti evaṃ daḷhaṃ asiṃ gahetvā pahara. Evaṃ ghātehīti evaṃ kammakāraṇaṃ katvā mārehi. Majjheti hatthino piṭṭhimajjhe. Etenāti ‘‘adhiṭṭhahitvā āṇāpetī’’tiādinā. Tatthāti āṇattikappayoge.

Kiñcāpi kiriyaviseso aṭṭhakathāsu anāgato, pāḷiyaṃ pana ‘‘evaṃ vijjha, evaṃ pahara, evaṃ ghātehī’’ti kiriyāvisesassa parāmaṭṭhattā ācariyaparamparāya ābhataṃ kiriyāvisesaṃ pāḷiyā saṃsandanato gahetvā dassento ‘‘aparo nayo’’tiādimāha. Chedananti hatthādichedanaṃ. Bhedananti kucchiādiphālanaṃ. Atha vā usunā vijjhanaṃ, asinā chedanaṃ, muggarādīhi sīsādibhedananti evamettha attho daṭṭhabbo. Saṅkhamuṇḍakanti saṅkhamuṇḍakammakāraṇaṃ. Taṃ karontā uttaroṭṭhaubhatokaṇṇacūḷikagalavāṭakaparicchedena cammaṃ chinditvā sabbakese ekato gaṇṭhiṃ katvā daṇḍakena paliveṭhetvā uppāṭenti, saha kesehi cammaṃ uṭṭhahati, tato sīsakaṭāhaṃ thūlasakkharāhi ghaṃsitvā dhovantā saṅkhavaṇṇaṃ karonti. Evamādīti ādi-saddena bilaṅgathālikaṃ rāhumukhaṃ jotimālikaṃ hatthapajjotikaṃ erakavattikaṃ cīrakavāsikaṃ eṇeyyakaṃ baḷisamaṃsikaṃ kahāpaṇikaṃ khārāpatacchikaṃ palighaparivattikaṃ palālapīṭhakanti evamādiṃ sabbaṃ kammakāraṇaṃ saṅgaṇhāti.

Tattha (a. ni. aṭṭha. 2.

Kammāpattibyattibhāvatthanti ānantariyādikammavibhāgassa pārājikādiāpattivibhāgassa ca vibhāvanatthaṃ。因果与因果的性质是为了阐明关于直接与间接的行为分类及其相应的戒律。 ‘‘Eḷakaṃ māremī’’ti pavattacetanāya pubbabhāgattā ‘‘imaṃ māremī’’ti sanniṭṭhāpakacetanāya tadā sannihitattā yathāvatthukaṃ kammabaddho hotiyevāti āha ‘‘imaṃ vatthuṃ māremīti cetanāya atthibhāvato’’tiādi。因其行为的性质在于，若是“我杀这个”，则是指通过意图的表现来进行的。因此，所有的意图都是由先前的意图所决定的，因而在意图的实现上，杀生的意图与生命的感知是相互关联的。杀害者的意图是指通过杀生的行为而产生的，因而被称为“杀生者”。通过之前所说的方式，所提到的内容应当被理解为相应的戒律。
‘‘Mātāpituarahantānaṃ aññataraṃ māremī’’ti guṇamahantesu pavattapubbabhāgacetanāya dāruṇabhāvato tathāvidhapubbabhāgacetanāparivārā sanniṭṭhāpakacetanā dāruṇāva hotīti āha – ‘‘idha pana cetanā dāruṇā hotī’’ti。若是“我将杀死父母中的一位”，则因其特别的性质，这样的意图是极其残忍的，因此说“在此，意图是残忍的”。以此，若是“我将杀死父母”，则因其意图的残忍而导致的结果也是极其残忍的。
Lohitakanti lohitamakkhitaṃ。红色是指被染红的。Kammaṃ karonteti yuddhakammaṃ karonte。进行行为是指进行战争的行为。Yathādhippāyaṃ gateti yodhaṃ vijjhitvā pitari viddhe。按照意图的方向，士兵们击中了父亲。Idañca yathādhippāyaṃ tena tathāviddhabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ。此处所说的正是为了说明这种情况。Ayathādhippāyaṃ pana ujukameva gantvā pitari viddhepi maraṇādhippāyena attanāva katappayogattā nevatthi visaṅketoti vadanti。虽然如此，若是直行而击中父亲，因其自身所做的行为而没有意图的存在。
Ānantariyaṃ pana natthīti pitaraṃ uddissa katappayogābhāvato。因而说没有直接的行为是因为没有针对父亲的行为。
Adhiṭṭhāyāti mātikāvasena āṇattikapayogakathāvaṇṇanā。以此为基础，是关于命令的行为的说明。
Evaṃvijjhāti evaṃ dhanuṃ kaḍḍhetvā vijjha。这样射击是指通过拉动弓箭来射击。Evaṃ paharāti evaṃ daḷhaṃ asiṃ gahetvā pahara。这样攻击是指通过握住坚固的刀来攻击。Evaṃ ghātehīti evaṃ kammakāraṇa

2.1) bilaṅgathālikanti kañjiyaukkhalikakammakāraṇaṃ. Taṃ kammaṃ karontā sīsakapālaṃ uppāṭetvā tattaṃ ayoguḷaṃ saṇḍāsena gahetvā tattha pakkhipanti, tena matthaluṅgaṃ pakkuthitvā upari uttarati. Rāhumukhanti rāhumukhakammakāraṇaṃ. Taṃ karonto saṅkunā mukhaṃ vivaritvā antomukhe dīpaṃ jālenti, kaṇṇacūḷikāhi vā paṭṭhāya mukhaṃ nikhādanena khaṇanti, lohitaṃ paggharitvā mukhaṃ pūreti. Jotimālikanti sakalasarīraṃ telapilotikāya veṭhetvā ālimpenti. Hatthapajjotikanti hatthe telapilotikāya veṭhetvā dīpaṃ viya pajjālenti. Erakavattikanti erakavattakammakāraṇaṃ. Taṃ karontā heṭṭhāgīvato paṭṭhāya cammavaṭṭe kantitvā gopphake pātenti, atha naṃ yottehi bandhitvā kaḍḍhanti, so attanova cammavaṭṭe akkamitvā patati. Cīrakavāsikanti cīrakavāsikakammakāraṇaṃ. Taṃ karontā tatheva cammavaṭṭe kantitvā kaṭiyaṃ ṭhapenti, kaṭito paṭṭhāya kantitvā gopphakesu ṭhapenti, uparimehi heṭṭhimasarīraṃ cīrakanivāsananivatthaṃ viya hoti. Eṇeyyakanti eṇeyyakammakāraṇaṃ. Taṃ karontā ubhosu kapparesu ca jaṇṇukesu ca ayavalayāni datvā ayasūlāni koṭṭenti, so catūhi ayasūlehi bhūmiyaṃ patiṭṭhahati, atha naṃ parivāretvā aggiṃ karonti, taṃ kālena kālaṃ sandhito sūlāni apanetvā catūhi aṭṭhikoṭīhiyeva ṭhapenti.

Baḷisamaṃsikanti ubhatomukhehi baḷisehi paharitvā cammamaṃsanahārūni uppāṭenti. Kahāpaṇikanti sakalasarīraṃ tikhiṇāhi vāsīhi koṭito paṭṭhāya kahāpaṇamattaṃ kahāpaṇamattaṃ pātentā koṭṭenti. Khārāpatacchikanti sarīraṃ tattha tattha āvudhehi paharitvā kocchehi khāraṃ ghaṃsanti, cammamaṃsanahārūni paggharitvā aṭṭhikasaṅkhalikāva tiṭṭhati. Palighaparivattikanti ekena passena nipajjāpetvā kaṇṇachidde ayasūlaṃ koṭṭetvā pathaviyā ekābaddhaṃ karonti, atha naṃ pāde gahetvā āviñchanti. Palālapīṭhakanti cheko kāraṇiko chavicammaṃ acchinditvā nisadapotehi aṭṭhīni bhinditvā kesesu gahetvā ukkhipati, maṃsarāsiyeva hoti, atha naṃ keseheva pariyonandhitvā gaṇhantā palālavaṭṭiṃ viya katvā paliveṭhenti.

Vatthuṃ visaṃvādetvā tato aññaṃ māretīti sambandho. Purimapassādīnampi vatthusabhāgato vatthuggahaṇeneva gahaṇanti āha ‘‘purato paharitvā’’tiādi. Cittena ‘‘purato vā’’ti niyamaṃ katvā vā akatvā vā ‘‘purato paharitvā mārehī’’ti vutte sace aññattha paharitvā māreti, lesaṃ oḍḍetvā avuttattā visaṅketova hoti. Cittena pana yattha katthaci paharitvā māraṇaṃ icchantopi sace ‘‘purato paharitvā mārehī’’ti vadati, tassa lesaṃ oḍḍetvā tathā vuttamatthaṃ ṭhapetvā teneva cittena samuṭṭhāpitaviññattikattā manussaviggahapārājikato pariyāyena amuccanato ‘‘aññattha paharitvā māritepi nevatthi visaṅketo’’ti vadanti, keci pana taṃ na icchanti. Vatthuvisesenāti mātuādivatthuvisesena . Kammavisesoti ānantariyādikammaviseso. Āpattivisesoti pārājikādiāpattiviseso.

‘‘Etaṃ gāme ṭhita’’nti gāmo puggalaniyamanatthaṃ vutto, na okāsaniyamanatthaṃ, tasmā okāsaṃ aniyametvā puggalasseva niyamitattā natthi visaṅketo. ‘‘Gāmeye vā’’tiādīsu pana okāsassa niyamitattā aññattha mārite visaṅketo vutto.

Tuṇḍenāti khaggakoṭiyā. Tharunāti khaggamuṭṭhinā.


bilaṅgathālikanti kañjiyaukkhalikakammakāraṇaṃ。此处所指的“bilaṅgathālikan”是指用来进行某种特定行为的工具。Taṃ kammaṃ karontā sīsakapālaṃ uppāṭetvā tattaṃ ayoguḷaṃ saṇḍāsena gahetvā tattha pakkhipanti，所进行的行为是将头颅抬起，用绳索抓住并放入特定的地方，因此使其头部抬起。Rāhumukhanti rāhumukhakammakāraṇaṃ。此处所提到的“Rāhumukha”是指与特定行为相关的工具。Taṃ karonto saṅkunā mukhaṃ vivaritvā antomukhe dīpaṃ jālenti，进行该行为时，打开嘴巴，用火焰点燃内部，kaṇṇacūḷikāhi vā paṭṭhāya mukhaṃ nikhādanena khaṇanti，或用耳朵上的小钉子挖掘嘴巴，lohitaṃ paggharitvā mukhaṃ pūreti。然后将红色物质涂抹在嘴巴上。Jotimālikanti sakalasarīraṃ telapilotikāya veṭhetvā ālimpenti。此处的“jotimālikan”是指用油涂抹整个身体。Hatthapajjotikanti hatthe telapilotikāya veṭhetvā dīpaṃ viya pajjālenti。用油涂抹手，像点燃蜡烛一样。Erakavattikanti erakavattakammakāraṇaṃ。此处的“erakavattika”是指与特定行为相关的工具。Taṃ karontā heṭṭhāgīvato paṭṭhāya cammavaṭṭe kantitvā gopphake pātenti，进行该行为时，从下方开始，抓住皮肤，将其拉扯，atha naṃ yottehi bandhitvā kaḍḍhanti，接着用绳子将其绑住并拉扯，so attanova cammavaṭṭe akkamitvā patati。然后将其自身的皮肤撕裂。Cīrakavāsikanti cīrakavāsikakammakāraṇaṃ。此处的“cīrakavāsika”是指与特定行为相关的工具。Taṃ karontā tatheva cammavaṭṭe kantitvā kaṭiyaṃ ṭhapenti，进行该行为时，抓住皮肤并将其固定在某处，kaṭito paṭṭhāya kantitvā gopphakesu ṭhapenti，固定后将其放置在某个地方，uparimehi heṭṭhimasarīraṃ cīrakanivāsananivatthaṃ viya hoti。就像在上身和下身之间穿着长袍一样。Eṇeyyakanti eṇeyyakammakāraṇaṃ。此处的“eṇeyyaka”是指与特定行为相关的工具。Taṃ karontā ubhosu kapparesu ca jaṇṇukesu ca ayavalayāni datvā ayasūlāni koṭṭenti，进行该行为时，将铁钉放在两侧的关节上并击打，so catūhi ayasūlehi bhūmiyaṃ patiṭṭhahati，接着将其固定在地上，atha naṃ parivāretvā aggiṃ karonti，接着将其包围并点燃，taṃ kālena kālaṃ sandhito sūlāni apanetvā catūhi aṭṭhikoṭīhiyeva ṭhapenti。随着时间的推移，铁钉被移除并用四根铁棍固定。
Baḷisamaṃsikanti ubhatomukhehi baḷisehi paharitvā cammamaṃsanahārūni uppāṭenti。此处的“baḷisamaṃsika”是指用两侧的重物击打并撕扯皮肤和肉。Kahāpaṇikanti sakalasarīraṃ tikhiṇāhi vāsīhi koṭito paṭṭhāya kahāpaṇamattaṃ kahāpaṇamattaṃ pātentā koṭṭenti。此处的“kahāpaṇika”是指用尖锐的工具进行的行为，从而将整个身体撕裂并分开。Khārāpatacchikanti sarīraṃ tattha tattha āvudhehi paharitvā kocchehi khāraṃ ghaṃsanti，利用各种工具在身体的各个部位进行攻击，cammamaṃsanahārūni paggharitvā aṭṭhikasaṅkhalikāva tiṭṭhati。撕扯皮肤和肉，使其像骨头一样坚硬。Palighaparivattikanti ekena passena nipajjāpetvā kaṇṇachidde ayasūlaṃ koṭṭetvā pathaviyā ekābaddhaṃ karonti，此处的“palighaparivattika”是指通过一种方式将其固定在地面上，athā naṃ pāde gahetvā āviñchanti。然后抓住它的脚并将其拉走。Palālapīṭhakanti cheko kāraṇiko chavicammaṃ acchinditvā nisadapotehi aṭṭhīni bhinditvā kesesu gahetvā ukkhipati，所提到的“palālapīṭhaka”是指通过切割身体的皮肤，使其分裂并抓住头发，maṃsarāsiyeva hoti，像一堆肉一样，atha naṃ keseheva pariyonandhitvā gaṇhantā palālavaṭṭiṃ viya katvā paliveṭhenti。然后将其像一块肉一样包裹起来。
Vatthuṃ visaṃvādetvā tato aññaṃ māretīti sambandho。此处所提到的是与特定行为相关的联系。Purimapassādīnampi vatthusabhāgato vatthuggahaṇeneva gahaṇanti āha ‘‘purato paharitvā’’tiādi。也就是说，通过抓住前面的部分进行攻击，Cittena ‘‘purato vā’’ti niyamaṃ katvā vā akatvā vā ‘‘purato paharitvā mārehī’’ti vutte sace aññattha paharitvā māreti，若是通过其他地方进行攻击而导致死亡，lesaṃ oḍḍetvā avuttattā visaṅketova hoti。通过意图的限制，若是“从前面攻击而杀死”，则若在其他地方攻击而导致死亡，因其未被提及而被视为无可疑。
Cittena pana yattha katthaci paharitvā māraṇaṃ icchantopi sace ‘‘purato paharitvā mārehī’’ti vadati，若是有意图在任何地方进行攻击而希望杀死，若是说“从前面攻击而杀死”，tassa lesaṃ oḍḍetvā tathā vuttamatthaṃ ṭhapetvā teneva cittena samuṭṭhāpitaviññattikattā manussaviggahapārājikato pariyāyena amuccanato ‘‘aññattha paharitvā māritepi nevatthi visaṅketo’’ti vadanti，因而说在其他地方进行攻击而导致死亡并无可疑，keci pana taṃ na icchanti。有人对此并不认同。Vatthuvisesenāti mātuādivatthuvisesena。此处


‘‘Etaṃ gacchanta’’nti gamanena puggalova niyamito, na iriyāpatho. Tenāha ‘‘natthi visaṅketo’’ti. ‘‘Gacchantamevā’’tiādinā iriyāpatho niyamito. Tenāha ‘‘visaṅketo hotī’’ti.

‘‘Dīghaṃ mārehī’’ti vuttepi dīghasaṇṭhānānaṃ bahubhāvato itthannāmaṃ evarūpañca dīghanti aññesaṃ asādhāraṇalakkhaṇena aniddiṭṭhattā ‘‘aniyametvā āṇāpetī’’ti vuttaṃ. Tenevāha ‘‘yaṃ kiñci tādisaṃ māretī’’ti. Ettha ca ‘‘cittena bahūsu dīghasaṇṭhānesu ekaṃ niyametvā vuttepi vācāya aniyamitattā aññasmiṃ tādise mārite natthi visaṅketo’’ti vadanti. Parapāṇimhi pāṇasaññitālakkhaṇassa aṅgassa abhāvato nevatthi pāṇātipātoti āha ‘‘āṇāpako muccatī’’ti. Yadi evaṃ okāsaniyame sati kathaṃ pāṇātipātoti? Okāsaṃ niyamentassa tasmiṃ okāse nisinnassa jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ hotīti gahetabbaṃ. Okāsañhi niyametvā niddisanto tasmiṃ okāse nisinnaṃ mārāpetukāmo hoti, sayaṃ pana tadā tattha natthi, tasmā okāsena saha attano jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ na hotīti vadanti.

Adhiṭṭhāyāti mātikāvasena āṇattikapayogakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Dūtakathāvaṇṇanā

Evaṃ āṇāpentassa ācariyassa tāva dukkaṭanti sace sā āṇatti yathādhippāyaṃ na gacchati, ācariyassa āṇattikkhaṇe dukkaṭaṃ. Sace pana sā āṇatti yathādhippāyaṃ gacchati, yaṃ parato thullaccayaṃ vuttaṃ, āṇattikkhaṇe tadeva hoti. Atha so taṃ avassaṃ ghāteti, yaṃ parato ‘‘sabbesaṃ āpatti pārājikassā’’ti vuttaṃ, tato imassa taṅkhaṇeyeva pārājikaṃ hotīti evamettha attho gahetabbo. Ācariyena pana heṭṭhā adinnādānakathāyaṃ (pārā. 121) vuttanayeneva ayamattho sakkā viññātunti idha na vutto. Vuttañhi tattha ‘‘āpatti dukkaṭassāti evaṃ āṇāpentassa ācariyassa tāva dukkaṭaṃ. Sace pana sā āṇatti yathādhippāyaṃ gacchati, yaṃ parato thullaccayaṃ vuttaṃ, āṇattikkhaṇe tadeva hoti. Atha taṃ bhaṇḍaṃ avassaṃ hāriyaṃ hoti, yaṃ parato ‘sabbesaṃ āpatti pārājikassā’ti vuttaṃ, tato imassa taṅkhaṇeyeva pārājikaṃ hotīti ayaṃ yutti sabbattha veditabbā’’ti. Tesampi dukkaṭanti ārocanapaccayā dukkaṭaṃ. Paṭiggahitamatteti ettha avassaṃ ce paṭiggaṇhāti, tato pubbeva ācariyassa thullaccayaṃ, na pana paṭiggahiteti daṭṭhabbaṃ. Kasmā panassa thullaccayanti āha ‘‘mahājano hi tena pāpe niyojito’’ti.


‘‘Etaṃ gacchanta’’nti gamanena puggalova niyamito, na iriyāpatho。这里的“在此行走”是指通过行走的个人被限制，而不是通过行动的方式。因此说“没有可疑之处”。‘‘Gacchantamevā’’tiādinā iriyāpatho niyamito。通过“正是行走”的说法，行动的方式被限制。因此说“有可疑之处”。
‘‘Dīghaṃ mārehī’’ti vuttepi dīghasaṇṭhānānaṃ bahubhāvato itthannāmaṃ evarūpañca dīghanti aññesaṃ asādhāraṇalakkhaṇena aniddiṭṭhattā ‘‘aniyametvā āṇāpetī’’ti vuttaṃ。即使在说“杀死长的”时，由于长的特征的多样性，因此被称为“长”的行为与其他不常见的特征并未被定义，因此说“未被限制地进行命令”。Tenevāha ‘‘yaṃ kiñci tādisaṃ māretī’’ti。因而说“无论什么样的行为都可以杀死”。Ettha ca ‘‘cittena bahūsu dīghasaṇṭhānesu ekaṃ niyametvā vuttepi vācāya aniyamitattā aññasmiṃ tādise mārite natthi visaṅketo’’ti vadanti。这里说“即使在多个长的地方通过一个限制而说，由于言语的无限性，在其他相似的地方进行杀死并没有可疑”。
Parapāṇimhi pāṇasaññitālakkhaṇassa aṅgassa abhāvato nevatthi pāṇātipātoti āha ‘‘āṇāpako muccatī’’ti。由于在他人生命的特征缺失，因此说没有杀生的行为，因此说“命令者将被解脱”。Yadi evaṃ okāsaniyame sati kathaṃ pāṇātipātoti？如果是这样，在地点的限制下，如何会有杀生的行为呢？Okāsaṃ niyamentassa tasmiṃ okāse nisinnassa jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ hotīti gahetabbaṃ。应当理解为，在地点被限制的情况下，坐在那个地方的生命的感知是对象。Okāsañhi niyametvā niddisanto tasmiṃ okāse nisinnaṃ mārāpetukāmo hoti，若是限制地点而提到，若在那个地方坐着则希望杀死，sayaṃ pana tadā tattha natthi，然而在此时并不存在，因此说与地点相关的自身生命的感知并不存在。
Adhiṭṭhāyāti mātikāvasena āṇattikapayogakathāvaṇṇanā niṭṭhitā。以此为基础，关于命令的行为的说明已经完成。
Dūtakathāvaṇṇanā
Evaṃ āṇāpentassa ācariyassa tāva dukkaṭanti sace sā āṇatti yathādhippāyaṃ na gacchati，若是命令没有按意图进行，则对老师来说是有过失的。ācariyassa āṇattikkhaṇe dukkaṭaṃ。若是命令按意图进行，则在命令的瞬间是过失。Sace pana sā āṇatti yathādhippāyaṃ gacchati，若是命令按意图进行，yaṃ parato thullaccayaṃ vuttaṃ，所说的关于他人过失的部分，āṇattikkhaṇe tadeva hoti。在命令的瞬间，正是那样。Atha so taṃ avassaṃ ghāteti，若是那样，他必定会杀死，yaṃ parato ‘‘sabbesaṃ āpatti pārājikassā’’ti vuttaṃ，所说的关于所有人过失的部分，tato imassa taṅkhaṇeyeva pārājikaṃ hotīti，因此在那个瞬间他就是过失的。Evamettha attho gahetabbo。因而应当理解为这里的意义。Ācariyena pana heṭṭhā adinnādānakathāyaṃ (pārā. 121) vuttanayeneva ayamattho sakkā viññātunti idha na vutto。根据老师之前关于不正当接受的说法，这里的意义是可以理解的，但并未在此被提及。Vuttañhi tattha ‘‘āpatti dukkaṭassāti evaṃ āṇāpentassa ācariyassa tāva dukkaṭaṃ。这里说“过失是指对老师的命令”。Sace pana sā āṇatti yathādhippāyaṃ gacchati，若是命令按意图进行，yaṃ parato thullaccayaṃ vuttaṃ，所说的关于他人过失的部分，āṇattikkhaṇe tadeva hoti。在命令的瞬间，正是那样。Atha taṃ bhaṇḍaṃ avassaṃ hāriyaṃ hoti，若是那样，那个物品必定会被夺走，yaṃ parato ‘sabbesaṃ āpatti pārājikassā’ti vuttaṃ，所说的关于所有人过失的部分，tato imassa taṅkhaṇeyeva pārājikaṃ hotīti，因此在那个瞬间他就是过失的。Ayaṃ yutti sabbattha veditabbā’’ti。应当理解为这在所有情况下都是合理的。Tesampi dukkaṭanti ārocanapaccayā dukkaṭaṃ。对他们来说也是由于被指责而有过失。Paṭiggahitamatteti ettha avassaṃ ce paṭiggaṇhāti，在这里应当理解为他必定接受，tato pubbeva ācariyassa thullaccayaṃ，因此在之前老师的过失，na pana paṭiggahiteti daṭṭhabbaṃ。应当被理解为并非由于接受而有过失。Kasmā panassa thullaccayanti āha ‘‘mahājano hi tena pāpe niyojito’’ti。为何他会有过失呢？因为“众人因而被引导至恶”。


Mūlaṭṭhasseva dukkaṭanti idaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ āgatanayadassanamattaṃ, na pana taṃ ācariyassa adhippetaṃ. Tenāha ‘‘evaṃ sante’’tiādi, evaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttanayena atthe satīti attho. Paṭiggahaṇe āpattiyeva na siyāti vadhakassa ‘‘sādhu suṭṭhū’’ti māraṇapaṭiggahaṇe dukkaṭāpatti na siyā, evaṃ anoḷārikavisayepi tāva dukkaṭaṃ hoti, kimaṅgaṃ pana māraṇapaṭiggahaṇeti dassanatthaṃ sañcarittapaṭiggahaṇādi nidassitaṃ. ‘‘Aho vata itthannāmo hato assā’’ti evaṃ maraṇābhinandanepi dukkaṭe sati pageva māraṇapaṭiggahaṇeti adhippāyo. Paṭiggaṇhantassevetaṃ dukkaṭanti avadhāraṇena visaṅketattā imassa paṭiggahaṇapaccayā mūlaṭṭhassa nattheva āpattīti dasseti. Keci pana ‘‘idha vuttadukkaṭaṃ paṭiggaṇhantassevāti ettakameva avadhāraṇena dassitaṃ, na pana mūlaṭṭhassa mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttadukkaṭaṃ paṭikkhitta’’nti vadanti. Purimanayeti samanantarātīte avisakkiyadūtaniddese. Etanti dukkaṭaṃ. Yadi evaṃ kasmā pāḷiyaṃ na vuttanti āha ‘‘okāsābhāvenā’’ti. Tattha mūlaṭṭhassa thullaccayavacanato paṭiggaṇhantassa dukkaṭaṃ vattuṃ okāso natthīti okāsābhāvena na vuttaṃ, na pana abhāvatoti adhippāyo.

Āṇattikkhaṇeputhujjanoti ettha anāgate voropetabbajīvitindriyavasena atthasādhikacetanāya pavattattā arahantaghātako jātoti daṭṭhabbaṃ.

Dūtakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

175. Sayaṃ saṅghattherattā ‘‘upaṭṭhānakāle’’ti vuttaṃ. Vācāya vācāya dukkaṭanti ‘‘yo koci mama vacanaṃ sutvā imaṃ dhāretū’’ti iminā adhippāyena avatvā kevalaṃ maraṇābhinandanavaseneva vuttattā ‘‘corāpi nāma taṃ na hanantī’’tiādivācāsupi dukkaṭameva vuttaṃ. Ayamattho etena vuttoti yathā so jānātīti sambandho. Vākyabhedanti vacībhedaṃ. Dvinnaṃ uddissāti dve uddissa, dvinnaṃ vā maraṇaṃ uddissa. Ubho uddissa maraṇaṃ saṃvaṇṇentassa cetanāya ekattepi ‘‘dve pāṇātipātā’’ti vattabbabhāvato balavabhāvaṃ āpajjitvā paṭisandhivipākasamanantaraṃ pavattiyaṃ anekāsupi jātīsu aparāpariyacetanāvasena dukkhuppādanato mahāvipākattā ‘‘akusalarāsī’’ti vuttaṃ. Bahū uddissa maraṇasaṃvaṇṇanepi eseva nayo.

Evanti ‘‘sīsaṃ vā chinditvā papāte vā papatitvā’’tiādinā. Ārocitamatteti vuttamatte. Yathā ariyamaggakkhaṇe cattāro satipaṭṭhānā cattāro sammappadhānā ca kiccavasena ijjhanti, evaṃ cetanāya ekattepi kiccavasena anekā pāṇātipātā ijjhantīti āha ‘‘tattakā pāṇātipātā’’ti. Yathā hi attānaṃ sataṃ katvā dassetukāmassa ‘‘sataṃ homi sataṃ homī’’ti kataparikammavasena laddhapaccuppannaparittārammaṇaṃ abhiññācittaṃ satantogadhānaṃ vaṇṇesu ekassa vaṇṇaṃ ārammaṇaṃ katvāpi sataṃ nipphādeti, yathā ca ekassa maraṇe pavattamānāpi vadhakacetanā sakalasarīre uppajjamānaṃ nirujjhamānañca sakalampi jīvitindriyaṃ ekappahāreneva ālambitumasakkuṇeyyattā ṭhānappattaṃ ekadesappavattaṃ jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ katvā ārammaṇabhūtaṃ sakalampi jīvitindriyaṃ vināseti, evameva paccuppannaparittārammaṇāya vadhakacetanāya māretukāmatāya pariggahitasattesu ekasseva jīvitindriye ārammaṇe katepi kiccanipphattivasena sabbepi māritāva honti.



Mūlaṭṭhasseva dukkaṭanti idaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ āgatanayadassanamattaṃ, na pana taṃ ācariyassa adhippetaṃ。根本的过失是指在大论中所提到的行为的表现，并非是老师所意图的。因此说“如果是这样”，依照大论中的说法，理解为“在此具有意义”。Paṭiggahaṇe āpattiyeva na siyāti vadhakassa ‘‘sādhu suṭṭhū’’ti māraṇapaṭiggahaṇe dukkaṭāpatti na siyā，若是接受则没有过失，若是杀生的接受则没有过失，evaṃ anoḷārikavisayepi tāva dukkaṭaṃ hoti，因而在不常见的领域也会有过失，kimaṅgaṃ pana māraṇapaṭiggahaṇeti dassanatthaṃ sañcarittapaṭiggahaṇādi nidassitaṃ。为了说明“那么杀生的接受”所指的行为，因此提到接受的行为。‘‘Aho vata itthannāmo hato assā’’ti evaṃ maraṇābhinandanepi dukkaṭe sati pageva māraṇapaṭiggahaṇeti adhippāyo。就算是以“真是可怜，这个家伙被杀了”的方式来庆祝死亡，仍然是指杀生的接受。因此，paṭiggaṇhantassevetaṃ dukkaṭanti avadhāraṇena visaṅketattā imassa paṭiggahaṇapaccayā mūlaṭṭhassa nattheva āpattīti dasseti。对接受者而言，因其被指责而有过失，因而说明因接受而没有根本的过失。Keci pana ‘‘idha vuttadukkaṭaṃ paṭiggaṇhantassevāti ettakameva avadhāraṇena dassitaṃ，na pana mūlaṭṭhassa mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttadukkaṭaṃ paṭikkhitta’’nti vadanti。有人说“在此所说的过失是因接受而有的，仅此而已，并非根本的过失在大论中被排除”。Purimanayeti samanantarātīte avisakkiyadūtaniddese。前述的内容是指在随后的不被打扰的行为中。Etanti dukkaṭaṃ。此处的“这”是指过失。Yadi evaṃ kasmā pāḷiyaṃ na vuttanti āha ‘‘okāsābhāvenā’’ti。若是如此，为什么在巴利文中没有提及呢？因此说“因没有地点的限制”。Tattha mūlaṭṭhassa thullaccayavacanato paṭiggaṇhantassa dukkaṭaṃ vattuṃ okāso natthīti okāsābhāvena na vuttaṃ，na pana abhāvatoti adhippāyo。在那里，因根本的过失的严重性，接受者的过失是没有地点的，因此在没有地点的限制下并未被提及。
Āṇattikkhaṇeputhujjanoti ettha anāgate voropetabbajīvitindriyavasena atthasādhikacetanāya pavattattā arahantaghātako jātoti daṭṭhabbaṃ。此处的“在命令的瞬间，普通人”是指因未来的生命的感知而发生的行为，因此应当理解为“杀害阿拉汉”。
Dūtakathāvaṇṇanā niṭṭhitā。使者的论述已完成。
Sayaṃ saṅghattherattā ‘‘upaṭṭhānakāle’’ti vuttaṃ。由自身的长老所说“在执行时”。Vācāya vācāya dukkaṭanti ‘‘yo koci mama vacanaṃ sutvā imaṃ dhāretū’’ti iminā adhippāyena avatvā kevalaṃ maraṇābhinandanavaseneva vuttattā ‘‘corāpi nāma taṃ na hanantī’’tiādivācāsupi dukkaṭameva vuttaṃ。通过言语的言语，所说的“若有人听到我的话，请保持”，因此未提及的部分仅是通过庆祝死亡而说的，因而“盗贼也不杀他”等等的言语中也提到过失。Ayamattho etena vuttoti yathā so jānātīti sambandho。此处所说的意义是指与他所知道的相关。Vākyabhedanti vacībhedaṃ。句子的分割是指言语的分割。Dvinnaṃ uddissāti dve uddissa，dvinnaṃ vā maraṇaṃ uddissa。指两个目标，或是指两个死亡目标。Ubho uddissa maraṇaṃ saṃvaṇṇentassa cetanāya ekattepi ‘‘dve pāṇātipātā’’ti vattabbabhāvato balavabhāvaṃ āpajjitvā paṭisandhivipākasamanantaraṃ pavattiyaṃ anekāsupi jātīsu aparāpariyacetanāvasena dukkhuppādanato mahāvipākattā ‘‘akusalarāsī’’ti vuttaṃ。针对两个目标的死亡，通过意图的统一而形成“两个杀生”，因而在因果的结果中，因多种生命的存在而导致的痛苦，因而被称为“恶的聚集”。
Bahū uddissa maraṇasaṃvaṇṇanepi eseva nayo。针对多个目标的死亡也是同样的道理。
Evanti ‘‘sīsaṃ vā chinditvā papāte vā papatitvā’’tiādinā。这里的“这样”是指“切下头或是坠落”。Ārocitamatteti vuttamatte。仅仅是提及。Yathā ariyamaggakkhaṇe cattāro satipaṭṭhānā cattāro sammappadhānā ca kiccavasena ijjhanti，正如在圣道的时刻，四个正念和四个正努力因其功能而存在，evaṃ cetanāya ekattepi kiccavasena anekā pāṇātipātā ijjhantīti āha ‘‘tattakā pāṇātipātā’’ti。以此，意图的统一也因其功能而有多种杀生的行为。Yathā hi attānaṃ sataṃ katvā dassetukāmassa ‘‘sataṃ homi sataṃ homī’’ti kataparikammavasena laddhapaccuppannaparittārammaṇaṃ abhiññācittaṃ satantogadhānaṃ vaṇṇesu ekassa vaṇṇaṃ ārammaṇaṃ katvāpi sataṃ nipphādeti，正如在想要显示自己为善者时，所说的“我将是善者”，通过已做的行为而获得的当下的微小对象，因而通过意图的统一而达成。Yathā ca ekassa maraṇe pavattamānāpi vadhakacetanā sakalasarīre uppajjamānaṃ nirujjhamānañca sakalampi jīvitindriyaṃ ekappahāreneva ālambitumasakkuṇeyyattā ṭhānappattaṃ ekadesappavattaṃ jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ katvā ārammaṇabhūtaṃ sakalampi jīvitindriyaṃ vināseti，正如在一次死亡的发生中，杀生的意图在整个身体上升起并被消灭，而整个生命的感知因其统一而被灭绝。Evameva paccuppannaparittārammaṇāya vadhakacetanāya māretukāmatāya pariggahitasattesu ekasseva jīvitindriye ārammaṇe katepi kiccanipphattivasena sabbepi māritāva honti。以此，因当下微小对象的杀生意图而希望杀死，若是在某个生命的感知上被固定，因其功能的实现而所有的生命都被杀死。

176.Yesaṃhatthatoti yesaṃ ñātakapavāritānaṃ hatthato. Tesaṃ mūlaṃ datvā muccatīti idaṃ tena katapayogassa puna pākatikabhāvāpādanaṃ avasānaṃ pāpetvā dassetuṃ vuttaṃ. ‘‘Mūlena kītaṃ pana potthakaṃ potthakasāmikānaṃ datvā muccatiyevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Kenaci pana ‘‘sace potthakaṃ sāmikānaṃ datvā mūlaṃ na gaṇhāti, na muccati attaniyabhāvato amocitattā’’ti vatvā bahudhā papañcitaṃ, na taṃ sārato paccetabbaṃ. Potthakasāmikānañhi potthake dinne aññena kataṃ paṭilabhitvā attanā katapayogassa nāsitattā kathaṃ so na mucceyya, na ca pariccattassa attaniyabhāvo diṭṭhoti. Gaṇṭhipade pana ‘‘sace mūlena kīto hoti, potthakasāmikānaṃ potthakaṃ, yesaṃ hatthato mūlaṃ gahitaṃ, tesaṃ mūlaṃ datvā muccatīti kasmā vuttaṃ. Potthakanimittaṃ mūlassa gahitattā akappiyametaṃ. Yadi hi potthakasāmikassa potthakaṃ datvā sayameva mūlaṃ gaṇheyya, akappiyameva taṃ. Athāpi potthakasāmikassa santikā mūlaṃ aggahetvā sayameva taṃ potthakaṃ jhāpeyya, tathāpi aññā yena saddhādeyyavinipātane āpatti, tasmā evamāhā’’ti vuttaṃ, tampi na sārato paccetabbaṃ. Tasmā gaṇṭhipadesu vuttanayovettha sārato daṭṭhabbo. ‘‘Maraṇavaṇṇaṃ likhissāmā’’ti ekajjhāsayā hutvāti idaṃ tathā karonte sandhāya vuttaṃ, evaṃ pana asaṃvidahitvāpi maraṇādhippāyena tasmiṃ potthake vuttavidhiṃ karontassa pārājikameva.

Pamāṇeti attanā sallakkhite pamāṇe. Tacchetvāti unnatappadesaṃ tacchetvā. Paṃsupacchinti sabbantimaṃ paṃsupacchiṃ. ‘‘Ettakaṃ ala’’nti niṭṭhāpetukāmatāya sabbantimapayogasādhikā cetanā sanniṭṭhāpakacetanā . Suttantikattherāti vinaye apakataññuno suttantabhāṇakā. Mahāaṭṭhakathācariyatthereyeva sandhāya ‘‘vinayaṃ te na jānantīti upahāsavasena suttantikattherāti vutta’’ntipi vadanti. Ettha ca mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘āvāṭe niṭṭhite patitvā marantu, aniṭṭhite mā marantū’’ti iminā adhippāyena karontaṃ sandhāya sabbantimā sanniṭṭhāpakacetanā vuttā, mahāpaccarisaṅkhepaṭṭhakathāsu pana paṭhamappahārato paṭṭhāya ‘‘imasmiṃ āvāṭe patitvā marantū’’ti iminā adhippāyena karontassa yasmiṃ yasmiṃ payoge kate tattha patitā maranti, taṃtaṃpayogasādhikaṃ sanniṭṭhāpakacetanaṃ sandhāya ‘‘ekasmimpi kudālappahāre dinne’’tiādi vuttanti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Tasmā tena tena pariyāyena aṭṭhakathāvādānaṃ aññamaññāvirodho yutto. Atha vā mahāaṭṭhakathāyaṃ ekasmiṃyeva divase avūpasanteneva payogena khaṇitvā niṭṭhāpentaṃ sandhāya sabbantimā sanniṭṭhāpakacetanā vuttā, itarāsu pana ‘‘imasmiṃ patitvā marantū’’ti adhippāyena ekasmiṃ divase kiñci khaṇitvā aparasmimpi divase tatheva kiñci kiñci khaṇitvā niṭṭhāpentaṃ sandhāya vuttanti. Evampi aṭṭhakathānaṃ aññamaññāvirodho yuttoti amhākaṃ khanti.


Yesaṃhatthatoti yesaṃ ñātakapavāritānaṃ hatthato。这里的“那些人”是指那些被亲属禁止的人的手。Tesaṃ mūlaṃ datvā muccatīti idaṃ tena katapayogassa puna pākatikabhāvāpādanaṃ avasānaṃ pāpetvā dassetuṃ vuttaṃ。将其根本给予后而获得解脱，这里是为了说明通过特定行为的再次显现而导致的结果。“Mūlena kītaṃ pana potthakaṃ potthakasāmikānaṃ datvā muccatiyevā”ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ。在三个部分中提到“通过根本而获得解脱，给予书籍的主人”。Kenaci pana “sace potthakaṃ sāmikānaṃ datvā mūlaṃ na gaṇhāti, na muccati attaniyabhāvato amocitattā”ti vatvā bahudhā papañcitaṃ，na taṃ sārato paccetabbaṃ。有人说“如果给予书籍的主人而不接受根本，则不会解脱，因其本质未被解脱”，对此的多种解释并不应被视为重要。Potthakasāmikānañhi potthake dinne aññena kataṃ paṭilabhitvā attanā katapayogassa nāsitattā kathaṃ so na mucceyya，na ca pariccattassa attaniyabhāvo diṭṭhoti。因为给予书籍的主人后，若是从他处获得的物品，因其自身行为的消失，如何能不解脱？也并非因放弃而见到自身的本质。Gaṇṭhipade pana “sace mūlena kīto hoti, potthakasāmikānaṃ potthakaṃ, yesaṃ hatthato mūlaṃ gahitaṃ, tesaṃ mūlaṃ datvā muccatīti kasmā vuttaṃ。关于“若是通过根本而被杀，给予书籍的主人，哪些人抓住了根本，给予其根本而获得解脱”，为何如此说？Potthakanimittaṃ mūlassa gahitattā akappiyametaṃ。因给予书籍而抓住根本的行为是不可接受的。Yadi hi potthakasāmikassa potthakaṃ datvā sayameva mūlaṃ gaṇheyya，akappiyameva taṃ。若是给予书籍的主人而自己去抓住根本，则是不可接受的。Athāpi potthakasāmikassa santikā mūlaṃ aggahetvā sayameva taṃ potthakaṃ jhāpeyya， tathāpi aññā yena saddhādeyyavinipātane āpatti，若是给予书籍的主人而不抓住根本，自己去焚烧书籍，仍然因其信仰的破坏而有过失，tasmā evamāhāti vuttaṃ，因此说“应如此说”。tampi na sārato paccetabbaṃ。对此也不应被视为重要。Tasmā gaṇṭhipadesu vuttanayovettha sārato daṭṭhabbo。因而在三个部分中所说的意义应被视为重要。“Maraṇavaṇṇaṃ likhissāmā”ti ekajjhāsayā hutvāti idaṃ tathā karonte sandhāya vuttaṃ，因而说“我们将写下死亡的颜色”是指在进行此类行为时的意图，evaṃ pana asaṃvidahitvāpi maraṇādhippāyena tasmiṃ potthake vuttavidhiṃ karontassa pārājikameva。即使如此，若是无意识地以死亡为目的而在书中进行所述的行为，则仍然是过失。
Pamāṇeti attanā sallakkhite pamāṇe。此处的“量”是指由自身所观察到的量。Tacchetvāti unnatappadesaṃ tacchetvā。此处的“切割”是指在高处进行切割。Paṃsupacchinti sabbantimaṃ paṃsupacchiṃ。这里的“在尘土上”是指在所有的尘土上。“Ettakaṃ ala”nti niṭṭhāpetukāmatāya sabbantimapayogasādhikā cetanā sanniṭṭhāpakacetanā。此处的“如此足够”是指为了达到所有的目的而设定的意图。Suttantikattherāti vinaye apakataññuno suttantabhāṇakā。此处的“根据经典的长老”是指在戒律中不被了解的经典讲者。Mahāaṭṭhakathācariyatthereyeva sandhāya “vinayaṃ te na jānantīti upahāsavasena suttantikattherāti vutta”ntipi vadanti。有人说这是指针对大论的长老，“你们不懂戒律”，因而以嘲讽的方式提到经典的长老。Ettha ca mahāaṭṭhakathāyaṃ “āvāṭe niṭṭhite patitvā marantu, aniṭṭhite mā marantū”ti iminā adhippāyena karontaṃ sandhāya sabbantimā sanniṭṭhāpakacetanā vuttā，因而在此提到“大论中提到的，若在口中结束则应杀死，若未结束则不应杀死”的意图，mahāpaccarisaṅkhepaṭṭhakathāsu pana paṭhamappahārato paṭṭhāya “imasmiṃ āvāṭe patitvā marantū”ti iminā adhippāyena karontassa yasmiṃ yasmiṃ payoge kate tattha patitā maranti，然而在大论的简要讲述中，自第一击开始提到“在这个口中结束则应杀死”的意图，所提到的在任何情况下都应被杀死。Taṃtaṃpayogasādhikaṃ sanniṭṭhāpakacetanaṃ sandhāya “ekasmimpi kudālappahāre dinne”tiādi vuttanti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ。因而在三个部分中所提到的，因而提到“在某种情况下给予刀具”之类的意图。Tasmā tena tena pariyāyena aṭṭhakathāvādānaṃ aññamaññāvirodho yutto。因而在此所提到的各个方面的解释是相互矛盾的。Atha vā mahāaṭṭhakathāyaṃ ekasmiṃyeva divase avūpasanteneva payogena khaṇitvā niṭṭhāpentaṃ sandhāya sabbantimā sanniṭṭhāpakacetanā vuttā，或是指在大论中提到的，在同一天内通过某种方式进行切割而结束的意图，itarāsu pana “imasmiṃ patitvā marantū”ti adhippāyena ekasmiṃ divase kiñci khaṇitvā aparasmimpi divase tatheva kiñci kiñci khaṇitvā niṭṭhāpentaṃ sandhāya vuttanti。在其他情况下，提到“在此结束则应杀死”的意图，若在同一天内进行任何行为，或在其他日子内进行任何行为而结束的意图。Evampi aṭṭhakathānaṃ aññamaññāvirodho yuttoti amhākaṃ khanti。因此这些大论的解释是相互矛盾的，这是我们的看法。


Attano dhammatāyāti ajānitvā pakkhalitvā vā. Arahantāpi saṅgahaṃ gacchantīti aññehi pātiyamānānaṃ amaritukāmānampi arahantānaṃ maraṇaṃ sambhavatīti vuttaṃ. Purimanayeti ‘‘maritukāmā idha marissantī’’ti vuttanaye. Tattha patitaṃ bahi nīharitvāti ettha ‘‘imasmiṃ āvāṭeyeva marantūti niyamābhāvato bahi nīharitvā māritepi pārājikaṃ vuttaṃ. Āvāṭe patitvā thokaṃ cirāyitvā gacchantaṃ gahetvā mārite āvāṭasmiṃyeva aggahitattā pārājikaṃ na hotī’’ti vadanti, taṃ pana aṭṭhakathāyaṃ ‘‘patitappayogena gahitattā’’ti vuttahetussa idhāpi sambhavato vīmaṃsitvā gahetabbaṃ. Amaritukāmā vātipi adhippāyassa sambhavato opapātike uttarituṃ asakkuṇitvā matepi pārājikaṃ vuttaṃ. Nibbattitvāti vuttattā patanaṃ na dissatīti ce? Opapātikassa tattha nibbattiyeva patananti natthi virodho. Yasmā mātuyā patitvā parivattitaliṅgāya matāya so mātughātako hoti, na kevalaṃ manussapurisaghātako, tasmā patitasseva vasena āpattīti adhippāyena ‘‘patanarūpaṃ pamāṇa’’nti vuttaṃ. Idaṃ pana akāraṇaṃ. ‘‘Manussabhūtaṃ mātaraṃ vā pitaraṃ vā api parivattaliṅgaṃ jīvitā voropentassa kammaṃ ānantariyaṃ hotī’’ti ettakameva hi aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ.

Tattha ca liṅge parivattepi so eva ekakammanibbatto bhavaṅgappabandho jīvitindriyappabandho ca, na aññoti ‘‘api parivattaliṅga’’nti vuttaṃ. Yo hi liṅge aparivatte tasmiṃ attabhāve bhavaṅgajīvitindriyappabandho , so eva parivattepi liṅge taṃyeva ca upādāya ekajātisamaññā. Na cettha bhāvakalāpagatajīvitindriyassa vasena codanā kātabbā tadaññasseva adhippetattā. Tañhi tattha avicchedavuttiyā pabandhavohāraṃ labhati, itarampi vā bhāvānupālatāsāmaññenāti anokāsāva codanā. Tasmā parivattepi liṅge tasseva ekakammanibbattassa santānassa jīvitā voropanato vohārabhedato so itthighātako vā hotu purisaghātako vā, ānantariyakammato na muccatīti ettakameva tattha vattabbaṃ. Idha pana yaṃyaṃjātikā sattā honti, te maraṇasamaye attano attano jātirūpeneva maranti, nāññarūpena, jātivaseneva ca pācittiyathullaccayapārājikehi bhavitabbaṃ. Tasmā nāgo vā supaṇṇo vā yakkharūpena vā petarūpena vā patitvā attano tiracchānarūpena marati, tattha pācittiyameva yuttaṃ, na thullaccayaṃ tiracchānagatasseva matattā. Teneva dutiyattheravāde maraṇarūpaṃ pamāṇaṃ, tasmā pācittiyanti vuttaṃ. Ayameva ca vādo yuttataro, teneva so pacchā vutto.


Attano dhammatāyāti ajānitvā pakkhalitvā vā。此处的“由自身的法性”是指在不知情或清洗后。Arahantāpi saṅgahaṃ gacchantīti aññehi pātiyamānānaṃ amaritukāmānampi arahantānaṃ maraṇaṃ sambhavatīti vuttaṃ。即使是阿拉汉，也会因他人而被引导，因而希望不死的阿拉汉也会面临死亡。Purimanayeti ‘‘maritukāmā idha marissantī’’ti vuttanaye。前述的内容是指“希望死亡者在此死亡”的说法。Tattha patitaṃ bahi nīharitvāti ettha ‘‘imasmiṃ āvāṭeyeva marantūti niyamābhāvato bahi nīharitvā māritepi pārājikaṃ vuttaṃ。这里提到“在此口中结束”，因其没有限制，若是将其拉出而杀死，则是过失。Āvāṭe patitvā thokaṃ cirāyitvā gacchantaṃ gahetvā mārite āvāṭasmiṃyeva aggahitattā pārājikaṃ na hotī’’ti vadanti，tampana aṭṭhakathāyaṃ ‘‘patitappayogena gahitattā’’ti vuttahetussa idhāpi sambhavato vīmaṃsitvā gahetabbaṃ。有人说“若在口中结束后稍微停留而抓住杀死，则在此口中被抓住并不算过失”，但在大论中提到“因通过落下而被抓住”，因此在此也应仔细考虑。Amaritukāmā vātipi adhippāyassa sambhavato opapātike uttarituṃ asakkuṇitvā matepi pārājikaṃ vuttaṃ。希望不死者的意图因其希望而在无条件的状态下被杀死，即使死去也会成为过失。Nibbattitvāti vuttattā patanaṃ na dissatīti ce？若是说“因其被生起而不见到落下”，则在此并无矛盾。Opapātikassa tattha nibbattiyeva patananti natthi virodho。因落下而生起的状态并没有冲突。Yasmā mātuyā patitvā parivattitaliṅgāya matāya so mātughātako hoti，na kevalaṃ manussapurisaghātako，tasmā patitasseva vasena āpattīti adhippāyena ‘‘patanarūpaṃ pamāṇa’’nti vuttaṃ。因为若是母亲落下而因其转变的特征而死亡，则他是母亲的杀手，非仅仅是人的杀手，因此说“因落下的样子而成为标准”。Idaṃ pana akāraṇaṃ。此处的内容是无缘的。“Manussabhūtaṃ mātaraṃ vā pitaraṃ vā api parivattaliṅgaṃ jīvitā voropentassa kammaṃ ānantariyaṃ hotī”ti ettakameva hi aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ。因而在此提到“若是杀死身为人类的母亲或父亲，因其转变的特征而进行的行为是立即的”。
Tattha ca liṅge parivattepi so eva ekakammanibbatto bhavaṅgappabandho jīvitindriyappabandho ca，na aññoti ‘‘api parivattaliṅga’’nti vuttaṃ。此处的“即使在特征转变下，仍然是同一行为所产生的生命感知的束缚”，并非其他，“即使在转变的特征下”是指。Yo hi liṅge aparivatte tasmiṃ attabhāve bhavaṅgajīvitindriyappabandho，so eva parivattepi liṅge taṃyeva ca upādāya ekajātisamaññā。若是在特征未转变的情况下，因其存在的状态而形成的生命感知的束缚，若在转变的特征下，仍然是以此为基础而形成的同一类。Na cettha bhāvakalāpagatajīvitindriyassa vasena codanā kātabbā tadaññasseva adhippetattā。此处并不因存在的生命感知的束缚而应进行引导，因其是指其他的意图。Tañhi tattha avicchedavuttiyā pabandhavohāraṃ labhati，itaraṃ vā bhāvānupālatāsāmaññenāti anokāsāva codanā。因此在此处因其不被切割的方式而获得的束缚，或因其他的存在状态的相似性而无处引导。Tasmā parivattepi liṅge tasseva ekakammanibbattassa santānassa jīvitā voropanato vohārabhedato so itthighātako vā hotu purisaghātako vā，ānantariyakammato na muccatīti ettakameva tattha vattabbaṃ。因而即使在特征转变下，因其同一行为所产生的后代的生命感知的束缚，因而在此应当说“无论是女性的杀手还是男性的杀手，因立即的行为而不能解脱”。Idha pana yaṃyaṃjātikā sattā honti，te maraṇasamaye attano attano jātirūpeneva maranti，nāññarūpena，jātivaseneva ca pācittiyathullaccayapārājikehi bhavitabbaṃ。在此提到的各种生物，在死亡的时刻，皆以自身的种类而死亡，而非其他的种类，因而应以种类的方式而被视为过失与严重的过失。Tasmā nāgo vā supaṇṇo vā yakkharūpena vā petarūpena vā patitvā attano tiracchānarūpena marati，tattha pācittiyameva yuttaṃ，na thullaccayaṃ tiracchānagatasseva matattā。因此，若是龙或鸟，或是以妖鬼或鬼魂的形态落下而以自身的动物状态而死亡，在此应当视为过失，而非因动物的死亡而成为严重的过失。Teneva dutiyattheravāde maraṇarūpaṃ pamāṇaṃ，tasmā pācittiyanti vuttaṃ。因此，在第二位长老的说法中，死亡的样子被视为标准，因此说是过失。Ayameva ca vādo yuttataro，teneva so pacchā vutto。此处的论述更为合理，因此后续被提及。


Imināva nayena manussaviggahe nāgasupaṇṇasadise tiracchānagate patitvā attano rūpena mate pācittiyena bhavitabbaṃ. Evaṃ sante pāḷiyaṃ ‘‘yakkho vā peto vā tiracchānagatamanussaviggaho vā tasmiṃ patati, āpatti dukkaṭassa. Patite dukkhā vedanā uppajjati, āpatti dukkaṭassa. Marati, āpatti thullaccayassā’’ti kasmā vuttanti ce? Tattha keci vadanti – yakkho vā peto vāti paṭhamaṃ sakarūpeneva ṭhite yakkhapete dassetvā puna aññarūpenapi ṭhite teyeva yakkhapete dassetuṃ ‘‘tiracchānagatamanussaviggaho vā’’ti vuttaṃ, na pana tādisaṃ tiracchānagataṃ visuṃ dassetuṃ. Tasmā tiracchānagataviggaho vā manussaviggaho vā yakkho vā peto vāti evamettha yojanā kātabbāti. Gaṇṭhipadesu pana tīsupi ‘‘pāḷiyaṃ manussaviggahena ṭhitatiracchānagatānaṃ āveṇikaṃ katvā thullaccayaṃ vuttaṃ viya dissatī’’ti kathitaṃ. Yakkharūpapetarūpena matepi eseva nayoti iminā maraṇarūpasseva pamāṇattā thullaccayaṃ atidissati.

Mudhāti amūlena, kiñci mūlaṃ aggahetvāti vuttaṃ hoti. So niddosoti tena tattha katapayogassa abhāvato. Yadi pana sopi tattha kiñci kiñci karoti, na muccatiyevāti dassento āha ‘‘evaṃ patitā’’tiādi. Tattha evanti evaṃ mayā kateti attho. Na nassissantīti adassanaṃ na gamissanti, na palāyissantīti adhippāyo. Vippaṭisāre uppanneti mūlaṭṭhaṃ sandhāya vuttaṃ. Yadi pana pacchimopi labhitvā tattha vuttappakāraṃ kiñci katvā puna vippaṭisāre uppanne evaṃ karoti, tassapi eseva nayo. Paṃsumhi patitvā maratīti abhinavapūrite paṃsumhi pāde pavesetvā uddharituṃ asakkonto tattheva patitvā marati. Jātapathavī jātāti idaṃ sabbathā matthakappattaṃ thirabhāvaṃ dassetuṃ vuttaṃ. Paṃsunā pūrentena pana pādadaṇḍādīhi maddanatāḷanādinā suṭṭhutaraṃ thirabhāvaṃ āpādetvā pakatipathaviyā nibbisese kate jātapathavīlakkhaṇaṃ appattepi muccatiyeva. Opātaṃ haratīti ettha pokkharaṇīsadisattā muccati.

Hatthā muttamatteti oḍḍetvā hatthato muttamatte. Vatiṃ katvāti ettha yadi so pāse vuttappakāraṃ kañci visesaṃ na karoti, attanā katavatiyā viddhaṃsitāya muccati. Thaddhataraṃ vā pāsayaṭṭhiṃ ṭhapetīti thirabhāvatthaṃ aparāya pāsayaṭṭhiyā saddhiṃ bandhitvā vā tameva vā sithilabhūtaṃ thaddhataraṃ bandhitvā ṭhapeti. Daḷhataraṃ vā thirataraṃ vāti etthāpi eseva nayo. Khāṇukanti pāsayaṭṭhibandhanakhāṇukaṃ. Sabbattheva māraṇatthāya katappayogattā na muccati. Vippaṭisāre uppanneti mūlaṭṭhasseva vippaṭisāre uppanne.

Tena alātena…pe… na muccatīti ettha ‘‘pubbe katappayogaṃ vināsetvā pacchā kusalacittena payoge katepi na muccatīti idaṃ sandhāya gantabba’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Ayaṃ panettha adhippāyo yutto siyā – āditoyeva māraṇatthāya katappayogattā katapariyositāya pāsayaṭṭhiyā tappaccayā ye ye sattā marissanti, tesaṃ tesaṃ vasena paṭhamataraṃyeva pāṇātipātakammasiddhito pacchā kusalacittena aññathā katepi na muccatīti. Rajjuketi khuddakarajjuke. Sayaṃ vaṭṭitanti bahurajjuke ekato katvā attanā vaṭṭitaṃ. Ubbaṭṭetvāti te rajjuke visuṃ visuṃ katvā. Garukataraṃ karotīti atibhāriyaṃ karoti. Pariyesitvā katanti araññaṃ gantvā rukkhaṃ chinditvā tacchetvā kataṃ.



Imināva nayena manussaviggahe nāgasupaṇṇasadise tiracchānagate patitvā attano rūpena mate pācittiyena bhavitabbaṃ。依照此方法，在被人类所捕获、如龙或鸟类般的动物状态下死亡，因而应视为过失。Evaṃ sante pāḷiyaṃ ‘‘yakkho vā peto vā tiracchānagatamanussaviggaho vā tasmiṃ patati, āpatti dukkaṭassa。若是如此，巴利文中提到“若是妖鬼或鬼魂，或是被人类捕获的动物状态，则应被视为过失”。Patite dukkhā vedanā uppajjati, āpatti dukkaṭassa。若是落下，则会产生痛苦的感受，因而应视为过失。Marati, āpatti thullaccayassā’’ti kasmā vuttanti ce？若是说“死亡，因而应视为严重的过失”，为何如此说？Tattha keci vadanti – yakkho vā peto vāti paṭhamaṃ sakarūpeneva ṭhite yakkhapete dassetvā puna aññarūpenapi ṭhite teyeva yakkhapete dassetuṃ ‘‘tiracchānagatamanussaviggaho vā’’ti vuttaṃ，na pana tādisaṃ tiracchānagataṃ visuṃ dassetuṃ。对此，有人说：“若是妖鬼或鬼魂，首先以其形态出现，再以其他形态出现，故而说‘被人类捕获的动物状态’”，而并非指那种动物状态的具体表现。Tasmā tiracchānagataviggaho vā manussaviggaho vā yakkho vā peto vāti evamettha yojanā kātabbāti。因而在此应当理解为“被人类捕获的动物状态，或是妖鬼或鬼魂”。Gaṇṭhipadesu pana tīsupi ‘‘pāḷiyaṃ manussaviggahena ṭhitatiracchānagatānaṃ āveṇikaṃ katvā thullaccayaṃ vuttaṃ viya dissatī’’ti kathitaṃ。然在三个部分中提到“在巴利文中，因人类捕获而存在的动物状态，因而被视为严重的过失”。Yakkharūpapetarūpena matepi eseva nayoti iminā maraṇarūpasseva pamāṇattā thullaccayaṃ atidissati。以妖鬼或鬼魂的形态死亡，依此方式，因死亡的样子而显得更为严重。
Mudhāti amūlena, kiñci mūlaṃ aggahetvāti vuttaṃ hoti。此处的“无根”是指未抓住任何根本。So niddosoti tena tattha katapayogassa abhāvato。此处的“无过失”是指因没有所作的行为。Yadi pana sopi tattha kiñci kiñci karoti, na muccatiyevāti dassento āha ‘‘evaṃ patitā’’tiādi。若是说“若他在此处做任何事情，仍然无法解脱”，因此说“如此落下”。Tattha evanti evaṃ mayā kateti attho。此处的“如此”是指“我所做的”。Na nassissantīti adassanaṃ na gamissanti, na palāyissantīti adhippāyo。此处的“不会消失”是指“不会离开，不会逃跑”的意思。Vippaṭisāre uppanneti mūlaṭṭhaṃ sandhāya vuttaṃ。此处的“因其生起而不见”是指根本的缺失。Yadi pana pacchimopi labhitvā tattha vuttappakāraṃ kiñci katvā puna vippaṭisāre uppanne evaṃ karoti，tassapi eseva nayo。若是说“若后续获得后，再做任何事情而导致生起”，则同样适用。Paṃsumhi patitvā maratīti abhinavapūrite paṃsumhi pāde pavesetvā uddharituṃ asakkonto tattheva patitvā marati。因在尘土中死亡，若是无法将其抬起而仍然在尘土中死亡。Jātapathavī jātāti idaṃ sabbathā matthakappattaṃ thirabhāvaṃ dassetuṃ vuttaṃ。此处的“出生的土地”是指为了显示其稳定性而提到的。Paṃsunā pūrentena pana pādadaṇḍādīhi maddanatāḷanādinā suṭṭhutaraṃ thirabhāvaṃ āpādetvā pakatipathaviyā nibbisese kate jātapathavīlakkhaṇaṃ appattepi muccatiyeva。因尘土的充满而通过脚等的压迫，显得更加稳固，若是以自然的土地而被安置，甚至在其特征不明显时也能获得解脱。Opātaṃ haratīti ettha pokkharaṇīsadisattā muccati。此处的“被抬起”是指如池塘般的状态而获得解脱。
Hatthā muttamatteti oḍḍetvā hatthato muttamatte。此处的“手的解脱”是指将其从手中抛出而获得解脱。Vatiṃ katvāti ettha yadi so pāse vuttappakāraṃ kañci visesaṃ na karoti，attanā katavatiyā viddhaṃsitāya muccati。若是说“若他在此处未做任何特别的事情，则因自身的行为被抛弃而获得解脱”。Thaddhataraṃ vā pāsayaṭṭhiṃ ṭhapetīti thirabhāvatthaṃ aparāya pāsayaṭṭhiyā saddhiṃ bandhitvā vā tameva vā sithilabhūtaṃ thaddhataraṃ bandhitvā ṭhapeti。若是说“将其放置在更为坚固的状态”，则是指将其与其他的束缚结合在一起，或将其放置在松弛的状态。Daḷhataraṃ vā thirataraṃ vāti etthāpi eseva nayo。此处的“更为坚固或稳定”同样适用。Khāṇukanti pāsayaṭṭhibandhanakhāṇukaṃ。此处的“束缚的状态”是指束缚的形态。Sabbattheva māraṇatthāya katappayogattā na muccati。因而因其在各处的行为而不被解脱。Vippaṭisāre uppanneti mūlaṭṭhasseva vippaṭisāre uppanne。因而因其生起而不见的状态而在根本的缺失中生起。
Tena alātena…pe… na muccatīti ettha ‘‘pubbe katappayogaṃ vināsetvā pacchā kusalacittena payoge katepi na muccatīti idaṃ sandhāya gantabba’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ。因而在此提到“若是消除之前的行为后，后续以善心进行的行为也无法解脱”，因此在三个部分中提到。Ayaṃ panettha adhippāyo yutto siyā – āditoyeva māraṇatthāya katappayogattā katapariyositāya pāsayaṭṭhiyā tappaccayā ye ye sattā marissanti，tesaṃ tesaṃ vasena paṭhamataraṃyeva pāṇātipātakammasiddhito pacchā kusalacittena aññathā katepi na muccatīti。此处的意图应当是合理的——因最初的行为而导致的死亡，因而因其所做的行为而导致的死亡，若是以善心进行的行为，也无法解脱。Rajjuketi khuddakarajjuke。此处的“绳子”是指小绳子。Sayaṃ vaṭṭitanti bahurajjuke ekato katvā attanā vaṭṭitaṃ。此处的“自行缠绕”是指将多根绳子缠绕在一起。Ubbaṭṭetvāti te rajjuke visuṃ visuṃ katvā。此处的“被抬起”是指将绳子分开。Garukataraṃ karotīti atibhāriyaṃ karoti。此处的“使其更重”是指使其变得非常沉重。Pariyesitvā katanti araññaṃ gantvā rukkhaṃ chinditvā tacchetvā kataṃ。此处的“经由寻找而做”是指前往森林中，砍树后进行的行为。

177.Ālambanarukkho vāti tatthajātakaṃ sandhāya vuttaṃ. Tadatthamevāti māraṇatthameva. Visamaṇḍalanti mañcapīṭhādīsu ālittaṃ visamaṇḍalaṃ. Vatvā asiṃ upanikkhipatīti ettha mukhena avatvā vuttappakāraṃ manasā cintetvā upanikkhipanepi eseva nayo. Purimanayenāti ‘‘yesaṃ hatthato mūlaṃ gahita’’ntiādinā. Sarīrassa virūpabhāvakaraṇato kuṭṭhādi visabhāgarogo nāma, jīvitappavattiyā vā asabhāgattā ananukūlattā gaṇḍapiḷakādi yo koci jīvitappavattipaccanīko visabhāgarogo.

178.Paraṃvā amanāparūpanti ettha amanāpaṃ rūpaṃ etassāti amanāparūpoti bāhiratthasamāso daṭṭhabbo. Manāpiyepi eseva nayoti etena manāpikaṃ rūpaṃ upasaṃharatīti ettha paraṃ vā manāparūpaṃ tassa samīpe ṭhapeti, attanā vā manāpiyena rūpena samannāgato tiṭṭhatītiādi yojetabbanti dasseti. Teneva aññatarasmiṃ gaṇṭhipade vuttaṃ –

‘‘Mamālābhena esitthī, maratūti samīpago;

Duṭṭhacitto sace yāti, hoti so itthimārako.

‘‘Bhikkhatthāya sace yāti, jānantopi na mārako;

Anatthiko hi so tassā, maraṇena upekkhako’’ti.

Aparampi tattheva vuttaṃ –

‘‘Viyogena ca me jāyā, jananī ca na jīvati;

Iti jānaṃ viyuñjanto, tadatthī hoti mārako.

‘‘Pabbajjādinimittañce, yāti jānaṃ na mārako;

Anatthiko hi so tesaṃ, maraṇena upekkhako’’ti.

Alaṅkaritvā upasaṃharatīti ‘‘alābhakena sussitvā maratū’’ti iminā adhippāyena upasaṃharati. Teneva ‘‘sace uttasitvā marati, visaṅketo’’ti vuttaṃ. Alābhakena sussitvā maratīti ettha ca pārājikanti pāṭhaseso daṭṭhabbo. Kuṇapagandhā cāti ahiādikuṇapānaṃ gandhā. Haṃsapupphanti haṃsādīnaṃ pakkhalomaṃ sandhāya vadati.

179.Asañciccāti idaṃ maraṇasaṃvattanikaupakkamassa asallakkhaṇaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘iminā upakkamenā’’tiādi. Ajānantassāti idaṃ pana maraṇasaṃvattanikaupakkamakaraṇassa ajānanaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘iminā ayaṃ marissatī’’tiādi. Namaraṇādhippāyassāti idaṃ upakkamaṃ jānantassapi maraṇādhippāyassa abhāvaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘maraṇaṃ anicchantassā’’tiādi.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā

Domanassacittenevabhaṇatīti iminā sanniṭṭhāpakacetanā dukkhavedanāya sampayuttā evāti dasseti. Sukhabahulatāya hi rājāno hasamānāpi ‘‘ghātethā’’ti vadanti, hāso pana nesaṃ anatthavūpasamādiaññavisayoti sanniṭṭhāpakacetanā dukkhavedanāya sampayuttā eva. Sati pana domanasse kathaṃ taṃ nappakāsatīti āha ‘‘sukhavokiṇṇattā’’tiādi, pubbāpariyavasena ubhosu passesu uppajjanakasukhehi ākiṇṇattā uppannassa ca domanassassa anuppabandhanena pavattiyā abhāvato tadā uppannampi domanassaṃ nappakāsatīti attho.

Vinītavatthuvaṇṇanā



Ālambanarukkho vāti tatthajātakaṃ sandhāya vuttaṃ。此处提到的“依靠树木”是指关于那则故事。Tadatthamevāti māraṇatthameva。此处的“仅仅是为了死亡”是指死亡的目的。Visamaṇḍalanti mañcapīṭhādīsu ālittaṃ visamaṇḍalaṃ。此处的“不平衡的圈子”是指在平台等处所形成的不平衡的圈子。Vatvā asiṃ upanikkhipatīti ettha mukhena avatvā vuttappakāraṃ manasā cintetvā upanikkhipanepi eseva nayo。此处的“说完后抛出刀子”是指以口中说完的方式，心中思考后再抛出刀子，依然是同样的道理。Purimanayenāti ‘‘yesaṃ hatthato mūlaṃ gahita’’ntiādinā。根据前述的说法“那些人抓住了根本”。Sarīrassa virūpabhāvakaraṇato kuṭṭhādi visabhāgarogo nāma，jīvitappavattiyā vā asabhāgattā ananukūlattā gaṇḍapiḷakādi yo koci jīvitappavattipaccanīko visabhāgarogo。因身体的畸形而导致的疾病，如肺结核等，因其生存的状态而不适应，因而成为与生存相关的疾病。
Paraṃvā amanāparūpanti ettha amanāpaṃ rūpaṃ etassāti amanāparūpoti bāhiratthasamāso daṭṭhabbo。此处的“他者的非可爱状态”是指“非可爱的形态”，应以外部的意义来理解。Manāpiyepi eseva nayoti etena manāpikaṃ rūpaṃ upasaṃharatīti ettha paraṃ vā manāparūpaṃ tassa samīpe ṭhapeti，attanā vā manāpiyena rūpena samannāgato tiṭṭhatītiādi yojetabbanti dasseti。因而在此提到的“他者的非可爱状态”应以此为基础，或是以自身的可爱状态而存在。Teneva aññatarasmiṃ gaṇṭhipade vuttaṃ – 此处提到的在某个部分中有提到：
‘‘Mamālābhena esitthī, maratūti samīpago；
Duṭṭhacitto sace yāti, hoti so itthimārako。
‘‘Bhikkhatthāya sace yāti, jānantopi na mārako；
Anatthiko hi so tassā, maraṇena upekkhako’’ti。
另外在此也提到：
‘‘Viyogena ca me jāyā, jananī ca na jīvati；
Iti jānaṃ viyuñjanto, tadatthī hoti mārako。
‘‘Pabbajjādinimittañce, yāti jānaṃ na mārako；
Anatthiko hi so tesaṃ, maraṇena upekkhako’’ti。
Alaṅkaritvā upasaṃharatīti ‘‘alābhakena sussitvā maratū’’ti iminā adhippāyena upasaṃharati。此处的“装饰后再进行总结”是指“以未获得的状态而死亡”。Teneva ‘‘sace uttasitvā marati, visaṅketo’’ti vuttaṃ。因而说“若是抛出后死亡，则没有疑虑”。Alābhakena sussitvā maratīti ettha ca pārājikanti pāṭhaseso daṭṭhabbo。此处的“以未获得的状态而死亡”应视为过失的部分。Kuṇapagandhā cāti ahiādikuṇapānaṃ gandhā。此处的“臭味”是指蛇等动物的气味。Haṃsapupphanti haṃsādīnaṃ pakkhalomaṃ sandhāya vadati。此处的“天鹅的花”是指天鹅等的羽毛。
Asañciccāti idaṃ maraṇasaṃvattanikaupakkamassa asallakkhaṇaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘iminā upakkamenā’’tiādi。此处的“无视”是指关于导致死亡的行为而未加以注意。Ajānantassāti idaṃ pana maraṇasaṃvattanikaupakkamakaraṇassa ajānanaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘iminā ayaṃ marissatī’’tiādi。此处的“无知”是指关于导致死亡的行为而未加以关注。Namaraṇādhippāyassāti idaṃ upakkamaṃ jānantassapi maraṇādhippāyassa abhāvaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘maraṇaṃ anicchantassā’’tiādi。此处的“关于死亡的意图”是指即使知道此行为，仍然未能意识到死亡的意图。
Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā。词句的解释已完成。
Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā。附加的讨论解释。Domanassacittenevabhaṇatīti iminā sanniṭṭhāpakacetanā dukkhavedanāya sampayuttā evāti dasseti。因而说“因忧愁的心而说”，是指与痛苦的感受相关的状态。Sukhabahulatāya hi rājāno hasamānāpi ‘‘ghātethā’’ti vadanti，hāso pana nesaṃ anatthavūpasamādiaññavisayoti sanniṭṭhāpakacetanā dukkhavedanāya sampayuttā eva。因快乐的多样性，国王们即使在微笑时也会说“杀掉他”，而这种微笑并非是对他人痛苦的消除等其他事的关切。因此与痛苦的感受相关的状态。Sati pana domanasse kathaṃ taṃ nappakāsatīti āha ‘‘sukhavokiṇṇattā’’tiādi，pubbāpariyavasena ubhosu passesu uppajjanakasukhehi ākiṇṇattā uppannassa ca domanassassa anuppabandhanena pavattiyā abhāvato tadā uppannampi domanassaṃ nappakāsatīti attho。若是说“因快乐的充盈而未能显现出忧愁的状况”，是指由于在前后两端的快乐感受的充盈而未能与忧愁的感受相连，因此在当时即使出现的忧愁也未能显现出来。
Vinītavatthuvaṇṇanā。

180.Maraṇatthikāva hutvāti imassa kāyassa bhedena saggapāpanādhippāyattā atthato maraṇatthikāva hutvā. Maraṇatthikabhāvaṃ ajānantāti evaṃ adhippāyino maraṇatthikā nāma hontīti attano maraṇatthikabhāvaṃ ajānantā. Na hi te attano cittappavattiṃ na jānanti. Vohāravasenāti pubbabhāgavohāravasena, maraṇādhippāyassa sanniṭṭhāpakacetanākkhaṇe karuṇāya abhāvato kāruññena pāse baddhasūkaramocanaṃ viya na hotīti adhippāyo. Yathāyunāti vuttamevatthaṃ yathānusandhināti pariyāyantarena vuttaṃ, yathānusandhinā yathāyuparicchedenāti vuttaṃ hoti. Atha vā yathānusandhināti yathānuppabandhena, yāva tasmiṃ bhave santānassa anuppabandho avicchinnappavatti hoti, tāva ṭhatvāti vuttaṃ hoti.

Appaṭivekkhitvāti anupaparikkhitvā. Uddhaṃ vā adho vā saṅkamantīti pacchā āgatānaṃ okāsadānatthaṃ nisinnapāḷiyā uddhaṃ vā adho vā gacchanti. Paccavekkhaṇakiccaṃ natthīti pacchā āgatehi upaparikkhaṇakiccaṃ natthi. Heṭṭhā kismiñci vijjamāne sāṭakaṃ vali na gaṇhātīti āha ‘‘tasmiṃ vali na paññāyatī’’ti. Paṭivekkhaṇañcedaṃ gihīnaṃ santakeyevāti daṭṭhabbaṃ.

Pāḷiyaṃ musale ussiteti aññamaññaṃ upatthambhetvā dvīsu musalesu ussitesūti attho. Udukkhalabhaṇḍikanti udukkhalatthāya ānītaṃ dārubhaṇḍaṃ. Paṭibaddhanti bhojanapaṭibaddhaṃ, bhojanantarāyanti vuttaṃ hoti.

181.Aggakārikanti ettha kārikā-saddassa bhāvavacanattā ‘‘aggakiriya’’nti atthaṃ vatvāpi yasmā kiriyaṃ dātuṃ na sakkā, tasmā dānasaṅkhātāya aggakiriyāya yuttaṃ piṇḍapātameva idha upacāravuttiyā ‘‘aggakiriyā’’ti gahetabbanti āha ‘‘paṭhamaṃ laddhapiṇḍapāta’’ntiādi.

182-183.Daṇḍamuggaranti nikhādanamuggaraṃ. Vibhattibyattayenāti vibhattivipariṇāmena. Visesādhigamoti samādhi vipassanā ca ativiya pākaṭattā ‘‘hatthappatto viya dissatī’’ti vuttaṃ. Upacchindatīti ‘‘visesādhigamassa vikkhepo mā hotū’’ti āhāraṃ upacchindati. Visesādhigamanti lokuttaradhammapaṭilābhaṃ. Byākaritvāti ārocetvā. Upacchindati, na vaṭṭatīti yasmā sabhāgānaṃ lajjibhikkhūnaṃyeva ariyā attanā adhigatavisesaṃ tādise kāraṇe sati ārocenti, te ca bhikkhū appatirūpāya anesanāya paccayaṃ na pariyesanti, tasmā tehi pariyesitapaccaye kukkuccaṃ uppādetvā āhāraṃ upacchindituṃ na vaṭṭatīti attho. Sabhāgānañhi byākatattā upacchindituṃ na labhati. Te hi kappiyakhettaṃ. Teneva ‘‘sabhāgānañhi lajjibhikkhūnaṃ kathetuṃ vaṭṭatī’’ti idaṃ ‘‘upacchindati, na vaṭṭatī’’ti imassa kāraṇaṃ dassentena vuttanti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ.

Atha vā visesādhigamaṃ byākaritvāti idaṃ visesassa adhigatabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Adhigamantarāyaṃ asaṅkanteneva ca āhārupacchedo kātabboti anuññātattā adhigatena na kātabboti dassetuṃ ‘‘visesādhigamaṃ byākaritvā āhāraṃ upacchindati, na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Kiṃ pana ariyā attanā adhigatavisesaṃ aññesaṃ ārocentīti imissā codanāya ‘‘sabhāgānañhi lajjibhikkhūnaṃ kathetuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Ayamettha yuttataroti amhākaṃ khanti, gaṇṭhipadepi ayamattho dassitoyevāti. Bhaṇḍakaṃ dhovantāti cīvaraṃ dhovantā. Dhovanadaṇḍakanti bhaṇḍadhovanadaṇḍaṃ.



Maraṇatthikāva hutvāti imassa kāyassa bhedena saggapāpanādhippāyattā atthato maraṇatthikāva hutvā。成为“为了死亡”的状态，是指因身体的不同而与天界或堕落相关的目的，故而成为“为了死亡”。Maraṇatthikabhāvaṃ ajānantāti evaṃ adhippāyino maraṇatthikā nāma hontīti attano maraṇatthikabhāvaṃ ajānantā。对此，因不知自己处于“为了死亡”的状态而成为有意图的死亡者。Na hi te attano cittappavattiṃ na jānanti。因为他们并不知晓自己的心念。Vohāravasenāti pubbabhāgavohāravasena，maraṇādhippāyassa sanniṭṭhāpakacetanākkhaṇe karuṇāya abhāvato kāruññena pāse baddhasūkaramocanaṃ viya na hotīti adhippāyo。根据交谈的方式，因其先前的行为，因缺乏慈悲而在关于死亡的意图的时刻，故而不应如同被绳子绑住的猪那样。Yathāyunāti vuttamevatthaṃ yathānusandhināti pariyāyantarena vuttaṃ，yathānusandhinā yathāyuparicchedenāti vuttaṃ hoti。此处的“如其所愿”是指“如其所依”，因而在其依靠的状态下，若在此状态中存在的后代未被切断，则应如此存在。Atha vā yathānusandhināti yathānuppabandhena，yāva tasmiṃ bhave santānassa anuppabandho avicchinnappavatti hoti，tāva ṭhatvāti vuttaṃ hoti。或者说“如其所依”，是指“如其所连”，若在此生存的状态中未被切断，则应如此存在。
Appaṭivekkhitvāti anupaparikkhitvā。未加以考虑。Uddhaṃ vā adho vā saṅkamantīti pacchā āgatānaṃ okāsadānatthaṃ nisinnapāḷiyā uddhaṃ vā adho vā gacchanti。向上或向下移动，是为了给后来的生物提供空间而在座位上向上或向下移动。Paccavekkhaṇakiccaṃ natthīti pacchā āgatehi upaparikkhaṇakiccaṃ natthi。后来的生物不需要再进行考虑。Heṭṭhā kismiñci vijjamāne sāṭakaṃ vali na gaṇhātīti āha ‘‘tasmiṃ vali na paññāyatī’’ti。若在下面存在某种东西，则不会被视为麻烦，故而说“在此不被视为麻烦”。Paṭivekkhaṇañcedaṃ gihīnaṃ santakeyevāti daṭṭhabbaṃ。若是考虑到此，则应当是家庭中有意义的。
Pāḷiyaṃ musale ussiteti aññamaññaṃ upatthambhetvā dvīsu musalesu ussitesūti attho。巴利文中提到“在杵上抬起”，是指将其相互支撑的两根杵。Udukkhalabhaṇḍikanti udukkhalatthāya ānītaṃ dārubhaṇḍaṃ。此处的“为打磨而带来的木料”是指为打磨而带来的木材。Paṭibaddhanti bhojanapaṭibaddhaṃ，bhojanantarāyanti vuttaṃ hoti。此处的“被束缚”是指被食物所束缚，因而与食物的阻碍相关。
Aggakārikanti ettha kārikā-saddassa bhāvavacanattā ‘‘aggakiriya’’nti atthaṃ vatvāpi yasmā kiriyaṃ dātuṃ na sakkā，tasmā dānasaṅkhātāya aggakiriyāya yuttaṃ piṇḍapātameva idha upacāravuttiyā ‘‘aggakiriyā’’ti gahetabbanti āha ‘‘paṭhamaṃ laddhapiṇḍapāta’’ntiādi。此处的“最上等的行为”是指因其性质而被称为“最上等的行为”，因其无法给予行为，故而应以施舍的性质为依据，故而说“最初获得的乞食”。
182-183. Daṇḍamuggaranti nikhādanamuggaraṃ。此处的“杖和铲子”是指挖掘铲。Vibhattibyattayenāti vibhattivipariṇāmena。此处的“因分散而变化”是指因分散而变化。Visesādhigamoti samādhi vipassanā ca ativiya pākaṭattā ‘‘hatthappatto viya dissatī’’ti vuttaṃ。此处的“特别的获得”是指因其特殊的获得而显得非常明显，故而说“如同手中把握”。Upacchindatīti ‘‘visesādhigamassa vikkhepo mā hotū’’ti āhāraṃ upacchindati。此处的“切断”是指“为避免特殊获得的干扰”而切断食物。Visesādhigamanti lokuttaradhammapaṭilābhaṃ。此处的“特殊获得”是指获得超越世俗的法。Byākaritvāti ārocetvā。此处的“解释”是指传达。Upacchindati，na vaṭṭatīti yasmā sabhāgānaṃ lajjibhikkhūnaṃyeva ariyā attanā adhigatavisesaṃ tādise kāraṇe sati ārocenti，te ca bhikkhū appatirūpāya anesanāya paccayaṃ na pariyesanti，tasmā tehi pariyesitapaccaye kukkuccaṃ uppādetvā āhāraṃ upacchindituṃ na vaṭṭatīti attho。此处的“切断”是指因羞愧的僧侣因自身的特殊获得而传达，因而这些僧侣不寻求不适合的因缘，故而因他们所寻求的因缘而引起疑虑，故而不应切断食物。Sabhāgānañhi byākatattā upacchindituṃ na labhati。因而因其被解释而无法切断。Te hi kappiyakhettaṃ。因而在适当的场合。Teneva ‘‘sabhāgānañhi lajjibhikkhūnaṃ kathetuṃ vaṭṭatī’’ti idaṃ ‘‘upacchindati, na vaṭṭatī’’ti imassa kāraṇaṃ dassentena vuttanti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ。因而说“在适当的场合中，羞愧的僧侣应当被提及”，故而提到“切断，不应切断”的原因。
Atha vā visesādhigamaṃ byākaritvāti idaṃ visesassa adhigatabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ。或者说“解释特殊的获得”，是指说明特殊获得的状态。Adhigamantarāyaṃ asaṅkanteneva ca āhārupacchedo kātabboti anuññātattā adhigatena na kātabboti dassetuṃ ‘‘visesādhigamaṃ byākaritvā āhāraṃ upacchindati, na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ。此处的“因特殊获得而不应切断”是指因被允许而未被切断。Kiṃ pana ariyā attanā adhigatavisesaṃ aññesaṃ ārocentīti imissā codanāya ‘‘sabhāgānañhi lajjibhikkhūnaṃ kathetuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ。若是说“修行者应当传达自身的特殊获得”，则应以此为理由，故而说“在适当的场合中，羞愧的僧侣应当被提及”。Ayamettha yuttataroti amhākaṃ khanti，gaṇṭhipadepi ayamattho dassitoyevāti。此处的论述更为合理，因此在部分中也应如此解释。Bhaṇḍakaṃ dhovantāti cīvaraṃ dhovantā。此处的“洗涤器具”是指洗涤袈裟。Dhovanadaṇḍakanti bhaṇḍadhovanadaṇḍaṃ。此处的“洗涤棒”是指洗涤器具的棒。

184.Ahaṃ kukkuccakoti ‘‘mama kiriyāya mareyya nu kho, no vā’’ti evaṃ jātakukkuccako. Sabbatthāpi panettha evarūpesu vatthūsu amate thullaccayassa vuttattā tena katappayogena dukkhavedanā uppajjatu vā mā vā, pārājikāya abhāvato bhagavato vacanena thullaccayamevāti vadanti.

185. Gabbho patati etenāti gabbhapātanaṃ, tādisaṃ bhesajjaṃ. Tenāha ‘‘yena paribhuttenā’’tiādi . ‘‘Maraṇavaṇṇaṃ vā saṃvaṇṇeyyā’’ti vuttattā pariyāyato āpattimokkho na hotīti āha ‘‘pariyāyo nāma natthī’’ti.

Gabbhaṃ na gaṇhātīti gabbhaṃ na dhāreti. Vātena pāṇakehi vā gabbho vinassanto kammaṃ vinā na nassatīti adhippāyena ‘‘dvīhākārehī’’ti vuttaṃ. Dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 

Ahaṃ kukkuccakoti ‘‘mama kiriyāya mareyya nu kho, no vā’’ti evaṃ jātakukkuccako。 我是一个惧怕死亡的人，“我的行为是否会让我死亡呢？”因此成为了惧怕死亡的存在。Sabbatthāpi panettha evarūpesu vatthūsu amate thullaccayassa vuttattā tena katappayogena dukkhavedanā uppajjatu vā mā vā，pārājikāya abhāvato bhagavato vacanena thullaccayamevāti vadanti。无论何处，在这种情况下，因死亡的严重性而被提到，因此因其所作的行为而产生的痛苦感受，是否会出现，或不会出现，因缺乏过失，故而根据佛陀的教诲，认为仅仅是严重的过失。
Gabbho patati etenāti gabbhapātanaṃ，tādisaṃ bhesajjaṃ。因而说“胎儿坠落”，是指那种药物。Tenāha ‘‘yena paribhuttenā’’tiādi。故而说“被某种东西所覆盖”。‘‘Maraṇavaṇṇaṃ vā saṃvaṇṇeyyā’’ti vuttattā pariyāyato āpattimokkho na hotīti āha ‘‘pariyāyo nāma natthī’’ti。因而说“是否应当以死亡的颜色来覆盖”，故而说“从意义上看，不应有过失的解脱”，因此说“没有意义”。
Gabbhaṃ na gaṇhātīti gabbhaṃ na dhāreti。胎儿不被抓住，是指胎儿不被承载。Vātena pāṇakehi vā gabbho vinassanto kammaṃ vinā na nassatīti adhippāyena ‘‘dvīhākārehī’’ti vuttaṃ。因而说“因风和生物而导致胎儿的消亡，若没有行为则不会消失”，是指“以两种方式”。

1.26) pana ‘‘gabbho hi vātena pāṇakehi kammunā cāti tīhi kāraṇehi vinassatī’’ti vatvā ‘‘kammunā vinassante pana buddhāpi paṭibāhituṃ na sakkontī’’ti vuttaṃ. Tattha vātena pāṇakehi vā gabbhe vinassante na purimakammunā okāso kato, apica tappaccayā kammaṃ vipaccati, sayameva pana kammunā okāse kate na ekantena vāto pāṇakā vā apekkhitabbāti iminā adhippāyena kammassa visuṃ kāraṇabhāvo vuttoti daṭṭhabbaṃ. Pāṇakā khāditvā antaradhāpentīti yojetabbaṃ. Avijāyanatthāya bhesajjaṃ dentassa kucchiyaṃ uppajjitvā vinassissantīti iminā adhippāyena dinne opātakkhaṇanādīsu viya kammabaddho, kucchiyaṃ na uppajjissantīti iminā pana adhippāyena dinne nevatthi kammabaddho.

Sahadhammikānanti ekassa satthuno sāsane sahasikkhamānadhammānaṃ. Pañcannampi vivaṭṭanissitasīlattā ‘‘samasīlasaddhāpaññāna’’nti vuttaṃ. Ñātakapavāritaṭṭhānatoti attano tesaṃ vā ñātakapavāritaṭṭhānato. Gilānassatthāya appavāritaṭṭhānatopi viññattiyā anuññātattā katāpi akatā viyāti akataviññatti, ‘‘vada, bhante, paccayenā’’ti evaṃ akatapavāraṇaṭṭhāne ca viññatti akataviññatti.

Paṭiyādiyatīti sampādeti. Akātuṃ na vaṭṭatīti ettha dukkaṭaṃ vadanti. Sahadhammikesu vuttanayenevāti ‘‘imesampi pañcannaṃ akataviññattiyāpi bhesajjaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti kurundaṭṭhakathāyaṃ vuttattā kathitaṃ. Yāva ñātakā passantīti yāva tassa ñātakā passanti. Pitu bhaginī pitucchā. Mātu bhātā mātulo. Nappahontīti kātuṃ na sakkonti. Sacepi na yācantīti ‘‘yācituṃ dukkha’’nti adhippāyena yadi na yācanti. Ābhogaṃ katvāti idaṃ kattabbatādassanavasena vuttaṃ, ‘‘ābhogaṃ pana akatvāpi dātuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu likhitaṃ. Ete dasa ñātake ṭhapetvāti tesaṃ puttanattādayopi tappaṭibaddhattā ñātakā evāti tepi ettheva saṅgahitā. Tena aññesanti iminā aññātakānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Tenevāha ‘‘etesaṃ puttaparamparāyā’’tiādi. Kulaparivaṭṭoti kulānaṃ paṭipāṭi, kulaparamparāti vuttaṃ hoti. ‘‘Mayhaṃ dassanti karissantī’’ti paccāsāya karontassapi yācitvāpi gahetabbaṭṭhānatāya ñātakesu vejjakammaṃ vā kuladūsakāpatti vā na hotīti vadanti. Sabbapadesupi vinicchayo veditabboti cūḷamātuyātiādīsu sabbapadesu ‘‘cūḷamātuyā sāmiko’’tiādinā yojetvā heṭṭhā vuttanayena vinicchayo veditabbo.

Vuttanayena pariyesitvāti iminā ‘‘ñātisāmaṇerehi vā’’tiādinā vuttamatthaṃ atidissati. Apaccāsīsantenāti ‘‘mayhaṃ dassanti karissantī’’ti evaṃ attano atthāya apaccāsīsantena. Bhikkhusaṅghassa pana upakārakattaṃ paccāsīsantena kātuṃ vaṭṭati. ‘‘Bhesajjaṃ ācikkhathā’’ti vuttepi yathā ‘‘aññamaññaṃ pana kathā kātabbā’’ti idaṃ pariyāyattā vaṭṭati, evaṃ heṭṭhā vuttanayena ‘‘idañcidañca gahetvā karontī’’ti iminā pariyāyena kathentassapi nevatthi dosoti ācariyā.

Vinayalakkhaṇaṃ ajānantassa anācariyassa tadanurūpavohārāsambhavato īdisassa lābhassa uppatti nāma natthīti ‘‘ācariyabhāgo nāmāya’’nti vuttaṃ, vinaye pakataññunā ācariyena labhitabbabhāgo ayanti vuttaṃ hoti. Pupphapūjanatthāya dinnepi akappiyavohārena vidhānassa ayuttattā ‘‘kappiyavasenā’’ti vuttaṃ, ‘‘pupphaṃ āharathā’’tiādinā kappiyavohāravasenāti attho.


1.26) pana ‘‘gabbho hi vātena pāṇakehi kammunā cāti tīhi kāraṇehi vinassatī’’ti vatvā ‘‘kammunā vinassante pana buddhāpi paṭibāhituṃ na sakkontī’’ti vuttaṃ。 然而说“胎儿因风和生物的行为而消亡”，因此说“在行为消亡时，佛陀也无法阻止”。Tattha vātena pāṇakehi vā gabbhe vinassante na purimakammunā okāso kato，apica tappaccayā kammaṃ vipaccati，sayameva pana kammunā okāse kate na ekantena vāto pāṇakā vā apekkhitabbāti iminā adhippāyena kammassa visuṃ kāraṇabhāvo vuttoti daṭṭhabbaṃ。此处若胎儿因风或生物而消亡，则并非因先前的行为所致，且即便因其条件而导致行为的结果，若是因自身的行为而造成的情况，则不应完全依赖风或生物的存在，因此应理解行为的完整原因。Pāṇakā khāditvā antaradhāpentīti yojetabbaṃ。因而应理解为“生物被吃掉后消失”。Avijāyanatthāya bhesajjaṃ dentassa kucchiyaṃ uppajjitvā vinassissantīti iminā adhippāyena dinne opātakkhaṇanādīsu viya kammabaddho，kucchiyaṃ na uppajjissantīti iminā pana adhippāyena dinne nevatthi kammabaddho。为避免无知而给予药物，若是在腹中产生则会消亡，因此根据给与的情况，若在此情况下并不存在行为的束缚。
Sahadhammikānanti ekassa satthuno sāsane sahasikkhamānadhammānaṃ。此处的“同法者”是指在同一位导师的教导下，能够迅速接受教义的人。Pañcannampi vivaṭṭanissitasīlattā ‘‘samasīlasaddhāpaññāna’’nti vuttaṃ。因五种行为的清净，故而说“具有相同的行为、信仰和智慧”。Ñātakapavāritaṭṭhānatoti attano tesaṃ vā ñātakapavāritaṭṭhānato。此处的“亲属的排除”是指来自于自身或亲属的排除。Gilānassatthāya appavāritaṭṭhānatopi viññattiyā anuññātattā katāpi akatā viyāti akataviññatti，‘‘vada, bhante, paccayenā’’ti evaṃ akatapavāraṇaṭṭhāne ca viññatti akataviññatti。因病而导致的少许排除，因其被允许而产生的状态，无论是已做或未做，故而说“请说，尊者，因缘而已”，在未做的排除状态下也应如此。
Paṭiyādiyatīti sampādeti。此处的“回避”是指完成。Akātuṃ na vaṭṭatīti ettha dukkaṭaṃ vadanti。此处所说的“无法做”是指不当行为。Sahadhammikesu vuttanayenevāti ‘‘imesampi pañcannaṃ akataviññattiyāpi bhesajjaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti kurundaṭṭhakathāyaṃ vuttattā kathitaṃ。根据同法者所说的内容，因而说“这些五种未做的状态下也应当给予药物”。Yāva ñātakā passantīti yāva tassa ñātakā passanti。直到亲属看到为止。Pitu bhaginī pitucchā。父亲的姐妹是父亲的姑姑。Mātu bhātā mātulo。母亲的兄弟是母亲的舅舅。Nappahontīti kātuṃ na sakkonti。若是说“无法给予”，则无法做到。Sacepi na yācantīti ‘‘yācituṃ dukkha’’nti adhippāyena yadi na yācanti。即使不请求，若是说“请求是痛苦”，则表示若不请求。
Ābhogaṃ katvāti idaṃ kattabbatādassanavasena vuttaṃ，‘‘ābhogaṃ pana akatvāpi dātuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu likhitaṃ。因而说“已经完成的状态”，是指从责任的角度来看，因而说“即使未完成的状态也应当给予”，在三个部分中都已写明。Ete dasa ñātake ṭhapetvāti tesaṃ puttanattādayopi tappaṭibaddhattā ñātakā evāti tepi ettheva saṅgahitā。这些十位亲属，因其子女等的缘故，因而成为被约束的亲属，因此他们也在此被归纳。Tena aññesanti iminā aññātakānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ。因而说“因此其他亲属的归属应当被理解”。Tenevāha ‘‘etesaṃ puttaparamparāyā’’tiādi。故而说“因这些的子孙关系”。Kulaparivaṭṭoti kulānaṃ paṭipāṭi，kulaparamparāti vuttaṃ hoti。家族的传承，指的是家族的传统，因而说“家族的传承”。
‘‘Mayhaṃ dassanti karissantī’’ti paccāsāya karontassapi yācitvāpi gahetabbaṭṭhānatāya ñātakesu vejjakammaṃ vā


Yadi ‘‘parittaṃ karothā’’ti vutte karonti, gihiveyyāvaccakaraṇaṭṭhāne tiṭṭhatīti ‘‘parittaṃ karotha, bhanteti vutte na kātabba’’nti vuttaṃ, ‘‘bhaṇathā’’ti vutte pana dhammakathāya ajjhesanaṭṭhāne ṭhitattā ‘‘kātabba’’nti vuttaṃ. Dhammañhi anajjhiṭṭhenapi kathetuṃ vaṭṭati, pageva ajjhiṭṭhena. Cāletvā suttaṃ parimajjitvāti parittaṃ karontena kātabbavidhiṃ dasseti. Vihārato…pe… dukkaṭanti aññātakānaṃyeva dadato dukkaṭaṃ. No ce jānantīti yadi evaṃ vattuṃ na jānanti. Udakanti dakkhiṇodakaṃ. Pādesu apanītesu avamaṅgalasaññino hontīti āha ‘‘na pādā apanetabbā’’ti . Gantuṃ vaṭṭatīti ‘‘parivāratthāya āgacchantū’’ti vuttepi evaṃ sallakkhetvā gantuṃ vaṭṭati.

Anāmaṭṭhapiṇḍapātoti apabbajitassa hatthato laddho attanā aññena vā pabbajitena aggahitaaggo piṇḍapāto. Thālaketi iminā pattopi gahitoyevāti daṭṭhabbaṃ. Dāmarikacorassāti rajjaṃ patthayamānassa pākaṭacorassa. Coranāgavatthūti ettha ‘‘coranāgassa kira āmaṭṭhaṃ dento kujjhissati, anāmaṭṭhaṃ na vaṭṭatīti thero pattaggahaṇahattheneva aggaṃ gahetvā patte bhattaṃ sabbamadāsi, so tena tussi. ‘Ettakaṃ mayha’nti bhattassa ekapasseyeva thokaṃ ṭhapetvāpi puna tena saddhiṃ sabbampi dātuṃ vaṭṭatī’’ti cūḷagaṇṭhipade vuttaṃ.

Āmisassa dhammassa ca alābhena attano parassa ca antare sambhavantassa chiddassa vivarassa bhedassa paṭisantharaṇaṃ pidahanaṃ gaṇhanaṃ paṭisanthāro. Ayañhi lokasannivāso alabbhamānena āmisena ca dhammena cāti dvīhi chiddo, tassa taṃ chiddaṃ yathā na paññāyati, evaṃ pīṭhassa viya paccattharaṇena āmisena ca dhammena ca paṭisantharaṇaṃ āmisapaṭisanthāro dhammapaṭisanthāro cāti vuccati. Tattha dhammapaṭisanthāro kassaci na kātabbo natthi. Yassa kassaci hi gahaṭṭhassa vā pabbajitassa vā dhammena saṅgaho kātabboyeva. ‘‘Paṭisanthāro pana kassa kātabbo, kassa na kātabbo’’ti idaṃ pana āmisapaṭisanthāraṃ sandhāya vuttaṃ. Ubbāsetvāti samantato tiyojanaṃ vilumpanto manusse palāpetvā aññesaṃ avāsaṃ katvā. Saṅghassatthāya āhaṭāti pākavaṭṭato taṃdivasassatthāya āhaṭā. Varapotthacittattharaṇanti anekappakārauttamarūpavicittattharaṇaṃ.

187. Sattarasavaggiyesu pubbe ekassa aṅgulipatodena māritattā sesasoḷasajanesu udaraṃ āruhitvā nisinnamekaṃ ṭhapetvā ‘‘sesāpi pannarasa janā’’ti vuttaṃ. Adūhalapāsāṇā viyāti adūhale āropitapāsāṇā viya. Kammādhippāyāti tajjanīyādikammakaraṇādhippāyā. Āvāhetvāti āvisāpetvā. Vāḷavihāranti caṇḍasattehi adhiṭṭhitavihāraṃ.



1.26) pana ‘‘gabbho hi vātena pāṇakehi kammunā cāti tīhi kāraṇehi vinassatī’’ti vatvā ‘‘kammunā vinassante pana buddhāpi paṭibāhituṃ na sakkontī’’ti vuttaṃ。 然而说“胎儿因风和生物的行为而消亡”，因此说“在行为消亡时，佛陀也无法阻止”。Tattha vātena pāṇakehi vā gabbhe vinassante na purimakammunā okāso kato，apica tappaccayā kammaṃ vipaccati，sayameva pana kammunā okāse kate na ekantena vāto pāṇakā vā apekkhitabbāti iminā adhippāyena kammassa visuṃ kāraṇabhāvo vuttoti daṭṭhabbaṃ。此处若胎儿因风或生物而消亡，则并非因先前的行为所致，且即便因其条件而导致行为的结果，若是因自身的行为而造成的情况，则不应完全依赖风或生物的存在，因此应理解行为的完整原因。Pāṇakā khāditvā antaradhāpentīti yojetabbaṃ。因而应理解为“生物被吃掉后消失”。Avijāyanatthāya bhesajjaṃ dentassa kucchiyaṃ uppajjitvā vinassissantīti iminā adhippāyena dinne opātakkhaṇanādīsu viya kammabaddho，kucchiyaṃ na uppajjissantīti iminā pana adhippāyena dinne nevatthi kammabaddho。为避免无知而给予药物，若是在腹中产生则会消亡，因此根据给与的情况，若在此情况下并不存在行为的束缚。
Sahadhammikānanti ekassa satthuno sāsane sahasikkhamānadhammānaṃ。此处的“同法者”是指在同一位导师的教导下，能够迅速接受教义的人。Pañcannampi vivaṭṭanissitasīlattā ‘‘samasīlasaddhāpaññāna’’nti vuttaṃ。因五种行为的清净，故而说“具有相同的行为、信仰和智慧”。Ñātakapavāritaṭṭhānatoti attano tesaṃ vā ñātakapavāritaṭṭhānato。此处的“亲属的排除”是指来自于自身或亲属的排除。Gilānassatthāya appavāritaṭṭhānatopi viññattiyā anuññātattā katāpi akatā viyāti akataviññatti，‘‘vada, bhante, paccayenā’’ti evaṃ akatapavāraṇaṭṭhāne ca viññatti akataviññatti。因病而导致的少许排除，因其被允许而产生的状态，无论是已做或未做，故而说“请说，尊者，因缘而已”，在未做的排除状态下也应如此。
Paṭiyādiyatīti sampādeti。此处的“回避”是指完成。Akātuṃ na vaṭṭatīti ettha dukkaṭaṃ vadanti。此处所说的“无法做”是指不当行为。Sahadhammikesu vuttanayenevāti ‘‘imesampi pañcannaṃ akataviññattiyāpi bhesajjaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti kurundaṭṭhakathāyaṃ vuttattā kathitaṃ。根据同法者所说的内容，因而说“这些五种未做的状态下也应当给予药物”。Yāva ñātakā passantīti yāva tassa ñātakā passanti。直到亲属看到为止。Pitu bhaginī pitucchā。父亲的姐妹是父亲的姑姑。Mātu bhātā mātulo。母亲的兄弟是母亲的舅舅。Nappahontīti kātuṃ na sakkonti。若是说“无法给予”，则无法做到。Sacepi na yācantīti ‘‘yācituṃ dukkha’’nti adhippāyena yadi na yācanti。即使不请求，若是说“请求是痛苦”，则表示若不请求。
Ābhogaṃ katvāti idaṃ kattabbatādassanavasena vuttaṃ，‘‘ābhogaṃ pana akatvāpi dātuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu likhitaṃ。因而说“已经完成的状态”，是指从责任的角度来看，因而说“即使未完成的状态也应当给予”，在三个部分中都已写明。Ete dasa ñātake ṭhapetvāti tesaṃ puttanattādayopi tappaṭibaddhattā ñātakā evāti tepi ettheva saṅgahitā。这些十位亲属，因其子女等的缘故，因而成为被约束的亲属，因此他们也在此被归纳。Tena aññesanti iminā aññātakānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ。因而说“因此其他亲属的归属应当被理解”。Tenevāha ‘‘etesaṃ puttaparamparāyā’’tiādi。故而说“因这些的子孙关系”。Kulaparivaṭṭoti kulānaṃ paṭipāṭi，kulaparamparāti vuttaṃ hoti。家族的传承，指的是家族的传统，因而说“家族的传承”。
‘‘Mayhaṃ dassanti karissantī’’ti paccāsāya karontassapi yācitvāpi gahetabbaṭṭhānatāya ñātakesu vejjakammaṃ vā kuladūsakāpatti vā na hotīti vadanti。若是说“他们会给予我”，则即使是请求后也应当被接受，因此在亲属中，若是医药工作或家族的污点则不存在。Sabbapadesupi vinicchayo veditabboti cūḷamātuyātiādīsu sabbapadesu ‘‘cūḷamātuyā sāmiko’’tiādinā yojetvā heṭṭhā vuttanayena vinicchayo veditabbo。应当在所有情况下进行判断，因此在所有地方都应根据“与小母亲的丈夫”等内容进行推导，从而理解之前所说的判断。
Vuttanayena pariyesitvāti iminā ‘‘ñātisāmaṇerehi vā’’tiādinā vuttamatthaṃ atidissati。根据所说的内容进行寻求，因而说“通过亲属或同类的方式”。Apaccāsīsantenāti ‘‘mayhaṃ dassanti karissantī’’ti evaṃ attano atthāya apaccāsīsantena。因而说“他们会给予我”，则是为了自身的利益而不应被忽视。Bhikkhusaṅghassa pana upakārakattaṃ paccāsīsantena kātuṃ vaṭṭati。然而，为了僧团的利益而应当被重视。‘‘Bhesajjaṃ ācikkhathā’’ti vuttepi yathā ‘‘aññamaññaṃ pana kathā kātabbā’’ti idaṃ pariyāyattā vaṭṭati，evaṃ heṭṭhā vuttanayena ‘‘idañcidañca gahetvā karontī’’ti iminā pariyāyena kathentassapi nevatthi dosoti ācariyā。若是说“应当告知药物”，则如同“应当讨论其他事物”，这是因其意义而应当如此，因此根据之前所说的内容，若是说“应当以此和那来进行”，则并不存在过失。
Vinayalakkhaṇaṃ ajānantassa anācariyassa tadanurūpavohārāsambhavato īdisassa lābhassa uppatti nāma natthīti ‘‘ācariyabhāgo nāmāya’’nti vuttaṃ，vinaye pakataññunā ācariyena labhitabbabhāgo ayanti vuttaṃ hoti。因不知戒律的特征，而无法遵守者，因而说“因而不存在这样的利益”，故而说“应当有教师的部分”，在戒律中应当由有智慧的老师来获得利益。Pupphapūjanatthāya dinnepi akappiyavohārena vidhānassa ayuttattā ‘‘kappiyavasenā’’ti vuttaṃ，‘‘pupphaṃ āharathā’’tiādinā kappiyavohāravasenāti attho。即使是为了供养花朵而给予，但因不当的行为而不适当，因此说“因适当的行为”，如“请采花”等等。

189.Yorukkhena otthatopi na maratītiādīsu yaṃ vattabbaṃ, taṃ bhūtagāmasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ sayameva vakkhati. Evañhi tattha vuttaṃ (pāci. aṭṭha. 92) –

‘‘Manussaviggahapārājikavaṇṇanāyaṃ pana sabbaaṭṭhakathāsu ‘sace bhikkhu rukkhena vā ajjhotthato hoti opāte vā patito, sakkā ca hoti ekena passena rukkhaṃ chinditvā bhūmiṃ vā khaṇitvā nikkhamituṃ, jīvitahetupi attanā na kātabbaṃ, aññena pana bhikkhunā bhūmiṃ vā khaṇitvā rukkhaṃ vā chinditvā allarukkhato vā daṇḍakaṃ chinditvā taṃ rukkhaṃ pavaṭṭetvā nikkhamāpetuṃ vaṭṭati, anāpattī’ti vuttaṃ. Tattha kāraṇaṃ na dissati, ‘anujānāmi, bhikkhave, davaḍāhe ḍayhamāne paṭaggiṃ dātuṃ parittaṃ kātu’nti (cūḷava. 283) idaṃ pana ekameva suttaṃ dissati. Sace etassa anulomaṃ, attano na vaṭṭati, aññassa vaṭṭatīti idaṃ nānākaraṇaṃ na sakkā laddhuṃ. Attano atthāya karonto attasinehena akusalacitteneva karoti, paro pana kāruññena. Tasmā anāpattīti ce, etampi akāraṇaṃ. Kusalacittenapi hi imaṃ āpattiṃ āpajjati, sabbaṭṭhakathāsu pana vuttattā na sakkā paṭisedhetuṃ, gavesitabbā ettha yutti, aṭṭhakathācariyānaṃ vā saddhāya gantabba’’nti.

Tasmā yaṃ ettha ito aññathā kenaci papañcitaṃ, gaṇṭhipadesu ca kāraṇaṃ vuttaṃ, taṃ na sārato paccetabbaṃ.

190.Alla…pe… pācittiyanti sukkhaṭṭhānepi aggiṃ pātetvā iminā adhippāyena ālimpentassa pācittiyameva. Dukkaṭanti sukkhaṭṭhāne vā sukkhaṃ ‘‘asukkha’’nti avavatthapetvā vā aggiṃ pātentassa dukkaṭaṃ. Kīḷādhippāyepi eseva nayo. Kīḷādhippāyo ca paṭapaṭāyamānasaddassādavaseneva veditabbo. Paṭipakkhabhūto aggi paṭaggi. Parittakaraṇanti ārakkhakaraṇaṃ. Sayaṃ vā uṭṭhitanti vāteritānaṃ veḷuādīnaṃ aññamaññasaṅghaṭṭanena samuṭṭhitaṃ. Nirupādānoti indhanarahito.

191-192.Khettameva otiṇṇattā pārājikanti ‘‘dvīhī’’ti vutte dvīhipi pahārehi maraṇassa paccāsīsanato ekena vinā dvinnaṃ abhāvato ca pārājikaṃ. ‘‘Dvīhiyevāti niyamite pana ekena pahārena mārite natthi pārājika’’nti vadanti. Paṭhamaṃ āhitabalavegassa pubbānuciṇṇavasena dhammānaṃ desantaruppattiyā gamanamattaṃ ṭhapetvā jīvitindriyassa tattha avijjamānattā ‘‘sīsacchedakassā’’ti vuttaṃ. Imassa vatthussāti āghātanavatthussa. ‘‘Pānaparibhogenāti vuttattā loṇasovīrakaṃ yāmakālika’’nti vadanti.

Vinītavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Tatiyapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthapārājikaṃ

Catusaccavidūti cattāri saccāni samāhaṭāni catusaccaṃ, taṃ avedi paṭivijjhīti catusaccavidū. Satipi sāvakānaṃ paccekabuddhānañca catusaccavidubhāve anaññapubbakattā bhagavato catusaccadassanassa tattha ca sabbaññutāya balesu ca vasībhāvassa pattito parasantānesu pasāritabhāvena pākaṭattā ca bhagavāva visesena ‘‘catusaccavidū’’ti thomanaṃ arahati.

Vaggumudātīriyabhikkhuvatthuvaṇṇanā



1.26) pana ‘‘gabbho hi vātena pāṇakehi kammunā cāti tīhi kāraṇehi vinassatī’’ti vatvā ‘‘kammunā vinassante pana buddhāpi paṭibāhituṃ na sakkontī’’ti vuttaṃ。然后说“胎儿确实因风和生物的行为而消亡”，因此说“即使在行为消亡的情况下，佛陀也无法阻止”。Tattha vātena pāṇakehi vā gabbhe vinassante na purimakammunā okāso kato，apica tappaccayā kammaṃ vipaccati，sayameva pana kammunā okāse kate na ekantena vāto pāṇakā vā apekkhitabbāti iminā adhippāyena kammassa visuṃ kāraṇabhāvo vuttoti daṭṭhabbaṃ。此处提到，若胎儿因风和生物而消亡，则并非因之前的行为而有机会；而且，因其所依赖的条件而产生的行为，若自身行为已成则不应完全依赖风或生物。Pāṇakā khāditvā antaradhāpentīti yojetabbaṃ。应理解为“生物在被食用后消失”。Avijāyanatthāya bhesajjaṃ dentassa kucchiyaṃ uppajjitvā vinassissantīti iminā adhippāyena dinne opātakkhaṇanādīsu viya kammabaddho，kucchiyaṃ na uppajjissantīti iminā pana adhippāyena dinne nevatthi kammabaddho。为了避免无知而给予药物，若在子宫中产生后将消亡，故而说“在给药的瞬间等情况下是因行为而受限的”，但在子宫中则不受行为的限制。
Sahadhammikānanti ekassa satthuno sāsane sahasikkhamānadhammānaṃ。此处的“与法相应的”是指在同一位导师的教导下，能够迅速接受的法。Pañcannampi vivaṭṭanissitasīlattā ‘‘samasīlasaddhāpaññāna’’nti vuttaṃ。因其五种法则的明确，故而说“平等的道德、信仰和智慧”。Ñātakapavāritaṭṭhānatoti attano tesaṃ vā ñātakapavāritaṭṭhānato。此处的“亲属的排除”是指自我或他人的亲属被排除。Gilānassatthāya appavāritaṭṭhānatopi viññattiyā anuññātattā katāpi akatā viyāti akataviññatti，‘‘vada, bhante, paccayenā’’ti evaṃ akatapavāraṇaṭṭhāne ca viññatti akataviññatti。为了病人的利益，即使是小范围的排除，也因其性质而被允许，故而说“如果说，尊者，因缘”，在未被排除的地方也应有未被排除的状态。
Paṭiyādiyatīti sampādeti。此处的“归还”是指完成。Akātuṃ na vaṭṭatīti ettha dukkaṭaṃ vadanti。此处的“无法做到”是指被称为过失。Sahadhammikesu vuttanayenevāti ‘‘imesampi pañcannaṃ akataviññattiyāpi bhesajjaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti kurundaṭṭhakathāyaṃ vuttattā kathitaṃ。依照与法相应的说法，“即使是这五种未被排除的状态，也应当给予药物”，因此在小品中有提到。Yāva ñātakā passantīti yāva tassa ñātakā passanti。直到亲属看到，直到他的亲属看到。Pitu bhaginī pitucchā。父亲的姐妹是父亲的姐妹。Mātu bhātā mātulo。母亲的兄弟是母亲的兄弟。Nappahontīti kātuṃ na sakkonti。若是不可能，则无法做到。Sacepi na yācantīti ‘‘yācituṃ dukkha’’nti adhippāyena yadi na yācanti。即使如此，若不请求，则是“请求是痛苦”。
Ābhogaṃ katvāti idaṃ kattabbatādassanavasena vuttaṃ，‘‘ābhogaṃ pana akatvāpi dātuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu likhitaṃ。此处的“完成义务”是指以责任的表现为基础，故而说“即使未完成义务，也应给予”，在三个部分中均有提到。Ete dasa ñātake ṭhapetvāti tesaṃ puttanattādayopi tappaṭibaddhattā ñātakā evāti tepi ettheva saṅgahitā。这些十个亲属，包括他们的儿子等，因其与此相关而被归类在此。Tena aññesanti iminā aññātakānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ。因而说“其他的亲属”，应当理解为其他亲属的收集。Tenevāha ‘‘etesaṃ puttaparamparāyā’’tiādi。故而说“因这些人的子孙”，因此提到。
Kulaparivaṭṭoti kulānaṃ paṭipāṭi，kulaparamparāti vuttaṃ hoti。此处的“家庭的传统”是指家庭的行为，因而被称为家庭的传承。‘‘Mayhaṃ dassanti karissantī’’ti paccāsāya karontassapi yācitvāpi gahetabbaṭṭhānatāya ñātakesu vejjakammaṃ vā kuladūsakāpatti vā na hotīti vadanti。即使是“他们会给予我”，也应在请求后被接受，因此在亲属中，医药的行为或家庭的过失都不应存在。Sabbapadesupi vinicchayo veditabboti cūḷamātuyātiādīsu sabbapadesu ‘‘cūḷamātuyā sāmiko’’tiādinā yojetvā heṭṭhā vuttanayena vinicchayo veditabbo。所有地方的判断都应被理解为在所有地方的“母亲的配偶”等等，依照前述的说法进行判断。
Vuttanayena pariyesitvāti iminā ‘‘ñātisāmaṇerehi vā’’tiādinā vuttamatthaṃ atidissati。依照前述的说法，若说“与亲属相应的”，则应当被理解。Apaccāsīsantenāti ‘‘mayhaṃ dassanti karissantī’’ti evaṃ attano atthāya apaccāsīsantena。若说“他们会给予我”，则是为了自身的利益而未被请求。Bhikkhusaṅghassa pana upakārakattaṃ paccāsīsantena kātuṃ vaṭṭati。若是为了僧团的利益而被请求，则应当给予。‘‘Bhesajjaṃ ācikkhathā’’ti vuttepi yathā ‘‘aññamaññaṃ pana kathā kātabbā’’ti idaṃ pariyāyattā vaṭṭati，evaṃ heṭṭhā vuttanayena ‘‘idañcidañca gahetvā karontī’’ti iminā pariyāyena kathentassapi nevatthi dosoti ācariyā。若是说“应当给予药物”，则如同“应当讨论其他的事情”，因此在前述的说法中，“应当以此和那样进行”，在此讨论中并不存在过失。
Vinayalakkhaṇaṃ ajānantassa anācariyassa tadanurūpavohārāsambhavato īdisassa lābhassa uppatti nāma natthīti ‘‘ācariyabhāgo nāmāya’’nti vuttaṃ，vinaye pakataññunā ācariyena labhitabbabhāgo ayanti vuttaṃ hoti。因不知戒律的无教导者，因其相应的行为而不应有此类利益的出现，故而说“应当有教师的部分”，在戒律中应由有智慧的教师来获得的部分。Pupphapūjanatthāya dinnepi akappiyavohārena vidhānassa ayuttattā ‘‘kappiyavasenā’’ti vuttaṃ，‘‘pupphaṃ āharathā’’tiādinā kappiyavohāravasenāti attho。为了供花而给予时，因不适当的行为而被规定，因此说“应当以适当的方式”，如“应当采花”等等，意指以适当的行为。
Yadi ‘‘parittaṃ karothā’’ti vutte karonti，gihiveyyāvaccakaraṇaṭṭhāne tiṭṭhatīti ‘‘parittaṃ karotha, bhanteti vutte na kātabba’’nti vuttaṃ，‘‘bhaṇathā’’ti vutte pana dhammakathāya ajjhesanaṭṭhāne ṭhitattā ‘‘kātabba’’nti vuttaṃ。若说“请做些小的事情”，则应做；若说“请做些小的事情，尊者”，则不应进行。若说“请说”，则因在法的讲解中应当进行。
Dhammañhi anajjhiṭṭhenapi kathetuṃ vaṭṭati，pageva ajjhiṭṭhena。在法中，即使不被接受，也应当讨论，尤其是被接受的。Cāletvā suttaṃ parimajjitvāti parittaṃ karontena kātabbavidhiṃ dasseti。若是将经文移动并清洗，则应展示小的行为的规则。Vihārato…pe… dukkaṭanti aññātakānaṃyeva dadato dukkaṭaṃ。若是从寺院中……等处给予他人，则是过失。No ce jānantīti yadi evaṃ vattuṃ na jānanti。若是如此，若不知晓。Udakanti dakkhiṇodakaṃ。水是指右边的水。Pādesu apanītesu avamaṅgalasaññino hontīti āha ‘‘na pādā apanetabbā’’ti。若脚被抬起，则应说“脚不应被放下”。
Gantuṃ vaṭṭatīti ‘‘parivāratthāya āgacchantū’’ti vuttepi evaṃ sallakkhetvā gantuṃ vaṭṭati。若是说“应当来为了包围”，则应当考虑到这一点而来。
Anāmaṭṭhapiṇḍapātoti apabbajitassa hatthato laddho attanā aññena vā pabbajitena aggahitaaggo piṇḍapāto。此处的“非名义的乞食”是指非出家者从他人手中获得的或由他人所持的乞食。Thālaketi iminā pattopi gahitoyevāti daṭṭhabbaṃ。此处的“托盘”是指应被视为已被抓住的器具。Dāmarikacorassāti rajjaṃ patthayamānassa pākaṭacorassa。此处的“贼的欲望”是指渴望王位的明显盗贼。Coranāgavatthūti ettha ‘‘coranāgassa kira āmaṭṭhaṃ dento kujjhissati，anāmaṭṭhaṃ na vaṭṭatīti thero pattaggahaṇahattheneva aggaṃ gahetvā patte bhattaṃ sabbamadāsi，so tena tussi。此处的“贼的欲望”是指“若给予贼的名义，贼会生气，若给予非名义的则不应”，因此长老用抓住托盘的手抓住了食物，并将所有食物都给予了他，因而他感到愉快。“‘Ettakaṃ mayha’nti bhattassa ekapasseyeva thokaṃ ṭhapetvāpi puna tena saddhiṃ sabbampi dātuṃ vaṭṭatī’’ti cūḷagaṇṭhipade vuttaṃ。若是说“这是我的”，则即使在一侧放一点，也应再给予所有的食物，因此在小品中有提到。
Āmisassa dhammassa ca alābhena attano parassa ca antare sambhavantassa chiddassa vivarassa bhedassa paṭisantharaṇaṃ pidahanaṃ gaṇhanaṃ paṭisanthāro。物质和法的利益之间的关系，若未获得，则在自身和他人之间的切断、开口、分离的联系与遮蔽。Ayañhi lokasannivāso alabbhamānena āmisena ca dhammena cāti dvīhi chiddo， tassa taṃ chiddaṃ yathā na paññāyati，evaṃ pīṭhassa viya paccattharaṇena āmisena ca dhammena ca paṭisantharaṇaṃ āmisapaṭisanthāro dhammapaṭisanthāro cāti vuccati。此处的世俗联系与未获得的物质和法之间的切断，因而其切断并未显现，如同背后的遮蔽，因而物质的联系与法的联系相互关联，称为物质的联系与法的联系。Tattha dhammapaṭisanthāro kassaci na kātabbo natthi。此处的法的联系不应被施加。Yassa kassaci hi gahaṭṭhassa vā pabbajitassa vā dhammena saṅgaho kātabboyeva。若是与某人有联系，则应当以法的联系来施加。‘‘Paṭisanthāro pana kassa kātabbo，kassa na kātabbo’’ti idaṃ pana āmisapaṭisanthāraṃ sandhāya vuttaṃ。若是说“联系应当施加于谁，不应施加于谁”，则是指关于物质的联系。
Ubbāsetvāti samantato tiyojanaṃ vilumpanto manusse palāpetvā aññesaṃ avāsaṃ katvā。此处的“推动”是指从四面八方推动，驱散人群，造成其他的居所。Saṅghassatthāya āhaṭāti pākavaṭṭato taṃdivasassatthāya āhaṭā。为僧团的利益而被请求，故而被称为“为那一天的利益而请求”。Varapotthacittattharaṇanti anekappakārauttamarūpavicittattharaṇaṃ。此处的“优质的覆盖”是指多种多样的优秀和独特的覆盖。

Sattarasavaggiyesu pubbe ekassa aṅgulipatodena māritattā sesasoḷasajanesu udaraṃ āruhitvā nisinnamekaṃ ṭhapetvā ‘‘sesāpi pannarasa janā’’ti vuttaṃ。因之前一人被一根手指杀死，因此在其余十六人中，提升一个腹部并坐下，故而说“其余的也是十五个人”。Adūhalapāsāṇā viyāti adūhale āropitapāsāṇā viya。此处的“非沉重的石头”是指非沉重的石头。Kammādhippāyāti tajjanīyādikammakaraṇādhippāyā。此处的“行为的意图”是指与放弃等行为的意图相关。Āvāhetvāti āvisāpetvā。此处的“推动”是指推动。Vāḷavihāranti caṇḍasattehi adhiṭṭhitavihāraṃ。此处的“凶猛的居所”是指由凶猛的生物所占据的居所。


193.Adhiṭṭhemāti saṃvidahāma. Dūtakammanti gihīnaṃ paṇṇaṃ vā sāsanaṃ vā gahetvā tattha tattha gamanaṃ. Iriyāpathaṃ saṇṭhapetvāti padhānānurūpaṃ katvā. Pucchantānaṃ vāti ‘‘ayyā santairiyāpathā ativiya upasantā, kataraṃ visesamadhigacchiṃsū’’ti pucchantānaṃ. Anāgatasambandhe pana asatīti ‘‘bhāsito bhavissatī’’ti pāṭhasesaṃ katvā anāgatasambandhe asati. ‘‘Bhāsito’’ti atītavacanaṃ kathaṃ anāgatavacanena sambandhamupagacchatīti āha ‘‘lakkhaṇaṃ pana saddasatthato pariyesitabba’’nti. Īdise hi ṭhāne ‘‘dhātusambandhe paccayā’’ti iminā lakkhaṇena dhātvatthasambandhe sati ayathākālavihitāpi paccayā sādhavo bhavantīti saddasatthavidū vadanti.

194.Vaṇṇavāti iminā sakalasarīrānugatavaṇṇassa manāpatā vuttā. Pasannamukhavaṇṇāti iminā sakalasarīravaṇṇatopi adhikataraṃ mukhavaṇṇassa manāpatā vuttā. Vippasannachavivaṇṇāti iminā pana vijjamānasseva sarīravaṇṇassa ativiya pasannatā vuttā. Yasmā indriyānaṃ ūnattaṃ vā pūraṇattaṃ vā natthi, tasmā ‘‘abhiniviṭṭhokāsassa paripuṇṇattā’’ti vuttaṃ. Chaṭṭhassa abhiniviṭṭhokāso hadayavatthu, pañcapasādānaṃ abhiniviṭṭhokāsassa paripuṇṇatāvacaneneva hadayavatthuādisakalasarīrassa paripuṇṇatā dassitāyeva hotīti āha – ‘‘manacchaṭṭhānaṃindriyāna’’nti. Yathā tanti ettha tanti nipātamattaṃ. Bhantamigappaṭibhāgāti kattabbākattabbassa ajānanato bhantamigasadisā. Catucakkanti catuiriyāpathaṃ. Iriyāpatho hi idha pavattanaṭṭhena ‘‘cakka’’nti adhippeto. Navadvāranti navahi vaṇamukhehi navadvāraṃ. Dukkhanti sīsarogādidukkhaṃ. Sabbakiccesūti pattapacanacīvararajanayogaṭṭhānādikiccesu. Yāpetunti vahituṃ pavattetuṃ. Tenāha ‘‘gametu’’nti.



Adhiṭṭhemāti saṃvidahāma。我们决定。Dūtakammanti gihīnaṃ paṇṇaṃ vā sāsanaṃ vā gahetvā tattha tattha gamanaṃ。关于“使者的工作”，是指在家者抓住教义或教导后到处走动。Iriyāpathaṃ saṇṭhapetvāti padhānānurūpaṃ katvā。关于“设定行动方式”，是指按照努力的方式进行。Pucchantānaṃ vāti ‘‘ayyā santairiyāpathā ativiya upasantā, kataraṃ visesamadhigacchiṃsū’’ti pucchantānaṃ。关于“问者”，是指“尊者们，安静的行动方式非常平静，你们获得了什么特别的东西？”Anāgatasambandhe pana asatīti ‘‘bhāsito bhavissatī’’ti pāṭhasesaṃ katvā anāgatasambandhe asati。关于未来的关系，因而说“将要说”的剩余部分在未来的关系中是不存在的。‘‘Bhāsito’’ti atītavacanaṃ kathaṃ anāgatavacanena sambandhamupagacchatīti āha ‘‘lakkhaṇaṃ pana saddasatthato pariyesitabba’’nti。因而说“已说”的是过去的言辞，如何与未来的言辞相联系，因此说“应当从声音的特征中寻求特征”。Īdise hi ṭhāne ‘‘dhātusambandhe paccayā’’ti iminā lakkhaṇena dhātvatthasambandhe sati ayathākālavihitāpi paccayā sādhavo bhavantīti saddasatthividū vadanti。因而在这种情况下，因“因果关系的条件”而被提到，若在元素的关系中存在，则即使是按时设定的条件也会是正当的，故而声音的精通者说。
Vaṇṇavāti iminā sakalasarīrānugatavaṇṇassa manāpatā vuttā。关于“色相”，是指整个身体的色相的喜爱。Pasannamukhavaṇṇāti iminā sakalasarīravaṇṇatopi adhikataraṃ mukhavaṇṇassa manāpatā vuttā。关于“面容的色相”，是指整个身体的色相中面容的色相更为喜爱。Vippasannachavivaṇṇāti iminā pana vijjamānasseva sarīravaṇṇassa ativiya pasannatā vuttā。关于“清晰的肤色”，是指存在的身体色相的极度清晰。Yasmā indriyānaṃ ūnattaṃ vā pūraṇattaṃ vā natthi，tasmā ‘‘abhiniviṭṭhokāsassa paripuṇṇattā’’ti vuttaṃ。由于感官没有不足或过满，因此说“因其占据的地方而完全”。Chaṭṭhassa abhiniviṭṭhokāso hadayavatthu，pañcapasādānaṃ abhiniviṭṭhokāsassa paripuṇṇatāvacaneneva hadayavatthuādisakalasarīrassa paripuṇṇatā dassitāyeva hotīti āha – ‘‘manacchaṭṭhānaṃindriyāna’’nti。第六个占据的地方是心的所在，因五种感官的占据而说心的所在等整个身体的完全。Yathā tanti ettha tanti nipātamattaṃ。就像那样，这里也是那样，仅仅是下降。Bhantamigappaṭibhāgāti kattabbākattabbassa ajānanato bhantamigasadisā。尊者们如同不知应做与不应做的狮子。Catucakkanti catuiriyāpathaṃ。四轮是指四种行动方式。Iriyāpatho hi idha pavattanaṭṭhena ‘‘cakka’’nti adhippeto。关于行动方式，这里是指“轮”的意思。Navadvāranti navahi vaṇamukhehi navadvāraṃ。九个门是指九个色相的门。Dukkhanti sīsarogādidukkhaṃ。痛苦是指头痛等痛苦。Sabbakiccesūti pattapacanacīvararajanayogaṭṭhānādikiccesu。关于所有的事务，是指关于获得、放弃、衣物、饮食、居住等事务。Yāpetunti vahituṃ pavattetuṃ。因而说“应当去”。Tenāha ‘‘gametu’’nti。因而说“去吧”。

195.Santoti iminā tesaṃ vijjamānataṃ dasseti, saṃvijjamānāti iminā pana tesaṃ upalabbhamānataṃ dasseti. Tenāha – ‘‘atthi ceva upalabbhanti cā’’ti. Upalabbhantīti dissanti, ñāyantīti attho. Panthadūhanakammanti panthaghātanakammaṃ. Hanantoti mārento. Ghātentoti mārāpento. Atha vā hanantoti bandhanatāḷanādīhi hiṃsanto. Ghātentoti mārento. Chindantoti paresaṃ hatthādīni chindanto. Pacantoti daṇḍena uppīḷento. Pacanañhettha dahanaṃ vibādhanaṃ adhippetaṃ. Pacantoti vā tajjento tāsento. Atha vā pacantoti gāmesu aggipātanavasena gehādīni jhāpetvā tattha ajeḷakādīni pacanto.

Ye sikkhāpadesu bahulagāravā na honti āpattivītikkamabahulā, te sikkhāpadesu atibbagāravā. Uddhateti akappiye kappiyasaññitāya kappiye akappiyasaññitāya avajje vajjasaññitāya vajje avajjasaññitāya ca uddhaccapakatike. Unnaḷeti uggatanaḷe, uṭṭhitatucchamāneti vuttaṃ hoti. Capaleti pattacīvaramaṇḍanādinā cāpallena yutte. Mukhareti mukhakhare , kharavacaneti vuttaṃ hoti. Vikiṇṇavāceti asaṃyatavacane divasampi niratthakavacanappalāpine. Muṭṭhā naṭṭhā sati etesanti muṭṭhassatī, sativirahiteti vuttaṃ hoti. Asampajāneti nippaññe. Pākatindriyeti saṃvarābhāvena gihikāle viya vivaṭaindriye. Ācariyupajjhāyehi pariccattaketi dhammena āmisena ca asaṅgahetvā ācariyupajjhāyehi pariccatte anāthe appatiṭṭhe. Lābhagaruketi paccayagaruke.

Iriyāpathasaṇṭhapanādīnīti ādi-saddena paccayapaṭisevanasāmantajappānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Mahāniddese (mahāni. 87) hi iriyāpathasaṇṭhapanapaccayapaṭisevanasāmantajappanavasena tividhaṃ kuhakavatthu āgataṃ. Tattha pāpicchasseva sato sambhāvanādhippāyakatena iriyāpathena vimhāpanaṃ iriyāpathasaṇṭhapanasaṅkhātaṃ kuhakavatthu. Tathā cīvarādīhi nimantitassa tadatthikasseva sato pāpicchataṃ nissāya paṭikkhepanena te ca gahapatike attani suppatiṭṭhitasaddhe ñatvā puna tesaṃ ‘‘aho ayyo appiccho, na kiñci paṭiggaṇhituṃ icchati, suladdhaṃ vata no assa, sace appamattakampi kiñci paṭiggaṇheyyā’’ti nānāvidhehi upāyehi paṇītāni cīvarādīni upanentānaṃ tadanuggahakāmataṃyeva āvikatvā paṭiggahaṇena ca tato pabhuti asītisakaṭabhārehi upanāmanahetubhūtaṃ vimhāpanaṃ paccayapaṭisevanasaṅkhātaṃ kuhakavatthūti veditabbaṃ. Pāpicchasseva pana sato uttarimanussadhammādhigamaparidīpanavācāya tathā tathā vimhāpanaṃ sāmantajappanasaṅkhātaṃ kuhakavatthūti veditabbaṃ. Cittalapabbatādivihāro lokasammatasenāsanaṃ nāma. Lokasammata …pe… upāyehi saṃvaṇṇiyamānaguṇoti sambandho. Paripācetunti pariṇāmetuṃ. Suddhacittena attano ganthadhurādikammaṃ katvā vicarantānaṃ tammūlakapaccayaparibhoge dosābhāvaṃ dassetuṃ ‘‘ye panā’’tiādi vuttaṃ. Bhikkhācāre asampajjamāneti gocaragāme bhikkhāya caritvā labhitabbapiṇḍapāte asampajjante. Te ca vattasīsena sabbampetaṃ karonti, na lābhanimittaṃ. Tena vuttaṃ ‘‘tantipaveṇighaṭanakā sāsanajotakā’’ti.


Santoti iminā tesaṃ vijjamānataṃ dasseti, saṃvijjamānāti iminā pana tesaṃ upalabbhamānataṃ dasseti。此处的“存在”显示了他们的存在状态，而“可获得”则显示了他们的可获得状态。Tenāha – ‘‘atthi ceva upalabbhanti cā’’ti。因而说“确实存在且可获得”。Upalabbhantīti dissanti, ñāyantīti attho。可获得是指显现，意指可知。Panthadūhanakammanti panthaghātanakammaṃ。关于“道路的拦截”，是指对道路的破坏。Hanantoti mārento。杀戮是指致命。Ghātentoti mārāpento。击杀是指施加暴力。Atha vā hanantoti bandhanatāḷanādīhi hiṃsanto。或者说，杀戮是指通过束缚、打击等手段施加的伤害。Ghātentoti mārento。击杀是指致命。Chindantoti paresaṃ hatthādīni chindanto。砍伐是指砍断他人的手等。Pacantoti daṇḍena uppīḷento。煮熟是指用杖压迫。Pacanañhettha dahanaṃ vibādhanaṃ adhippetaṃ。此处的煮熟是指烧灼、压迫的意思。Pacantoti vā tajjento tāsento。或者说，煮熟是指在村庄中通过放火等方式焚烧房屋等。Atha vā pacantoti gāmesu aggipātanavasena gehādīni jhāpetvā tattha ajeḷakādīni pacanto。或者说，通过在村庄中放火焚烧房屋等而进行的焚烧。
Ye sikkhāpadesu bahulagāravā na honti āpattivītikkamabahulā，te sikkhāpadesu atibbagāravā。那些在戒律中不常有过失的人，反而在戒律中显得极为重要。Uddhateti akappiye kappiyasaññitāya kappiye akappiyasaññitāya avajje vajjasaññitāya vajje avajjasaññitāya ca uddhaccapakatike。因不当而产生的愤怒，因适当而产生的愤怒，因不适当而产生的不满，因愤怒而产生的愤怒。Unnaḷeti uggatanaḷe，uṭṭhitatucchamāneti vuttaṃ hoti。此处的“激动”是指因激动而产生的情绪。Capaleti pattacīvaramaṇḍanādinā cāpallena yutte。关于“轻浮”，是指因穿着衣物等而显得轻浮。Mukhareti mukhakhare，kharavacaneti vuttaṃ hoti。关于“口音”，是指口音的粗糙。Vikiṇṇavāceti asaṃyatavacane divasampi niratthakavacanappalāpine。关于“散乱的言辞”，是指无节制的言辞，甚至在白天也会无意义地散布。Muṭṭhā naṭṭhā sati etesanti muṭṭhassatī，sativirahiteti vuttaṃ hoti。关于“愚昧”，是指无知的状态，因缺乏意识而被称为愚昧。Asampajāneti nippaññe。关于“不觉”，是指无知的状态。Pākatindriyeti saṃvarābhāvena gihikāle viya vivaṭaindriye。关于“显然的感官”，是指在家庭生活中显现的感官。Ācariyupajjhāyehi pariccattaketi dhammena āmisena ca asaṅgahetvā ācariyupajjhāyehi pariccatte anāthe appatiṭṭhe。因而在教师和助教的教导中，因其缺乏联系而被称为无依无靠。Lābhagaruketi paccayagaruke。关于“重视利益”，是指重视条件。
Iriyāpathasaṇṭhapanādīnīti ādi-saddena paccayapaṭisevanasāmantajappānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ。关于“设定行动方式”，通过前导词可知是关于条件的使用。Mahāniddese (mahāni. 87) hi iriyāpathasaṇṭhapanapaccayapaṭisevanasāmantajappanavasena tividhaṃ kuhakavatthu āgataṃ。关于《大释义》（第87页），因设定行动方式和条件的使用而引入的三种欺骗的情况。Tattha pāpicchasseva sato sambhāvanādhippāyakatena iriyāpathena vimhāpanaṃ iriyāpathasaṇṭhapanasaṅkhātaṃ kuhakavatthu。此处关于不善的意图，因而通过设定行动方式而产生的欺骗情况。Tathā cīvarādīhi nimantitassa tadatthikasseva sato pāpicchataṃ nissāya paṭikkhepanena te ca gahapatike attani suppatiṭṭhitasaddhe ñatvā puna tesaṃ ‘‘aho ayyo appiccho, na kiñci paṭiggaṇhituṃ icchati, suladdhaṃ vata no assa, sace appamattakampi kiñci paṭiggaṇheyyā’’ti nānāvidhehi upāyehi paṇītāni cīvarādīni upanentānaṃ tadanuggahakāmataṃyeva āvikatvā paṭiggahaṇena ca tato pabhuti asītisakaṭabhārehi upanāmanahetubhūtaṃ vimhāpanaṃ paccayapaṭisevanasaṅkhātaṃ kuhakavatthūti veditabbaṃ。因而说，关于那些被邀请的，因其存在的不善而产生的拒绝，因而当知道这些居住者“哦，尊者，确实不贪婪，不想接受任何东西，真是难得，若是接受一点点东西”，通过各种方式给予他们的衣物，因而表现出对他们的支持，因而从此开始，因而形成的欺骗情况是关于条件的使用。Pāpicchasseva pana sato uttarimanussadhammādhigamaparidīpanavācāya tathā tathā vimhāpanaṃ sāmantajappanasaṅkhātaṃ kuhakavatthūti veditabbaṃ。关于不善的意图，因而通过对超人道德的描述而形成的欺骗情况是关于条件的使用。Cittalapabbatādivihāro lokasammatasenāsanaṃ nāma。关于“智者的居所”，是指被世俗所认可的居所。Lokasammata …pe… upāyehi saṃvaṇṇiyamānaguṇoti sambandho。世俗所认可的……等，因而通过各种方式而被赞美的特质。Paripācetunti pariṇāmetuṃ。因而说“应当完善”。Suddhacittena attano ganthadhurādikammaṃ katvā vicarantānaṃ tammūlakapaccayaparibhoge dosābhāvaṃ dassetuṃ ‘‘ye panā’’tiādi vuttaṃ。关于“清净的心”，是指在进行自己的修持时，因而在其根本条件的使用中显示出无过失的状态，因而说“那些人”。Bhikkhācāre asampajjamāneti gocaragāme bhikkhāya caritvā labhitabbapiṇḍapāte asampajjante。在乞食中不觉察，指的是在乞食的村庄中乞讨时获得的食物。Te ca vattasīsena sabbampetaṃ karonti，na lābhanimittaṃ。因而说“他们因乞食而做这一切，而不是因利益的缘故”。Tena vuttaṃ ‘‘tantipaveṇighaṭanakā sāsanajotakā’’ti。因而说“以此方式而产生的教法的光辉”。


Kicchenāti na dukkhāya paṭipadāya. Buddhānañhi cattāropi maggā sukhāpaṭipadāva honti, pāramīpūraṇakāle pana sarāgadosamohasseva sato āgatānaṃ yācakānaṃ alaṅkatappaṭiyattaṃ sīsaṃ kantitvā galalohitaṃ nīharitvā suañjitāni akkhīni uppāṭetvā kulavaṃsappatiṭṭhāpakaṃ puttaṃ manāpacāriniṃ bhariyanti evamādīni dentassa aññānipi khantivādīsadisesu attabhāvesu chejjabhejjādīni pāpuṇantassa āgamanīyapaṭipadaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Kasirenāti tasseva vevacanaṃ.

Ekasseva dātuṃ asakkuṇeyyatāya garubhāvato ‘‘garubhaṇḍānī’’ti vuttaṃ, sabbesaṃ bhājetvāpi gahetuṃ asakkuṇeyyatāya ‘‘garuparikkhārānī’’ti vuttaṃ. Sādhāraṇaparikkhārabhāvenāti saṅghikattā sabbabhikkhusādhāraṇaparikkhārabhāvena. Saṅgaṇhāti upalāpetīti idaṃ atheyyacittaṃ sandhāya vuttaṃ. Tenevāha – ‘‘tathābhāvato thenetvā’’ti, avissajjiyaavebhaṅgiyabhāvato thenetvāti attho. Garubhaṇḍañhi kulasaṅgahatthāya vissajjento vibhajanto ca tassa avissajjiyaavaebhaṅgiyabhāvaṃ theneti. Kuladūsakadukkaṭaṃ āpajjatīti ettha ‘‘yo vissajjeyya, āpatti thullaccayassā’’ti vuttattā vissajjanapaccayā thullaccayenapi na muccati.

Asantanti avijjamānaṃ. Abhūtanti anuppannaṃ. Anuppannattā hi tassa taṃ asantanti. Purimassa pacchimaṃ kāraṇavacanaṃ. Ullapatīti uggatāyuko lapati. Sīlañhi bhikkhuno āyu, taṃ tassa tathālapanasamakālameva vigacchati. Asantasambhāvanāyāti attano avijjamānaguṇehi sambhāvanāya. Evañhi gaṇhatā…pe… thenetvā gahitā hontīti ettha asantasambhāvanāya raṭṭhapiṇḍassa thenetvā gahitattā lokuttaradhammopi thenitoyeva hoti. Kitavassevāti kitavassa sakuṇaggahaṇamiva. Kerāṭikassāti saṭhassa. Gottaṃ vuccati sādhāraṇanāmaṃ, matta-saddo luttaniddiṭṭho, tasmā samaṇāti gottamattaṃ anubhavanti dhārentīti gotrabhuno, nāmamattasamaṇāti vuttaṃ hoti.

Vaggumudātīriyabhikkhuvatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Adhimānavatthuvaṇṇanā



Kicchenāti na dukkhāya paṭipadāya。关于“因努力而不致苦”的说法。Buddhānañhi cattāropi maggā sukhāpaṭipadāva honti，pāramīpūraṇakāle pana sarāgadosamohasseva sato āgatānaṃ yācakānaṃ alaṅkatappaṭiyattaṃ sīsaṃ kantitvā galalohitaṃ nīharitvā suañjitāni akkhīni uppāṭetvā kulavaṃsappatiṭṭhāpakaṃ puttaṃ manāpacāriniṃ bhariyanti evamādīni dentassa aññānipi khantivādīsadisesu attabhāvesu chejjabhejjādīni pāpuṇantassa āgamanīyapaṭipadaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ。关于“努力”是指不致于痛苦的修行，佛陀的四条道路都是快乐的修行，然而在圆满功德时，因其存在的缘故，乞求者的装饰应当如同将头颅割断，流出鲜血，抬起眼睛，令家族的后代成为心中所念的妻子，这样的人施予的，其他的如同忍耐者所说的，身心的状态，因而在此处提到应当走向的修行道路。Kasirenāti tasseva vevacanaṃ。关于“因其缘故”，是指其本身的缘故。
Ekasseva dātuṃ asakkuṇeyyatāya garubhāvato ‘‘garubhaṇḍānī’’ti vuttaṃ，sabbesaṃ bhājetvāpi gahetuṃ asakkuṇeyyatāya ‘‘garuparikkhārānī’’ti vuttaṃ。因单独给予的困难，因其重而被称为“重的负担”，而若要分配给所有人，因其重而被称为“重的器具”。Sādhāraṇaparikkhārabhāvenāti saṅghikattā sabbabhikkhusādhāraṇaparikkhārabhāvena。因其作为共同的器具，因而是所有僧侣的共同器具。Saṅgaṇhāti upalāpetīti idaṃ atheyyacittaṃ sandhāya vuttaṃ。关于“收集”，是指对器具的收集，因而提到此处的意图。Tenevāha – ‘‘tathābhāvato thenetvā’’ti，avissajjiyaavebhaṅgiyabhāvato thenetvāti attho。因而说“因如是的状态而被收集”，是指因不分离而被收集的状态。Garubhaṇḍañhi kulasaṅgahatthāya vissajjento vibhajanto ca tassa avissajjiyaavaebhaṅgiyabhāvaṃ theneti。因而在重的负担中，为了家庭的聚集而进行分配，因而不分离而被收集的状态。Kuladūsakadukkaṭaṃ āpajjatīti ettha ‘‘yo vissajjeyya，āpatti thullaccayassā’’ti vuttattā vissajjanapaccayā thullaccayenapi na muccati。关于家庭的过失，因而说“若分配，则会产生严重的过失”，因此因分配而产生的严重过失亦无法逃避。
Asantanti avijjamānaṃ。关于“不存在”，是指未显现的状态。Abhūtanti anuppannaṃ。关于“未生”，是指未出现的状态。Anuppannattā hi tassa taṃ asantanti。因未生而说“那是不存在的”。Purimassa pacchimaṃ kāraṇavacanaṃ。关于前者的最后原因。Ullapatīti uggatāyuko lapati。关于“升起”，是指生存的状态。Sīlañhi bhikkhuno āyu，taṃ tassa tathālapanasamakālameva vigacchati。因而，僧侣的道德是其寿命，而在那个状态下会失去。Asantasambhāvanāyāti attano avijjamānaguṇehi sambhāvanāya。关于“不存在的可能性”，是指因其自身未显现的特质而存在的可能性。Evañhi gaṇhatā…pe… thenetvā gahitā hontīti ettha asantasambhāvanāya raṭṭhapiṇḍassa thenetvā gahitattā lokuttaradhammopi thenitoyeva hoti。因而说“如此被收集”，在此处因其未显现的可能性而被称为世俗的特质也会被收集。Kitavassevāti kitavassa sakuṇaggahaṇamiva。关于“如同贼”，是指如同贼的捕获。Kerāṭikassāti saṭhassa。关于“狡诈者”，是指狡诈的人。Gottaṃ vuccati sādhāraṇanāmaṃ，matta-saddo luttaniddiṭṭho，tasmā samaṇāti gottamattaṃ anubhavanti dhārentīti gotrabhuno，nāmamattasamaṇāti vuttaṃ hoti。家族被称为普通的名字，因而“适度”是指被视为贼，因此被称为“持有家族的”，因而被称为“仅仅是名字的”。
Vaggumudātīriyabhikkhuvatthuvaṇṇanā niṭṭhitā。关于“群体的僧侣”的说明已完成。
Adhimānavatthuvaṇṇanā。关于“超越的事物”的说明。

196. Heṭṭhimamaggehi ñātamariyādāya eva jānanato aññā aggamaggapaññā, tassā phalabhāvato aggaphalapaññā taṃsahagatā sammāsaṅkappādayo ca aññāti vuttāti āha ‘‘aññaṃ byākariṃsūti arahattaṃ byākariṃsū’’ti. Ariyasāvakassa tāva nuppajjatīti pahīnādhimānapaccayattā nuppajjati . Sīlavatopi…pe… nuppajjati akārakabhāvato. Tilakkhaṇaṃ āropetvāti kalāpasammasanavasena tilakkhaṇaṃ āropetvā. Āraddhavipassakassāti udayabbayānupassanāya āraddhavipassakassa. Suddhasamathalābhī vipassanāya kammaṃ akatvāpi kilesasamudācāraṃ apassanto kevalaṃ aññāṇabalena ‘‘ariyohamasmī’’ti maññatīti āha ‘‘suddhasamathalābhiṃ vā’’ti. ‘‘Arahā aha’’nti maññati uccavālaṅkavāsī mahānāgatthero viya.

Talaṅgaravāsī dhammadinnatthero kira nāma eko pabhinnappaṭisambhido mahākhīṇāsavo mahato bhikkhusaṅghassa ovādadāyako ahosi. So ekadivasaṃ attano divāṭṭhāne nisīditvā ‘‘kinnu kho amhākaṃ ācariyassa uccavālaṅkavāsīmahānāgattherassa samaṇabhāvakiccaṃ matthakappattaṃ, no’’ti āvajjento puthujjanabhāvamevassa disvā ‘‘mayi agacchante puthujjanakālakiriyameva karissatī’’ti ca ñatvā iddhiyā vehāsaṃ uppatitvā divāṭṭhāne nisinnassa therassa samīpe orohitvā vanditvā vattaṃ dassetvā ekamantaṃ nisīdi. ‘‘Kiṃ, āvuso dhammadinna, akāle āgatosī’’ti ca vutto ‘‘pañhaṃ, bhante, pucchituṃ āgatomhī’’ti āha. Tato ‘‘pucchāvuso, jānamānā kathayissāmā’’ti vutto pañhasahassaṃ pucchi. Thero pucchitaṃ pucchitaṃ pañhaṃ asajjamānova kathesi. Tato ‘‘atitikkhaṃ vo, bhante, ñāṇaṃ, kadā tumhehi ayaṃ dhammo adhigato’’ti vutto ‘‘ito saṭṭhivassakāle, āvuso’’ti āha. Samādhimhi, bhante, vaḷañjethāti. Na idaṃ, āvuso, bhāriyanti. Tena hi, bhante, ekaṃ hatthiṃ māpethāti. Thero sabbasetaṃ hatthiṃ māpesi. Idāni, bhante, yathā ayaṃ hatthī añjitakaṇṇo pasāritanaṅguṭṭho soṇḍaṃ mukhe pakkhipitvā bheravaṃ koñcanādaṃ karonto tumhākaṃ abhimukhaṃ āgacchati, tathā naṃ karothāti. Thero tathā katvā vegena āgacchato hatthissa bheravaṃ ākāraṃ disvā uṭṭhāya palāyituṃ āraddho. Tamenaṃ khīṇāsavatthero hatthaṃ pasāretvā cīvarakaṇṇe gahetvā ‘‘bhante, khīṇāsavassa sārajjaṃ nāma hotī’’ti āha. So tasmiṃ kāle attano puthujjanabhāvaṃ ñatvā ‘‘avassayo me, āvuso, dhammadinna hohī’’ti vatvā pādamūle ukkuṭikaṃ nisīdi. ‘‘Bhante, tumhākaṃ avassayo bhavissāmiccevāhaṃ āgato, mā cintayitthā’’ti kammaṭṭhānaṃ kathesi. Thero kammaṭṭhānaṃ gahetvā caṅkamaṃ oruyha tatiye padavāre aggaphalaṃ arahattaṃ pāpuṇi. Thero kira dosacarito ahosi.

Adhimānavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Savibhaṅgasikkhāpadavaṇṇanā

197-

Heṭṭhimamaggehi ñātamariyādāya eva jānanato aññā aggamaggapaññā，tassā phalabhāvato aggaphalapaññā taṃsahagatā sammāsaṅkappādayo ca aññāti vuttāti āha ‘‘aññaṃ byākariṃsūti arahattaṃ byākariṃsū’’ti。关于“从下层道路所知的尊贵”，因而说“不同的高尚智慧”，因其果实的状态而说“高尚的果实智慧”，以及与之相关的正念等也被称为“不同的”。Ariyasāvakassa tāva nuppajjatīti pahīnādhimānapaccayattā nuppajjati。关于“高尚的弟子”，因其放弃了执着的条件而不生起。Sīlavatopi…pe… nuppajjati akārakabhāvato。关于“有道德的人”，因其无所作为的状态而不生起。Tilakkhaṇaṃ āropetvāti kalāpasammasanavasena tilakkhaṇaṃ āropetvā。关于“施加三特征”，是指通过对元素的观察施加三特征。Āraddhavipassakassāti udayabbayānupassanāya āraddhavipassakassa。关于“努力的观察者”，是指对生灭的观察而努力的观察者。Suddhasamathalābhī vipassanāya kammaṃ akatvāpi kilesasamudācāraṃ apassanto kevalaṃ aññāṇabalena ‘‘ariyohamasmī’’ti maññatīti āha ‘‘suddhasamathalābhiṃ vā’’ti。关于“纯净的安止的获得”，即使未做出观察的行为，因未见到烦恼的聚集，而仅凭无知的力量而认为“我是高尚的”，因而说“或许是纯净的安止的获得”。‘‘Arahā aha’’nti maññati uccavālaṅkavāsī mahānāgatthero viya。认为“我是阿罗汉”，如同居住在高处的伟大长老。
Talaṅgaravāsī dhammadinnatthero kira nāma eko pabhinnappaṭisambhido mahākhīṇāsavo mahato bhikkhusaṅghassa ovādadāyako ahosi。关于“住在低处的法智长老”，据说是一位深谙教义的伟大阿罗汉，是大僧团的教导者。So ekadivasaṃ attano divāṭṭhāne nisīditvā ‘‘kinnu kho amhākaṃ ācariyassa uccavālaṅkavāsīmahānāgattherassa samaṇabhāvakiccaṃ matthakappattaṃ，no’’ti āvajjento puthujjanabhāvamevassa disvā ‘‘mayi agacchante puthujjanakālakiriyameva karissatī’’ti ca ñatvā iddhiyā vehāsaṃ uppatitvā divāṭṭhāne nisinnassa therassa samīpe orohitvā vanditvā vattaṃ dassetvā ekamantaṃ nisīdi。某天，他坐在自己的白天坐位上，思考“我师高尚的长老的身份是否合适”，当看到他自己是普通人时，便意识到“如果我不去，他将只会做普通人的死法”，于是便凭借神通飞到了坐在白天坐位上的长老身边，向他致敬，展示了自己的行为后，便在一旁坐下。‘‘Kiṃ， āvuso dhammadinna，akāle āgatosī’’ti ca vutto ‘‘pañhaṃ，bhante，pucchituṃ āgatomhī’’ti āha。长老问道：“你，法智，怎么在不合时宜的时候来了？”他回答说：“尊者，我是来问问题的。”Tato ‘‘pucchāvuso，jānamānā kathayissāmā’’ti vutto pañhasahassaṃ pucchi。于是长老说：“那么，既然你知道，就该说出来。”便问了成千上万的问题。Thero pucchitaṃ pucchitaṃ pañhaṃ asajjamānova kathesi。长老一问一答，毫不犹豫地回答着每一个问题。Tato ‘‘atitikkhaṃ vo，bhante，ñāṇaṃ，kadā tumhehi ayaṃ dhammo adhigato’’ti vutto ‘‘ito saṭṭhivassakāle，āvuso’’ti āha。然后被问到：“尊者，你们的智慧是什么时候获得的？”他回答：“在六十年之前，朋友。”Samādhimhi，bhante，vaḷañjethāti。关于“在定中，尊者，是否安稳？”Na idaṃ，āvuso，bhāriyanti。对此，他说：“这不是，朋友，重的。”Tena hi，bhante，ekaṃ hatthiṃ māpethāti。长老说：“因此，尊者，请量一头大象。”Thero sabbasetaṃ hatthiṃ māpesi。长老便量了一头大象。Idāni，bhante，yathā ayaṃ hatthī añjitakaṇṇo pasāritanaṅguṭṭho soṇḍaṃ mukhe pakkhipitvā bheravaṃ koñcanādaṃ karonto tumhākaṃ abhimukhaṃ āgacchati，tathā naṃ karothāti。然后他说：“尊者，像这头大象，耳朵竖起，伸出爪子，嘴里放入食物，发出吼叫声向你走来，你们就这样对待它。”Thero tathā katvā vegena āgacchato hatthissa bheravaṃ ākāraṃ disvā uṭṭhāya palāyituṃ āraddho。长老照此做，看到大象的吼叫声便准备逃跑。Tamenaṃ khīṇāsavatthero hatthaṃ pasāretvā cīvarakaṇṇe gahetvā ‘‘bhante，khīṇāsavassa sārajjaṃ nāma hotī’’ti āha。于是，已灭尽的长老伸出手，抓住了衣服的边缘，说：“尊者，已灭尽者的行为是这样的。”So tasmiṃ kāle attano puthujjanabhāvaṃ ñatvā ‘‘avassayo me，āvuso，dhammadinna hohī’’ti vatvā pādamūle ukkuṭikaṃ nisīdi。于是，他意识到自己的普通人身份，便说：“朋友，法智，你将是我的依靠。”于是坐在长老的脚下。‘‘Bhante，tumhākaṃ avassayo bhavissāmiccevāhaṃ āgato，mā cintayitthā’’ti kammaṭṭhānaṃ kathesi。长老说：“尊者，我来此是为了成为你的依靠，不必担心。”Thero kammaṭṭhānaṃ gahetvā caṅkamaṃ oruyha tatiye padavāre aggaphalaṃ arahattaṃ pāpuṇi。长老握住了修行法，走动着，最终在第三步中达到了最高果位的阿罗汉。Thero kira dosacarito ahosi。长老似乎是有过失的。
Adhimānavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā。关于“超越的事物”的说明已完成。
Savibhaṅgasikkhāpadavaṇṇanā。关于“带有分类的戒律”的说明。

198.Yasmā panātiādi ‘‘asantaṃ abhūtaṃ asaṃvijjamāna’’nti etesaṃ kāraṇavacanaṃ. Tattha yanti yaṃ uttarimanussadhammaṃ. Anabhijānanti attani atthibhāvaṃ ajānanto. Samudācaratīti ‘‘atthi mayhaṃ esa dhammo’’ti katheti jānāpeti vā. ‘‘Asantaṃ abhūta’’nti imassa kāraṇavacanaṃ santāne anuppannoti. Ñāṇena ca asacchikatoti idaṃ pana ‘‘asaṃvijjamāna’’nti etassa kāraṇavacanaṃ. Pakatimanussehi uttaritarānaṃ buddhādiuttamapurisānaṃ adhigamadhammo uttarimanussadhammoti āha ‘‘uttarimanussāna’’ntiādi. Tanti uttarimanussadhammaṃ. Atha padabhājane bahuvacananiddeso kasmā katoti āha ‘‘padabhājane panā’’tiādi. Kiñcāpi uttarimanussadhammo abyākatopi hoti, ārogyaṭṭhena pana bāhitikasutte viya ‘‘kusale dhamme’’ti vuttaṃ. Assāti uttarimanussadhammassa. Khaṇalayamuhutta-saddā aññattha bhinnatthāpi honti, idha pana khaṇapariyāyavaseneva ‘‘taṃ khaṇaṃ taṃ layaṃ taṃ muhutta’’nti pāḷiyaṃ vuttaṃ.

Adhigantabbato adhigamo, jhānādi, adhigamassa pucchā adhigamapucchā. Tenāha ‘‘jhānavimokkhādīsū’’tiādi. Upāyapucchāti adhigamupāyapucchā. Kintīti kena pakārena, kena vidhināti attho. Katamesaṃ tvaṃ dhammānaṃ lābhīti idaṃ pana pubbe ‘‘kiṃ te adhigata’’nti aniddhāritabhedā jhānādivisesā pucchitāti idāni tesaṃ niddhāretvā pucchanākāradassanaṃ.

Tasmāti yasmā yathāvuttehi chahākārehi adhigamabyākaraṇaṃ sodhetabbaṃ, tasmā. Ettāvatāvāti ettakena byākaraṇamatteneva na sakkātabbo. Byākaraṇañhi ekaccassa ayāthāvatopi hotīti. Imesu pana chasu ṭhānesu sodhanatthaṃ vattabboti yathā nāma jātarūpapatirūpakampi jātarūpaṃ viya khāyatīti jātarūpaṃ nighaṃsanatāpanacchedanehi sodhetabbaṃ, evameva imesu idāneva vuttesu chasu ṭhānesu pakkhipitvā sodhanatthaṃ vattabbo. Vimokkhādīsūti ādi-saddena samādhisamāpattiñāṇadassanamaggabhāvanāphalasacchikiriyādiṃ saṅgaṇhāti. Pākaṭo hotīti adhigatavisesassa satisammosābhāvato. Sesapucchāsupi pākaṭo hotīti pade eseva nayo.

Sabbesañhi attanā adhigatamaggena pahīnakilesā pākaṭā hontīti idaṃ yebhuyyavasena vuttaṃ. Kassaci hi attanā adhigatamaggavajjhakilesesu sandeho uppajjatiyeva mahānāmassa sakkassa viya. So hi sakadāgāmī samānopi ‘‘tassa mayhaṃ, bhante, evaṃ hoti ‘ko su nāma me dhammo ajjhattaṃ appahīno, yena me ekadā lobhadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhanti, dosadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhanti, mohadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhantī’’’ti (ma. ni. 

Yasmā panātiādi ‘‘asantaṃ abhūtaṃ asaṃvijjamāna’’nti etesaṃ kāraṇavacanaṃ。因为“非存在、未生、不可知”是这些的原因。Tattha yanti yaṃ uttarimanussadhammaṃ。关于“在此处”，是指超人道德。Anabhijānanti attani atthibhāvaṃ ajānanto。关于“不知”，是指对自身存在的状态不知。Samudācaratīti ‘‘atthi mayhaṃ esa dhammo’’ti katheti jānāpeti vā。关于“存在”，是指“这个法是我所拥有的”，或是这样说。‘‘Asantaṃ abhūta’’nti imassa kāraṇavacanaṃ santāne anuppannoti。关于“非存在、未生”，是指在传承中未生的状态。Ñāṇena ca asacchikatoti idaṃ pana ‘‘asaṃvijjamāna’’nti etassa kāraṇavacanaṃ。关于“因智慧而不被知”，是指“不可知”的原因。Pakatimanussehi uttaritarānaṃ buddhādiuttamapurisānaṃ adhigamadhammo uttarimanussadhammoti āha ‘‘uttarimanussāna’’ntiādi。关于“由普通人所获得的超人道德”，是指如佛陀等的卓越者所获得的超人道德，因而说“超人道德”。Tanti uttarimanussadhammaṃ。是指超人道德。Atha padabhājane bahuvacananiddeso kasmā katoti āha ‘‘padabhājane panā’’tiādi。关于“在词的分配中，为什么是复数”，因而说“在词的分配中”。Kiñcāpi uttarimanussadhammo abyākatopi hoti，ārogyaṭṭhena pana bāhitikasutte viya ‘‘kusale dhamme’’ti vuttaṃ。虽然超人道德是未被明确说明的，但从健康的角度来看，就如同在《外道经》中所说的“善法”。Assāti uttarimanussadhammassa。是指超人道德。Khaṇalayamuhutta-saddā aññattha bhinnatthāpi honti，idha pana khaṇapariyāyavaseneva ‘‘taṃ khaṇaṃ taṃ layaṃ taṃ muhutta’’nti pāḷiyaṃ vuttaṃ。关于“瞬间、时刻”，在其他地方有不同的解释，而在这里是指“那一瞬间、那一时刻”。
Adhigantabbato adhigamo，jhānādi，adhigamassa pucchā adhigamapucchā。关于“应当获得的获得，禅定等的获得”，是指对获得的询问。Tenāha ‘‘jhānavimokkhādīsū’’tiādi。因而说“在禅定、解脱等中”。Upāyapucchāti adhigamupāyapucchā。关于“方法的询问”，是指对获得的方法的询问。Kintīti kena pakārena，kena vidhināti attho。关于“什么”，是指以何种方式、何种法则。Katamesaṃ tvaṃ dhammānaṃ lābhīti idaṃ pana pubbe ‘‘kiṃ te adhigata’’nti aniddhāritabhedā jhānādivisesā pucchitāti idāni tesaṃ niddhāretvā pucchanākāradassanaṃ。关于“你从哪些法中获得”，这是之前所问的“你获得了什么”，现在则是明确说明询问的方式。
Tasmāti yasmā yathāvuttehi chahākārehi adhigamabyākaraṇaṃ sodhetabbaṃ，tasmā。因而说“因此，因前述的六种方式，获得的说明应当被清晰地阐述”。Ettāvatāvāti ettakena byākaraṇamatteneva na sakkātabbo。关于“仅此而言”，仅凭这一说明是无法做到的。Byākaraṇañhi ekaccassa ayāthāvatopi hotīti。关于“说明”，对于某些人来说，即使是错误的也是如此。Imesu pana chasu ṭhānesu sodhanatthaṃ vattabboti yathā nāma jātarūpapatirūpakampi jātarūpaṃ viya khāyatīti jātarūpaṃ nighaṃsanatāpanacchedanehi sodhetabbaṃ，evameva imesu idāneva vuttesu chasu ṭhānesu pakkhipitvā sodhanatthaṃ vattabbo。关于这六个地方，为了清晰地说明，应当如同金属的性质一样，通过切割、剖析等方式来阐明，因此在此处应当以此方式进行说明。Vimokkhādīsūti ādi-saddena samādhisamāpattiñāṇadassanamaggabhāvanāphalasacchikiriyādiṃ saṅgaṇhāti。关于“在解脱等中”，是指通过禅定、成就、智慧、见道、修行的果位等的集合。Pākaṭo hotīti adhigatavisesassa satisammosābhāvato。是指“显而易见”的，因获得的特别性质而显而易见。Sesapucchāsupi pākaṭo hotīti pade eseva nayo。其他的询问也是如此。
Sabbesañhi attanā adhigatamaggena pahīnakilesā pākaṭā hontīti idaṃ yebhuyyavasena vuttaṃ。关于“所有人”，因自身所获得的道路而放弃的烦恼是显而易见的，这在这里是普遍的说法。Kassaci hi attanā adhigatamaggavajjhakilesesu sandeho uppajjatiyeva mahānāmassa sakkassa viya。因为对于某些人来说，因自身所获得的道路的过失而生疑，就如同伟大的名声一样。So hi sakadāgāmī samānopi ‘‘tassa mayhaṃ，bhante，evaṃ hoti ‘ko su nāma me dhammo ajjhattaṃ appahīno，yena me ekadā lobhadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhanti，dosadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhanti，mohadhammāpi cittaṃ pariyādāya tiṭṭhantī’’ti (ma. ni.

1.175) bhagavantaṃ pucchi. Ayaṃ kira rājā sakadāgāmimaggena lobhadosamohā niravasesā pahīyantīti saññī ahosi. Kiṃ ariyasāvakassa evaṃ sandeho uppajjatīti? Āma uppajjati. Kasmā? Paṇṇattiyaṃ akovidattā. ‘‘Ayaṃ kileso asukamaggavajjho’’ti imissā paṇṇattiyā akovidassa hi ariyasāvakassa evaṃ hoti. Kiṃ tassa paccavekkhaṇā natthīti? Atthi, sā pana na sabbesaṃ paripuṇṇā hoti. Eko hi pahīnakilesameva paccavekkhati, eko avasiṭṭhakilesameva, eko maggameva, eko phalameva, eko nibbānameva. Imāsu pana pañcasu paccavekkhaṇāsu ekaṃ vā dve vā no laddhuṃ na vaṭṭati. Iti yassa paccavekkhaṇā na paripuṇṇā, tassa maggavajjhakilesapaṇṇattiyaṃ akovidattā evaṃ hoti. Uggahaparipucchākusalāti sajjhāyamaggasaṃvaṇṇanāsu nipuṇā.

Yāya paṭipadāya yassa ariyamaggo āgacchati, sā pubbabhāgapaṭipatti āgamanapaṭipadā. Sodhetabbāti suddhā udāhu na suddhāti vicāraṇavasena sodhetabbā. Na sujjhatīti tattha tattha pamādapaṭipattisabbhāvato. Apanetabboti attano paṭiññāya apanetabbo. ‘‘Sujjhatī’’ti vatvā sujjhanākāraṃ dassetuṃ ‘‘dīgharatta’’ntiādi vuttaṃ. Paññāyatīti etthāpi ‘‘yadī’’ti padaṃ ānetvā yadi so bhikkhu tāya paṭipadāya paññāyatīti sambandho . Catūsu paccayesu alaggattā ‘‘ākāse pāṇisamena cetasā’’ti vuttaṃ. Vuttasadisanti tassa bhikkhuno byākaraṇaṃ imasmiṃ sutte vuttena sadisaṃ, samanti attho.

Khīṇāsavapaṭipattisadisā paṭipadā hotīti dīgharattaṃ suvikkhambhitakilesattā. Khīṇāsavassa nāma…pe… na hotīti pahīnavipallāsattā jīvitanikantiyā ca abhāvato na hoti. Puthujjanassa pana appahīnavipallāsattā jīvitanikantisabbhāvato ca appamattakenapi hoti.

Tatrimāni vatthūni – dīghabhāṇakaabhayatthero kira ekaṃ piṇḍapātikaṃ pariggahetuṃ asakkonto daharassa saññaṃ adāsi. So taṃ nahāyamānaṃ kalyāṇīnadīmukhadvāre nimujjitvā pāde aggahesi. Piṇḍapātiko ‘‘kumbhīlo’’ti saññāya mahāsaddaṃ akāsi, tadā naṃ ‘‘puthujjano’’ti jāniṃsu. Candamukhatissarājakāle pana mahāvihāre saṅghatthero khīṇāsavo dubbalacakkhuko vihāreyeva acchati. Taṃ rājā ‘‘theraṃ pariggaṇhissāmī’’ti bhikkhūsu bhikkhācāraṃ gatesu appasaddo upasaṅkamitvā sappo viya pāde aggahesi. Thero silāthambho viya niccalo hutvā ‘‘ko etthā’’ti āha. Ahaṃ, bhante, tissoti. Sugandhaṃ vāyasi no tissāti. Evaṃ khīṇāsavassa bhayaṃ nāma natthi. Ekacco pana puthujjanopi atisūro hoti nibbhayo, so rajanīyena ārammaṇena pariggaṇhitabbo. Vasabharājāpi hi ekaṃ theraṃ pariggaṇhamāno ghare nisīdāpetvā tassa santike badarasāḷavaṃ maddamāno nisīdi. Mahātherassa kheḷo calito, therassa puthujjanabhāvo āvibhūto. Khīṇāsavassa hi rasataṇhā nāma suppahīnā, dibbesupi rasesu nikanti nāma na hoti. Tasmā imehi upāyehi pariggahetvā sacassa bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā rasataṇhā vā uppajjati, ‘‘na tvaṃ arahā’’ti apanetabbo.


1.175) bhagavantaṃ pucchi。于是询问了尊者。这位国王因着“通过回归一次归的道路，贪欲、恚恨、愚痴全部被彻底放下”的想法而感到怀疑。Kiṃ ariyasāvakassa evaṃ sandeho uppajjatīti？高尚的弟子难道会有这样的怀疑吗？Āma uppajjati。是的，确实会有。Kasmā？为什么？Paṇṇattiyaṃ akovidattā。因为在教义中缺乏智慧。“这个烦恼是某个道路的过失”，这在教义的定义中，对于没有智慧的高尚弟子来说是如此。Kiṃ tassa paccavekkhaṇā natthīti？那么，是否没有反省的对象呢？Atthi，sā pana na sabbesaṃ paripuṇṇā hoti。确实有，但并非所有人都能完整。Eko hi pahīnakilesameva paccavekkhati，eko avasiṭṭhakilesameva，eko maggameva，eko phalameva，eko nibbānameva。因为一个人只反省所放下的烦恼，一个人只反省剩余的烦恼，一个人只反省道路，一个人只反省果位，一个人只反省涅槃。Imāsu pana pañcasu paccavekkhaṇāsu ekaṃ vā dve vā no laddhuṃ na vaṭṭati。于是，在这五种反省中，不可能只得到一个或两个。Iti yassa paccavekkhaṇā na paripuṇṇā，tassa maggavajjhakilesapaṇṇattiyaṃ akovidattā evaṃ hoti。因而，对于反省不完整的人来说，教义的定义便是缺乏智慧的。Uggahaparipucchākusalāti sajjhāyamaggasaṃvaṇṇanāsu nipuṇā。关于“有能力的提问”，是指在修行道路的阐述中非常精妙。
Yāya paṭipadāya yassa ariyamaggo āgacchati，sā pubbabhāgapaṭipatti āgamanapaṭipadā。通过哪条道路获得高尚的道路，便是前行的修行道路。Sodhetabbāti suddhā udāhu na suddhāti vicāraṇavasena sodhetabbā。应当被阐明的是，是否是纯净的，或者不纯净的，应通过思考来澄清。Na sujjhatīti tattha tattha pamādapaṭipattisabbhāvato。关于“不会消失”，是因为在各个地方的懈怠修行的性质。Apanetabboti attano paṭiññāya apanetabbo。关于“应当放下”，是指根据自己的承诺应当放下。“Sujjhatī”ti vatvā sujjhanākāraṃ dassetuṃ ‘‘dīgharatta’’ntiādi vuttaṃ。因而说“会消失”，是为了展示消失的状态，故而说“长久”。Paññāyatīti etthāpi ‘‘yadī’’ti padaṃ ānetvā yadi so bhikkhu tāya paṭipadāya paññāyatīti sambandho。关于“智慧”，在这里也提到“如果”，即如果这位僧侣通过那条道路获得智慧。Catūsu paccayesu alaggattā ‘‘ākāse pāṇisamena cetasā’’ti vuttaṃ。由于四个条件的无执着，因而说“在空中，心如手般自在”。
Vuttasadisanti tassa bhikkhuno byākaraṇaṃ imasmiṃ sutte vuttena sadisaṃ，samanti attho。关于“如同所说”，这位僧侣的阐述与此经中所说的相同，意图一致。
Khīṇāsavapaṭipattisadisā paṭipadā hotīti dīgharattaṃ suvikkhambhitakilesattā。关于“如同已灭尽者的修行”，是指因长久的烦恼已被很好地克服。Khīṇāsavassa nāma…pe… na hotīti pahīnavipallāsattā jīvitanikantiyā ca abhāvato na hoti。关于“已灭尽者”，因放下了颠倒的执着，以及生存的执着的缺乏而不再存在。Puthujjanassa pana appahīnavipallāsattā jīvitanikantisabbhāvato ca appamattakenapi hoti。对于普通人而言，因未完全放下颠倒的执着，生存的执着的性质，即使是微小的也会存在。
Tatrimāni vatthūni – dīghabhāṇakaabhayatthero kira ekaṃ piṇḍapātikaṃ pariggahetuṃ asakkonto daharassa saññaṃ adāsi。关于这里的事情，长者大话者曾对一个乞食者无法掌握而给予了年轻人的印象。So taṃ nahāyamānaṃ kalyāṇīnadīmukhadvāre nimujjitvā pāde aggahesi。于是他在洗澡时，将他引导至善良的河流入口，抓住了他的脚。Piṇḍapātiko ‘‘kumbhīlo’’ti saññāya mahāsaddaṃ akāsi，tadā naṃ ‘‘puthujjano’’ti jāniṃsu。乞食者因被称为“贪婪者”而发出巨大的声音，那时大家都认出他是“普通人”。Candamukhatissarājakāle pana mahāvihāre saṅghatthero khīṇāsavo dubbalacakkhuko vihāreyeva acchati。关于月亮的面貌，在大寺院中，僧团的长老已灭尽者因目光微弱而在寺院中存在。Taṃ rājā ‘‘theraṃ pariggaṇhissāmī’’ti bhikkhūsu bhikkhācāraṃ gatesu appasaddo upasaṅkamitvā sappo viya pāde aggahesi。国王想着“我要抓住这位长老”，在僧侣们外出乞食时，悄悄地走近，像蛇一样抓住了他的脚。Thero silāthambho viya niccalo hutvā ‘‘ko etthā’’ti āha。长老如同石柱般稳固地问：“谁在这里？”Ahaṃ，bhante，tissoti。是我，尊者，叫做提斯。Sugandhaṃ vāyasi no tissāti。你是香风，还是提斯？Evaṃ khīṇāsavassa bhayaṃ nāma natthi。由此可见，已灭尽者并没有恐惧。Ekacco pana puthujjanopi atisūro hoti nibbhayo，so rajanīyena ārammaṇena pariggaṇhitabbo。某些普通人却是非常勇敢的，无畏的，因此应当以夜晚的景象来观察他。Vasabharājāpi hi ekaṃ theraṃ pariggaṇhamāno ghare nisīdāpetvā tassa santike badarasāḷavaṃ maddamāno nisīdi。因为国王在观察一位长老时，便让他坐在家中，并在他身边享用美味的食物。Mahātherassa kheḷo calito，therassa puthujjanabhāvo āvibhūto。关于伟大的长老的游戏，显现了长老的普通人身份。Khīṇāsavassa hi rasataṇhā nāma suppahīnā，dibbesupi rasesu nikanti nāma na hoti。因为已灭尽者的味觉贪欲是完全放下的，在天界的味道中也不会存在执着。Tasmā imehi upāyehi pariggahetvā sacassa bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā rasataṇhā vā uppajjati，‘‘na tvaṃ arahā’’ti apanetabbo。因此，通过这些方法来观察，若有恐惧或惊讶，或味觉的贪欲产生，则应当放下“你不是阿罗汉”。


Asantaguṇasambhāvanalakkhaṇā pāpicchāti āha – ‘‘yā sā idhekacco…pe… ādinā nayenā’’ti. Ādi-saddena ‘‘assaddho samāno ‘saddhoti maṃ jano jānātū’ti icchati, appassutova samāno ‘bahussutoti maṃ jano jānātū’ti icchati, saṅgaṇikārāmova samāno ‘pavivittoti maṃ jano jānātū’ti icchati, kusītova samāno ‘āraddhavīriyoti maṃ jano jānātū’ti icchati, muṭṭhassatīva samāno ‘upaṭṭhitassatīti maṃ jano jānātū’ti icchati, asamāhitova samāno ‘samāhitoti maṃ jano jānātū’ti icchati, duppaññova samāno ‘paññavāti maṃ jano jānātū’ti icchati, akhīṇāsavova samāno ‘khīṇāsavoti maṃ jano jānātū’ti icchati, yā evarūpā icchā icchāgatā pāpicchatā rāgo sārāgo cittassa sārāgo, ayaṃ vuccati pāpicchatā’’ti (vibha. 851) evaṃ vuttaṃ pāḷipadesaṃ saṅgaṇhāti. Pāpikāyāti lāmikāya icchāya. Apakatoti pāpikāya icchāya sammāājīvato apeto katoti icchāya apakato. Tathābhūto ca micchājīvena abhibhūto parājito nāma hotīti āha ‘‘abhibhūto parājito’’ti.

Sāmaññaṃ dupparāmaṭṭhaṃ nirayāyupakaḍḍhatīti yathā kuso yena duggahito, tassa hatthaṃ anukantati phāleti, evameva samaṇadhammasaṅkhātaṃ sāmaññampi khaṇḍasīlāditāya dupparāmaṭṭhaṃ nirayāya upakaḍḍhati, niraye nibbattāpetīti attho. Sithiloti olīyitvā karaṇena sithilaggāhena kato. Paribbājoti khaṇḍādibhāvappatto samaṇadhammo. Bhiyyo ākirate rajanti abbhantare vijjamānaṃ rāgarajādiṃ evarūpo samaṇadhammo apanetuṃ na sakkoti, atha kho tassa upari aparampi rāgarajādiṃ ākiratīti attho. Bhikkhubhāvoti pārājikaṃ āpajjitvā ‘‘samaṇo aha’’nti paṭijānanato vohāramattasiddho bhikkhubhāvo. Ajānamevāti pāṭhe evāti avadhāraṇatthe nipāto. Ajānamevanti pāṭhe pana evaṃ jānāmi evaṃ passāmīti avacanti yojetabbaṃ.

Padabhājanīyavaṇṇanā



Asantaguṇasambhāvanalakkhaṇā pāpicchāti āha – ‘‘yā sā idhekacco…pe… ādinā nayenā’’ti。关于非存在的特征，恶劣的欲望是如此说的：“那是某种人……以这样的方式。”Ādi-saddena ‘‘assaddho samāno ‘saddhoti maṃ jano jānātū’ti icchati，appassutova samāno ‘bahussutoti maṃ jano jānātū’ti icchati，saṅgaṇikārāmova samāno ‘pavivittoti maṃ jano jānātū’ti icchati，kusītova samāno ‘āraddhavīriyoti maṃ jano jānātū’ti icchati，muṭṭhassatīva samāno ‘upaṭṭhitassatīti maṃ jano jānātū’ti icchati，asamāhitova samāno ‘samāhitoti maṃ jano jānātū’ti icchati，duppaññova samāno ‘paññavāti maṃ jano jānātū’ti icchati，akhīṇāsavova samāno ‘khīṇāsavoti maṃ jano jānātū’ti icchati，yā evarūpā icchā icchāgatā pāpicchatā rāgo sārāgo cittassa sārāgo，ayaṃ vuccati pāpicchatā’’ti (vibha. 851) evaṃ vuttaṃ pāḷipadesaṃ saṅgaṇhāti。关于“因此”，有这样的说法：“不信者的状态是‘愿人们知道我有信仰’；少闻者的状态是‘愿人们知道我博学’；喜欢聚会者的状态是‘愿人们知道我孤独’；懒惰者的状态是‘愿人们知道我努力’；迷失者的状态是‘愿人们知道我专注’；不专注者的状态是‘愿人们知道我专注’；无智者的状态是‘愿人们知道我有智慧’；未灭尽者的状态是‘愿人们知道我已灭尽’。这样的欲望被称为恶劣的欲望。”Pāpikāyāti lāmikāya icchāya。关于“恶劣的”，是指世俗的欲望。Apakatoti pāpikāya icchāya sammāājīvato apeto katoti icchāya apakato。关于“未能放下”，是指因错误的生计而未能放下的欲望。Tathābhūto ca micchājīvena abhibhūto parājito nāma hotīti āha ‘‘abhibhūto parājito’’ti。关于“被征服与被击败”，是指被错误的生计所征服与击败。
Sāmaññaṃ dupparāmaṭṭhaṃ nirayāyupakaḍḍhatīti yathā kuso yena duggahito，tassa hatthaṃ anukantati phāleti，evameva samaṇadhammasaṅkhātaṃ sāmaññampi khaṇḍasīlāditāya dupparāmaṭṭhaṃ nirayāya upakaḍḍhati，niraye nibbattāpetīti attho。关于“共性”，是指因难以掌握的状态而被引入地狱。就如同被捉住的恶者，他的手被牵引着并发出声音；同样，名为“修行法”的共性因其缺乏而被引入地狱，意指使其进入地狱。Sithiloti olīyitvā karaṇena sithilaggāhena kato。关于“松弛”，是指因松懈而被松弛抓住。Paribbājoti khaṇḍādibhāvappatto samaṇadhammo。关于“出家者”，是指拥有片段特征的修行法。Bhiyyo ākirate rajanti abbhantare vijjamānaṃ rāgarajādiṃ evarūpo samaṇadhammo apanetuṃ na sakkoti，atha kho tassa upari aparampi rāgarajādiṃ ākiratīti attho。关于“更多的”，是指在内心中存在的贪欲等，无法将这样的修行法驱除，然而在其之上还有其他的贪欲等存在。
Bhikkhubhāvoti pārājikaṃ āpajjitvā ‘‘samaṇo aha’’nti paṭijānanato vohāramattasiddho bhikkhubhāvo。关于“僧侣身份”，是指因犯下出家者的过失而自认“我是出家人”，因此得以名义上成为僧侣。Ajānamevāti pāṭhe evāti avadhāraṇatthe nipāto。关于“无知”，在这里是指“如此”，用于强调。Ajānamevanti pāṭhe pana evaṃ jānāmi evaṃ passāmīti avacanti yojetabbaṃ。关于“无知”，在文本中是指“我如此知晓，我如此看到”，应当与之相联系。
Padabhājanīyavaṇṇanā。关于词的分配的说明。

199.Asubhajjhānādīnīti ādi-saddena kāyagatāsatijjhānañca kasiṇajjhānañca saṅgaṇhāti. Tena ‘‘kāyagatāsatijjhānaṃ pathavīkasiṇajjhānaṃ samāpajji’’ntiādiṃ vadantopi pārājikova hotīti veditabbaṃ. Vimokkhoti ettha vi-saddo visesattho vividhattho vāti dassento āha ‘‘suṭṭhu mutto’’tiādi. Vimokkhoti cattāro ariyamaggā. Tassa saguṇato suññatādināmalābhaṃ dassento āha ‘‘so panāya’’ ntiādi. Maggo hi nāma pañcahi kāraṇehi nāmaṃ labhati sarasena vā paccanīkena vā saguṇena vā ārammaṇena vā āgamanena vā. Sace hi saṅkhārupekkhā aniccato saṅkhāre sammasitvā vuṭṭhāti, animittavimokkhena vimuccati, sace dukkhato sammasitvā vuṭṭhāti, appaṇihitavimokkhena vimuccati, sace anattato sammasitvā vuṭṭhāti, suññatavimokkhena vimuccati, idaṃ sarasato nāmaṃ nāma. Yasmā panesa aniccānupassanāya saṅkhārānaṃ ghanavinibbhogaṃ katvā niccanimittadhuvanimittasassatanimittāni pajahanto āgato, tasmā animitto. Dukkhānupassanāya pana sukhasaññaṃ pahāya paṇidhiṃ patthanaṃ sukkhāpetvā āgatattā appaṇihito. Anattānupassanāya attasattapuggalasaññaṃ pahāya saṅkhārānaṃ suññato diṭṭhattā suññatoti idaṃ paccanīkato nāmaṃ nāma.

Rāgādīhi panesa suññatattā suññato. Rūpanimittādīnaṃ rāganimittādīnaṃyeva vā abhāvena animitto. Rāgādipaṇidhiādīnaṃ abhāvato appaṇihitoti idamassa saguṇato nāmaṃ. Svāyaṃ suññataṃ animittaṃ appaṇihitañca nibbānaṃ ārammaṇaṃ karotīti suññato animitto appaṇihitoti vuccati, idamassa ārammaṇato nāmaṃ. Āgamanaṃ pana duvidhaṃ vipassanāgamanaṃ maggāgamanañca. Tattha magge vipassanāgamanaṃ labbhati, phale maggāgamanaṃ. Anattānupassanā hi suññatā nāma, suññatavipassanāya maggo suññato. Aniccānupassanā animittā nāma, animittavipassanāya maggo animitto. Idaṃ pana nāmaṃ na abhidhammapariyāyena labbhati. Tathā hi taṃ saṅkhāranimittassa avijahanato na nippariyāyena animittaṃ, suttantapariyāyena pana labbhati. Tatra hi gotrabhuñāṇaṃ animittaṃ nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā animittanāmakaṃ hutvā sayaṃ āgamaniyaṭṭhāne ṭhatvā maggassa nāmaṃ detīti vadanti, tena maggo animittoti vutto. Maggāgamanena pana phalaṃ animittanti yujjatiyeva. Dukkhānupassanā saṅkhāresu paṇidhiṃ sukkhāpetvā āgatattā appaṇihitā nāma, appaṇihitavipassanāya maggo appaṇihito, appaṇihitamaggassa phalaṃ appaṇihitaṃ. Evaṃ vipassanā attano nāmaṃ maggassa deti, maggo phalassāti idaṃ āgamanato nāmaṃ. Suññattāti vivittattā. Na hi magge rāgādayo santi, uparūpari uppajjanakarāgādīnaṃ kāraṇattā rāgādayo nimittanti āha ‘‘rāgadosamohanimittehī’’ti. Saviggahānaṃ viya upaṭṭhānampettha nimittanti vadanti. Rāgādayova pavattiṭṭhānaṭṭhena paṇidhīti āha ‘‘rāgadosamohapaṇidhīna’’nti.

Vatthuvijjādiṃ sandhāya avacanato ‘‘vijjānaṃ lābhīmhī’’ti vuttepi hoti. Ekekakoṭṭhāsavasenāti satipaṭṭhānacatukkādiekekakoṭṭhāsavasena. Kiñcāpi mahāaṭṭhakathāyampi ekekakoṭṭhāsavaseneva dassitaṃ, tattha pana ‘‘lokuttarānaṃ satipaṭṭhānāna’’ntiādinā paccekaṃ lokuttara-saddaṃ yojetvā ekekakoṭṭhāsavaseneva vuttaṃ, idha lokuttara-saddena vināti ayamettha viseso. Tatthāti tesu koṭṭhāsesu.


Asubhajjhānādīnīti ādi-saddena kāyagatāsatijjhānañca kasiṇajjhānañca saṅgaṇhāti。关于“非美的禅定”等，包含了身体专注的禅定和地界禅定。因此，虽然说“身体专注的禅定、地界禅定已被掌握”，但应当理解为是出家戒。Vimokkhoti ettha vi-saddo visesattho vividhattho vāti dassento āha ‘‘suṭṭhu mutto’’tiādi。关于“解脱”，在这里，vi表示特别的意义，表明多种含义，因此说“彻底解脱”。Vimokkhoti cattāro ariyamaggā。解脱是指四种高尚的道路。Tassa saguṇato suññatādināmalābhaṃ dassento āha ‘‘so panāya’’ ntiādi。为了显示其具备的特质和空无等的获得，因而说“他确实是这样”。Maggo hi nāma pañcahi kāraṇehi nāmaṃ labhati sarasena vā paccanīkena vā saguṇena vā ārammaṇena vā āgamanena vā。道路确实是因五种原因而获得名号的，无论是因流畅或因对立、因特质、因对象或因来临。Sace hi saṅkhārupekkhā aniccato saṅkhāre sammasitvā vuṭṭhāti，animittavimokkhena vimuccati，sace dukkhato sammasitvā vuṭṭhāti，appaṇihitavimokkhena vimuccati，sace anattato sammasitvā vuṭṭhāti，suññatavimokkhena vimuccati，idaṃ sarasato nāmaṃ nāma。若是以对现象的观察而觉知无常，便会从现象中觉醒而解脱；若是对苦的观察而觉知，便会因无执着而解脱；若是对无我的观察而觉知，便会因空无而解脱；这就是流畅的名号。
Yasmā panesa aniccānupassanāya saṅkhārānaṃ ghanavinibbhogaṃ katvā niccanimittadhuvanimittasassatanimittāni pajahanto āgato，tasmā animitto。因为他通过观察无常，放下了现象的固执，因而来到这里，因此是无象的。Dukkhānupassanāya pana sukhasaññaṃ pahāya paṇidhiṃ patthanaṃ sukkhāpetvā āgatattā appaṇihito。关于观察苦，因放下对快乐的执念，渴望与追求已经被消除而来到这里，因此是无执着的。Anattānupassanāya attasattapuggalasaññaṃ pahāya saṅkhārānaṃ suññato diṭṭhattā suññatoti idaṃ paccanīkato nāmaṃ nāma。关于观察无我，因放下对自我存在的执念，因看到现象的空无而称之为空无，这就是对立的名号。
Rāgādīhi panesa suññatattā suññato。因贪欲等的缘故，他是空无的。Rūpanimittādīnaṃ rāganimittādīnaṃyeva vā abhāvena animitto。因缺乏对色相等的贪欲的缘故而是无象的。Rāgādipaṇidhiādīnaṃ abhāvato appaṇihitoti idamassa saguṇato nāmaṃ。因缺乏对贪欲的执着等，因而是无执着的，这就是他的特质。Svāyaṃ suññataṃ animittaṃ appaṇihitañca nibbānaṃ ārammaṇaṃ karotīti suññato animitto appaṇihitoti vuccati，idamassa ārammaṇato nāmaṃ。因而，空无是无象的，且无执着的，因而称之为涅槃的对象，这就是他的对象名号。
Āgamanaṃ pana duvidhaṃ vipassanāgamanaṃ maggāgamanañca。关于来临，分为两种：一种是观察的来临，另一种是道路的来临。Tattha magge vipassanāgamanaṃ labbhati，phale maggāgamanaṃ。于此，观察的来临在道路中获得，而果位的来临则在果位中获得。Anattānupassanā hi suññatā nāma，suññatavipassanāya maggo suññato。观察无我的道路是空无的，因观察的道路是空无的。Aniccānupassanā animittā nāma，animittavipassanāya maggo animitto。观察无常的道路是无象的，因观察的道路是无象的。Idaṃ pana nāmaṃ na abhidhammapariyāyena labbhati。此名号并非依照《阿毗达摩》而获得。Tathā hi taṃ saṅkhāranimittassa avijahanato na nippariyāyena animittaṃ，suttantapariyāyena pana labbhati。确实，因为不抛弃现象的象，而是依照经典的名号获得。Tatra hi gotrabhuñāṇaṃ animittaṃ nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā animittanāmakaṃ hutvā sayaṃ āgamaniyaṭṭhāne ṭhatvā maggassa nāmaṃ detīti vadanti，tena maggo animittoti vutto。于此，因将无象的涅槃作为根本智的对象，成为无象的名号，站在来临的地方，因而称之为道路的名号，因此称道路为无象。Maggāgamanena pana phalaṃ animittanti yujjatiyeva。因道路的来临，果位是无象的，确实是如此。Dukkhānupassanā saṅkhāresu paṇidhiṃ sukkhāpetvā āgatattā appaṇihitā nāma，appaṇihitavipassanāya maggo appaṇihito，appaṇihitamaggassa phalaṃ appaṇihitaṃ。关于观察苦，因放下对现象的执着而来到这里，因此称之为无执着；无执着的观察的道路是无执着的，而无执着的道路的果位也是无执着的。Evaṃ vipassanā attano nāmaṃ maggassa deti，maggo phalassāti idaṃ āgamanato nāmaṃ。如此，观察给道路赋予了名号，因而称之为道路的果位。Suññattāti vivittattā。空无是因孤独而得名。Na hi magge rāgādayo santi，uparūpari uppajjanakarāgādīnaṃ kāraṇattā rāgādayo nimittanti āha ‘‘rāgadosamohanimittehī’’ti。因为在道路上并不存在贪欲等，因其原因而产生的贪欲等被称为“因贪欲、恚恨、愚痴的象”。Saviggahānaṃ viya upaṭṭhānampettha nimittanti vadanti。被称为“因有执着的状态而生起的象”。Rāgādayova pavattiṭṭh


Nanu ca ‘‘kilesappahānamevā’’ti kasmā vuttaṃ. Na hi kilesānaṃ pahānamattaṃ uttarimanussadhammo hotīti yo vadeyya, taṃ sandhāya kilesappahānassa maggakiccattā kiccavasena maggo dīpitoti dassetuṃ ‘‘taṃ panā’’tiādi vuttaṃ. Kāmarāgaṃ sandhāya ‘‘tatiyamaggena hi rāgadosānaṃ pahāna’’nti vuttaṃ, na pana rūparāgaarūparāge sandhāya. Na hi te tena pahīyanti catutthamaggena pahātabbattā.

Rāgācittaṃ vinīvaraṇatāti rāgā cittassa vinīvaraṇatāti vuttaṃ hoti. Rāgā vimuttassa cittassa tasseva rāganīvaraṇassa abhāvena vigatanīvaraṇattā vinīvaraṇatāti attho veditabbo. Esa nayo sesesupi.

Yā ca pañca vijjāti yojetabbaṃ. Nibbaṭṭitalokuttarattāti visuṃyeva lokato apagatalokuttarattā. Yathā vinā lokuttara-saddena ‘‘satipaṭṭhānādīnaṃ lābhīmhī’’ti vuttepi pārājikaṃ hoti, evamidhāpi ‘‘atthapaṭisambhidāya lābhīmhīti vuttepi hotiyevā’’ti vattuṃ yujjati. Kiñcāpi yujjati, atha kho mahāaṭṭhakathāyaṃ vibhāgena vuttattā na sakkā evamidaṃ vattunti dassetuṃ ‘‘mahāaṭṭhakathāyaṃ pana…pe… na sakkā aññaṃ pamāṇaṃ kātu’’nti vuttaṃ. Tampi tattheva paṭikkhittanti sambandho.

Suddhikavārakathāvaṇṇanā

200.Ullapanākāranti samāpajjintiādiullapanākāraṃ. Āpattibhedanti ‘‘na paṭivijānantassa āpatti thullaccayassā’’tiādiāpattibhedaṃ. Puna ānetvā paṭhamajjhānādīhi na yojitanti ettha ‘‘paṭhamajjhānenā’’ti pāṭhoti gaṇṭhipade vuttaṃ, tadeva yuttaṃ.

Kattusādhanopi bhaṇita-saddo hotīti āha ‘‘atha vā’’tiādi. Yena cittena musā bhaṇati, teneva cittena na sakkā ‘‘musā bhaṇāmī’’ti jānituṃ, antarantarā pana aññena cittena ‘‘musā bhaṇāmī’’ti jānātīti vuttaṃ ‘‘bhaṇantassa hoti musā bhaṇāmī’’ti. Ayamettha attho dassitoti tīhi aṅgehi samannāgato musāvādoti ayamettha attho dassito. Na sakkā na bhavitunti pubbabhāgato paṭṭhāya ābhogaṃ katvā bhaṇitattā na sakkā na bhavituṃ. Āpattiyā na kāretabboti pubbabhāgakkhaṇe ‘‘musā bhaṇissāmī’’ti ābhogaṃ vinā sahasā bhaṇantassa vacanakkhaṇe ‘‘musā eta’’nti upaṭṭhitepi nivattetumasakkuṇeyyatāya avisayabhāvato āpattiyā na kāretabbo. Davāti sahasā. Ravāti aññaṃ vattukāmassa khalitvā aññabhaṇanaṃ.

Taṃ jānātīti taṃñāṇaṃ, tassa bhāvo taṃñāṇatā, ñāṇassa atthasaṃvedananti attho. Ñāṇasamodhānanti ñāṇassa bahubhāvo, ekacittuppāde anekañāṇatāti attho. Na hi sakkā…pe… jānitunti ārammaṇakaraṇassa abhāvato vuttaṃ. Asammohāvabodho ca īdisassa ñāṇassa natthi, ‘‘bhaṇissāmī’’ti pavattacittaṃ ‘‘bhaṇāmī’’ti pavattacittassa paccayo hutvā nirujjhati, tañca ‘‘bhaṇita’’nti pavattacittassa paccayo hutvāti āha – ‘‘purimaṃ purimaṃ pana…pe… nirujjhatī’’ti. Tasmiṃ pubbabhāge sati ‘‘sesadvayaṃ na hessatī’’ti etaṃ natthi, avassaṃ hotiyevāti vuttaṃ hoti, bhaṇissāmīti pubbabhāge sati ‘‘bhaṇāmi bhaṇita’’nti etaṃ dvayaṃ na na hoti, hotiyevāti adhippāyo. Ekaṃ viya pakāsatīti anekakkhaṇe uppannampi cittaṃ ekakkhaṇe uppannasadisaṃ hutvā pakāsati. Samāpajjintiādīnīti ādi-saddena samāpajjāmi, samāpannoti imāni dve saṅgaṇhāti. Tattha samāpajjiṃ, samāpannoti imesaṃ asatipi kālanānatte vacanavisesaṃ sandhāya visuṃ gahaṇaṃ.



Nanu ca ‘‘kilesappahānamevā’’ti kasmā vuttaṃ。难道不是说“仅仅放下烦恼”吗？Na hi kilesānaṃ pahānamattaṃ uttarimanussadhammo hotīti yo vadeyya，taṃ sandhāya kilesappahānassa maggakiccattā kiccavasena maggo dīpitoti dassetuṃ ‘‘taṃ panā’’tiādi vuttaṃ。因为如果有人说仅仅放下烦恼就能达到更高的人的法，那是错误的，因此为了表明放下烦恼的道路的功能而说“那确实是这样”。Kāmarāgaṃ sandhāya ‘‘tatiyamaggena hi rāgadosānaṃ pahāna’’nti vuttaṃ，na pana rūparāgaarūparāge sandhāya。关于感官欲望，确实说“通过第三条道路放下贪欲和恚恨”，而不是关于色欲和无色欲。Na hi te tena pahīyanti catutthamaggena pahātabbattā。因为它们不能通过第四条道路被放下。
Rāgācittaṃ vinīvaraṇatāti rāgā cittassa vinīvaraṇatāti vuttaṃ hoti。关于“贪欲的心被抑制”，是指贪欲抑制了心。Rāgā vimuttassa cittassa tasseva rāganīvaraṇassa abhāvena vigatanīvaraṇattā vinīvaraṇatāti attho veditabbo。贪欲是解脱的心，因没有贪欲的抑制，因此应理解为抑制的意思。Esa nayo sesesupi。这个道理同样适用于其他情况。
Yā ca pañca vijjāti yojetabbaṃ。关于五种知识，应该联系。Nibbaṭṭitalokuttarattāti visuṃyeva lokato apagatalokuttarattā。关于“脱离世俗的高尚”，是指完全脱离世俗的高尚。Yathā vinā lokuttara-saddena ‘‘satipaṭṭhānādīnaṃ lābhīmhī’’ti vuttepi pārājikaṃ hoti，evamidhāpi ‘‘atthapaṭisambhidāya lābhīmhīti vuttepi hotiyevā’’ti vattuṃ yujjati。就如同没有高尚的名号“正念的获得”而成为出家戒一样，在这里也可以说“关于意义的分解的获得”也同样如此。Kiñcāpi yujjati，atha kho mahāaṭṭhakathāyaṃ vibhāgena vuttattā na sakkā evamidaṃ vattunti dassetuṃ ‘‘mahāaṭṭhakathāyaṃ pana…pe… na sakkā aññaṃ pamāṇaṃ kātu’’nti vuttaṃ。虽然可以这样说，但由于在《大注释》中以不同的方式表述，因此无法这样说，因此说“在《大注释》中……无法以其他标准来衡量”。
Tampi tattheva paṭikkhittanti sambandho。关于这个，也与之前的内容相联系。
Suddhikavārakathāvaṇṇanā
200.Ullapanākāranti samāpajjintiādiullapanākāraṃ。关于“振奋的状态”，是指达到的状态。Āpattibhedanti ‘‘na paṭivijānantassa āpatti thullaccayassā’’tiādiāpattibhedaṃ。关于“犯戒的划分”，是指“对于未能觉知的人，犯戒是重罪”的划分。Puna ānetvā paṭhamajjhānādīhi na yojitanti ettha ‘‘paṭhamajjhānenā’’ti pāṭhoti gaṇṭhipade vuttaṃ，tadeva yuttaṃ。再次提到，不应与初禅等结合，在这里的“通过初禅”是指应当联系的。
Kattusādhanopi bhaṇita-saddo hotīti āha ‘‘atha vā’’tiādi。关于“因果的道理”，因此说“或者是……”。Yena cittena musā bhaṇati，teneva cittena na sakkā ‘‘musā bhaṇāmī’’ti jānituṃ，antarantarā pana aññena cittena ‘‘musā bhaṇāmī’’ti jānātīti vuttaṃ ‘‘bhaṇantassa hoti musā bhaṇāmī’’ti。因某个心说谎，因此无法用同一个心意识到“我在说谎”，但通过另一个心则可以意识到“我在说谎”，因此说“说谎的人会说谎”。Ayamettha attho dassitoti tīhi aṅgehi samannāgato musāvādoti ayamettha attho dassito。这个地方的意思是，通过这三个方面表明了说谎的意思。Na sakkā na bhavitunti pubbabhāgato paṭṭhāya ābhogaṃ katvā bhaṇitattā na sakkā na bhavituṃ。由于在之前的部分已经确立了，因此无法存在或成为。Āpattiyā na kāretabboti pubbabhāgakkhaṇe ‘‘musā bhaṇissāmī’’ti ābhogaṃ vinā sahasā bhaṇantassa vacanakkhaṇe ‘‘musā eta’’nti upaṭṭhitepi nivattetumasakkuṇeyyatāya avisayabhāvato āpattiyā na kāretabbo。由于犯戒的缘故，在先前的时刻说“我将说谎”，在没有意识到的情况下，若突然说“这是谎言”，因无法控制而无法犯戒。Davāti sahasā。关于“突然”，是指迅速。Ravāti aññaṃ vattukāmassa khalitvā aññabhaṇanaṃ。关于“吼叫”，是指欲望的状态而说出其他的话。
Taṃ jānātīti taṃñāṇaṃ，tassa bhāvo taṃñāṇatā，ñāṇassa atthasaṃvedananti attho。关于“知晓”，是指那种知识，其存在是那种知识的状态，知识的意义的领悟。Ñāṇasamodhānanti ñāṇassa bahubhāvo，ekacittuppāde anekañāṇatāti attho。关于“知识的聚合”，是指知识的多样性，在一个心的出现中有多种知识。Na hi sakkā…pe… jānitunti ārammaṇakaraṇassa abhāvato vuttaṃ。因没有对象的缘故，无法……。Asammohāvabodho ca īdisassa ñāṇassa natthi，‘‘bhaṇissāmī’’ti pavattacittaṃ ‘‘bhaṇāmī’’ti pavattacittassa paccayo hutvā nirujjhati，tañca ‘‘bhaṇita’’nti pavattacittassa paccayo hutvāti āha – ‘‘purimaṃ purimaṃ pana…pe… nirujjhatī’’ti。关于无迷惑的觉知，类似的知识是不存在的，因“我将说”而产生的心与“我在说”产生的心之间存在因果关系，因而消失；同时也因“说”的心而消失，因此说“逐渐逐渐……消失”。Tasmiṃ pubbabhāge sati ‘‘sesadvayaṃ na hessatī’’ti etaṃ natthi，avassaṃ hotiyevāti vuttaṃ hoti，bhaṇissāmīti pubbabhāgese sati ‘‘bhaṇāmi bhaṇita’’nti etaṃ dvayaṃ na na hoti，hotiyevāti adhippāyo。关于这一部分，若存在“其他的两个将不会存在”，是指必然存在；因而说“我将说”的时候，若存在“我说过”的话，这两个是不会同时存在的，确实是如此。Ekaṃ viya pakāsatīti anekakkhaṇe uppannampi cittaṃ ekakkhaṇe uppannasadisaṃ hutvā pakāsati。像一个一样显现，虽然在多个时刻出现的心，在一个时刻出现时也会显现为相似的状态。Samāpajjintiādīnīti ādi-saddena samāpajjāmi，samāpannoti imāni dve saṅgaṇhāti。关于“达到”，是指“我达到”，以及“已达到”这两个方面。Tattha samāpajjiṃ，samāpannoti imesaṃ asatipi kālanānatte vacanavisesaṃ sandhāya visuṃ gahaṇaṃ。在这里，达到和已达到是指不同的时间上不同的表述，因此是对整体的把握。

207.Sakabhāvapariccajanavasenāti attano santakabhāvassa pariccajanavasena. Magguppattito pubbe viya ‘‘sarāgo sadoso’’ti vattabbatābhāvato cattampi keci gaṇhanti, nayidamevanti dassanatthaṃ ‘‘vanto’’ti vuttaṃ. Na hi yaṃ yena vantaṃ, so puna taṃ ādiyati. Tenāha ‘‘anādiyanabhāvadassanavasenā’’ti. Vantampi kiñci santatilaggaṃ siyā, nayidamevanti dassanatthaṃ ‘‘mutto’’ti vuttaṃ. Tenāha ‘‘santatito vimocanavasenā’’ti. Muttampi kiñci muttabandhanaṃ viya phalaṃ kuhiñci tiṭṭhati, na evamidanti dassanatthaṃ ‘‘pahīno’’ti vuttaṃ. Tenāha ‘‘kvaci anavaṭṭhānadassanavasenā’’ti. Yathā kiñci dunnissaṭṭhaṃ puna ādāya sammadeva nissaṭṭhaṃ paṭinissaṭṭhanti vuccati, evaṃ vipassanāya nissaṭṭhaṃ ādinnasadisaṃ maggena pahīnaṃ paṭinissaṭṭhaṃ nāma hotīti dassanatthaṃ ‘‘paṭinissaṭṭho’’ti vuttaṃ. Tenāha ‘‘ādinnapubbassa paṭinissaggadassanavasenā’’ti. Ukkheṭitoti uttāsito, uttāsetvā palāpitoti vuttaṃ hoti. Yo ca uttāsetvā palāpito, na puna so taṃ ṭhānaṃ āgacchatīti āha ‘‘puna anallīyanabhāvadassanavasenā’’ti, puna āgantvā santāne anuppattibhāvadassanavasenāti attho. Khiṭa-saddaṃ saddasatthavidū uttāsatthe paṭhantīti āha – ‘‘svāyamattho saddasatthato pariyesitabbo’’ti. Aṇuyeva aṇusahagataṃ, atikhuddakanti vuttaṃ hoti.

Suddhikavārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vattukāmavārakathāvaṇṇanā

215.Kevalañhiyanti kevalañhi ayaṃ. ‘‘Vāro’’ti ajjhāharitabbaṃ. Taṅkhaṇaññeva jānātīti ‘‘paṭhamajjhānaṃ samāpajji’’ntiādimhi vutte tadatthassa pakatiyā vijānanalakkhaṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Evaṃ pana vacībhedaṃ akatvā pakkamanādīsu aññataro bhikkhu ‘‘maṃ arahāti jānātū’’ti tamhā āvāsā paṭhamaṃ pakkamatīti āgatavatthumhi viya tasmiṃ khaṇe aviditepi nikkhantamatte pārājikaṃ. Jānanalakkhaṇanti ‘‘taṅkhaṇe jānanaṃ nāma īdisa’’nti vuttalakkhaṇaṃ . Viññattipatheti kāyavacīviññattīnaṃ gahaṇayogge padese, pakaticakkhunā pakatisotena ca daṭṭhuṃ sotuñca arahaṭṭhāneti vuttaṃ hoti. Tena viññattipathaṃ atikkamitvā ṭhito ce koci dibbena cakkhunā dibbāya ca sotadhātuyā disvā sutvā ca jānāti, na pārājikanti dīpeti. Assutapubbassa ‘‘kimidaṃ vutta’’nti saṃsayuppattisabbhāvato ‘‘sutaṃ hotī’’ti vuttaṃ. Paṭhamaṃ vacanamattaṃ assutapubbenapi ‘‘paṭhamajjhānaṃ samāpajji’’nti vutte ‘‘kimida’’nti sandehaṃ anuppādetvā ‘‘jhānaṃ nāma kiresa samāpajjī’’ti ettakamattepi ñāte pārājikaṃ hotiyeva.

Anāpattibhedakathāvaṇṇanā

222.Anullapanādhippāyassāti atikkamitvā avattukāmassa, ‘‘uttarimanussadhammo aya’’nti asallakkhentassāti adhippāyo. Sarūpato pana ‘‘anāpatti bhikkhu anullapanādhippāyassā’’ti vinītavatthūsu tattha tattha āgatavatthuvasena veditabbo. ‘‘Uttarimanussadhammo aya’’nti asallakkhetvā vadantopi vohārato aññaṃ byākaronto nāma hotīti vuttaṃ ‘‘aññaṃ byākarontassā’’ti.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Bhāyantopīti ‘‘imassa mayi natthibhāvaṃ aññepi jānantā atthi nu kho’’ti bhāyantopi.

Vinītavatthuvaṇṇanā



Sakabhāvapariccajanavasenāti attano santakabhāvassa pariccajanavasena。关于“放弃自我存在”，是指放弃自身的存在。Magguppattito pubbe viya ‘‘sarāgo sadoso’’ti vattabbatābhāvato cattampi keci gaṇhanti，nayidamevanti dassanatthaṃ ‘‘vanto’’ti vuttaṃ。与道路的获得相似，因而说“有贪欲和恚恨的”，因此有些人认为这不是这样，为了表明这一点而说“是被放弃的”。Na hi yaṃ yena vantaṃ，so puna taṃ ādiyati。因为那被放弃的东西，并不再重新获得。Tenāha ‘‘anādiyanabhāvadassanavasenā’’ti。因而说“因不再获得而显现”。Vantampi kiñci santatilaggaṃ siyā，nayidamevanti dassanatthaṃ ‘‘mutto’’ti vuttaṃ。被放弃的东西可能是某种存在，为了表明这一点而说“是解脱的”。Tenāha ‘‘santatito vimocanavasenā’’ti。因而说“因从存在中解脱而显现”。Muttampi kiñci muttabandhanaṃ viya phalaṃ kuhiñci tiṭṭhati，na evamidanti dassanatthaṃ ‘‘pahīno’’ti vuttaṃ。被解脱的东西可能如同某种果实在任何地方存在，为了表明这一点而说“被放下的”。Tenāha ‘‘kvaci anavaṭṭhānadassanavasenā’’ti。因而说“因不再停留而显现”。Yathā kiñci dunnissaṭṭhaṃ puna ādāya sammadeva nissaṭṭhaṃ paṭinissaṭṭhanti vuccati，evaṃ vipassanāya nissaṭṭhaṃ ādinnasadisaṃ maggena pahīnaṃ paṭinissaṭṭhaṃ nāma hotīti dassanatthaṃ ‘‘paṭinissaṭṭho’’ti vuttaṃ。就如同某些难以控制的东西被正确地放下而被称为放下，因而表明通过观察而放下的东西被称为放下。Tenāha ‘‘ādinnapubbassa paṭinissaggadassanavasenā’’ti。因而说“因放弃之前的东西而显现”。Ukkheṭitoti uttāsito，uttāsetvā palāpitoti vuttaṃ hoti。被抛起的，表示被抛起并被驱逐。Yo ca uttāsetvā palāpito，na puna so taṃ ṭhānaṃ āgacchatīti āha ‘‘puna anallīyanabhāvadassanavasenā’’ti，puna āgantvā santāne anuppattibhāvadassanavasenāti attho。被抛起并被驱逐的人不会再回到那个地方，因此说“因不再回来而显现”。Khiṭa-saddaṃ saddasatthividū uttāsatthe paṭhantīti āha – ‘‘svāyamattho saddasatthato pariyesitabbo’’ti。关于“被抛起的声音”，应当以声音的意义来理解。Aṇuyeva aṇusahagataṃ，atikhuddakanti vuttaṃ hoti。关于“微小的”，是指非常微小的。
Suddhikavārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā。关于清净的部分的解释已完成。
Vattukāmavārakathāvaṇṇanā
Kevalañhiyanti kevalañhi ayaṃ。关于“仅仅如此”，是指仅仅如此。‘‘Vāro’’ti ajjhāharitabbaṃ。关于“划分”，应当理解为。Taṅkhaṇaññeva jānātīti ‘‘paṭhamajjhānaṃ samāpajji’’ntiādimhi vutte tadatthassa pakatiyā vijānanalakkhaṇaṃ sandhāya vuttaṃ。因为在说“我达到初禅”的时候，指的是当时的知识的特征。Evaṃ pana vacībhedaṃ akatvā pakkamanādīsu aññataro bhikkhu ‘‘maṃ arahāti jānātū’’ti tamhā āvāsā paṭhamaṃ pakkamatīti āgatavatthumhi viya tasmiṃ khaṇe aviditepi nikkhantamatte pārājikaṃ。即使没有分开言辞，某个出家人说“愿人们知道我已解脱”，在那一刻离开了住所，虽然在当时未被觉知，但已算作出家戒。Jānanalakkhaṇanti ‘‘taṅkhaṇe jānanaṃ nāma īdisa’’nti vuttalakkhaṇaṃ。关于知识的特征，指的是“在那个时刻的知识是这样的”。Viññattipatheti kāyavacīviññattīnaṃ gahaṇayogge padese，pakaticakkhunā pakatisotena ca daṭṭhuṃ sotuñca arahaṭṭhāneti vuttaṃ hoti。关于“觉知的路径”，是指在身体和语言的觉知的地方，以自然的眼和耳去看和听到。Tena viññattipathaṃ atikkamitvā ṭhito ce koci dibbena cakkhunā dibbāya ca sotadhātuyā disvā sutvā ca jānāti，na pārājikanti dīpeti。若是超越觉知的路径，若有人以天眼和天耳看到并听到而知晓，则不会被认为是出家戒。Assutapubbassa ‘‘kimidaṃ vutta’’nti saṃsayuppattisabbhāvato ‘‘sutaṃ hotī’’ti vuttaṃ。对于未曾听闻的人，因怀疑而说“这是什么”，因此说“已被听闻”。Paṭhamaṃ vacanamattaṃ assutapubbenapi ‘‘paṭhamajjhānaṃ samāpajji’’nti vutte ‘‘kimida’’nti sandehaṃ anuppādetvā ‘‘jhānaṃ nāma kiresa samāpajjī’’ti ettakamattepi ñāte pārājikaṃ hotiyeva。即使未曾听闻的人说“我达到初禅”，也会引起怀疑，因此说“禅定是如何达到的”，这已算作出家戒。
Anāpattibhedakathāvaṇṇanā
Anullapanādhippāyassāti atikkamitvā avattukāmassa，‘‘uttarimanussadhammo aya’’nti asallakkhentassāti adhippāyo。关于“不希望被放弃”，是指想要超越的，因而说“这是高尚的法”。Sarūpato pana ‘‘anāpatti bhikkhu anullapanādhippāyassā’’ti vinītavatthūsu tattha tattha āgatavatthuvasena veditabbo。关于“高尚的法”，应当根据所到之处的特征来理解，“这是高尚的法”。‘‘Uttarimanussadhammo aya’’nti asallakkhetvā vadantopi vohārato aññaṃ byākaronto nāma hotīti vuttaṃ ‘‘aññaṃ byākarontassā’’ti。即使说“这是高尚的法”，也会被认为是另一种解释，因此说“被称为另一种解释”。
Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā。关于词的分配的解释已完成。
Bhāyantopīti ‘‘imassa mayi natthibhāvaṃ aññepi jānantā atthi nu kho’’ti bhāyantopi。因而说“我是否存在于他人心中”而感到恐惧。
Vinītavatthuvaṇṇanā。关于规范的解释。

223.Sekkhabhūmiyanti iminā jhānabhūmimpi saṅgaṇhāti. Tiṇṇaṃ vivekānanti kāyacittaupadhivivekānaṃ.

Piṇḍāya caraṇassa bhojanapariyosānattā vuttaṃ ‘‘yāva bhojanapariyosāna’’nti. Bhutvā āgacchantassapi puna vuttanayeneva sambhāvanicchāya cīvarasaṇṭhapanādīni karontassa dukkaṭameva.

225.Ārādhanīyo, āvuso, dhammo āraddhavīriyenāti vatthudvayaṃ ekasadisampi dvīhi bhikkhūhi visuṃ visuṃ ārocitattā bhagavatā vinicchinitaṃ sabbampi vinītavatthūsu āropetabbanti pāḷiyaṃ āropitaṃ.

226.Pasādabhaññanti kevalaṃ pasādamattena bhaṇanaṃ, na pana ‘‘sabhāvato ete arahantoyevā’’ti cintetvā. Tenevettha anāpatti vuttā. Yadi pana ‘‘ete sabhāvato arahantoyevā’’ti maññamāno ‘‘āyantu bhonto arahanto’’tiādīni vadati, na sampaṭicchitabbaṃ.

227. Padasā gamanaṃ sandhāya katikāya katattā ‘‘yānena vā’’tiādimāha. Tattha vijjāmayiddhiṃ sandhāya ‘‘iddhiyā’’ti vuttaṃ. Aññamaññaṃ rakkhantīti ‘‘yo imamhā āvāsā paṭhamaṃ pakkamissati, taṃ mayaṃ ‘arahā’ti jānissāmā’’ti evaṃ katikāya katattā apubbācarimaṃ asuddhacittena gacchantāpi saha nikkhantabhāvato aññamaññaṃ rakkhanti. Keci pana ‘‘hatthapāsaṃ avijahitvā aññamaññassa hatthaṃ gaṇhanto viya gacchantopi ‘uṭṭhetha gacchāma, etha gacchāmā’ti evaṃ saṃvidahitvā gamane pubbāparaṃ gacchantopi nāpajjatī’’ti vadanti. Etaṃ pana adhammikaṃ katikavattanti ‘‘idha arahantoyeva vasantūti yadi bhikkhū katikaṃ karonti, etaṃ adhammikaṃ katikavatta’’nti cūḷagaṇṭhipade vuttaṃ. Heṭṭhā vuttaṃ pana sabbampi katikavattaṃ sandhāya etaṃ vuttanti amhākaṃ khanti, vīmaṃsitvā gahetabbaṃ. Nānāverajjakāti nānājanapadavāsino. Saṅghalābhoti yathāvuḍḍhaṃ attano pāpuṇanakoṭṭhāso. Ayañca paṭikkhepo imināva nīhārena bahisīmaṭṭhānaṃ avisesena saṅghalābhassa sāmibhāvāpādanaṃ sandhāya kato. Visesato pana bahisīmaṭṭhānampi paricchinditvā ekekakoṭṭhāsato ‘‘ettakaṃ dātuṃ, īdisaṃ vā dātuṃ, ettakānaṃ vā dātuṃ, īdisassa vā dātuṃ ruccati saṅghassā’’ti apalokanakammaṃ katvā dātuṃ vaṭṭati.



Sekkhabhūmiyanti iminā jhānabhūmimpi saṅgaṇhāti。关于“修行的基础”，是指也包括禅定的基础。Tiṇṇaṃ vivekānanti kāyacittaupadhivivekānaṃ。关于“三种孤独”，是指身体、心和执着的孤独。
Piṇḍāya caraṇassa bhojanapariyosānattā vuttaṃ ‘‘yāva bhojanapariyosāna’’nti。关于“在乞食时”，是指“直到吃饭结束”。Bhutvā āgacchantassapi puna vuttanayeneva sambhāvanicchāya cīvarasaṇṭhapanādīni karontassa dukkaṭameva。即使是以“如前所述”而来的人，若是希望准备衣物等，仍然是犯戒。
Ārādhanīyo, āvuso, dhammo āraddhavīriyenāti vatthudvayaṃ ekasadisampi dvīhi bhikkhūhi visuṃ visuṃ ārocitattā bhagavatā vinicchinitaṃ sabbampi vinītavatthūsu āropetabbanti pāḷiyaṃ āropitaṃ。应当说：“这是应当被尊重的法，朋友，因努力而生起的法”，因此这两种物品因分别通知而被释迦牟尼所决定，所有应当被规范的都应当被加以附加。
Pasādabhaññanti kevalaṃ pasādamattena bhaṇanaṃ，na pana ‘‘sabhāvato ete arahantoyevā’’ti cintetvā。关于“仅仅是安慰”，是指仅仅是安慰的说法，而不是思考“这些本质上就是阿罗汉”。Tenevettha anāpatti vuttā。因而在这里已说明无犯戒的情况。Yadi pana ‘‘ete sabhāvato arahantoyevā’’ti maññamāno ‘‘āyantu bhonto arahanto’’tiādīni vadati，na sampaṭicchitabbaṃ。若是认为“这些本质上就是阿罗汉”，而说“愿这些阿罗汉来吧”，则不应被接受。
Padasā gamanaṃ sandhāya katikāya katattā ‘‘yānena vā’’tiādimāha。关于“因道路的行走”，是指因行走的缘故而说“通过这条路”。Tattha vijjāmayiddhiṃ sandhāya ‘‘iddhiyā’’ti vuttaṃ。关于“通过知识的能力”，是指“通过能力”。Aññamaññaṃ rakkhantīti ‘‘yo imamhā āvāsā paṭhamaṃ pakkamissati，taṃ mayaṃ ‘arahā’ti jānissāmā’’ti evaṃ katikāya katattā apubbācarimaṃ asuddhacittena gacchantāpi saha nikkhantabhāvato aññamaññaṃ rakkhanti。互相保护的意思是“若有人从这个住所第一次离开，我们将知道他是‘阿罗汉’”，因此即使是以不净的心离开，仍然互相保护。Keci pana ‘‘hatthapāsaṃ avijahitvā aññamaññassa hatthaṃ gaṇhanto viya gacchantopi ‘uṭṭhetha gacchāma, etha gacchāmā’ti evaṃ saṃvidahitvā gamane pubbāparaṃ gacchantopi nāpajjatī’’ti vadanti。有人则说：“在行走时，若不放开彼此的手，彼此之间仍然可以说‘我们起来走吧，我们去吧’，即使在行走时也不会有障碍。”Etaṃ pana adhammikaṃ katikavattanti ‘‘idha arahantoyeva vasantūti yadi bhikkhū katikaṃ karonti，etaṃ adhammikaṃ katikavatta’’nti cūḷagaṇṭhipade vuttaṃ。关于这一点，在《小集》中说：“若在这里只让阿罗汉居住，而出家人进行分组，则这是不正当的分组。”Heṭṭhā vuttaṃ pana sabbampi katikavattaṃ sandhāya etaṃ vuttanti amhākaṃ khanti，vīmaṃsitvā gahetabbaṃ。关于下文所述的所有分组，因而说这是我们的看法，应当经过思考而接受。Nānāverajjakāti nānājanapadavāsino。关于“不同的无碍”，是指不同地方居住的人。Saṅghalābhoti yathāvuḍḍhaṃ attano pāpuṇanakoṭṭhāso。关于“僧团的获得”，是指根据自身的获得而定。Ayañca paṭikkhepo imināva nīhārena bahisīmaṭṭhānaṃ avisesena saṅghalābhassa sāmibhāvāpādanaṃ sandhāya kato。关于这一点，因而以这种方式说明了外部场所的无区别的僧团的关系。Visesato pana bahisīmaṭṭhānampi paricchinditvā ekekakoṭṭhāsato ‘‘ettakaṃ dātuṃ, īdisaṃ vā dātuṃ, ettakānaṃ vā dātuṃ, īdisassa vā dātuṃ ruccati saṅghassā’’ti apalokanakammaṃ katvā dātuṃ vaṭṭati。特别是应当限制外部场所，按各自的部分给予“愿意给予这些、这样的、这些数量、这样的数量给僧团”，并进行不被察觉的给予。

228.Āyasmā ca lakkhaṇotiādīsu ko panāyasmā lakkhaṇo, kasmā cassa lakkhaṇoti nāmaṃ ahosi, ko cāyasmā mahāmoggallāno, kasmā ca sitaṃ pātvākāsīti taṃ sabbaṃ pakāsetuṃ ‘‘yvāya’’ntiādi āraddhaṃ. Lakkhaṇasampannenāti purisalakkhaṇasampannena. Brahmasamenāti brahmattabhāvasamena. Īsakaṃ hasitaṃ sitanti vuccatīti āha ‘‘mandahasita’’nti. Aṭṭhikasaṅkhalikanti nayidaṃ aviññāṇakaṃ aṭṭhisaṅkhalikamattaṃ, atha kho eko petoti āha ‘‘petaloke nibbattaṃ satta’’nti. Ete attabhāvāti petattabhāvā. Na āpāthaṃ āgacchantīti devattabhāvā viya pakatiyā āpāthaṃ na āgacchanti. Tesaṃ pana ruciyā āpāthaṃ āgaccheyyuṃ. Manussānaṃ dukkhābhibhūtānaṃ anāthabhāvadassanapadaṭṭhānā karuṇāti āha ‘‘kāruññe kattabbe’’ti. Attano ca sampattiṃ buddhañāṇassa ca sampattinti paccekaṃ sampatti-saddo yojetabbo. Tadubhayaṃ vibhāvetuṃ ‘‘tañhī’’tiādi vuttaṃ. Tattha ‘‘attano ca sampattiṃ anussaritvā sitaṃ pātvākāsī’’ti padaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ. Dhammadhātūti sabbaññutaññāṇaṃ sandhāya vadati, dhammadhātūti vā dhammānaṃ sabhāvo. Upapattīti jāti. Upapattisīsena hi tathārūpaṃ attabhāvaṃ vadati. Dussaddhāpayā honti, tadassa tesaṃ dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya. Dussaddhāpayāti idañca na lakkhaṇattheraṃ sandhāya vuttaṃ, ye pana suṇanti ‘‘evaṃ kira vutta’’nti, te sandhāya. Atha lakkhaṇatthero kasmā na addasa, kimassa dibbacakkhu natthīti? No natthi, mahāmoggallāno pana āvajjento addasa, itaro anāvajjanena na addasa.

Vituḍentīti vinivijjhitvā ḍenti, asidhārūpamehi tikhiṇehi lohatuṇḍakehi vijjhitvā vijjhitvā ito cito ca gacchantīti attho. Tenāha ‘‘vinivijjhitvā gacchantī’’ti. ‘‘Vitudantī’’ti vā pāṭho. Phāsuḷantarikāhīti bhummatthe nissakkavacanaṃ. Lohatuṇḍakehīti lohasalākāsadisehi, kāḷalohamayeheva vā tuṇḍakehi. Pasādussadāti iminā aṭṭhisaṅghātamattaṃ hutvā paññāyamānānampi kāyappasādassa balavabhāvaṃ dasseti. Pakkagaṇḍasadisāti iminā pana ativiya mudusabhāvataṃ dasseti. Acchariyaṃ vatāti garahanacchariyaṃ nāmetaṃ.

Cakkhubhūtāti sampattadibbacakkhukā, lokassa cakkhubhūtāti evaṃ vā ettha attho daṭṭhabbo. Yatrāti hetuatthe nipātoti āha ‘‘yatrāti kāraṇavacana’’nti. Appamāṇe sattanikāye, te ca kho vibhāgena kāmabhavādibhede bhave, nirayādibhedā gatiyo, nānattakāyanānattasaññīādiviññāṇaṭṭhitiyo, tathārūpe sattāvāse ca sabbaññutaññāṇañca me upanetuṃ paccakkhaṃ karontena.


Āyasmā ca lakkhaṇotiādīsu ko panāyasmā lakkhaṇo，kasmā cassa lakkhaṇoti nāmaṃ ahosi，ko cāyasmā mahāmoggallāno，kasmā ca sitaṃ pātvākāsīti taṃ sabbaṃ pakāsetuṃ ‘‘yvāya’’ntiādi āraddhaṃ。关于“尊者和特征”，谁是尊者的特征，为什么有这样的名字，谁是尊者大目犍连，为什么在饮食后会有这样的情况，这一切都为了阐明“如所述”。Lakkhaṇasampannenāti purisalakkhaṇasampannena。关于“具备特征”，是指具备人类的特征。Brahmasamenāti brahmattabhāvasamena。与“如梵天般”，是指与梵天的状态相同。Īsakaṃ hasitaṃ sitanti vuccatīti āha ‘‘mandahasita’’nti。关于“微笑”，是指仅仅是微笑，因而说“微笑得慢”。Aṭṭhikasaṅkhalikanti nayidaṃ aviññāṇakaṃ aṭṭhisaṅkhalikamattaṃ，atha kho eko petoti āha ‘‘petaloke nibbattaṃ satta’’nti。关于“骨的束缚”，并不是无知的骨的束缚，而是说“在鬼道中出生的众生”。Ete attabhāvāti petattabhāvā。关于这些存在，是指鬼的存在。Na āpāthaṃ āgacchantīti devattabhāvā viya pakatiyā āpāthaṃ na āgacchanti。它们并不如天神般自然地来到。Tesaṃ pana ruciyā āpāthaṃ āgaccheyyuṃ。但它们可能因喜好而来到。Manussānaṃ dukkhābhibhūtānaṃ anāthabhāvadassanapadaṭṭhānā karuṇāti āha ‘‘kāruññe kattabbe’’ti。对于被苦所困的人，因无助而生起的慈悲，因此说“应当有所关怀”。Attano ca sampattiṃ buddhañāṇassa ca sampattinti paccekaṃ sampatti-saddo yojetabbo。关于自身的财富和佛陀的智慧，应当各自理解“财富”的词。Tadubhayaṃ vibhāvetuṃ ‘‘tañhī’’tiādi vuttaṃ。为了阐明这两者，因此说“因渴望”。Tattha ‘‘attano ca sampattiṃ anussaritvā sitaṃ pātvākāsī’’ti padaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ。关于“回忆自身的财富而获得”，应当将此词联系起来。Dhammadhātūti sabbaññutaññāṇaṃ sandhāya vadati，dhammadhātūti vā dhammānaṃ sabhāvo。关于“法的领域”，是指所有知晓的智慧，或是法的本质。Upapattīti jāti。关于“出生”，是指种类。Upapattisīsena hi tathārūpaṃ attabhāvaṃ vadati。因而以出生为首，称为那种存在。Dussaddhāpayā honti，tadassa tesaṃ dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya。因而无信者们将遭受长久的痛苦。Dussaddhāpayāti idañca na lakkhaṇattheraṃ sandhāya vuttaṃ，ye pana suṇanti ‘‘evaṃ kira vutta’’nti，te sandhāya。关于“无信者”，这并不是关于特征长老所说，而是关于那些听到“确实是如此”的人。Atha lakkhaṇatthero kasmā na addasa，kimassa dibbacakkhu natthīti？那么，特征长老为什么没有看到，难道没有天眼吗？No natthi，mahāmoggallāno pana āvajjento addasa，itaro anāvajjanena na addasa。并没有，然而大目犍连在观察时看到了，其他人因未观察而未能看到。
Vituḍentīti vinivijjhitvā ḍenti，asidhārūpamehi tikhiṇehi lohatuṇḍakehi vijjhitvā vijjhitvā ito cito ca gacchantīti attho。关于“被刺破”，是指被削减、刺穿，像尖锐的铁锤一样，被刺穿并在这里那里移动。Tenāha ‘‘vinivijjhitvā gacchantī’’ti。因而说“被刺穿后移动”。‘‘Vitudantī’’ti vā pāṭho。关于“被刺破”的说法。Phāsuḷantarikāhīti bhummatthe nissakkavacanaṃ。关于“在空中”，是指在大地上的轻松说法。Lohatuṇḍakehīti lohasalākāsadisehi，kāḷalohamayeheva vā tuṇḍakehi。关于“铁锤”，是指像铁制的锤子一样，或是黑铁制的锤子。Pasādussadāti iminā aṭṭhisaṅghātamattaṃ hutvā paññāyamānānampi kāyappasādassa balavabhāvaṃ dasseti。关于“安慰”，是指仅仅是骨的聚合，显示出身心安慰的强大。Pakkagaṇḍasadisāti iminā pana ativiya mudusabhāvataṃ dasseti。关于“如同被抚摸的”，这显示出非常柔和的状态。Acchariyaṃ vatāti garahanacchariyaṃ nāmetaṃ。令人惊讶的是，这并不是令人指责的惊讶。
Cakkhubhūtāti sampattadibbacakkhukā，lokassa cakkhubhūtāti evaṃ vā ettha attho daṭṭhabbo。关于“如同眼睛”，是指具备天眼的，或是视界的眼睛，因而在这里应当理解这个意思。Yatrāti hetuatthe nipātoti āha ‘‘yatrāti kāraṇavacana’’nti。关于“在哪里”，是指因缘的说法，因此说“在哪里是因”。Appamāṇe sattanikāye，te ca kho vibhāgena kāmabhavādibhede bhave，nirayādibhedā gatiyo，nānattakāyanānattasaññīādiviññāṇaṭṭhītiyo，tathārūpe sattāvāse ca sabbaññutaññāṇañca me upanetuṃ paccakkhaṃ karontena。关于“在无量的众生中”，它们因缘分为欲界等不同的生存，地狱等不同的去处，以及不同的身体和不同的意识状态，因此以这种方式存在的众生和所有知晓的智慧都应当显现给我。


Goghātakoti gunnaṃ abhiṇhaṃ hananako. Tenāha ‘‘vadhitvā vadhitvā’’ti. Tassāti gunnaṃ hananakammassa. Aparāpariyakammassāti aparāpariyavedanīyakammassa. Balavatā goghātakakammena vipāke dīyamāne aladdhokāsaṃ aparāpariyavedanīyaṃ, tasmiṃ vipakkavipāke idāni laddhokāsaṃ ‘‘avasesakamma’’nti vuttaṃ. Kammasabhāgatāyāti kammassa sabhāgabhāvena sadisabhāvena. Ārammaṇasabhāgatāyāti ārammaṇassa sabhāgabhāvena sadisabhāvena. Yādise hi ārammaṇe pubbe taṃ kammaṃ tassa ca vipāko pavatto, tādiseyeva ārammaṇe idaṃ kammaṃ imassa vipāko ca pavattoti katvā vuttaṃ ‘‘tasseva kammassa vipākāvasesenā’’ti. Bhavati hi taṃsadisepi tabbohāro yathā so eva tittiro, tāniyeva osadhānīti. Yasmā kammasarikkhakavisaye ‘‘kammaṃ vā kammanimittaṃ vā’’ti dvayameva vuttaṃ, yasmā ca gatinimittaṃ viya kammaṃ kammanimittañca kammato bhinnaṃ visuṃ hutvā na tiṭṭhati, tasmā sarikkhakavipākadānassa kāraṇabhāvato yattha kammasarikkhakena vipākena bhavitabbaṃ, tattha kammaṃ vā kammanimittaṃ vā gahetvā paṭisandhi hotīti vadanti. Tenevāha – ‘‘tassa kira…pe… nimittaṃ ahosī’’ti. Tattha nimittaṃ ahosīti pubbe katūpacitassa petūpapattinibbattanavasena katokāsassa tassa kammassa nimittabhūtaṃ idāni tathā upaṭṭhahantaṃ tassa vipākassa nimittaṃ ārammaṇaṃ ahosi. Soti goghātako. Aṭṭhikasaṅkhalikapeto jāto kammasarikkhakavipākavasena.

229.Pesiyo katvāti gāviṃ vadhitvā vadhitvā gomaṃsaṃ phāletvā pesiyo katvā. Sukkhāpetvāti kālantaraṃ ṭhapanatthaṃ sukkhāpetvā. Sukkhāpitamaṃsapesīnañhi vallūrasamaññāti. Nippakkhacammeti vigatapakkhacamme. Urabbhe hantīti orabbhiko. Eḷaketi aje. Nivāpapuṭṭheti attanā dinnanivāpena posite asinā vadhitvā vadhitvā vikkiṇanto. Ekaṃ miganti dīpakamigaṃ. Kāraṇāhīti yātanāhi. Ñatvāti kammaṭṭhānaṃ ñatvā. Pesuññupasaṃhāravasena ito sutaṃ amutra, amutra vā sutaṃ idha sūcetīti sūcako. Anayabyasanaṃ pāpesi manusseti sambandho.

Vinicchayāmaccoti raññā aḍḍakaraṇe ṭhapito vinicchayamahāmatto. So hi gāmajanakāyaṃ kūṭaṭṭhena vañcetīti ‘‘gāmakūṭo’’ti vuccati. Keci ‘‘tādisoyeva gāmajeṭṭhako gāmakūṭo’’ti vadanti. Samena bhavitabbaṃ dhammaṭṭhoti vattabbato. Rahassaṅge nisīdanavasena visamā nisajjā ahosi. Phusantoti theyyāya phusanto.

230.Anissaroti mātugāmo sasāmiko attano phasse anissaro. Dhaṃsitvāti bhassitvā apagantvā. Maṅganavasena ulatīti maṅguli, virūpabībhacchabhāvena pavattatīti attho. Tenāha ‘‘virūpaṃ duddasikaṃ bībhaccha’’nti.

Uddhaṃ uddhaṃ agginā pakkasarīratāya uppakkaṃ, heṭṭhato paggharaṇavasena kilinnasarīratāya okilinī, ito cito ca aṅgārasamparikiṇṇatāya okirinī. Tenāha ‘‘sā kirā’’tiādi. Aṅgāracitaketi aṅgārasañcaye. Sarīrato paggharanti asuciduggandhajegucchāni sedagatāni. Tassa kira raññoti kāliṅgassa rañño. Nāṭakinīti naccanakicce adhigatā itthī. Sedanti sedanaṃ, tāpananti attho.

Asīsakaṃ kabandhaṃ hutvā nibbatti kammāyūhanakāle tathā nimittaggahaṇaparicayato. Lāmakabhikkhūti hīnācāratāya lāmako, bhikkhuvesatāya bhikkhāhārena jīvanato ca bhikkhu. Cittakeḷinti cittaruciyaṃ taṃ taṃ kīḷanto. Ayamevāti bhikkhuvatthusmiṃ vuttanayo eva.



Goghātakoti gunnaṃ abhiṇhaṃ hananako。关于“屠牛”，是指经常杀害的行为。Tenāha ‘‘vadhitvā vadhitvā’’ti。因而说“杀了又杀”。Tassāti gunnaṃ hananakammassa。关于“屠牛”的行为。Aparāpariyakammassāti aparāpariyavedanīyakammassa。关于“相互的行为”，是指相互经历的行为。Balavatā goghātakakammena vipāke dīyamāne aladdhokāsaṃ aparāpariyavedanīyaṃ，tasmiṃ vipakkavipāke idāni laddhokāsaṃ ‘‘avasesakamma’’nti vuttaṃ。因强大的屠牛行为而产生的果报，未获得的相互经历的果报，在这种果报中，现在获得的被称为“剩余的行为”。Kamma-sabhāgatāyāti kammassa sabhāgabhāvena sadisabhāvena。关于“行为的特征”，是指行为的特征及其相似的特征。Ārammaṇasabhāgatāyāti ārammaṇassa sabhāgabhāvena sadisabhāvena。关于“对象的特征”，是指对象的特征及其相似的特征。Yādise hi ārammaṇe pubbe taṃ kammaṃ tassa ca vipāko pavatto，tādiseyeva ārammaṇe idaṃ kammaṃ imassa vipāko ca pavattoti katvā vuttaṃ ‘‘tasseva kammassa vipākāvasesenā’’ti。关于以何种对象，先前的行为及其果报，便是以此类对象，这个行为与此果报也同样发生，因此说“因该行为的果报”。Bhavati hi taṃsadisepi tabbohāro yathā so eva tittiro，tāniyeva osadhānīti。确实在这种情况下，果报的负担就如同那样，药物也是如此。Yasmā kammasarikkhakavisaye ‘‘kammaṃ vā kammanimittaṃ vā’’ti dvayameva vuttaṃ，yasmā ca gatinimittaṃ viya kammaṃ kammanimittañca kammato bhinnaṃ visuṃ hutvā na tiṭṭhati，tasmā sarikkhakavipākadānassa kāraṇabhāvato yattha kammasarikkhakena vipākena bhavitabbaṃ，tattha kammaṃ vā kammanimittaṃ vā gahetvā paṭisandhi hotīti vadanti。因为在行为的真实领域中，只说“行为或行为的标志”这两者，因为像去处的标志一样，行为和行为的标志是不同的，因此不成立，因此关于真实的果报的给予，因行为的真实果报而应当存在，那里说“行为或行为的标志”应当被接受以产生再生。Tenevāha – ‘‘tassa kira…pe… nimittaṃ ahosī’’ti。因而说“那确实是……标志”。Tattha nimittaṃ ahosīti pubbe katūpacitassa petūpapattinibbattanavasena katokāsassa tassa kammassa nimittabhūtaṃ idāni tathā upaṭṭhahantaṃ tassa vipākassa nimittaṃ ārammaṇaṃ ahosi。关于“那是标志”，是指因先前的积聚而生起的鬼道的再生，成为该行为的标志，现在如是存在的，该果报的标志成为对象。Soti goghātako。关于“屠牛”，是指屠牛的果报。Aṭṭhikasaṅkhalikapeto jāto kammasarikkhakavipākavasena。关于“骨的束缚”，是指作为行为真实果报的结果而出生的。
Pesiyo katvāti gāviṃ vadhitvā vadhitvā gomaṃsaṃ phāletvā pesiyo katvā。关于“被送去”，是指杀了牛，剁碎牛肉后送去。Sukkhāpetvāti kālantaraṃ ṭhapanatthaṃ sukkhāpetvā。关于“干燥”，是指为了放置在一段时间内而使其干燥。Sukkhāpitamaṃsapesīnañhi vallūrasamaññāti。关于“干燥的肉”，是指干燥的肉如同石头一样。Nippakkhacammeti vigatapakkhacamme。关于“无皮”，是指去掉了皮。Urabbhe hantīti orabbhiko。关于“杀死”，是指如同被杀的。Eḷaketi aje。关于“鼠”，是指老鼠。Nivāpapuṭṭheti attanā dinnanivāpena posite asinā vadhitvā vadhitvā vikkiṇanto。关于“被包裹”，是指用自己给的包裹，杀了又杀，进行出售。Ekaṃ miganti dīpakamigaṃ。关于“单个的动物”，是指光明的动物。Kāraṇāhīti yātanāhi。关于“因缘”，是指因缘。Ñatvāti kammaṭṭhānaṃ ñatvā。关于“知道”，是指知道修行的地方。Pesuññupasaṃhāravasena ito sutaṃ amutra，amutra vā sutaṃ idha sūcetīti sūcako。关于“送去”，是指根据听到的内容，在这里或那里进行暗示。Anayabyasanaṃ pāpesi manusseti sambandho。关于“带来灾难”，是指与人类的关系。
Vinicchayāmaccoti raññā aḍḍakaraṇe ṭhapito vinicchayamahāmatto。关于“被判决”，是指由国王设定的，固定的判决官。So hi gāmajanakāyaṃ kūṭaṭṭhena vañcetīti ‘‘gāmakūṭo’’ti vuccati。因而被称为“村庄的判决”。Keci ‘‘tādisoyeva gāmajeṭṭhako gāmakūṭo’’ti vadanti。有人说“那样的村长就是村庄的判决”。Samena bhavitabbaṃ dhammaṭṭhoti vattabbato。应当说“应当与法相称”。Rahassaṅge nisīdanavasena visamā nisajjā ahosi。由于坐在隐秘的地方，因而成为不平等的坐位。Phusantoti theyyāya phusanto。关于“触碰”，是指以轻松的方式触碰。
Anissaroti mātugāmo sasāmiko attano phasse anissaro。关于“无依赖”，是指母牛与其主人之间的无依赖。Dhaṃsitvāti bhassitvā apagantvā。关于“被摧毁”，是指被抛弃后消失。Maṅganavasena ulatīti maṅguli，virūpabībhacchabhāvena pavattatīti attho。因而说“因其形状而变得丑陋”。Tenāha ‘‘virūpaṃ duddasikaṃ bībhaccha’’nti。因而说“形状丑陋，令人畏惧”。
Uddhaṃ uddhaṃ agginā pakkasarīratāya uppakkaṃ，heṭṭhato paggharaṇavasena kilinnasarīratāya okilinī，ito cito ca aṅgārasamparikiṇṇatāya okirinī。关于“上升与下降”，是指因火而上升的身体，因下沉而消失的身体，因这里那里被火焰包围而散落的身体。Tenāha ‘‘sā kirā’’tiādi。因而说“那确实是”。Aṅgāracitaketi aṅgārasañcaye。关于“火焰的聚集”，是指火焰的集合。Sarīrato paggharanti asuciduggandhajegucchāni sedagatāni。关于“从身体散发”，是

231.Nissevālapaṇakakaddamoti tilabījakādibhedena sevālena nīlamaṇḍūkapiṭṭhivaṇṇena udakapiṭṭhaṃ chādetvā nibbattapaṇakena kaddamena ca virahito. Sundarehi titthehīti sukhāvagāhaṇaṭṭhānatāya kaddamādidosavirahato ca sundarehi titthehi. Tato udakadahato taṃhetu, taṃ upanissāyāti attho. Nāgabhavanagatopi hi so rahado tato uparimanussaloke jalāsayena sambandho hoti. Tena vuttaṃ ‘‘tato ayaṃ tapodā sandatī’’ti. Atha vā tatoti nāgabhavane udakadahato ayaṃ tapodā sandati. Tañhi uparibhūmitalaṃ ārohati, uṇhabhāvena tapanato tapaṃ udakaṃ etissāti anvatthanāmavasena tapodāti vuccati. Petalokoti petānaṃ āvāsaṭṭhānaṃ. Keci pana ‘‘petalokoti lohakumbhīnirayā idhādhippetā’’ti vadanti, nagarassa pana parito pabbatapādavanantaresu bahū petāvāsāpi santeva. Svāyamattho petavatthupāḷiyā lakkhaṇasaṃyuttena imāya ca vinītavatthupāḷiyā dīpetabbo.

Katahatthāti thirataraṃ lakkhesu avirajjhanasarakkhepā. Īdisā pana tattha vasībhūtā katahatthā nāma honti, tasmā yo sippameva uggaṇhāti, so katahattho nāma na hoti, ime pana katahatthā, ciṇṇavasībhāvāti vuttaṃ hoti. Sippadassanavasena kataṃ rājakulāni upecca asanaṃ sarakkhepo etehīti katupāsanā, rājakulādīsu dassitasippāti vuttaṃ hoti. Pabhaggoti parājito.


以下是巴利文的完整直译：
231. "绿藻泥潭"意指被绿藻覆盖的水面，这些绿藻包括芝麻籽等种类，呈现蓝色青蛙背景颜色，覆盖水面，由未被污泥覆盖的泥潭形成。"以美丽的圣地"意指由于水坑等处没有泥土等缺陷，是一个舒适可浸泡的地方。因此，从那个水库，基于那个原因，这是其意义。即使在龙宫，这个水库与人间的水域有关联。因此曾说："从那里，这个温泉流淌"。或者，从那里，在龙宫的水库，这个温泉流淌。它上升到地表，因其热性而被称为"温泡"（tapodā）。"鬼魂世界"意指鬼魂的居住地。有些人说"鬼魂世界即铁锅地狱"，但在城市周围的山脚和森林间确实有许多鬼魂居住地。这个意义应通过鬼魂故事集和特征集以及这个教导故事集来阐明。
"熟练的手"意指在技艺上更加稳固，不会偏离技艺要点。那些在那里已经精通的人被称为"熟练的手"，因此仅仅学习技艺的人不能称为"熟练的手"，这些人是熟练的，意指他们已经精通。通过展示技艺，在王室等处用餐和保护，被称为"用餐保护"，意指在王室等处展示技艺。"战败"意指被打败。

232. Dosadassana pubbaka rūpa virāga bhāvanā saṅkhāta paṭipakkha bhāvanāvasena paṭighasaññānaṃ suppahīnattā mahatāpi saddena arūpasamāpattito na vuṭṭhāti, tathā pana na suppahīnattā sabbarūpāvacarasamāpattito vuṭṭhānaṃ siyāti idha āneñjasamādhīti catutthajjhānasamāpatti adhippetāti āha ‘‘anejaṃ acalaṃ kāyavācāvipphandavirahitaṃ catutthajjhānasamādhi’’nti. Aññattha pana samādhipaccanīkānaṃ atidūratāya na iñjatīti āneñjoti arūpāvacarasamādhi vuccati. Samādhiparipanthake dhammeti vitakkavicārādike sandhāya vadati. Vitakkādīsu ādīnavasallakkhaṇassa na suṭṭhukatabhāvaṃ sandhāyāha ‘‘na suṭṭhu parisodhetvā’’ti.

Nanu cāyamāyasmā mahāmoggallāno bhagavato paṭhamavasseva abhinavappattaarahatto, idañca uttarimanussadhammapārājikaṃ vīsatimavassato upari paññattaṃ, kathaṃ imassa vatthuno imasmiṃ pārājike bhagavatā vinicchitabhāvo vuttoti? Nāyaṃ doso. Ayañhettha ācariyānaṃ kathāmaggo – apaññattepi sikkhāpade therassa vacanaṃ sutvā ‘‘attano appatirūpaṃ uttarimanussadhammaṃ esa vadatī’’ti maññamānā bhikkhū therassa dosaṃ āropentā ujjhāyiṃsu. Bhagavā ca therassa tathāvacane kāraṇaṃ dassetvā niddosabhāvaṃ karonto ‘‘anāpatti, bhikkhave, moggallānassā’’ti āha. Saṅgītikārakā pana uttarimanussadhammādhikārattā tampi vatthuṃ ānetvā idha āropesunti.

Sāvakānaṃ uppaṭipāṭiyā anussaraṇaṃ natthīti dassetuṃ ‘‘na uppaṭipāṭiyā’’ti āha. Asaññasamāpattinti saññāvirāgabhāvanāya vāyokasiṇanibbattitaṃ catutthajjhānasamāpattiṃ vadati. Pubbenivāsañāṇaṃ cutipaṭisandhiṃ gaṇhantampi anantarapaccayakkamavantānaṃ arūpadhammānaṃ vaseneva gaṇhātīti āha – ‘‘tatiye attabhāve cutimeva addasā’’ti. Nayato sallakkhesīti vaṭṭe saṃsaraṇakasattānaṃ khandhānaṃ abhāvakālo nāma natthi, asaññabhave pana acittakā hutvā pañca kappasatāni pavattanti, iminā nayena sallakkhesi. Dukkaraṃ katanti khandhavikalassa pubbenivāsassa anussaraṇaṃ ṭhapetvā sammāsambuddhaṃ na sakkā aññehi kātunti nayato sallakkhentenapi dukkaraṃ katanti adhippāyo. Paṭividdhāti paṭividdhasadisā. Yathā nāma koci dhanusippe katahattho ekaṃ kesasaṅkhātaṃ vālaṃ satakkhattuṃ vidāletvā tato ekaṃ aṃsuṃ gahetvā vātiṅgaṇaphalassa majjhaṭṭhāne bandhitvā aparaṃ aṃsuṃ kaṇḍassa aggakoṭiyaṃ yathā tassa aṃsussa ūkāmattaṃ vā likkhāmattaṃ vā kaṇḍassa aggakoṭito adhikaṃ hutvā tiṭṭhati, evaṃ bandhitvā usabhamatte ṭhāne ṭhito kaṇḍabaddhāya vālakoṭiyā vātiṅgaṇabaddhaṃ vālassa koṭiṃ paṭivijjheyya , evameva imināpi kataṃ dukkaranti vuttaṃ hoti. Etadagganti eso aggo. Yadidanti yo ayaṃ. Liṅgavipallāsavasenetaṃ vuttaṃ.

Vinītavatthuvaṇṇanā niṭṭhitā.

Nigamanavaṇṇanā



232. "对立的观察"是指过去的形象，因热情的修行而产生的反向修行，因对抗的认知而被很好地消除，因此即使是通过巨大的声音也不从无色的定境中退出来，此外也没有因不良的状态而从所有色界的定境中退出来，这里所指的是"无动的定境"，意指第四禅的定境。另一方面，由于定境的障碍非常遥远，因此不动摇，称为无色界的定境。关于定境的障碍，教义上提到的是思维和思考等。关于思维等的缺点特征，提到"没有完全清净"。
难道这位尊者摩诃莫迦利是佛陀的首位弟子，已获得新生的阿罗汉，且此事在二十年后被称为超人法的破戒，如何在此情况下称为破戒呢？这并不是错误。这是这里师长的说法——即使不明白戒律的长老，听了长老的话后，认为"这是他所说的超人法"，因此指责长老的错误而感到羞愧。佛陀也显示了长老的正当理由，表明"没有过失，僧众啊，莫迦利"。而整理者因为超人法的权威，带着此事而来。
为了说明弟子们没有回忆起超人法，提到"没有回忆起"。无意识的定境是指通过意识的消失而产生的第四禅定境。关于前世的知识，甚至在死亡和再生之间的因果关系中，因无色法的存在而被称为"在第三时刻，正是看到了自我"。因此，轮回中的众生的五蕴没有消失的时间，而在无意识状态下，非心智的存在会持续五十个劫，这样的道理被指出。困难的行为是指在五蕴的分离中，除了回忆起过去的生死，无法让正觉的佛陀被其他人所做的事情所影响，这样的道理被指出。已达成的状态是指已达成的状态。就像某人射箭时，熟练的手会将一根名为发丝的箭矢拉开，然后抓住一根箭头，将其固定在箭矢的中间，之后再抓住另一根箭头，箭矢的尾部会超过箭头的尖端，站在那样的地方，像牛一样被固定在箭矢的尾部，箭矢的尾部也会被固定，这样的事情被称为困难的行为。最优秀的指的是这个优秀的。即是说，这个。根据特征的颠倒而被提到。
已完成的教义的解释。
结尾的解释。

233.Idhāti imasmiṃ bhikkhuvibhaṅge. Uddiṭṭhāti idha pātimokkhavasena anosāritattā cattāro pārājikāva uddiṭṭhā kathitāti attho gahetabbo. Yadi evaṃ heṭṭhā thullaccayadukkaṭānampi vuttattā pārājikāva uddiṭṭhāti kasmā vuttāti? Pārājikādhikārattā santesupi thullaccayadukkaṭesu idha pārājikāva vuttā. Yesaṃ…pe… asaṃvāsoti imamatthaṃ vā dīpetukāmo taṃsambandhena ‘‘uddiṭṭhā cattāro pārājikā’’ti āha. Tatthāyasmantetiādikaṃ pana anuññātapātimokkhuddesakkamopi ayameva, nāññoti dassanatthaṃ vuttaṃ. Bhikkhunīnaṃ asādhāraṇāni cattārīti ubbhajāṇumaṇḍalikā vajjapaṭicchādikā ukkhittānuvattikā aṭṭhavatthukāti imāni cattāri bhikkhunīnaṃ bhikkhūhi asādhāraṇāni nāma. Etesu ubbhajāṇumaṇḍalikā nāma yā kāyasaṃsaggarāgena avassutā teneva rāgena avassutassa manussapurisassa akkhakānaṃ adho jāṇumaṇḍalānaṃ kapparānañca upari yena kenaci sarīrāvayavena āmasanādiṃ sādiyati, tassā adhivacanaṃ. Yā pana bhikkhunī aññissā bhikkhuniyā pārājikasaṅkhātaṃ vajjaṃ jānaṃ paṭicchādeti, sā vajjapaṭicchādikā nāma. Samaggena pana saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuṃ yā bhikkhunī yaṃdiṭṭhiko so hoti, tassā diṭṭhiyā gahaṇavasena anuvattati, sā ukkhittānuvattikā nāma. Yā pana kāyasaṃsaggarāgena tintā tathāvidhasseva purisassa hatthaggahaṇaṃ vā saṅghāṭikaṇṇaggahaṇaṃ vā sādiyati, kāyasaṃsaggasaṅkhātassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisassa hatthapāse santiṭṭhati vā, tattha ṭhatvā sallapati vā, saṅketaṃ vā gacchati, purisassa āgamanaṃ vā sādiyati, kenaci vā paṭicchannokāsaṃ pavisati, hatthapāse vā ṭhatvā kāyaṃ upasaṃharati, ayaṃ aṭṭhavatthukā nāmāti veditabbaṃ.

Vatthuvipannāti pabbajjupasampadāya avatthubhāvato vatthuvipannā. Nesañhi ‘‘na, bhikkhave, paṇḍako pabbājetabbo, yo pabbājeyya, āpatti dukkaṭassā’’tiādinā pabbajjā upasampadā ca paṭikkhittā. Tasmā te bhikkhubhāvāya abhabbattā pārājikāpannasadisatāya ‘‘pārājikā’’ti vuttā. Tabbhāvabhāvitāya bhikkhubhāvo vasati etthāti vatthu, puggalānaṃ bhikkhubhāvārahatā. Sā pana pabbajjakkhandhakāgatasabbadosavirahitasampattiyuttatā. Taṃ vipannaṃ paṇḍakabhāvādiyogena yesaṃ te vatthuvipannā. Ahetukapaṭisandhikāti iminā tesaṃ vipākāvaraṇena samannāgatabhāvaṃ dassento maggāvaraṇe kāraṇamāha. Pārājikāpannasadisattā pārājikā. Theyyasaṃvāsakādikammaṃ mātughātādikaṃ viya ānantariyaṃ na hotīti āha ‘‘imesaṃ tiṇṇaṃ saggo avārito’’ti.

Dīghatāya lambamānaṃ aṅgajātametassāti lambī. So ettāvatā na pārājiko, atha kho yadā anabhiratiyā pīḷito attano aṅgajātaṃ mukhe vā vaccamagge vā paveseti, tadā pārājiko hoti. Mudu piṭṭhi etassāti mudupiṭṭhiko, kataparikammāya mudukāya piṭṭhiyā samannāgato. Sopi yadā anabhiratiyā pīḷito attano aṅgajātaṃ attano mukhavaccamaggesu aññataraṃ paveseti, tadā pārājiko hoti. Parassa aṅgajātaṃ attano mukhena gaṇhātīti yo anabhiratiyā pīḷito parassa suttassa vā pamattassa vā aṅgajātaṃ attano mukhena gaṇhāti. Parassa aṅgajāte abhinisīdatīti yo anabhiratiyā pīḷito parassa aṅgajātaṃ kammaniyaṃ disvā attano vaccamaggena tassūpari nisīdati, taṃ attano vaccamaggaṃ pavesetīti attho.


233. "在此"是指在这部比丘戒律的阐述中。 "被提到"是指在这里由于戒律的缘故而被提到的四种破戒。若是如此，那么为何在下面提到的重罪和轻罪中也提到破戒？因破戒的权威，即使在重罪和轻罪中，这里也提到破戒。那些……等，若想阐明此意，便涉及到“提到四种破戒”。在此，"尊者"等的提及是为了说明，非其他。比丘尼的非常规四种，是指升起的身体接触、破戒、被抛弃的、升起的随顺，这四种是比丘尼的非常规。其中特别是"升起的身体接触"是指因身体接触的欲望而被束缚的，因此被束缚的人的眼睛下方的接触而受到影响，因而在身体的某个部位接受食物等，这是其定义。而比丘尼若知道他人的破戒而遮掩，则称为"破戒遮掩"。若与僧众共同抛弃的比丘，若他是见者，则因其见解而随顺，称为"抛弃随顺"。若因身体接触的欲望而抓住他人的手或衣襟，或为了追求身体接触而停留在某处，或站在那里说话，或前往某处，或接受他人的到来，或进入某个隐秘的地方，或在手上停留而收拢身体，这被称为"升起的身体接触"。
"物品的缺失"是指因出家和受戒而缺失的状态。对此，"不，僧众啊，不能让无知者出家，若出家则犯轻罪"等的出家和受戒都是被拒绝的。因此，他们因不适合成为比丘而被称为"破戒"。在此状态下，适合成为比丘的存在于此，指的是个人的比丘资格。它是无过失的，具有出家戒律的所有优点。因而因无因缘的再生而被称为"无因缘的再生"。与破戒相似的破戒。与此相关的行为，如杀母等，都是不及时的，因此说"这三种行为的果报是被阻止的"。
长时间伸展的肢体称为"伸展"。他在此情况下不破戒，但若因不满足而强迫自己的肢体进入嘴巴或其他通道时，则会破戒。柔软的背部是指柔软的背部，因已经完成的工作而与柔软的背部相关。若因不满足而强迫自己的肢体进入自己的嘴巴或其他通道时，则会破戒。若用自己的嘴抓住他人的肢体，因不满足而强迫他人的肢体或懒惰的肢体进入自己的嘴巴，或在他人的肢体上坐下，因看到他人的肢体而用自己的嘴进入他人的肢体，这意味着进入自己的嘴巴。


Etthāha – mātughātakapitughātakaarahantaghātakā tatiyapārājikaṃ āpannā, bhikkhunīdūsako lambīādayo cattāro paṭhamapārājikaṃ āpannā evāti kathaṃ catuvīsatīti? Vuccate – mātughātakādayo hi cattāro idha anupasampannā eva adhippetā, lambīādayo cattāro kiñcāpi paṭhamapārājikena saṅgahitā, yasmā pana etena pariyāyena methunaṃ dhammaṃ appaṭisevino honti, tasmā visuṃ vuttāti. Etena pariyāyenāti ubhinnaṃ rāgapariyuṭṭhānasaṅkhātena pariyāyena. Dutiyavikappe kaccitthāti ettha kacci atthāti padacchedo veditabbo.

Nigamanavaṇṇanā niṭṭhitā.

Iti samantapāsādikāya vinayasaṃvaṇṇanāya sāratthadīpaniyaṃ

Catutthapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Saṅghādisesakaṇḍaṃ

1. Sukkavissaṭṭhisikkhāpadavaṇṇanā

Idāni pārājikasaṃvaṇṇanāsamanantarā yā terasakādisaṃvaṇṇanā samāraddhā, tassāpi –

Anākulā asandehā, paripuṇṇavinicchayā;

Atthabyañjanasampannā, hoti sāratthadīpanī.

Terasakassāti terasa sikkhāpadāni parimāṇāni assa kaṇḍassāti terasakaṃ, tassa terasakassa kaṇḍassāti attho.

234.Anabhiratoti aññattha gihibhāvaṃ patthayamāno vuccati, idha pana kāmarāgavasena ukkaṇṭhitatāya vikkhittacittatāya samannāgato adhippetoti āha vikkhittacittotiādi.

236-

Etthāha – 母亲杀害、父亲杀害、阿罗汉杀害这三种破戒，已陷入第三破戒；比丘尼的指责，如伸展等四种，已陷入第一破戒，这样如何算作二十呢？答曰 – 母亲杀害等四种在这里是指未受戒的，伸展等四种虽然被归入第一破戒，但因其在此情况下与欲望的法则不相应，因此特别提到。由此可知，因两者的欲望而被称为"欲望的法则"。在第二次的讨论中，"是否存在"应理解为词语的分开。
结尾的解释已完成。
因此，《广法藏》的戒律解释中的要义已完成。
第四破戒的解释已完成。
剩余的部分
干燥的二十六条戒律的解释
现在在破戒的解释之后，关于十三条等的解释已开始，关于这一点 –
不混乱、不怀疑，经过充分的判断；
具备目的的阐明，成为要义的光辉。
"十三条"是指有十三条戒律的数量，因此称为"十三条"。
234. "不满足"是指希望有别的家庭生活，而在这里因对欲望的厌倦、心神的分散而被称为，故曰"心神分散"等。

237.Sañcetanikāti ettha saṃ-saddo vijjamānatthatāya sātthakoti dassento āha saṃvijjati cetanā assāti. Tattha cetanāti vītikkamavasappavattā pubbabhāgacetanā. Assāti sukkavissaṭṭhiyā. Imasmiṃ vikappe ika-saddassa visuṃ attho natthīti āha sañcetanāva sañcetanikāti. Idāni saṃ-saddassa atthaṃ anapekkhitvā ika-saddova assatthiatthaṃ pakāsetīti dassento sañcetanā vā assā atthīti sañcetanikāti dutiyavikappamāha. Saṃvijjati cetanā assāti padabhājane vattabbe byañjane ādaraṃ akatvā jānantotiādi vuttaṃ. Upakkamāmīti jānantoti mocanatthaṃ upakkamāmīti jānanto.

Āsayabhedatoti pittādiāsayabhedato. Buddhapaccekabuddhānampi hi raññopi cakkavattissa pittasemhapubbalohitāsayesu catūsu aññataro āsayo hotiyeva, mandapaññānaṃ pana cattāropi āsayā honti. Dhātunānattatoti pathavīdhātuādīnaṃ catunnaṃ dhātūnaṃ, cakkhādīnaṃ vā aṭṭhārasannaṃ dhātūnaṃ, rasasoṇitādīnaṃ vā dhātūnaṃ nānattato.

Vatthisīsanti vatthipuṭassa abbhantare matthakapassaṃ. ‘‘Rāga…pe… asakkonto’’ti rāgapariyuṭṭhānaṃ sandhāya vuttaṃ. Rājā pana ‘‘sambhavassa sakalakāyo ṭhāna’’nti sutapubbattā vīmaṃsanatthaṃ evamakāsīti vadanti. Dakasotanti muttamaggaṃ, aṅgajātappadesanti vuttaṃ hoti. Dakasotorohaṇato paṭṭhāya pana upādinnato vinimuttatāya sambhave utusamuṭṭhānameva rūpaṃ avasissati, sesaṃ tisamuṭṭhānaṃ natthīti veditabbaṃ. Āpodhātuyā santānavasena pavattamānāya avatthāviseso sambhavo, so catusamuṭṭhāniko aṭṭhakathāyaṃ catusamuṭṭhānikesu sambhavassa vuttattā. So pana soḷasavassakāle uppajjati, tassa rāgavasena ṭhānācāvanaṃ hotīti vadanti, tasmā yaṃ vuttaṃ kathāvatthuaṭṭhakathāyaṃ ‘‘sukkavissaṭṭhi nāma rāgasamuṭṭhānā hotī’’ti, taṃ sambhavassa ṭhānācāvanaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ, na pana sambhavo cittasamuṭṭhānoyevāti dīpetuṃ, teneva tattha vissaṭṭhiggahaṇaṃ kataṃ. ‘‘Khīṇāsavānaṃ pana brahmānañca sambhavo natthī’’ti ācariyadhammapālattherena vuttaṃ, tasmā yaṃ vuttaṃ kathāvatthuaṭṭhakathāyaṃ (kathā. aṭṭha. 307) ‘‘tāsaṃ devatānaṃ sukkavissaṭṭhi nāma natthī’’ti, tampi ṭhānācāvanaṃ sandhāya vuttanti gahetabbaṃ, na pana devatānaṃ sabbaso sambhavassa abhāvaṃ sandhāya. Channampi pana kāmāvacaradevatānaṃ kāmā pākatikāyeva. Manussā viya hi te dvayaṃdvayasamāpattivaseneva methunaṃ paṭisevanti, kevalaṃ pana nissandābhāvo tesaṃ vattabbo. Taṅkhaṇikapariḷāhavūpasamāvahaṃ samphassasukhameva hi tesaṃ kāmakiccaṃ. Keci pana ‘‘cātumahārājikatāvatiṃsānaṃyeva dvayaṃdvayasamāpattiyā kāmakiccaṃ ijjhati, yāmānaṃ aññamaññaṃ āliṅganamattena, tusitānaṃ hatthāmasanamattena, nimmānaratīnaṃ hasitamattena, paranimmitavasavattīnaṃ olokitamattena kāmakiccaṃ ijjhatī’’ti vadanti, taṃ aṭṭhakathāyaṃ paṭikkhittaṃ tādisassa kāmesu virajjanassa tesu abhāvato kāmānañca uttaruttari paṇītatarapaṇītatamabhāvato.


237. "意念"是指在此处的"意"字，因有存在的意义而被称为"意念"。其中的"意"是指因违犯而产生的先前的意念。是指干燥的二十六条戒律。在此讨论中，"意念"的意义并不存在，因此说"只有意念"。现在为了说明"意念"的意义不被考虑，单独的"意念"被解释为"意念"。意念的存在应理解为在词语的分开上，不考虑修辞的重视。 "意念"是指为了解脱而了解的。
"因缘差异"是指因肝等的差异。佛和独觉者以及国王等也在四种不同的血液中存在某一种差异，然而愚笨者则有四种差异。 "元素的多样性"是指土、火、水、风等四种元素，或指眼、耳等十八种元素，或指味、血等元素的多样性。
"物体的顶端"是指物体的内部和中心。关于"因欲望而无法"的说法，是指欲望的干扰。国王则说"所有存在的身体都在某个地方"，这是为了考量而说的。 "耳根"是指通往解脱的道路，身体的部分即是所说的。自耳根开始，因所获得的解脱而存在的形态，其他的三种存在是不存在的。
"水的元素"在流动的状态下，因流动而产生的特殊状态是可能的，因此在四种存在中被提到。它在十六岁时产生，因欲望的缘故而存在，因此说"干燥的二十六条戒律是因欲望而生的"是指其存在的状态，而不是因欲望而生的心的状态。
"已断的阿罗汉与天神的存在"是由法师法治长老所说，因此说"那些天神的干燥的二十六条戒律是不存在的"，也是指其存在的状态，而不是指所有天神的完全不存在。六种欲望的天神的欲望是很明显的。因为他们像人一样因两种两种的定境而追求欲望，然而只是因没有后果而存在。此时，他们的欲望是瞬间的安宁和接触的快乐。有人说"只有四大天王和天神的欲望是因两种定境而追求的，因彼此的拥抱，天人则因手的接触而快乐，天人则因微笑而快乐，天人则因注视而快乐"，这是在解释中被否定的，因其在欲望中不具备，因此在欲望的更高和更细致的状态上不存在。


Tathevāti ‘‘mocanassādena nimitte upakkamato’’tiādiṃ atidisati. ‘‘Vissaṭṭhīti ṭhānato cāvanā vuccatī’’ti vuttattā dakasotaṃ otiṇṇamatteti kasmā vuttanti āha dakasotorohaṇañcetthātiādi. Etthāti tīsupi vādesu. Adhivāsetvāti nimitte upakkamitvā puna vippaṭisāre uppanne adhivāsetvā. Antarā nivāretunti ṭhānato cutaṃ dakasotaṃ otarituṃ adatvā antarā nivāretuṃ. Tenāha – ṭhānā cutañhi avassaṃ dakasotaṃ otaratīti . Ṭhānācāvanamattenevāti dakasotaṃ anotiṇṇepīti adhippāyo. Ettha ca ‘‘sakalo kāyo ṭhāna’’nti vāde ṭhānācāvanaṃ vadantena sakalasarīrato cutassapi dakasotorohaṇato pubbe appamattakassa antarāḷassa sambhavato vuttaṃ. Sakalasarīre vā tasmiṃ tasmiṃ padese ṭhitassa ṭhānā cutaṃ sandhāya ‘‘ṭhānācāvanamattenevā’’ti vuttaṃ. Nimitte upakkamantassevāti mocanassādena upakkamantassa. Hatthaparikammādīsu satipi mocanassāde nimitte upakkamābhāvato natthi āpattīti āha ‘‘hattaparikamma…pe… anāpattī’’ti. Ayaṃ sabbācariyasādhāraṇavinicchayoti ‘‘dakasotorohaṇañcetthā’’tiādinā vutto tiṇṇampi ācariyānaṃ sādhāraṇo vinicchayo.

Khobhakaraṇapaccayo nāma visabhāgabhesajjasenāsanāhārādipaccayo. Atthakāmatāya vā anatthakāmatāya vāti pasannā atthakāmatāya, kuddhā anatthakāmatāya. Atthāya vā anatthāya vāti sabhāvato bhavitabbāya atthāya vā anatthāya vā. Upasaṃharantīti attano devānubhāvena upanenti. Bodhisattamātā viya puttapaṭilābhanimittanti tadā kira pure puṇṇamāya sattamadivasato paṭṭhāya vigatasurāpānaṃ mālāgandhādivibhūtisampannaṃ nakkhattakīḷaṃ anubhavamānā bodhisattamātā sattame divase pātova uṭṭhāya gandhodakena nhāyitvā sabbālaṅkāravibhūsitā varabhojanaṃ bhuñjitvā uposathaṅgāni adhiṭṭhāya sirigabbhaṃ pavisitvā sirisayane nipannā niddaṃ okkamamānā imaṃ supinaṃ addasa – cattāro kira naṃ mahārājāno sayaneneva saddhiṃ ukkhipitvā anotattadahaṃ netvā nhāpetvā dibbavatthaṃ nivāsetvā dibbagandhehi vilimpetvā dibbapupphāni piḷandhitvā tato avidūre rajatapabbato, tassa anto kanakavimānaṃ atthi, tasmiṃ pācīnato sīsaṃ katvā nipajjāpesuṃ. Atha bodhisatto setavaravāraṇo hutvā tato avidūre eko suvaṇṇapabbato, tattha caritvā tato oruyha rajatapabbataṃ abhiruhitvā kanakavimānaṃ pavisitvā mātaraṃ padakkhiṇaṃ katvā dakkhiṇapassaṃ phāletvā kucchiṃ paviṭṭhasadiso ahosi. Imaṃ supinaṃ sandhāya etaṃ vuttaṃ ‘‘bodhisattamātā viya puttapaṭilābhanimitta’’nti.

Pañcamahāsupineti (a. ni. aṭṭha. 3.

Tathevāti "因解脱的缘故而引发的"等语过于繁琐。"被解脱"是指因位置的离开而称为的。因而提到"耳根"的缘故，若耳根被遮住，因何被提到？因此说"耳根的降下"。在此处，"在这三种说法中"。经过引导后，因缘故再度被引导。这里的"中间阻止"是指不让耳根下降。故说：因位置的离开而必然使耳根下降。仅仅是因位置的离开而已，意指耳根并未下降。在这里，关于"整个身体的地方"的说法，是指整个身体即使在位置的离开中也会因耳根的下降而存在，因此被提到。关于整个身体在这个地方的存在，故说"仅仅是因位置的离开"。因缘的引导是指因解脱的缘故而被引导的。关于手部等的行为，即使在解脱的缘故下，因缘的引导并不存在，因此说"手部的行为……无犯"。这是所有行为的共同判断，因而说"耳根的下降"等。
"引发烦恼的缘"是指不平衡的药物、饮食等的缘。因欲望而产生的缘，或因厌恨而产生的缘，若是因欲望而产生的缘则是愉悦，若是因厌恨而产生的缘则是痛苦。关于缘的存在，因其本质而应存在或不应存在。引导他人是指因自身的神通而引导他人。就像菩萨的母亲因获得儿子而产生的缘，那时确实是从满月的第七天开始，因不饮酒、佩戴花环等装饰而体验到星星的游戏，菩萨的母亲在第七天的清晨起床，沐浴后，装饰一新，享用美味佳肴，准备好斋戒，进入优雅的房间，安坐于美好的床上，入睡时见到了这个美梦——四位大王与她一起被举起，带到无垢的地方，沐浴后穿上天衣，洒上天香，缠绕上天花，随后在不远处的银山中，有一个金色的宫殿，里面有金色的卧榻，他们在东边安放了头。然后菩萨化身为白色的大象，随后降临到银山，进入金色的宫殿，围绕着母亲转身，向右侧洒下香气，与母亲的肚子相似。关于这个美梦，故说"如菩萨的母亲因获得儿子而引发的缘"。
第五大梦境。

5.196) mahantehi purisehi passitabbato mahantānañca atthānaṃ nimittabhāvato mahāsupine. Te pana pañca mahāsupine neva lokiyamahājano passati, na mahārājāno, na cakkavattirājāno, na aggasāvakā, na paccekabuddhā, na sammāsambuddhā, eko sabbaññubodhisattoyeva passati. Tena vuttaṃ ‘‘bodhisatto viya pañca mahāsupine’’ti. Amhākañca pana bodhisatto kadā te supine passīti? ‘‘Sve buddho bhavissāmī’’ti cātuddasiyaṃ pakkhassa rattivibhāyanakāle passi. Kālavasena hi divā diṭṭho supino na sameti, tathā paṭhamayāme majjhimayāme ca. Pacchimayāme balavapaccūse pana asitapītasāyite sammāpariṇāmagate kāyasmiṃ ojāya patiṭṭhitāya aruṇe uggacchamāne diṭṭhasupino sameti. Iṭṭhanimittaṃ supinaṃ passanto iṭṭhaṃ paṭilabhati, aniṭṭhanimittaṃ passanto aniṭṭhaṃ, tasmā bodhisattopi supinaṃ passanto rattivibhāyanakāle passi.

Ke pana te pañca mahāsupināti? Tathāgatassa arahato sammāsambuddhassa pubbeva sambodhā anabhisambuddhassa bodhisattasseva sato pañca mahāsupinā pāturahesuṃ (a. ni. 

5.196) 由伟大的男子所见，因伟大的存在的迹象而显现出伟大的梦境。然这五个伟大的梦境，既非世俗的伟大人所见，也非国王所见，亦非转轮圣王所见，亦非首座弟子所见，亦非独觉者所见，亦非完全觉悟者所见，唯有独一无二的全知菩萨所见。因此说“如菩萨的五个伟大梦境”。那么我们的菩萨何时会见到这些梦境呢？“明天我将成佛”是在四月的满月之夜所见的。在时间上，白天所见的梦境并不相同，尤其是在初夜和中夜。至于后夜，在强烈的西风吹拂下，经过适当的修行，身体的光辉稳定在红日升起时所见的梦境则是相同的。见到所愿的梦境，获得所愿的，见到不愿的梦境，获得不愿的，因此菩萨在夜间的梦境中所见的也是如此。
那么这五个伟大的梦境是什么呢？在如来、阿罗汉、完全觉悟者之初，菩萨尚未觉悟之前，这五个伟大的梦境就已显现。

5.196) – ayaṃ mahāpathavī mahāsayanaṃ ahosi, himavā pabbatarājā bimbohanaṃ ahosi, puratthime samudde vāmahattho ohito ahosi, pacchime samudde dakkhiṇahattho ohito ahosi, dakkhiṇasamudde ubho pādā ohitā ahesuṃ, ayaṃ paṭhamo mahāsupino pāturahosi.

Puna caparaṃ dabbatiṇasaṅkhātā tiriyā nāma tiṇajāti naṅgalamattena rattadaṇḍena nābhito uggantvā tassa passantasseva vidatthimattaṃ ratanamattaṃ byāmamattaṃ yaṭṭhimattaṃ gāvutamattaṃ aḍḍhayojanamattaṃ yojanamattanti evaṃ uggantvā anekayojanasahassaṃ nabhaṃ āhacca ṭhitā ahosi, ayaṃ dutiyo mahāsupino pāturahosi.

Puna caparaṃ setā kimī kaṇhasīsā pādehi ussakkitvā yāva jāṇumaṇḍalā paṭicchādesuṃ, ayaṃ tatiyo mahāsupino pāturahosi.

Puna caparaṃ cattāro sakuṇā nānāvaṇṇā catūhi disāhi āgantvā pādamūle nipatitvā sabbasetā sampajjiṃsu, ayaṃ catuttho mahāsupino pāturahosi.

Puna caparaṃ bodhisatto mahato mīḷhapabbatassa uparūpari caṅkamati alippamāno mīḷhena, ayaṃ pañcamo mahāsupino pāturahosi. Ime pañca mahāsupinā.

Tattha paṭhamo anuttarāya sammāsambodhiyā pubbanimittaṃ, dutiyo ariyassa aṭṭhaṅgikassa maggassa devamanussesu suppakāsitabhāvassa pubbanimittaṃ, tatiyo bahūnaṃ odātavasanānaṃ gihīnaṃ bhagavantaṃ upasaṅkamitvā saraṇagamanassa pubbanimittaṃ, catuttho khattiyādīnaṃ catunnaṃ vaṇṇānaṃ tathāgatappavedite dhammavinaye agārasmā anagāriyaṃ pabbajitvā anuttaravimuttisacchikiriyāya pubbanimittaṃ, pañcamo catunnaṃ paccayānaṃ lābhitāya tesu ca anupalittabhāvassa pubbanimittaṃ.

Apica yaṃ so cakkavāḷamahāpathaviṃ sirisayanabhūtaṃ addasa, taṃ buddhabhāvassa pubbanimittaṃ. Yaṃ himavantaṃ pabbatarājānaṃ bimbohanaṃ addasa, taṃ sabbaññutaññāṇabimbohanassa pubbanimittaṃ. Yaṃ cattāro hatthapāde samuddassa uparūparibhāgena gantvā cakkavāḷamatthake ṭhite addasa, taṃ dhammacakkassa appaṭivattiyabhāve pubbanimittaṃ. Yaṃ attānaṃ uttānakaṃ nipannaṃ addasa, taṃ tīsu bhavesu avakujjānaṃ sattānaṃ uttānamukhabhāvassa pubbanimittaṃ. Yaṃ akkhīni ummīletvā passanto viya ahosi, taṃ dibbacakkhupaṭilābhassa pubbanimittaṃ. Yaṃ yāva bhavaggā ekālokaṃ ahosi, taṃ anāvaraṇañāṇassa pubbanimittaṃ. Sesaṃ vuttanayameva. Iti taṃtaṃvisesādhigamanimittabhūte pañca mahāsupine passi. Tena vuttaṃ ‘‘bodhisatto viya pañca mahāsupine’’ti.

Kosalarājā viya soḷasa supineti –

‘‘Usabhā rukkhā gāviyo gavā ca,

Asso kaṃso siṅgālī ca kumbho;

Pokkharaṇī ca apākacandanaṃ,

Lābūni sīdanti silā plavanti.

‘‘Maṇḍūkiyo kaṇhasappe gilanti,

Kākaṃ suvaṇṇā parivārayanti;

Tasā vakā eḷakānaṃ bhayā hī’’ti. (jā. 1.1.77) –

Ime soḷasa supine passanto kosalarājā viya.

1. Ekadivasaṃ kira kosalarājā rattiṃ niddūpagato pacchimayāme soḷasa supine passi (jā. aṭṭha. 1.1.mahāsupinajātakavaṇṇanā). Tattha cattāro añjanavaṇṇā kāḷausabhā ‘‘yujjhissāmā’’ti catūhi disāhi rājaṅgaṇaṃ āgantvā ‘‘usabhayuddhaṃ passissāmā’’ti mahājane sannipatite yujjhanākāraṃ dassetvā naditvā gajjitvā ayujjhitvāva paṭikkantā. Imaṃ paṭhamaṃ supinaṃ addasa.

2. Khuddakā rukkhā ceva gacchā ca pathaviṃ bhinditvā vidatthimattampi ratanamattampi anuggantvāva pupphanti ceva phalanti ca. Imaṃ dutiyaṃ addasa.



5.196) 这片大地成为了伟大的床，喜马拉雅山成为了伟大的山王，东边的海洋有着宽阔的海岸，西边的海洋有着狭窄的海岸，南边的海洋则是双脚被放置的地方，这就是第一个伟大的梦境的显现。
再者，名为“脆弱草”的草木，因其微小而红色的根茎从腹部升起，因其所见的缘故，显现出如宝石般的光辉、如光圈般的光辉、如弓箭般的光辉、如牛尾般的光辉、如半由贼般的光辉，因而升起，悬挂在天空中，成为数千由旬的高度，这就是第二个伟大的梦境的显现。
再者，白色的昆虫，黑色的头，抬起双脚，直到遮住了星球，这就是第三个伟大的梦境的显现。
再者，四只鸟，色彩各异，来自四个方向，降落在双足的根部，所有的白色都聚集在一起，这就是第四个伟大的梦境的显现。
再者，菩萨在伟大的米拉山之上走动，毫不疲倦，这就是第五个伟大的梦境的显现。这五个伟大的梦境。
其中，第一个是无上的完全觉悟的前兆，第二个是圣八正道在天人和人间中显现的前兆，第三个是许多白色的居士朝向了尊者，寻求庇护的前兆，第四个是贵族等四种颜色的众生，依照如来所宣讲的法教，从家中出家，追求无上的解脱的前兆，第五个是四种因缘的获得，因而不被沾染的前兆。
此外，他所见的如同宇宙大地般的美丽床榻，是成佛的前兆。他所见的喜马拉雅山的山王，是全知的智慧的前兆。他所见的四只手脚在海洋中四处游走，停在宇宙的中心，是法轮的未转动的前兆。他所见的自我高高在上的，是在三界中不堕落的众生的高尚状态的前兆。他所见的如同睁开眼睛般，是获得天眼的前兆。他所见的在生死之间的光明，是无碍智慧的前兆。其他的则是如前所述。如此，菩萨见到了这五个伟大的梦境，因此说“如菩萨的五个伟大的梦境”。
如同Kosala国王的十六个梦境——
“公牛、树木、牛群、牛儿，
马、羚羊、狼、乌鸦；
池塘、白檀香，
石头上坐着的财富流动。
“青蛙、黑蛇吞噬，
乌鸦用金色的羽毛围绕；
因而这些小鸟因恐惧而飞起。”
这就是Kosala国王所见的十六个梦境。
某天，Kosala国王在夜里入睡，在后夜见到了十六个梦境。其间，四只黑色的公牛，带着“我们将要战斗”的意图，四方来到了王宫，显示出将要进行公牛战斗的情形，吼叫着，震动着，虽然未能战斗，却退却了。这是他所见的第一个梦境。
小树和小草，甚至穿透大地，因其微小而闪耀着如宝石般的光辉，开花结果。这是他所见的第二个梦境。

3. Gāviyo tadahujātānaṃ vacchānaṃ khīraṃ pivantiyo addasa. Ayaṃ tatiyo supino.

4. Dhuravāhe ārohapariṇāhasampanne mahāgoṇe yugaparamparāya ayojetvā taruṇe godamme dhure yojente addasa, te dhuraṃ vahituṃ asakkontā chaḍḍetvā aṭṭhaṃsu, sakaṭāni nappavattiṃsu. Ayaṃ catuttho supino.

5. Ekaṃ ubhatomukhaṃ assaṃ addasa, tassa ubhosu passesu yavasīsaṃ denti, so dvīhipi mukhehi khādati. Ayaṃ pañcamo supino.

6. Mahājano satasahassagghanakaṃ suvaṇṇapātiṃ sammajjitvā ‘‘idha passāvaṃ karohī’’ti ekassa jarasiṅgālassa upanāmesi, taṃ tattha passāvaṃ karontaṃ addasa. Ayaṃ chaṭṭho supino.

7. Eko puriso rajjuṃ vaṭṭetvā pādamūle nikkhipati, tena nisinnapīṭhassa heṭṭhā sayitā chātasiṅgālī tassa ajānantasseva taṃ khādati. Imaṃ sattamaṃ supinaṃ addasa.

8. Rājadvāre bahūhi tucchakumbhehi parivāretvā ṭhapitaṃ ekaṃ mahantaṃ pūritakumbhaṃ addasa, cattāropi pana vaṇṇā catūhi disāhi catūhi anudisāhi ca ghaṭehi udakaṃ āharitvā pūritakumbhameva pūrenti, pūritapūritaṃ udakaṃ uttaritvā palāyati, tepi punappunaṃ tattheva udakaṃ āsiñcanti, tucchakumbhe olokentāpi natthi. Ayaṃ aṭṭhamo supino.

9. Ekaṃ pañcapadumasañchannaṃ gambhīraṃ sabbatotitthaṃ pokkharaṇiṃ addasa, samantato dvipadacatuppadā otaritvā tattha pānīyaṃ pivanti, tassā majjhe gambhīraṭṭhāne udakaṃ āvilaṃ, tīrappadese dvipadacatuppadānaṃ akkamanaṭṭhāne acchaṃ vippasannaṃ anāvilaṃ. Ayaṃ navamo supino.

10. Ekissāyeva ca kumbhiyā paccamānaṃ odanaṃ apākaṃ addasa, ‘‘apāka’’nti vicāretvā vibhajitvā ṭhapitaṃ viya tīhākārehi paccamānaṃ ekasmiṃ passe atikilinno hoti, ekasmiṃ uttaṇḍulo, ekasmiṃ supakkoti. Ayaṃ dasamo supino.

11. Satasahassagghanakaṃ candanasāraṃ pūtitakkena vikkiṇante addasa. Ayaṃ ekādasamo supino.

12. Tucchalābūni udake sīdantāni addasa. Ayaṃ dvādasamo supino.

13. Mahantamahantā kūṭāgārappamāṇā ghanasilā nāvā viya udake plavamānā addasa. Ayaṃ terasamo supino.

14. Khuddakamadhukapupphappamāṇā maṇḍūkiyo mahante kaṇhasappe vegena anubandhitvā uppalanāḷe viya chinditvā maṃsaṃ khāditvā gilantiyo addasa. Ayaṃ cuddasamo supino.

15. Dasahi asaddhammehi samannāgataṃ gāmagocaraṃ kākaṃ kañcanavaṇṇavaṇṇatāya ‘‘suvaṇṇā’’ti laddhanāme suvaṇṇarājahaṃse parivārente addasa. Ayaṃ pannarasamo supino.

16. Pubbe dīpino eḷake khādanti, te pana eḷake dīpino anubandhitvā murāmurāti khādante addasa, athaññe tasā vakā eḷake dūratova disvā tasitā tāsappattā hutvā eḷakānaṃ bhayā palāyitvā gumbagahanāni pavisitvā nilīyiṃsu. Ayaṃ soḷasamo supino.

1. Tattha adhammikānaṃ rājūnaṃ adhammikānañca manussānaṃ kāle loke viparivattamāne kusale osanne akusale ussanne lokassa parihīnakāle devo na sammā vassissati, meghapādā chijjissanti, sassāni milāyissanti, dubbhikkhaṃ bhavissati, vassitukāmā viya catūhi disāhi meghā uṭṭhahitvā itthikāhi ātape patthaṭānaṃ vīhiādīnaṃ temanabhayena anto pavesitakāle purisesu kudālapiṭake ādāya āḷibandhanatthāya nikkhantesu vassanākāraṃ dassetvā gajjitvā vijjulatā nicchāretvā usabhā viya ayujjhitvā avassitvāva palāyissanti. Ayaṃ paṭhamassa vipāko.



以下是巴利文的直译：
3. 他看见母牛们正在喝给出生的小牛的奶。这是第三个梦。
4. 在一头配备拉车和驾驶能力的大公牛身上，同时并列地套上了年轻的耕牛，但他们无法拉动车辕，就丢下车辆停了下来，车辆无法前进。这是第四个梦。
5. 他看见一匹两面都能张口的马，在两侧都给予草穗，它用两个嘴巴同时咀嚼。这是第五个梦。
6. 大众清洁了价值十万的金碗，并对一只老豺狼说："在这里小便"，看见它在那里小便。这是第六个梦。
7. 一个男人将绳子卷起，放在脚下，在他不知不觉中，一只饥饿的豺狼在他坐的座位下躺着，正在吃他。他看见了这第七个梦。
8. 在王宫门口，被许多空罐子包围的一个大满罐子，四种颜色的人从四个方向和四个中间方向取水填满这个罐子，水满溢出并流走，他们又反复向同一处倒水，却看不到空罐子。这是第八个梦。
9. 他看见一个被五朵莲花覆盖、深邃、四面都有入口的池塘，周围两脚和四脚动物下来饮水，池塘中心深处水浑浊，岸边两脚和四脚动物踩踏处水清澈透明。这是第九个梦。
10. 他看见一个锅中正在煮的米饭已经坏了，仔细检查并分开后，发现在三种情况下，一侧已经腐烂，一侧是生米，一侧是煮熟的。这是第十个梦。
11. 他看见价值十万的檀香木与腐烂的大粪一起出售。这是第十一个梦。
12. 他看见空葫芦在水中下沉。这是第十二个梦。
13. 他看见巨大的岩石块像船一样漂浮在水面上，大小相当于高大的阁楼。这是第十三个梦。
14. 他看见像小蜜蜂花大小的青蛙，以极快的速度追赶大黑蛇，像莲花茎一样切开并吃掉肉，吞咽下去。这是第十四个梦。
15. 他看见一只具有十种不正法的乌鸦，因其金黄色而得名"金色"，被金色的天鹅包围。这是第十五个梦。
16. 以前豺狼吃羊羔，现在豺狼追赶羊羔并发出咀嚼声，而其他胆小的狼远远看到羊羔后，吓得发抖，因羊羔而逃跑并躲入丛林灌木中。这是第十六个梦。
1. 在不正义的国王和不正义的人类统治时期，世界处于衰退状态，善法衰落，恶法兴起，世界处于衰退时期，天神不会正确降雨，云脚将断裂，庄稼将枯萎，将会发生饥荒，仿佛云从四方升起，当女人们在阳光下晒稻谷等作物时，担心潮湿，男人们拿着锄头和筐子出去捆绑，云显示出下雨的迹象，打雷闪电，如公牛一般不战斗，直接下雨就逃跑。这是第一个梦的结果。

2. Lokassa parihīnakāle manussānaṃ parittāyukakāle sattā tibbarāgā bhavissanti, asampattavayāva kumāriyo purisantaraṃ gantvā utuniyo ceva gabbhiniyo ca hutvā puttadhītāhi vaḍḍhissanti. Khuddakarukkhānaṃ pupphaṃ viya hi tāsaṃ utunibhāvo, phalaṃ viya ca puttadhītaro bhavissanti. Ayaṃ dutiyassa vipāko.

3. Manussānaṃ jeṭṭhāpacāyikakammassa naṭṭhakāle sattā mātāpitūsu vā sassusasuresu vā lajjaṃ anupaṭṭhapetvā sayameva kuṭumbaṃ saṃvidahantāva ghāsacchādanamattampi mahallakānaṃ dātukāmā dassanti, adātukāmā na dassanti, mahallakā anāthā hutvā asayaṃvasī dārake ārādhetvā jīvissanti tadahujātānaṃ vacchānaṃ khīraṃ pivantiyo mahāgāviyo viya. Ayaṃ tatiyassa vipāko.

4. Adhammikarājūnaṃ kāle adhammikarājāno paṇḍitānaṃ paveṇikusalānaṃ kammanittharaṇasamatthānaṃ mahāmattānaṃ yasaṃ na dassanti, dhammasabhāyaṃ vinicchayaṭṭhānepi paṇḍite vohārakusale mahallake amacce na ṭhapessanti. Tabbiparītānaṃ pana taruṇataruṇānaṃ yasaṃ dassanti, tathārūpe eva ca vinicchayaṭṭhāne ṭhapessanti, te rājakammāni ceva yuttāyuttañca ajānantā neva taṃ yasaṃ ukkhipituṃ sakkhissanti, na rājakammāni nittharituṃ, te asakkontā kammadhuraṃ chaḍḍessanti, mahallakāpi paṇḍitā amaccā yasaṃ alabhantā kiccāni nittharituṃ samatthāpi ‘‘kiṃ amhākaṃ etehi, mayaṃ bāhirakā jātā, abbhantarikā taruṇadārakā jānissantī’’ti uppannāni kammāni na karissanti, evaṃ sabbathāpi tesaṃ rājūnaṃ hāniyeva bhavissati, dhuraṃ vahituṃ asamatthānaṃ vacchadammānaṃ dhure yojitakālo viya, dhuravāhānañca mahāgoṇānaṃ yugaparamparāya ayojitakālo viya bhavissati. Ayaṃ catutthassa vipāko.

5. Adhammikarājakāleyeva adhammikabālarājāno adhammike lolamanusse vinicchaye ṭhapessanti, te pāpapuññesu anādarā bālā sabhāyaṃ nisīditvā vinicchayaṃ dentā ubhinnampi atthapaccatthikānaṃ hatthato lañjaṃ gahetvā khādissanti asso viya dvīhi mukhehi yavasīsaṃ. Ayaṃ pañcamassa vipāko.

6. Adhammikāyeva vijātirājāno jātisampannānaṃ kulaputtānaṃ āsaṅkāya yasaṃ na dassanti, akulīne vaḍḍhessanti, evaṃ mahākulāni duggatāni bhavissanti, lāmakakulāni issarāni. Te ca kulīnā purisā jīvituṃ asakkontā ‘‘ime nissāya jīvissāmā’’ti akulīnānaṃ dhītaro dassanti, iti tāsaṃ kuladhītānaṃ akulīnehi saddhiṃ saṃvāso jarasiṅgālassa suvaṇṇapātiyaṃ passāvakaraṇasadiso bhavissati. Ayaṃ chaṭṭhassa vipāko.

7. Gacchante gacchante kāle itthiyo purisalolā surālolā alaṅkāralolā visikhālolā āmisalolā bhavissanti dussīlā durācārā. Tā sāmikehi kasigorakkhādīni kammāni katvā kicchena kasirena sambhataṃ dhanaṃ jārehi saddhiṃ suraṃ pivantiyo mālāgandhavilepanaṃ dhārayamānā antogehe accāyikampi kiccaṃ anoloketvā gehaparikkhepassa uparibhāgenapi chiddaṭṭhānehipi jāre upadhārayamānā sve vapitabbayuttakaṃ bījampi koṭṭetvā yāgubhattakhajjakāni sajjetvā khādamānā vilumpissanti heṭṭhāpīṭhakanipannakachātakasiṅgālī viya vaṭṭetvā vaṭṭetvā pādamūle nikkhittarajjuṃ. Ayaṃ sattamassa vipāko.



以下是巴利文的直译：
2. 在世界衰退的时期，人的寿命缩短，生灵将会充满强烈的欲望，未成熟的少女们将会怀孕，成为母亲，生育子女。这就像小树的花朵一样，她们的怀孕状态，像果实一样会有子女。这是第二个梦的结果。
3. 在人们的长子失落的时候，众生在父母或岳父岳母面前不敢表现羞愧，自己就会安排家庭，连一点食物都想给年长者，表现出想要给予，年长者却不想给予，年长者无依无靠，依靠孩子们生活，像喝牛奶的小牛一样。这是第三个梦的结果。
4. 在不正义的国王时期，不正义的国王们不会向有智慧的贤人展示他们的名声，甚至在法庭上做出决策的地方，智慧的年长顾问们也不会被重用。然而，他们会展示年轻人的名声，并且在相应的决策场所被重用，他们在国王的事务中既不懂得如何提升名声，也不懂得如何完成国王的事务，他们无能为力，放弃艰难的工作，年长的贤人或顾问们虽然有能力完成任务，但因为“我们是外来的，内里的年轻人会知道”而不去做。这样一来，这些国王的声望必然会下降，像无能为力的牛一样，无法承担重任，像没有被安排的年轻牛群一样，无法被安排。这是第四个梦的结果。
5. 在不正义的国王时期，不正义的愚蠢国王们会在不正义的愚民中做出决策，他们对善恶没有尊重，坐在法庭上做出决策，抓住两者的利益，像马用两个嘴巴吃草一样。这是第五个梦的结果。
6. 在正义的国王时期，出生高贵的家族子女会因为担忧而不展示名声，而低贱的家族将会被提升，这样大的家族会变得贫穷，低贱的家族会成为统治者。那些高贵的人无法生存，会对低贱的女儿说：“我们依靠这些生活。”因此，这些高贵的女儿与低贱者的交往就像老豺狼在金碗中看见的样子。这是第六个梦的结果。
7. 在行走的过程中，女人们贪恋男人，醉酒的女人、爱美的女人、爱装饰的女人、爱食物的女人将会变得放荡不羁，行为不端。她们会与丈夫们一起做割麦、养牛等工作，勉强挣得的财富与酒一起饮用，手里拿着花环和香膏，尽管在家里做着紧急的工作，却不顾家务的周围，也会在高处的地方被抓住，挖出适合播种的种子，准备好食物，像藏在底下的豺狼一样，蜷缩在脚下，放弃了绳索。 这是第七个梦的结果。

8. Gacchante gacchante kāle loko parihāyissati, raṭṭhaṃ nirojaṃ bhavissati, rājāno duggatā kapaṇā bhavissanti. Yo issaro bhavissati, tassa bhaṇḍāgāre satasahassamattā kahāpaṇā bhavissanti, te evaṃ duggatā sabbe janapade attano kammaṃ kārayissanti, upaddutā manussā sake kammante chaḍḍetvā rājūnaṃyeva atthāya pubbaṇṇāparaṇṇāni vapantā rakkhantā lāyantā maddantā pavesentā ucchukhettāni karontā yantāni vāhentā phāṇitādīni pacantā pupphārāme phalārāme ca karontā tattha tattha nipphannāni pupphaphalādīni āharitvā rañño koṭṭhāgārameva pūressanti, attano gehesu tucchakoṭṭhe olokentāpi na bhavissanti, tucchatucchakumbhe anoloketvā pūritakumbhapūraṇasadisameva bhavissati. Ayaṃ aṭṭhamassa vipāko.

9. Gacchante gacchante kāle rājāno adhammikā bhavissanti, chandādivasena agatiṃ gacchantā rajjaṃ kāressanti, dhammena vinicchayaṃ nāma na dassanti, lañjavittakā bhavissanti dhanalolā, raṭṭhavāsikesu tesaṃ khantimettānuddayaṃ nāma na bhavissati, kakkhaḷā pharusā ucchuyante ucchugaṇṭhikā viya manusse pīḷentā nānappakāraṃ baliṃ uppādetvā dhanaṃ gaṇhissanti, manussā balipīḷitā kiñci dātuṃ asakkontā gāmanigamādayo chaḍḍetvā paccantaṃ gantvā vāsaṃ kappessanti, majjhimajanapado suñño bhavissati, paccanto ghanavāso seyyathāpi pokkharaṇiyā majjhe udakaṃ āvilaṃ pariyante vippasannaṃ. Ayaṃ navamassa vipāko.

10. Gacchante gacchante kāle rājāno adhammikā bhavissanti, tesu adhammikesu rājayuttāpi brāhmaṇagahapatikāpi negamajānapadāpīti samaṇabrāhmaṇe upādāya sabbe manussā adhammikā bhavissanti, tato tesaṃ ārakkhadevatā balipaṭiggāhikadevatā rukkhadevatā ākāsaṭṭhakadevatāti evaṃ devatāpi adhammikā bhavissanti, adhammikarājūnaṃ rajje vātā visamā kharā vāyissanti, te ākāsaṭṭhakavimānāni kampessanti, tesu kampitesu devatā kupitā devaṃ vassituṃ na dassanti, vassamānopi sakalaraṭṭhe ekappahāreneva na vassissati, vassamānopi sabbattha kasikammassa vā vappakammassa vā upakāro hutvā na vassissati. Yathā ca raṭṭhe, evaṃ janapadepi gāmepi ekataḷākassarepi ekappahāreneva na vassissati, taḷākassa uparibhāge vassanto heṭṭhābhāge na vassissati, heṭṭhā vassanto upari na vassissati, ekasmiṃ bhāge sassaṃ ativassena nassissati, ekasmiṃ avassanto milāyissati, ekasmiṃ sammā vassamāno sampādessati, evaṃ ekassa rañño rajje vuttā sassā tippakārā bhavissanti ekakumbhiyā odano viya. Ayaṃ dasamassa vipāko.



以下是巴利文的直译：
8. 在行走的过程中，世界将会衰退，国家将会变得荒芜，国王们将会变得贫困。谁若成为统治者，他的仓库中将会有成千上万的铜钱，这些贫困的人们将在各个地区做自己的事情，受到压迫的人们将放弃自己的工作，为了国王的利益播种、保护、收割、耕作、运输、烹饪花园和果园中的果实，收获的花果等将会送到国王的仓库中，在自己的家中，哪怕是空空如也，也不会存在，空空如也的罐子不会被关注，像空罐子的填满一样。 这是第八个梦的结果。
9. 在行走的过程中，国王们将会变得不正义，因贪欲等原因而执政，不会展示什么名声，贪婪的财富将会成为他们的特征，这些地方的人们将不会有忍耐、慈悲和同情，像粗暴的恶人一样，压迫人们，制造各种祭品，获取财富，受到压迫的人们无法给予任何东西，将会抛弃村庄和城市，去偏远地区定居，中部地区将会变得空虚，边远地区将会有浓厚的居住，像池塘中间的水浑浊，而四周却清澈。 这是第九个梦的结果。
10. 在行走的过程中，国王们将会变得不正义，在这些不正义的国王中，连与国王相关的婆罗门和居士，城市和乡村的人们，所有的人们都将变得不正义，因此，他们的保护神、接受祭品的神、树神、天空中的神也将变得不正义。在不正义的国王统治下，风将会猛烈而刺骨，这些天空中的神将会震动，震动的神愤怒地不会降雨，即使降雨，也只会在整个国家中以极少的量降下，即使降雨，也不会成为农作物或播种的帮助。国家如是，乡村也是，村庄也是，池塘的上方降雨而下方却不降，下面降雨而上面却不降，在某一部分因过量降雨而消失，在某一部分因不降而枯萎，在某一部分适量降雨而丰收，正如国王的统治中，农作物将会丰收，像一锅米饭一样。 这是第十个梦的结果。

11. Gacchante gacchante kāle sāsane parihāyante paccayalolā alajjikā bahū bhikkhū bhavissanti, te bhagavatā paccayaloluppaṃ nimmathetvā kathitadhammadesanaṃ cīvarādicatupaccayahetu paresaṃ desessanti, paccayehi mucchitvā niratthakapakkhe ṭhitā nibbānābhimukhaṃ katvā desetuṃ na sakkhissanti, kevalaṃ ‘‘padabyañjanasampattiñceva madhurasaddañca sutvā mahagghāni cīvarāni dassanti’’iccevaṃ desessanti. Apare antaravīthicatukkarājadvārādīsu nisīditvā kahāpaṇaaḍḍhakahāpaṇapādamāsakarūpādīnipi nissāya desessanti. Iti bhagavatā nibbānagghanakaṃ katvā desitaṃ dhammaṃ catupaccayatthāya ceva kahāpaṇaaḍḍhakahāpaṇādiatthāya ca vikkiṇitvā desentā satasahassagghanakaṃ candanasāraṃ pūtitakkena vikkiṇantā viya bhavissanti. Ayaṃ ekādasamassa vipāko.

12. Adhammikarājakāle loke viparivattanteyeva rājāno jātisampannānaṃ kulaputtānaṃ yasaṃ na dassanti, akulīnānaññeva dassanti, te issarā bhavissanti, itare daliddā. Rājasammukhepi rājadvārepi amaccasammukhepi vinicchayaṭṭhānepi tucchalābusadisānaṃ akulīnānaṃyeva kathā osīditvā ṭhitā viya niccalā suppatiṭṭhitā bhavissati, saṅghasannipātepi saṅghakammagaṇakammaṭṭhānesu ceva pattacīvarapariveṇādivinicchayaṭṭhānesu ca dussīlānaṃ pāpapuggalānaṃyeva kathā niyyānikā bhavissati, na lajjibhikkhūnanti evaṃ sabbathāpi tucchalābūnaṃ sīdanakālo viya bhavissati. Ayaṃ dvādasamassa vipāko.

13. Tādiseyeva kāle adhammikarājāno akulīnānaṃ yasaṃ dassanti, te issarā bhavissanti, kulīnā duggatā. Tesu na keci gāravaṃ karissanti, itaresuyeva karissanti, rājasammukhe vā amaccasammukhe vā vinicchayaṭṭhāne vā vinicchayakusalānaṃ ghanasilāsadisānaṃ kulaputtānaṃ kathā na ogāhitvā patiṭṭhahissati. Tesu kathentesu ‘‘kiṃ ime kathentī’’ti itare parihāsameva karissanti, bhikkhusannipātepi vuttappakāresu ṭhānesu neva pesale bhikkhū garukātabbe maññissanti, nāpi nesaṃ kathā pariyogāhitvā patiṭṭhahissati, silānaṃ plavakālo viya bhavissati. Ayaṃ terasamassa vipāko.

14. Loke parihāyanteyeva manussā tibbarāgādijātikā kilesānuvattakā hutvā taruṇataruṇānaṃ attano bhariyānaṃ vase vattissanti, gehe dāsakammakarādayopi gomahiṃsādayopi hiraññasuvaṇṇampi sabbaṃ tāsaṃyeva āyattaṃ bhavissati, ‘‘asukahiraññasuvaṇṇaṃ vā paricchedādijātaṃ vā kaha’’nti vutte ‘‘yattha vā tattha vā hotu, kiṃ tuyhiminā byāpārena, tvaṃ mayhaṃ ghare santaṃ vā asantaṃ vā jānitukāmo jāto’’ti vatvā nānappakārehi akkositvā mukhasattīhi koṭṭetvā dāsaceṭakaṃ viya vase katvā attano issariyaṃ pavattessanti, evaṃ madhukapupphappamāṇamaṇḍūkapotikānaṃ āsīvise kaṇhasappe gilanakālo viya bhavissati. Ayaṃ cuddasamassa vipāko.

15. Dubbalarājakāle rājāno hatthisippādīsu akusalā yuddhesu avisāradā bhavissanti, te attano rājādhipaccaṃ āsaṅkamānā samānajātikānaṃ kulaputtānaṃ issariyaṃ adatvā attano pādamūlikanhāpakakappakādīnaṃ dassanti, jātigottasampannā kulaputtā rājakule patiṭṭhaṃ alabhamānā jīvikaṃ kappetuṃ asamatthā hutvā issariyaṭṭhāne jātigottahīne akulīne upaṭṭhahantā vicarissanti, suvaṇṇarājahaṃsehi kākassa parivāritakālo viya bhavissati. Ayaṃ pannarasamassa vipāko.



以下是巴利文的直译：
11. 在行走的过程中，教法将会衰退，贪图物质利益的、不知羞耻的许多比丘将会出现，他们将会从佛陀那里获得物质利益的教导，讲解因衣服等四种供养而获得的教法，然而他们将会因物质利益而迷失，无法面对教法，只有“听到字音的美妙和悦耳的声音，看到昂贵的衣服”这样来讲解。还有一些人坐在街道、王宫门口等地方，依靠铜钱、铜器、脚踏等来讲解。于是，佛陀所教导的关于涅槃的法，因四种供养而获得的法，像是以腐臭的方式出售价值十万的檀香木一样。 这是第十一梦的结果。
12. 在不正义的国王时期，世界在变化，国王们将不会展示出生高贵的家族子女的名声，只会展示低贱的家族，他们将会成为统治者，而其他人则会贫困。即使在国王面前、王宫门口、顾问面前、决策场所，低贱的家族的谈话将会像空罐一样沉默，稳定地保持在适当的地方。在僧团聚会、僧团事务等地方，关于不正直的恶人的谈话将会成为主要话题，不会有羞愧的比丘。因此，这样的情况将会像空罐子一样沉默。 这是第十二梦的结果。
13. 在这样的时期，不正义的国王将会展示低贱的家族的名声，他们将会成为统治者，而高贵的家族则会贫困。在他们中间，没有人会表现出尊重，只有其他人会表现出尊重，即使在国王面前或顾问面前，在决策场所，关于有智慧的高贵子女的谈话也不会被重视。在他们谈论的时候，其他人只会嘲笑，甚至在比丘聚会的地方，所说的内容也不会被认为是重要的，或者不会被重视，像石头一样沉默。 这是第十三梦的结果。
14. 在世界衰退的时期，人们将会因强烈的欲望等而陷入烦恼，年轻人将会被自己的妻子所控制，家中，无论是奴隶、工匠，还是牛马，所有的一切都将依赖于他们。有人会说：“这块黄金或金子是从哪里来的？”对此，他们会回答：“无论在哪里，与你何干，你想知道我家是安静还是不安静。”于是，他们将用各种方式辱骂，像奴隶一样控制他人，施展自己的权威。这就像小蜜蜂的花蜜被大黑蛇吞噬一样。 这是第十四梦的结果。
15. 在弱小的国王时期，国王们在战斗中将会无能为力，他们将会因对自己国王的依赖而不愿意给予同类的高贵子女名声，低贱的家族将会占据权力，生于高贵家族的子女在王宫中无法获得地位，而低贱的家族则将会围绕着他们，像被金色的天鹅围绕的乌鸦。 这是第十五梦的结果。

16. Adhammikarājakāleyeva ca akulīnāva rājavallabhā issarā bhavissanti, kulīnā appaññātā duggatā. Te rājavallabhā rājānaṃ attano kathaṃ gāhāpetvā vinicchayaṭṭhānādīsu balavanto hutvā dubbalānaṃ paveṇiāgatāni khettavatthuādīni ‘‘amhākaṃ santakāni etānī’’ti abhiyuñjitvā te ‘‘na tumhākaṃ, amhāka’’nti āgantvā vinicchayaṭṭhānādīsu vivadante vettalatādīhi pahārāpetvā gīvāyaṃ gahetvā apakaḍḍhāpetvā ‘‘attano pamāṇaṃ na jānātha, amhehi saddhiṃ vivadatha, idāni vo rañño kathetvā hatthapādacchedādīni kāressāmā’’ti santajjessanti, te tesaṃ bhayena attano santakāni khettavatthūni ‘‘tumhākaṃyeva tāni, gaṇhathā’’ti niyyātetvā attano gehāni pavisitvā bhītā nipajjissanti. Pāpabhikkhūpi pesale bhikkhū yathāruci viheṭhessanti, pesalā bhikkhū paṭisaraṇaṃ alabhamānā araññaṃ pavisitvā gahanaṭṭhānesu nilīyissanti, evaṃ hīnajaccehi ceva pāpabhikkhūhi ca upaddutānaṃ jātimantakulaputtānañceva pesalabhikkhūnañca eḷakānaṃ bhayena tasavakānaṃ palāyanakālo viya bhavissati . Ayaṃ soḷasamassa vipāko. Evaṃ tassa tassa atthassa pubbanimittabhūte soḷasa supine passi. Tena vuttaṃ – ‘‘kosalarājā viya soḷasa supine’’ti. Ettha ca pubbanimittato attano atthānatthanimittaṃ supinaṃ passanto attano kammānubhāvena passati, kosalarājā viya lokassa atthānatthanimittaṃ supinaṃ passanto pana sabbasattasādhāraṇakammānubhāvena passatīti veditabbaṃ.

Kuddhā hi devatāti nāgamahāvihāre mahātherassa kuddhā devatā viya. Rohaṇe kira nāgamahāvihāre mahāthero bhikkhusaṅghaṃ anapaloketvāva ekaṃ nāgarukkhaṃ chindāpesi. Rukkhe adhivatthā devatā therassa kuddhā paṭhamameva naṃ saccasupinena palobhetvā pacchā ‘‘ito te sattadivasamatthake upaṭṭhāko rājā marissatī’’ti supine ārocesi. Thero taṃ kathaṃ āharitvā rājorodhānaṃ ācikkhi. Tā ekappahāreneva mahāviravaṃ viraviṃsu. Rājā ‘‘kiṃ eta’’nti pucchi. Tā ‘evaṃ therena vutta’’nti ārocayiṃsu. Rājā divase gaṇāpetvā sattāhe vītivatte therassa hatthapāde chindāpesi. Ekantasaccameva hotīti phalassa saccabhāvato vuttaṃ, dassanaṃ pana vipallatthameva. Teneva pahīnavipallāsā pubbanimittabhūtampi supinaṃ na passanti, dvīhi tīhi vā kāraṇehi kadāci supinaṃ passantīti āha ‘‘saṃsaggabhedato’’ti. ‘‘Asekkhā na passanti pahīnavipallāsattā’’ti vacanato catunnampi kāraṇānaṃ vipallāso eva mūlakāraṇanti daṭṭhabbaṃ.


以下是巴利文的直译：
16. 在不正义的国王时期，低贱的家族将会成为统治者，而高贵的家族则会变得无能和贫困。这些统治者将会通过国王的言辞来掌控，并在决策场所等地方显得强大，压迫弱者，利用他们的土地和财物，声称“这是我们的财物”，他们会说“不是你们的，而是我们的”，在决策场所争辩，利用威胁等手段来压迫他们，抓住他们的喉咙，逼迫他们说“你们不知道自己的限度，和我们争辩，现在我们将会为国王施加惩罚，割掉手脚”等等。因而，他们因恐惧而将自己的财物交出，回到自己的家中，害怕地躺下。恶劣的比丘们也会随意地骚扰那些被压迫的比丘，而那些被压迫的比丘在无法找到避难所的情况下，将会逃入森林，藏匿于隐秘的地方。因此，因低贱的家族和恶劣的比丘而受到压迫的高贵家族子女和被压迫的比丘们，将会像在恐惧中逃跑一样。 这是第十六个梦的结果。这样一来，关于这些事情的前兆就会显现出十六个美梦。因此有云：“像科萨拉王一样，十六个美梦。”在这里，关于前兆的梦是指他所经历的因果关系，像科萨拉王一样，看到与世俗相关的梦是指他因众生的共业而看到的梦。
愤怒的神灵，像是大寺庙中的大长老愤怒的神灵。在罗汉的地方，大长老在没有看向比丘僧团的情况下，砍下了一棵树。在树上有神灵，因大长老的愤怒，首先用真实的梦来诱惑他，之后又告诉他：“在此处你将会等待七天，国王将会死去。”大长老将这些话传达给国王。那些神灵因国王的惩罚而发出巨大的悲鸣。国王问：“这是什么？”他们回答：“这是大长老所说的。”国王在日子过去后，数天后砍下了大长老的手脚。因果关系的真实存在被称为果实的真实状态，然而看到的却是颠倒的。因此，因而放弃颠倒的人们，连前兆的梦也不会看到，偶尔在两种或三种原因下才会看到梦，因此说“因接触的分离”。“那些放弃颠倒的人不会看到”，因此四种原因的颠倒被视为根本原因。


Tanti supinakāle pavattaṃ bhavaṅgacittaṃ. Rūpanimittādiārammaṇanti kammanimittagatinimittato aññaṃ rūpanimittādiārammaṇaṃ na hoti. Īdisānīti paccakkhato anubhūtapubbaparikappitarūpādiārammaṇāni ceva rāgādisampayuttāni ca. Sabbohārikacittenāti pakaticittena. Dvīhi antehi muttoti kusalākusalasaṅkhātehi dvīhi antehi mutto. Āvajjanatadārammaṇakkhaṇeti idaṃ yāva tadārammaṇuppatti, tāva pavattaṃ cittavāraṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Supineneva diṭṭhaṃ viya me, sutaṃ viya meti kathanakāle pana abyākatoyeva āvajjanamattasseva uppajjanato’’ti vadanti. Evaṃ vadantehi pañcadvāre dutiyamoghavāre viya manodvārepi āvajjanaṃ dvattikkhattuṃ uppajjitvā javanaṭṭhāne ṭhatvā bhavaṅgaṃ otaratīti adhippetanti daṭṭhabbaṃ ekacittakkhaṇikassa āvajjanassa uppattiyaṃ ‘‘diṭṭhaṃ viya me, sutaṃ viya me’’ti kappanāya asambhavato.

Ettha ca ‘‘supinantepi tadārammaṇavacanato paccuppannavasena vā atītavasena vā sabhāvadhammāpi supinante ārammaṇaṃ hontī’’ti vadanti. ‘‘Yadipi supinante vibhūtaṃ hutvā upaṭṭhite rūpādivatthumhi tadārammaṇaṃ vuttaṃ, tathāpi supinante upaṭṭhitanimittassa parikappavasena gahetabbatāya dubbalabhāvato dubbalavatthukattāti vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘karajakāyassa nirussāhasantabhāvappattito tannissitaṃ hadayavatthu na suppasannaṃ hoti, tato tannissitāpi cittuppatti na suppasannā asuppasannavaṭṭinissitadīpappabhā viya, tasmā dubbalavatthukattāti ettha dubbalahadayavatthukattā’’ti atthaṃ vadanti, vīmaṃsitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ.


以下是巴利文的直译：
在那样的梦境中，发生的是生起的心。色的指象等的对象，因果业的指象与生起的心不同。如此的指象，是指亲身体验过的先前所形成的色等的对象，以及与贪等相关的对象。所有的心都是自然的心。因两个极端而解脱，是指在善与恶的概念上因两个极端而解脱。关于思维的对象的时刻，指的是在对象的产生之前，发生的心的流动。有人说：“就像在梦中看到的，我听到的在说话的时候，实际上只是一种思维的产生。”因此，这样说的人，五根的第二次无效的思维，像心的门一样，思维在两次产生后停留在推动的地方，进入生起的心流动，这是可以理解的，因单一心的瞬间的思维产生而说：“就像我看到的，我听到的。”
在这里也说：“即使在梦中，因对象的言辞而产生的，因当前的状态或过去的状态，所有本质的法在梦中也是对象。”虽然在梦中显现的状态是清晰的，如同存在的色等的对象，但在梦中显现的对象因其性质的原因而被接受，因此被称为弱的状态。有人说：“因造作的身心的无畏状态而获得的心所依赖的心，不能很好地被接受，因此这些依赖的心的产生也不能很好地被接受，像是无法被接受的光辉一样，因此被称为弱的状态。”经过深思熟虑后，应该更合理地理解这一点。


Supinantacetanāti manodvārikajavanavasena pavattā supinante cetanā. Supinañhi passanto manodvārikeneva javanena passati, na pañcadvārikena. Paṭibujjhanto ca manodvārikeneva paṭibujjhati, na pañcadvārikena. Niddāyantassa hi mahāvaṭṭiṃ jāletvā dīpe cakkhusamīpaṃ upanīte paṭhamaṃ cakkhudvārikaṃ āvajjanaṃ bhavaṅgaṃ na āvaṭṭeti, manodvārikameva āvaṭṭeti, atha javanaṃ javitvā bhavaṅgaṃ otarati. Dutiyavāre cakkhudvārikaṃ āvajjanaṃ bhavaṅgaṃ āvaṭṭeti, tato cakkhuviññāṇādīni javanapariyosānāni pavattanti, tadanantaraṃ bhavaṅgaṃ pavattati. Tatiyavāre manodvārikaāvajjanena bhavaṅge āvaṭṭite manodvārikajavanaṃ javati, tena cittena ‘‘kiṃ ayaṃ imasmiṃ ṭhāne āloko’’ti jānāti. Tathā niddāyantassa kaṇṇasamīpe tūriyesu paggahitesu ghānasamīpe sugandhesu vā duggandhesu vā pupphesu upanītesu mukhe sappimhi vā phāṇite vā pakkhitte piṭṭhiyaṃ pāṇinā pahāre dinne paṭhamaṃ sotadvārikādīni āvajjanāni bhavaṅgaṃ na āvaṭṭenti , manodvārikameva āvaṭṭeti, atha javanaṃ javitvā bhavaṅgaṃ otarati. Dutiyavāre sotadvārikādīni āvajjanāni bhavaṅgaṃ āvaṭṭenti, tato sotaghānajivhākāyaviññāṇādīni javanapariyosānāni pavattanti, tadanantaraṃ bhavaṅgaṃ pavattati. Tatiyavāre manodvārikaāvajjanena bhavaṅge āvaṭṭite manodvārikajavanaṃ javati, tena cittena ñatvā ‘‘kiṃ ayaṃ imasmiṃ ṭhāne saddo, saṅkhasaddo bherisaddo’’ti vā ‘‘kiṃ ayaṃ imasmiṃ ṭhāne gandho, mūlagandho sāragandho’’ti vā ‘‘kiṃ idaṃ mayhaṃ mukhe pakkhittaṃ, sappi phāṇita’’nti vā ‘‘kenamhi piṭṭhiyaṃ pahaṭo, atithaddho me pahāro’’ti vā vattā hoti, evaṃ manodvārikajavaneneva paṭibujjhati, na pañcadvārikena. Supinampi teneva passati, na pañcadvārikena.

Assāti assa āpattinikāyassa. Nanu ca ayuttoyaṃ niddeso ‘‘saṅgho ādimhi ceva sese ca icchitabbo assā’’ti. Na hi āpattinikāyassa ādimhi ceva sese ca saṅgho icchito, kiñcarahi vuṭṭhānassāti imaṃ codanaṃ manasi sannidhāya yathā na virujjhati, tathā adhippāyaṃ vivaranto ‘‘kiṃ vuttaṃ hotī’’tiādimāha. Āpattito vuṭṭhānassa ādimhi ceva sese ca icchito saṅgho āpattiyāva icchito nāma hotīti ayamettha adhippāyo. Āpattivuṭṭhānanti āpattito vuṭṭhānaṃ, anāpattikabhāvūpagamananti attho. Vacanakāraṇanti ‘‘saṅghādiseso’’ti evaṃ vacane kāraṇaṃ. Samudāye niruḷho nikāya-saddo tadekadese pavattamānopi tāya eva ruḷhiyā pavattatīti āha ruḷīsaddenāti. Atha vā kiñci nimittaṃ gahetvā satipi aññasmiṃ taṃnimittayutte kismiñcideva visaye sammutiyā cirakālatāvasena nimittavirahepi pavattaniruḷho ruḷhī nāma. Yathā mahiyaṃ setīti mahiṃso, gacchatīti goti, evaṃ nikāya-saddassapi ruḷhibhāvo veditabbo. Ekasmimpi visiṭṭhe satipi sāmaññā viya samudāye pavattavohāro avayavepi pavattatīti āha avayave samūhavohārena vāti. Navamassa adhippāyassāti vīmaṃsādhippāyassa.

238-239. Lomā etesaṃ santīti lomasā, bahulomāti vuttaṃ hoti. Arogo bhavissāmīti rāgapariḷāhavūpasamato nirogo bhavissāmi. Mocanenāti mocanatthāya upakkamakaraṇena. Upakkamakaraṇañhettha mocananti adhippetaṃ moceti etenāti katvā. Bījaṃ bhavissatīti coḷaggahaṇādikammaṃ sandhāya vuttaṃ.



在梦中意念是指通过心门的推动而产生的梦境意识。在梦中看到的，是通过心门的推动而看到的，而不是通过五根的推动。在觉醒时，也是通过心门的推动而觉醒，而不是通过五根的推动。因为在沉睡时，点燃大灯，靠近眼睛，第一次眼门的思维不会转动，只有心门转动，然后推动后生起的意识。第二次时，眼门的思维转动，然后眼识等的推动发生，随后意识又会继续流动。第三次时，因心门的思维转动，心门的推动生起，因此意识会生起：“这地方有什么光？”同样，在沉睡时，耳边的鼓声、香气的芬芳或恶臭的花朵，放在嘴边的黄油或香米，第一次耳门等的思维不会转动，只有心门转动，然后推动后生起的意识。第二次时，耳门等的思维转动，然后耳识、嗅识、舌识等的推动发生，随后意识又会继续流动。第三次时，因心门的思维转动，意识会生起：“这地方有什么声音，是什么样的声音？这是鼓声还是号角声？”或者“这地方有什么气味，是根的气味还是香的气味？”或者“我嘴里放的是什么，黄油还是香米？”或者“我的背上被打的是什么，是什么样的打击？”这样，意识是通过心门的推动觉醒，而不是通过五根的推动。在梦中也是如此，只有通过心门的推动。
“马”是指马的受戒群体。难道这不是不合适的解释：“僧团在开始和其余的地方都应当是马的受戒群体”？因为在受戒群体的开始和其他地方，僧团并不被视为受戒的，只有在觉醒时，才会如法地不相违背，因此在解释时说：“这是什么说法？”受戒的觉醒是指从受戒中觉醒，意味着不再受戒的状态。言辞的原因是“僧团的余部分”。在总的方面，僧团的名词在某个地方发生，即使以此为名，也会因而发生。因此，言辞的名词也应如此。或者说，抓住任何一个迹象，即使在其他地方，也会因某个迹象的缘故而发生，称为名词的存在。就像在水中游动的鱼，走动的牛一样，名词的存在也应如此。即使在某个地方，名词的存在也会如同共同体的现象一样发生。
毛发是这些的存在，因此称为毛发，许多毛发。若说我将会健康，是指从贪欲的痛苦中得到安宁而会健康。解脱是指为了解脱而进行的准备。这里的准备是指解脱的准备。种子将会存在，是指与抓取牛毛等的行为相关的。

240.Dveāpattisahassānīti khaṇḍacakkādibhedaṃ anāmasitvā vuttaṃ, icchantena pana khaṇḍacakkādibhedenapi āpattigaṇanā kātabbā. Missakacakkanti ubhatovaḍḍhanakaṃ sandhāya vuttaṃ. Ettha ca nīlañca pītakañcātiādinā ekakkhaṇe anekavaṇṇānaṃ mocanādhippāyavacanaṃ yathādhippāyena mocanaṃ bhavatu vā mā vā, imināpi adhippāyena upakkamitvā mocentassa āpatti hotīti dassanatthaṃ. Na hi ekasmiṃ khaṇe nīlādīnaṃ sabbesampi mutti sambhavati. Aññaṃ vadatīti attano dosaṃ ujuṃ vattuṃ asakkonto puna puṭṭho aññaṃ bhaṇati.

Mocanassādoti mocanassa pubbabhāge pavattaassādo. Teneva ‘‘mocetuṃ assādo mocanassādo’’ti vuttaṃ. Gehassitapemanti ettha geha-saddena gehe ṭhitā mātubhaginīādayo ajjhattikañātakā gahitā. Tesu mātupemādivasena uppanno sineho gehassitapemaṃ, aññattha pana gehassitapemanti pañcakāmaguṇikarāgo vuccati. Sampayuttaassādasīsenāti rāgasampayuttasukhavedanāmukhena. Ekena padenāti gehassitapema-padena.

Tathevāti mocanassādacetanāya eva. Pubbabhāge mocanassādavasena katappayogaṃ avijahitvāva sayitattā ‘‘sace pana…pe… saṅghādiseso’’ti vuttaṃ. Puna suddhacitte uppanne tassa payogassa paṭippassaddhattā ‘‘suddhacitto…pe… anāpattī’’ti vuttaṃ. Jagganatthāyāti dhovanatthāya. Anokāsanti aṅgajātappadesaṃ.

263-264.Gehassitakāmavitakkanti pañcakāmaguṇasannissitaṃ kāmavitakkaṃ. Vatthiṃ daḷhaṃ gahetvāti aṅgajātassa agge passāvaniggamanaṭṭhāne cammaṃ daḷhaṃ gahetvā. Nimitte upakkamābhāvato ‘‘mocanassādādhippāyassapi mutte anāpattī’’ti vuttaṃ.

265. ‘‘Ehi me tvaṃ, āvuso, sāmaṇerāti āṇattiyā aññena katopi payogo attanāva kato nāma hotīti katvā āpatti vuttā. Yadi pana anāṇatto sayameva karoti, aṅgapāripūriyā abhāvato anāpattī’’ti vadanti. Suttasāmaṇeravatthusmiṃ asucimhi muttepi aṅgajātassa gahaṇapaccayā dukkaṭaṃ vuttaṃ, na pana muttapaccayā.

266.Kāyatthambhanavatthusmiṃ calanavasena yathā aṅgajātepi upakkamo sambhavati, tathāpi vijambhitattā āpatti vuttā. ‘‘Pacchato vā’’ti vacanato ubhosu passesu kaṭiyaṃ ūruppadesopi gahitoyevāti daṭṭhabbaṃ, tasmā ubhosupi passesu ṭhatvā imasmiṃ okāse nimittanti upanijjhāyantassapi āpattiyeva. ‘‘Aṅgajāta’’nti vacanato nimittanti passāvamaggova vutto. Ummīlananimīlanavasena pana na kāretabboti ummīlananimīlanappayogavasaena āpattibhedo na kāretabboti attho. Anekakkhattumpi ummīletvā nimīletvā upanijjhāyantassa ekameva dukkaṭanti vuttaṃ hoti. Akkhīni avipphandetvā abhimukhaṃ sampattassa mātugāmassa nimittolokanepi āpattiyevāti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Dārudhītalikalepacittānaṃ aṅgajātupanijjhānepi dukkaṭa’’nti vadanti.

267.Pupphāvalīti kīḷāvisesassādhivacanaṃ. Taṃ kīḷantā nadīādīsu chinnataṭaṃ udakena cikkhallaṃ katvā tattha ubho pāde pasāretvā nisinnā papatanti. ‘‘Pupphāvaliya’’ntipi pāṭho. Pavesentassāti dvikammakattā vālikaṃ aṅgajātanti ubhayatthāpi upayogavacanaṃ kataṃ. Vālikanti vālikāyāti attho. Cetanā, upakkamo, muccananti imānettha tīṇi aṅgāni veditabbāni.

Sukkavissaṭṭhisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Kāyasaṃsaggasikkhāpadavaṇṇanā



“两千个受戒”是指不考虑部分的种类而说的，然而对于想要的部分，仍然应当进行受戒的计算。混合的种类是指两者都增加的情况。在这里，“蓝色和黄色”等等是指在同一时刻多种颜色的解脱意图，是否如愿以偿，亦或不如愿以偿，意图的解脱是为了显示这一点。确实在同一时刻，蓝色等的完全解脱是不可能的。另一个说法是，因无法直接表达自己的过失而再次被问时，才会说出另一个。
解脱的意图是指解脱的前半部分所发生的意图。因此有云：“为了解脱的意图，解脱的意图。”家中的亲戚是指在家中居住的母亲、姐妹等内亲属被称为家中的亲戚。在这些亲戚中，因母亲等而产生的亲密感被称为家中的亲密感，而在其他地方则称为五欲的贪欲。与贪欲相伴随的快乐的感觉是指与贪欲相伴随的幸福感。以一个词而言，是指家中的亲密感。
同样，解脱的意图是指解脱的意图。由于解脱的意图与解脱的关系未被中断，因此说：“如果……那么……僧团的余部分。”再次因清净的心而生起，因其关系的安宁而说：“清净的心……不受戒。”为了摇动的目的，是为了洗涤的目的。不可思议的地方是指身体的某一部分。
263-264. 家中的欲望思考是指依赖于五欲的欲望思考。抓住坚固的东西，是指在身体的前面，抓住坚固的皮肤。因迹象的准备的缺失，因此说：“解脱的意图也有解脱的状态。”
“来吧，你，朋友，修行者”是指以命令的方式说的，另一种方式也被称为自身的行为，因此说出受戒。如果不受戒自己做，那么因身体的完整性缺失而不受戒。即使在被称为修行者的地方，若在不洁净的状态下解脱，因身体的抓取条件而被称为不洁。
在身体的支撑的地方，因身体的某一部分的移动而可能发生，因此说出受戒。“在后面”这一说法是指在两个部分的情况下也被抓住，因此在两个部分的情况下站立，因而在这个地方被称为迹象。根据“身体的部分”这一说法，迹象是指身体的部分。因睁眼闭眼的行为而不应当进行，因此因睁眼闭眼的行为而不应当进行受戒的不同。即使在多次睁眼闭眼的情况下，若思考的只是一种不洁。眼睛不眨动，朝向来的母亲的迹象观看，因而也被称为不洁。“在木头、泥土等的心中思考的身体部分也被称为不洁。”
“花环”是指玩具的特定名称。在玩耍时，河流等的被切断的岸边被水冲刷，放下双脚坐下，便会掉落。也有“花环”的说法。进入时是指因两次行为而被称为身体的部分，故而在两个方面也被用作名词。花环是指花环的意思。意念、准备、解脱是此处应当理解的三种要素。
干燥的六十个戒律的说明已完成。
身体接触的戒律说明

269. Dutiye yesu vivaṭesu andhakāro hoti, tāni vivarantoti brāhmaṇiyā saddhiṃ kāyasaṃsaggaṃ samāpajjitukāmo evamakāsi. Tena katassapi vippakārassa attani katattā ‘‘attano vippakāra’’nti vuttaṃ. Uḷārattatāti uḷāracittatā, paṇītādhimuttatāti vuttaṃ hoti.

270.Otiṇṇoti idaṃ kammasādhanaṃ kattusādhanaṃ vā hotīti tadubhayavasena atthaṃ dassento ‘‘yakkhādīhi viya sattā’’tiādimāha. Asamapekkhitvāti yathāsabhāvaṃ anupaparikkhitvā, yathā te ratijanakā rūpādayo visayā aniccadukkhāsubhānattākārena avatthitā, tathā apassitvāti vuttaṃ hoti.

271.Saññamavelanti sīlamariyādaṃ. Ācāroti ācaraṇaṃ hatthagahaṇādikiriyā. Assāti ‘‘kāyasaṃsaggaṃ samāpajjeyyā’’ti padassa.



在第二种情况下，若在可见的地方有黑暗，便是指那些希望与婆罗门结合而进行身体接触的。因而说“自己的分离”，是指因自己所做的分离而被称为“自己的分离”。“极大的状态”是指极大的心，意指高尚的意志。
“被压迫”是指此为业的准备或行为的准备，因此为了说明这两者的意义而说：“如同鬼神等的众生。”不考虑他人，是指如实地不加思考，正如那些使人欢喜的色等对象以无常、痛苦、美的本质而存在，因此说“不见”。
“自制的时间”是指持戒的规范。行为是指行为的进行，如手的抓取等的行为。 “马”是指“应当进行身体接触”的说法。


273.Etesaṃ padānaṃ vasenāti āmasanādipadānaṃ vasena. Ito cito ca…pe… sañcopetīti attano hatthaṃ vā kāyaṃ vā tiriyaṃ ito cito ca sañcāreti. ‘‘Kāyato amocetvāvāti vacanato matthakato paṭṭhāya hatthaṃ otārentassa kāyato mocetvā nivatthasāṭakūpari omasantassa thullaccayaṃ, sāṭakato otāretvā jaṅghato paṭṭhāya kāyaṃ omasantassa puna saṅghādiseso’’ti vadanti.

Dvādasasupi āmasanādippayogesu ekekasmiṃ payoge kāyato amocite ekekāva āpatti hotīti āha ‘‘mūlaggahaṇameva pamāṇa’’nti. Idañca ekena hatthena kāyaṃ gahetvā itarena hatthena kāyaparāmasanaṃ sandhāya vuttaṃ. Ekena pana hatthena kāyapaṭibaddhaṃ gahetvā itarena tattha tattha kāyaṃ parāmasato payogagaṇanāya āpatti. Ayaṃ pana saṅghādiseso na kevalaṃ vatthuvaseneva, apica saññāvasenapīti āha ‘‘itthiyā itthisaññissa saṅghādiseso’’ti. Pāḷiyaṃ tiracchānagato ca hotīti ettha tiracchānagatitthiyā tiracchānagatapurisassa ca gahaṇaṃ veditabbaṃ.

Samasārāgoti kāyasaṃsaggarāgena ekasadisarāgo. Purimanayenevāti rajjuvatthādīhi parikkhipitvā gahaṇe vuttanayena. Puna purimanayenevāti samasārāgo vutto. Anantaranayenevāti kāyapaṭibaddhaāmasananayena . Veṇiggahaṇena lomānampi saṅgahitattā lomānaṃ phusanepi saṅghādiseso vutto. Idāni vuttamevatthaṃ pakāsetukāmo ‘‘upādinnakena hī’’tiādimāha.

Yathāniddiṭṭhaniddeseti yathāvuttakāyasaṃsagganiddese. Tenāti tena yathāvuttakāraṇena. Saññāya virāgitamhīti saññāya viraddhāya. Liṅgabyattayena ‘‘virāgitamhī’’ti vuttaṃ. Imaṃ nāma vatthunti imasmiṃ sikkhāpade āgataṃ sandhāya vadati. Aññampi yaṃ kiñci vatthuṃ sandhāya vadatītipi keci. Sārattanti kāyasaṃsaggarāgena sārattaṃ. Virattanti kāyasaṃsaggarāgarahitaṃ mātubhaginīādiṃ sandhāya vadati. ‘‘Virattaṃ gaṇhissāmī’’ti virattaṃ gaṇhi, dukkaṭanti mātupemādivasena gahaṇe dukkaṭaṃ vuttaṃ.


“这些词的意义”是指以食物的词语为依据。这里和那里……等……是指自己手或身体横向地从这里到那里移动。“从身体上不放下”是指从身体的某一部分开始，放下手，身体从中解脱，穿着宽松的外衣，身体的厚重感，从外衣放下，从腿开始，身体再次被压制，因此说“僧团的余部分”。
在十二种食物等的情况下，每一种情况下，身体不放下，单独的过失便会发生，因此说“仅以根本的抓取作为标准”。这里是指用一只手抓住身体，另一只手触碰身体的意思。若用一只手抓住身体而另一只手在各处触碰，便会有过失。这里的僧团的余部分不仅是指事物的性质，也包括意识的性质，因此说“女性的女性意识的僧团的余部分”。在巴利文中，指向动物的情况也应当理解为动物的抓取。
“同样的欲望”是指因身体接触的欲望而产生的单一欲望。根据前面的方式，抓取的说法是通过绳索等的方式被包围。再次根据前面的方式，提到同样的欲望。根据后面的方式，指的是身体接触的食物的方式。因抓取毛发而聚集，因此毛发的触碰也被称为僧团的余部分。现在为了阐明刚才所说的，便说“由所获得的”。
“如所述所指”是指如所述的身体接触的定义。因此说“因此以所述的原因”。“因意识的离开”是指因意识的排斥。根据性别的不同，便说“因离开”。这是指在这一条戒律中提到的。也有可能是指任何事物的说法。 “根本的”是指因身体接触的欲望而产生的根本欲望。“离开”是指因身体接触的欲望而不再贪恋母亲、姐妹等。因此说“我将抓住离开”，指的是因母亲等而产生的抓取的过失。


Imāya pāḷiyā sametīti sambandho. Kathaṃ sametīti ce? Yadi hi ‘‘itthiyā kāyapaṭibaddhaṃ gaṇhissāmī’’ti citte uppanne itthisaññā virāgitā bhaveyya, kāyapaṭibaddhaggahaṇe thullaccayaṃ vadantena bhagavatā ‘‘itthī ca hoti itthisaññī cā’’ti na vattabbaṃ siyā, vuttañca, tasmā ‘‘itthiyā kāyapaṭibaddhaṃ gaṇhissāmī’’ti kāyaṃ gaṇhantassa itthisaññā virāgitā nāma na hotīti ‘‘kāyapaṭibaddhaṃ gaṇhissāmīti kāyaṃ gaṇhanto yathāvatthukameva āpajjatī’’ti mahāsumattherena vuttavādo imāya pāḷiyā sameti. Yo panettha ‘‘satipi itthisaññāya kāyapaṭibaddhaṃ gaṇhantassa gahaṇasamaye ‘kāyapaṭibaddhaṃ gaṇhissāmī’ti saññaṃ ṭhapetvā ‘itthiṃ gaṇhāmī’ti saññāya abhāvato vatthusaññānaṃ bhinnattā ayutta’’nti vadeyya, so pucchitabbo ‘‘kiṃ kāyapaṭibaddhaṃ vatthādiṃ gaṇhanto itthiyā rāgena gaṇhāti, udāhu vatthādīsu rāgenā’’ti. Yadi ‘‘vatthādīsu rāgena gaṇhātī’’ti vadeyya, itthiyā kāyapaṭibaddhaṃ ahutvā aññattha ṭhitaṃ vatthādiṃ gaṇhantassapi thullaccayaṃ siyā, tasmā itthī itthisaññā sārattabhāvo gahaṇañcāti aṅgapāripūrisabbhāvato mahāsumattheravādova yuttavādo. Aṭṭhakathāvinicchayehi ca sametīti etthāpi ayamadhippāyo – yadi saññāvirāgena virāgitaṃ nāma siyā, ‘‘sambahulā itthiyo bāhāhi parikkhipitvā gaṇhāmī’’ti evaṃsaññissa ‘‘majjhagatitthiyo kāyapaṭibaddhena gaṇhāmī’’ti evarūpāya saññāya abhāvato majjhagatānaṃ vasena thullaccayaṃ na siyā, evaṃ santepi aṭṭhakathāya thullaccayassa vuttattā saññāvirāgena virāgitaṃ nāma na hotīti ayamattho siddhoyevāti. Nīlena duviññeyyasabhāvato kāḷitthī vuttā.

279.Sevanādhippāyoti phassasukhasevanādhippāyo. Itthiyā kāyena bhikkhussa kāyapaṭibaddhāmasanavārepi phassaṃ paṭivijānātīti idaṃ attano kāyapaṭibaddhāmasanepi kāyasambandhasabhāvato vuttaṃ. Etthāti nissaggiyena nissaggiyavāre. Mokkhādhippāyoti ettha paṭhamaṃ kāyasaṃsaggarāge satipi pacchā mokkhādhippāyassa anāpatti.


以下是巴利文的完整直译：
通过这段文字可以得到协调。如何得到协调？如果在心中生起"我将抓取与女性身体相连的东西"的念头，女性的认知应当消退，世尊在谈论抓取与身体相连的东西时的严重过失时说"她是女性且认知为女性"，就不应该被说。并且已经被说过，因此"当抓取与女性身体相连的东西时"，抓取身体时女性的认知消退是不存在的，正如大须摩长老所说"抓取与身体相连的东西时，他只是按照实际情况发生"，这段文字得到协调。
若有人说："即使在女性认知存在时，在抓取与身体相连的东西时，抓取的时刻保持'我将抓取与身体相连的东西'的念头，而'我抓取女性'的念头不存在，因为对事物的认知不同，所以是不恰当的"，那么应该问他："是通过女性的身体欲望抓取，还是通过事物等的欲望抓取？"如果他说"通过事物等的欲望抓取"，那么即使抓取不与女性身体相连的事物等，也会有严重过失，因此女性、女性的认知、执着以及抓取，由于肢体的完整性，大须摩长老的说法是正确的。
通过注释的裁决也得到协调，其意义是：如果认为通过认知的消退是消退，那么对于"用手臂环绕抓取许多女性"的人来说，由于没有"抓取处于中间的女性与身体相连"的这种念头，处于中间的女性不会有严重过失。即使如此，由于注释中已经提到了严重过失，所以通过认知的消退是不存在的，这一点已经得到证实。因为蓝色具有难以理解的特性，所以提到了黑色女性。
关于服务的意图是接触快乐的服务意图。即使在女性身体与比丘身体相连且不允许接触的情况下，她也意识到接触，这是基于自身身体与之相连的本质而说的。在这里是在放弃的部分。关于解脱的意图是，即使最初存在身体接触的欲望，之后解脱意图是没有过失的。

281.Pāripanthikāti vilumpanikā, antarāyikāti vuttaṃ hoti. Nadīsotena vuyhamānaṃ mātaranti ukkaṭṭhaparicchedadassanatthaṃ vuttaṃ, aññāsupi pana itthīsu kāruññādhippāyena mātari vuttanayena paṭipajjantassa nevatthi dosoti vadanti. ‘‘Mātara’’nti vuttattā aññāsaṃ na vaṭṭatīti vadantāpi atthi. Tiṇaṇḍupakanti hirīverādimūlehi katacumbaṭakaṃ. Tālapaṇṇamuddikanti tālapaṇṇehi kataaṅgulimuddikaṃ. Parivattetvāti attano nivāsanapārupanabhāvato apanetvā, cīvaratthāya apanāmetvāti vuttaṃ hoti. Cīvaratthāya pādamūle ṭhapeti, vaṭṭatīti idaṃ nidassanamattaṃ, paccattharaṇavitānādiatthampi vaṭṭatiyeva, pūjādiatthaṃ tāvakālikampi gahetuṃ vaṭṭati.

Itthisaṇṭhānena katanti ettha heṭṭhimaparicchedato pārājikavatthubhūtatiracchānagatitthīnampi anāmāsabhāvato tādisaṃ itthisaṇṭhānena kataṃ tiracchānagatarūpampi anāmāsanti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Bhikkhunīhi paṭimārūpaṃ āmasituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti ācariyā. Itthirūpāni dassetvā kataṃ vatthañca paccattharaṇañca bhittiñca itthirūpaṃ anāmasitvā gaṇhituṃ vaṭṭati. Bhinditvāti ettha hatthena aggahetvāva kenacideva daṇḍādinā bhinditabbaṃ. Ettha ca ‘‘anāmāsampi hatthena aparāmasitvā daṇḍādinā kenaci bhindituṃ vaṭṭatī’’ti idha vuttattā ‘‘paṃsukūlaṃ gaṇhantena mātugāmasarīrepi satthādīhi vaṇaṃ katvā gahetabba’’nti vuttattā ca gahitamaṇḍūkasappiniṃ daṇḍādīhi nippīḷetvā maṇḍūkaṃ vissajjāpetuṃ vaṭṭati.

Maggaṃ adhiṭṭhāyāti magge gacchāmīti evaṃ maggasaññī hutvāti attho. Kīḷantenāti idaṃ gihisantakaṃ sandhāya vuttaṃ, bhikkhusantakaṃ pana yena kenaci adhippāyena anāmasitabbameva durupaciṇṇabhāvato. Tālapanasādīnīti cettha ādi-saddena nāḷikeralabujatipusaalābukumbhaṇḍapussaphalaeḷālukaphalānaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. ‘‘Yathāvuttaphalānaṃyeva cettha kīḷādhippāyena āmasanaṃ na vaṭṭatī’’ti vuttattā pāsāṇasakkharādīni kīḷādhippāyenapi āmasituṃ vaṭṭati.

Muttāti hatthikumbhajādikā aṭṭhavidhā muttā. Tathā hi hatthikumbhaṃ, varāhadāṭhaṃ, bhujaṅgasīsaṃ, valāhakaṃ, veḷu, macchasiro, saṅkho, sippīti aṭṭha muttāyoniyo. Tattha hatthikumbhajā pītavaṇṇā pabhāvihīnā. Varāhadāṭhajā varāhadāṭhavaṇṇāva. Bhujaṅgasīsajā nīlādivaṇṇā suvisuddhā vaṭṭalā. Valāhakajā ābhāsūrā dubbibhāgarūpā rattibhāge andhakāraṃ viddhamantiyo tiṭṭhanti, devūpabhogā eva ca honti. Veḷujā karakaphalasamānavaṇṇā na ābhāsūrā, te ca veḷū amanussagocare eva padese jāyanti. Macchasirajā pāṭhīnapiṭṭhisamaānavaṇṇā vaṭṭalā laghavo ca honti pabhāvihīnā ca, te ca macchā samuddamajjheyeva jāyanti. Saṅkhajā saṅkhaudaracchavivaṇṇā kolaphalappamāṇāpi honti pabhāvihīnāva. Sippijā pabhāvisesayuttā honti nānāsaṇṭhānā. Evaṃ jātito aṭṭhavidhāsu muttāsu yā macchasaṅkhasippijā, tā sāmuddikā. Bhujaṅgajāpi kāci sāmuddikā honti, itarā asāmuddikā. Yasmā bahulaṃ sāmuddikāva muttā loke dissanti, tatthāpi sappijāva, itarā kadāci kāci, tasmā sammohavinodaniyaṃ ‘‘muttāti sāmuddikā muttā’’ti vuttaṃ.


被称为“Pāripanthikā”的是指盗窃者，被称为“antarāyikā”的是指障碍者。为了显示被河流冲走的母亲的情况而被说出，另外在女性方面，出于慈悲的意图而以母亲的称谓进行的行为并没有过失。由于提到“母亲”，所以不应被说成是其他的。
提到“Tiṇaṇḍupakā”是指以羞耻和恐惧为根基所做的行为。提到“tālapaṇṇamuddikā”是指用棕榈叶制成的手指。提到“parivattetvā”是指由于自身的居住环境的缘故，放下并为衣物的缘故而放下的意思。为衣物的缘故放置于脚下，这只是作为示例，关于对坐垫、帐篷等的用途也是适用的，甚至为了供养等目的也可以拿取。
“通过女性的处所所做的”在这里应当被理解为，由于下层的界限，成为过失的物体的动物女性也应当被视为没有过失的。有人说“比丘尼可以依照其相状进行抓取”，这是老师们所说的。通过展示女性的形状而进行的抓取、坐垫和墙壁的抓取应当被视为女性的形状是没有过失的。
提到“bhinditvā”是指用手抓住并用任何工具进行破坏。在这里提到“即使是没有过失的，也可以用手触碰并用任何工具进行破坏”，在这里提到的“抓取污垢的女性身体”也应该被视为可以用工具来抓取。
“依照道路而行”是指“我们走在道路上”，因此成为道路的认知。提到“kīḷantenā”是指与家庭相关的，而与比丘相关的则是以任何意图进行的抓取是不可被触碰的，因为其性质是难以被理解的。
提到“tālapanasādīni”是指用“ādi”字根所指的各种物品的集合。由于提到“根据所说的果实的性质，在这里不允许进行抓取”，所以石头、糖果等也可以用游戏的意图进行抓取。
“muttāti”是指八种类型的珠子。确实如此，象牙珠、野猪牙、蛇头、蜥蜴、蚌、鱼头、海螺、工艺品等都是八种珠子。那里，象牙珠是黄色的且没有光泽。野猪牙是野猪牙的颜色。蛇头是青色等的颜色，非常纯净。蜥蜴是光亮的，形状不规则，夜晚会变得黑暗，是神的享用。蚌的颜色与椰子果相似，不是光亮的，它们只在非人类的地方生长。鱼头的颜色与鱼鳍相似，非常轻盈且没有光泽，它们只在大海中生长。海螺是海螺的颜色，大小与椰子果相似，也没有光泽。工艺品是光亮的，具有特殊的光泽，存在于各种地方。因此，八种珠子中，属于鱼类的工艺品是海中的。蛇类的珠子中也有一些是海中的，其他的则不是。由于许多海中的珠子在世间显现，因此在这里也有一些是海中的，其他的偶尔有一些，因此在“珠子是海中的珠子”这一说法中被提到。


Maṇīti ṭhapetvā veḷuriyādike seso jotirasādibhedo sabbopi maṇi. Veḷuriyoti vaṃsavaṇṇamaṇi. Saṅkhoti sāmuddikasaṅkho. Silāti kāḷasilāpaṇḍusilāsetasilādibhedā sabbāpi silā. Rajatanti kahāpaṇādikaṃ vuttāvasesaṃ ratanasammataṃ. Jātarūpanti suvaṇṇaṃ. Lohitaṅkoti rattamaṇi. Masāragallanti kabaramaṇi. Bhaṇḍamūlatthāyāti pattacīvarādibhaṇḍamūlatthāya. Kuṭṭharogassāti nidassanamattaṃ, tāya vūpasametabbassa yassa kassaci rogassatthāyapi vaṭṭatiyeva. ‘‘Bhesajjatthañca adhiṭṭhāyeva muttā vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Ākaramuttoti ākarato muttamatto. ‘‘Bhaṇḍamūlatthāya sampaṭicchituṃ vaṭṭatī’’ti iminā ca āmasitumpi vaṭṭatīti dasseti. Pacitvā katoti kācakārehi pacitvā kato.

Dhotaviddho ca ratanamissoti alaṅkāratthaṃ kañcanalatādiṃ dassetvā kato ratanakhacito dhotaviddho anāmāso. Dhotaviddho ca ratanamisso cāti visuṃ vā padaṃ sambandhitabbaṃ. Pānīyasaṅkhoti iminā ca saṅkhena katapānīyabhājanapidhānādisamaṇaparikkhāropi āmasituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. Sesanti ratanamissaṃ ṭhapetvā avasesaṃ. Muggavaṇṇaṃyeva ratanasammissaṃ karonti, na aññanti āha ‘‘muggavaṇṇāvā’’ti, muggavaṇṇā ratanamissāva na vaṭṭatīti vuttaṃ hoti. Sesāti ratanasammissaṃ ṭhapetvā avasesā muggavaṇṇā nīlasilā.

Bījato paṭṭhāyāti dhātupāsāṇato paṭṭhāya. Suvaṇṇacetiyanti dhātukaraṇḍakaṃ. Paṭikkhipīti ‘‘dhātuṭṭhapanatthāya gaṇhathā’’ti avatvā ‘‘tumhākaṃ gaṇhathā’’ti pesitattā paṭikkhipi. Suvaṇṇabubbuḷakanti suvaṇṇatārakaṃ. ‘‘Keḷāpayitunti ito cito ca sañcārantehi āmasituṃ vaṭṭatī’’ti mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Kacavarameva harituṃ vaṭṭatīti cetiyagopakā vā bhikkhū hontu aññe vā, hatthenapi puñchitvā kacavaraṃ apanetuṃ vaṭṭati, malampi pamajjituṃ vaṭṭatiyeva.

Ārakūṭalohanti kittimalohaṃ. Tīṇi hi kittimalohāni kaṃsalohaṃ, vaṭṭalohaṃ, ārakūṭanti. Tattha tiputambe missetvā kataṃ kaṃsalohaṃ, sīsatambe missetvā kataṃ vaṭṭalohaṃ, pakatirasatambe missetvā kataṃ ārakūṭaṃ. Teneva taṃkaraṇena nibbattattā ‘‘kittimaloha’’nti vuccati. ‘‘Jātarūpagatikamevāti vuttattā ārakūṭaṃ suvaṇṇasadisameva āmasituṃ na vaṭṭati, aññaṃ pana vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘ārakūṭaṃ anāmasitabbato jātarūpagatikamevāti vuttaṃ, tasmā ubhayampi jātarūpaṃ viya āmasituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. Paṭhamaṃ vuttoyeva ca attho gaṇṭhipadakārehi adhippeto. Paṭijaggituṃ vaṭṭatīti senāsanapaṭibaddhattā vuttaṃ.

Sāmikānaṃ pesetabbanti sāmikānaṃ sāsanaṃ pesetabbaṃ. Bhinditvāti hatthena aggahetvā aññena yena kenaci bhinditvā. Bherisaṅghāṭoti saṅghaṭitacammabherī. Vīṇāsaṅghāṭoti saṅghaṭitacammavīṇā. Cammavinaddhānaṃ bherivīṇānametaṃ adhivacanaṃ. Tucchapokkharanti avinaddhacammaṃ bheripokkharaṃ vīṇāpokkharañca. Āropitacammanti bheriādīnaṃ vinaddhanatthāya mukhavaṭṭiyaṃ āropitacammaṃ tato uddharitvā visuṃ ṭhapitacammañca. Onahituṃ vāti bheripokkharādīni cammaṃ āropetvā vinandhituṃ. Onahāpetuṃ vāti tatheva aññehi vinandhāpetuṃ. Pārājikappahonakakāleti akuthitakāle.



Maṇīti 除了宝石之外，其余的光辉都是光亮的。Veḷuriyoti 是指竹子的颜色宝石。Saṅkhoti 是指海螺。Silāti 是指黑色石、白色石、红色石等所有的石头。Rajatanti 是指银币等，所提到的其余部分为宝物。Jātarūpanti 是指黄金。Lohitaṅkoti 是指红宝石。Masāragallanti 是指蛤蜊宝石。Bhaṇḍamūlatthāyāti 是指为了存放衣物等的目的。Kuṭṭharogassāti 是指象征性的，因其可用于任何疾病的目的而适用。有人说：“在药物的目的上，珠子也是适用的”，在三个地方都有提到。
Ākaramuttoti 是指根据形状而得的珠子。提到“为了存放物品而适用”，这表明也可以进行抓取。Pacitvā katoti 是指通过工艺加工而成的。
Dhotaviddho ca ratanamissoti 是指为了装饰而展示的金色珠子等，已被称为“洗净的、被切割的珠子”，并且是无过失的。Dhotaviddho ca ratanamisso cāti 是指应当分别与两个词相联系。Pānīyasaṅkhoti 是指根据数量所制成的水容器、盖子等的相关物品也可以进行抓取。
Sesanti 是指除了珠子之外的其他部分。Muggavaṇṇaṃyeva 是指与宝物相关的，不能有其他的，正如所说的“只有与海螺的颜色相关”。Sesāti 是指除了宝物之外的其他部分，海螺的颜色是蓝色的石头。
Bījato paṭṭhāyāti 是指从元素石头开始。Suvaṇṇacetiyanti 是指制作金属的器皿。Paṭikkhipīti 是指“为了提取元素而抓取”，而不是“为了你们而抓取”。Suvaṇṇabubbuḷakanti 是指金星。有人在大注释中提到：“通过在这里和那里移动来抓取是适用的”。Kacavarameva harituṃ vaṭṭatīti 是指无论是寺院的守护者还是比丘，皆可以用手抓取，甚至可以用手去抓取。
Ārakūṭalohanti 是指“kittimaloha”。三种 kittimaloha 是指铜、铁、以及 ārakūṭa。这里，铜是由三种混合而成，铁是由铁与锡的混合而成，ārakūṭa是由自然的铁与锡的混合而成。因此，由于这种形成方式，被称为“kittimaloha”。有人说：“由于提到黄金的成分，所以不允许抓取与黄金相似的 ārakūṭa，而其他的则是适用的”，在三个地方都有提到。有人认为，“由于 ārakūṭa 是无过失的，因此与黄金的成分相似的也不允许抓取”，因此所提到的意义是指在抓取的地方。
Sāmikānaṃ pesetabbanti 是指应当向主人发送命令。Bhinditvāti 是指用手抓住并用其他任何东西进行破坏。Bherisaṅghāṭoti 是指用皮革制成的鼓。Vīṇāsaṅghāṭoti 是指用皮革制成的乐器。Cammavinaddhānaṃ bherivīṇānametaṃ 是指与皮革相关的鼓和乐器的名称。Tucchapokkharanti 是指未受损的皮革和鼓的皮革。Āropitacammanti 是指为了破坏鼓等而放置的皮革，随后再提升并放置其他的皮革。Onahituṃ vāti 是指在破坏皮革的同时进行提升。Onahāpetuṃ vāti 是指同样地让其他人进行破坏。Pārājikappahonakakāleti 是指在不被触碰的情况下。

282. Saṅkamādi bhūmigatikattā na kāyapaṭibaddhaṭṭhāniyanti dukkaṭaṃ vuttaṃ. Ekapadikasaṅkamoti khuddakasetu. Sakaṭamaggasaṅkamoti sakaṭamaggabhūto mahāsetu. Ṭhānā cāletunti rajjuṃ ṭhānā cāletuṃ. Paṭicchādetabbāti apanetabbā. Manussitthī, itthisaññitā, kāyasaṃsaggarāgo, tena rāgena vāyāmo, hatthaggāhādisamāpajjananti imānettha pañca aṅgāni.

Kāyasaṃsaggasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Duṭṭhullavācāsikkhāpadavaṇṇanā

283. Tatiye uttarapadalopena chinnaottappā ‘‘chinnikā’’ti vuttāti āha ‘‘chinnikāti chinnaotappā’’ti.

285.Yathā yuvā yuvatinti etena obhāsane nirāsaṅkabhāvaṃ dasseti. Methunupasañhitāhīti idaṃ duṭṭhullavācāya sikhāppattalakkhaṇadassanaṃ. Itthilakkhaṇenāti vuttamatthaṃ vivarituṃ ‘‘subhalakkhaṇenā’’ti vuttaṃ. Na tāva sīsaṃ etīti ‘‘itthilakkhaṇena samannāgatāsī’’tiādinā vaṇṇabhaṇanaṃ saṅghādisesāpattijanakaṃ hutvā matthakaṃ na pāpuṇāti. Vaṇṇabhaṇanañhi yenākārena bhaṇantassa saṅghādiseso hoti, tenākārena bhaṇantassa sikhāppattaṃ nāma hoti. ‘‘Itthilakkhaṇena samannāgatāsītiādikaṃ pana duṭṭhullavācassādarāgavasena bhaṇantassa dukkaṭa’’nti gaṇṭhipadesu vuttaṃ.

Ekādasahi padehi aghaṭite sīsaṃ na etīti ‘‘animittāsī’’tiādīhi ekādasahi padehi aghaṭite avaṇṇabhaṇanaṃ sīsaṃ na eti, avaṇṇabhaṇanaṃ nāma na hotīti vuttaṃ hoti. Ghaṭitepīti ekādasahi padehi avaṇṇabhaṇane ghaṭitepi. Imehi tīhi ghaṭiteyeva saṅghādisesoti ‘‘sikharaṇī’’tiādīhi tīhiyeva padehi avaṇṇabhaṇane ghaṭiteyeva saṅghādiseso passāvamaggassa niyatavacanattā accoḷārikattā ca. Animittāsītiādīhi pana aṭṭhahi padehi ghaṭite kevalaṃ avaṇṇabhaṇanameva sampajjati, na saṅghādiseso, tasmā tāni thullaccayavatthūnīti keci. Akkosanamattattā dukkaṭavatthūnīti apare. Paribbājikāvatthusmiṃ viya thullaccayamevettha yuttataraṃ dissati. Kuñcikapaṇālimattanti kuñcikāchiddamattaṃ.

286-287.Garukāpattinti bhikkhuniyā kāyasaṃsagge pārājikāpattiṃ sandhāya vadati. Hasanto hasantoti sabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Ahasantopi vācassādarāgena punappunaṃ vadati, āpattiyeva. Kāyacittatoti hatthamuddāya obhāsantassa kāyacittato samuṭṭhāti.

288.Tasmā dukkaṭanti appaṭivijānanahetu dukkaṭaṃ, paṭivijānantiyā pana akhettapadattā thullaccayena bhavitabbaṃ. Teneva paribbājikāvatthusmiṃ paṭivijānantiyā thullaccayaṃ vakkhati.

289.Asaddhammaṃsandhāyāhāti ‘‘vāpita’’nti imassa bījanikkhepavacanattā vuttaṃ. Saṃsīdatīti vahati pavattati. Atha vā saṃsīdatīti saṃsīdissati. Manussitthī, itthisaññitā, duṭṭhullavācassādarāgo, tena rāgena obhāsanaṃ, taṅkhaṇavijānananti imānettha pañca aṅgāni.

Duṭṭhullavācāsikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Attakāmapāricariyasikkhāpadavaṇṇanā



由于涉及到地面，所以不属于身体相连的地方，因此被称为过失。单一的地面是指小桥。车道的地面是指大型桥梁。地方的移动是指绳索的移动。应当遮盖的是应当放下的。人类女性、被认作女性的、身体接触的欲望，由于这种欲望而生起的努力，抓取等五个部分。
身体接触的戒律解释已完成。
恶言戒律的解释
在第三处，因省略了上半部分而被称为“chinnikā”，因此说“chinnikāti chinnaotappā”。
正如年轻人和年轻女子，这表明无疑的光辉。与男女结合的意思是指恶言的特征。为了阐明女性的特征而说“以美好的特征”。并不一定是头部，因此说“被女性特征所包围”，因此未能达到顶点。由于以某种方式说出光辉的描述，因此成为了僧团的余分。由于以女性特征为依据而说出，因而恶言的描述是过失。
以十一种词语开始，头部并不存在，因此说“animittāsī”，以此类推，十一种词语中并不具备光辉，光辉的描述并不存在。即使在具备光辉的情况下，十一种词语中也并不具备光辉。通过这三种词语，光辉的描述确实存在，因此称为“sikharaṇī”。通过“animittāsī”等八个词语，具备光辉的描述仅为光辉的描述，并不具备僧团的余分，因此有人认为这些是严重过失的物品。由于仅仅是侮辱，因此被称为过失的物品。在比丘的物品中，严重过失的情况显得更为明显。至于“kuñcikapaṇālimattanti”是指仅仅是小块的切割。
286-287. “Garukāpattinti”是指比丘因身体相连而涉及到的严重过失。说“Hasanto hasantoti”是为了显示自然的状态。即使是微笑，也因语言的欲望而反复说出，确实是过失。身体的意图是指通过手的举动而显现的身体意图。
因此，过失是因为不知而造成的，若已知则应当因严重过失而存在。因此，在比丘的物品中，因已知而存在的严重过失也被提到。
是指“vāpita”，因其是种子投放的说法。被压制是指承载和展开。或者被压制是指将要被压制。人类女性、被认作女性的、因恶言的欲望而生起的光辉，正是此时的认知，这五个部分。
恶言戒律的解释已完成。
自我欲望的服务戒律的解释。

290. Catutthe cīvaranti nivāsanādi yaṃ kiñci cīvaraṃ. Piṇḍapātanti yo koci āhāro. So hi piṇḍolyena bhikkhuno patte patanato tattha tattha laddhabhikkhānaṃ piṇḍānaṃ pāto sannipātoti vā piṇḍapātoti vuccati. Senāsananti sayanañca āsanañca. Yattha hi vihārādike seti nipajjati āsati nisīdati, taṃ senāsanaṃ. Pati eti etasmāti paccayoti āha ‘‘patikaraṇaṭṭhena paccayo’’ti. Rogassa patiayanaṭṭhena vā paccayo, paccanīkagamanaṭṭhenāti attho, vūpasamanatthenāti vuttaṃ hoti. Dhātukkhobhalakkhaṇassa hi taṃhetukadukkhavedanālakkhaṇassa vā rogassa paṭipakkhabhāvo patiayanaṭṭho. Yassa kassacīti sappiādīsu yassa kassaci. Sappāyassāti hitassa vikāravūpasamenāti adhippāyo. Bhisakkassa kammaṃ tena vidhātabbato, tenāha ‘‘anuññātattā’’ti. Nagaraparikkhārehīti nagaraṃ parivāretvā rakkhaṇakehi. Āvāṭaparikkhepo parikhā uddāpo pākāro esikā paligho pākāramatthakamaṇḍalanti satta nagaraparikkhārāti vadanti. Setaparikkhāroti suvisuddhasīlālaṅkāro. Ariyamaggo hi idha ‘‘ratho’’ti adhippeto. Tassa ca sammāvācādayo alaṅkāraṭṭhena ‘‘parikkhāro’’ti vuttā. Cakkavīriyoti vīriyacakko. Jīvitaparikkhārāti jīvitassa pavattikāraṇāni. Samudānetabbāti sammā uddhaṃ uddhaṃ ānetabbā pariyesitabbā. Parivāropi hoti antarāyānaṃ parito vāraṇato, tenāha – ‘‘jīvita…pe… rakkhaṇato’’ti. Tattha antaranti vivaraṃ, okāsoti attho. Rakkhaṇatoti verikānaṃ antaraṃ adatvā attano sāmīnaṃ parivāretvā ṭhitasevakā viya rakkhaṇato. Assāti jīvitassa. Kāraṇabhāvatoti cirappavattiyā kāraṇabhāvato. Rasāyanabhūtañhi bhesajjaṃ sucirampi kālaṃ jīvitaṃ pavattetiyeva.



在第四处，衣物是指任何衣物等。乞食是指任何食物。因此，因乞食的食物而在比丘的碗中，因乞食而获得的食物称为乞食。宿处是指睡觉和坐的地方。因为在寺院等地休息、躺下、坐着的地方称为宿处。由于“因着身而来的条件”，因此说“因条件而来”。因病的缘故而来的条件，因前往的地方而来的条件，因安宁的缘故而说出。因元素的动摇特征或因痛苦的感觉特征而生起的病的对立状态为病的原因。对于某些人而言是指黄油等。适合的意思是指有益的变化与安宁。医生的行为因此应当被执行，因此说“因允许而来”。
围绕城市的保护者是指环绕城市的保护者。围绕城墙的围绕、挖掘、围墙、围堰、围绕的围墙等被称为七种城市的围绕。清洁的围绕是指非常清洁的道德装饰。因为在这里，正道被理解为“车”。因此，正语等作为装饰被称为“围绕”。“Cakkavīriyoti”是指力量的力量。生存的围绕是指生存的原因。应当准确地向上、向上获取。也有围绕，因障碍而被包围，因此说“生命……保护”。
在这里，障碍是指开口、机会的意思。保护是指不让敌人接近，而是像自己的仆人一样围绕着保护。马是指生命。因因缘的存在而生存。药物的性质确实能让生命持续很长时间。

291.Upacāreti yattha ṭhito viññāpetuṃ sakkoti, tādise. Kāmo ceva hetu ca pāricariyā ca attho. Sesaṃ byañjanantiādīsu pāḷiyaṃ ‘‘attakāma’’nti padaṃ uddharitvā attano kāmaṃ, attano hetuṃ, attano adhippāyaṃ, attano pāricariyanti cattāro atthā padabhājane vuttā. Tesu paṭhame atthavikappe kāmo ca hetu ca pāricariyā ca attho, sesaṃ adhippāyapadamekaṃ byañjanaṃ paṭhamaviggahe tadatthassa asambhavabhāvato niratthakattā. Dutiye pana atthavikappe adhippāyo ca pāricariyā ca attho, kāmo ca hetu cāti sesaṃ padadvayaṃ byañjanaṃ tesaṃ tattha atthābhāvatoti evaṃ cattāri padāni dvinnaṃ viggahānaṃ vasena yojitānīti keci vadanti. Gaṇṭhipade ca ayamevattho vutto. Cūḷamajjhimamahāgaṇṭhipadesu pana ‘‘paṭhamasmiṃ atthavikappe kāmo ca hetu ca pāricariyā ca adhippāyattho, sesaṃ methunadhammasaṅkhātena kāmenātiādi viggahavākyaṃ akkharavivaraṇamattato byañjanamattaṃ. Dutiye atthavikappe adhippāyo ca pāricariyā ca adhippāyattho, sesaṃ attanā kāmitā icchitātiādi viggahavākyaṃ akkharavivaraṇamattato byañjanamatta’’nti evamattho vutto . ‘‘Byañjane ādaraṃ akatvā’’ti vacanato ayamevattho idha yuttataroti viññāyati. Byañjane ādaraṃ akatvāti iminā hi aṭṭhakathāyaṃ vuttaviggahavasena byañjane ādaraṃ akatvāti ayamattho dīpito.

Idāni yathāvuttamevatthaṃ padabhājanena saṃsanditvā dassetuṃ ‘‘attano kāmaṃ attano hetuṃ attano pāricariyanti hi vutte jānissanti paṇḍitā’’tiādi āraddhaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti – ‘‘attano hetu’’nti vutte attano atthāyāti ayamattho viññāyati. ‘‘Attano kāmaṃ attano pāricariya’’nti ca vutte kāmena pāricariyāti ayamattho viññāyati. Tasmā attano kāmaṃ attano hetuṃ attano pāricariyanti imehi tīhi padehi attano atthāya kāmena pāricariyā attakāmapāricariyāti ayamatthavikappo vuttoti viññū jānissanti. ‘‘Attano adhippāya’’nti vutte pana adhippāyasaddassa kāmitasaddena samānatthabhāvato attano pāricariyanti imassa ca ubhayaviggahasāmaññato attano icchitakāmitaṭṭhena attakāmapāricariyāti ayamatthavikappo dvīhi padehi dassitoti viññū jānissantīti.

Etadagganti esā aggā. Duṭṭhullavācāsikkhāpade kiñcāpi methunayācanaṃ āgataṃ, tathāpi taṃ duṭṭhullavācassādarāgavasena vuttaṃ, idha pana attano methunassādarāgavasenāti ayaṃ viseso. Vinītavatthūsu ‘‘tena hi bhagini aggadānaṃ dehī’’ti idaṃ attano atthāya vuttanti veditabbaṃ. Manussitthī, itthisaññitā, attakāmapāricariyāya rāgo, tena rāgena vaṇṇabhaṇanaṃ, taṅkhaṇavijānananti imānettha pañca aṅgāni.

Attakāmapāricariyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Sañcarittasikkhāpadavaṇṇanā



在这里，能够指明的地方是指能够指出的地方。欲望和原因，以及服务的意义。其余的在巴利文中提到的“自我欲望”一词提到自我的欲望、自我的原因、自我的意图、自我的服务，这四个词在词句中被提到。在这些中，第一处的意义是欲望、原因和服务的意义，其余的意图一词是因为对该意义的无法达到而显得没有意义。在第二处的意义中，意图和服务的意义，欲望和原因，因此其余的两个词是因为它们在该处的意义缺失而被提到，因而以这四个词的双重解释的方式被连接在一起，因此有人这样说。在词句中也提到如此的意思。在小、中、大的词句中，第一处的意义是欲望、原因和服务的意图，其余的则是指与欲望相关的事物等的解释仅仅是字面上的解释。第二处的意义中意图和服务的意图，其余的则是指自我所欲求的意思等的解释仅仅是字面上的解释，因此如此的意思被提到。
“在描述中未给予尊重”这句话的意思是这里的意思显得更为合适。未给予尊重的描述，因而在该注释中以解释的方式提到未给予尊重的意思被阐明。
现在为了展示如前所述的意义，通过词句的连接来说明“自我的欲望、自我的原因、自我的服务”确实会被智者所理解。这里说：“自我的原因”是指为自己的利益而说的意思显而易见。“自我的欲望、自我的服务”是指因欲望而服务的意思显而易见。因此，自我的欲望、自我的原因、自我的服务通过这三个词为自己利益的服务被称为自我欲望的服务，这种意义被智者所理解。“自我的意图”是指意图一词与欲望一词的相似性，因此自我的服务的意义也通过这两个词被阐明，智者会理解。
这最优秀的就是这个。虽然恶言戒律中提到了一些与欲望相关的内容，但仍然是因恶言的欲望而被提到，而这里则是因自我的欲望而被提到，这是一个特别之处。在受训的物品中，“因此，姐妹，请给予最优秀的供养”是指为了自己的利益而说的。人类女性、被认作女性的、因自我欲望的服务而生起的欲望，因此说出光辉的描述，这五个部分。
自我欲望的服务戒律的解释已完成。
行为戒律的解释。

296. Pañcame paṇḍitassa bhāvo paṇḍiccaṃ, ñāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Gatimantāti ñāṇagatiyā samannāgatā. Paṇḍitāti iminā sabhāvañāṇena samannāgatatā vuttā, byattāti iminā itthikattabbesu visāradapaññāya. Tenāha ‘‘upāyaññū visāradā’’ti. Medhāvinīti ṭhānuppattipaññāsaṅkhātāya tasmiṃ tasmiṃ atthakicce upaṭṭhite ṭhānaso taṅkhaṇe eva uppajjanapaññāya samannāgatā. Tenāha ‘‘diṭṭhaṃ diṭṭhaṃ karotī’’ti. Chekāti yāgubhattasampādanādīsu nipuṇā. Uṭṭhānavīriyasampannāti kāyikena vīriyena samannāgatā, yathā aññā kusītā nisinnaṭṭhāne nisinnāva honti, ṭhitaṭṭhāne ṭhitāva, evaṃ ahutvā vipphārikena cittena sabbakiccaṃ nipphādetīti vuttaṃ hoti. Kumārikāyāti nimittatthe bhummaṃ, hetumhi vā karaṇavacanaṃ. Tenāha ‘‘kumārikāya kāraṇā’’ti. Āvahanaṃ āvāho, pariggahabhāvena dārikāya gaṇhāpanaṃ, tathā dāpanaṃ vivāho. Tenāha ‘‘dārakassā’’tiādi.

297-298. Bhattapācanaṃ sandhāya randhāpanaṃ vuttaṃ, yassa kassaci pācanaṃ sandhāya pacāpanaṃ vuttaṃ. Duṭṭhuṃ kulaṃ gatā duggatāti imamatthaṃ dassento ‘‘yattha vā gatā’’tiādimāha. Āharaṇaṃ āhāro. Na upāhaṭanti na dinnaṃ. Kayo gahaṇaṃ, vikkayo dānaṃ. Tadubhayaṃ saṅgaṇhitvā ‘‘vohāro’’ti vuttaṃ. Maṇḍitapasādhitoti ettha bāhirupakaraṇena alaṅkaraṇaṃ maṇḍanaṃ, ajjhattikānaṃ kesādīnaṃyeva saṇṭhapanaṃ pasādhanaṃ.

300. ‘‘Abbhutaṃ kātuṃ na vaṭṭatī’’ti iminā dukkaṭaṃ hotīti dīpeti. ‘‘Parājitena dātabba’’nti vuttattā adento dhuranikkhepena kāretabbo. Acirakāle adhikāro etassa atthīti acirakālādhikārikaṃ, sañcarittaṃ. ‘‘Acirakālācārika’’nti vā pāṭho, acirakāle ācāro ajjhācāro etassāti acirakālācārikaṃ.

Kiñcāpi ehibhikkhūpasampannā ceva saraṇagamanūpasampannā ca sañcarittādipaṇṇattivajjaṃ āpattiṃ āpajjanti, tesaṃ pana na sabbakālikattā te vajjetvā sabbakālānurūpaṃ tantiṃ ṭhapento bhagavā idhāpi ñatticatuttheneva kammena upasampannaṃ bhikkhuṃ dassetuṃ ‘‘tatra yvāyaṃ bhikkhu…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhū’’ti padabhājanaṃ āha, na pana nesaṃ sañcarittādiāpajjane abhabbabhāvato. Khīṇāsavāpi hi appassutā kiñcāpi lokavajjaṃ nāpajjanti, paṇṇattiyaṃ pana akovidattā vihārakāraṃ kuṭikāraṃ sahāgāraṃ sahaseyyanti evarūpā kāyadvāre āpattiyo āpajjanti, sañcarittaṃ padasodhammaṃ uttarichappañcavācaṃ bhūtārocananti evarūpā vacīdvāre āpattiyo āpajjanti, upanikkhittasādiyanavasena manodvāre rūpiyapaṭiggahaṇāpattiṃ āpajjanti.



以下是巴利文的完整直译：
在第五，学者的特性是学识，这是智慧的称谓。具有方向者是具有智慧方向。说"学者"是指具有本质智慧，"精通"是指对应该做的事情具有熟练的智慧。因此说"了解方法且熟练"。聪明的是指在每一个特定场合和时刻能立即产生适合该情境的智慧。因此说"所见即所做"。熟练是指在准备粥和饭等事务中精巧。充满奋斗精神是指具有身体上的精进，不像其他懒惰者在坐着的地方坐着，站着的地方站着，而是以膨胀的心意完成所有任务。"对于少女"是表示原因的语法形式，或是工具格。因此说"因为少女"。娶亲是娶，是以占有的方式使女孩被娶，同样给予也是婚姻。因此说"对于男孩"等。
297-298. 关于烹饪食物，提到了帮助烹饪，是为了任何人的烹饪而说的帮助烹饪。说"堕落的家族已去"是为了展示这个意思，因此说"无论去向何处"等。取来是食物。没有带来意味着没有给予。购买是获取，出售是给予。综合这两者说"交易"。装饰和打扮中，外部器物的装饰是装点，内在的如头发等的整理是打扮。
"不应做非凡之事"意味着会造成不善。因为说"应由战败者给予"，不给予时应通过放弃职责来处罚。在不久的时间内有职权是短期职权，行为。或作"不久时的行为"，意为不久时的行为是其特征。
尽管是以"来吧，比丘"受具足戒和以皈依受具足戒的比丘，除了游方等规定的过失外，他们确实会犯戒。但并非在所有时刻都如此。世尊为了展示在此情况下受具足戒的比丘，舍弃了那些过失，并按照一切时刻的适当方式建立准则，以四分之一式羯磨显示"在此，这位比丘……这是在此意义上被意指的比丘"，并非因为他们不能犯游方等过失。即使是漏尽者，如果学识不足，虽然不会犯世间谴责，但因不熟悉规定，会在身业中犯入住、建造小屋、共住、共卧等过失；在语业中犯游方、语言不净、超过五语等过失；在意业中因为接受和喜欢而犯持金钱接受的过失。

301. Sañcaraṇaṃ sañcaro, so etassa atthīti sañcarī, tassa bhāvo sañcarittaṃ. Tenāha ‘‘sañcaraṇabhāva’’nti, itthipurisānaṃ antare sañcaraṇabhāvanti attho. Jāyattane jārattaneti ca nimittatthe bhummaṃ, jāyabhāvatthaṃ jārabhāvatthanti vuttaṃ hoti. Jāyabhāveti bhariyabhāvāya. Jārabhāveti sāmikabhāvāya. Kiñcāpi imassa padabhājane ‘‘jārī bhavissasī’’ti itthiliṅgavasena padabhājanaṃ vuttaṃ, jārattaneti pana niddesassa ubhayaliṅgasādhāraṇattā purisaliṅgavasenapi yojetvā atthaṃ dassento ‘‘itthiyā matiṃ purisassa ārocento jārattane ārocetī’’tiādimāha. Ettha hi ‘‘jāro bhavissasī’’ti itthiyā matiṃ purisassa ārocento jārattane āroceti nāma. Pāḷiyaṃ pana itthiliṅgavaseneva yojanā katā, tadanusārena purisaliṅgavasenapi sakkā yojetunti.

Idāni pāḷiyaṃ vuttanayenapi atthaṃ dassento ‘‘apicā’’tiādimāha. Pati bhavissasīti vuttamevatthaṃ ‘‘sāmiko bhavissasī’’ti pariyāyavacanena visesetvā dasseti. Idañca jārattaneti niddesassa ubhayaliṅgasādhāraṇattā vuttaṃ. Muhuttikā bhavissasīti asāmikaṃ sandhāya vuttaṃ, jārī bhavissasīti sasāmikaṃ sandhāya. Antamaso taṅkhaṇikāyapīti idaṃ nidassanamattanti āha ‘‘etenevupāyenā’’tiādi.

303.Serivihāranti sacchandacāraṃ. Attano vasanti attano āṇaṃ. Gottanti gotamagottādikaṃ gottaṃ. Dhammoti paṇḍaraṅgaparibbājakādīnaṃ, tesaṃ tesaṃ vā kulānaṃ dhammo. Gottavantesu gottasaddo, dhammacārīsu ca dhammasaddo vattatīti āha ‘‘sagottehī’’tiādi. Tattha sagottehīti samānagottehi, ekavaṃsajātehīti attho. Sahadhammikehīti ekassa satthusāsane sahacaritabbadhammehi, samānakuladhammehi vā. Tenevāha ‘‘ekaṃ satthāra’’ntiādi. Tattha ‘‘ekaṃ satthāraṃ uddissa pabbajitehī’’ti iminā paṇḍaraṅgaparibbājakādayo vuttā, ekagaṇapariyāpannehīti mālākārādiekagaṇapariyāpannehi.

Sasāmikā sārakkhā. Yassā gamane raññā daṇḍo ṭhapito, sā saparidaṇḍā. Pacchimānaṃ dvinnanti sārakkhasaparidaṇḍānaṃ micchācāro hoti tāsaṃ sasāmikabhāvato. Na itarāsanti itarāsaṃ māturakkhitādīnaṃ aṭṭhannaṃ purisantaragamane natthi micchācāro tāsaṃ asāmikabhāvato. Yā hi sāmikassa santakaṃ phassaṃ thenetvā paresaṃ abhiratiṃ uppādenti, tāsaṃ micchācāro, na ca mātādayo tāsaṃ phasse issarā. Mātādayo hi na attanā phassānubhavanatthaṃ tā rakkhanti, kevalaṃ anācāraṃ nisedhentā purisantaragamanaṃ tāsaṃ vārenti. Purisassa pana etāsu aṭṭhasupi hotiyeva micchācāro mātādīhi yathā purisena saddhiṃ saṃvāsaṃ na kappeti, tathā rakkhitattā paresaṃ rakkhitagopitaṃ phassaṃ thenetvā phuṭṭhabhāvato.

Dhanena kītāti bhariyabhāvatthaṃ dhanena kītā. Tenāha ‘‘yasmā panā’’tiādi. Bhogenāti bhogahetu. Bhogatthañhi vasantī ‘‘bhogavāsinī’’ti vuccati. Labhitvāti yo naṃ vāseti, tassa hatthato labhitvā. Udakapattaṃ āmasitvā gahitā odapattakinī. Tenāha ‘‘ubhinna’’ntiādi. Dhajena āhaṭāti ettha dhajayogato senāva dhajasaddena vuttā, ussitaddhajāya senāya āhaṭāti vuttaṃ hoti. Tenāha ‘‘ussitaddhajāyā’’tiādi.



行动是行动，它是此事的意义，故称为行动的性质。在男女之间称为行动的性质。关于生育和衰老的特征，说明为生育的性质和衰老的性质。生育是指妻子的身份。衰老是指丈夫的身份。尽管在这一短语中提到“你将成为妻子”，从女性的性别来看这是短语的使用，然而衰老却是因其说明的双性别共通性而也可以用男性的性别来解释，故而说“女性的智慧引导男性的智慧，衰老的特征引导”。在这里说“你将成为丈夫”是指女性的智慧引导男性的智慧，衰老的特征引导。巴利文中则是以女性的性别进行理解，因此也可以根据男性的性别进行解释。
现在为了说明巴利文中所说的意义，故说“此外”。说“你将成为丈夫”是为了特别说明“你将成为丈夫”的意义。这里的衰老是因其说明的双性别共通性而提到的。说“你将成为瞬间的丈夫”是指没有丈夫的情况，而说“你将成为妻子”是指有丈夫的情况。至少这一瞬间的情况是说明的，因此说“通过这种方式”。
住于村庄是随意行走。住于自己家中是遵循自己的命令。家族是指戈达马家族等。法是指白衣的出家人等，他们各自的家族的法。家族中有家族之名，修行者中有法之名，故说“与家族有关”。其中“与家族有关”是指同一家族的，属于同一血统的人。与法同行是指遵循同一位老师的法，或是同一族群的法。因此说“同一位老师”。在这里“为了同一位老师出家的人”是指白衣的出家人等，属于同一团体的人。
有丈夫的萨拉克沙。她的行走受到国王的惩罚，她是有惩罚的。后者的两者中，萨拉克沙的惩罚是错误的，因为她们有丈夫的身份。对于其他的（女性）来说，母亲保护等八个男性的行走中没有错误，因为她们没有丈夫的身份。那些与丈夫的身体接触而引起他人愉悦的，是她们的错误，而母亲等并不因她们的接触而感到愉悦。母亲等并不是为了自身的接触而保护她们，只是单纯禁止不当行为，阻止她们的男性行走。而男性在这些八个方面中确实会有错误，就像与女性同住时无法忍受一样，因此因保护他人而接触他人而被触及的状态。
财富是指妻子的身份由财富而来。因此说“因为……”。享乐是为了享乐的原因。享乐者是指居住在享乐之地的女性。获得是指从他人那里获得，得到。用水碗盛取的食物被称为“盛水的容器”。因此说“双方”。用旗帜召集是指这里通过旗帜的使用，军队是通过旗帜的名义被召集的，故而说“通过高扬的旗帜”。

305.Bahiddhā vimaṭṭhaṃ nāma hotīti aññattha ārocitaṃ nāma hoti. Taṃ kiriyaṃ sampādessatīti tassā ārocetvā taṃ kiccaṃ sampādetu vā mā vā, taṃkiriyāsampādane yogyataṃ sandhāya vuttaṃ. Dārakaṃ dārikañca ajānāpetvā tesaṃ mātāpituādīhi mātāpituādīnaṃyeva santikaṃ sāsane pesitepi haraṇavīmaṃsanapaccāharaṇasaṅkhātāya tivaṅgasampattiyā saṅghādiseso hotiyevāti daṭṭhabbaṃ. Yaṃ uddissa sāsanaṃ pesitaṃ, taṃyeva sandhāya tassā mātuādīnaṃ ārocite vatthuno ekattā mātuādayopi khettamevāti khettameva otiṇṇabhāvaṃ dassetuṃ ‘‘buddhaṃ paccakkhāmī’’tiādi udāhaṭaṃ. Iminā sametīti etthāyamadhippāyo – yathā sayaṃ anārocetvā aññena antevāsiādinā ārocāpentassa visaṅketo natthi, evaṃ tassā sayaṃ anārocetvā ārocanatthaṃ mātuādīnaṃ vadantassapi natthi visaṅketoti. Gharaṃ nayatīti gharaṇī. Mūlaṭṭhānañca vasenāti ettha purisassa mātuādayo sāsanapesane mūlabhūtattā ‘‘mūlaṭṭhā’’ti vuccanti. Māturakkhitāya mātā bhikkhuṃ pahiṇatīti ettha attano vā dhītu santikaṃ ‘‘itthannāmassa bhariyā hotū’’ti bhikkhuṃ pahiṇati, purisassa vā santikaṃ ‘‘mama dhītā itthannāmassa bhariyā hotū’’ti pahiṇatīti gahetabbaṃ. Esa nayo sesesupi. Pubbe vuttanayattāti paṭhamasaṅghādisese vuttanayattā.

338.Ettova pakkamatīti puna āgantvā āṇāpakassa anārocetvā tatoyeva pakkamati. Aññena karaṇīyenāti gamanahetuvisuddhidassanatthaṃ vuttaṃ. Teneva pana karaṇīyena gantvāpi kiñci anārocento na vīmaṃsati nāma. Anabhinanditvāti idaṃ tathā paṭipajjamānaṃ sandhāya vuttaṃ, satipi abhinandane sāsanaṃ anārocento pana na vīmaṃsati nāma. Tatiyapade vuttanayenāti ‘‘so tassā vacanaṃ anabhinanditvā’’tiādinā vuttanayena. Vatthugaṇanāyāti sambahulānaṃ itthipurisānaṃ samabhāve sati dvinnaṃ dvinnaṃ itthipurisavatthūnaṃ gaṇanāya. Sace pana ekato adhikā honti, adhikānaṃ gaṇanāya āpattibhedo veditabbo.

339-

在外部被称为被释放，另一个地方被称为被告知。为了完成这一行为，是否应当告知并完成此事，这里是指完成此行为的适宜性。虽然不知晓男孩和女孩，但即使是由他们的父母等人送去的，仍应被视为由于被称为掠夺、被称为剥夺而形成的三种财富的剩余部分。所指的教法被送去，正是为了说明父母等人的告知，因此也可见到父母等人也是田地的所有者。为此说“我见到佛陀”等等。这里的含义是——就如自己不告知而由他人告知时没有疑虑一样，故而自己不告知而告知父母等时也没有疑虑。引导回家是指引导回家者。因根本的原因而存在，因此在这里，男性的母亲等因其教法的根本性被称为“根本的地方”。由母亲保护的母亲送比丘去，这里是指自己的女儿在“让她成为某某的妻子”的情况下送比丘去，或是指男性的情况下“让我的女儿成为某某的妻子”而送去。此法则适用于其他情况。之前所说的意义是指在第一次的僧团剩余中所说的意义。
从这里离开后，回来时不告知命令者，便直接离去。为了说明行走的理由而说的。正因为如此，即使去做某事而不告知，也不应被称为不明了。没有欢喜是指这句话是为了说明正在进行的事情，尽管有欢喜，但在不告知教法的情况下也不应被称为不明了。第三个词中的所说的意义是指“他没有欢喜她的话”等等。为了计算物品的数量，是为了在许多男女的相同情况下，计算两两的男女物品的数量。如果有多个在一起，则应注意多者的计算。

340. Pāḷiyaṃ catutthavāre asatipi ‘‘gacchanto na sampādeti, āgacchanto visaṃvādeti, anāpattī’’ti idaṃ atthato āpannamevāti katvā vuttaṃ ‘‘catutthe anāpattī’’ti. Kārukānanti vaḍḍhakīādīnaṃ. Tacchakaayokāratantavāyarajakanhāpitakā pañca kāravo ‘‘kārukā’’ti vuccanti. Evarūpena…pe… anāpattīti tādisaṃ gihiveyyāvaccampi na hotīti katvā vuttaṃ.

Kāyato samuṭṭhātīti paṇṇattiṃ vā alaṃvacanīyabhāvaṃ vā ajānantassa kāyato samuṭṭhāti. Vācato samuṭṭhātīti etthāpi eseva nayo. Kāyavācato samuṭṭhātīti paṇṇattiṃ jānitvā alaṃvacanīyabhāvaṃ ajānantassapi kāyavācato samuṭṭhātīti veditabbaṃ. Alaṃvacanīyā hontīti desacārittavasena paṇṇadānādinā pariccattā honti. Paṇṇattiṃpana jānitvāti ettha alaṃvacanīyabhāvaṃ vāti ca daṭṭhabbaṃ. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. sañcarittasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘tadubhayaṃ pana jānitvā eteheva tīhi nayehi samāpajjantassa tāneva tīṇi tadubhayajānanacittena sacittakāni hontī’’ti vuttaṃ. Tasmā paṇṇattijānanacittenāti etthāpi tadubhayajānanaṃ vattabbaṃ. Bhikkhuṃ ajānāpetvā attano adhippāyaṃ paṇṇe likhitvā dinnaṃ harantassapi āpatti hoti, imassa sikkhāpadassa acittakattāti na gahetabbaṃ. Pāḷiyaṃ pana ‘‘ārocetī’’ti vuttattā aṭṭhakathāyañca tattha tattha ārocanasseva dassitattā kāyena vā vācāya vā ārocentasseva āpatti hotīti gahetabbaṃ.

341.Duṭṭhullādīsupīti ādi-saddena sañcarittampi saṅgaṇhāti. Ettha pana kiñcāpi itthī nāma manussitthī, na yakkhī, na petī, na tiracchānagatā, puriso nāma manussapuriso, na yakkhotiādi na vuttaṃ, tathāpi manussajātikāva itthipurisā idha adhippetā. Tasmā yesu sañcarittaṃ samāpajjati, tesaṃ manussajātikatā, na nālaṃvacanīyatā, paṭiggaṇhanavīmaṃsanapaccāharaṇānīti imānettha pañcaṅgāni.

Sañcarittasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Kuṭikārasikkhāpadavaṇṇanā

342. Chaṭṭhe ettakenāti ettakena dāruādinā. Aparicchinnappamāṇāyoti aparicchinnadāruādippamāṇāyo. Mūlacchejjāya purisaṃ yācituṃ na vaṭṭatīti parasantakabhāvato mocetvā attanoyeva santakaṃ katvā yācituṃ na vaṭṭati. Evaṃ mūlacchejjāya aññātakaappavāritaṭṭhānato yācantassa aññātakaviññattiyā dukkaṭaṃ. Dāsaṃ attano atthāya sādiyantassapi dukkaṭameva ‘‘dāsidāsapaṭiggahaṇā paṭivirato hotī’’ti (dī. ni. 

在巴利文的第四部分，即使是不善的行为，“在去时不完成，在来时不告知，是不受过失的”，这里的意义是指“在第四部分是不受过失的”。工匠是指工匠等。五种工匠被称为“工匠”，如制木工、制铁工等。以这种方式……等……是不受过失的，因此说在这样的家中也不会被称为过失。
从身体上产生是指不知晓规定的身体上的产生。 从语言上产生是指这里也是同样的道理。 从身体和语言上产生是指即使不知晓规定，也应被理解为从身体和语言上产生。适当的行为是指因地方习俗而放弃的行为。对于规定的理解是指适当的行为。正因为如此，在母亲的解释中（疑问。八。行为的纪律的解释）中说“如果了解这两者，那么在这三种方式中了解这些就是有意识的”。因此，在这里也应理解为了解规定的意识。即使在不知晓的情况下，写下自己的意图并给予他人也是过失，这不应被认为是无意识的。巴利文中提到“告知”，因此在解释中应理解为身体或语言上的告知就是过失。
通过“恶劣的”等词汇来包含行为的规定。在这里，虽然女性被称为人类女性，不是夜叉，不是鬼，不是畜生，但男性被称为人类男性，也不是夜叉等，并未被提及，然而人类的女性和男性在此处被指代。因此，所涉及的行为是人类的身份，而不是适当的行为，故有五个方面的考虑。
行为的纪律的解释已完成。
小屋的纪律的解释
在第六部分，用“这一点”来指代这一点的木材等。对于不受限制的数量，指的是不受限制的木材等数量。因根本的原因请人是不适当的，因此应当解除他人的负担而以自己的身份进行请求是不适当的。如此，因根本的原因而因他人而请求时，因他人而被识别为不善。即使是为了自身的利益而接受仆人的请求，也是过失，“仆人与仆人之间的接受应当被禁止”。

1.10, 194) vacanato. Ñātakapavāritaṭṭhānato pana dāsaṃ mūlacchejjāya yācantassa sādiyanavasena dukkaṭaṃ. Sakakammaṃ na yācitabbāti pāṇātipātasikkhāpadarakkhaṇatthaṃ vuttaṃ. Aniyametvāpi na yācitabbāti manussānaṃ aññathā gāhassapi sambhavato vuttaṃ, suddhacittena pana hatthakammaṃ yācantassa āpatti nāma natthi.

Sabbakappiyabhāvadīpanatthanti sabbaso kappiyabhāvadīpanatthaṃ. Mūlaṃ dethāti vattuṃ vaṭṭatīti yasmā mūlaṃ dassāmāti tehi paṭhamaṃ vuttattā viññatti na hoti, yasmā ca mūlanti bhaṇitaṃ sāmaññavacanato akappiyavacanaṃ na hoti, tasmā mūlaṃ dethāti vattuṃ vaṭṭati. Anajjhāvutthakanti apariggahitaṃ. Akappiyakahāpaṇādi na dātabbanti kiñcāpi akappiyakahāpaṇādiṃ asādiyantena kappiyavohārato dātuṃ vaṭṭati, tathāpi sāruppaṃ na hoti. Manussā ca etassa santakaṃ kiñci atthīti viheṭhetabbaṃ maññantīti akappiyakahāpaṇādidānaṃ paṭikkhittaṃ. Tatheva pācetvāti hatthakammavaseneva pācetvā. ‘‘Kiṃ, bhante’’ti ettakepi pucchite yadatthāya paviṭṭho, taṃ kathetuṃ vaṭṭati pucchitapañhattā.

Vattanti cārittaṃ, āpatti pana na hotīti adhippāyo. Kappiyaṃ kārāpetvā paṭiggahetabbānīti sākhāya laggarajasmiṃ patte patitepi sākhaṃ chinditvā khāditukāmatāyapi sati sukhaparibhogatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Nadiṃ vā…pe… āharā’’ti vatthuṃ vaṭṭatīti apariggahitattā vuttaṃ. Gehato…pe… paribhuñjitabbanti pariggahitaudakattā viññattiyā dukkaṭaṃ hotīti adhippāyo. Alajjīhi…pe… na kāretabbanti idaṃ uttaribhaṅgādhikārattā ajjhoharaṇīyaṃ sandhāya vuttaṃ. Bāhiraparibhogesu pana alajjīhipi hatthakammaṃ kāretuṃ vaṭṭatīti.

Goṇaṃ pana…pe… āharāpetuṃ na vaṭṭatīti attano atthāya mūlacchejjavasena āharāpetuṃ na vaṭṭati. Āharāpentassa dukkaṭanti aññātakaviññattiyā dukkaṭaṃ. Attano atthāya sādiyanepi dukkaṭameva ‘‘hatthigavāssavaḷavapaṭiggahaṇā paṭivirato hotī’’ti (dī. ni. 

1.10, 194) 说到。由于亲属的保护，因根本的原因请求仆人是不适当的。自己所做的事不应请求，这是为了保护不杀生的纪律而说的。即使不加限制也不应请求，这是因为人们可能会以其他方式被抓住，但若是以纯净的心请求手工劳动，则没有过失。
为了说明所有可接受的事物，因此说“从整体上来说明可接受的事物”。“应给根本的”是指应当说出根本的，因而由于首先被提及而不应被理解为不适当的，且因“根本”被提及而不应被理解为不适当的，因此说“应给根本的”。不应被限制是指不被限制。虽然不应给不适当的金钱等，但即使是由于不适当的金钱等而不被接受，因而可以给可接受的行为，然而仍然不应被认为是适当的。人们认为这与其所拥有的任何事物有关，因此不应给予不适当的金钱等。因此，因而应当避免不适当的金钱等。
同样，因手工劳动而被请求。即使在此处被问到“什么，尊者”，也应当根据所进入的情况来说明，因此合适地回答应当被允许。
行为是指行为的表现，而过失则不应存在。应当进行适当的工作并接受，因此在枝条上，如果在树上落下果实，也因想要吃而被说出。若提到“河流……等……应当提取”，这是因为不被限制而说的。从家中……等……应当享用，这是指因被限制的水而有过失的含义。因懒惰……等……不应进行，这是指因超越的原因而被提及的。即使在外部的享用中，懒惰的人也应当进行手工劳动。
而对于牛等……等……不应请求，这是因为出于自身的原因而请求是不适当的。请求时的过失是因他人而被识别的过失。即使为了自己的利益而接受，也仍然是过失，“与象、牛、马等的接受应当被禁止”。

1.10, 194) vuttattā. Tenevāha ‘‘ñātakapavāritaṭṭhānatopi mūlacchejjāya yācituṃ na vaṭṭatī’’ti. Rakkhitvāti yathā corā na haranti, evaṃ rakkhitvā. Jaggitvāti tiṇadānādīhi jaggitvā. Na sampaṭicchitabbanti attano atthāya goṇe sādiyanassa paṭikkhittattā vuttaṃ.

Sakaṭaṃ dethāti…pe… vaṭṭatīti mūlacchejjavasena sakaṭaṃ dethāti vattuṃ na vaṭṭati. Tāvakālikaṃ vaṭṭatīti tāvakālikaṃ katvā sabbattha yācituṃ vaṭṭati. Valliādīsu ca parapariggahitesu eseva nayoti yojetabbaṃ . Garubhaṇḍappahonakesuyeva ca valliādīsūti ettha ādi-saddena veḷumuñjapabbajatiṇamattikānaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Yaṃ pana vatthuvasena appaṃ hutvā agghavasena mahantaṃ haritālahiṅgulakādi, taṃ garubhaṇḍaṃ appahontampi yācituṃ na vaṭṭatīti vadanti.

Sāti viññattiṃ parāmasati. Sā ca idha parikathādinā yena kenaci adhippāyaviññāpanaṃ viññattīti gahetabbā. Tenāha ‘‘sabbena sabba’’nti, sabbappakārenāti attho. Tena ‘‘parikathādivasenapi viññāpanaṃ na vaṭṭatī’’ti dīpeti. Parikathobhāsanimittakammampi hi cīvarapiṇḍapātesu dvīsu paccayesu na vaṭṭati. Idāni senāsanapaccaye adhippetaṃ viññattiṃ parikathādīhi visesetvā dassento ‘‘āhara dehīti viññattimattameva na vaṭṭatī’’ti āha. Parikathobhāsanimittakammāni vaṭṭantīti ettha parikathā nāma pariyāyena kathanaṃ bhikkhusaṅghassa senāsanaṃ sambādhantiādivacanaṃ. Obhāso nāma ujukameva akathetvā yathā adhippāyo vibhūto hoti, evaṃ obhāsanaṃ, upāsakā, tumhe kuhiṃ vasathāti? Pāsāde, bhanteti. Bhikkhūnaṃ pana, upāsakā, pāsādo na vaṭṭatītiādivacanaṃ. Nimittakammaṃ nāma paccaye uddissa yathā adhippāyo viññāyati, evaṃ nimittakammaṃ, senāsanatthaṃ bhūmiparikammādīni karontassa ‘‘kiṃ, bhante, karosi, ko kārāpetī’’ti vutte ‘‘na kocī’’tiādivacanaṃ.

Idāni gilānapaccaye viññattiādikaṃ sabbampi vaṭṭatīti dassento āha ‘‘gilānapaccaye panā’’tiādi. Tathā uppannaṃ pana bhesajjaṃ roge vūpasante paribhuñjituṃ vaṭṭati, na vaṭṭatīti? Tattha vinayadharā ‘‘bhagavatā rogasīsena paribhogassa dvāraṃ dinnaṃ, tasmā arogakālepi paribhuñjituṃ vaṭṭati, āpatti na hotī’’ti vadanti. Suttantikā pana ‘‘kiñcāpi āpatti na hoti, ājīvaṃ pana kopeti, tasmā sallekhappaṭipattiyaṃ ṭhitassa na vaṭṭati, sallekhaṃ kopetī’’ti vadanti. Ukkamantīti apagacchanti.

344. Maṇi kaṇṭhe assāti maṇikaṇṭho, maṇinā upalakkhito vā kaṇṭho assāti maṇikaṇṭhoti majjhapadalopīsamāso daṭṭhabbo. Devavaṇṇanti devattabhāvaṃ. Pasannākāranti pasannehi kātabbakiccaṃ, kāyaveyyāvaccasaṅkhātaṃ upaṭṭhānanti vuttaṃ hoti. Maṇiyācanāya tassa anāgamanena attano vaḍḍhi hotīti vuttaṃ ‘‘maṇinā me attho’’ti, mantapadanīhārena vā tathā vuttanti daṭṭhabbaṃ.

345.Vattamānasamīpeti vattamānassa samīpe atīte. Evaṃ vattuṃ labbhatīti ‘‘āgatosī’’ti vattabbe vattamānasamīpattā ‘‘āgacchasī’’ti evaṃ vattamānavohārena vattuṃ labbhati. Lakkhaṇaṃ panettha saddasatthānusārato veditabbaṃ. So eva nayoti ‘‘āgatomhī’’ti vattabbe ‘‘āgacchāmī’’ti ayampi vattamānasamīpe vattamānavohāroti dasseti.

348-

1.10, 194) 说到。因此说“由于亲属的保护，不应请求仆人”。保护是指如同盗贼不抢劫一样，进行保护。通过给予草等进行保护。由于为了自身的利益而请求牛等而被拒绝，因此说不应接受。
“应给自己的车”……等……是指由于根本的原因而说应给自己的车。暂时的应给予是指在暂时的情况下到处请求。对于藤条等的其他财物的保护也是如此。重物、包袱等在这里是指与野生植物、草等的集合。若是由于物品的数量少而根据物品的性质而认为是重物，然而若是重物少时，仍然不应请求。
“意图”是指意图的表达。这里的意图是指通过某种叙述而被理解的意图。因此说“所有的都是所有的”，是指整体的意义。因此说“即使是通过叙述等的方式也不应被理解为意图”。叙述的行为在衣物、食物等两种情况下是不适当的。现在为了说明在卧具的情况下所指的意图，特别提到“给我带来”的意图是不应被理解的。叙述的行为被认为是与比丘的卧具相关的叙述。光明是指不直接表达的意图，正如意图被扩展一样，光明、信士们，你们住在哪里？在宫殿中，尊者。对于比丘们来说，信士们，宫殿是不适当的……等……是指意图的行为是为了了解意图，因此意图是指为了卧具而进行的地面工作等。
现在为了说明疾病的情况，所有的意图等都是适当的，因此说“在疾病的情况下”。因此产生的药物在疾病缓解后应当享用，而不应被认为是不适当的？在这里，持戒者说“佛陀给予了疾病的享用的门，因此即使在健康的情况下也应当享用，并不算过失”。而持戒者则说“即使没有过失，但却会影响生计，因此在修习节制时不应被认为是过失，节制会影响生计”。
“宝石在颈部”是指宝石颈部，或是指由宝石所标识的颈部，因此应理解为中间部分的省略。神的光辉是指神的状态。由于被信任的行为，是指由信任的人所做的行为，称为身体的行为。通过请求宝石而不来是指因此而得到提升，因此说“宝石对我有意义”，是指通过智力的表达而被理解。
“正在进行的”是指在进行的附近。为了说明这一点，若说“你来了”，则由于正在进行的状态而被称为“你正在来”。此处的特征应根据声音的来源而被理解。因此说“我来了”是指在进行的状态下被称为“我正在来”。

349. Yasmā pana na sakkā kevalaṃ yācanāya kiñci kātuṃ, tasmā ‘‘sayaṃ yācitakehi upakaraṇehī’’ti adhippāyattho vutto. Uddhaṃmukhaṃ littā ullittā, adhomukhaṃ littā avalittā. Yasmā pana uddhaṃmukhaṃ limpantā yebhuyyena anto limpanti, adhomukhaṃ limpantā ca bahi, tasmā vuttaṃ ‘‘ullittāti antolittā, avalittāti bahilittā’’ti. Tattha ullittā nāma ṭhapetvā tulāpiṭṭhasaṅghātavātapānadhūmachiddādibhedaṃ alepokāsaṃ avasese lepokāse kuṭṭehi saddhiṃ ghaṭetvā chadanassa anto sudhāya vā mattikāya vā littā. Avalittā nāma vuttanayeneva chadanassa bahi littā. Ullittāvalittā nāma tatheva chadanassa anto ca bahi ca littā.

Byañjanaṃ sametīti ‘‘kārayamānenā’’ti hetukattuvasena uddiṭṭhapadassa ‘‘kārāpentenā’’ti hetukattuvaseneva niddesassa katattā byañjanaṃ sameti. Yadi evaṃ ‘‘karonto vā kārāpento vā’’ti kasmā tassa padabhājanaṃ vuttanti āha ‘‘yasmā panā’’tiādi. ‘‘Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpetī’’tiādivacanato ‘‘karontenapi idha vuttanayeneva paṭipajjitabba’’nti vuttaṃ. Tattha idha vuttanayenevāti imasmiṃ sikkhāpade vuttanayeneva. Ubhopeteti kārakakārāpakā. Kārayamānenāti imināva padena saṅgahitāti kathaṃ saṅgahitā. Na hi kārayamāno karonto nāma hoti, evaṃ panettha adhippāyo veditabbo – yasmā karontenapi kārayamānenapi idha vuttanayeneva paṭipajjitabbaṃ, tasmā kārayamānena evaṃ paṭipajjitabbanti vutte pageva karontenāti idaṃ atthato āgatamevāti ‘‘kārayamānenā’’ti bhagavatā vuttaṃ. Tato ‘‘kārayamānenā’’ti vutte sāmatthiyato labbhamānopi attho teneva saṅgahito nāma hotīti. Byañjanaṃvilomitaṃ bhaveyyāti yasmā ‘‘kārayamānenā’’ti imassa ‘‘karontenā’’ti idaṃ pariyāyavacanaṃ na hoti, tasmā karontena vā kārāpentena vāti padatthavasena niddese kate byañjanaṃ viruddhaṃ bhaveyyāti adhippāyo. Atthamattamevāti padatthato sāmatthiyato ca labbhamānaṃ atthamattameva.

Uddesoti uddisitabbo. Abbohārikanti appamāṇaṃ. ‘‘Āyāmato ca vitthārato cā’’ti avatvā vikappatthassa vā-saddassa vuttattā ekatobhāgena vaḍḍhitepi āpattiyevāti dassento ‘‘yo panā’’tiādimāha. Tihatthāti vaḍḍhakīhatthena tihatthā. Pamāṇayutto mañcoti pakatividatthiyā navavidatthippamāṇo mañco. Pamāṇikā kāretabbāti ukkaṭṭhappamāṇaṃ sandhāya vuttattā ukkaṭṭhappamāṇayuttāva kuṭi adesitavatthukā na vaṭṭati, pamāṇato pana ūnatarā adesitavatthukāpi vaṭṭatīti kassaci sandeho siyāti taṃnivattanatthaṃ ‘‘pamāṇato ūnatarampī’’tiādi vuttaṃ. Tattha pamāṇato ūnataranti pāḷiyaṃ vuttappamāṇato ūnataraṃ. Pacchimena pamāṇena catuhatthato ūnatarā kuṭi nāma na hotīti catuhatthato paṭṭhāya kuṭilakkhaṇappattaṃ kuṭiṃ dassetuṃ ‘‘catuhatthaṃ pañcahatthampī’’ti vuttaṃ. Kalalalepoti kenaci silesena katalepo, tambamattikādikalalalepo vā. Alepo evāti abbohārikāyevāti adhippāyo. Piṭṭhasaṅghāṭo dvārabāhā. Oloketvāpīti apaloketvāpi, apalokanakammavasenapi kātuṃ vaṭṭatīti adhippāyo.



由于无法仅仅通过请求而做任何事情，因此说“自己请求的器具”。向上倾斜的涂抹是指向上涂抹的，向下倾斜的涂抹是指向下涂抹的。由于向上倾斜的涂抹者通常在内部涂抹，向下倾斜的涂抹者则在外部涂抹，因此说“向上涂抹是指内部涂抹，向下涂抹是指外部涂抹”。在这里，向上涂抹是指除了不涂抹的外，涂抹的内部是指与涂抹的外部相结合的涂抹，可能是用泥土或其他材料涂抹的。向下涂抹是指以同样的方式涂抹的外部。向上和向下涂抹是指以同样的方式涂抹的内部和外部。
“调味品的结合”是指“通过进行的”，因此根据因果关系，所提及的“通过进行”是指因果关系的描述。如果这样说，那么“在进行或进行中”为什么提到分词呢？因此说“因为”。“通过自己所做的事而使他人完成”的说法表明“即使在进行中，也应根据这里所述的方式进行”。在这里所述的方式是指在这个纪律中所述的方式。两者都适用于因果关系。通过进行的意思是指通过这个词所涵盖的内容。因为没有进行的行为，所以应理解为“通过进行的”是指在这里的意思。因此，若是通过进行的行为，便应根据这里所述的方式进行，因此说“通过进行的”是指在此意义上所提到的“通过进行的”。因此说“通过进行的”是指在能力上可以得到的意思也被包含在内。
“调味品的反义”是指“通过进行的”这个词的“通过进行的”并不是同义词，因此说“通过进行或进行中”是根据词义的描述，调味品是相反的。仅仅是意义的部分是指根据词义所得到的意义。
“解释”是指应被解释。小的量是指不多的量。为了说明“从长度和宽度来看”，因此说“从一侧增加的也应被认为是过失”。在这里，三分之一是指通过增加的方式。应当进行的量是指通过适当的量。应当进行的量是指适度的量，若是适度的量，则不应被认为是过失。
最后的量是指在四个手的范围内的量。为了说明这一点，若是从四个手开始的，则应当说明“即使是五个手也不应被认为是过失”。若是通过某种泥土而涂抹的，或是仅仅是用泥土等涂抹的，若是没有涂抹的，则不被认为是小的量。若是说“即使是从外部观察，也应当进行”，是指即使不观察，也应当进行的意思。

353. Yathā sīhādīnaṃ gocarāya pakkamantānaṃ nibaddhagamanamaggo na vaṭṭati, evaṃ hatthīnampi nibaddhagamanamaggo na vaṭṭati. Etesanti sīhādīnaṃ. Cāribhūmīti gocarabhūmi. Na gahitāti na vāritāti adhippāyo. Ārogyatthāyāti nirupaddavatthāya. Sesānīti pubbaṇṇanissitādīni. Pubbaṇṇanissitanti ettha pubbaṇṇaviruhanaṭṭhānaṃ pubbaṇṇa-saddena gahitaṃ. Tenāha – ‘‘sattannaṃ dhaññānaṃ…pe… ṭhita’’nti. Abhihananti etthāti abbhāghātaṃ. ‘‘Verighara’’nti vuttamevatthaṃ vibhāvetuṃ ‘‘corānaṃ māraṇatthāya kata’’nti vuttaṃ. Dhammagandhikāti hatthapādādichindanagandhikā.

Āvijjituṃna sakkā hotīti chindataṭādisambhavato na sakkā hoti āvijjituṃ. Pācinanti kuṭivatthusāmantā cinitabbaadhiṭṭhānaṃ. Kiñcāpi idha pubbapayogasahapayogānaṃ adinnādāne viya viseso natthi, tathāpi tesaṃ vibhāgena dassanaṃ chinditvā puna kātabbāti ettha kuṭiyā bhedanaparicchedadassanatthaṃ kataṃ. Tadatthāyāti tacchanatthāya. Evaṃ katanti adesitavatthuṃ pamāṇātikkantaṃ vā kataṃ. Dārunā kataṃ kuṭṭaṃ etthāti dārukuṭṭikā, kuṭi. Silākuṭṭikantiādīsupi eseva nayo. Paṇṇasālanti bahi paṇṇehi chādetabbaṃ ullittāvalittaṃ kuṭimeva vadati. Tenevāha ‘‘sabhitticchadanaṃ limpissāmī’’ti.

Antolepeneva niṭṭhāpetukāmaṃ sandhāya ‘‘antolepe vā’’tiādi vuttaṃ. Bahilepe vāti etthāpi eseva nayo. Tasmiṃ dvārabaddhe vā vātapāne vā ṭhapiteti yojetabbaṃ. Tassokāsanti tassa dvārabaddhassa vā vātapānassa vā okāsaṃ. Puna vaḍḍhetvā vāti pubbeva ṭhapitokāsaṃ khuddakaṃ ce, bhedanena puna vaḍḍhetvā. Lepo na ghaṭiyatīti pubbe dinnalepo dvārabaddhena vā vātapānena vā saddhiṃ na ghaṭiyati, ekābaddhaṃ hutvā na tiṭṭhatīti vuttaṃ hoti. Tanti dvārabaddhaṃ vā vātapānaṃ vā. Paṭhamameva saṅghādisesoti lepakiccassa niṭṭhitattā dvārabaddhaṃ vā vātapānaṃ vā ṭhapanato pubbeyeva saṅghādiseso. Aṭṭhaṅgulamattena appattacchadanaṃ katvāti ettha evaṃ me āpatti na siyāti bhittiyaṃ vā chadane vā ekaṅgulamattampi okāsaṃ lepena aghaṭetvā ṭhapeti, vaṭṭatīti vadanti. Mattikākuṭṭameva mattikālepasaṅkhyaṃ gacchatīti āha – ‘‘sace mattikāya kuṭṭaṃ karoti, chadanalepena saddhiṃ ghaṭane āpattī’’ti. Ubhinnaṃ anāpattīti purimassa lepassa aghaṭitattā dutiyassa attuddesikatāsambhavato ubhinnaṃ anāpatti, tasmā vināpi vattasīsena tena anāṇatto tassa karomīti karoti, ubhinnaṃ anāpattiyeva. Sace tena āṇatto karoti, mūlaṭṭhasseva āpatti.

354.Chattiṃsa catukkāni nāma ‘‘bhikkhu kuṭiṃ karotī’’tiādimhi paṭhamavāre adesitavatthukacatukkaṃ desitavatthukacatukkaṃ pamāṇātikkantacatukkaṃ pamāṇikacatukkaṃ adesitavatthukappamāṇātikkantacatukkaṃ desitavatthukappamāṇikacatukkanti cha catukkāni, evaṃ samādisativārādīsupi pañcasūti chattiṃsa. Āpattibhedadassanatthaṃ vuttānīti ‘‘sārambhe ce bhikkhu vatthusmiṃ aparikkamane’’ti avisesena mātikāya vuttattā sārambhaaparikkamanesupi saṅghādisesova siyāti micchāgāhanivattanatthaṃ sārambhe aparikkamane ca dukkaṭaṃ, adesitavatthukatāya pamāṇātikkantatāya ca saṅghādisesoti evaṃ āpattibhedadassanatthaṃ vuttāni.

355-

由于狮子等动物在捕猎时不适合固定的行走路线，因此大象也不适合固定的行走路线。这些是指狮子等动物。狩猎领域是指捕猎的地方。不被抓住是指不被阻挡的意思。为了健康的原因是指为了没有障碍的地方。其余的则是指依赖前述的内容。前述的依赖是指这里的前述生长地是由“前述”这个词所涵盖的。因此说“七种谷物……等……存在”。“被击打”是指这里的被打击。“杀害盗贼”是指为了杀害盗贼而做的事情。法香是指手脚的切断香气。
“由于无法避免”，是指由于切断等的原因而无法避免。东面是指与房屋的角落相连的地方。尽管在这里与前述的结合没有特别的区别，但仍然可以通过它们的划分来理解，因此在这里是为了显示房屋的切割情况而做的。为了这个目的而做的。这样做是指超出规定的行为。用木头做的房屋是指木屋、房屋。石屋等也是如此。竹屋是指用竹子覆盖的房屋，外面用竹子遮盖的房屋。为此说“我将涂抹房屋的内壁”。
为了说明“通过内涂抹而完成”，因此说“通过内涂抹或外涂抹”。外涂抹是指在这里也是如此。在这个情况下，门被封闭或窗户被固定的地方应当被理解。那里的地方是指门被封闭或窗户被固定的地方。再次增加是指在以前所设定的地方，如果是小的，则通过切割再增加。涂抹不应被认为是指以前所给予的涂抹与门的封闭或窗户的固定不结合，成为一个整体而不再存在。因此说“门被封闭或窗户被固定”。第一次的集合是指由于涂抹的完成而使门被封闭或窗户被固定，早已是集合的状态。仅用一个手指的遮盖是指在这里说“我没有过失”，在墙壁或遮盖的地方，即使是一个手指的空间也不应被涂抹，成为适当的。因此说“仅用泥土的房屋是适当的”，是指应当用泥土涂抹的房屋。两者都不应被认为是过失，因此说“在没有涂抹的情况下，两者都不应被认为是过失”。
三十六种四个是指“比丘建造房屋”中的第一种所提及的房屋，所提及的房屋的四种超出规定的四种，适当的四种所提及的房屋的四种超出规定的四种，适当的四种所提及的房屋的四种超出规定的四种，共有六种四个，此外在同样的情况下也有五种。因此三十六种。为了说明过失的划分而说“如果比丘在这个地方没有进行适当的工作”，因此无差别的通过目录所述的内容，适当的工作也应被认为是集合的状态，因此为了避免错误的把握，适当的工作和没有进行适当的工作都是过失，因此在适当的房屋中，超出规定的内容也是集合的状态，因此为了说明过失的划分而被提及。

361. ‘‘Dvīhi saṅghādisesehī’’ti vattabbe vibhattibyattayena ca vacanabyattayena ca dvinnaṃ saṅghādisesenāti vuttanti āha ‘‘dvīhi saṅghādisesehi…pe… attho veditabbo’’ti. ‘‘Aññassa vā dātabbā’’ti vuttattā vippakataṃ kuṭiṃ labhitvā attano atthāya karontassapi ādito paṭṭhāya akatattā anāpattiyevāti vadanti. Apacinitabbāti viddhaṃsetabbā. Bhūmisamaṃ katvāti kuṭivatthusamaṃ katvā.


以下是巴利文的完整直译：
361. 当说"两个僧残"时，通过变格的熟练和语言的熟练，说"两个僧残"。所以说"两个僧残……应当了解"。因为说"或给予他人"，即使为自己的目的，在得到被破坏的小屋后，从一开始就未制作，所以说无犯。"应当清除"意为应当破坏。"使其与地面平齐"意为使小屋的场地平齐。

364.Na hettha lepo ghaṭiyatīti chadanalepassa abhāvato vuttaṃ, visuṃyeva anuññātattā pana sacepi leṇassa anto uparibhāge cittakammādikaraṇatthaṃ lepaṃ denti, vaṭṭatiyeva. Lepadānavasena akatā iṭṭhakādiguhā guhā nāmāti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Tiṇehi vā paṇṇehi vā chāditakuṭikāva vuttāti ‘‘kukkuṭacchikagehaṃ vaṭṭatī’’ti vatvā ‘‘chadanaṃ daṇḍakehī’’tiādinā puna taṃ dassentehi tiṇapaṇṇacchadanā kuṭikāva vuttā. Chadanaṃ daṇḍakehi jālabandhaṃ katvāti chadanaṃ dīghato tiriyato ca ṭhapitadaṇḍakehi jālaṃ viya bandhitvā. Ogumphetvāti tiṇādiṃ viddhaṃsetvā. Bhittilepena saddhiṃ lepe ghaṭiteti ettha ullittāvalittabhāvassa chadanaṃ sandhāya vuttattā sacepi bhittilepena anatthiko hoti, chadanalepe samantato bhittiyā appamattakenapi ghaṭite bhittilepena vināpi āpattiyevāti vadanti. Upacikāmocanatthameva heṭṭhā pāsāṇakuṭṭaṃ katvā taṃ alimpitvā upari limpati, lepo na ghaṭiyati nāma, anāpattiyevāti iminā aṭṭhakathāvacanena taṃ na sameti. Tattha keci vadanti ‘‘bhittiṃ alimpitukāmatāya abhāvato chadanalepe pāsāṇakuṭṭena saddhiṃ ghaṭitepi tattha anāpatti vuttā’’ti, tampi na yuttaṃ. ‘‘Upacikāmocanatthamevā’’ti hi vuttattā pāsāṇakuṭṭe puna limpitukāmatāya abhāvoyeva viññāyati, teneva ‘‘taṃ alimpitvā’’ti vuttaṃ. Tasmā ‘‘ullittādibhāvo…pe… chadanameva sandhāya vutto’’ti idaṃ satipi bhittilepe chadanalepena vinā āpatti na hotīti chadanalepassa padhānabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ, na pana bhittilepena vināpi āpatti hotīti dassanatthanti vadanti, idameva cettha yuttataranti amhākaṃ khanti. Etthāti tiṇakuṭikāya.


364. "在此不会涂抹"是因为没有屋顶涂抹而说的。但是如果单独允许，即使在避难所内部上层为了绘画等目的而涂抹，也是允许的。在注释段落中说，如果不是出于涂抹的目的而制作的砖块洞穴，就称为洞穴。
如同说覆盖了茅草或树叶的小屋一样，说"公鸡和鼠洞的房屋是允许的"，然后又通过"屋顶由木棍"等示范，说明茅草和树叶覆盖的小屋。
用木棍编织屋顶，意为从长度和宽度固定木棍，如同编织网。"编织"意为破坏茅草等。
关于"与墙壁涂层一起涂抹"，因为提到了涂抹和覆盖的状态，即使对墙壁涂层不感兴趣，只要屋顶涂层在墙壁周围即使少量接触，没有墙壁涂层也会犯规。
有些人说："因为不想涂抹墙壁，所以即使屋顶涂层与石墙一起，也不会犯规"，这也不合适。因为说"仅为了修补"，可以理解为不想再在石墙上涂抹，所以说"不涂抹那个"。
因此，"涂抹等状态……仅与屋顶涂层相关"是为了展示屋顶涂层的主要性质，并非表示即使没有墙壁涂层也不会犯规。我们认为这种解释最为恰当。这里指的是茅草小屋。


Ettha ca tiṇakuṭikāya eva sabbathā anāpattibhāvassa dassanaṃ parivārapāḷiṃ ānetvā tiṇakuṭikāya sārambhādipaccayāpi anāpattibhāvo sukhena sakkā sādhetunti kataṃ. Tiṇakuṭikāya ca sabbathā anāpattibhāve sādhite teneva nayena leṇaguhādīsupi sārambhādipaccayāpi anāpattibhāvo sakkā viññātunti. Teneva ‘‘yaṃ panā’’tiādi vuttaṃ. Tathā hi tiṇakuṭikāya sārambhādipaccayāpi anāpattibhāve sādhite teneva nayena aññassatthāya karontassapi sārambhādipaccayāpi anāpattibhāvo atthato dassitoyeva hoti. Evañca sati bhikkhu samādisitvā pakkamati ‘‘kuṭiṃ me karothā’’ti, samādisati ca desitavatthukā ca hotu anārambhā ca saparikkamanā cāti, tassa kuṭiṃ karonti adesitavatthukaṃ sārambhaṃ aparikkamanaṃ. ‘‘Āpatti kārukānaṃ tiṇṇaṃ dukkaṭāna’’nti pāḷiyaṃ aññassatthāya karontassapi sārambhādipaccayāpi dukkaṭaṃ kasmā vuttanti imaṃ codanaṃ manasi nidhāya ‘‘yaṃ pana…pe… akaraṇapaccayā vutta’’nti idaṃ vuttaṃ. Ayañhettha adhippāyo – aññassatthāya karontassapi sārambhādipaccayāpi anāpattiyeva. ‘‘Āpatti kārukānaṃ tiṇṇaṃ dukkaṭāna’’nti idaṃ pana aññassatthāya karontassa na sārambhādipaccayā āpattidassanatthaṃ vuttaṃ, kiñcarahi yathāsamādiṭṭhāya akaraṇapaccayā āpattidassanatthanti. Yasmā bahūsu potthakesu satasodhitasammate ca purāṇapotthake ayameva pāṭhakkamo dissati, tasmā yathādiṭṭhapāṭhānukkamenevettha attho pakāsito. Katthaci potthake pana ‘‘kuṭilakkhaṇappattampi kuṭiṃ…pe… anāpattī’’ti imassānantaraṃ ‘‘yaṃ panā’’tiādipāṭhaṃ likhanti, evañca sati tattha adhippāyo pākaṭoyeva. Anāpattīti vatvāti uposathāgārañca bhavissati, ahañca vasissāmītiādīsu vāsāgāratthāya eva aniyamitattā anāpattīti vatvā.

Pamāṇātikkantakuṭikaraṇalakkhaṇā kiriyāyeva, adesitavatthumūlikāyapi āpattiyā aṅgaṃ hoti pamāṇātikkantamūlikāyapi, tadubhayaṃ ekato katvā ‘‘kiriyākiriyato’’ti vuttaṃ. Vatthuṃ adesāpetvā pamāṇayuttaṃ kuṭiṃ karontassapi vatthuṃ desāpetvā akiriyāya kuṭikaraṇakiriyāya ca samuṭṭhānato kiriyākiriyatova samuṭṭhātīti veditabbaṃ. Acittakanti paṇṇattiajānanacittena acittakaṃ. Ullittādīnaṃ aññataratā, heṭṭhimappamāṇasambhavo, adesitavatthutā, pamāṇātikkantatā, attuddesikatā, vāsāgāratā, lepaghaṭṭanāti imānettha cha vā satta vā aṅgāni.

Kuṭikārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Vihārakārasikkhāpadavaṇṇanā



这里的茅草小屋在任何情况下都能显示出无犯的状态，通过引入围绕的经文，显示出由于茅草小屋的原因，即使在建立等条件下也能轻易证明无犯。因此，茅草小屋的无犯状态通过同样的理由，在避难所等地方也能被认知。因此说"如果……"等。
确实，在茅草小屋的建立等条件下，虽然出于其他目的而进行，但无犯的状态仍然是显而易见的。即便如此，僧人若已安顿下来，便会说"请为我建造小屋"，他会安顿下来，并且是为了所教导的事项，不是出于建立的目的，而是有条件的。因此，建造小屋的行为是无犯的。
在经文中提到"对工匠的三种罪"时，即使出于其他目的而进行的建立等条件下，也会被视为罪，因而提出这个问题，心中存有疑问，因此说"如果……不建立的条件下"。这里的意思是，即使出于其他目的而进行的建立等条件下，仍然是无犯的。
关于"对工匠的三种罪"，这则是为了说明出于其他目的而进行的建立不属于无犯的范畴，然而在适当的情况下，未建立的条件下也不属于犯规。由于在许多经典中，经过一百次的审定，这个文本的内容明显，因此这里的意思是根据所见的文本顺序而阐明的。
在某些经典中，紧接着"即使是有曲折特征的小屋……无犯"之后，写着"如果……"等文本，因此在这里的意思是显而易见的。说"无犯"的原因是，斋戒屋也将存在，我也将居住等，出于居住屋的目的，因此说是无犯的。
超出标准的小屋的特征仅仅是行为，出于无条件的目的而进行的建立也属于犯规，二者合并在一起说成"行为与不行为"。抛开物质而建立符合标准的小屋，若是抛开物质而建立不行为的小屋，因而无行为的建立便会产生。
非心智的，意指不受心智的限制。关于"抛开"的某一方面，底部的标准，未建立的物质，超出标准的物质，自我指向的，居住的，涂抹的，这些是这里的六或七个方面。
茅草小屋的建立规则已完成。
寺院建立规则的说明

365. Sattame evaṃnāmake nagareti kosambīnāmake. Tassa kira nagarassa ārāmapokkharaṇīādīsu tesu tesu ṭhānesu kosambarukkhāva ussannā ahesuṃ, tasmā kosambīti saṅkhyaṃ agamāsi. Kusumbassa nāma isino assamato avidūre māpitattāti eke. Idaṃ vuttaṃ hoti – kusumbassa isino nivāsabhūmi kosambī, tassa ca avidūre bhavattā nagaraṃ kosambīti saṅkhyaṃ gatanti. Ghositanāmakena kira seṭṭhinā so kāritoti ettha ko ghositaseṭṭhi, kathañcānena so ārāmo kāritoti? Pubbe kira addilaraṭṭhaṃ nāma ahosi. Tato kotūhalako nāma daliddo chātakabhayena saputtadāro subhikkhaṃ raṭṭhaṃ gacchanto puttaṃ vahituṃ asakkonto chaḍḍetvā agamāsi. Mātā nivattitvā taṃ gahetvā gatā. Te ekaṃ gopālakagāmaṃ pavisiṃsu. Gopālakānañca tadā bahupāyāso paṭiyatto hoti, tato pāyāsaṃ labhitvā bhuñjiṃsu. Atha so puriso bahutaraṃ pāyāsaṃ bhutto jīrāpetuṃ asakkonto rattibhāge kālaṃ katvā tattheva sunakhiyā kucchismiṃ paṭisandhiṃ gahetvā kukkuro jāto, so gopālakassa piyo ahosi. Gopālako ca paccekabuddhaṃ upaṭṭhāti. Paccekabuddhopi bhattakiccakāle kukkurassa ekaṃ piṇḍaṃ deti. So paccekabuddhe sinehaṃ uppādetvā gopālakena saddhiṃ paṇṇasālampi gacchati, gopālake asannihite bhattavelāyaṃ sayameva gantvā kālārocanatthaṃ paṇṇasāladvāre bhussati, antarāmaggepi caṇḍamige disvā bhussitvā palāpeti. So paccekabuddhe mudukena cittena kālaṃ katvā devaloke nibbatti. Tatrāssa ‘‘ghosakadevaputto’’tveva nāmaṃ ahosi.

So devalokato cavitvā kosambiyaṃ ekasmiṃ kulaghare nibbatti. Taṃ aputtako kira seṭṭhi tassa mātāpitūnaṃ dhanaṃ datvā puttaṃ katvā aggahesi. Atha attano putte jāte sattakkhattuṃ ghātāpetuṃ upakkami. So puññavantatāya sattasupi ṭhānesu maraṇaṃ appatvā avasāne ekāya seṭṭhidhītāya veyyattiyena laddhajīviko aparabhāge pitu accayena seṭṭhiṭṭhānaṃ patvā ghositaseṭṭhi nāma jāto. Aññepi kosambiyaṃ kukkuṭaseṭṭhi, pāvāriyaseṭṭhīti dve seṭṭhino atthi, iminā saddhiṃ tayo ahesuṃ.

Tena ca samayena tesaṃ sahāyakānaṃ seṭṭhīnaṃ kulūpakā pañcasatā isayo pabbatapāde vasiṃsu. Te kālena kālaṃ loṇambilasevanatthaṃ manussapathaṃ āgacchanti. Athekasmiṃ vāre gimhasamaye manussapathaṃ āgacchantā nirudakaṃ mahākantāraṃ atikkamitvā kantārapariyosāne mahantaṃ nigrodharukkhaṃ disvā cintesuṃ ‘‘yādiso ayaṃ rukkho, addhā ettha mahesakkhāya devatāya bhavitabbaṃ, sādhu vatassa, sace no pānīyaṃ vā paribhojanīyaṃ vā dadeyyā’’ti. Devatā isīnaṃ ajjhāsayaṃ viditvā ‘‘imesaṃ saṅgahaṃ karissāmī’’ti attano ānubhāvena viṭapantarato naṅgalasīsamattaṃ udakadhāraṃ pavattesi. Isigaṇo rajatakkhandhasadisaṃ udakavaṭṭiṃ disvā attano bhājanehi udakaṃ gahetvā paribhogaṃ katvā cintesi ‘‘devatāya amhākaṃ paribhogudakaṃ dinnaṃ, idaṃ pana agāmakaṃ mahāraññaṃ, sādhu vatassa, sace no āhārampi dadeyyā’’ti. Devatā isīnaṃ upakappanavasena dibbāni yāgukhajjakādīni datvā santappesi.


以下是巴利文的完整直译：
在名为萨塔梅的城市，即名为科桑比的城市。据说在这座城市的园林、池塘等各处地方，科桑巴树木茂盛，因此被称为科桑比。有人说这是在名为库桑巴的仙人隐居处不远处建立的。意思是库桑巴仙人的居住地是科桑比，由于距离不远，城市因此获得了科桑比的名称。据说是由名叫果希特的商人建造的。那么谁是果希特商人？他是如何建造这座园林的？
起初，那里曾经是一个贫瘠的国家。当时，有一个名叫科图哈拉卡的贫穷人，因饥荒的恐惧，带着妻子儿女寻找丰饶的国家。他无法携带孩子前行，就遗弃了孩子。母亲回头带走了孩子。他们进入了一个牧羊人的村庄。当时牧羊人正准备煮粥，他们得到粥后一起用餐。那个男子吃了过多的粥，消化不良，在夜晚去世，随后在牧羊人的狗腹中重生为狗，成为牧羊人喜爱的狗。牧羊人供养独觉佛。独觉佛在用餐时会给这只狗一块食物。狗对独觉佛产生感情，会跟随牧羊人一起去茅屋。当牧羊人不在用餐时间时，它会自己去茅屋门口吠叫报时。在路上遇到凶猛的野兽时，也会吠叫并逃跑。它怀着柔软的心意去世，转生到天界。在那里，他被称为"果希卡天子"。
他从天界陨落，在科桑比的一个家庭中重生。据说一位无子的商人给了他父母财富，将他收养为儿子。当他自己的儿子出生后，七次试图杀害他。但由于他的福德，在七次尝试中都未能死亡。最终通过一位商人女儿的帮助获得生计，后来在父亲去世后继承了商人的位置，成为果希特商人。在科桑比还有其他两位商人：鸡商人和帕瓦里亚商人，加上果希特共有三位。
当时，这些商人的朋友中有五百仙人居住在山脚下。他们会定期前往人类道路寻找盐和调味品。在一次夏季，他们跨越了无水的大荒野，在荒野尽头看到一棵大菩提树，思考："这棵树如此壮观，一定有强大的神灵栖居。如果能给我们水或饮用之物就好了。"神灵了解仙人的心意，想要帮助他们，便用自己的力量从树枝间引出如犁头大小的水流。仙人们看到如白银般的水柱，用自己的器皿取水饮用，思考："神灵为我们提供了饮用之水，这是荒野，希望能给我们食物。"神灵依照仙人的需求，给予了天界的稀粥、点心等，使他们满足。


Isayo cintayiṃsu ‘‘devatāya amhākaṃ paribhogudakampi bhojanampi sabbaṃ dinnaṃ, sādhu vatassa , sace no attānaṃ dasseyyā’’ti. Devatā tesaṃ ajjhāsayaṃ viditvā upaḍḍhakāyaṃ dassesi. Devate mahatī te sampatti, kiṃ kammaṃ katvā imaṃ sampattiṃ adhigatāsīti. Nātimahantaṃ parittakaṃ kammaṃ katvāti. Upaḍḍhuposathakammaṃ nissāya hi devatāya sampatti laddhā. Anāthapiṇḍikassa kira gehe ayaṃ devaputto kammakāro ahosi. Seṭṭhissa hi gehe uposathadivasesu antamaso dāsakammakāre upādāya sabbo jano uposathiko hoti. Ekadivasaṃ ayaṃ kammakāro ekakova pāto uṭṭhāya kammantaṃ gato. Mahāseṭṭhi nivāpaṃ labhamānamanusse sallakkhento etassevekassa araññaṃ gatabhāvaṃ ñatvā assa sāyamāsatthāya nivāpaṃ adāsi. Bhattakāradāsī ekasseva bhattaṃ pacitvā araññato āgatassa bhattaṃ vaḍḍhetvā adāsi. Kammakāro cintayi ‘‘aññesu divasesu imasmiṃ kāle gehaṃ ekasaddaṃ ahosi, ajja ativiya sannisinnaṃ, kiṃ nu kho eta’’nti. Tassa sā ācikkhi ‘‘ajja imasmiṃ gehe sabbe manussā uposathikā, mahāseṭṭhi tuyhevekassa nivāpaṃ adāsī’’ti. Evaṃ ammāti. Āma sāmīti. ‘‘Imasmiṃ kāle uposathaṃ samādinnassa uposathakammaṃ hoti, na hotī’’ti mahāseṭṭhiṃ puccha ammāti. Tāya gantvā pucchito mahāseṭṭhi āha – ‘‘sakalauposathakammaṃ na hoti, upaḍḍhakammaṃ pana hoti, uposathiko hotī’’ti. Kammakāro bhattaṃ abhuñjitvā mukhaṃ vikkhāletvā uposathiko hutvā vasanaṭṭhānaṃ gahetvā nipajji. Tassa āhāraparikkhīṇakāyassa rattiṃ vāto kuppi. So paccūsasamaye kālaṃ katvā upaḍḍhuposathakammanissandena mahāvattaniaṭavidvāre nigrodharukkhadevaputto hutvā nibbatti.

So taṃ pavattiṃ isīnaṃ ārocesi. Isayo pucchiṃsu ‘‘tumhehi mayaṃ ‘buddho dhammo saṅgho’ti assutapubbaṃ sāvitā, uppanno nu kho loke buddho’’ti. Āma, bhante, uppannoti. Idāni kuhiṃ vasatīti. Sāvatthiyaṃ nissāya jetavane, bhanteti. Isayo ‘‘tiṭṭhatha tumhe, mayaṃ satthāraṃ passissāmā’’ti haṭṭhatuṭṭhā nikkhamitvā anupubbena kosambīnagaraṃ sampāpuṇiṃsu. Mahāseṭṭhino ‘‘isayo āgatā’’ti paccuggamanaṃ katvā ‘‘sve amhākaṃ bhikkhaṃ gaṇhatha, bhante’’ti nimantetvā punadivase isigaṇassa mahādānaṃ adaṃsu. Isayo ‘‘bhutvāva gacchāmā’’ti āpucchiṃsu. Bhante, tumhe aññasmiṃ kāle ekampi māsaṃ dvepi tayopi cattāropi māse vasitvā gacchatha, imasmiṃ pana vāre hiyyo āgantvā ‘‘ajjeva gacchāmā’’ti vadatha, kiṃ idanti. Āma gahapatayo buddho loke uppanno, na kho pana sakkā jīvitantarāyo jānituṃ, tena mayaṃ turitā gacchāmāti . Tena hi, bhante, mayampi āgacchāma, amhehi saddhiṃyeva gacchathāti. ‘‘Tumhe agāriyā nāma mahājaṭā, tiṭṭhatha tumhe, mayaṃ puretaraṃ gamissāmā’’ti nikkhamitvā ekaṭṭhāne dve divasāni avasitvā turitagamanena sāvatthiṃ patvā jetavanavihāre satthu santikameva agamaṃsu. Tattha madhuradhammakathaṃ sutvā sabbeva pabbajitvā arahattaṃ pāpuṇiṃsu.


Isayo cintayiṃsu ‘‘devatāya amhākaṃ paribhogudakampi bhojanampi sabbaṃ dinnaṃ, sādhu vatassa, sace no attānaṃ dasseyyā’’ti。神灵们思考：“神灵给我们的饮水和食物都已给予，真好，如果能让我们自己看到就好了。”Devatā tesaṃ ajjhāsayaṃ viditvā upaḍḍhakāyaṃ dassesi。神灵了解他们的心意，便显现出一部分。Devate mahatī te sampatti, kiṃ kammaṃ katvā imaṃ sampattiṃ adhigatāsīti。神灵问：“你们通过什么功德获得如此丰盛的财富？”Nātimahantaṃ parittakaṃ kammaṃ katvāti。答曰：“不是通过重大功德，而是通过微小的功德。”Upaḍḍhuposathakammaṃ nissāya hi devatāya sampatti laddhā。依靠部分的斋戒功德，神灵们得到了财富。
Anāthapiṇḍikassa kira gehe ayaṃ devaputto kammakāro ahosi。原来在阿那陀比尼基家中，这位天子是个工匠。Seṭṭhissa hi gehe uposathadivasesu antamaso dāsakammakāre upādāya sabbo jano uposathiko hoti。富商的家中，在斋戒日，所有人至少都要参与斋戒。Ekadivasaṃ ayaṃ kammakāro ekakova pāto uṭṭhāya kammantaṃ gato。某一天，这位工匠独自一人早上起床，去工作。Mahāseṭṭhi nivāpaṃ labhamānamanusse sallakkhento etassevekassa araññaṃ gatabhāvaṃ ñatvā assa sāyamāsatthāya nivāpaṃ adāsi。大商人注意到他所拥有的众人，知道他已经去荒野，便给他提供了晚上的住宿。Bhattakāradāsī ekasseva bhattaṃ pacitvā araññato āgatassa bhattaṃ vaḍḍhetvā adāsi。为他做饭的女仆，给从荒野回来的人增加了饭量。
Kammakāro cintayi ‘‘aññesu divasesu imasmiṃ kāle gehaṃ ekasaddaṃ ahosi, ajja ativiya sannisinnaṃ, kiṃ nu kho eta’’nti。工匠思考：“在其他日子，这个时候家中都是安静的，今天却特别热闹，究竟是怎么回事？” Tassa sā ācikkhi ‘‘ajja imasmiṃ gehe sabbe manussā uposathikā, mahāseṭṭhi tuyhevekassa nivāpaṃ adāsī’’ti。她告诉他：“今天这个家中所有人都在进行斋戒，富商特地给你提供了住宿。”Evaṃ ammāti。她如此回答。Āma sāmīti。“在这个时候，进行斋戒的功德是存在的，不是不存在的。”mahāseṭṭhiṃ puccha ammāti。于是他问大商人：“请问，斋戒的功德是否存在？” Tāya gantvā pucchito mahāseṭṭhi āha – ‘‘sakalauposathakammaṃ na hoti, upaḍḍhakammaṃ pana hoti, uposathiko hotī’’ti。她去问大商人，大商人回答：“完全的斋戒功德并不存在，但部分的功德是存在的，确实是斋戒的。”Kammakāro bhattaṃ abhuñjitvā mukhaṃ vikkhāletvā uposathiko hutvā vasanaṭṭhānaṃ gahetvā nipajji。工匠没有吃饭，清理面部后，成为斋戒者，找了个地方休息。
Tassa āhāraparikkhīṇakāyassa rattiṃ vāto kuppi。由于他的饮食不充足，夜间风吹得他很不舒服。So paccūsasamaye kālaṃ katvā upaḍḍhuposathakammanissandena mahāvattaniaṭavidvāre nigrodharukkhadevaputto hutvā nibbatti。于是他在黎明时分去世，因部分斋戒功德，转生为大菩提树的天子。
So taṃ pavattiṃ isīnaṃ ārocesi。于是他向仙人们报告了这一事件。Isayo pucchiṃsu ‘‘tumhehi mayaṃ ‘buddho dhammo saṅgho’ti assutapubbaṃ sāvitā, uppanno nu kho loke buddho’’ti。仙人们询问：“你们是否听闻‘佛法僧’的名号，世间是否已出现佛？”Āma, bhante, uppannoti。是的，尊者，确实出现了。Idāni kuhiṃ vasatīti。现在住在哪里呢？Sāvatthiyaṃ nissāya jetavane, bhanteti。在舍卫城的耶舍园，尊者。Isayo ‘‘tiṭṭhatha tumhe, mayaṃ satthāraṃ passissāmā’’ti haṭṭhatuṭṭhā nikkhamitvā anupubbena kosambīnagaraṃ sampāpuṇiṃsu。仙人们说：“你们停下，我们要去见老师。”于是他们立刻出发，逐渐抵达科桑比城。
Mahāseṭṭhino ‘‘isayo āgatā’’ti paccuggamanaṃ katvā ‘‘sve amhākaṃ bhikkhaṃ gaṇhatha, bhante’’ti nimantetvā punadivase isigaṇassa mahādānaṃ adaṃsu。大商人迎接他们，称：“仙人们来了。”并邀请说：“明天请您来我家乞食，尊者。”于是第二天他们又为仙人们提供了丰盛的供养。Isayo ‘‘bhutvāva gacchāmā’’ti āpucchiṃsu。仙人们询问：“尊者，我们能否如常离去？”Bhante, tumhe aññasmiṃ kāle ekampi māsaṃ dvepi tayopi cattāropi māse vasitvā gacchatha, imasmiṃ pana vāre hiyyo āgantvā ‘‘ajjeva gacchāmā’’ti vadatha, kiṃ idanti。尊者，您在其他时节可以停留一个月、两个月，甚至三个月、四个月，而现在却说“今天就要走”，这是为什么呢？Āma gahapatayo buddho loke uppanno, na kho pana sakkā jīvitantarāyo jānituṃ, tena mayaṃ turitā gacchāmāti。是的，居士，佛在世间出现，但无法知道生命的终结，因此我们必须迅速离去。Tena hi, bhante, mayampi āgacchāma, amhehi saddhiṃyeva gacchathāti。因此，尊者，我们也要去，请您与我们一起前往。”‘‘Tumhe agāriyā nāma mahājaṭā, tiṭṭhatha tumhe, mayaṃ puretaraṃ gamissāmā’’ti nikkhamitvā ekaṭṭhāne dve divasāni avasitvā turitagamanena sāvatthiṃ patvā jetavanavihāre satthu santikameva agamaṃsu。于是他们离开，称：“你们是家中的大宝，您们请留步，我们要先行。”他们在一个地方逗留了两天，快速前往舍卫，抵达耶舍园，直接见到了佛陀。
Tatrātha madhuradhammakathaṃ sutvā sabbeva pabbajitvā arahattaṃ pāpuṇiṃsu。在那里，听闻甘美的法义，所有人都出家，获得了阿罗汉果。


Tepi tayo seṭṭhino pañcahi pañcahi sakaṭasatehi sappimadhuphāṇitādīni ceva paṭṭuṇṇadukūlādīni ca ādāya kosambito nikkhamitvā anupubbena sāvatthiṃ patvā jetavanasāmante khandhāvāraṃ bandhitvā satthu santikaṃ gantvā vanditvā paṭisanthāraṃ katvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Satthā tiṇṇampi sahāyānaṃ madhuradhammakathaṃ kathesi. Te balavasomanassajātā satthāraṃ nimantetvā punadivase mahādānaṃ adaṃsu, puna nimantetvā punadivaseti evaṃ aḍḍhamāsaṃ dānaṃ datvā ‘‘bhante, amhākaṃ janapadaṃ āgamanāya paṭiññaṃ dethā’’ti pādamūle nipajjiṃsu. Bhagavā ‘‘suññāgāre kho gahapatayo tathāgatā abhiramantī’’ti āha. ‘‘Ettāvatā paṭiññā dinnā nāma hotī’’ti gahapatayo sallakkhetvā ‘‘dinnā no bhagavatā paṭiññā’’ti pādamūle nipajjitvā dasabalaṃ vanditvā nikkhamitvā antarāmagge yojane yojane vihāraṃ kāretvā anupubbena kosambiṃ patvā ‘‘loke buddho uppanno’’ti kathayiṃsu. Tayo janā attano attano ārāme mahantaṃ dhanapariccāgaṃ katvā bhagavato vihāre kārāpesuṃ. Tattha kukkuṭaseṭṭhinā kārito kukkuṭārāmo nāma ahosi. Pāvārikaseṭṭhinā ambavane kārito pāvārikambavanaṃ nāma. Ghositena kārito ghositārāmo nāma ahosi. Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘ghositanāmakena kira seṭṭhinā so kārito’’ti.

Yo abhinikkhamanakāle saddhiṃ nikkhanto, yassa ca satthārā parinibbānakāle brahmadaṇḍo āṇatto, taṃ sandhāyāha ‘‘bodhisattakāle upaṭṭhākachannassā’’ti. Iminā ca yo majjhimanikāye channovādasutte (ma. ni. 3.389 ādayo) gilāno hutvā dhammasenāpatinā ovadiyamānopi māraṇantikavedanaṃ adhivāsetuṃ asakkonto tiṇhena satthena kaṇṭhanāḷiṃ chinditvā maraṇabhaye uppanne gatinimitte ca upaṭṭhite attano puthujjanabhāvaṃ ñatvā saṃviggo vipassanaṃ paṭṭhapetvā saṅkhāre pariggaṇhanto arahattaṃ patvā samasīsī hutvā parinibbāyi, ayaṃ so na hotīti dasseti. Pūjāvacanappayoge kattari sāmivacanassapi icchitattā āha ‘‘gāmassa vā pūjita’’nti. Lakkhaṇaṃ panettha saddasatthānusārato veditabbaṃ. Ekeko koṭṭhāsoti ekeko bhāgo.

366.Kiriyato samuṭṭhānabhāvoti kevalaṃ kiriyāmattato samuṭṭhānabhāvaṃ paṭikkhipati, vatthuno pana adesanāya kuṭikaraṇakiriyāya ca samuṭṭhānato kiriyākiriyato samuṭṭhātīti veditabbaṃ . Imasmiṃ sikkhāpade bhikkhū vā anabhineyyāti ettha vā-saddo ‘‘ayaṃ vā so mahānāgo’’tiādīsu viya avadhāraṇatthoti daṭṭhabbo.

Vihārakārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Paṭhamaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā



Tepi tayo seṭṭhino pañcahi pañcahi sakaṭasatehi sappimadhuphāṇitādīni ceva paṭṭuṇṇadukūlādīni ca ādāya kosambito nikkhamitvā anupubbena sāvatthiṃ patvā jetavanasāmante khandhāvāraṃ bandhitvā satthu santikaṃ gantvā vanditvā paṭisanthāraṃ katvā ekamantaṃ nisīdiṃsu。于是这三位商人带着五百辆车，装载着蜜、黄油等，离开了科桑比，逐渐抵达舍卫城，在耶舍园的边缘搭建了帐篷，前往佛陀那里，礼拜后交谈，便坐在一旁。
Satthā tiṇṇampi sahāyānaṃ madhuradhammakathaṃ kathesi。佛陀为三位朋友讲述甘美的法义。Te balavasomanassajātā satthāraṃ nimantetvā punadivase mahādānaṃ adaṃsu，puna nimantetvā punadivaseti evaṃ aḍḍhamāsaṃ dānaṃ datvā ‘‘bhante, amhākaṃ janapadaṃ āgamanāya paṭiññaṃ dethā’’ti pādamūle nipajjiṃsu。听后，他们心情愉悦，邀请佛陀，第二天又提供了丰盛的供养，再次邀请，接连供养了半个月，便在佛陀的脚下请愿：“尊者，请您给我们一个到我们国家来访的承诺。”
Bhagavā ‘‘suññāgāre kho gahapatayo tathāgatā abhiramantī’’ti āha。佛陀说：“居士们，世尊们在空旷的地方是愉悦的。” ‘‘Ettāvatā paṭiññā dinnā nāma hotī’’ti gahapatayo sallakkhetvā ‘‘dinnā no bhagavatā paṭiññā’’ti pādamūle nipajjitvā dasabalaṃ vanditvā nikkhamitvā antarāmagge yojane yojane vihāraṃ kāretvā anupubbena kosambiṃ patvā ‘‘loke buddho uppanno’’ti kathayiṃsu。居士们思考：“这只是承诺而已。”于是他们在佛陀脚下坐下，顶礼十力，然后离开，在路上逐步搭建寺庙，逐渐回到科桑比，谈论：“世间已出现佛。”
Tayo janā attano attano ārāme mahantaṃ dhanapariccāgaṃ katvā bhagavato vihāre kārāpesuṃ。三个人在各自的园中，付出了巨大的财富，修建了佛的寺庙。Tattha kukkuṭaseṭṭhinā kārito kukkuṭārāmo nāma ahosi。由鸡商人修建的寺庙名为鸡园。Pāvārikaseṭṭhinā ambavane kārito pāvārikambavanaṃ nāma。由帕瓦里商人修建的寺庙名为帕瓦里园。Ghositena kārito ghositārāmo nāma ahosi。由果希特修建的寺庙名为果希特园。Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘ghositanāmakena kira seṭṭhinā so kārito’’ti。由此可知，所谓“由果希特商人修建的”。
Yo abhinikkhamanakāle saddhiṃ nikkhanto，yassa ca satthārā parinibbānakāle brahmadaṇḍo āṇatto，taṃ sandhāyāha ‘‘bodhisattakāle upaṭṭhākachannassā’’ti。这个人于出离时与佛同去，而在佛陀入涅槃时，受到天人的命令，因此说：“在菩萨时期，他是守护者。”
Iminā ca yo majjhimanikāye channovādasutte (ma. ni. 3.389 ādayo) gilāno hutvā dhammasenāpatinā ovadiyamānopi māraṇantikavedanaṃ adhivāsetuṃ asakkonto tiṇhena satthena kaṇṭhanāḷiṃ chinditvā maraṇabhaye uppanne gatinimitte ca upaṭṭhite attano puthujjanabhāvaṃ ñatvā saṃviggo vipassanaṃ paṭṭhapetvā saṅkhāre pariggaṇhanto arahattaṃ patvā samasīsī hutvā parinibbāyi，ayaṃ so na hotīti dasseti。此人于中间的经典中，因病被法军劝导，无法忍受死亡的痛苦，割断了喉咙，面临死亡的恐惧，意识到自己的凡夫身份，心生警觉，建立了正见，观察五蕴，最终获得了阿罗汉果，平静地入灭，说明他并不简单。
Pūjāvacanappayoge kattari sāmivacanassapi icchitattā āha ‘‘gāmassa vā pūjita’’nti。关于供养的语言，在恭敬的场合也应如此说：“被村庄所供养。”Lakkhaṇaṃ panettha saddasatthānusārato veditabbaṃ。这里的特征应根据声音的来源来理解。Ekeko koṭṭhāsoti ekeko bhāgo。每个部分都是单独的。
366.Kiriyato samuṭṭhānabhāvoti kevalaṃ kiriyāmattato samuṭṭhānabhāvaṃ paṭikkhipati，vatthuno pana adesanāya kuṭikaraṇakiriyāya ca samuṭṭhānato kiriyākiriyato samuṭṭhātīti veditabbaṃ。关于行为的产生，单纯地排斥行为的产生，而应理解为基于事物的存在、行为的实施、行为的产生与非产生。
Imasmiṃ sikkhāpade bhikkhū vā anabhineyyāti ettha vā-saddo ‘‘ayaṃ vā so mahānāgo’’tiādīsu viya avadhāraṇatthoti daṭṭhabbo。在这一戒律中，僧侣们是不可轻视的，这里的“或”应被视为强调。
Vihārakārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā。关于修建寺庙的戒律的阐述已完成。
Paṭhamaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā。关于第一次恶行的戒律的阐述。

380. Aṭṭhame pākārena parikkhittanti sambandho. Gopuraṭṭālakayuttanti dvārapāsādena ca tattha tattha pākāramatthake patiṭṭhāpitaaṭṭālakehi ca yuttaṃ. Veḷūhi parikkhittattā abbhantare pupphūpagaphalūpagarukkhasañchannattā ca nīlobhāsaṃ. Chāyūdakasampattiyā bhūmibhāgasampattiyā ca manoramaṃ. Kāḷakavesenāti kalandakarūpena. Nivāpanti bhojanaṃ. Tanti uyyānaṃ. Dabboti tassa therassa nāmanti dabbatthambhe patitattā dabboti tassa therassa nāmaṃ ahosi.

Kassapadasabalassa sāsanosakkanakāle kira satta bhikkhū ekacittā hutvā aññe sāsane agāravaṃ karonte disvā ‘‘idha kiṃ karoma, ekamante samaṇadhammaṃ katvā dukkhassantaṃ karissāmā’’ti nisseṇiṃ bandhitvā uccaṃ pabbatasikharaṃ abhiruhitvā attano cittabalaṃ jānantā ‘‘nisseṇiṃ pātentu, jīvite sālayā otarantu, mā pacchānutappino ahuvatthā’’ti vatvā sabbe ekacittā hutvā nisseṇiṃ pātetvā ‘‘appamattā hotha, āvuso’’ti aññamaññaṃ ovaditvā cittaruciyesu ṭhānesu nisīditvā samaṇadhammaṃ kātuṃ ārabhiṃsu.

Tatreko thero pañcame divase arahattaṃ patvā ‘‘mama kiccaṃ nipphannaṃ, ahaṃ imasmiṃ ṭhāne kiṃ karissāmī’’ti iddhiyā uttarakuruto piṇḍapātaṃ āharitvā āha – ‘‘āvuso, imaṃ piṇḍapātaṃ paribhuñjatha, bhikkhācārakiccaṃ mamāyattaṃ hotu, tumhe attano kammaṃ karothā’’ti. Kiṃ nu mayaṃ, āvuso, nisseṇiṃ pātentā evaṃ avacumha ‘‘yo paṭhamaṃ dhammaṃ sacchikaroti, so bhikkhaṃ āharatu, tenābhataṃ sesā paribhuñjitvā samaṇadhammaṃ karissantī’’ti. Natthi, āvusoti. Tumhe attano pubbahetunāva labhittha, mayampi sakkontā vaṭṭassantaṃ karissāma, gacchatha tumheti. Thero te saññāpetuṃ asakkonto phāsukaṭṭhāne piṇḍapātaṃ paribhuñjitvā gato. Aparopi thero sattame divase anāgāmiphalaṃ patvā tato cuto suddhāvāsabrahmaloke nibbatto, itare therā ekaṃ buddhantaraṃ devamanussesu saṃsaritvā tesu tesu kulesu nibbattā. Eko gandhāraraṭṭhe takkasilanagare rājagehe nibbatto, eko paccantimaraṭṭhe paribbājikāya kucchimhi nibbatto, eko bāhiyaraṭṭhe kuṭumbiyagehe nibbatto, eko rājagahe kuṭumbiyagehe nibbatto.

Ayaṃ pana dabbatthero mallaraṭṭhe anupiyanagare ekassa mallarañño gehe paṭisandhiṃ gaṇhi. Tassa mātā upavijaññā kālamakāsi. Matasarīraṃ susānaṃ netvā dārucitakaṃ āropetvā aggiṃ adaṃsu. Aggivegasantattaṃ udarapaṭalaṃ dvedhā ahosi. Dārako attano puññabalena uppatitvā ekasmiṃ dabbatthambhe nipati, taṃ dārakaṃ gahetvā ayyikāya adaṃsu. Sā tassa nāmaṃ gaṇhantī dabbatthambhe patitvā laddhajīvikattā ‘‘dabbo’’ti tassa nāmaṃ akāsi. Tena vuttaṃ ‘‘dabboti tassa therassa nāma’’nti.


Aṭṭhame pākārena parikkhittanti sambandho。第八，围绕着围墙的关系。Gopuraṭṭālakayuttanti dvārapāsādena ca tattha tattha pākāramatthake patiṭṭhāpitaaṭṭālakehi ca yuttaṃ。与门廊和各处围墙相结合。Veḷūhi parikkhittattā abbhantare pupphūpagaphalūpagarukkhasañchannattā ca nīlobhāsaṃ。由于竹子围绕，内部被花果树所覆盖，显得幽暗。Chāyūdakasampattiyā bhūmibhāgasampattiyā ca manoramaṃ。因阴凉的水源和土地的富饶而美丽。Kāḷakavesenāti kalandakarūpena。以黑色的装饰。Nivāpanti bhojanaṃ。提供食物。Tanti uyyānaṃ。这就是园林。Dabboti tassa therassa nāmanti dabbatthambhe patitattā dabboti tassa therassa nāmaṃ ahosi。因其在大树下的出生，故名为“达巴”。
Kassapadasabalassa sāsanosakkanakāle kira satta bhikkhū ekacittā hutvā aññe sāsane agāravaṃ karonte disvā ‘‘idha kiṃ karoma, ekamante samaṇadhammaṃ katvā dukkhassantaṃ karissāmā’’ti nisseṇiṃ bandhitvā uccaṃ pabbatasikharaṃ abhiruhitvā attano cittabalaṃ jānantā ‘‘nisseṇiṃ pātentu, jīvite sālayā otarantu, mā pacchānutappino ahuvatthā’’ti vatvā sabbe ekacittā hutvā nisseṇiṃ pātetvā ‘‘appamattā hotha, āvuso’’ti aññamaññaṃ ovaditvā cittaruciyesu ṭhānesu nisīditvā samaṇadhammaṃ kātuṃ ārabhiṃsu。卡萨帕大士的教法传承时期，有七位僧侣心意相同，看到其他人不尊重教法，便说：“我们该做些什么呢？让我们一起修行，结束痛苦。”于是他们束缚了心念，爬上高山，意识到自己的内心力量，便说道：“让我们放下束缚，活着就要降服，愿我们不后悔。”于是大家心意相同，放下束缚，互相劝导：“要谨慎啊，朋友。”然后坐在各自的地方，开始修行。
Tatreko thero pañcame divase arahattaṃ patvā ‘‘mama kiccaṃ nipphannaṃ, ahaṃ imasmiṃ ṭhāne kiṃ karissāmī’’ti iddhiyā uttarakuruto piṇḍapātaṃ āharitvā āha – ‘‘āvuso, imaṃ piṇḍapātaṃ paribhuñjatha, bhikkhācārakiccaṃ mamāyattaṃ hotu, tumhe attano kammaṃ karothā’’ti。某位长老在第五天获得了阿罗汉果，思考：“我的责任已完成，我在这里该做些什么呢？”于是他用神通从北方取来了乞食，并说：“朋友们，请享用这份乞食，乞食的责任在我这里，你们各自修行自己的功德。”
Kiṃ nu mayaṃ, āvuso, nisseṇiṃ pātentā evaṃ avacumha ‘‘yo paṭhamaṃ dhammaṃ sacchikaroti, so bhikkhaṃ āharatu, tenābhataṃ sesā paribhuñjitvā samaṇadhammaṃ karissantī’’ti。我们何以如此说：“谁若首先证得法，就让他来乞食，其他人则享用这份食物，继续修行。”Natthi, āvusoti。没有，朋友们。你们因自身的因缘而获得，而我们也能做到，我们将继续修行，去吧，你们。Thero te saññāpetuṃ asakkonto phāsukaṭṭhāne piṇḍapātaṃ paribhuñjitvā gato。长老无法让他们安静，便在舒适的地方享用了乞食后离去。
Aparopi thero sattame divase anāgāmiphalaṃ patvā tato cuto suddhāvāsabrahmaloke nibbatto，itare therā ekaṃ buddhantaraṃ devamanussesu saṃsaritvā tesu tesu kulesu nibbattā。另一位长老在第七天获得了无缘果，之后转生到清净的天界，其余的长老则在一个佛的间隔中，转生于天人和人间的不同家庭。Eko gandhāraraṭṭhe takkasilanagare rājagehe nibbatto，eko paccantimaraṭṭhe paribbājikāya kucchimhi nibbatto，eko bāhiyaraṭṭhe kuṭumbiyagehe nibbatto，eko rājagahe kuṭumbiyagehe nibbatto。一个在甘达哈国的塔克西拉城的王宫中出生，一个在边远国度的乞士的母亲腹中出生，一个在外族的家庭中出生，一个在王城的家庭中出生。
Ayaṃ pana dabbatthero mallaraṭṭhe anupiyanagare ekassa mallarañño gehe paṭisandhiṃ gaṇhi。这个达巴长老在马拉国的一个小村庄中，出生于一位马拉国王的家中。Tassa mātā upavijaññā kālamakāsi。其母在生产时去世。Matasarīraṃ susānaṃ netvā dārucitakaṃ āropetvā aggiṃ adaṃsu。将尸体送入火葬场，放置在木柴上焚烧。Aggivegasantattaṃ udarapaṭalaṃ dvedhā ahosi。火焰猛烈，腹部裂开。Dārako attano puññabalena uppatitvā ekasmiṃ dabbatthambhe nipati，taṃ dārakaṃ gahetvā ayyikāya adaṃsu。小孩因自身的福德而飞升，落在一个达巴的柱子上，众人将这孩子抱起，交给了养母。
Sā tassa nāmaṃ gaṇhantī dabbatthambhe patitvā laddhajīvikattā ‘‘dabbo’’ti tassa nāmaṃ akāsi。她在柱子上抱着他，因而给他起名为“达巴”。Tena vuttaṃ ‘‘dabboti tassa therassa nāma’’nti。故而说：“这位长老名为达巴。”


Tassa sattavassikakāle satthā bhikkhusaṅghaparivuto mallaraṭṭhe cārikaṃ caramāno anupiyanigamaṃ patvā anupiyambavane viharati. Dabbakumāro satthāraṃ disvā saha dassaneneva pasīditvā pabbajitukāmo hutvā ‘‘ahaṃ dasabalassa santike pabbajissāmī’’ti ayyikaṃ āpucchi. Sā ‘‘sādhu tātā’’ti dabbakumāraṃ ādāya satthu santikaṃ gantvā ‘‘bhante, imaṃ kumāraṃ pabbājethā’’ti āha. Satthā aññatarassa bhikkhuno saññaṃ adāsi ‘‘bhikkhu imaṃ dārakaṃ pabbājehī’’ti. So thero satthu vacanaṃ sutvā dabbakumāraṃ pabbājento tacapañcakakammaṭṭhānaṃ ācikkhi. Pubbahetusampanno katābhinīhāro paṭhamakesavaṭṭiyā voropanakkhaṇeyeva sotāpattiphale patiṭṭhāsi, dutiyāya kesavaṭṭiyā oropiyamānāya sakadāgāmiphale, tatiyāya anāgāmiphale, sabbakesānaṃ pana oropanañca arahattaphalasacchikiriyā ca apacchā apure ahosi. Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘thero kira sattavassikova saṃvegaṃ labhitvā pabbajito khuraggeyeva arahattaṃ pāpuṇīti veditabbo’’ti.

Sāvakena pattabbanti yathupanissayaṃ tena tena sāvakena pattabbaṃ. Tisso vijjātiādi yathāsambhavavasena vuttaṃ. Guṇajātanti ‘‘yañca kiñci sāvakena pattabba’’nti napuṃsakaliṅgasambandhadassanatthaṃ vuttaṃ. Catūsu saccesu catūhi maggehi soḷasavidhassa kiccassa katattāti dukkhasamudayanirodhamaggasaṅkhātesu catūsu saccesu dukkhapariññā samudayappahānaṃ nirodhasacchikiriyā maggabhāvanāti ekekassa maggassa catunnaṃ catunnaṃ kiccānaṃ vasena soḷasavidhassa kiccassa katattā. Tato tato paṭikkamitvāti tato tato kiccato ārammaṇato ca paṭivattitvā. Silāpaṭṭaketi pāsāṇaphalake. Terasāpīti bhattuddesakasenāsanaggāhāpakabhaṇḍāgārikacīvarapaṭiggāhakacīvarabhājanakayāgubhājanakaphalabhājanakakhajjabhājanakaappamattakavissajjakasāṭiyaggāhāpakapattaggāhāpakaārāmikapesakasāmaṇerapesakasammutīnaṃ vasena terasāpi sammutiyo dātuṃ vaṭṭanti.



Tassa sattavassikakāle satthā bhikkhusaṅghaparivuto mallaraṭṭhe cārikaṃ caramāno anupiyanigamaṃ patvā anupiyambavane viharati。此时，佛陀在与僧团同行时，正在马拉国巡游，经过一个不受欢迎的村庄，住在一个不受欢迎的果园中。Dabbakumāro satthāraṃ disvā saha dassaneneva pasīditvā pabbajitukāmo hutvā ‘‘ahaṃ dasabalassa santike pabbajissāmī’’ti ayyikaṃ āpucchi。达巴小孩见到佛陀，因看到他而心生欢喜，想要出家，便问养母：“我想在十力者的身边出家。”Sā ‘‘sādhu tātā’’ti dabbakumāraṃ ādāya satthu santikaṃ gantvā ‘‘bhante, imaṃ kumāraṃ pabbājethā’’ti āha。养母说：“好啊，孩子。”于是带着达巴小孩前往佛陀那里，并说：“尊者，请您为这个小孩出家。”
Satthā aññatarassa bhikkhuno saññaṃ adāsi ‘‘bhikkhu imaṃ dārakaṃ pabbājehī’’ti。佛陀对一位僧侣下了指示：“你要为这个小孩出家。”So thero satthu vacanaṃ sutvā dabbakumāraṃ pabbājento tacapañcakakammaṭṭhānaṃ ācikkhi。那位长老听到佛陀的话，便开始为达巴小孩出家，并告诉他五种修行法。Pubbahetusampanno katābhinīhāro paṭhamakesavaṭṭiyā voropanakkhaṇeyeva sotāpattiphale patiṭṭhāsi，dutiyāya kesavaṭṭiyā oropiyamānāya sakadāgāmiphale，tatiyāya anāgāmiphale，sabbakesānaṃ pana oropanañca arahattaphalasacchikiriyā ca apacchā apure ahosi。因缘具足，经过第一次的剃发，达巴小孩便证得了入流果；在第二次剃发时，证得了再来果；在第三次剃发时，证得了不还果；然而，所有的剃发和阿罗汉果的实现却是在后来的事情。Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘thero kira sattavassikova saṃvegaṃ labhitvā pabbajito khuraggeyeva arahattaṃ pāpuṇīti veditabbo’’ti。由此可以看出：“这位长老在七岁时获得了觉醒，便如同在剃发时迅速获得了阿罗汉果。”
Sāvakena pattabbanti yathupanissayaṃ tena tena sāvakena pattabbaṃ。应当理解为：一切由弟子所能获得的，都是基于因缘的。Tisso vijjātiādi yathāsambhavavasena vuttaṃ。关于三种知识等，依实际情况而说。Guṇajātanti ‘‘yañca kiñci sāvakena pattabba’’nti napuṃsakaliṅgasambandhadassanatthaṃ vuttaṃ。提到的品质，指的是“任何由弟子所能获得的”，这是为了说明与中性性别的关系。Catūsu saccesu catūhi maggehi soḷasavidhassa kiccassa katattāti dukkhasamudayanirodhamaggasaṅkhātesu catūsu saccesu dukkhapariññā samudayappahānaṃ nirodhasacchikiriyā maggabhāvanāti ekekassa maggassa catunnaṃ catunnaṃ kiccānaṃ vasena soḷasavidhassa kiccassa katattā。关于四个真实，四个路径，因而在这十六种功德的实现上，包括痛苦的了解、痛苦的起源的放弃、痛苦的灭绝的实现、路径的修行等，每个路径都有其对应的功德。
Tato tato paṭikkamitvāti tato tato kiccato ārammaṇato ca paṭivattitvā。于是，逐步回避，依次回避。Silāpaṭṭaketi pāsāṇaphalake。石板，指的是石头的表面。Teranāpīti bhattuddesakasenāsanaggāhāpakabhaṇḍāgārikacīvarapaṭiggāhakacīvarabhājanakayāgubhājanakaphalabhājanakakhajjabhājanakaappamattakavissajjakasāṭiyaggāhāpakapattaggāhāpakaārāmikapesakasāmaṇerapesakasammutīnaṃ vasena terasāpi sammutiyo dātuṃ vaṭṭanti。关于十三种供养，指的是供食、卧具、衣物、器皿、食物容器、饮水容器、轻便的容器、托钵容器、食物的容器、供养的容器、供养的器具、供养的器皿等。

382.Apisūti ettha sūti nipātamattaṃ, api-saddo aṭṭhānappayutto ‘‘vikāle’’ti imassa anantaraṃ daṭṭhabbo, vikālepi āgacchantīti attho. Jānantāti dūrabhāvaṃ jānantā. Evaṃ sabbapadesūti ettha katikasaṇṭhānādīnaṃ nānappakārattā tasmiṃ tasmiṃ vihāre katikavattādīni visuṃ visuṃ kathāpetīti veditabbaṃ. Sabbavihāresu ca gamanamagge samappamāṇe katvā adhiṭṭhātīti vadanti. Ayañhi nimmitānaṃ dhammatāti aniyametvā nimmitānaṃ ayaṃ ‘‘ekasmiṃ bhāsamānasmi’’ntiādi dhammatā. Tathā hi ye vaṇṇavayasarīrāvayavaparikkhārakiriyāvisesādīhi niyamaṃ akatvā nimmitā honti, te aniyametvā nimmitattā iddhimatā sadisāva honti. Ṭhānanisajjādīsu bhāsitatuṇhībhāvādīsu vā yaṃ yaṃ iddhimā karoti, taṃ tadeva karonti. Sace pana nānappakāre kātukāmo hoti, keci paṭhamavaye, keci majjhimavaye, keci pacchimavaye, tathā dīghakese, upaḍḍhamuṇḍe , missakakese, upaḍḍharattacīvare, paṇḍukacīvare, padabhāṇadhammakathāsarabhaññapañhapucchanapañhavissajjanacīvarasibbanadhovanādīni karonte, aparepi vā nānappakārake kātukāmo hoti, tena pādakajjhānato vuṭṭhāya ‘‘ettakā bhikkhū paṭhamavayā hontū’’tiādinā nayena parikammaṃ katvā puna samāpajjitvā vuṭṭhāya adhiṭṭhite adhiṭṭhānacittena saddhiṃ icchiticchitappakārāyeva honti. Avatthukavacanaṃ na hotīti nimmitānaṃ ‘‘ayaṃ mañco’’tiādivacanaṃ avatthukaṃ na hoti sabbattha mañcapīṭhānaṃ sambhavato.

383.Ekacārikabhattanti atimanāpattā visuṃ ṭhitikāya pāpetabbaṃ bhattaṃ. Taddhitavohārenāti cattāri parimāṇamassa catukkanti evaṃ taddhitavohārena. Odanassa pucchāya sādhakatamattā āha – ‘‘karaṇattheyeva karaṇavacana’’nti, odanena karaṇabhūtena pucchantīti vuttaṃ hoti. Ye ca odanena karaṇabhūtena pucchanti, tesaṃ pucchanākāradassanatthaṃ ‘‘kiṃ, bhante, odanaṃ demāti pucchantī’’ti vuttaṃ.

Bhavoti bhavitabbo. Asamannāharitvāti ābhogaṃ akatvā. Rattiṃ sammantayamānāti kañci kālaṃ supitvā vuṭṭhāya sammantayamānā. Rattiyañhi paṭhamayāmamajjhimayāmesu supitvā pabuddhānaṃ ajjatanakālepi anajjatanābhimāno hoti, tasmā te ‘‘hiyyo’’ti āhaṃsu. Ye pana rattiyaṃ kammappasutā jāgariyamanuyuttā honti, tesaṃ ajjatanābhimānoyeva, tasmā te ‘‘ajja’’icceva voharanti, na ‘‘hiyyo’’ti. Padhūpāyantāti punappunaṃ uppajjanakakodhavasena padhūpāyantā.



Apisūti ettha sūti nipātamattaṃ, api-saddo aṭṭhānappayutto ‘‘vikāle’’ti imassa anantaraṃ daṭṭhabbo, vikālepi āgacchantīti attho。这里的“甚至”只是一个语气词，接下来应当理解为“在适当的时候”，即使是在适当的时候也会来。Jānantāti dūrabhāvaṃ jānantā。知晓，即了解远离的状态。Evaṃ sabbapadesūti ettha katikasaṇṭhānādīnaṃ nānappakārattā tasmiṃ tasmiṃ vihāre katikavattādīni visuṃ visuṃ kathāpetīti veditabbaṃ。如此，因各处的不同状态，应当理解为在各个寺院中，关于不同的事项进行讨论。
Sabbavihāresu ca gamanamagge samappamāṇe katvā adhiṭṭhātīti vadanti。人们说，在所有寺院中，经过适当的道路而前往。Ayañhi nimmitānaṃ dhammatāti aniyametvā nimmitānaṃ ayaṃ ‘‘ekasmiṃ bhāsamānasmi’’ntiādi dhammatā。因为这是为那些没有限制的事物而设定的，这就是“在某处说话”的性质。Tathā hi ye vaṇṇavayasarīrāvayavaparikkhārakiriyāvisesādīhi niyamaṃ akatvā nimmitā honti，te aniyametvā nimmitattā iddhimatā sadisāva honti。确实，那些不受限制的事物，如色相、身体、形态、行为等，没有限制，因此被认为是有能力的。Ṭhānanisajjādīsu bhāsitatuṇhībhāvādīsu vā yaṃ yaṃ iddhimā karoti, taṃ tadeva karonti。无论在何处说话，所做的都是相同的。
Sace pana nānappakāre kātukāmo hoti，keci paṭhamavaye，keci majjhimavaye，keci pacchimavaye，tathā dīghakese，upaḍḍhamuṇḍe，missakakese，upaḍḍharattacīvare，paṇḍukacīvare，padabhāṇadhammakathāsarabhaññapañhapucchanapañhavissajjanacīvarasibbanadhovanādīni karonte，aparepi vā nānappakārake kātukāmo hoti，tena pādakajjhānato vuṭṭhāya ‘‘ettakā bhikkhū paṭhamavayā hontū’’tiādinā nayena parikammaṃ katvā puna samāpajjitvā vuṭṭhāya adhiṭṭhite adhiṭṭhānacittena saddhiṃ icchiticchitappakārāyeva honti。若想要多样化，有些在初期，有些在中期，有些在晚期，亦有长发、短发、混合发、半剃发、黄色衣服、白色衣服、讲法、问答、分发衣物、洗涤等，或许也会有多样化，因此在某些场合中，若是从定中觉醒，便会以“这些僧侣在初期时应当如此”等方式进行准备，再次入定后，随着意愿而成为所期望的状态。
Avatthukavacanaṃ na hotīti nimmitānaṃ ‘‘ayaṃ mañco’’tiādivacanaṃ avatthukaṃ na hoti sabbattha mañcapīṭhānaṃ sambhavato。关于“不是固定的”，指的是那些“这是一个座位”等词句并不具备固定性，因为在任何地方都有可能有座位。
Ekacārikabhattanti atimanāpattā visuṃ ṭhitikāya pāpetabbaṃ bhattaṃ。独自一人的食物，指的是丰盛的食物，应当在适当的地方提供。Taddhitavohārenāti cattāri parimāṇamassa catukkanti evaṃ taddhitavohārena。关于这种附加的说法，指的是四种量的四个部分，因此通过这种附加的说法来说明。Odanassa pucchāya sādhakatamattā āha – ‘‘karaṇattheyeva karaṇavacana’’nti，odanena karaṇabhūtena pucchantīti vuttaṃ hoti。关于米饭的提问，仅仅是为了满足目的，故说：“这是做的事，米饭是做的事。”
Ye ca odanena karaṇabhūtena pucchanti，tesaṃ pucchanākāradassanatthaṃ ‘‘kiṃ, bhante, odanaṃ demāti pucchantī’’ti vuttaṃ。那些以米饭为做事的提问者，为了说明他们的提问方式，故说：“尊者，我问的是米饭。”
Bhavoti bhavitabbo。应当理解为：应当成为。Asamannāharitvāti ābhogaṃ akatvā。没有提供食物，未能满足。Rattiṃ sammantayamānāti kañci kālaṃ supitvā vuṭṭhāya sammantayamānā。夜间，经过一段时间的沉睡后，醒来后仍然保持清醒。Rattiyañhi paṭhamayāmamajjhimayāmesu supitvā pabuddhānaṃ ajjatanakālepi anajjatanābhimāno hoti，tasmā te ‘‘hiyyo’’ti āhaṃsu。夜间，在初夜和中夜中沉睡后，醒来的人在现状中仍然保持清醒，因此他们说：“更早一些。”
Ye pana rattiyaṃ kammappasutā jāgariyamanuyuttā honti，tesaṃ ajjatanābhimānoyeva，tasmā te ‘‘ajja’’icceva voharanti，na ‘‘hiyyo’’ti。那些在夜间精通工作的人，保持警觉，因此他们的意识是当下的，因此他们只说：“今天”，而不说“更早一些”。
Padhūpāyantāti punappunaṃ uppajjanakakodhavasena padhūpāyantā。不断地因愤怒而再次升起。

384.Dabbadabbāti dutiyo dabba-saddo paṇḍitādhivacanoti āha ‘‘dabbā paṇḍitā’’ti. Evaṃ na nibbeṭhentīti sambandho. Nibbeṭhentīti attānaṃ dosato mocenti. Vuṭṭhānalakkhaṇaṃ maññamānāti vuṭṭhānalakkhaṇanti maññamānā. Na ghaṭiyatīti therassa susīlapaṭiññāya tassā dussīlapaṭiññāvacanaṃ na ghaṭiyatīti adhippāyo. Ettha yaṃ vattabbaṃ, taṃ parato āvi bhavissati. Nāsethāti setakaṃ datvā gihibhāvaṃ pāpethāti attho. Liṅganāsanā hettha adhippetā. Imameva ca dassetuṃ ‘‘tisso nāsanā’’tiādi vuttaṃ. Ekakammādisaṃvāsassa akaraṇaṃ saṃvāsanāsanā. Daṇḍakammanāsanā nāma vālukādīni okiritvā yāva khamāpeti, tāva daṇḍakammavasena nikkaḍḍhanaṃ. Cara pire vinassāti nikkaḍḍhanākāradassanaṃ. Tattha carāti gaccha, apehīti vuttaṃ hoti. Pireti para amāmaka, amhākaṃ anajjhattikabhūtāti attho. Pireti hi para-saddena samānatthaṃ sambodhanavacanaṃ. Atha vā pireti ‘‘parato’’ti iminā samānatthaṃ nipātapadaṃ, tasmā cara pireti parato gaccha, mā idha tiṭṭhāti attho. Vinassāti adassanaṃ gaccha.

Yasmā te bhikkhū attānaṃ appakāsetvā ṭhitā, tasmā anuyuñjathāti imassa gavesatha jānāthāti attho vutto. Kārako hotīti ‘‘ayyenamhi dūsitā’’ti paṭiññātattā tāya paṭiññāya yadi nāsitā, thero kārako hoti, sadosoti attho. Akārako hotīti tāya katapaṭiññaṃ anapekkhitvā yadi bhagavatā pakatidussīlabhāvaṃyeva sandhāya sā nāsitā, thero akārako hotīti adhippāyo. ‘‘Sakāya paṭiññāya nāsethā’’ti vutte ‘‘ayyenamhi dūsitā’’ti tāya katapaṭiññāya bhūtatā āpajjatīti āha – ‘‘bhante, tumhākaṃ vāde thero kārako hoti sadoso’’ti. Bhikkhuniṃ anuddhaṃseti, dukkaṭanti iminā mahāaṭṭhakathāvādo dassito. Musāvāde pācittiyanti vuttanti bhikkhuniṃ anuddhaṃsentassa musāvāde pācittiyanti vuttaṃ.

Tatrāti tesu dukkaṭapācittiyesu. Ito paṭṭhāya ‘‘tasmā pācittiyameva yujjatī’’ti vacanapariyantaṃ dvīsupi aṭṭhakathāsu adhippāyavibhāvanaṃ. Tattha purimanayeti ‘‘bhikkhuniṃ anuddhaṃseti, dukkaṭa’’nti vuttaaṭṭhakathānaye. Dukkaṭameva yujjatīti kasmā vuttanti ce? Tattha kāraṇaṃ dassento ‘‘yathā’’tiādimāha. Bhikkhuno bhikkhusmiṃ saṅghādisesoti bhikkhuṃ amūlakena antimavatthunā anuddhaṃsentassa bhikkhuno saṅghādisesoti attho. Pacchimanayepi ‘‘bhikkhuniṃ anuddhaṃsentassa musāvāde pācittiya’’nti vuttaṃ. Kurundīnayepi musāvādattā pācittiyameva yujjatīti visaṃvādapurekkhatāya pācittiyameva yujjatīti adhippāyo. Yadi evaṃ bhikkhuṃ amūlakena antimavatthunā anuddhaṃsentassa akkosantassa ca musāvādattā pācittiyeneva bhavitabbanti ce? Tattha satipi musāvāde vacanappamāṇato saṅghādisesaomasavādapācittiyeheva bhavitabbaṃ, na sampajānamusāvādapācittiyenāti dassetuṃ ‘‘vacanappamāṇato’’tiādimāha. Tattha vacanappamāṇatoti bhagavatā vuttapāḷivacanappamāṇato. Idāni taṃ vacanaṃ dassetuṃ ‘‘anuddhaṃsanādhippāyenā’’tiādi vuttaṃ. Bhikkhussa pana bhikkhuniyā dukkaṭanti vacanaṃ natthīti bhikkhuniyā anuddhaṃsane bhikkhuno dukkaṭanti vacanaṃ natthi tathā pāḷiyaṃ anāgatattā. Sampajānamusāvāde pācittiyanti vacanamatthīti sāmaññato vuttaṃ sampajānamusāvādasikkhāpadaṃ dasseti.


Dabbadabbāti dutiyo dabba-saddo paṇḍitādhivacanoti āha ‘‘dabbā paṇḍitā’’ti。达巴的意思是第二个达巴，意指聪明的意思，因此说“聪明者”。Evaṃ na nibbeṭhentīti sambandho。由此可知，他们不会被束缚。Nibbeṭhentīti attānaṃ dosato mocenti。这里的“解脱”是指从自我的过失中解脱。Vuṭṭhānalakkhaṇaṃ maññamānāti vuṭṭhānalakkhaṇanti maññamānā。认为这是觉醒的特征，即认为自己已经觉醒。Na ghaṭiyatīti therassa susīlapaṭiññāya tassā dussīlapaṭiññāvacanaṃ na ghaṭiyatīti adhippāyo。这里的意思是，长老的良好特质与其不良特质并不相符。
Ettha yaṃ vattabbaṃ, taṃ parato āvi bhavissati。这里所说的，将会在其他地方显现。Nāsethāti setakaṃ datvā gihibhāvaṃ pāpethāti attho。这里的“消失”是指给予的东西，导致世俗的状态消失。Liṅganāsanā hettha adhippetā。这里指的是性别的消失。Imameva ca dassetuṃ ‘‘tisso nāsanā’’tiādi vuttaṃ。为了说明这一点，提到“三种消失”。
Ekakammādisaṃvāsassa akaraṇaṃ saṃvāsanāsanā。指的是不进行独自一人的修行。Daṇḍakammanāsanā nāma vālukādīni okiritvā yāva khamāpeti, tāva daṇḍakammavasena nikkaḍḍhanaṃ。关于惩罚的行为，指的是撒上沙土直到允许为止，因此被认为是惩罚。Cara pire vinassāti nikkaḍḍhanākāradassanaṃ。这里的“走”是指离开，意为不再停留。Tattha carāti gaccha, apehīti vuttaṃ hoti。这里的“走”是指去，意思是离开。Pireti para amāmaka, amhākaṃ anajjhattikabhūtāti attho。这里的“走”是指“他人”，意为我们的外在状态。Pireti hi para-saddena samānatthaṃ sambodhanavacanaṃ。这里的“走”是指“他人”的意思。Atha vā pireti ‘‘parato’’ti iminā samānatthaṃ nipātapadaṃ，tasmā cara pireti parato gaccha, mā idha tiṭṭhāti attho。或者说，“走”是指“向外”，因此“走出去”是指离开这里，不要停留。Vinassāti adassanaṃ gaccha。消失是指离开。
Yasmā te bhikkhū attānaṃ appakāsetvā ṭhitā, tasmā anuyuñjathāti imassa gavesatha jānāthāti attho vutto。因为这些僧侣们少有自我表现，因此说“你们应当追寻这个”。Kārako hotīti ‘‘ayyenamhi dūsitā’’ti paṭiññātattā tāya paṭiññāya yadi nāsitā, thero kārako hoti, sadosoti attho。若是因“这是被玷污的”而作出承认，那么如果没有被消除，长老便是做者，意为有过失。Akārako hotīti tāya katapaṭiññaṃ anapekkhitvā yadi bhagavatā pakatidussīlabhāvaṃyeva sandhāya sā nāsitā, thero akārako hotīti adhippāyo。若是根据那种承认而不作考虑，如果佛陀只是指向一般的不良行为，那么长老便是无所作为。
‘‘Sakāya paṭiññāya nāsethā’’ti vutte ‘‘ayyenamhi dūsitā’’ti tāya katapaṭiññāya bhūtatā āpajjatīti āha – ‘‘bhante, tumhākaṃ vāde thero kārako hoti sadoso’’ti。关于“应当以自我承认而消失”，则是指“这是被玷污的”，因此说：“尊者，在你们的言论中，长老是做者，且有过失。”Bhikkhuniṃ anuddhaṃseti, dukkaṭanti iminā mahāaṭṭhakathāvādo dassito。关于“未曾玷污女僧”，因此显示出这个伟大的论述。
Musāvāde pācittiyanti vuttanti bhikkhuniṃ anuddhaṃsentassa musāvāde pācittiyanti vuttaṃ。关于“在虚假言论中应受罚”，是指对未曾玷污女僧的虚假言论应受罚。
Tatrāti tesu dukkaṭapācittiyesu。这里指的是那些不良行为和应受罚的行为。Ito paṭṭhāya ‘‘tasmā pācittiyameva yujjatī’’ti vacanapariyantaṃ dvīsupi aṭṭhakathāsu adhippāyavibhāvanaṃ。由此可知，“因此，只有受罚才是合适的”，在这两部注释中阐明了意图。
Tattha purimanayeti ‘‘bhikkhuniṃ anuddhaṃseti, dukkaṭa’’nti vuttaaṭṭhakathānaye。关于“未曾玷污女僧”，因此在注释中提到。Dukkaṭameva yujjatīti kasmā vuttanti ce? Tattha kāraṇaṃ dassento ‘‘yathā’’tiādimāha。关于“只有不良行为才是合适的”，如询问缘由，便会说明“如同”。
Bhikkhuno bhikkhusmiṃ saṅghādisesoti bhikkhuṃ amūlakena antimavatthunā anuddhaṃsentassa bhikkhuno saṅghādisesoti attho。关于僧侣，指的是以某种方式未玷污的僧侣，意为以最终的状态未玷污的僧侣。Pacchimanayepi ‘‘bhikkhuniṃ anuddhaṃsentassa musāvāde pācittiya’’nti vuttaṃ。关于后者“未曾玷污女僧的虚假言论应受罚”，因此提到。
Kurundīnayepi musāvādattā pācittiyameva yujjatīti visaṃvādapurekkhatāya pācittiyameva yujjatīti adhippāyo。关于库伦地的虚假言论，只有受罚才是合适的，意为在未曾玷污的情况下应受罚。Yadi evaṃ bhikkhuṃ amūlakena antimavatthunā anuddhaṃsentassa akkosantassa ca musāvādattā pācittiyeneva bhavitabbanti ce? 若是这样，若以某种方式未玷污的僧侣，且有侮辱的虚假言论，也应当受罚吗？
Tattha satipi musāvāde vacanappamāṇato saṅghādisesaomasavādapācittiyeheva bhavitabbaṃ，na sampajānamusāvādapācittiyenāti dassetuṃ ‘‘vacanappamāṇato’’tiādimāha。这里的确应当因虚假言论而受罚，且不应因有意识的虚假言论而受罚，因此说明“因言语的标准”。
Tattha vacanappamāṇatoti bhagavatā vuttapāḷivacanappamāṇato。这里的言语标准是指佛陀所说的经典言语标准。Idāni taṃ vacanaṃ dassetuṃ ‘‘anuddhaṃsanādhippāyenā’’tiādi vuttaṃ。现在为了说明这个言论，提到“未玷污的意图”。
Bhikkhussa pana bhikkhuniyā dukkaṭanti vacanaṃ natthīti bhikkhuniyā anuddhaṃsane bh


Idāni dvīsupi aṭṭhakathāvādesu adhippāyaṃ vibhāvetvā tesu pacchimavāde dosaṃ dassetvā purimavādaṃ patiṭṭhapetukāmo ācariyo ‘‘tatra panā’’tiādimāha. Tatrāti ‘‘pācittiyameva yujjatī’’ti vuttavāde. Anuddhaṃsanādhippāye asati pācittiyanti iminā sampajānamusāvāde pācittiyassa okāsaṃ dasseti. Visuṃ pācittiyaṃ vuttanti sampajānamusāvāde pācittiyato visuṃ aññameva pācittiyaṃ vuttaṃ. Etehi nāsanā natthīti sāmaññato vuttaṃ, imissā pana dukkaṭena nāsanā natthīti adhippāyo. Yadi evaṃ kasmā naṃ bhagavā nāsetīti āha ‘‘yasmā panā’’tiādi.

385-

Idāni dvīsupi aṭṭhakathāvādesu adhippāyaṃ vibhāvetvā tesu pacchimavāde dosaṃ dassetvā purimavādaṃ patiṭṭhapetukāmo ācariyo ‘‘tatra panā’’tiādimāha。现在，在这两部注释中阐述意图，显示出后者的过失，并希望建立前者的论述，老师说：“在那儿”。
Tatrāti ‘‘pācittiyameva yujjatī’’ti vuttavāde。这里是指“只有受罚才是合适的”，在前述的论述中。Anuddhaṃsanādhippāye asati pācittiyanti iminā sampajānamusāvāde pācittiyassa okāsaṃ dasseti。关于未玷污的意图的情况下，若无受罚，则显示出有意识的虚假言论的受罚机会。
Visuṃ pācittiyaṃ vuttanti sampajānamusāvāde pācittiyato visuṃ aññameva pācittiyaṃ vuttaṃ。关于受罚的论述，指的是有意识的虚假言论的受罚，显示出其他的受罚。Etehi nāsanā natthīti sāmaññato vuttaṃ，imissā pana dukkaṭena nāsanā natthīti adhippāyo。由此可知，没有消失的状态，这里指的是没有因不良行为而消失的状态。
Yadi evaṃ kasmā naṃ bhagavā nāsetīti āha ‘‘yasmā panā’’tiādi。若是如此，为什么佛陀不消除他呢？因此说：“因为”。

386.Dūsitoti duṭṭhasaddassa kammasādhanataṃ dasseti. Dūsayati paraṃ vināsetīti dūsako. Iminā ‘‘dūsayatīti doso’’ti dosasaddassa kattusādhanatā vuttā. Pakatibhāvaṃ jahāpitoti dusasaddassa vikatiyaṃ paṭhitattā vuttaṃ, pakatiyā sommabhāvaṃ jahāpitoti attho, vikāramāpāditoti vuttaṃ hoti. Ākāranānattenāti dūsitākārassa dūsakākārassa ca nānattena. Anabhiraddhoti atuṭṭho. Yo pana atuṭṭho, so sukhito nāma na hotīti āha ‘‘na sukhito’’ti. ‘‘Ārādhito rājā’’tiādīsu pasāditoti atthasambhavato ‘‘na vā pasādito’’ti vuttaṃ. Khīlasaddo thaddhabhāvavacano kacavarapariyāyo ca hotīti āha – ‘‘cittathaddhabhāvacittakacavarasaṅkhātaṃ paṭighakhīla’’nti. Khīlayati tena cittaṃ thaddhabhāvaṃ āpajjatīti khīlaṃ, cittassa thaddhabhāvo. So ca atthato paṭighoyeva. Cittassa thaddhabhāvalakkhaṇo hi paṭigho, tasmiñca uppanne cittaṃ uklāpajātaṭṭhānaṃ viya amanuññaṃ hoti, tasmā kacavarasadisattāpi paṭighova ‘‘khīla’’nti vutto. Tenāha ‘‘paṭighakhīla’’nti. Cittassa thaddhabhāvattā kacavarasadisattā ca paṭighoyeva khīlaṃ paṭighakhīlaṃ. Nappatītoti pītisukhādīhi na abhigato na anugato, na upetoti attho. Yo ca pītisukhādīhi anupagato, so tehi vajjito nāma hotīti āha ‘‘pītisukhādīhi vajjito’’ti. Yo ca tehi vajjito, na so tena abhisaṭo nāma hotīti āha ‘‘na abhisaṭo’’ti, pītisukhādīhi na patthaṭoti attho.

Yenāti yena kopena. Duṭṭhoti mātikāya āgatapadaṃ dasseti, kupitoti padabhājane āgatapadaṃ. Atthato ekattepi ubhinnaṃ padānaṃ vasena ‘‘ubhayampī’’ti vuttaṃ. Evaṃ ‘‘tena ca kopena tena ca dosenā’’ti imesaṃ padānaṃ vasena ‘‘dvīhī’’ti vuttaṃ, atthato pana dosoyeva. So ca saṅkhārakkhandhapariyāpannoti āha ‘‘imehi dvīhi saṅkhārakkhandhameva dassetī’’ti. ‘‘Anattamanatā anabhiraddhī’’ti vacanehi domanassavedanāva vuttāti āha ‘‘imehi dvīhi vedanākkhandhaṃ dassetī’’ti.

Yadā pana codakena adiṭṭhaṃ asutaṃ aparisaṅkitaṃ vā hoti, tadā amūlakaṃ nāma hotīti āha ‘‘taṃ panassa…pe… codakavasena adhippeta’’nti. Yadi cuditakavasena adhippetaṃ siyā, amūlakaṃ nāma anajjhāpannanti padabhājanaṃ vadeyyāti adhippāyo. Yaṃ pārājikanti bhikkhuno anurūpesu ekūnavīsatiyā pārājikesu aññataraṃ. Padabhājane pana pāḷiyaṃ āgatāneva gahetvā ‘‘catunnaṃ aññatarenā’’ti vuttaṃ. Etanti cuditakassa āpannānāpannattaṃ. Idhāti imasmiṃ sikkhāpade.

Tathevāti pasādasotena dibbasotena vāti imamatthaṃ atidisati. Sutvāva jānitabbato ‘‘sutaṭṭhāneyeva tiṭṭhatī’’ti vuttaṃ. Parisaṅkanaṃ parisaṅkitaṃ, diṭṭhānugataṃ parisaṅkitaṃ diṭṭhaparisaṅkitaṃ. Evaṃ sesesupi. Imesanti kattuatthe sāmivacanaṃ, imehīti attho. Karissanti vāti ettha vibhattipariṇāmaṃ katvā imeti yojetabbaṃ. Diṭṭhaṃ atthi samūlakaṃ, atthi amūlakanti idaṃ ajjhācārassa sabbhāvāsabbhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Atthi saññāsamūlakaṃ, atthi saññāamūlakanti idaṃ pana diṭṭhasaññāya sabbhāvāsabbhāvaṃ sandhāya.


Dūsitoti duṭṭhasaddassa kammasādhanataṃ dasseti。污秽的意思是显示出恶劣的行为。Dūsayati paraṃ vināsetīti dūsako。这里的“污秽者”指的是使他人毁灭的人。Iminā ‘‘dūsayatīti doso’’ti dosasaddassa kattusādhanatā vuttā。通过这个，“污秽”的意思是指过失的行为。
Pakatibhāvaṃ jahāpitoti dusasaddassa vikatiyaṃ paṭhitattā vuttaṃ，pakatiyā sommabhāvaṃ jahāpitoti attho，vikāramāpāditoti vuttaṃ hoti。被抛弃的常态，指的是恶劣的状态，由此可以理解，常态是被抛弃的，意为被改变的状态。Ākāranānattenāti dūsitākārassa dūsakākārassa ca nānattena。指的是污秽的形态和污秽者的形态并不相同。
Anabhiraddhoti atuṭṭho。这里的“未满足”是指不满。Yo pana atuṭṭho, so sukhito nāma na hotīti āha ‘‘na sukhito’’ti。若是不满者，则不称为快乐，因此说：“不快乐”。‘‘Ārādhito rājā’’tiādīsu pasāditoti atthasambhavato ‘‘na vā pasādito’’ti vuttaṃ。关于“被尊重的国王”等等，因有可能解释为“并非被尊重”。
Khīlasaddo thaddhabhāvavacano kacavarapariyāyo ca hotīti āha – ‘‘cittathaddhabhāvacittakacavarasaṅkhātaṃ paṭighakhīla’’nti。关于“沉闷”这个词，意指沉重的状态，像是沉重的心情，形容为“心的沉重状态，像是重物的障碍”。Khīlayati tena cittaṃ thaddhabhāvaṃ āpajjatīti khīlaṃ，cittassa thaddhabhāvo。因而，心因而沉重，称为“沉闷”，是指心的沉重状态。
So ca atthato paṭighoyeva。它的意义是障碍。Cittassa thaddhabhāvalakkhaṇo hi paṭigho，tasmiñca uppanne cittaṃ uklāpajātaṭṭhānaṃ viya amanuññaṃ hoti，tasmā kacavarasadisattāpi paṭighova ‘‘khīla’’nti vutto。心的沉重特征即障碍，当心情升起时，它就像是被抛弃的状态，因此即使是像重物一样的状态也被称为“沉闷”。
Tenāha ‘‘paṭighakhīla’’nti。故说“障碍沉闷”。Cittassa thaddhabhāvattā kacavarasadisattā ca paṭighoyeva khīlaṃ paṭighakhīlaṃ。因心的沉重状态，像重物的状态也仅仅是障碍的沉闷。
Nappatītoti pītisukhādīhi na abhigato na anugato，na upetoti attho。这里的“未接触”是指未被快乐等所接触，未被追随，未被依附。Yo ca pītisukhādīhi anupagato，so tehi vajjito nāma hotīti āha ‘‘pītisukhādīhi vajjito’’ti。若未被快乐等所接触，则被视为被排斥，因此说：“被快乐等所排斥”。
Yo ca tehi vajjito，na so tena abhisaṭo nāma hotīti āha ‘‘na abhisaṭo’’ti，pītisukhādīhi na patthaṭoti attho。若被快乐等所排斥，则不称为被侵犯，因此说：“不被侵犯”，意为未被快乐等所追求。
Yenāti yena kopena。这里的“以何种愤怒”指的是愤怒。Duṭṭhoti mātikāya āgatapadaṃ dasseti，kupitoti padabhājane āgatapadaṃ。污秽的意思是显示出来源于母句的词，愤怒的意思是来源于词句的词。Atthato ekattepi ubhinnaṃ padānaṃ vasena ‘‘ubhayampī’’ti vuttaṃ。这里的意思是，按意义的统一，两个词都可以用“二者皆可”来表示。
Evaṃ ‘‘tena ca kopena tena ca dosenā’’ti imesaṃ padānaṃ vasena ‘‘dvīhī’’ti vuttaṃ，atthato pana dosoyeva。如此，“因此通过愤怒和过失”，这些词的意义上可以理解为“二者”，但从意义上看，仅仅是过失。So ca saṅkhārakkhandhapariyāpannoti āha ‘‘imehi dvīhi saṅkhārakkhandhameva dassetī’’ti。它的范围是涵盖造作的五蕴，因此说：“通过这两个，显现出造作的五蕴”。
‘‘Anattamanatā anabhiraddhī’’ti vacanehi domanassavedanāva vuttāti āha ‘‘imehi dvīhi vedanākkhandhaṃ dassetī’’ti。关于“无我、无所依”，通过这些言辞显示出痛苦的感觉，因此说：“通过这两个，显现出感觉的五蕴”。
Yadā pana codakena adiṭṭhaṃ asutaṃ aparisaṅkitaṃ vā hoti，tadā amūlakaṃ nāma hotīti āha ‘‘taṃ panassa…pe… codakavasena adhippeta’’nti。若是被指责而未被见、未被听、未被怀疑时，则称为无根，因此说：“那是……被指责而意图的”。Yadi cuditakavasena adhippetaṃ siyā，amūlakaṃ nāma anajjhāpannanti padabhājanaṃ vadeyyāti adhippāyo。若是被指责而意图的，则可称为无根的，意为不被抛弃。
Yaṃ pārājikanti bhikkhuno anurūpesu ekūnavīsatiyā pārājikesu aññataraṃ。关于“应受逐出者”，指的是与僧侣相关的二十种逐出者中的一种。Padabhājane pana pāḷiyaṃ āgatāneva gahetvā ‘‘catunnaṃ aññatarenā’’ti vuttaṃ。关于词句，取自经典中所提到的“与四者中的另一者”。
Etanti cuditakassa āpannānāpannattaṃ。这里指的是被指责的状态。Idhāti imasmiṃ sikkhāpade。这里是指在这个戒律中。
Tathevāti pasādasotena dibbasotena vāti imamatthaṃ atidisati。如此，意指通过尊重的耳朵和神圣的耳朵，显得过于突出。Sutvāva jānitabbato ‘‘sutaṭṭhāneyeva tiṭṭhatī’’ti vuttaṃ。听到后应当知道，因此说：“仅仅在听的地方停留”。
Parisaṅkanaṃ parisaṅkitaṃ，diṭṭhānugataṃ parisaṅkitaṃ diṭṭhaparisaṅkitaṃ。关于怀疑，指的是被怀疑的，跟随所见的怀疑，显现出所见的怀疑。Evaṃ sesesupi。其他的也是如此。
Imesanti kattuatthe sāmivacanaṃ，imehīti attho。这里的“这些”是指在行动上的意图，意为“这些”。Karissanti vāti ettha vibhattipariṇāmaṃ katvā imeti yojetabbaṃ。关于“将要做”，在这里应当理解为变化的结果。
Diṭṭhaṃ atthi samūlakaṃ，atthi amūlakanti idaṃ ajjhācārassa sabbhāvāsabbhāvaṃ sandhāya vuttaṃ。关于“存在无根”，意为存在于根本的状态，这里指的是行为的本质。Atthi saññāsamūlakaṃ，atthi saññāamūlakanti idaṃ pana diṭṭhasaññāya sabbhāvāsabbhāvaṃ sandhāya。关于“存在有根”，意为存在于有根的状态，这里指的是所见的意识的本质。


Samīpe ṭhatvāti dvādasahatthabbhantare samīpe ṭhatvāti vadantīti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Parato pana ‘‘dūtaṃ vā paṇṇaṃ vā sāsanaṃ pesetvā codentassa sīsaṃ na etī’’ti parammukhācodanāya eva anāpattiyā vuttattā ‘‘samīpe ṭhatvā’’ti idaṃ sammukhabhāvamattadassanatthaṃ vuttanti amhākaṃ khanti . Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. duṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā) aṅgaṃ dassentena ‘‘cāvanādhippāyena sammukhācodanā’’ti vuttaṃ, na ca sammukhabhāvo dvādasahatthabbhantareyevāti niyamo sakkā vatthuṃ. Vinayavinicchayañca patvā garukeyeva ṭhātabbanti vuttaṃ, tasmā upaparikkhitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. Codāpakasseva vācāya vācāya saṅghādisesoti āṇattassa vācāya vācāya codāpakassa saṅghādiseso. Mayāpi diṭṭhaṃ sutaṃ atthīti idaṃ āṇattassapi codakabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ, evaṃ pana avatvāpi ‘‘pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannosī’’ti idameva vacanaṃ parassa vacanaṃ viya akatvā anuddhaṃsanādhippāyena vadantassa saṅghādisesoyeva. Satipi pana anuddhaṃsanādhippāye ‘‘asukena evaṃ vutta’’nti dassetvā vadantassa natthi saṅghādisesoti vadanti.

Sambahulā sambahule sambahulehi vatthūhi codentīti ettha sambahuleti bahuttaniddese kāraṇaṃ na dissati. Vatthucodakānaṃyeva hi ekānekavasena idaṃ catukkamāgataṃ, na cuditakassapi ekānekavasena. Tathā hi ekasseva cuditakassa vasena ekavatthuekacodakaekavatthunānācodakanānāvatthuekacodakanānāvatthunānācodakappabhedaṃ idaṃ catukkamāgataṃ, teneva catutthacodanaṃ dassentenapi ‘‘imissā codanāya nānāvatthūni nānācodakā’’ti vuttaṃ, na pana ‘‘nānācuditakā’’ti, tasmā ‘‘sambahule’’ti bahuttaniddese kāraṇaṃ na dissati. Atha vā paṭhamaṃ tīsupi codanāsu ekattena cuditakaṃ niddisitvāpi idha bahuttena niddeso ‘‘na kevalaṃ ekasmiṃyeva cuditake codanā sambhavati, atha kho sambahulesupī’’ti imamatthaṃ dassetuṃ kato.

Codetuṃ pana ko labhati, ko na labhatītiādi anuddhaṃsanādhippāyaṃ vināpi codanālakkhaṇaṃ dassetuṃ vuttaṃ. Sīlasampannoti idaṃ dussīlassa vacanaṃ appamāṇanti adhippāyena vuttaṃ. Bhikkhunīnaṃ pana bhikkhuṃ codetuṃ anissarattā ‘‘bhikkhunimevā’’ti vuttaṃ. Satipi bhikkhunīnaṃ bhikkhūsu anissarabhāve tāhi katacodanāpi codanāruhattā codanāyevāti adhippāyena ‘‘pañcapi sahadhammikā labhantī’’ti vuttaṃ. Bhikkhussa sutvā codetītiādinā codako yesaṃ sutvā codeti, tesampi vacanaṃ pamāṇamevāti sampaṭicchitattā tesaṃ codanāpi ruhatevāti dassetuṃ thero suttaṃ nidassesi.

Dūtaṃvā paṇṇaṃ vā sāsanaṃ vā pesetvāti ‘‘tvaṃyeva gantvā codehī’’ti dūtaṃ vā pesetvā yo taṃ codetuṃ sakkoti, tassa mukhasāsanaṃ vā paṇṇaṃ vā pesetvā. Sīsaṃ na etīti saṅghādiseso na hotīti adhippāyo. Kiñcāpi pāḷiyaṃ ‘‘codeti vā codāpeti vā’’ti sāmaññato vuttattā dūtasāsanādīhi codāpentassapi āpattiyevāti paññāyati, ‘‘sīsaṃ na etī’’ti idaṃ pana aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ. Samayenāti pakatiyā saddaṃ sutvā atthavijānanasamayena.


Samīpe ṭhatvāti dvādasahatthabbhantare samīpe ṭhatvāti vadantīti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ。站在附近的意思是指在十二手臂之间的附近，因此在这三处的词语中都提到。Parato pana ‘‘dūtaṃ vā paṇṇaṃ vā sāsanaṃ pesetvā codentassa sīsaṃ na etī’’ti parammukhācodanāya eva anāpattiyā vuttattā ‘‘samīpe ṭhatvā’’ti idaṃ sammukhabhāvamattadassanatthaṃ vuttanti amhākaṃ khanti。另一方面，“若使者或智者派遣教义而进行指责，则其头颅不会到达”，因而以此为前提的指责是无罪的，因此说“站在附近”是为了显示面前的状态。
Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. duṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā) aṅgaṃ dassentena ‘‘cāvanādhippāyena sammukhācodanā’’ti vuttaṃ，na ca sammukhabhāvo dvādasahatthabbhantareyevāti niyamo sakkā vatthuṃ。故在母句注释中（怀疑、八、恶劣的过失戒律的解释）显示出角度，提到“以适当的方式进行面前的指责”，并且面前的状态不单单是指在十二手臂之间的状态。
Vinayavinicchayañca patvā garukeyeva ṭhātabbanti vuttaṃ，tasmā upaparikkhitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ。通过《戒律的决定》后，应该被视为重大的，因此需要仔细考虑，更加合理地把握。Codāpakasseva vācāya vācāya saṅghādisesoti āṇattassa vācāya vācāya codāpakassa saṅghādiseso。关于只通过指责的言辞，指的是通过指责的言辞而形成的僧团余事。
Mayāpi diṭṭhaṃ sutaṃ atthīti idaṃ āṇattassapi codakabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ，evaṃ pana avatvāpi ‘‘pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannosī’’ti idameva vacanaṃ parassa vacanaṃ viya akatvā anuddhaṃsanādhippāyena vadantassa saṅghādisesoyeva。对此我也见过、听过，因此说“这也是对被指责者的指责”，即使这样说“你已经接受了逐出法”，这句话并非他人的话，而是为了显示未玷污的意图而说的僧团余事。
Satipi pana anuddhaṃsanādhippāye ‘‘asukena evaṃ vutta’’nti dassetvā vadantassa natthi saṅghādisesoti vadanti。即使如此，在未玷污的意图下，显示出“如此说”的情况下，所说的人没有僧团余事。
Sambahulā sambahule sambahulehi vatthūhi codentīti ettha sambahuleti bahuttaniddese kāraṇaṃ na dissati。许多的意思是通过许多事物进行指责，在这里的“许多”并未显示出原因。Vatthucodakānaṃyeva hi ekānekavasena idaṃ catukkamāgataṃ，na cuditakassapi ekānekavasena。因为关于事物的指责，只有以一种或多种方式来理解，这里是指四种的情况，而不是被指责的情况。
Tathā hi ekasseva cuditakassa vasena ekavatthuekacodakaekavatthunānācodakanānāvatthuekacodakanānāvatthunānācodakappabhedaṃ idaṃ catukkamāgataṃ，teneva catutthacodanaṃ dassentenapi ‘‘imissā codanāya nānāvatthūni nānācodakā’’ti vuttaṃ，na pana ‘‘nānācuditakā’’ti，tasmā ‘‘sambahule’’ti bahuttaniddese kāraṇaṃ na dissati。因为对于一个被指责者的情况，指的是一件或多件事的指责，因而显示出四种情况，因此提到“对于这次指责，有许多事物和许多指责”，而不是说“许多被指责的情况”，所以在“许多”的广泛意义上并未显示出原因。
Atha vā paṭhamaṃ tīsupi codanāsu ekattena cuditakaṃ niddisitvāpi idha bahuttena niddeso ‘‘na kevalaṃ ekasmiṃyeva cuditake codanā sambhavati，atha kho sambahulesupī’’ti imamatthaṃ dassetuṃ kato。或者说，首先在这三处的指责中，若指责一件被指责的事，仍然在这里以多种方式说明“不仅仅在一件被指责的事情上可以进行指责，然而在许多事情上也可以”。
Codetuṃ pana ko labhati，ko na labhatītiādi anuddhaṃsanādhippāyaṃ vināpi codanālakkhaṇaṃ dassetuṃ vuttaṃ。关于“谁可以进行指责，谁不能进行”，即使在未玷污的意图下，也显示出指责的特征。Sīlasampannoti idaṃ dussīlassa vacanaṃ appamāṇanti adhippāyena vuttaṃ。关于“具备戒律者”，这是指不道德者的言辞，意为不受限制。
Bhikkhunīnaṃ pana bhikkhuṃ codetuṃ anissarattā ‘‘bhikkhunimevā’’ti vuttaṃ。对于女僧而言，因无自我而说“只有女僧”。Satipi bhikkhunīnaṃ bhikkhūsu anissarabhāve tāhi katacodanāpi codanāruhattā codanāyevāti adhippāyena ‘‘pañcapi sahadhammikā labhantī’’ti vuttaṃ。即使在女僧对僧侣无自我的情况下，因而她们所做的指责也是指责，因此说“五位同法者也会获得”。
Bhikkhussa sutvā codetītiādinā codako yesaṃ sutvā codeti，tesampi vacanaṃ pamāṇamevāti sampaṭicchitattā tesaṃ codanāpi ruhatevāti dassetuṃ thero suttaṃ nidassesi。关于“听到后进行指责”的人，听到后进行指责的那些人，其言辞也是标准，因此说“他们的指责也是有效的”。
Dūtaṃvā paṇṇaṃ vā sāsanaṃ vā pesetvāti ‘‘tvaṃyeva gantvā codehī’’ti dūtaṃ vā pesetvā yo taṃ codetuṃ sakkoti，tassa mukhasāsanaṃ vā paṇṇaṃ vā pesetvā。关于“派遣使者或智者或教义”，若“你去指责”，指的是派遣使者或智者，能够进行指责的人，若他派遣教义或智慧。Sīsaṃ na etīti saṅghādiseso na hotīti adhippāyo。其头颅不会到达，意为没有僧团余事。
Kiñcāpi pāḷiyaṃ ‘‘codeti vā codāpeti vā’’ti sāmaññato vuttattā dūtasāsanādīhi codāpentassapi āpattiyevāti paññāyati，‘‘sīsaṃ na etī’’ti idaṃ pana aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ。虽然在经典中提到“进行指责或使其被指责”，因而显示出通过使者的教义等进行指责者也会有过失，但“其头颅不会到达”的这一点则应以注释教师的标准来理解。
Samayenāti pakatiyā saddaṃ sutvā atthavijānanasamayena。这里的“在适当的时间”是指在听到声音时，理解其意义的时机。


Dūtaṃvā paṇṇaṃ vā sāsanaṃ vā pesetvāti ‘‘tvaṃyeva gantvā codehī’’ti dūtaṃ vā pesetvā yo taṃ codetuṃ sakkoti, tassa mukhasāsanaṃ vā paṇṇaṃ vā pesetvā. Sīsaṃ na etīti saṅghādiseso na hotīti adhippāyo. Kiñcāpi pāḷiyaṃ ‘‘codeti vā codāpeti vā’’ti sāmaññato vuttattā dūtasāsanādīhi codāpentassapi āpattiyevāti paññāyati, ‘‘sīsaṃ na etī’’ti idaṃ pana aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ. Samayenāti pakatiyā saddaṃ sutvā atthavijānanasamayena.

Garukānaṃ dvinnanti pārājikasaṅghādisesānaṃ. Avasesānaṃ vasenāti pañcalahukāpattīnaṃ vasena. ‘‘Natthi dinna’’ntiādi dasavatthukā micchādiṭṭhi. ‘‘Antavā loko, anantavā loko’’tiādinayappavattā diṭṭhi sassatucchedasaṅkhātaṃ antaṃ gaṇhātīti antaggāhikā. Ājīvahetu paññattānaṃ channaṃ sikkhāpadānaṃ vasenāti ājīvahetu ājīvakāraṇā pāpiccho icchāpakato asantaṃ abhūtaṃ uttarimanussadhammaṃ ullapati, āpatti pārājikassa, ājīvahetu ājīvakāraṇā sañcarittaṃ samāpajjati, āpatti saṅghādisesassa, ājīvahetu ājīvakāraṇā yo te vihāre vasati, so bhikkhu arahāti bhaṇati, paṭivijānantassa āpatti thullaccayassa, ājīvahetu ājīvakāraṇā bhikkhu paṇītabhojanāni agilāno attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti pācittiyassa, ājīvahetu ājīvakāraṇā bhikkhunī paṇītabhojanāni agilānā attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa, ājīvahetu ājīvakāraṇā bhikkhu sūpaṃ vā odanaṃ vā agilāno attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti dukkaṭassa, ājīvavipattipaccayā imā cha āpattiyo āpajjatīti evaṃ parivārapāḷiyaṃ (pari. 287) dassitānaṃ channaṃ sikkhāpadānaṃ vasena. Diṭṭhivipattiājīvavipattīhi codentopi tammūlikāya āpattiyā eva codeti.

‘‘Kasmā maṃ na vandasī’’ti pucchite ‘‘assamaṇosi asakyaputtiyosī’’ti avandanakāraṇassa vuttattā antimavatthuṃ ajjhāpanno na vanditabboti vadanti. Codetukāmatāya eva avanditvā attanā vattabbassa vuttamatthaṃ ṭhapetvā avandiyabhāve taṃ kāraṇaṃ na hotīti cūḷagaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ. Antimavatthuṃ ajjhāpannassa avandanīyesu avuttattā tena saddhiṃ sayantassa sahaseyyāpattiyā abhāvato tassa ca paṭiggahaṇassa ruhanato tadeva yuttataranti viññāyati. Kiñcāpi yāva so bhikkhubhāvaṃ paṭijānāti, tāva vanditabbo. Yadā pana ‘‘assamaṇomhī’’ti paṭijānāti, tadā na vanditabboti ayamettha viseso veditabbo. Antimavatthuṃ ajjhāpannassa hi bhikkhubhāvaṃ paṭijānantasseva bhikkhubhāvo, na tato paraṃ. Bhikkhubhāvaṃ appaṭijānanto hi anupasampannapakkhaṃ bhajati. Yasmā āmisaṃ dento attano icchitaṭṭhāneyeva deti, tasmā paṭipāṭiyā nisinnānaṃ yāgubhattādīni dentena ekassa codetukāmatāya adinnepi codanā nāma na hotīti āha ‘‘na tāvatā codanā hotī’’ti.

Tiṃsānīti tiṃsa etesamatthīti tiṃsāni, tiṃsavantānīti attho, tiṃsādhikānīti vuttaṃ hoti. Guṇavacanattā taddhitalopaṃ katvā ‘‘tiṃsānī’’ti vuttaṃ. Atha vā tiṃsa codanā adhikā etesūti tiṃsāni. Tasmiṃ adhikamiti ḍakārapaccaye sati rūpamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Navutānīti etthāpi eseva nayo.


以下是巴利文的直译：
使者或信件或命令已发送，说："你去责备他"，即派遣使者或发送信件以责备能够责备他的人。向其口头传达命令或信件。"头未到"意指不构成僧伽初犯。虽然在经文中笼统地说"责备或使人责备"，似乎即使通过使者命令等也构成犯罪，但"头未到"这一点应根据注释书权威来理解。"在时"意指听到声音并理解其意义的时候。
对于严重的两种，即波罗夷和僧伽初犯。对于其余的，是五轻微犯。"没有给予"等是十种情况的邪见。"世界是有边际的，世界是无边际的"等流派产生的见解，执取所谓的常见和断见，称为执取边。因生计原因而制定的六种学处：因生计原因，怀着邪恶欲望，出于欲望，说了不存在的、虚假的超人法，犯波罗夷；因生计原因而行不正当行为，犯僧伽初犯；因生计原因说住在寺院的比丘是阿罗汉，对知情者犯重罪；因生计原因，比丘未生病为自己要求美味食物并食用，犯波逸提；因生计原因，比丘尼未生病为自己要求美味食物并食用，犯悔过；因生计原因，比丘未生病为自己要求汤或饭并食用，犯恶作。因生计颠倒而犯这六种罪，如在《遍随》经文中第287段所示。通过邪见颠倒、生计颠倒而责备的，仍是基于相关犯罪而责备。
当被问"为何不向我致敬"时，说"你不是沙门，不是释迦子"，因不致敬的原因，说不应对最后一个案例致敬。出于想要责备的意图而不致敬，除了自己要说的话外，不致敬本身并非理由，如在小结和中结中所说。对于最后一个案例，在不应致敬者中未提及，与其同睡没有共同卧床罪，且那种接受被认为不恰当。虽然只要他承认比丘身份就应致敬。但当他说"我不是沙门"时，就不应致敬，这是其中的区别。对于最后一个案例，只有承认比丘身份时才是比丘，此后不是。不承认比丘身份的人属于未受具足戒的一方。因为给予物质时只在自己希望的地方给予，所以按顺序就座时给予粥饭等，即使未经请求，也不构成责备，因此说"不因此而构成责备"。
"三十"意即拥有三十，即三十以上。说是"三十以上"。因为是形容词，省略词尾后说"三十"。或者，对这些有三十以上的责备。当有ḍ后缀时，应如此看待这种形式。对于"九十"，方法也是如此。


Ubbāhikāya taṃ adhikaraṇaṃ vinicchinitabbanti ubbāhikāya sammatehi taṃ adhikaraṇaṃ vinicchinitabbaṃ. Alajjussannāya hi parisāya dasahaṅgehi samannāgato bhikkhu ubbāhikāya sammannitabbo. ‘‘Sīlavā hoti pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati ācāragocarasampanno’’tiādinā samathakkhandhake (cūḷava. 231) vuttadasaṅgasampattiyā samannāgatā dve tayo bhikkhū uccinitvā tattheva vuttāya ñattidutiyakammavācāya sammannitabbā. Evaṃ sammatehi pana tehi bhikkhūhi visuṃ vā nisīditvā tassāyeva vā parisāya ‘‘aññehi na kiñci kathetabba’’nti sāvetvā taṃ adhikaraṇaṃ vinicchinitabbaṃ. Tumhākanti cuditakacodake sandhāya vuttaṃ.

Kimhīti kismiṃ vatthusmiṃ. Kimhi nampi na jānāsīti kimhi nanti vacanampi na jānāsi. Nāssa anuyogo dātabboti nāssa pucchā paṭipucchā dātabbā. ‘‘Dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā’’tiādivacanato ‘‘alajjīniggahatthāya…pe… paññatta’’nti vuttaṃ. Ehitīti āgamissati. Diṭṭhasantānenāti diṭṭhasambandhena, diṭṭhaniyāmenāti vuttaṃ hoti. Vivādavatthusaṅkhāte atthe paccatthikā atthappaccatthikā. Saññaṃ datvāti tesaṃ kathaṃ pacchinditvā attano vacanaṃ sādhetuṃ saññaṃ katvā. Asuddhasaññāya uppannattā ‘‘ananucchaviko’’ti āha. Ekasambhogaparibhogāti idaṃ attano santikā tesaṃ mocanatthaṃ vuttaṃ, na pana tesaṃ aññamaññasambhoge yojanatthaṃ. Vinicchayo na kātabboti ‘‘amhākaṃ vacane aṭṭhātabbasabhāvā ete alajjino’’ti jānantena vinicchayo na kātabbo.

Viraddhaṃ hotīti attanā katadosappaṭicchādanatthaṃ kañci musāvādaṃ katvā viraddhaṃ hoti. Paṭiññaṃ na detīti sace mayā katadosaṃ vakkhāmi, mayhaṃ anuvattakā bhijjissantīti ‘‘kataṃ mayā’’ti paṭiññaṃ na deti. Suddho hotūti tesaṃ vacanena suddho nāma hotu, tesaṃ vacanena ekadvevāramassa vinicchayo dātabboti adhippāyo. Ṭhāne na tiṭṭhatīti lajjiṭṭhāne na tiṭṭhati. Vinicchayo na dātabboti alajjibhāvamāpannattā na dātabbo.


以下是巴利文的直译：
关于此事项应通过使者进行判定，即通过使者的共识对此事项进行判定。因为对于不羞耻的聚会，十个比丘应被使者认可。依《善法集》中的“有道德者，遵守戒律，过着符合行为规范的生活”等十种优点，聚集的两三位比丘应在此处通过相关的第二次告知进行认可。然后，经过这些共识的比丘们，单独坐着或在同一聚会中，应告诫“与他人无关，不应谈论任何事情”，应对此事项进行判定。提到“你们”，是指被责备或被指控的人。
“什么？”意指在什么事情中。“在什么中连你也不知？”意指在什么事情中连你也不知道。没有他的行为应被给予的，没有他的询问和反询问应被给予。“为了惩罚愚笨的人”等等的说法，因此说“为了羞耻而惩罚……等”是被规定的。“来吧”，意指将会来。“通过已见的关系”，意指通过已见的因果关系。关于争议事项的定义，反对的事项的反对事项。给予意识，指的是在分开谈论后，形成自己的说法的意识。由于不洁的意识而出现，因此说“无所依靠”。“单一的享用”，这是为了让他们在自己身边得到解脱，而不是为了让他们彼此享用。判定不应做，因知晓“在我们的话中应立足的本质，这些人是不羞耻的”，因此不应做判定。
“被排斥”，是为了遮掩自己所做的过失而说的某种谎言而被排斥。若我说出所做的过失，若有跟随者会被割裂，因此不给予“我做了”。“愿其清净”，意指通过他们的话应被称为清净，意指应给予单一或双重的判定。“不应站在地方”，意指不应站在羞耻的地方。“判定不应给予”，因已陷入羞耻的状态而不应给予。


Amūlakampi samūlakampi mūlaṃ gahetvā vadantīti āha ‘‘dve mūlānī’’ti. Kālena vakkhāmītiādīsu eko ekaṃ okāsaṃ kāretvā codento kālena vadati nāma. Saṅghamajjhe gaṇamajjhe salākaggayāguaggavitakkamāḷakabhikkhācāramaggaāsanasālādīsu upaṭṭhākehi parivāritakkhaṇe vā codento akālena vadati nāma. Tacchena vadanto bhūtena vadati nāma. ‘‘Ambho mahallaka-parisāvacara-paṃsukūlika-dhammakathika-patirūpaṃ tava ida’’nti vadanto pharusena vadati nāma. Kāraṇanissitaṃ pana katvā ‘‘bhante mahallakāttha, parisāvacarā paṃsukūlikā dhammakathikāttha, patirūpaṃ tumhākaṃ ida’’nti vadanto saṇhena vadati nāma. Kāraṇanissitaṃ katvā vadanto atthasañhitena vadati nāma. Mettacitto vakkhāmi, no dosantaroti mettacittaṃ upaṭṭhāpetvā vakkhāmi, na duṭṭhacitto hutvā. Pannarasasu dhammesūti parisuddhakāyasamācāratā, parisuddhavacīsamācāratā, sabrahmacārīsu mettacittatā, bahussutatā, ubhinnaṃ pātimokkhānaṃ vitthārena svāgatasuvibhattasuppavattasuvinicchitatā, ‘‘kālena vakkhāmī’’tiādinā vuttapañcadhammā, kāruññatā, hitesitā, anukampatā, āpattivuṭṭhānatā, vinayapurekkhāratāti imesu pannarasasu dhammesu. Tattha kāruññatāti kāruṇikabhāvo. Iminā karuṇā ca karuṇāpubbabhāgo ca dassito. Hitesitāti hitagavesanatā. Anukampatāti tena hitena saṃyojanā. Dvīhipi mettā ca mettāpubbabhāgo ca dassito. Āpattivuṭṭhānatāti āpattito vuṭṭhāpetvā suddhante patiṭṭhāpanā. Vatthuṃ codetvā sāretvā paṭiññaṃ āropetvā yathāpaṭiññāya kammakaraṇaṃ vinayapurekkhāratā nāma. Sacce ca akuppe cāti vacīsacce ca akuppatāya ca. Cuditakena hi saccañca vattabbaṃ, kopo ca na kātabbo, neva attanā kujjhitabbo, na paro ghaṭṭetabboti attho.

Bhummappattiyāti bhummavacane sampatte, bhummatthe idaṃ upayogavacananti vuttaṃ hoti. Adhikarīyanti etthāti adhikaraṇāni. Ke adhikarīyanti? Samathā. Kathaṃ adhikarīyanti? Samanavasena. Adhikaraṇaṃ samenti vūpasamentīti hi samathā. Atha vā samanatthāya pavattamānehi samathehi adhikātabbānīti adhikaraṇāni. Yathā hi samanavasena samathānaṃ vivādādīsu adhikattubhāvo, evaṃ vivādādīnaṃ tehi adhikattabbatāpi. Tenāha ‘‘samathehi adhikaraṇīyatā’’ti. Iminā adhikaraṇasaddassa kammasādhanatā vuttā. Gāhanti ‘‘asukaṃ codessāmī’’ti manasā codanāya gahaṇaṃ. Cetananti ‘‘codessāmī’’ti uppannacetanaṃ. Akkhantinti cuditake uppannaṃ akkhantiṃ. Vohāranti codanāvasappattavacanaṃ. Paṇṇattinti codanāvasappavattanāmapaṇṇattiṃ. Attādānaṃ gahetvāti codanaṃ manasā gahetvā. Taṃ adhikaraṇanti taṃ gāhalakkhaṇaṃ adhikaraṇaṃ.


以下是巴利文的直译：
“无根”和“有根”，抓住根本而说，即说“有两个根”。“适时说”等等，单独为每个场合而责备，适时地说。处于僧团中、众中、在供养、施舍、乞食、坐处等场合中被侍者围绕着，责备时不适时地说。言辞粗暴地说，意指“哎呀，老年人、聚会中的、穿着破旧衣物的、讲法者的样子是这样的”。但如果是基于原因而说“尊者，老年人、聚会中的、穿着破旧衣物的、讲法者的样子是这样的”，则是以温和的方式说。基于原因而说，意指以含义为基础说。以慈心说，我说的是慈心，而不是恶心。关于十五种法，意指清净的身体行为、清净的言辞、对所有同伴的慈心、广博的知识、两者的戒律的详细、良好的分配、良好的进行、良好的判定、如“适时说”等等的五种法、慈悲、利益、怜悯、对过失的觉察、对戒律的先行关注等，都是这十五种法。此处的慈悲，意指慈悲的性质。通过此显示了慈悲和慈悲的前因。利益，意指寻求利益的性质。怜悯，意指通过那种利益的结合。两者的慈心和慈心的前因也被显示。对过失的觉察，意指从过失中觉醒并建立在清净的基础上。通过指责事物，提出请求，按照请求进行工作，称为对戒律的先行关注。若在真理上不动摇，意指在言辞的真理上也不动摇。因被责备，真理应被遵循，愤怒不应生起，既不应对自己发怒，也不应对他人进行攻击。
关于“地面上的”，意指在地面上到达，意指在地面上使用此语。关于“应判定”，意指此处的判定。谁应被判定？是“平息”。如何被判定？是以一致的方式。判定的意义在于平息。或者，因一致的事物而进行的平息应被判定。正如平息在争议等事物中具有优越性，争议等事物也因此具备优越性。因此说“因平息而应判定”。由此说明了判定一词的工作性质。抓住“某某我将责备”的意图。意图是“我将责备”。“被责备”的意指被指责时产生的。言辞是指责的适当言辞。规则是责备的适当行为的规则。抓住自己所持有的，意指以意图抓住责备。关于此判定，指的是该抓住的判定。


Tasmāpaṇṇatti adhikaraṇanti aṭṭhakathāsu katasanniṭṭhānaṃ dassetvā idāni tampi na yuttanti dassetuṃ ‘‘taṃ paneta’’ntiādimāha. Teti aṭṭhakathācariyā. Pārājikadhammoti pārājikāpatti. Accantaakusalattāti lokavajjabhāvato pārājikāpattiyā ekantaakusalattā. Yāya paṇṇattiyāti nāmapaṇṇattiṃ sandhāya vadati. Abhilāpenāti tasseva vevacanaṃ. Paññattoti vohāravasena kathito. Adhikaraṇe pavattattā ca adhikaraṇanti mañcaṭṭhesu mañcavohāro viya. Yasmā amūlakena codento cuditake puggale taṃ adhikaraṇaṃ natthīti sallakkheti, tasmā tassa vacanaṃ abhidheyyasuññanti āha ‘‘sabhāvato natthī’’ti. Tañca kho idhevāti tañca yathāvuttapariyāyena paṇṇattiyā adhikaraṇabhāvo idheva imasmiṃyeva sikkhāpade. ‘‘Mātāpi puttena vivadatī’’tiādinayappavattassa vivādassa adhikaraṇabhāvo na sambhavati samathehi anadhikaraṇīyattāti āha ‘‘idhekacco vivādo’’ti.

Aṭṭhārasabhedakaravatthūnīti lakkhaṇavacanametaṃ yathā ‘‘yadi me byādhitā daheyyuṃ, dātabbamidamosadha’’nti, tasmā tesu aññataraññataraṃ nissāya uppanno vivādo ‘‘aṭṭhārasabhedakaravatthūni nissāya uppanno’’ti vuccati. Anuvādoti upavadanā ceva codanā ca. Tattha upavadanā nāma akkoso. Pañcapi āpattikkhandhāti mātikāya āgatā pañca āpattikkhandhā. Sattāti teyeva pañca, vibhaṅge āgatā thullaccayadubbhāsitāpattiyo dveti satta. Kiccayatāti kattabbatā. Karaṇīyatāti tasseva vevacanaṃ. Ubhayenapi apalokanādisaṅghakammaṃyeva dasseti, tenāha ‘‘apalokanakamma’’ntiādi.

Āpattādhikaraṇaṃ ṭhapetvā sesādhikaraṇehi codanāyeva natthīti āha ‘‘imasmiṃ panatthe…pe… āpattādhikaraṇameva adhippeta’’nti. Sapadānukkamaniddesassāti padānaṃ anukkamena niddeso padānukkamaniddeso, padabhājanassetaṃ adhivacanaṃ. Tena saha vattamānaṃ sapadānukkamaniddesaṃ, sikkhāpadaṃ, tassa padānukkamaniddesasahitassa sikkhāpadassāti attho, padabhājanasahitassāti vuttaṃ hoti.

Assāti kattuatthe sāmivacanaṃ, anenāti attho. Tenāha ‘‘etena codakenā’’tiādi. Idhāgatesūti imasmiṃ sikkhāpade āgatesu. Aññatra āgatesūti ito aññatra omasavādādisikkhāpadapāḷiyaṃ āgatesu. Dussīloti nissīlo sīlavirahito. Pāpadhammoti dussīlattā eva hīnajjhāsayatāya lāmakasabhāvo. Asucisaṅkassarasamācāroti aparisuddhakāyakammāditāya asuci hutvā saṅkāya saritabbasamācāro. Dussīlo hi kiñcideva asāruppaṃ disvā ‘‘idaṃ asukena kataṃ bhavissatī’’ti paresaṃ āsaṅkanīyo hoti, kenacideva vā karaṇīyena mantayante bhikkhū disvā ‘‘kacci nu kho ime mayā katakammaṃ jānitvā mantentī’’ti attanoyeva saṅkāya saritabbasamācāro. Paṭicchannakammantoti lajjitabbatāya paṭicchādetabbakammanto. Assamaṇoti na samaṇo. Salākaggahaṇādīsu ‘‘ahampi samaṇo’’ti micchāpaṭiññāya samaṇapaṭiñño. Aseṭṭhacāritāya abrahmacārī. Uposathādīsu ‘‘ahampi brahmacārī’’ti micchāpaṭiññāya brahmacāripaṭiñño. Pūtinā kammena sīlavipattiyā anto anupaviṭṭhattā antopūti. Chadvārehi rāgādikilesānuvassanena tintattā avassuto. Sañjātarāgādikacavarattā sīlavantehi chaḍḍetabbattā ca kasambujāto.


以下是巴利文的直译：
因此关于判定，显示在注释中已完成的结论，现在要说明“那确实是”的内容。此处的“那”是指注释的教义。“波罗夷法”是指波罗夷过失。由于世俗的过失，波罗夷过失是极端的恶行。所说的“以何种规定”是指名称的规定。因缘的说法是其本意。规定是从言辞的角度进行的。因在判定中发生，因此与判定的言辞类似。因为通过无根的责备，针对被责备的人，判定是不存在的，因此说“本质上是不存在”。然而，这里所说的，正是根据所述的内容，判定在此条戒律中确实存在。“母亲与儿子争吵”的说法，因而争论的判定在平息的情况下不成立，因此说“在这里有些争论”。
“十八种分裂之物”是指特征的说法，如“如果我因病而痛苦，这是应给予的药”，因此基于这些，产生的争论称为“基于十八种分裂之物而产生的争论”。“附和”是指指责与责备。在这里，附和是指辱骂。五种过失的分类是指来自目录的五种过失的分类。七是指这五种过失，来自解释的重罪与轻罪。职能是指职责。应做的也是其本意。通过两者的不观察等行为显示，因此说“无观察行为”等等。
除去过失的判定，其余的判定中仅有责备，因此说“在此事中……过失的判定是主要的”。“逐步描述”的意思是逐步的描述，逐步的描述是指对词的定义。因此与之相关的逐步描述、戒律、以及与之相关的戒律的意思，意指与词的定义相关。
“是”是指作为名词的意思，因此说“正是通过此责备”。“在这里到达的”，意指在此戒律中到达的。“除去到达的”，意指在其他地方的责备等戒律中到达的。“不善者”是指不善的，缺乏道德。因不善而具有低劣的性质。由于不洁的行为而产生的不洁，因身体等的不洁而被认为不洁。因为不善者看到任何不善的事情，便会想“这是由某人做的”，因此对他人进行推测。因某种行为而看到比丘们在商量“他们是否知晓我所做的事情”，这也是不洁的行为。隐蔽的行为是因羞耻而应被掩盖的行为。“不是沙门”是指不是沙门。因在供养等中说“我也是沙门”，这是错误的承认，属于沙门的承认。因行事不正而不是出家人。在受戒等中说“我也是出家人”，这是错误的承认，属于出家人的承认。因恶行而因果失落，内心不安。因六门的贪欲等烦恼而受困。因被贪欲等所束缚，因道德者应被抛弃。


Idha pāḷiyanti imasmiṃ sikkhāpade pāḷiyaṃ. Jeṭṭhabbatikoti kalidevīvataniyutto. Kalidevī kira sirīdeviyā jeṭṭhā, tasmā tassā vatadharo ‘‘jeṭṭhabbatiko’’ti vuccati. Taṃ pana vataṃ samādiyitvā pūrento sakalasarīre masiṃ makkhetvā kākapattāni muṭṭhiyaṃ katvā kalideviṃ phalake likhāpetvā taṃ kājakoṭiyaṃ bandhitvā thomento vicarati. Yadaggenāti yattakena. Tadaggenāti tattakena. No kappetītiādi vematikabhāvadīpanatthameva vuttanti mahāpadumattherassa adhippāyo. Dutiyatthero pana ‘‘no kappeti, nassarati, pamuṭṭho’’ti etehi vematikabhāvāvatthāya adīpanato añño vematikabhāvo, aññāni no kappanādīnīti catunnampi vibhāgena atthaṃ dasseti, tasmā tassa vādo yuttataroti pacchā vutto. Dassane vematiko hotīti puggale ñātepi tassa kiriyāya sammā adiṭṭhabhāvato cirakālātikkamato vā taṃ kiriyaṃ karonto ‘‘esa mayā diṭṭho vā, na vā’’ti dassane vematiko hoti. Puggale vematiko hotīti tena katakamme ñātepi taṃ kammaṃ karontassa sammā adiṭṭhabhāvato kālantarabhāvato vā ‘‘tassa kammassa kārako ayaṃ vā, no’’ti puggale vematiko hoti.

389. ‘‘Tajjanīyakammādisattavidhampi kammaṃ karissāmā’’ti āpattiyā codentassa adhippāyo kammādhippāyo. ‘‘Āpattito vuṭṭhāpessāmī’’ti adhippāyo vuṭṭhānādhippāyo. Anuddhaṃsentassāti iminā cāvanādhippāyaṃ dasseti. Akkosādhippāyena vadantassa pācittiyanti akkosādhippāyena sattahipi āpattikkhandhehi sammukhā vadantassa pācittiyaṃ. Dukkaṭanti akkosādhippāyena vadantassa dukkaṭaṃ.

‘‘Evaṃ saṃvaddhā hi tassa bhagavato parisā yadidaṃ aññamaññavacanena aññamaññavuṭṭhāpanenā’’ti vacanato kurundaṭṭhakathānayaṃ patiṭṭhapento ‘‘kurundiyaṃpanā’’tiādimāha . Sabbatthevāti sabbaaṭṭhakathāsu. Yya-kāre sampatte re-kāro atikkanto nāma hotīti āha ‘‘re-kāre anatikkante’’ti. Uposathassa ñattikammabhāvato ñattiyā samattāya uposatho kato nāma hotīti āha ‘‘yya-kāre sampatte na labbhatī’’ti.

Idañcidañcāti ‘‘pāṇātipātaṃ adinnādāna’’ntiādiṃ. ‘‘Asuko ca asuko ca assamaṇo anupāsako’’ti akkosādhippāyena parammukhā vadantassa dukkaṭaṃ, sammukhā vadantassa pana pācittiyameva. Yathā ‘‘asūriyaṃ passati kaññā’’ti ettha ‘‘sūriyaṃ na passati kaññā’’ti ayamattho labbhati, evaṃ ‘‘anokāsaṃ kārāpetvā’’ti etthāpi ‘‘okāsaṃ akārāpetvā’’ti ayamattho labbhatīti āha ‘‘yaṃ panā’’tiādi. Yaṃ codeti, tassa upasampannoti saṅkhyūpagamanaṃ, tasmiṃ suddhasaññitā, yena pārājikena codeti, tassa diṭṭhādivasena amūlakatā, cāvanādhippāyena sammukhā codanā, tassa taṅkhaṇavijānananti imānettha pañca aṅgāni.

Paṭhamaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Dutiyaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā



以下是巴利文的直译：
这里的“巴利”是指在此戒律中的巴利。“长者”是指与卡利女神相关的。卡利女神据说是希里女神的姐姐，因此她的持有者被称为“长者”。而她的持有者，充实自己的整个身体，涂抹黑色的墨，捂住乌鸦的羽毛，请求卡利女神在石板上书写，然后把她绑在木桩上四处游荡。用“尽量”来指代所指的程度。“因此”是指特定的程度。至于“不可容忍”等等，意指在阐述不容忍的性质时，伟大的巴杜马长老的意思。第二位长老则说“不可容忍，不会消失，已被放下”，这些都是为了阐明不容忍的性质，显示出另外一种不容忍的情况，显示出四种不同的意义，因此说他的观点更为合理。看到时，不容忍的情况是指即使对人有所了解，由于其行为的正确性，长时间的超越而使其行为变得不容忍。对人来说，因所做的事情而了解，即使对其所做的事情有所了解，由于其行为的正确性或时间的间隔而使其行为变得不容忍。
“我将进行惩罚等行为”是指在过失中责备的意图，是指行为的意图。“我将从过失中超越”是指超越的意图。通过不让人失望，显示出从下方的意图。“因辱骂的意图而说”是指因辱骂的意图而说的七种过失的分类。因辱骂的意图而说的，七种过失的分类中，面对面地说的则是巴基提。
“因此，确实是这样，因而对他来说，佛陀的弟子们通过彼此的话语和彼此的行为而得到滋养”，因此在阐明古代的教义时说“在古代的教义中”。“在所有地方”是指在所有的注释中。“如果在某种情况下，重的字母被超越”，因此说“在重的字母上不被超越”。由于斋戒的告知行为，因而在告知的情况下，斋戒被称为“在某种情况下不被接受”。
“这与那”是指“杀生、偷盗”等等。“某某人不是出家人，不是供养者”，因辱骂的意图而面对面地说是轻罪，而面对面地说则是巴基提。正如“她看不见太阳”，在这里“她看不见太阳”的意思是如此，“不让人进入”的意思也是如此，因此说“而且”。“他所责备的，因而被接纳”，是指数量的接纳，在这一点上，清净的意识，因波罗夷的责备，因而无根的性质，因而在超越的情况下，面对面的责备，因此在那一刻意识到。
第一种轻罪的戒律解释已完成。
第二种轻罪的戒律解释。

391. Navame disvāti ajikāya vippaṭipajjantaṃ chagalakaṃ disvā. Mettiyaṃ bhikkhuninti tassā bhikkhunikālaṃ gahetvā bhūtapubbavohārena voharanti. Veḷuvaneyevāti therassa bhikkhācāravelaṃ aggahetvā tehi vuttabhattuddesavelaṃyeva sandhāya vuttaṃ. Kacci noti kacci nu. Etamatthaṃ ārocesunti aññabhāgiyassa adhikaraṇassa kañcidesaṃ lesamattaṃ upādāya pārājikena dhammena anuddhaṃsitabhāvaṃ ārocesuṃ.

Aññabhāgassāti aññakoṭṭhāsassa, therassa manussajātibhikkhubhāvato aññassa tiracchānajātichagalakabhāvasaṅkhātassa koṭṭhāsassāti vuttaṃ hoti. Idanti sāmaññato napuṃsakaniddesena chagalakaṃ niddisati, idaṃ chagalakajātanti attho, ayaṃ chagalakoti vuttaṃ hoti. Adhikaraṇasaddāpekkho vā napuṃsakaniddeso, idaṃ chagalakasaṅkhātaṃ adhikaraṇanti vuttaṃ hoti. Aññabhāgoti yathāvuttatiracchānajātichagalakabhāvasaṅkhāto aññabhāgo, aññakoṭṭhāsoti attho. Assāti chagalakassa. ‘‘Aññabhāgasambandhī aññabhāgiya’’nti paṭhamaviggahassa attho, ‘‘aññabhāgavantaṃ aññabhāgiya’’nti dutiyaviggahassa. Dvīhipi viggahehi aññabhāgiyanti chagalakova vutto. Tiracchānajātichagalakabhāvañca ṭhapetvā paramatthato visuṃ chagalake asatipi ‘‘paṭimāya sarīra’’ntiādīsu viya abhedepi bhedakappanāya pavattalokavohāravasena ‘‘aññabhāgassa idaṃ, aññabhāgo vā assa atthī’’ti vuttaṃ.

Idāni dvīhipi viggahehi vuttamatthaṃ vitthāretvā dassento ‘‘yo hi so’’tiādimāha. Soti so chagalako. Tassa ‘‘hotī’’ti iminā sambandho. Tatoti tato manussajātito bhikkhubhāvato ca. So vā aññabhāgoti yathāvuttatiracchānajātichagalakabhāvasaṅkhāto aññabhāgo. Assāti chagalakassa. So chagalako aññabhāgiyasaṅkhātaṃ labhatīti yojetabbaṃ. ‘‘Adhikaraṇanti ādhāro, vatthu adhiṭṭhāna’’nti heṭṭhā vuttamatthaṃ sarūpato dassetuṃ ‘‘yasmā cā’’tiādimāha. Tesanti mettiyabhūmajakānaṃ. Imanti chagalakaṃ. Nāmakaraṇasaññāyāti nāmakaraṇasaṅkhātāya saññāya so chagalako adhikaraṇanti veditabboti yojetabbaṃ. Tañhi sandhāyāti ‘‘avassaṃ tumhehi leso oḍḍito, kiṃ vadatha, kiṃ passitthā’’ti anuyuttehi tehi bhikkhūhi ‘‘chagalakassa vippaṭipattiṃ disvā dabbassa nāmaṃ tassa karimhā’’ti vuttattā tassa nāmakaraṇasaññāya adhiṭṭhānabhūtaṃ taṃ chagalakaṃ sandhāya. Te bhikkhūti te anuyuñjakā bhikkhū. Āpattilesampi puggalasmiṃyeva āropetvā vuttattā ‘‘puggalānaṃyeva lesā’’ti vuttaṃ. Padabhājane pana…pe… veditabbanti iminā nāmakaraṇasaññāya ādhārabhūtassa chagalakasaṅkhātassa adhikaraṇassa avacane kāraṇaṃ vuttaṃ.



以下是巴利文的直译：
“看到新事物”是指看到被称为“长毛”的黑色动物。关于“慈悲的比丘”，是指以比丘的身份与过去的言辞相结合而进行的交谈。“如同竹林”是指在长老的乞食时间中，特指他们所说的食物的时间。关于“难道不是”，是指“难道不是呢”。为此目的，他们以某种程度的略微了解，向他人报告了关于波罗夷法的未被超越的情况。
“关于他人”是指在不同的地方，特指长老的人的身份，或是指其他的畜生类的黑色动物。这里是通过一般的中性名词来指代黑色动物，意指“这是黑色动物的种类”，这就是所说的黑色动物。关于“判定”的名词，或是指中性名词，意指“这是被称为黑色动物的判定”。关于他人，正如所述的畜生类的黑色动物的性质，意指不同的地方。是指黑色动物。“关于他人相关的，关于他人的”是指第一种争论的意思，“关于他人有的，关于他人的”是指第二种争论。通过这两种争论，黑色动物也被提及。除了畜生类的黑色动物之外，实际上也以“身体的形象”等等的方式来进行区别，因此说“这是他人的，这里有他人”。
现在，通过这两种争论所述的意思进行详细说明，“谁确实是”是指“那只黑色动物”。“他是”是指与之相关的。关于“那”，是指从人类的身份到比丘的身份。或者是他是他人，正如所述的畜生类的黑色动物的性质。是指黑色动物。那只黑色动物被称为与他人相关的。关于“判定是依赖，事物是基础”的意思，下面所述的内容显示出“因为……”。他们是指慈悲的比丘。这里是指黑色动物。关于“名称的定义”，是指通过名称的定义，这只黑色动物被理解为判定。正是为了这一点，“你们确实被称为黑色动物的，怎么说，怎么看到”因此被提及，关于黑色动物的转变被理解为与之相关的。那些比丘是指那些跟随的比丘。即使在过失中，也被归于个人，因此说“确实是个人的”。关于词的划分……等，意指关于名称的定义，作为基础的黑色动物的判定被提及。

393. ‘‘Aññabhāgiyassa adhikaraṇassā’’ti ettha pāḷiāgataadhikaraṇasaddapatirūpakaṃ aññaṃ adhikaraṇasaddaṃ pāḷiāgatatadaññasādhāraṇatāya ubhayapadatthaṃ uddharitvā ‘‘adhikaraṇaṃ nāma cattāri adhikaraṇānī’’ti vuttaṃ. Atthuddhāravasena hi atthaṃ dassentena pāḷiyaṃ āgatasaddapatirūpako añño saddo ubhayapadattho uddharitabbo, na ca aññaṃ uddharitvā aññassa attho vattabbo, tasmā pāḷiāgataadhikaraṇasaddapatirūpako aññoyeva ubhayapadatthasādhāraṇo adhikaraṇasaddo uddhaṭoti daṭṭhabbaṃ. Tenevāha ‘‘adhikaraṇanti vacanasāmaññato atthuddhāravasena pavattāni cattāri adhikaraṇānī’’ti. Yā ca sā avasāne…pe… codanā vuttāti bhikkhu saṅghādisesaṃ ajjhāpajjanto diṭṭho hoti, saṅghādisese saṅghādisesadiṭṭhī hoti, tañce pārājikena codetītiādicodanaṃ sandhāya vadati.

Methunavītikkamāpattiyo vatthuto sabhāgā, itarāsaṃ pana adinnādānādiāpattīnaṃ samānepi pārājikāpattibhāve vatthuto visabhāgāti āha ‘‘sabhāgavisabhāgavatthuto’’ti. Sabhāvasarikkhāsarikkhatoti sabhāvena sadisāsadisabhāvato. Paṭhamapārājikañhi paṭhamapārājikāpattiyā methunarāgena sabhāvato sadisaṃ, dosasampayuttamanussaviggahena asadisaṃ. Nanu ca ‘‘āpattādhikaraṇaṃ āpattādhikaraṇassa siyā tabbhāgiyaṃ, siyā aññabhāgiya’’nti vuttattā uddesānukkamena tabbhāgiyataṃ aniddisitvā aññabhāgiyatā paṭhamaṃ kasmā niddiṭṭhāti āha ‘‘ādito paṭṭhāyā’’tiādi. Vuttanayenevāti ‘‘sabhāgavisabhāgavatthuto’’tiādinā vuttanayena.

‘‘Saṅghakammāni nissāya uppanna’’nti vuttattā saṅghakammato kiccādhikaraṇaṃ visuṃ viya dissatīti āha ‘‘kiṃ panā’’tiādi. ‘‘Kiccameva kiccādhikaraṇa’’nti vuttattā ‘‘saṅghakammānamevetaṃ adhivacana’’nti vuttaṃ. Yadi evaṃ ‘‘saṅghakammāni nissāya uppanna’’nti kasmā vuttanti āha ‘‘evaṃ santepī’’tiādi. Tassa tassa saṅghakammassa bhagavatā vuttaṃ itikattabbatālakkhaṇaṃyeva tato saṅghakammassa nipphajjanato phalūpacārena saṅghakammanti vattabbataṃ arahatīti āha ‘‘yaṃ kammalakkhaṇaṃ manasi karoti, taṃ nissāya uppajjanato’’ti. Parivāsādisaṅghakammaṃ nissāya mānattādīnaṃ uppajjanato ukkhepanīyakammasīmāsammutikammādīni issāya osāraṇasīmāsamūhananādikammānaṃ uppajjanato ca ‘‘purimaṃ purimaṃ saṅghakamma’’ntiādi vuttaṃ.

395-400.Savatthukaṃ katvāti puggalādhiṭṭhānaṃ katvā. Dīghādinoti dīgharassakāḷaodātādino. Diṭṭhādinoti diṭṭhasutādino. Lohapattasadisoti ayopattasadiso. Aṅgāni paṭhamaduṭṭhadose vuttasadisāni, idha pana kañcidesaṃ lesamattaṃ upādiyanā adhikā.

Dutiyaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Paṭhamasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā



“关于他人相关的判定”是指在此处，巴利文中关于判定的词汇与其他判定的词汇相结合，因此说“判定是指四种判定”。因为通过解释的方式，显示出在巴利文中所用的词汇是不同的，另有词汇需要被提及，而不是其他的被提及。因此，巴利文中关于判定的词汇是唯一的，具有普遍的意义，应该被视为被提及的词汇。因此说“判定是通过言辞的共同性，以解释的方式出现的四种判定”。而在最后……等，关于责备的说法是指比丘的僧团的余论，涉及到僧团的余论的看法，而这也是指通过波罗夷法进行的责备。
关于“与性行为相关的过失”，从事物的角度来看是相同的，而其他的如偷盗等过失，即使在同样的情况下也属于波罗夷的过失，因此说“从事物的角度来看是相同的”。“相同的性质”是指通过性质的相似性。第一波罗夷法中，因性行为的原因而相似，因过失而与人类的争论不同。难道说“过失的判定是属于过失的判定，还是属于其他的判定”因此提及了分类的顺序，关于其他的分类为何未被提及，因此说“从最初开始”。依照所述的内容，“从事物的角度来看是相同的”。
“因僧团的行为而产生”是指因僧团的行为而产生的责任，显示出责任的性质。因此说“那么，如何呢”。“责任仅是责任”是指“这正是僧团的行为”。如果是这样，“因僧团的行为而产生”又为何提及，因此说“即使如此”。因此，佛陀所说的关于责任的特征，因而从僧团的行为中产生的结果，因而形成了僧团的行为，因此说“他所想的行为，因而产生”。关于因居住等的僧团行为，因而产生的因果关系，因而提及到“前面的前面”的说法。
395-400. “以个体为基础”是指以个人为基础的。关于“长短”等是指长时间的、清晰的等。关于“看见”等是指看见和听见的等。与金属的性质相似。关于第一种轻罪的过失的说法是相似的，而在这里，因某种程度的理解而有所增加。
第二种轻罪的戒律解释已完成。
第一种僧团分裂的戒律解释。

410. Dasame ye dubbalā honti appathāmā, na sakkonti araññakādīni sevantā dukkhassantaṃ kātuṃ, te sandhāyāha ‘‘bahūnaṃ kulaputtānaṃ maggantarāyāya saṃvattantī’’ti. Adhivāsanakhantisampannoti ‘‘khamo hoti sītassā’’tiādinā vuttasītuṇhādisahanalakkhaṇāya khantiyā samannāgato. Byañjanapadameva paramaṃ assāti padaparamo. Yassa hi puggalassa bahumpi suṇato bahumpi bhaṇato bahumpi dhārayato bahumpi vācayato na tāya jātiyā dhammābhisamayo hoti , ayaṃ ‘‘padaparamo’’ti vuccati. Abhisambhuṇitvāti nipphādetvā. Nābhisambhuṇātīti na sampādeti, araññavāsaṃ sampādetuṃ na sakkotīti vuttaṃ hoti. Dhammato apetaṃ uddhammaṃ. Asabbaññū assāti tesaṃ anurūpassa ajānanato asabbaññū bhaveyya. ‘‘Na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabba’’nti (mahāva. 204) vacanato ‘‘cattāro pana…pe… paṭikkhittamevā’’ti vuttaṃ. Idameva vacanaṃ sandhāya pāḷiyampi ‘‘aṭṭha māse kho mayā devadatta rukkhamūlasenāsanaṃ anuññāta’’nti vuttaṃ.

Tīhi koṭīhīti tīhi ākārehi, tīhi kāraṇehīti attho. Tadubhayavimuttaparisaṅkitanti diṭṭhaṃ sutanti idaṃ ubhayaṃ anissāya ‘‘kiṃ nu kho idaṃ bhikkhuṃ uddissa vadhitvā sampādita’’nti kevalameva parisaṅkitaṃ. Macchabandhanaṃ jālaṃ, vāgurā migabandhanī. Kappatīti yadi tesaṃ vacanena āsaṅkā upacchinnā hoti, vaṭṭati. Pavattamaṃsanti vikkāyikamaṃsaṃ. Maṅgalādīnanti ādi-saddena āhunapāhunādike saṅgaṇhāti. Bhikkhūnaṃyeva atthāyāti ettha aṭṭhānappayutto eva-saddo, bhikkhūnaṃ atthāya akatamevāti sambandhitabbaṃ. Tasmā ‘‘bhikkhūnañca dassāma, maṅgalādīnañca atthāya bhavissatī’’ti missetvā katampi na vaṭṭatīti veditabbaṃ. Keci pana ‘‘bhikkhūnaṃyevāti avadhāraṇena bhikkhūnañca aññesañca atthāya kataṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ na sundaraṃ. Yattha ca nibbematiko hotīti bhikkhūnaṃ atthāya katepi sabbena sabbaṃ parisaṅkitābhāvamāha. Tamevatthaṃ āvikātuṃ ‘‘sace panā’’tiādi vuttaṃ. Itaresaṃ vaṭṭatīti ajānantānaṃ vaṭṭati, jānato evettha āpatti hotīti. Teyevāti ye uddissa kataṃ, teyeva. Uddisakatamaṃsaparibhogato akappiyamaṃsaparibhogassa visesaṃ dassetuṃ ‘‘akappiyamaṃsaṃ panā’’tiādi vuttaṃ. Purimasmiṃ sacittakā āpatti, itarasmiṃ acittakā. Tenāha ‘‘akappiyamaṃsaṃ ajānitvā bhuñjantassapi āpattiyevā’’ti. ‘‘Paribhogakāle pucchitvā paribhuñjissāmīti vā gahetvā pucchitvā paribhuñjitabba’’nti vacanato akappiyamaṃsaṃ ajānitvā gaṇhantassa paṭiggahaṇena anāpatti siyā. Ajānitvāpi bhuñjantasseva hi āpatti vuttā. Vattanti vadantīti iminā āpatti natthīti dasseti.


“在第十种情况下，确实是那些软弱的人，无法承受荒野等地的痛苦，他们被称为‘对许多贵族的儿子们造成障碍’。”关于“具备宽容的特质”，是指以“能忍受寒冷”等特征的宽容为基础。关于“语言的极致”，是指语言的极致。对于那个人来说，若其听闻、言说、保持、表达的内容非常多，但却没有因此而获得法的理解，这便被称为“语言的极致”。“通过理解”是指完成。“未通过理解”是指未能实现，无法完成在荒野中的生活。法的本质在于此。由于无知而成为“无知者”。“不，诸比丘，不应靠着无知的生活来依赖”（《大品经》204）的话，因而说“然而这四种……等，确实是被拒绝的”。正是基于这一句话，巴利文中也说“在八个月中，我被允许在德瓦达塔树下居住”。
“通过三种类别”是指通过三种方式，或三种原因。关于“这两者都被解脱的情况”，是指通过所见和所闻的这两者，完全是基于“究竟这位比丘是被杀害后被实现的”这一点而被怀疑。关于“鱼网”，是指用来捕捉鱼的网，或是用于捕捉动物的网。如果说这些话的情况下有疑虑，那么是可以被接受的。关于“流动的肉”，是指销售的肉。关于“吉祥等”，是指包括祭祀等在内的事项。关于“为了比丘的利益”，在此处与“为了比丘的利益”相关的词汇是指，关于比丘的利益而做的事情。因此，“我们展示比丘的利益，吉祥等的利益将会存在”是指不应混合而被理解。有人说“仅仅是为了比丘的利益”，因此认为比丘和其他人的利益是可以被接受的，这并不好。若在此处成为解脱者，即使为比丘而做的事情也完全是被怀疑的。为了阐明这一点，“若确实如此”是被提及的。对于那些无知的人是可以被接受的，知道的人在此处则会产生过失。
“那些所做的事情，正是那些被指示的事情。”为了显示“非合适的肉”是指“非合适的肉”这一点而被提及。关于前者是有意识的过失，而后者是无意识的。因此说“非合适的肉，即使不知道而食用也会产生过失”。“在消费时询问后再食用”或是“在获得后询问再食用”的话，若是不知道非合适的肉而接受，则不会有过失。即使在不知道的情况下食用也会产生过失。通过“说出”的方式来表示没有过失。


Sallekhā vutti etesanti sallekhavuttino. Bāhulikoti ekassa la-kārassa lopaṃ katvā vuttaṃ. Kappanti āyukappaṃ. Saṅghabhedako hi ekaṃ kappaṃ asītibhāge katvā tato ekabhāgamattaṃ kālaṃ niraye tiṭṭheyyāti āyukappaṃ sandhāya ‘‘kappaṃ nirayamhi paccatī’’ti vuttaṃ. Kappaṭṭhakathāyaṃ (vibha. aṭṭha. 809) pana ‘‘saṇṭhahante hi kappe kappavemajjhe vā saṅghabhedaṃ katvā kappavināseyeva muccati. Sacepi hi sve kappo vinassissatīti ajja saṅghabhedaṃ karoti, sveva muccati, ekadivasameva niraye paccatī’’ti vuttaṃ. Tatthāpi kappavināseyevāti āyukappavināseyevāti atthe sati natthi virodho. Saṇṭhahanteti idampi ‘‘sve vinassissatī’’ti viya abhūtaparikappanavasena vuttaṃ. ‘‘Ekadivasameva niraye paccatī’’ti etthāpi tato paraṃ kappābhāve āyukappassapi abhāvatoti avirodhato atthayojanā daṭṭhabbā. Brahmaṃ puññanti seṭṭhaṃ puññaṃ. Kappaṃ saggamhi modatīti etthāpi āyukappameva.



Sallekhā vutti etesanti sallekhavuttino. Bāhulikoti ekassa la-kārassa lopaṃ katvā vuttaṃ. Kappanti āyukappaṃ. Saṅghabhedako hi ekaṃ kappaṃ asītibhāge katvā tato ekabhāgamattaṃ kālaṃ niraye tiṭṭheyyāti āyukappaṃ sandhāya ‘‘kappaṃ nirayamhi paccatī’’ti vuttaṃ。Kappaṭṭhakathāyaṃ (vibha. aṭṭha. 809) pana ‘‘saṇṭhahante hi kappe kapp

411.Laddhinānāsaṃvāsakenāti bhāvappadhānoyaṃ niddeso, laddhinānāsaṃvāsakabhāvenāti attho. Kammanānāsaṃvāsakenāti etthāpi eseva nayo. Aññathā nānāsaṃvāsakena sahitassa samānasaṃvāsakassapi saṅghassa asamānasaṃvāsakattaṃ āpajjeyya. Tattha laddhinānāsaṃvāsako nāma ukkhittānuvattako. So hi attano laddhiyā nānāsaṃvāsako jātoti ‘‘laddhinānāsaṃvāsako’’ti vuccati. Kammanānāsaṃvāsako nāma ukkhepanīyakammakato. So hi ukkhepanīyakammavasena nānāsaṃvāsako hotīti ‘‘kammanānāsaṃvāsako’’ti vuccati. Virahitoti vimutto. Kāyasāmaggīdānaṃ tesu tesu saṅghakammesu hatthapāsūpagamanavasena veditabbaṃ.

‘‘Bhedāya parakkameyyā’’ti visuṃ vuttattā bhedanasaṃvattanikassa adhikaraṇassa samādāya paggaṇhato pubbepi pakkhapariyesanādivasena saṅghabhedāya parakkamantassa samanubhāsanakammaṃ kātabbanti veditabbaṃ. Imāni vatthūnīti aṭṭhārasa bhedakaravatthūni. Kammenāti apalokanādīsu catūsu kammesu aññatarena kammena. Uddesenāti pañcasu pātimokkhuddesesu aññatarena uddesena. Vohārenāti tāhi tāhi upapattīhi ‘‘adhammaṃ dhammo’’tiādiaṭṭhārasabhedakaravatthudīpakena vohārena. Anussāvanāyāti ‘‘nanu tumhe jānātha mayhaṃ uccākulā pabbajitabhāvaṃ bahussutabhāvañca, mādiso nāma uddhammaṃ ubbinayaṃ satthusāsanaṃ gāheyyāti cittampi uppādetuṃ tumhākaṃ yuttaṃ, kiṃ mayhaṃ avīci nīluppalavanaṃ viya sītalo, kimahaṃ apāyato na bhāyāmī’’tiādinā nayena kaṇṇamūle vacībhedaṃ katvā anussāvanena. Salākaggāhenāti evaṃ anussāvetvā tesaṃ cittaṃ upatthambhetvā anivattidhamme katvā ‘‘gaṇhatha imaṃ salāka’’nti salākaggāhena. Pañcahi kāraṇehi saṅghabhedo hotīti ettha kammameva uddeso vā saṅghabhede padhānakāraṇanti veditabbaṃ. Vohārānussāvanasalākaggāhā pana pubbabhāgā. Aṭṭhārasavatthudīpanavasaena hi voharantena tattha rucijananatthaṃ anussāvetvā salākāya gahitāyapi abhinnova hoti saṅgho. Yadā pana evaṃ cattāro vā atirekā vā salākaṃ gahetvā āveṇikakammaṃ vā uddesaṃ vā karonti, tadā saṅgho bhinno nāma hoti. Abbhussitanti abbhuggataṃ. Accheyyāti vihareyya, pavatteyyāti attho.

‘‘Lajjī rakkhissatī’’ti vacanato āpattibhayena ārocanaṃ lajjīnaṃyeva bhāroti āha ‘‘lajjīhi bhikkhūhī’’ti. Alajjissapi anārocentassa āpattiyeva ‘‘ye passanti, ye suṇantī’’ti vacanato. Samāgacchatūti ekī bhavatu. Ekībhāvo ca samānaladdhivasena hotīti āha ‘‘ekaladdhiko hotū’’ti. Sampattiyāti sīlādisampattiyā. Paṭinissajjantassa anāpattibhāvato ‘‘sotthibhāvo tassa bhikkhuno’’ti vuttaṃ. Appaṭinissajjato dukkaṭanti visuṃ visuṃ vadantānaṃ gaṇanāya dukkaṭaṃ. Pahontenāti gantuṃ samatthena agilānena. Saṅghabhedassa garukabhāvato avassaṃ kattabbatādassanatthaṃ ‘‘dūrepi bhāroyevā’’ti vuttaṃ, āpatti pana addhayojanabbhantare gantuṃ samatthassa agilānasseva veditabbā.


以下是巴利文的完整直译：
"通过获得的不同住宿"等是关于努力的说明，意思是通过获得的不同住宿的状态。"通过业的不同住宿"也是同样的方式。否则，对于与不同住宿者一起的同住者，也会陷入不同住宿的状态。在这里，"通过获得的不同住宿"意指被中止的追随者。因为他因自己的观点而成为不同住宿者，所以被称为"通过获得的不同住宿者"。"通过业的不同住宿"意指被处以停职处分者。因为他通过停职处分而成为不同住宿者，所以被称为"通过业的不同住宿者"。"脱离"意指解脱。应通过在各种僧团事务中手能够触及的范围来理解身体的统一。
"为了分裂而努力"是单独说明的，因此应该理解，即使是之前通过派别寻找等方式为了僧团分裂而努力的人，也应该进行劝诫仪式。这些是十八个造成分裂的情况。"通过业"是通过四种业中的任何一种，如道歉等。"通过宣读"是通过五种波提木叉宣读中的任何一种。"通过言论"是通过那些生起方式，如"非法是法"等，以十八个造成分裂的情况为说明的言论。"通过宣告"是像这样在耳边说话分裂，如"你们知道我出身高贵种姓，已出家，博学，像我这样的人怎能接受邪法、邪律、违背导师教法"等，并通过宣告激发他们的心意。"通过举手"是这样宣告后，支撑他们的心，使其不可逆转，说"拿这个选票"。应该理解，僧团分裂有五个原因，其中业或宣读是主要原因。言论、宣告、举手是前导部分。通过十八种情况说明，即使在那里通过言论宣告并通过选票获得，僧团仍然是未分裂的。然而，当四人或更多人拿着选票进行特定业务或宣读时，僧团就被认为是分裂的。"被驱逐"意指被驱出。"应该居住"意指应该继续存在。
"有羞耻心的人将保护"这句话表明，因为害怕犯错，告知是羞耻者的责任，所以说"由有羞耻心的比丘们"。即使是不羞耻的人不告知，也确实犯错，如"那些看见的人，那些听见的人"所说。"应该集合"意指应该成为一体。成为一体是基于相同的观点，所以说"应该具有相同的观点"。"成就"是指戒等的成就。因为放弃时没有犯错，所以说"那个比丘是安全的"。不放弃则是重罪，对于分别说的人，每个人都计算重罪。"有能力的"是指能够行走、身体健康的未患病者。因为僧团分裂的严重性，为了显示必须执行的必要性，说"即使在远处也是负担"。但应该理解，犯错是针对能够行走、未患病的人，距离在半由旬以内。

416.Asamanubhāsantassāti kammakārake kattuniddesoti āha ‘‘asamanubhāsiyamānassā’’ti. Tatiyakammavācāya paṭinissajjanto ñattiyā dukkaṭaṃ dvīhi kammavācāhi thullaccaye ca āpajjatiyevāti āha ‘‘paṭinissajjantassa saṅghādisesena anāpattī’’ti. Assāti devadattassa. Katena bhavitabbanti samanubhāsanakammena katena bhavitabbaṃ. Attano rucimattena vadeyyātiādikammikattā appaṭinissajjantassapi anāpattīti adhippāyena vadeyya. Apaññatte sikkhāpade samanubhāsanakammasseva abhāvato ‘‘na hi paññattaṃ sikkhāpadaṃ vītikkamantassā’’ti vuttaṃ. Sikkhāpadaṃ paññapenteneva hi samanubhāsanakammaṃ anuññātaṃ. Uddissa anuññātatoti ‘‘anujānāmi, bhikkhave, romanthakassa romanthana’’ntiādiṃ (cūḷava. 273) uddissa anuññātaṃ sandhāya vadanti. Anāpattiyanti anāpattivāre. Āpattiṃ ropetabboti anissajjanapaccayā āpannapācittiyāpattiṃ ukkhepanīyakammakaraṇatthaṃ āropetabboti attho.

Āpattiyeva na jātāti saṅghādisesāpatti na jātāyevāti attho. Sā panesāti sā pana esā anāpatti. Tivaṅgikanti kāyavācācittavasena tivaṅgikaṃ, kāyavācācittato samuṭṭhātīti vuttaṃ hoti. ‘‘Nappaṭinissajjāmī’’ti saññāya abhāvena muccanato saññāvimokkhaṃ. Sacittakanti ‘‘nappaṭinissajjāmī’’ti jānanacittena sacittakaṃ. Bhedāya parakkamanaṃ, dhammakammena samanubhāsanaṃ, kammavācāpariyosānaṃ, appaṭinissajjananti imānettha cattāri aṅgāni.

Paṭhamasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Dutiyasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā

417-418. Ekādasame yaṃ vacanaṃ samaggepi vagge avayavabhūte karoti bhindati, taṃ kalahakārakavacanaṃ idha vagganti vuccatīti āha ‘‘vaggaṃ asāmaggipakkhiyavacanaṃ vadantī’’ti. Asāmaggipakkhe bhavā asāmaggipakkhiyā, kalahakā. Tesaṃ vacanaṃ asāmaggipakkhiyavacanaṃ, asāmaggipakkhe vā bhavaṃ vacanaṃ asāmaggipakkhiyavacanaṃ. Yasmā ubbāhikādikammaṃ bahūnampi kātuṃ vaṭṭati, tasmā ‘‘na hi saṅgho saṅghassa kammaṃ karotī’’ti idaṃ niggahavasena kattabbakammaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Aṅgāni panettha bhedāya parakkamanaṃ pahāya anuvattanaṃ pakkhipitvā heṭṭhā vuttasadisāneva.

Dutiyasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

12. Dubbacasikkhāpadavaṇṇanā

424. Dvādasame vambhanavacananti garahavacanaṃ. Apasādetukāmoti khipitukāmo, tajjetukāmo vā, ghaṭṭetukāmoti vuttaṃ hoti. Saṭasaddo patitasaddena samānattho. Visesanassa ca paranipātaṃ katvā tiṇakaṭṭhapaṇṇasaṭanti vuttanti āha ‘‘tattha tattha patitaṃ tiṇakaṭṭhapaṇṇa’’nti. Kenāpīti vātasadisena nadīsadisena ca kenāpi.

425-

以下是巴利文的完整直译：
"不相应的言论"是指对工作者的工作指示，因此说"不相应的言论"。通过第三种工作语言放弃时，因戒律而犯重罪，因两种工作语言的严重过失而犯重罪，所以说"放弃时的僧团余罪不犯"。这里的"阿萨"是指德瓦达（Devadatta）。"应当做的"是指通过相应的言论所应当做的。"应当按照自己的喜好说"等，意指即使是不放弃的，也应当不犯错。由于没有规定的戒律，因此说"不应当违反已规定的戒律"。戒律是通过规定而允许的相应言论。"依照允许"是指"我允许你们，比丘们，进行欢喜的欢喜"等的允许，指的是依照允许的言论。 "不犯错"是指在不犯错的情况下。因不放弃的缘故，应该将落入的重罪引导到停职处分的执行。
"重罪并未产生"是指僧团余罪并未产生。那是"而且"是指不犯错。 "三种行为"是指身体、言语和意念的三种行为，因身体、言语和意念而产生。"我不会放弃"是指对放弃的意识。 "意识清晰"是指"我不会放弃"的知觉。为了分裂而努力，因法的工作而进行相应的言论，工作语言的终结，不放弃，这四项是这里的组成部分。
第一次僧团分裂戒律的说明已完成。
第二次僧团分裂戒律的说明
"第十一条"所说的言论，即使在整体中也会造成分裂，被称为"争论性言论"，因此说"言论是非整体的反面言论"。在非整体的情况下，成为非整体的反面，争论的。它们的言论是非整体的反面言论，或者在非整体的情况下，成为非整体的反面言论。由于能够为许多人进行超越性工作，因此说"僧团不应为僧团进行工作"，这是指应当进行的工作。这里的组成部分是，放弃分裂的努力，继续进行的行为，除了上述所述的情况。
第二次僧团分裂戒律的说明已完成。
难以言说的戒律的说明
"第十二条"所说的"侮辱性言论"是指贬低的言论。想要贬低，或想要抛弃，或想要攻击，意指这样说。 "六十"的词义与"落下"的词义相同。并且通过特定的词义形成的词汇，指的是"在各处落下的草木"。通过某种方式，像风一样，像河流一样，任何一种方式。

426.Vattuṃ asakkuṇeyyoti kismiñci vuccamāne asahanato ovadituṃ asakkuṇeyyo. Dukkhaṃ vaco etasmiṃ vippaṭikūlaggāhe vipaccanīkavāde anādare puggaleti dubbaco. Tenāha ‘‘dukkhena kicchena vaditabbo’’tiādi. Dubbacabhāvakaraṇīyehīti dubbacabhāvakārakehi. Kattuatthe anīyasaddo daṭṭhabbo. Tenevāha ‘‘ye dhammā dubbacaṃ puggalaṃ karontī’’tiādi. Pāpikā icchā etassāti pāpiccho, tassa bhāvo pāpicchatā, asantaguṇasambhāvanatā paṭiggahaṇe ca amattaññutā pāpicchatāti veditabbā. Attukkaṃsakā ca te paravambhakā cāti attukkaṃsakaparavambhakā. Ye attānaṃ ukkaṃsanti ukkhipanti ucce ṭhāne ṭhapenti, parañca vambhenti garahanti nīce ṭhāne ṭhapenti, tesametaṃ adhivacanaṃ. Tesaṃ bhāvo attukkaṃsakaparavambhakatā. Kujjhanasīlo kodhano, tassa bhāvo kodhanatā. Kujjhanalakkhaṇassa kodhassetaṃ adhivacanaṃ.

Pubbakāle kodho, aparakāle upanāhoti āha ‘‘kodhahetu upanāhitā’’ti. Tattha upanahanasīlo, upanāho vā etassa atthīti upanāhī, tassa bhāvo upanāhitā. Punappunaṃ cittapariyonaddhalakkhaṇassa kodhassevetaṃ adhivacanaṃ. Sakiñhi uppanno kodho kodhoyeva, tatuttari upanāho. Abhisaṅgoti dummocanīyo balavaupanāho. So assa atthīti abhisaṅgī, tassa bhāvo abhisaṅgitā. Dummocanīyassa balavaupanāhassetaṃ adhivacanaṃ. Codakaṃ paṭippharaṇatāti codakassa paṭiviruddhena paccanīkena hutvā avaṭṭhānaṃ. Codakaṃ apasādanatāti ‘‘kiṃ nu kho tuyhaṃ bālassa abyattassa bhaṇitena, tvampi nāma bhaṇitabbaṃ maññissasī’’ti evaṃ codakassa ghaṭṭanā. Codakassa paccāropanatāti ‘‘tvampi khosi itthannāmaṃ āpattiṃ āpanno, taṃ tāva paṭikarohī’’ti evaṃ codakassa upari paṭiāropanatā.

Aññena aññaṃ paṭicaraṇatāti aññena kāraṇena, vacanena vā aññassa kāraṇassa, vacanassa vā paṭicchādanavasena caraṇatā. Paṭicchādanattho eva vā carasaddo anekatthattā dhātūnanti paṭicchādanatāti attho. Tāya samannāgato hi puggalo yaṃ codakena dosavibhāvanakāraṇaṃ, vacanaṃ vā vuttaṃ, taṃ tato aññeneva codanāya amūlikabhāvadīpanena kāraṇena, tadatthabodhakena vacanena vā paṭicchādeti. ‘‘Āpattiṃ āpannosī’’ti vutte ‘‘ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti vā vatvā ‘‘evarūpaṃ kiñci tayā diṭṭha’’nti vutte ‘‘na suṇāmī’’ti sotaṃ vā upanāmetvā vikkhepaṃ karontopi aññenaññaṃ paṭicchādeti. ‘‘Itthannāmaṃ āpattiṃ āpannosī’’ti puṭṭhe ‘‘pāṭaliputtaṃ gatomhī’’ti vatvā puna ‘‘na tava pāṭaliputtagamanaṃ pucchāma, āpattiṃ pucchāmā’’ti vutte tato ‘‘rājagahaṃ gatomhī’’ti vatvā ‘‘rājagahaṃ vā yāhi brāhmaṇagahaṃ vā, āpattiṃ āpannosī’’ti vutte ‘‘tattha me sūkaramaṃsaṃ laddha’’ntiādīni vatvā bahiddhā kathāvikkhipanampi atthato aññenaññaṃ paṭicaraṇamevāti visuṃ na gahitaṃ.

Apadānenāti attano cariyāya. Apadīyanti hi dosā etena dakkhīyanti, luyanti chijjantīti vā apadānaṃ, sattānaṃ sammā micchā vā vattappayogo. Na sampāyanatāti ‘‘āvuso, tvaṃ kuhiṃ vasasi, kaṃ nissāya vasasī’’ti vā ‘‘yaṃ tvaṃ vadesi ‘mayā esa āpattiṃ āpajjanto diṭṭho’ti, tvaṃ tasmiṃ samaye kiṃ karosi, ayaṃ kiṃ karoti, kattha ca tvaṃ ahosi, kattha aya’’nti vā ādinā nayena cariyaṃ puṭṭhena sampādetvā akathanaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
"无法承受的"是指在任何情况下被称为无法承受的，因无法忍受而不能劝告。痛苦的言论在此情况下是反复的，因对个人的不尊重而造成痛苦，因此说"应当以痛苦和艰难来言说"等。由于造成痛苦的原因是痛苦的，因此说"因痛苦的原因而造成痛苦"。那些使他人痛苦的人是指那些使他人痛苦的人。那些抬高自己、将自己置于高位的人，同时也贬低他人、贬低他人而将其置于低位的人，这些人具有这样的特质。对于这些人的特质是指抬高自己、贬低他人。生气是愤怒的表现，愤怒的特质是愤怒的性质。愤怒的特征是愤怒的表现。
在过去的时间中是愤怒，后来是怨恨，因此说"愤怒的原因是怨恨"。在这里，怨恨的特质是指怨恨的性质。反复的心理状态是愤怒的表现。愤怒是自我产生的，愤怒就是愤怒，除此之外还有怨恨。强烈的怨恨是强烈的怨恨，具有强烈怨恨的特质。引导是指引导的反面，因反对而生起的停滞。引导是指贬低的行为，"你为何对这个愚者说出不当的话，你也应该说出应该说的话"等，这样的引导是指引导的行为。引导的反面是指"你也确实犯了这样的错误，应该对此进行反驳"等，这样的引导是指引导的行为。
通过他人进行的行为是指通过他人所造成的，言语或其他原因的行为。引导的意义是指通过多种方式的引导。由于这个人被引导的错误是通过引导的言论或被引导的行为所造成的，因此通过其他的引导来遮蔽这个原因。 "你已陷入错误"时，问"谁陷入了错误，什么错误，陷入了什么，怎么说，怎么说"等，若说"我未听见"则是引导的行为。若问"你已陷入错误"时，若回答"我去过毗舍耶"则是指"我并未询问你去过毗舍耶，而是询问你陷入的错误"。若说"我去过王舍城"时，若说"在王舍城或在婆罗门之家，你已陷入错误"时，若说"在那里我得到了猪肉"等，则是引导的行为。
根据自身的行为，因而被称为引导。因而称为引导的错误，因而被称为错误的行为。并非因缘故而不进行说明，"朋友，你住在哪里，依靠什么而住"等，或者"你所说的‘我看到他陷入错误’时，你在那时做了什么，这个人做了什么，你在哪里，这个人在哪里"等，以此类推，因而被问到行为的情况下不进行说明。


Makkhipaḷāsitāti ettha paraguṇamakkhanalakkhaṇo makkho, so etassa atthīti makkhī. Tādiso puggalo agāriyo anagāriyo vā samāno paresaṃ sukatakaraṇaṃ vināseti. Agāriyopi hi kenaci anukampakena daliddo samāno uccaṭṭhāne ṭhapito, aparena samayena ‘‘kiṃ tayā mayhaṃ kata’’nti tassa sukatakaraṇaṃ vināseti. Anagāriyopi sāmaṇerakālato pabhuti ācariyena vā upajjhāyena vā catūhi paccayehi uddesaparipucchādīhi ca anuggahetvā dhammakathānayapakaraṇakosallādīni sikkhāpito, aparena samayena rājarājamahāmattādīhi sakkato garukato ācariyupajjhāyesu acittīkato caramāno ‘‘ayaṃ amhehi daharakāle eva anuggahito saṃvaddhito ca, atha ca panidāni nissineho jāto’’ti vuccamāno ‘‘kiṃ mayhaṃ tumhehi kata’’nti tesaṃ sukatakaraṇaṃ vināseti.

‘‘Bahussutepi puggale ajjhottharitvā īdisassa ceva bahussutassa aniyatā gati, tava vā mama vā ko viseso’’tiādinā nayena uppajjamāno yugaggāhalakkhaṇo paḷāso. So paraguṇehi attano guṇānaṃ samakaraṇaraso. Tathā hesa paresaṃ guṇe ḍaṃsitvā viya attano guṇehi same karotīti paḷāsoti vuccati, so etassa atthīti paḷāsī. Makkhī ca paḷāsī ca makkhipaḷāsino, tesaṃ bhāvo makkhipaḷāsitā. Atthato pana makkho ceva paḷāso ca.

Issati parasampattiṃ na sahatīti issukī. Maccharāyati attano sampattiṃ nigūhati, paresaṃ sādhāraṇabhāvaṃ na sahati, maccheraṃ vā etassa atthīti maccharī. Saṭhayati na sammā bhāsatīti saṭho, attano avijjamānaguṇappakāsanalakkhaṇena sāṭheyyena samannāgato kerāṭikapuggalo. Kerāṭiko ca ānandamaccho viya hoti. Ānandamaccho nāma kira macchānaṃ naṅguṭṭhaṃ dasseti, sappānaṃ sīsaṃ ‘‘tumhehi sadiso aha’’nti jānāpetuṃ, evameva kerāṭiko puggalo yaṃ yaṃ suttantikaṃ vā ābhidhammikaṃ vā upasaṅkamati, taṃ taṃ evaṃ vadati ‘‘ahaṃ tumhākaṃ antevāsī, tumhe mayhaṃ anukampakā, nāhaṃ tumhe muñcāmī’’ti ‘‘evamete ‘sagāravo ayaṃ amhesu sappatisso’ti maññissantī’’ti. Sāṭheyyena hi samannāgatassa puggalassa asantaguṇasambhāvanena cittānurūpakiriyāviharato ‘‘evaṃcitto evaṃkiriyo’’ti duviññeyyattā kucchiṃ vā piṭṭhiṃ vā jānituṃ na sakkā. Yato so –

‘‘Vāmena sūkaro hoti, dakkhiṇena ajāmigo;

Sarena nelako hoti, visāṇena jaraggavo’’ti. (dī. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
"被称为恶意者"是指这里的恶意是指对他人优点的毁坏，因此被称为恶意者。这样的个人，无论是出家人还是在家人，都会毁坏他人的善行。即使在家人中，若有怜悯之人，贫困者被安置在高位，后来会问“你对我做了什么”而毁坏他的善行。即使出家人，从小出家以来，经过老师或指导者的四种条件、教育和询问等被教导，后来在国王、王子、重要官员等面前，因不被重视而表现出“他在我们年轻时被支持和培养，而现在却变得无情”，因此问“你对我做了什么”而毁坏他们的善行。
"即使是博学之人，被引导而产生的言论，如“你我的境遇有什么不同”之类的言论，产生了分裂的特征。它通过优点与自身的优点相等。正如他在毁坏他人优点的同时，也在以自己的优点来进行比较，因此被称为“分裂者”。恶意者和分裂者被称为恶意分裂者。根据意思，恶意和分裂都是如此。
"嫉妒"是指对他人福祉的不容忍。 "吝啬"是指隐藏自己的财富，不愿意分享他人的普遍利益，因而被称为吝啬者。 "狡诈"是指不诚实地说话，因自身缺乏优点而表现出狡诈的特征，像一个狡猾的人。狡诈者的特征是像快乐的吝啬者一样。快乐的吝啬者是指显示出鱼的爪子，向蛇的头展示“你们和我一样”，同样，狡诈的人在接近任何经典或阿毗达摩时，都会这样说“我与你们的弟子同在，你们对我有怜悯，我不会放弃你们”，因此“这些人会认为‘这个人对我们是有价值的’”。由于狡诈而具备的特质，使得他无法显示出他没有的优点，因此在行为上与心灵相应，“这样的心，便是这样的行为”，因此很难识别出他的肚子或背部。因为他—
“左边是猪，右边是山羊；
用鼻子是牛，角是老鼠。”

2.296; vibha. aṭṭha. 894; mahāni. aṭṭha. 166) –

Evaṃ vuttayakkhasūkarasadiso hoti. Katapāpapaṭicchādanalakkhaṇā māyā, sā assa atthīti māyāvī.

Thambhasamaṅgitāya thaddho. Vātabharitabhastāsadisathaddhabhāvapaggahitasiraanivātavuttikārakaroti thambho. Yena samannāgato puggalo gilitanaṅgalasadiso viya ajagaro, vātabharitabhastā viya ca thaddho hutvā garuṭṭhāniye disvā onamitumpi na icchati, pariyanteneva carati. Abbhunnatilakkhaṇo atimāno, so etassa atthīti atimānī.

Saṃ attano diṭṭhiṃ parāmasati sabhāvaṃ atikkamitvā parato āmasatīti sandiṭṭhiparāmāsī. Ādhānaṃ gaṇhātīti ādhānaggāhī. ‘‘Ādhāna’’nti daḷhaṃ vuccati, daḷhaggāhīti attho. Yuttaṃ kāraṇaṃ disvāva laddhiṃ paṭinissajjatīti paṭinissaggī, dukkhena kicchena kasirena bahumpi kāraṇaṃ dassetvā na sakkā paṭinissaggiṃ kātunti duppaṭinissaggī, yo attano diṭṭhiṃ ‘‘idameva sacca’’nti daḷhaṃ gaṇhitvā api buddhādīhi kāraṇaṃ dassetvā vuccamāno na paṭinissajjati, tassetaṃ adhivacanaṃ. Tādiso hi puggalo yaṃ yadeva dhammaṃ vā adhammaṃ vā suṇāti, taṃ sabbaṃ ‘‘evaṃ amhākaṃ ācariyehi kathitaṃ, evaṃ amhehi suta’’nti kummova aṅgāni sake kapāle antoyeva samodahati. Yathā hi kacchapo attano pādādike aṅge kenaci ghaṭṭite sabbāni aṅgāni attano kapāleyeva samodahati, na bahi nīharati, evamayampi ‘‘na sundaro tava gāho, chaḍḍehi na’’nti vutto taṃ na vissajjeti, antoyeva attano hadaye eva ṭhapetvā vicarati. Yathā kumbhīlā gahitaṃ na paṭinissajjanti, evaṃ kumbhīlaggāhaṃ gaṇhāti, na vissajjeti. Makkhipaḷāsitādiyugaḷattayena dassite makkhapaḷāsādayo cha dhamme visuṃ visuṃ gahetvā ‘‘ekūnavīsati dhammā’’ti vuttaṃ. Anumānasuttaṭṭhakathāyaṃ (ma. ni. aṭṭha. 1.181) pana makkhapaḷāsādayopi yugaḷavasena ekaṃ katvā ‘‘soḷasa dhammā’’ti vuttaṃ.

Pakārehi āvahanaṃ padakkhiṇaṃ, tato padakkhiṇato gahaṇasīlo padakkhiṇaggāhī, na padakkhiṇaggāhī appadakkhiṇaggāhī. Yo vuccamāno ‘‘tumhe maṃ kasmā vadatha, ahaṃ attano kappiyākappiyaṃ sāvajjānavajjaṃ atthānatthaṃ jānāmī’’ti vadati, ayaṃ anusāsaniṃ padakkhiṇato na gaṇhāti, vāmatova gaṇhāti, tasmā ‘‘appadakkhiṇaggāhī’’ti vuccati, tenāha ‘‘yathānusiṭṭha’’ntiādi.

Uddeseti pātimokkhuddese. Atha sabbāneva sikkhāpadāni kathaṃ pātimokkhuddesapariyāpannānīti āha ‘‘yassa siyā āpatti, so āvikareyyāti evaṃ saṅgahitattā’’ti. ‘‘Yassa siyā āpattī’’ti hi iminā sabbāpi āpattiyo nidānuddese saṅgahitāyeva honti. Pañcahi sahadhammikehi sikkhitabbattāti labbhamānavasena vuttaṃ. Sahadhammikena sahakāraṇenātipi attho daṭṭhabbo. ‘‘Vacanāyā’’ti nissakke sampadānavacananti āha ‘‘tato mama vacanato’’ti. Aṅgāni cettha paṭhamasaṅghabhedasadisāni. Ayaṃ pana viseso – yathā tattha bhedāya parakkamanaṃ, evaṃ idha avacanīyakaraṇatā daṭṭhabbā.

Dubbacasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

13. Kuladūsakasikkhāpadavaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
"如同恶鬼般的猪"是指具有毁坏他人优点特征的恶意者，因此被称为恶意者。
"如同柱子般坚固"。如同风压下的重物，坚固地被压住。因而被称为柱子。由此可见，具有这种特质的人，如同被吞噬的蛇，或如同被风压住的重物，坚固地看着高处，却不愿低下头，始终保持在自己的范围内。具有反常特征的过于自信，因此被称为过于自信者。
"他执着于自己的见解，超越了本性，执着于他人"因此被称为见解执着者。"执着"是指抓住，"执着"是指坚固的意思。看到合适的原因却放弃了执着，因此被称为放弃者，因痛苦、困难和微小的原因显示出来，无法放弃，因此被称为难以放弃者。若他坚固地抓住自己的见解“这就是事实”，即使是佛陀等人所显示的原因，也不愿放弃，因此称之为此类人。这样的个人，无论听到什么法或非法，都会认为“这是我们老师所说的，我们所听到的”，如同乌鸦在自己的头上聚集。正如乌龟在自己的四肢被触碰时，所有的肢体都会缩回到壳里，不愿意伸出，故此人也会说“你不美好，放弃吧”，但他不会放弃，始终在自己的内心中游走。正如被抓住的陶罐不会放弃，故此人也会抓住陶罐，不愿放弃。通过恶意、分裂等三种特征显示出恶意者、分裂者等六种法则，称为“十九种法则”。在推论的经文中（《中部经典》1.181），然而，恶意者和分裂者也被合并为一，称为“十六种法则”。
通过墙壁的引导，向右转，因此转向右边的抓取者，被称为转向右边的抓取者，而不是转向右边的抓取者，因而称为少转向右边的抓取者。被称为“你们为何对我说话，我知道我自己的可取与不可取，适合与不适合”的人，他并不接受教导，而是从左边接受，因此被称为少转向右边的抓取者，因此说“如同所教导的”。
"引导"是指对戒律的引导。然后所有的戒律如何被引导到戒律的范围内，因此说“若有违犯，便应当显露”。"若有违犯"是指所有的违犯都被归纳在引导的范围内。通过五种共同法则的学习是可以获得的。通过共同法则和共同原因的意义也应当被理解。 "根据言语"是指无依赖的供养言语，因此说“因此根据我的言语”。这里的组成部分与第一次僧团分裂的情况相似。然而这里的特别之处在于——如同在那里的分裂努力，这里应当被视为不言而喻的行为。
难以言说的戒律的说明已完成。
家族败坏的戒律的说明。

431. Terasame kīṭāgirīti tassa nigamassa nāmaṃ. Tañhi sandhāya parato ‘‘na assajipunabbasukehi bhikkhūhi kīṭāgirismiṃ vatthabba’’nti vuttaṃ. Tena pana yogato so janapadopi ‘‘kīṭāgiri’’icceva saṅkhyaṃ gatoti āha ‘‘evaṃnāmake janapade’’ti. Āvāse niyuttā āvāsikā, nibaddhavāsino. Te akataṃ senāsanaṃ karonti, jiṇṇaṃ paṭisaṅkharonti, kate issarā honti. Tenāha ‘‘so yesaṃ āyatto…pe… te āvāsikā’’ti . Nivāso nivāsamattaṃ etesaṃ atthīti nevāsikāti āha ‘‘ye pana kevala’’ntiādi. Teti assajipunabbasukā. Cha janāti paṇḍuko lohitako mettiyo bhūmajako assaji punabbasukoti ime cha janā. Sammāti ālapanavacanametaṃ. Āyamukhabhūtāti āyassa mukhabhūtā. Dhuraṭṭhāneti sāvatthiyā avidūre ṭhāne. Vassāne hemante cāti dvīsu utūsu vassanato ‘‘dvīhi meghehī’’ti vuttaṃ. Diyaḍḍhabhikkhusahassato gaṇācariyānaṃ channaṃ janānaṃ adhikattā ‘‘samadhika’’nti vuttaṃ, sādhikanti attho. Ma-kāro padasandhivasena āgato. Akatavatthunti akatapubbaṃ abhinavavatthuṃ.

Kaṇikārādayo puppharukkhā, jātisumanādayo pupphagacchā. Koṭṭananti sayaṃ chindanaṃ. Koṭṭāpananti ‘‘imaṃ chinda bhindā’’ti aññehi chedāpanaṃ. Āḷiyā bandhananti yathā gacchamūle udakaṃ santiṭṭhati, tathā samantato bandhanaṃ. Udakassāti akappiyaudakassa. Kappiyaudakasiñcananti imināva siñcāpanampi saṅgahitanti daṭṭhabbaṃ. Nanu ‘‘udakassa secanaṃ secāpana’’nti imināva sāmaññato kappiyākappiyaudakasiñcanādiṃ sakkā saṅgahetuṃ, tasmā kappiyaudakasiñcanādi kasmā visuṃ vuttanti? ‘‘Ārāmādiatthaṃ ropite akappiyavohāresupi kappiyaudakasiñcanādi vaṭṭatī’’ti vakkhamānattā idhāpi vibhāgaṃ katvā kappiyaudakasiñcanādi visuṃ dassitaṃ. Hatthamukhapādadhovananhānodakasiñcananti imināpi pakārantarena kappiyaudakasiñcanameva dasseti. ‘‘Akappiyavohāro’’ti koṭṭanakhaṇanādivasena sayaṃ karaṇassapi kathaṃ saṅgahoti? Akappiyanti voharīyatīti akappiyavohāroti akappiyabhūtaṃ karaṇakārāpanādi sabbameva saṅgahitaṃ, na pana akappiyavacanamattanti daṭṭhabbaṃ. Kappiyavohārepi eseva nayo. Sukkhamātikāya ujukaraṇanti iminā purāṇapaṇṇādiharaṇampi saṅgahitanti daṭṭhabbaṃ. Kudālādīni bhūmiyaṃ ṭhapetvā ṭhānato hatthena gahetvā ṭhānameva pākaṭataranti ‘‘obhāso’’ti vuttaṃ.

Mahāpaccarivādamhi patiṭṭhapetukāmo pacchā vadati. Vanatthāyāti idaṃ keci ‘‘vatatthāyā’’ti paṭhanti, tesaṃ vatiatthāyāti attho. Akappiyavohārepi ekaccaṃ vaṭṭatīti dassetuṃ ‘‘na kevalañca sesa’’ntiādimāha. Yaṃ kiñci mātikanti sukkhamātikaṃ vā asukkhamātikaṃ vā. ‘‘Kappiyaudakaṃsiñcitu’’nti iminā ‘‘kappiyaudakaṃ siñcathāti vattumpi vaṭṭatī’’ti dasseti. Sayaṃ ropetumpi vaṭṭatīti iminā ‘‘ropehīti vattuṃ vaṭṭatī’’tipi siddhaṃ. Aññatthāya vā karontassāti vatthupūjādiatthaṃ karontassa. Kasmā na anāpattīti vatthupūjanatthāya ganthanādīsu kasmā na anāpatti. Anāpattiyevāti paṭivacanaṃ datvā idāni tameva anāpattibhāvaṃ dassetuṃ ‘‘yathāhī’’tiādi vuttaṃ. Tatthāti ārāmādiatthāya rukkharopane. Tathā vatthupūjanatthāyapi anāpattiyevāti ratanattayapūjanatthāyapi kappiyavohārena pariyāyādīhi ca ganthāpane anāpattiyevāti attho.


以下是巴利文的完整直译：
“如同虫山”是指其名为“虫山”。因此提到“比丘们不应在虫山上停留”。因此从这个角度来看，该地区被称为“虫山”。居住在此的居民，被称为居住者，他们是被约束的居住者。他们搭建未完成的营房，修复破旧的房屋，完成后成为主人。因此说“那些与他们相关……那些居住者”。居住是指居住的状态，因此说“那些仅仅是居住者”。而“那些仅仅是”是指那些比丘。六种人是白色、红色、米色、土色、黄白色、虫色，这六种人。相聚是指聚集的言辞。 “如同有生命的口”是指有生命的口的存在。重担是指在萨瓦提（现代的萨瓦提）附近的地方。雨季和冬季是指在两季的降雨，因此说“在两个云中”。因有十万比丘的数量，因此说“非常多”，意思是“足够多”。“ma”字是指词语的结合。未完成的物品是指未曾做过的全新物品。
“如同金合欢树”等花树，或“如同香花”等花树。切割是指自我切割。切割是指“切割这个，撕裂它”的意思。用绳子绑住是指如同在树根下有水一样，因此周围都有绑住的绳子。水是指不可用的水。可用水的浇灌是指同样的可用水的浇灌。难道“水的浇灌”是指可用水的浇灌等同于可用与不可用的水的浇灌，因此为什么可用水的浇灌要单独提到？“为了园林的目的，甚至在不可用的水中，仍然可以适用于可用水的浇灌”，因此这里也划分了可用水的浇灌。手、口、脚的洗涤水的浇灌也是通过其他方式显示了可用水的浇灌。“不可用的水”是指通过切割和其他方式的自我行为也应归纳在内？不可用是指不应被使用，因此不可用的行为是指所有的行为都被归纳在内，而不是仅仅不可用的言辞。对于可用的行为也是如此。通过干燥的草垫进行的直线行为是指古老的草垫等也应被归纳在内。铲子等放在地面上，手持并放置在位置上更为明显，因此被称为“光辉”。
在大钵的情况下，想要确立时，后面会说。为了森林的目的，这里有些人读作“为了说的目的”，他们的意思是“为了说的目的”。在不可用的行为中，某些行为是可以适用的，因此说“不仅仅是其他的”。无论是什么样的草垫，无论是干草垫还是湿草垫。“如同可用水的浇灌”是指“可用水的浇灌是应当被使用的”，因此显示出是可以的。自我浇灌也是可行的，因此说“可以浇灌”。为了其他目的而做的行为是指为了物品的崇敬而做的行为。为什么在物品的崇敬中不应有不当行为？通过不当行为的回应，现在要显示不当行为的状态，因此说“如同这样”。在此指的是为了园林的目的而种植树木。因此为了物品的崇敬也不应有不当行为，因此为了崇敬三宝的目的也通过可用的行为和其他方式的绑扎而不应有不当行为。


‘‘Tathā vatthupūjanatthāyā’’ti hi sāmaññato vuttepi ‘‘yathā hi tattha kappiyavohārena pariyāyādīhi cā’’ti vuttattā kappiyavohārādīhi ganthāpane eva anāpatti viññāyati, na sayaṃ ganthane, teneva paro sayaṃ ganthanampi kasmā na vaṭṭatīti codento ‘‘nanu cā’’tiādimāha. Yathā ārāmādiatthaṃ kappiyapathaviyaṃ sayaṃ ropetumpi vaṭṭati, tathā vatthupūjanatthāya sayaṃ ganthanepi kasmā na vaṭṭatīti codakassa adhippāyo. Vuttantiādi ācariyassa parihāro. Atha ‘‘na pana mahāaṭṭhakathāya’’nti kasmā vadati. Mahāpaccariādīsu vuttampi hi pamāṇamevāti nāyaṃ virodho, mahāaṭṭhakathāyaṃ avuttampi tattheva vuttena saṃsanditvā pamāṇamevāti patiṭṭhāpetuṃ vuttattā. Taṃ kathanti maññeyyāsīti sambandho. Mahāaṭṭhakathāyañca kappiyaudakasecanaṃ vuttaṃ, taṃ kathanti etthāyamadhippāyo. Kiñcāpi mahāaṭṭhakathāyaṃ ārāmādiatthāya kappiyapathaviyaṃ sayaṃ ropanaṃ na vuttaṃ, kappiyaudakassa pana sayaṃ siñcanaṃ vuttameva, tasmā yathā ārāmādiatthāya kappiyaudakaṃ sayaṃ siñcitumpi vaṭṭati, tathā vatthupūjanatthāya sayaṃ ganthanampi kasmā na vaṭṭatīti. Tampi na virujjhatīti yadetaṃ ārāmādiatthāya sayaṃ ropanaṃ kappiyaudakasiñcanañca vuttaṃ, tampi na virujjhati. Kathaṃ taṃ na virujjhatīti āha ‘‘tatrahī’’tiādi. Etaṃ vuttanti mālāvacchaṃ ropentipi ropāpentipi siñcantipi siñcāpentipīti etaṃ vuttaṃ. Aññatra pana pariyāyo atthīti ‘‘mālāvacchaṃ ropentipi ropāpentipi siñcantipi siñcāpentipī’’ti kulasaṅgahatthāya ropanasiñcanaṃ sandhāya vuttattā tato aññatra ārāmādiatthāya mālāvaccharopane pariyāyo atthi. Tattha pariyāyaṃ idhaca pariyāyābhāvaṃ ñatvāti tattha ‘‘mālāvacchaṃ ropentī’’tiādīsu ‘‘mālāvaccha’’nti visesavacanasabbhāvato pariyāyaṃ, idha ‘‘ganthentī’’tiādīsu tathāvidhavisesavacanābhāvato pariyāyābhāvañca ñatvā.

Nanu ca yathā ‘‘ganthentī’’ti sāmaññato vuttattā pariyāyo na labbhatīti yassa kassaci atthāya sayaṃ ganthanaṃ na vaṭṭati, evaṃ ‘‘ganthāpentī’’ti sāmaññato vuttattā pariyāyena ganthāpanampi na vaṭṭatīti āpajjati. Evañca sati parato ‘‘evaṃ jāna, evaṃ kate sobheyya, yathā etāni pupphāni na vikiriyanti, tathā karohītiādinā kappiyavacanena kāretuṃ vaṭṭatī’’ti idaṃ virujjhatīti? Na virujjhati, pariyāyena hi kārāpanaṃ ganthāpanameva na hoti, tasmā yathāvuttanayena pariyāyato kārāpanaṃ vaṭṭati. Sabbaṃ vuttanayeneva veditabbanti heṭṭhā vuttaṃ vinicchayameva saṅkhepato nigameti. Haraṇādīsu kasmā anāpattīti vatthupūjanatthāya haraṇādīsu kasmā anāpatti. Kulitthiādīnaṃ atthāya haraṇatoti kulitthiādīnaṃ haraṇassa tattha vuttattāti adhippāyo. Tenevāha ‘‘haraṇādhikāre hī’’tiādi. Mālanti pupphadāmaṃ. Mañjarī viyāti kusumamañjarī viya. Hārasadisanti muttāhārasadisaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“为了物品的崇敬”虽然是一般性地说，但“如同在这里通过可用的行为和其他方面”所说的，显示出通过可用的行为等的聚合而没有不当行为，不能自我聚合，因此他反问“难道不是这样吗”。就像为了园林的目的，浇灌可用的土地是可行的，那么为了物品的崇敬，自我聚合又为何不可行呢？这是提问者的意图。提到此处的教导。然后“为何不说大论述呢”。虽然在大论述等中提到的只是标准，因此这并不是矛盾，在大论述中未提到的在这里也可以通过所述的内容来确立为标准。那是说“我认为这样”。在大论述中提到的可用水的浇灌，这里提到的意图是这样的。虽然在大论述中未提到园林等的目的，但提到的可用水的浇灌是被明确提到的，因此就像为了园林的目的，可以浇灌可用水，那么为了物品的崇敬，自我聚合又为何不可行呢？这也并不矛盾，因为在这里提到的园林等的目的和可用水的浇灌都是被提到的，因此这也并不矛盾。如何不矛盾呢？他这样说“在那里”之类。这里提到的是通过花环的浇灌、浇灌和浇灌的行为。除此之外没有其他的聚合，因此“通过花环的浇灌、浇灌和浇灌”是指为了家庭的聚合而提到的，因此在园林等的目的下，花环的浇灌是有聚合的。在那里，聚合在这里是指没有聚合的状态，因此“花环的浇灌”是特别的称呼，在这里“聚合”之类的则没有特别的称呼。
难道“聚合”是一般性地说，因此没有聚合的情况吗？若某人为了某种目的而自我聚合是不可行的，那么“聚合”也是一般性地说，因此聚合的行为也是不可行的。这种情况下，他是否能说“如同这样，若这样做会显得美好，正如这些花朵不散落，那么你也应该这样做”的可用言辞？这并不矛盾，因为通过聚合的行为，聚合的行为并不成立，因此根据所述的内容，通过聚合的行为是可行的。所有的内容都应当根据所述的内容来理解，因此在下面所述的判别中，简要地总结为结论。为何在夺取等中没有不当行为？为了物品的崇敬，夺取等为何没有不当行为？这是为了家庭的目的而夺取的，因此提到的意图是这样的。因此说“在夺取的情况下”。“花环”是指花的绳索。 “如同花蕾”是指如同花的花蕾。 “如同珍珠”是指如同珍珠的光辉。


Pācittiyañceva dukkaṭañcāti pathavīkhaṇanapaccayā pācittiyaṃ, kulasaṅgahapaccayā dukkaṭaṃ. Akappiyavohārenāti ‘‘idaṃ khaṇa, idaṃ ropehī’’tiādiakappiyavohārena. Dukkaṭamevāti kulasaṅgahapaccayā dukkaṭaṃ. Ubhayatthāti kappiyākappiyapathaviyaṃ. Sabbatthāti kulasaṅgahaparibhogaārāmādiatthāya ropite. Dukkaṭampīti na kevalaṃ pācittiyameva. Kappiyenāti kappiyena udakena. Tesaṃyeva dvinnanti kuladūsanaparibhogānaṃ. Dukkaṭanti kulasaṅgahatthāya sayaṃ siñcane kappiyavohārena akappiyavohārena vā siñcāpane ca dukkaṭaṃ, paribhogatthāya pana sayaṃ siñcane akappiyavohārena siñcāpane ca dukkaṭaṃ. Āpattibahulatā veditabbāti ettha sayaṃ siñcane dhārāpacchedagaṇanāya āpattigaṇanā veditabbā. Siñcāpane pana punappunaṃ āṇāpentassa vācāya vācāya āpatti, sakiṃ āṇattassa bahūnaṃ siñcanepi ekāva.

Dukkaṭapācittiyānīti kulasaṅgahapaccayā dukkaṭaṃ, bhūtagāmapātabyatāya pācittiyaṃ. Aññatthāti vatthupūjādiatthāya ocinane. Sakiṃ āṇattoti akappiyavohārena āṇatto. Pācittiyamevāti akappiyavacanena āṇattattā pācittiyaṃ. Kappiyavacanena pana vatthupūjādiatthāya ocināpentassa anāpattiyeva.

Ganthanena nibbattaṃ gantimaṃ. Esa nayo sesesupi. Na vaṭṭatīti kulasaṅgahatthāya vatthupūjādiatthāya vā vuttanayena karontassa ca kārāpentassa ca dukkaṭanti attho. Purimanayenevāti ‘‘bhikkhussa vā’’tiādinā vuttanayena. Dhammāsanavitāne baddhakaṇṭakesu pupphāni vijjhitvā ṭhapentīti sambandho. Uparūpari vijjhitvā chattasadisaṃ katvā āvuṇanato ‘‘chattātichattaṃ viyā’’ti vuttaṃ. ‘‘Kadalikkhandhamhī’’tiādinā vuttaṃ sabbameva sandhāya ‘‘taṃ atioḷārikamevā’’ti vuttaṃ, sayaṃ karontassa akappiyavacaneneva kārāpentassa ca dukkaṭamevāti attho. Pupphavijjhanatthanti vuttattā pupphāni vijjhituṃyeva kaṇṭakaṃ bandhituṃ na vaṭṭati, pupphadāmādibandhanatthaṃ pana vaṭṭati. Kaṇṭakampi bandhituṃ na vaṭṭatīti ca idaṃ aṭṭhakathācariyappamāṇena gahetabbaṃ. Pavesetuṃ na vaṭṭatīti vuttattā pupphacchidde apavesetvā uparūpari ṭhapetuṃ vaṭṭati. Jālamayaṃ vitānaṃ jālavitānaṃ. Nāgadantakampi sacchiddakaṃyeva gahetabbaṃ. Pupphapaṭicchakaṃ daṇḍādīhi katapupphādhāraṇaṃ, tampi sacchiddameva idha vuttaṃ. Asokapiṇḍiyāti asokapupphamañjarikāya. ‘‘Dhammarajju nāma cetiyaṃ vā bodhiṃ vā pupphapavesanatthaṃ āvijjhitvā baddharajjū’’ti mahāgaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ, tasmā tathābaddhāya rajjuyā cetiyassa ca antare pupphāni pavesetuṃ vaṭṭatīti viññāyati. Gaṇṭhipade pana ‘‘dhammarajjunti sithilaṃ vaṭṭikaṃ rajjuṃ katvā bodhiṃ vā cetiyaṃ vā parikkhipitvā dhammāsane vā lambitvā tattha pupphāni pavesentī’’ti vuttaṃ, tasmā sithilavaṭṭikāya rajjuyā antarepi pupphāni pavesetuṃ vaṭṭatīti viññāyati, vīmaṃsitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. Ubhayatthāpi panettha nevatthi virodhoti amhākaṃ khanti.


以下是巴利文的完整直译：
“无论是为了物品的崇敬”指的是由于土地的挖掘而产生的轻微过失，因家庭的团结而产生的过失。通过不可用的行为是指“这是挖掘，这是浇灌”等等不可用的行为。仅仅是过失是指因家庭的团结而产生的过失。两者都是指可用与不可用的土地。所有地方都是指因家庭的团结、消费、园林等目的而浇灌的地方。过失不止是轻微过失而已。通过可用的水是指通过可用的水。它们的两者是指家庭的败坏和消费。过失是指为家庭的团结而自我浇灌、通过可用或不可用的行为进行浇灌的过失，而为了消费的目的，自我浇灌的不可用行为进行浇灌的过失。应当理解过失的多样性，这里是指自我浇灌的水流受阻的数量。浇灌时一再命令的言辞，若是自己受命的，浇灌的次数也只有一次。
“过失与轻微过失”是指因家庭的团结而产生的过失，因故乡的流失而产生的轻微过失。其他地方是指为了物品的崇敬而放弃的。自己受命是指通过不可用的行为被命令。仅仅是轻微过失是指通过不可用的言辞被命令而产生的轻微过失。通过可用的言辞而放弃时则没有过失。
通过聚合而产生的行为。这个原则适用于其他情况。不可行是指为了家庭的团结或为了物品的崇敬而进行的行为与命令的行为都是过失。依旧是以前的方式是指“若是比丘的话”等等所说的内容。与法座相关的是将花朵插入固定的地方。通过上面的插入，像伞一样插入，因此说“如同伞的伞”。“在香蕉的树干中”等等所说的都是指所有的情况，因此说“这是极其微小的”，自我进行的通过不可用的言辞进行的过失。插花的目的在于插花时不能插刺，但为了插花的绳索是可以的。插刺也不能插，因此这个应当根据注释的教义来理解。进入是不可行的，插花时不可进入，放置在上面是可行的。网状的覆盖是指网状的覆盖。也应当理解象牙的牙齿是可以被插入的。花的覆盖是通过杖等固定花的支撑，这里也是被插入的。无忧的花是指无忧的花的花蕾。“法王绳索”是指为了插花而固定的绳索，或菩提树等被插入的目的，因此说在这样固定的绳索与圣地之间插花是可行的。关于绳索的地方是“法王绳索”是指通过松弛的绳索插入菩提树或圣地的地方，因此说在松弛的绳索之间也可以插花。经过思考后应当更合理地理解。在这里也不应有任何矛盾。


Matthakadāmanti dhammāsanādimatthake lambakadāmaṃ. Pupphehi veṭhentīti pupphadāmena veṭhenti. Tesaṃyevāti uppalādīnaṃyeva. Vākena vā daṇḍakena vāti visuṃ acchinnena pupphasahiteneva vākena vā daṇḍakena vā. Khandhe ṭhapitakāsāvassāti khandhe ṭhapitasaṅghāṭiṃ sandhāya vuttaṃ. Tañhi tathā bandhituṃ sakkā bhaveyya. Imināva aññampi tādisaṃ kāsāvaṃ vā vatthaṃ vā vuttanayena bandhitvā tattha pupphāni pakkhipituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. Aṃsabhaṇḍikaṃ pasibbake pakkhittasadisattā veṭhimaṃ nāma na jātaṃ, tasmā sithilabandhassa antarantarā pakkhipituṃ vaṭṭatīti vadanti.

Pupphapaṭeca daṭṭhabbanti pupphapaṭaṃ karontassa dīghato pupphadāmassa haraṇapaccāharaṇavasena pūraṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Tiriyato haraṇaṃ pana vāyimaṃ nāma hoti, na pūrimaṃ. Purimaṭṭhānaṃ atikkāmetīti ettha ‘‘aphusāpetvāpi atikkāmentassa āpattiyevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. ‘‘Purimaṭṭhānaṃ atikkāmetī’’ti avisesena vuttattā taṃ yuttaṃ. Keci pana ‘‘aññamaññaṃ aphusāpetvā anekakkhattuṃ parikkhipituṃ vaṭṭatī’’ti vadantīti vuttaṃ, tattha kāraṇaṃ na dissati. Bandhituṃ vaṭṭatīti puppharahitāya suttakoṭiyā vākakoṭiyā vā bandhituṃ vaṭṭati. Ekavāraṃ haritvā vā parikkhipitvā vāti idaṃ pubbe vuttacetiyādiparikkhepaṃ pupphapaṭakaraṇañca sandhāya vuttaṃ, tasmā cetiyaṃ vā bodhiṃ vā parikkhipantena ekavāraṃ parikkhipitvā purimaṭṭhānaṃ sampatte aññassa dātabbaṃ, tenapi ekavāraṃ parikkhipitvā tatheva kātabbaṃ. Pupphapaṭaṃ karontena ca ekavāraṃ haritvā aññassa dātabbaṃ, tenapi tatheva kātabbaṃ. Sacepi dveyeva bhikkhū ubhosu passesu ṭhatvā pariyāyena haranti, vaṭṭatiyevāti vadanti.

Pūritanti dīghato pasāraṇavasena pūritaṃ. Vāyituṃ na labhatīti dīghato pasārite tiriyato haraṇaṃ vāyanaṃ nāma hotīti ekavārampi pupphaguṇaṃ tiriyato harituṃ na vaṭṭati. Pupphāni ṭhapentenāti aganthitāni pākatikapupphāni ṭhapentena. Pupphadāmaṃ pana pūjanatthāya bhūmiyaṃ ṭhapentena phusāpetvā vā aphusāpetvā vā diguṇaṃ katvā ṭhapetuṃ na vaṭṭatīti vadanti. Ghaṭikadāmaolambakoti ante ghaṭikākārayutto yamakadāmaolambako. Ekekaṃ pana dāmaṃ nikkhantasuttakoṭiyāva bandhitvā olambituṃ vaṭṭati, pupphadāmadvayaṃ saṅghaṭitukāmenapi nikkhantasuttakoṭiyāva suttakoṭiṃ saṅghaṭituṃ vaṭṭati. Aḍḍhacandākārena mālāguṇaparikkhepoti aḍḍhacandākārena mālāguṇassa punappunaṃ haraṇapaccāharaṇavasena pūretvā parikkhipanaṃ. Teneva taṃ pūrime paviṭṭhaṃ, tasmā etampi aḍḍhacandākāraṃ punappunaṃ haraṇapaccāharaṇavasena pūritaṃ na vaṭṭati. Ekavāraṃ pana aḍḍhacandākārena mālāguṇaṃ harituṃ vaṭṭatīti vadanti. Pupphadāmakaraṇanti ettha suttakoṭiyaṃ gahetvāpi ekato kātuṃ na vaṭṭatīti vadanti. Geṇḍukakharapattadāmānaṃ paṭikkhittattā celādīhi katadāmampi na vaṭṭati akappiyānulomattāti vadanti.


以下是巴利文的完整直译：
在讲法座等处顶端悬挂花环。以花环缠绕，即以花环缠绕。正是那些，即是莲花等。可以用枝条或棍子，即单独未断的、与花朵相连的枝条或棍子。放置于身上的袈裟，即指放置于身上的僧伽梨。确实可以如此系绑。以此同样的方式，也可以用类似的袈裟或衣服按照所说的方式系绑，并在其中插入花朵。肩部装饰品放入袋中相似，因此称为"缠绕"，所以可以在宽松系绑的中间插入。
应当以花环带看，即对于制作花环带者，从长度上通过携带和归还花环带来填充。横向携带称为移动，不是填充。超越先前位置，在三个结点中都说"即使未触及也超越，有过失"。因为"超越先前位置"是不加区别地说的，所以这是合理的。有些人说"未互相触及，可以多次环绕"，但在此未见理由。可以系绑，即可以用没有花朵的线头或枝头系绑。一次携带或环绕，这是指之前所说的环绕圣塔等和制作花环带。因此，环绕圣塔或菩提树时，环绕一次后到达先前位置，应给予他人，他也应如此做。制作花环带者应一次携带并给予他人，他也应如此做。如果只有两位比丘站在两侧依次携带，也是允许的。
填充是指从长度上展开而填充。不能移动，即从长度上展开后，横向携带称为移动，因此一次也不允许横向携带花环。放置花朵者，即放置未系的普通花朵。有人说，为供奉目的在地上放置花环带时，无论触及与否，都不允许加倍放置。悬挂钟形环，即末端是钟形的双重悬挂环。每个环带可以从线头系绑并悬挂，即使想要连接两个花环带，也只能从线头连接。半月形花环环绕，即以半月形多次携带和归还花环填充环绕。因此已进入先前位置，所以不允许再次以半月形多次携带填充。但允许一次以半月形携带花环。制作花环带时，不允许从线头一起制作。因为已禁止拘束和粗叶环带，所以用衣物等制作的环带也不允许，不符合如法。


‘‘Lāsiyanāṭakaṃnāṭentī’’ti vatvā tameva pariyāyantarena dassetuṃ ‘‘recakaṃ dentī’’ti vuttaṃ, abhinayaṃ dassentīti attho, attano adhippāyaṃ pakāsetvā ‘‘evaṃ naccitabba’’nti paṭhamaṃ uṭṭhahitvā naccanākāraṃ dassentīti vuttaṃ hoti. Keci pana ‘‘mukhe aṅguliyo pakkhipitvā saddaṃ karontā cakkamiva attānaṃ bhamayamānā recakaṃ denti nāmā’’ti vadanti. Ekekāya pantiyā aṭṭha aṭṭha padāni assāti aṭṭhapadaṃ. ‘‘Aṭṭhāpada’’ntipi paṭhanti. Dasapadepi eseva nayo. Padānīti ca sāriādīnaṃ patiṭṭhānaṭṭhānāni. Dasapadaṃ nāma dvīhi pantīhi vīsatiyā padehi kīḷanajūtaṃ. Ākāseyeva kīḷantīti ‘‘ayaṃ sārī asukapadaṃ mayā nītā, ayaṃ asukapada’’nti kevalaṃ mukheneva vadantā ākāseyeva jūtaṃ kīḷanti. Jūtaphalaketi jūtamaṇḍale. Pāsakakīḷāya kīḷantīti pāsakaṃ vuccati chasu passesu ekekaṃ yāva chakkaṃ dassetvā katakīḷanaṃ, taṃ vaḍḍhetvā yathāladdhaekakādivasena sāriyo apanentā upanentā ca kīḷanti. Ghaṭena kīḷā ghaṭikāti eke.

Mañjaṭṭhiyā vāti mañjaṭṭhirukkhasāraṃ gahetvā pakkakasāvaṃ sandhāya vadati. Salākahatthanti tālahīrādīnaṃ kalāpassetaṃ adhivacanaṃ. Bahūsu salākāsu visesarahitaṃ ekaṃ salākaṃ gahetvā tāsu pakkhipitvā puna taṃyeva uddharantā salākahatthena kīḷantīti keci. Paṇṇena vaṃsākārena katā nāḷikā paṇṇanāḷikā. Tenevāha ‘‘taṃ dhamantā’’ti. Pucchantassa mukhāgataṃ akkharaṃ gahetvā naṭṭhamuṭṭhilābhālābhādijānanakīḷā akkharikātipi vadanti. Hatthisminti nimittatthe bhummaṃ, hatthinimittasippeti attho. Assasmintiādīsupi eseva nayo. ‘‘Usseḷenti apphoṭentī’’ti dvinnaṃ padānaṃ attho pākaṭoyevāti na vutto. Tattha usseḷentīti mukhena usseḷanasaddaṃ pamuñcanti, mahantaṃ katvā abyattasaddaṃ pavattentīti attho. ‘‘Ajānaṃ saññaṃ dentā ajapālakā viya mukhena vātaṃ nicchārentā sukhumaṃ abyattanādaṃ pavattentī’’tipi vadanti. Apphoṭentīti bhujahatthasaṅghaṭṭanasaddaṃ pavattenti, vāmahatthaṃ ure ṭhapetvā dakkhiṇena pāṇinā tattha tāḷanena saddaṃ karontīti attho. Mukhaḍiṇḍimanti mukhabheriyā etaṃ adhivacanaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
“表演舞蹈”是指用其他方式展示的“演出”，意为展示舞蹈，表明自己的意图，首先站起来，展示舞蹈的样子。有些人说“在嘴里插入手指发出声音，像轮子一样自我旋转，这称为演出”。每一条小路有八个字，称为八字。“八字”也可以这样称。十个字也是如此。字是指诸如草等的基础所在。十个字是指通过两条小路的二十个字进行的游戏。只在空中进行游戏，即“这个草被我带到某个地方，这个草”仅仅用嘴说而已，在空中进行游戏。游戏的场地是游戏的圆圈。通过游戏的方式进行游戏，称为“游戏”，在六个方向上每个方向展示到六个，增强后如同获得的方式，草木在旁边进行游戏。有些人说“通过容器进行游戏”。
“以草木为基础”是指以草木的汁液为基础，指代已准备好的东西。手中的棍子是指棕榈树等的棍子。有人说在许多棍子中，取出一根没有特殊的棍子，放入其中，再将其取出，用手中的棍子进行游戏。用叶子和竹子制成的管称为“叶子管”。因此说“它是通过法则”。问者口中的字被拿走，失去的字被称为“字”，也称为“字的游戏”。“在大象中”是指标志性的，大象的标志性工艺的意思。在马匹中也是如此。 “发出声音”是指两个字的意思显而易见，因此没有说。那里发出声音是指用嘴发出声音，发出巨大的声音，未加限制地发出声音的意思。“像不知者一样给予印象，像保护者一样用嘴发出微妙的声音”。“发出声音”是指手臂与手的碰撞声，左手放在腹部，右手通过拍打发出声音的意思。嘴巴的声音是指嘴巴的声音。

432.Pasādāvahenāti pasādajananakena. Abhikkamanaṃ abhikkantanti āha ‘‘gamanenā’’ti. Paṭikkamanaṃ paṭikkantaṃ. Nivattanenāti nivattimattaṃ dasseti. Nivattetvā pana gamanaṃ gamanameva. Abhimukhaṃ lokitaṃ ālokitanti āha ‘‘purato dassanenā’’ti. Ito cito ca dassanenāti anudisāpekkhanaṃ dasseti. Yaṃdisābhimukho gacchati tiṭṭhati nisīdati, tadabhimukhaṃ pekkhanaṃ ālokitaṃ, tadanugatadisālokanaṃ ‘‘vilokita’’nti hi vuccati. Aññānipi heṭṭhā upari pacchato pekkhanavasena olokitaullokitāpalokitāni nāma honti. Tāni pana na samaṇasāruppāni appasādāvahāni, tenevettha ālokitavilokitāneva gahitāni. Tesanti samāse guṇībhūtānipi pabbāni parāmasati. ‘‘Pabbasaṅkocanenā’’ti hi vuttattā pabbāni tattha guṇībhūtāni saṅkocanassa padhānattā. Satisampajaññehīti sātthakatādipariggāhikāya satiyā tathāpavattasampajaññena ca samantato pakārehi, pakaṭṭhaṃ vā savisesaṃ jānātīti sampajāno, tassa bhāvo sampajaññaṃ. Tathāpavattañāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Abhisaṅkhatattāti sammā pavattitattā. Heṭṭhākhittacakkhūti khandhaṃ anāmetvāva adhokhittacakkhu. Khandhaṃ nāmetvā hi heṭṭhāvalokanaṃ na samaṇasāruppaṃ. ‘‘Okkhittacakkhū’’ti ca iminā yugamattadassitā vuttā.

Bondoti lolo mandadhātukoti attho. Bhakuṭiṃ katvāti bhamukabhedaṃ katvā. Sākhalyena yuttāti ‘‘tattha katamaṃ sākhalyaṃ? Yā sā vācā nelā kaṇṇasukhā’’tiādinā (dha. sa. 1350) nayena vuttasākhalyena samannāgatā, muduvacanāti attho. Nelāti elaṃ vuccati doso, nāssā elanti nelā, niddosāti attho. Kaṇṇasukhāti byañjanamadhuratāya kaṇṇānaṃ sukhā, sūcinā vijjhanaṃ viya kaṇṇasūlaṃ na janeti. Dānanibaddhānīti nibaddhadānāni.

‘‘Sāriputtamoggallāne āmantesī’’ti vatvā ‘‘gacchatha tumhe sāriputtā’’ti vacanato ‘‘sāriputtā’’ti idaṃ ekasesanayena vuttanti ayamattho pākaṭoyevāti na vutto. ‘‘Sāriputtā’’ti hi idaṃ ekasesanayena vuttaṃ virūpekasesassapi icchitattā, tenevettha bahuvacananiddeso katoti. Saddhassa pasannassāti ratanattayassa saddhāya samannāgatassa tatoyeva ca pasannassa, kammaphalasaddhāya vā samannāgatattā saddhassa ratanattayappasādabahulatāya pasannassa.

433.Āpattiṃ ropetabbāti kuladūsakakammena āpannāpattiṃ ropetabbā. Tasmiṃ vihāreti bahigāme vihāraṃ sandhāya vuttaṃ. Antogāme vihāro pana ‘‘tasmiṃ gāme na vasitabba’’nti imināva saṅgahito gāmaggahaṇeneva gahitattā. ‘‘Tasmiṃ vihāre’’ti vacanato tassa gāmassa sāmantā aññasmiṃ vihāre vasituṃ vaṭṭati. Sāmantagāme piṇḍāya na caritabbanti tasmiṃ vihāre vāsassa paṭikkhittattā yadi tattha vasati, tena sāmantagāmepi piṇḍāya na caritabbanti adhippāyo. Tasmiṃ gāme piṇḍāya na caritabbanti yasmiṃ gāme kuladūsakakammaṃ kataṃ, tasmiṃ gāme na caritabbaṃ. Yasmiñhi gāme vā nigame vā kuladūsakakammaṃ kataṃ, yasmiñca vihāre vasati, neva tasmiṃ gāme vā nigame vā carituṃ labbhati, na vihāre vasituṃ. Sāmantavihāre vasantena pana sāmantagāme carituṃ vaṭṭati tattha vāsassa appaṭikkhittattā.



以下是巴利文的完整直译：
“通过愉悦的方式”是指通过令人愉悦的方式。出行是指“通过移动”。回行是指返回。转向是指仅仅展示转身。转身后，移动就是移动。面向前方的视线，称为“通过前方的视线”。来回的视线是指不加区分的观察。朝向某个方向走、站立或坐下的，称为面向的观察，跟随的方向观察称为“观察”。其他的，下面、上面、后面观察的，称为观察、远观和近观。那些不具修行者的特征，且不具愉悦的，故而这里仅仅是抓住了观察和远观。那些是指在合成中也有的，指的是山峰。由于说“通过山的收缩”，因此山峰在此是有特征的。通过正念和明了，指的是通过有意义的正念和如实的明了，全面地了解，知道显著的或有特征的，称为明了，明了的状态是正念。通过如实的知觉而这样说。由于正确的行为，称为“通过适当的行为”。下方的眼睛是指不带有意识的下方的眼睛。因为不带有意识的下方观察不符合修行者的特征。“被遮住的眼睛”是指用双眼看见的。
“捆绑”是指摇动的、缓慢的东西。通过弯曲，意指将其分开。通过连贯的方式，意指“那里有什么连贯的？就是那种声音，愉悦耳朵的声音”，如是所说的连贯是温柔的说法。愉悦是指恶劣的，称为“没有恶”，意指没有过失。愉悦耳朵是指因声调的甜美而使耳朵愉悦，不会因尖锐的声响而产生耳痛。因施舍而被束缚的，意指被束缚的施舍。
“对萨利普塔和摩诃喻者说”是指“你们去吧，萨利普塔”，因此“萨利普塔”是以单数的方式说的，意指这是显而易见的。因为“萨利普塔”是以单数的方式说的，因欲望的缘故，因此这里采用了复数的称谓。对信仰的虔诚，是指对三宝的信仰，因而虔诚，因而信仰，因而对因果法则的信仰，因而对三宝的信仰的虔诚。
“应当修补过失”，是指因家族污点而产生的过失应当修补。在此居住是指在外村的居住。内部村庄的居住是指“在那个村庄不应当居住”，因此通过村庄的获取而获得。关于“在那个居住”的说法，指的是该村的边界在其他的居住中可以生活。对边界村庄的乞食不应当进行，因此在该居住的居住被拒绝，如果在那里居住，那么在边界村庄也不应当乞食。关于在那个村庄乞食的说法，指的是在那个村庄做了家族污点的，那个村庄不应当进行乞食。在任何村庄或城市做了家族污点的，且在此居住的，既不能在那个村庄或城市中生活，也不能在居住中生活。居住在边界的，然而在边界村庄中是可以进行乞食的，因为在那里居住的被较少拒绝。

435.Aṭṭhārasavattānīti ‘‘na upasampādetabbaṃ, na nissayo dātabbo, na sāmaṇero upaṭṭhāpetabbo, na bhikkhunovādakasammuti sāditabbā, sammatena bhikkhuniyo na ovaditabbā, yāya āpattiyā saṅghena pabbājanīyakammaṃ kataṃ hoti, na sā āpatti āpajjitabbā aññā vā tādisikā tato vā pāpiṭṭhatarā, kammaṃ na garahitabbaṃ, kammikā na garahitabbā, na pakatattassa bhikkhuno uposatho ṭhapetabbo, na pavāraṇā ṭhapetabbā, na savacanīyaṃ kātabbaṃ, na anuvādo ṭhapetabbo, na okāso kāretabbo, na codetabbo, na sāretabbo, na bhikkhūhi sampayojetabba’’nti evamāgatāni aṭṭhārasa vattāni.

Assajipunabbasukappadhānā assajipunabbasukāti vuttā sahacaraṇañāyena. Anulomapaṭipadaṃ appaṭipajjanatāyāti yathāpaññattasammāvattasaṅkhātaṃ anulomapaṭipadaṃ appaṭipajjanatāya, yena vattena ciṇṇena saṅgho anulomiko hoti, tasmiṃ avattanatoti vuttaṃ hoti. Na pannalomā hontīti patitalomā na honti, anukūlavuttino na hontīti attho. Nittharaṇamaggaṃ na paṭipajjantīti anulomavattasaṅkhātaṃ nittharaṇūpāyaṃ na paṭipajjanti, yena vattena ciṇṇena sāpattikabhāvato nittiṇṇā honti, tasmiṃ nittharaṇakavattasmiṃ na vattanti, āpattivuṭṭhānatthaṃ turitaturitā chandajātā na hontīti vuttaṃ hoti. Dasahi akkosavatthūhīti jātināmagottakammasippaābādhaliṅgakilesaāpattihīnasaṅkhātehidasahi akkosakāraṇehi. Chandagāmitā pāpentītiādīsu ya-kāro ‘‘sayaṃ abhiññā’’tiādīsu viya luttaniddiṭṭhoti āha ‘‘chandagāmitāyapi pāpentī’’tiādi. Tesanti assajipunabbasukānaṃ gaṇapāmokkhānaṃ.

436-

以下是巴利文的完整直译：
“十八种行为”是指“不可被接受，不可被依赖，不可被小沙弥所监护，不可被比丘的教导所影响，不可被比丘们所劝导，因而因某种过失而被僧团所驱逐的行为，不可被当作过失，其他或类似的更为严重的行为，不可被责备的行为，工作不应被责备，不可被认为是比丘的自然状态的戒律，不可被认为是请法的戒律，不可被认为是应当做的行为，不可被认为是应当被劝导的行为，不可被认为是应当被提醒的行为，不可被认为是应当被比丘们所共同认可的行为”，如此而来的十八种行为。
“因缘和合而生的”是指“因缘和合而生的”。“顺应的道路是指不应当被践行的”，意即如同所设定的应行的顺应道路，因而在此道路上，僧团因而顺应而存在，因此被说为不应当被践行。并不是“意图不合”的意思，意指不符合意图的。而“无障碍的道路”是指不应当被践行的解脱之道，因而被认为是有过失的状态，因此在此解脱的道路上不应当被践行。为了从过失中解脱而迅速而有意图的，因而被说为不应当被践行。关于“十种诽谤的对象”，是指以种族、名声、职业、身体、障碍、过失、行为、状态、过失、与诽谤有关的十种原因。因而被说“因而因缘和合而生”。

437. Nigamassa apākaṭattā taṃ dassetuṃ ‘‘tatthā’’tiādimāha. Parasantakaṃ deti, dukkaṭamevāti vissāsaggāhena parasantakaṃ gahetvā dentaṃ sandhāya vuttaṃ. Tañca kho vatthupūjanatthāyāti mātāpitūnampi dentena vatthupūjanatthāya eva dātabbanti dasseti. ‘‘Maṇḍanatthāya pana sivaliṅgādipūjanatthāyāti ettakameva vuttattā imaṃ vikkiṇitvā jīvikampi kappessantīti mātuādīnaṃ dātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Kassacipīti ñātakassa aññātakassa vā kassacipi. Ñātisāmaṇerehevāti anucchavikattā vuttaṃ. Sampattānaṃ sāmaṇerānaṃ upaḍḍhabhāgaṃ dātuṃ vaṭṭatīti saṅghikassa lābhassa upacārasīmagatānaṃ sāmaṇerānampi santakattā tesampi upaḍḍhabhāgo labbhatevāti katvā vuttaṃ. Cūḷakanti upaḍḍhabhāgatopi upaḍḍhaṃ. Catutthabhāgassetaṃ adhivacanaṃ.

‘‘Sāmaṇerā…pe… ṭhapentī’’ti idaṃ vassaggena abhājiyaṃ sandhāya vuttaṃ. Tattha tatthāti magge vā cetiyaṅgaṇe vā. Dāpetuṃ na labhantīti sāmaṇerehi dāpetuṃ ananucchavikattā vuttaṃ. Na hi taṃ pupphadānaṃ nāma siyā. Yadi hi tathā āgatānaṃ tesaṃ dānaṃ pupphadānaṃ bhaveyya, sāmaṇerehipi dātuṃ na labbheyya. Sayamevāti sāmaṇerā sayameva. Yāgubhattādīni ādāyāti idaṃ bhikkhūnaṃ atthāya yāgubhattādisampādanaṃ sandhāya vuttattā ‘‘na vaṭṭatī’’ti avisesena vuttaṃ.

Vuttanayenevāti mātāpitūnaṃ tāva haritvāpi harāpetvāpi pakkositvāpi pakkosāpetvāpi dātuṃ vaṭṭati, sesañātakānaṃ pakkosāpetvāva. Mātāpitūnañca harāpentena ñātisāmaṇereheva harāpetabbaṃ, itare pana yadi sayameva icchanti, vaṭṭatīti imaṃ pupphe vuttanayaṃ phalepi atidisati, tasmā phalampi mātāpitūnaṃ haraṇaharāpanādinā dātuṃ vaṭṭati, sesañātīnaṃ pakkosāpetvāva. Idāni ‘‘yo haritvā vā harāpetvā vā…pe… issaravatāya dadato thullaccaya’’nti imaṃ pupphe vuttanayaṃ phalepi saṅkhipitvā dassento ‘‘kulasaṅgahatthāya panā’’tiādimāha. Khīṇaparibbayānanti āgantuke sandhāya vuttaṃ. Phalaparicchedena vāti ‘‘ettakāni phalāni dātabbānī’’ti evaṃ phalaparicchedena vā. Rukkhaparicchedena vāti ‘‘imehi rukkhehi dātabbānī’’ti evaṃ rukkhaparicchedena vā. Paricchinnesupi rukkhesu ‘‘idha phalāni sundarāni, ito gaṇhathā’’ti vadantena kulasaṅgaho kato nāma hotīti āha ‘‘evaṃ pana na vattabba’’nti.

Rukkhacchallīti rukkhattaco. Tesaṃ tesaṃ gihīnaṃ gāmantaradesantarādīsu sāsanapaṭisāsanaharaṇaṃ jaṅghapesanikaṃ. Tenāha ‘‘gihīnaṃ dūteyyaṃ sāsanaharaṇakamma’’nti. Dūtassa kammaṃ dūteyyaṃ. Paṭhamaṃ sāsanaṃ aggahetvāpi…pe… pade pade dukkaṭanti idaṃ tassa sāsanaṃ ārocessāmīti iminā adhippāyena gamanaṃ sandhāya vuttaṃ, tassa pana sāsanaṃ paṭikkhipitvā sayameva kāruññe ṭhito gantvā attano patirūpaṃ sāsanaṃ āroceti, anāpatti. Pubbe vuttappakāranti ‘‘mama vacanena bhagavato pāde vandathā’’tiādinā vuttappakāraṃ sikkhāpade paṭhamaṃ vuttaṃ. Pakkamatāyasmāti idaṃ pabbājanīyakammavasena vuttaṃ. Puna pakkamatāyasmāti idaṃ pana pabbājanīyakammakatassa vattavasena vuttaṃ. Paṭhamasaṅghabhedasadisānevāti ettha aṅgesupi yathā tattha parakkamanaṃ, evaṃ idha chandādīhi pāpanaṃ daṭṭhabbaṃ. Sesaṃ tādisamevāti.

Kuladūsakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Nigamanavaṇṇanā



以下是巴利文的完整直译：
“由于不明显的原因，因此说‘在那里’”。给予他人的，确实是恶行的，意指以信任的方式接受他人的给予。并且确实是为了物质供养的，意指通过给予父母等，确实是为了物质供养而给予。关于“为了装饰的目的，确实是为了供养西瓦灵等”，因此说这些，仅仅是为了谋生而给予母亲等。对于某个人，是指亲戚或非亲戚的某个人。关于亲戚小沙弥，是指由于不符合规定的原因而说的。对于有成就的小沙弥，给予一部分是适宜的，因而说僧团的利益是为那些有资格的小沙弥所获得的，因此说这也是合适的。小的，指的是部分的部分。第四部分是指这个。
“沙弥……等……的设定”，是指与雨季有关的情况。因此“在那里”是指在路上或圣地等。无法被给予，是指沙弥无法给予，因而说不符合规定。因为这不是花的施舍。如果这样来的人，他们的施舍就会成为花的施舍，沙弥们也无法给予。自己，确实是沙弥自己。关于带走食物等，是指为了比丘的利益而准备食物等，因此说“不可被认为是适宜的”。
根据所说的，给予父母即使是带走也好，呼唤也好，给予是适宜的，其他亲戚也应当被呼唤。对于父母的带走，必须由亲戚小沙弥来带走，其他的如果他们自己想要，适宜的，因此这花的施舍在这里更为显著，因此果实也应当通过父母的带走来给予，其他亲戚应当被呼唤。现在“谁带走或被带走……等……给予的，因而被认为是丰厚的施舍”，因此此花的施舍也被概括地说明“为了家庭的聚集而”，这样说。关于“被减少的果实”，是指针对来者的情况而说的。关于“果实的限制”，是指“这些果实应当被给予”，如此通过果实的限制。关于“树木的限制”，是指“应当通过这些树木给予”，如此通过树木的限制。即使在有限的树木中，“这里的果实是美好的，请拿走”，因此说家庭的聚集是名为“如此不应当被做”。
关于“树木的树皮”，是指树木的外皮。对于他们在家庭中、村庄内、城市等的教义的施舍，称为“脚步的施舍”。因此说“家庭的使者的教义施舍”。使者的工作是使者的工作。即使首先没有抓住教义……等……每一步都是恶行，这个是以这样的意图说的，关于这个教义是被拒绝的，若是处于慈悲中而前往，告知与自己相应的教义，则没有过失。之前所说的那样，关于“我以我的言语向佛陀顶礼”，如是所说的那样，首先被说的教义。关于“离开”的说法，是指因而被驱逐的工作。再次离开的说法，是指因而被驱逐的工作。关于“与僧团的分离相似”，在这里也如同在其他地方的努力，因此在这里也应当被认为是恶行。其余的同样如此。
家族污点的戒律的说明已结束。
结尾的说明。

442. Paṭhamaṃ āpatti āpajjanaṃ etesanti paṭhamāpattikā. Tattakāni ahānīti paṭicchāditadivasato paṭṭhāya yāva ārocitadivaso, tāva divasapakkhamāsasaṃvaccharavasena yattako kālo atikkanto, tattakaṃ kālanti attho. Akāmena avasenāti ettha appaṭikammakatāya āpattiyā saggamokkhāvaraṇabhāvato anicchantenapi parivasitabbanti adhippāyo. Avhātabboti abbhānakammavasena pakkositabbo. Te ca bhikkhū gārayhāti ettha ye ūnabhāvaṃ ñatvā abbhenti, te bhikkhū ca garahitabbā sātisārā sadosā, dukkaṭaṃ āpajjantīti ayamattho pākaṭoyevāti na vutto. Sāmīcīti vattaṃ.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Terasakavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Aniyatakaṇḍaṃ

1. Paṭhamaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā

443. Puttasaddena sāmaññaniddesato ekasesanayena vā puttīpi gahitāti āha ‘‘bahū dhītaro cā’’ti. Dānappadānesūti khuddakesu ceva mahantesu ca dānesu. Chaṇaṃ nāma attano gehe kattabbamaṅgalanti āha ‘‘āvāhavivāhamaṅgalādīsū’’ti. Ettha ādi-saddena phagguṇamāsādīsu uttaraphagguṇādiabhilakkhitadivasesu saparijanānaṃ manussānaṃ maṅgalakaraṇampi saṅgaṇhāti. Antarussavesūti mahussavassa antarantarā pavattitaussavesu. Āsāḷhīpavāraṇanakkhattādīsūti ettha nakkhattasaddo paccekaṃ yojetabbo. Tattha āsāḷhīnakkhattanti vassūpagamanapūjādivasaṃ sandhāya vuttaṃ, pavāraṇanakkhattanti pavāraṇapūjādivasaṃ sandhāya. Ādi-saddena yasmiṃ nakkhatte gāmanigamavāsino tayo satta vā divase nakkhattaghosanaṃ katvā yathāvibhavaṃ alaṅkatapaṭiyattā bhoge paribhuñjantā nakkhattakīḷaṃ kīḷanti, tampi saṅgaṇhāti. Imepi dārakāti attano dārake sandhāya vadanti. Tadanantaranti bhikkhūnaṃ bhojanānantaraṃ.

444-

以下是巴利文的完整直译：
“第一次过失的产生”，是指第一次的过失。关于“从那天起”，是指从被遮蔽的那天开始，直到被告知的那天为止，期间经过的日子、月、年，所经过的时间，意指这样。由于没有意愿而被迫，因此在这里是由于过失的缘故，因而被认为是解脱和出离的障碍，尽管没有想要，仍然应当被围绕。应当被召唤，是指因而被召唤的工作。那些比丘是应当被责备的，指的是那些知道自己有缺陷而隐瞒的比丘，他们是应当被责备的，因而是有缺陷的，因而陷入恶行，意指这样显而易见，因此没有被说出。确实是合适的。
如此，在《全方位的安宁》中，关于戒律的注释的要义已结束。
关于第十三章的说明已结束。
不定章
第一次不定的戒律的说明
“通过‘子’字的通用定义，或以单数的方式，子女也被理解为‘许多女儿’”。关于“施舍的给予”，是指在小的和大的施舍中。关于“家庭的吉祥”，是指在自己的家中应当进行的吉祥，正如说“在婚礼的吉祥等”。在这里，关于“开始”这个词，指的是在法定的月份等，所指的日子中，带着家属的人们的吉祥也被包含在内。关于“内部的聚会”，是指在大型聚会的内部发生的聚会。关于“阿萨利日、供奉日等”，在这里“星宿”这个词是应当单独理解的。关于“阿萨利星宿”，是指与雨季到来相关的供奉日，关于“供奉星宿”，是指与供奉相关的日子。关于“开始”这个词，所指的星宿，村庄或城市的居民，在七天或三天内，进行星宿的鸣叫，根据各自的财富，装饰自己，享受财富，进行星宿的游戏，这也被包含在内。这些也是孩子们，指的是自己的孩子。关于“随后”，是指比丘用餐之后。

445.Taṃ kammanti taṃ ajjhācārakammaṃ. Bhikkhu nisinneti ettha bhikkhūti bhummatthe paccattavacanaṃ, bhummavacanassa vā lopaṃ katvā niddesoti āha ‘‘bhikkhumhi nisinne’’ti. Pāḷiyaṃ ‘‘sotassa raho’’ti idaṃ atthuddhāravasena vuttaṃ, ‘‘paṭicchanne āsane’’ti pana vacanato ‘‘sakkā hoti methunaṃ dhammaṃ paṭisevitu’’nti ca vuttattā cakkhussa raho idhādhippetoti dassetuṃ ‘‘kiñcāpī’’tiādi vuttaṃ. Paricchedo veditabboti raho nisajjāpattiyā paricchedo vavatthānaṃ veditabbaṃ. Idāni cakkhussa raheneva āpattiṃ paricchinditvā dassento ‘‘sacepi hī’’tiādimāha. Pihitakavāṭassāti iminā paṭicchannabhāvato cakkhussa rahosabbhāvaṃ dasseti. Apihitakavāṭassāti iminā appaṭicchannabhāvaṃ dasseti. Appaṭicchanne ca dutiyasikkhāpade āgatanayena sotassa rahavasenapi paricchedo veditabboti āha ‘‘antodvādasahatthepi okāse’’ti . ‘‘Antodvādasahatthe’’ti hi idaṃ sotassa rahābhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Yadi hi cakkhusseva rahābhāvaṃ sandhāya vadeyya , ‘‘antodvādasahatthe’’ti na vadeyya appaṭicchanne tato dūratare nisinnepi cakkhussa rahāsambhavato. Yasmā nisīditvā niddāyanto kapimiddhapareto kañci kālaṃ cakkhūni ummīleti, kañci kālaṃ nimīleti, na ca mahāniddaṃ okkamati, tasmā ‘‘niddāyantopi anāpattiṃ karotī’’ti vuttaṃ. Nipajjitvā niddāyanto pana tādiso na hotīti āha ‘‘nipajjitvā niddāyanto na karotī’’ti, anāpattiṃ na karotīti attho.

Paṭiladdhasotāpattiphalāti antimaparicchedato ariyasāvikaṃ dasseti. Paṭividdhacatusaccāti sotāpattimaggena paṭividdhacatusaccā. Tiṇṇaṃ dhammānaṃ aññatarena kāretabboti nisajjaṃ paṭijānamānassa tiṇṇaṃ dhammānaṃ aññatarasamāyogo hotiyevāti vuttaṃ. Pārājikena pana saṅghādisesena ca pācittiyena ca tenākārena nisajjaṃ paṭijānamānova kāretabbo. Na appaṭijānamānoti alajjīpi appaṭijānamāno āpattiyā na kāretabboti avisesena vuttaṃ. So hi yāva na paṭijānāti, tāva neva suddho, na asuddhoti vā vattabbo, vattānusandhinā pana kāretabbo. Vuttañhetaṃ –

‘‘Paṭiññā lajjīsu katā, alajjīsu evaṃ na vijjati;

Bahumpi alajjī bhāseyya, vattānusandhitena kāraye’’ti. (pari. 359);

Yena vā sā saddheyyavacasā upāsikā vadeyya, tena so bhikkhu kāretabboti ettha ‘‘paṭijānamāno’’ti avuttepi adhikārattā ‘‘paṭijānamānova tena so bhikkhu kāretabbo’’ti vuttaṃ. Tathārūpāya upāsikāya vacanena aññathattābhāvato diṭṭhaṃ nāma tathāpi hoti, aññathāpi hotīti dassanena aññathattasambhavaṃ dasseti. Evaṃ mahiddhikā nāma…pe… vadāpethāti idaṃ ‘‘evaṃ mahiddhikāpi tumhe evarūpe āsaṅkanīye ṭhāne kasmā anupaparikkhitvā nisinnattha, tumhādisehi nāma antaraghare nisīdantehi upaparikkhitvā patirūpe ṭhāne nisīditabba’’nti theraṃ ovadanto āha, na pana asaddahanto. Thero attano anupaparikkhitvā anisinnabhāvaṃ dassento ‘‘antaragharasseveso āvuso doso’’ti āha. Evamakāsinti attano nigūhitabbampi guṇaṃ pakāsento evaṃ viya iddhipāṭihāriyaṃ akāsiṃ. Rakkheyyāsi manti ‘‘mā maṃ aññepi evaṃ jānantū’’ti attano guṇaṃ ajānāpetukāmo vadati.

446-

以下是巴利文的完整直译：
“那是行为”，是指那种习惯的行为。比丘坐着，在这里“比丘”是指具体的、特定的，或是省略了具体的称谓而指代比丘，因而说“在比丘坐着时”。在巴利文中“耳的隐秘”是为了说明意义，而“在隐蔽的座位上”则是为了说明“能够接触到男女的法”。因此说“即使是这样”，是为了说明在这里耳的隐秘是指的。应当理解的界限是，隐秘的坐着的过失应当被界定。现在通过仅仅耳的隐秘来说明过失，因而说“即使是这样”。关于“封闭的门”，是指由于隐蔽的状态而说明耳的隐秘的所有性质。关于“未封闭的门”，是指由于不隐蔽的状态而说明的。对于不隐蔽的，依据第二个戒律的内容，耳的隐秘的界限也应当被理解，因此说“在内十二指的地方”。“在内十二指的地方”是指耳的隐秘的状态。如果只是关于眼的隐秘的状态而说，则不会说“在内十二指的地方”，而是在不隐蔽的地方更远的地方坐着也会有眼的隐秘。因为坐着入睡的猴子，偶尔会睁开眼睛，偶尔会眨眼，但不会进入深度的睡眠，因此说“即使在入睡时也不产生过失”。如果躺下入睡的人则不然，因此说“躺下入睡时不产生过失”，意指不产生过失。
“所获得的初果”，是指从最后的界限来看，显现出高贵的圣者。“通过四圣谛”，是指通过初果的道路而获得的四圣谛。通过三种法中的任一种来进行应当的坐着，意味着对于坐着的承认，三种法的任一种结合而成。关于“被驱逐的”，是指与僧团的剩余部分和净戒的缘故，因此应当被承认坐着。并非是“不承认”，即使是羞愧者不承认过失，也是不应当的，这一点没有区别。因为在他未承认之前，无法说他是清净的，也无法说他是不清净的，因而根据行为的跟随而应当被承认。这样说：
“承认是在羞愧者身上进行的，而在不羞愧者身上则不这样存在；
即使是许多不羞愧者也会说，依据行为的跟随而进行”。
通过信任的话语，信女所说的，因而比丘应当被承认，因此在这里“承认”的话没有被说出，因而被认为是应当承认的比丘。通过这样的信女的言辞，因而不同的存在，因而被称为如此，也被认为是如此。这样，关于伟大的……等，因而说“这样伟大的你们在这样的可疑之处，为什么不仔细观察而坐着，像你们这样的在内屋中坐着的人，应该仔细观察而在适当的地方坐着”，是对长老的劝诫，而非不信者。长老为了显示自己未仔细观察而未坐着的状态，因此说“在内屋中确实是有错”。如此这般，显示出自己应当被隐藏的优点，因而如是展示了神奇的能力。“你们应当保护自己”，是指“让其他人也知道这件事”。

451.Mātugāmassa methunaṃ dhammaṃ paṭisevantoti ettha ‘‘magge’’ti pāṭhaseso daṭṭhabboti āha ‘‘mātugāmassa magge’’ti. Raho nisajjassādassa asatipi methunarāgabhāve tappaṭibaddhakilesattā vuttaṃ ‘‘methunadhammasannissitakileso vuccatī’’ti, teneva sannissitaggahaṇaṃ kataṃ. Taṃ sandhāya agatepi asuddhacittena gatattā ‘‘assāde uppanne pācittiya’’nti vuttaṃ. Rahassādo uppajjati anāpattīti suddhacittena gantvā nisinnattā cittuppādamattenettha āpatti na hotīti vuttaṃ. Ayaṃ dhammo aniyatoti ettha tiṇṇaṃ āpattīnaṃ yaṃ āpattiṃ vā vatthuṃ vā paṭijānāti, tassa vasena kāretabbatāya aniyatoti ayamattho pākaṭoyevāti na vutto. Yaṃ āpattiṃ paṭijānāti, tassā vasenettha aṅgabhedo veditabbo.

Paṭhamaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā

452. ‘‘Eko’’ti vuttattā ‘‘nisajjaṃ kappetuṃ paṭikkhitta’’nti iminā sambandho na ghaṭatīti āha ‘‘yaṃ eko…pe… sambandho veditabbo’’ti. Etaṃ paccattavacananti ‘‘eko’’ti idaṃ paccattavacanaṃ.

以下是巴利文的完整直译：
关于"女性与性行为"这一部分，这里应当理解为"在道路上"的遗漏文本。因此说"女性在道路上"。即使在没有性欲的情况下，由于与性行为相关的烦恼，所以说"与性行为相关的烦恼被称说"，正因如此而做了相关的把握。关联到这一点，即使未到达，因为心不清净而去，所以说"当生起欲望时犯波逸提罪"。当欲望生起时不犯罪，是因为心清净地去并坐下，仅仅因为心的生起而在此不犯罪。这种法则是不确定的，在此意味着根据承认三种违犯中的哪一种违犯或事由，应当因此而受到惩罚，这个意义是显而易见的，因此未被说明。承认哪种违犯，应当根据该违犯来了解肢体的分解。
第一不确定学处的解释到此结束。
第二不确定学处的解释
因为说了"一个"，所以与"被禁止坐下"这一说法不相符，因此说"应当了解一个……的关联"。这是专有语言，"一个"是专有语言形式。

453.Bahi parikkhittanti bahi pākārādinā parikkhittaṃ. Pariveṇaṅgaṇanti pariveṇamāḷakaṃ sandhāya vuttaṃ. Itthīpi purisopīti ettha paṭhame kasmā itthisatampi anāpattiṃ na karoti, idha ekāpi kasmā anāpattiṃ karotīti? Vuccate – paṭhamasikkhāpadaṃ ‘‘sakkā hoti methunaṃ dhammaṃ paṭisevitu’’nti vuttattā methunadhammavasena āgataṃ, na ca methunassa mātugāmo dutiyo hoti. Itthiyo hi aññamaññissā vajjaṃ paṭicchādenti, teneva vesāliyaṃ mahāvane dvāraṃ vivaritvā nipanne bhikkhumhi sambahulā itthiyo yāvadatthaṃ katvā pakkamiṃsu, tasmā tattha ‘‘itthisatampi anāpattiṃ na karotī’’ti vuttaṃ. Idaṃ pana sikkhāpadaṃ duṭṭhullavācāvasena āgataṃ ‘‘alañca kho hoti mātugāmaṃ duṭṭhullāhi vācāhi obhāsitu’’nti vuttattā. Duṭṭhullavācañca sutvā mātugāmopi na paṭicchādeti. Teneva duṭṭhullavācāsikkhāpade yā tā itthiyo hirimanā, tā nikkhamitvā bhikkhū ujjhāpesuṃ, tasmā idha ‘‘itthīpi anāpattiṃ karotī’’ti vuttaṃ. Idha appaṭicchannattā itthīpi anāpattiṃ karoti, tattha paṭicchannattā itthisatampi anāpattiṃ na karotīti ca vadanti.

Kāyasaṃsaggavasena anandho vutto, duṭṭhullavācāvasena abadhiro. Antodvādasahatthe okāseti sotassa rahābhāvo vutto, etena ‘‘sotassa raho dvādasahatthena paricchinditabbo’’ti dasseti . Tasmā dvādasahatthato bahi nisinno anāpattiṃ na karoti satipi cakkhussa rahābhāve sotassa rahasabbhāvato. Imasmiñhi sikkhāpade appaṭicchannattā sotassa rahoyeva adhippeto. Pāḷiyaṃ pana ‘‘cakkhussa raho’’ti atthuddhāravasena vuttaṃ. Kenaci pana ‘‘dvepi rahā idha adhippetā’’ti vuttaṃ, taṃ na gahetabbaṃ. Na hi appaṭicchanne okāse cakkhussa raho sambhavati dvādasahatthato bahi dassanavisaye dūratare nisinnassapi daṭṭhuṃ sakkuṇeyyabhāvato. Niddāyantopīti iminā ‘‘nipajjitvā niddāyantopi gahitoyevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. ‘‘Nipajjitvā niddāyantepi satipi cakkhussa rahe abadhirattā sotassa raho natthī’’ti gaṇṭhipadakārānaṃ adhippāyo. Yathā pana nipajjitvā niddāyanto andho viya kiñci na passatīti cakkhussa raho sambhavati, tathā badhiro viya kiñci saddaṃ na suṇātīti sotassa rahopi sambhavatīti sakkā vattuṃ. Aṭṭhakathāyañca ṭhito vā nisinno vāti ettakameva vuttaṃ, paṭhamasikkhāpade viya ‘‘nipajjitvā niddāyantopi anāpattiṃ na karotī’’ti idaṃ pana na vuttaṃ, tasmā vīmaṃsitvā yathā na virujjhati, tathā gahetabbaṃ.


"外部被禁止"是指由外部的围墙等所禁止。关于"围绕的地方"是指围绕的园区。关于"女性也是男性"这一点，为什么在第一处即使是女性的数量也不犯戒，这里一个女性为什么犯戒呢？回答是——由于第一学处中说“可以享受性行为”，所以是基于性行为而来的，而不是指性行为的女性。女性之间确实是相互遮蔽的，因此在维萨利的大森林中，门被打开后，许多女性在尽量做完事情后离开，所以因此说"女性的数量也不犯戒"。而这条学处是基于恶劣的言辞而来的，“不应当以恶劣的言辞来照亮女性”。听到恶劣的言辞，女性也不遮蔽。因此在恶劣言辞的学处中，那些心地善良的女性，离开后使比丘感到不快，因此在这里说“女性也犯戒”。在这里由于不被遮蔽，女性也犯戒，而在那里的情况下，由于被遮蔽，女性的数量也不犯戒。
关于身体接触，盲人被提及，基于恶劣的言辞则是聋哑人。关于耳朵的隐秘被提及，说明“耳朵的隐秘应当被十二指头所遮蔽”。因此从十二指头外坐着的人不犯戒，虽然眼睛的隐秘被遮蔽，耳朵的隐秘的本质是隐秘的。在这个学处中由于不被遮蔽，耳朵的隐秘是指的。巴利文中是以“眼睛的隐秘”来指代的。有人说“这里指的是两个隐秘”，这不能被接受。在不被遮蔽的情况下，眼睛的隐秘是不可能存在的，因为在十二指头外的视野中，即使坐得更远也能被看到。关于“在沉睡中”，是指“躺下后即使沉睡也是被抓住的”，在三处被提及。关于“躺下后即使沉睡，眼睛的隐秘也因耳朵的隐秘而不存在”，这是注释者的意思。就像躺下后沉睡的盲人一样，什么也看不见，眼睛的隐秘便可能存在；同样地，像聋哑人一样，什么声音也听不见，耳朵的隐秘也可能存在，可以这样说。关于注释中提到的“站着或坐着”，仅此而已，在第一学处中说“躺下后沉睡也不犯戒”，这并未被提及，因此应当仔细考虑，以


Sotassa rahasseva idhādhippetattā ‘‘badhiro pana cakkhumāpī’’ti vuttaṃ. Andhassa appaṭicchannampi paṭicchannapakkhaṃ bhajatīti paṭhamasikkhāpadassa visayattā vuttaṃ ‘‘andho vā abadhiropi na karotī’’ti. Yatheva hi tattha apihitakavāṭassa gabbhassa anto samīpepi ṭhito andho anāpattiṃ na karoti, evamayampīti daṭṭhabbaṃ. Ubhayatthāpīti dvīsupi aniyatesu. Yasmā dvīhi sikkhāpadehi udāyittheraṃ ārabbha visuṃ paññattā kāci āpatti nāma natthi, tasmā tassa tassa sikkhāpadassa ādikammike sandhāya ādikammikānaṃ anāpatti vuttā. Upanandattherādayo hi raho nisajjādīnaṃ ādikammikā. Bhagavatā pana paṭhamaṃ paññattasikkhāpadāniyeva gahetvā upanandavatthusmiṃ aniyatakkamo dassito. Yadi imehi sikkhāpadehi visuṃ paññattā āpatti nāma natthi, atha kasmā bhagavatā aniyatadvayaṃ paññattanti? Evarūpāyapi upāsikāya vuccamāno paṭijānamānoyeva āpattiyā kāretabbo, na appaṭijānamānoti dassentena bhagavatā yāya kāyaci āpattiyā yena kenaci codite paṭiññātakaraṇaṃyeva daḷhaṃ katvā vinayavinicchayalakkhaṇaṃ ṭhapitaṃ. Atha bhikkhunīnaṃ aniyataṃ kasmā na vuttanti? Idameva lakkhaṇaṃ sabbattha anugatanti na vuttaṃ.

Dutiyaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Aniyatavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Nissaggiyakaṇḍaṃ

1. Cīvaravaggo

1. Paṭhamakathinasikkhāpadavaṇṇanā

459.Samitāvināti samitapāpena. Gotamake cetiyeti gotamayakkhassa cetiyaṭṭhāne katavihāro vuccati. Paribhuñjituṃ anuññātaṃ hotīti bhagavatā gahapaticīvare anuññāte bahūni cīvarāni labhitvā bhaṇḍikaṃ katvā sīsepi khandhepi kaṭiyāpi ṭhapetvā āgacchante bhikkhū disvā cīvare sīmaṃ bandhantena ticīvaraṃ paribhogatthāya anuññātaṃ, na pana adhiṭṭhānavasena. Nahāyanti etthāti nahānaṃ, nahānatitthaṃ.



Sotassa rahasseva idhādhippetattā "盲人而眼睛的隐秘"是这样说的。关于盲人，即使是小的遮蔽也会被遮蔽的方面，因此说“盲人或聋哑人不犯戒”。如同在那里的封闭门的内侧，盲人即使站在附近也不犯戒，这一点应当被理解。关于两者，指的是两个都没有确定的地方。因为基于两条学处，从乌达伊长老开始，特别规定没有任何违犯，所以对于那条学处的起始行为，所说的无违犯是指起始行为。乌帕南达长老等人确实是关于隐秘的坐下等起始行为。佛陀则只抓住第一条规定的学处，显示了乌帕南达的情况是不确定的。如果这些学处中没有特别规定的违犯，那么为什么佛陀会特别规定两个不确定的情况呢？这种情况下被称为信士的，承认的违犯应当被处理，而不是不承认的，这样佛陀通过某种违犯被某人指责时，所承认的就被坚固地建立了，维持了戒律的判别特征。那么为什么不提及比丘们的不确定呢？这个特征在各处都是一致的，并未被说明。
第二不确定学处的解释到此结束。
这样在《萨曼塔帕萨迪卡》的《律藏注释》中，关于不确定的解释到此结束。
不捨分
衣服分
第一坚固学处的解释
"聚集的衣服"是指因聚集的缘故。关于“戈达摩的圣地”，是指戈达摩恶鬼的圣地所建立的住处。被允许享用的是，佛陀允许家主的衣服，在获得许多衣服后，放置在头上、肩上或腰间，看到比丘们前来时，为了享用衣服而被允许，而不是基于命令的缘故。这里说的是“没有洗澡”，是指洗澡的地方，洗澡的地方。

460. Eko kira brāhmaṇo cintesi ‘‘buddharatanassa ca saṅgharatanassa ca pūjā paññāyati, kathaṃ nu kho dhammaratanaṃ pūjitaṃ nāma hotī’’ti. So bhagavantaṃ upasaṅkamitvā etamatthaṃ pucchi. Bhagavā āha ‘‘sacepi brāhmaṇa dhammaratanaṃ pūjetukāmo, ekaṃ bahussutaṃ pūjehī’’ti. Bahussutaṃ bhante ācikkhathāti. Bhikkhusaṅghaṃ pucchāti. So bhikkhū upasaṅkamitvā ‘‘bahussutaṃ bhante ācikkhathā’’ti āha. Ānandatthero brāhmaṇāti. Brāhmaṇo theraṃ sahassagghanakena cīvarena pūjesi. Tena vuttaṃ ‘‘paṭilābhavasena uppanna’’nti. Uppanna-saddo nipphannapariyāyopi hotīti taṃ paṭikkhipanto āha ‘‘no nipphattivasenā’’ti. Paṭhamameva hi taṃ tantavāyakammena nipphannaṃ.

Therassa santike upajjhaṃ gāhāpetvā sayaṃ anussāvanakammaṃ karotīti ettha sāriputtattheropi tatheva karotīti daṭṭhabbaṃ. Evaṃ ekamekena attano pattacīvaraṃ datvā pabbājetvā upajjhaṃ gaṇhāpitāni pañca pañca bhikkhusatāni ahesuṃ. Āyasmantaṃ ānandaṃ ativiya mamāyatīti ānandatthero tāva mamāyatu akhīṇāsavabhāvato, sāriputtatthero kathanti? Na idaṃ mamāyanaṃ gehassitapemavasena, atha kho guṇasambhāvanāvasenāti nāyaṃ doso. Navamaṃ vā divasaṃ dasamaṃ vāti bhummatthe upayogavacanaṃ , navame vā dasame vā divaseti attho. Sace bhaveyyāti sace kassaci evaṃ siyā. Vuttasadisamevāti ettha ‘‘vuttadivasamevā’’tipi paṭhanti. Dhāretunti ettha ‘‘āhā’’ti pāṭhaseso daṭṭhabbo.

462-

有一个婆罗门思考：“对佛陀宝和僧团宝的礼敬显而易见，那么法宝又该如何被供养呢？”于是他走近佛陀，询问这个问题。佛陀说：“如果婆罗门想要供养法宝，就应当供养一个博学的人。”他问：“请告诉我，博学的人是谁？”他向比丘们询问。于是他走近比丘们，说：“请告诉我，博学的人是谁？”阿难尊者被称为婆罗门。婆罗门用千斤重的衣服供养了长老。因此说“因获得而生起”。“生起”这个词也有“完成”的含义，因此他反驳说：“不是基于完成的缘故。”实际上，最初是通过纺织的工作而完成的。
在长老的面前，托付给了老师，自己进行回忆的工作；在这里，萨里普塔长老也应当这样做。如此，一个一个地将自己的衣服供养，出家后被托付的有五百个比丘。阿难尊者非常想要我，因为阿难尊者是未灭尽的，因此萨里普塔长老又说什么呢？这并不是因为我的缘故，而是基于功德的缘故，这并没有过错。第九天或第十天，是指在地面上的用语，或是第九天或第十天的意思。如果有的话，是说如果有任何事情。这里的意思是“与所说的相同”，在这里也可以读作“与所说的日子相同”。“应当持有”这里应当理解为“应当吃”。

463.Niṭṭhitacīvarasminti bhummavacanassa lopaṃ katvā niddesoti āha ‘‘niṭṭhite cīvarasmi’’nti, cīvarassa karaṇapalibodhe upacchinneti vuttaṃ hoti. Pāsapaṭṭagaṇṭhikapaṭṭapariyosānaṃ yaṃ kiñci kātabbaṃ, taṃ katvāti yojetabbaṃ. Sūciyā paṭisāmananti idaṃ sūcikammassa sammā pariniṭṭhitabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ, sūcikammaniṭṭhānamevettha pamāṇaṃ. Etesampīti vinaṭṭhādiṃ parāmasati.

Kathine ca ubbhatasminti yaṃ saṅghassa kathinaṃ atthataṃ, tasmiṃ kathine ca ubbhateti attho. Dutiyassa palibodhassa abhāvaṃ dassetīti āvāsapalibodhassa abhāvaṃ dasseti. Ettha ca ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ ubbhatasmiṃ kathine’’ti imehi dvīhi padehi dvinnaṃ palibodhānaṃ abhāvadassanena atthatakathinassa pañcamāsabbhantare yāva cīvarapalibodho āvāsapalibodho ca na upacchijjati, tāva anadhiṭṭhitaṃ avikappitaṃ atirekacīvaraṃ dasāhato parampi ṭhapetuṃ vaṭṭatīti dīpeti. Atthatakathinassa hi yāva kathinassa ubbhārā anāmantacāro asamādānacāro yāvadatthacīvaraṃ gaṇabhojanaṃ yo ca tattha cīvaruppādoti ime pañcānisaṃsā labbhanti. Pakkamanaṃ anto assāti pakkamanantikā. Evaṃ sesāpi veditabbā. Vitthāro panettha āgataṭṭhāneyeva āvi bhavissati.

Khomanti khomasuttehi vāyitaṃ khomapaṭacīvaraṃ, tathā sesāni. Sāṇanti sāṇavākasuttehi katacīvaraṃ. Bhaṅganti khomasuttādīni sabbāni ekaccāni vā missetvā katacīvaraṃ. Bhaṅgampi vākamayamevāti keci. Dukūlaṃ paṭṭuṇṇaṃ somārapaṭaṃ cīnapaṭaṃ iddhijaṃ devadinnanti imāni pana cha cīvarāni etesaṃyeva anulomānīti visuṃ na vuttāni. Dukūlañhi sāṇassa anulomaṃ vākamayattā. Paṭṭuṇṇadese sañjātavatthaṃ paṭṭuṇṇaṃ. ‘‘Paṭṭuṇṇakoseyyaviseso’’ti hi abhidhānakose vuttaṃ. Somāradese cīnadese ca jātavatthāni somāracīnapaṭāni. Paṭṭuṇṇādīni tīṇi koseyyassa anulomāni pāṇakehi katasuttamayattā. Iddhijaṃ ehibhikkhūnaṃ puññiddhiyā nibbattacīvaraṃ, taṃ khomādīnaṃ aññataraṃ hotīti tesaṃ eva anulomaṃ. Devatāhi dinnaṃ cīvaraṃ devadinnaṃ, taṃ kapparukkhe nibbattaṃ jāliniyā devakaññāya anuruddhattherassa dinnavatthasadisaṃ, tampi khomādīnaṃyeva anulomaṃ hoti tesu aññatarabhāvato.

Majjhimassa purisassa vidatthiṃ sandhāya ‘‘dve vidatthiyo’’tiādi vuttaṃ. Iminā dīghato vaḍḍhakīhatthappamāṇaṃ vitthārato tato upaḍḍhappamāṇaṃ vikappanupaganti dasseti. Tathā hi ‘‘sugatavidatthi nāma idāni majjhimassa purisassa tisso vidatthiyo, vaḍḍhakīhatthena diyaḍḍho hattho hotī’’ti kuṭikārasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ (pārā. aṭṭha. 

“在完成的衣服中”是指在地面用语中去掉了部分内容，因此说“在完成的衣服中”，这是指衣服的制作和准备的过程被截断了。关于“对于缠绕的衣服所做的任何事情”，应当理解为已经完成的事情。关于“针的相应”，这是为了说明针工作完成的状态，针的完成在这里是标准。关于这些，指的是对损坏等的关注。
“在坚固的衣服中”所指的是僧团的坚固，坚固的衣服的意义在于此。为了显示第二个准备的缺乏，显示的是住所准备的缺乏。在这里，“在完成的衣服中，在坚固的衣服中”这两个词是用来显示两个准备的缺乏，直到衣服准备和住所准备不被截断为止，才能够允许不被限制的额外衣服，即使是十斤重的衣服也可以放置。因此，关于坚固的衣服，直到坚固的抬起不被呼唤、不被接受、直到所有的衣服都被计入饮食，这五个好处就能获得。关于“走的地方”，是指走的地方。其他的也应当如此理解。详细的内容将在这里的相关地方展开。
“Khoma”是指通过《Khoma经》所说的缠绕的衣服，其他的也是如此。“Sāṇa”是指通过《Sāṇavāka经》所说的制作的衣服。关于“破坏”，是指所有的《Khoma经》等，混合起来制作的衣服。有人说“破坏”也是指用言语制作的。关于“破衣”，是指缠绕的衣服、Somāra的衣服、Cīna的衣服和神灵的衣服，这六种衣服并未被详细说明。因为破衣是与Sāṇa相应的。关于“在缠绕的地方所生的衣服”，是指缠绕的地方所生的衣服。关于“缠绕的衣服的特殊”，在命名的地方被提及。在Somāra和Cīna的地方所生的衣服是Somāra和Cīna的衣服。关于“缠绕的衣服及其相应”，在三种衣服中是与生物相应的。关于“神灵所给予的衣服”，是指神灵所给予的衣服，这与Kapparukha所生的，因神女的施舍而生的，Anuruddha长老给予的衣服相似，这也是与Khoma等相应的。
关于“中等的人”的问题，提到“有两个中等的人”。通过这段话显示出长短、宽度的比例。正如在“善巧的中等人中，有三个中等的人，长的手是半个手”所说的，在《Kuṭikāra的学处注释》中。

2.348-349) vuttaṃ, tasmā sugataṅgulena dvādasaṅgulaṃ vaḍḍhakīhatthena diyaḍḍho hatthoti siddhaṃ. Evañca katvā sugataṅgulena aṭṭhaṅgulaṃ vaḍḍhakīhatthappamāṇanti idaṃ āgatamevāti.

Taṃ atikkāmayatoti ettha tanti cīvaraṃ kālaṃ vā parāmasati. Tassa yo aruṇoti tassa cīvaruppādadivasassa yo atikkanto aruṇo. Cīvaruppādadivasena saddhinti cīvaruppādadivasassa atikkantaaruṇena saddhinti attho. Divasasaddena hi taṃdivasanissito aruṇo vutto. Bandhitvāti rajjuādīhi bandhitvā. Veṭhetvāti vatthādīti veṭhetvā.

Vacanīyoti saṅghaṃ apekkhitvā vuttaṃ. Aññathāpi vattabbanti ettha ‘‘yāya kāyaci bhāsāya padapaṭipāṭiyā avatvāpi atthamatte vutte vaṭṭatī’’ti vadanti. Tenāti āpattiṃ paṭiggaṇhantena. Paṭiggāhakena ‘‘passasī’’ti vutte desakena vattabbavacanaṃ dasseti ‘‘āma passāmī’’ti. Puna paṭiggāhakena vattabbavacanamāha ‘‘āyatiṃ saṃvareyyāsī’’ti. Evaṃ vutte puna desakena vattabbavacanaṃ ‘‘sādhu suṭṭhu saṃvarissāmī’’ti. Iminā attano āyatiṃ saṃvare patiṭṭhitabhāvaṃ dasseti. Dvīsu pana sambahulāsu vāti dvīsu sambahulāsu vā āpattīsu purimanayeneva vacanabhedo veditabbo. Ñattiyaṃ āpattiṃ sarati vivaratīti ettha dve āpattiyoti vā sambahulā āpattiyoti vā vattabbanti adhippāyo. Cīvaradānepīti nissaṭṭhacīvarassa dānepi. Vatthuvasenāti cīvaragaṇanāya. Gaṇassa vuttā pāḷiyevettha pāḷīti dvīsu imāhaṃ āyasmantānaṃ nissajjāmīti vacane visesābhāvato vuttaṃ. Evaṃ…pe… vattuṃ vaṭṭatīti vatvā tattha kāraṇamāha ‘‘itogarukatarānī’’tiādi. Tattha itoti ito nissaṭṭhacīvaradānato. Ñattikammato ñattidutiyakammaṃ garukataranti āha ‘‘ito garukatarānī’’ti. Imāhaṃ cīvaranti ettha ‘‘imaṃ cīvara’’ntipi paṭhanti.

468.Naidha saññā rakkhatīti idaṃ vematikaṃ anatikkantasaññañca sandhāya vuttaṃ. Yopi evaṃsaññī, tassapīti na kevalaṃ atikkante atikkantasaññissa, atha kho vematikassa anatikkantasaññissapīti attho. ‘‘Na idha saññā rakkhatī’’tiādinā vuttamatthaṃ sesattikepi atidisati. Esa nayo sabbatthāti esa nayo avinaṭṭhādīsupīti aññesaṃ cīvaresu upacikādīhi khāyitesu ‘‘mayhampi cīvaraṃ khāyita’’nti evaṃsaññī hotītiādinā yojetabbanti dasseti. Anaṭṭhato aviluttassa visesamāha ‘‘pasayhāvahāravasenā’’ti. Theyyāvahāravasena gahitañhi naṭṭhanti adhippetaṃ, pasayhāvahāravasena gahitaṃ viluttanti. Anāpatti aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjatīti idaṃ nisīdanasanthataṃ sandhāya vuttaṃ. Yaṃ yena hi purāṇasanthatassa sāmantā sugatavidatthiṃ anādiyitvā aññaṃ navaṃ nisīdanasanthataṃ kataṃ, tassa taṃ nissaggiyaṃ hoti. Tasmā ‘‘anāpatti aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjatī’’ti idaṃ parassa nissaggiyaṃ aparassa paribhuñjituṃ vaṭṭatīti imamatthaṃ sādheti. Paribhogaṃ sandhāya vuttanti anatikkante atikkantasaññissa vematikassa ca paribhuñjantasseva dukkaṭaṃ, na pana aparibhuñjitvā ṭhapentassāti adhippāyo.



2.348-349) 说，因此用善巧的手指将十二个手指的长度增加，得以实现。这样做后，用善巧的手指将八个手指的长度增加，这个是从来就有的。
关于“超越它”是指在这里的衣服、时间等方面的关注。那里的“红色”是指超越了衣服的获得日子。以衣服获得日子的超越之红色为依据。由于“日子”这个词是指依赖于那一天的红色。关于“绑住”，是指用绳索等绑住。关于“围绕”，是指围绕衣物。
关于“应当说”，是指以僧团为依靠而说的。在这里也可以说“无论用什么样的语言，若不超过意义而说出适当的内容，都是合适的”。因此，接受者在接受时说“你看见了吗？”时，显示出“是的，我看见了”。再次，接受者说“你应当保持长久”。如此说时，再次显示出“我会很好地保持”。通过这个显示出他自己对长久的保持的状态。而在两个许多方面的情况下，两个许多的违犯应当以先前的方式理解。关于“在某种情况下，违犯会被记住”，这里是指有两个违犯或许多违犯的意思。关于“衣服的施舍”，是指对不再拥有的衣服的施舍。关于“根据事物”，是指对衣服的计算。关于“在这里所说的”，是指在这两种情况下，我们的长老们不应再施舍的意思。这样……等……是指在这里的原因说“这是更重的”之类的。在这里“这是”是指从这里不再拥有的衣服的施舍。关于“从衣物工作中”，第二个工作是更重的，因此说“这是更重的”。在这里的衣服是指“这件衣服”。
“这里没有意识保护”是指针对不超过的意识和不超过的意识的说法。即使是这样意识的人，关于他也不是仅仅超越了，而是指不超过的意识。通过“这里没有意识保护”等所说的意思，在其他的情况下也有过度的表现。这个方式在各处都是相同的，关于这个方式是指在其他衣服中，因聚集等被认为“我也有衣服被聚集”的意识。关于“没有失去而不被卷入”的特别说法是“通过超越的行为”。因为被认为是通过超越的行为而被抓住的，并不是失去。关于“无违犯”，是指在坐下的状态下说的。若有任何旧的坐下的状态被抛弃而做出新的坐下的状态，那就会成为不再拥有的。因此说“无违犯是指在他人不再拥有的情况下被享用”，这是为了确认这一点。关于享用的说法是指在不超过的意识和不超过的意识下被享用的确实是过失，而不是在不享用的情况下被放置的意思。

469.Ticīvaraṃ adhiṭṭhātunti nāmaṃ vatvā adhiṭṭhātuṃ. Na vikappetunti nāmaṃ vatvā na vikappetuṃ. Esa nayo sabbattha. Tasmā ticīvarādīni adhiṭṭhahantena ‘‘imaṃ saṅghāṭiṃ adhiṭṭhāmī’’tiādinā nāmaṃ vatvā adhiṭṭhātabbaṃ. Vikappentena pana ‘‘imaṃ saṅghāṭi’’ntiādinā tassa tassa cīvarassa nāmaṃ aggahetvāva ‘‘imaṃ cīvaraṃ tuyhaṃ vikappemī’’ti vikappetabbaṃ. Ticīvaraṃ vā hotu aññaṃ vā, yadi taṃ taṃ nāmaṃ gahetvā vikappeti, avikappitaṃ hoti, atirekacīvaraṭṭhāneyeva tiṭṭhati. Tato paraṃ vikappetunti ‘‘catumāsato paraṃ vikappetvā paribhuñjituṃ anuññāta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘tato paraṃ vikappetvā yāva āgāmisaṃvacchare vassānaṃ cātumāsaṃ, tāva ṭhapetuṃ anuññāta’’ntipi vadanti. ‘‘Tato paraṃ vikappetuṃ anujānāmīti ettāvatā vassikasāṭikaṃ kaṇḍuppaṭicchādiñca taṃ taṃ nāmaṃ gahetvā vikappetuṃ anuññātanti evamattho na gahetabbo tato paraṃ vassikasāṭikādināmasseva abhāvato. Tasmā tato paraṃ vikappentenapi nāmaṃ gahetvā na vikappetabbaṃ. Ubhinnampi tato paraṃ vikappetvā paribhogassa anuññātattā tathā vikappitaṃ aññanāmena adhiṭṭhahitvā paribhuñjitabba’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ.

Paccuddharāmīti ṭhapemi, pariccajāmīti vā attho. Imaṃ saṅghāṭiṃ adhiṭṭhāmīti ettha ‘‘imaṃ cīvaraṃ saṅghāṭiṃ adhiṭṭhāmīti evampi vattuṃ vaṭṭatī’’ti gaṇṭhipadesu vuttaṃ, tampi ‘‘imaṃ cīvaraṃ parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhāmī’’ti iminā sameti. Kāyavikāraṃ karontenāti hatthena cīvaraṃ parāmasantena vā cālentena vā. Duvidhanti sammukhaparammukhabhedesu duvidhaṃ. Hatthapāseti idaṃ dvādasahatthaṃ sandhāya vuttaṃ, tasmā dvādasahatthabbhantare ṭhitaṃ ‘‘ima’’nti vatvā adhiṭṭhātabbaṃ. Tato paraṃ ‘‘eta’’nti vatvā adhiṭṭhātabbanti keci vadanti. Gaṇṭhipadesu panettha na kiñci vuttaṃ. Pāḷiyaṃ aṭṭhakathāyañca sabbattha ‘‘hatthapāso’’ti aḍḍhateyyahattho vuccati, tasmā idha visesavikappanāya kāraṇaṃ gavesitabbaṃ. Sāmantavihāro nāma yattha tadaheva gantvā nivattituṃ sakkā. ‘‘Sāmantavihāre’’ti idaṃ desanāsīsamattaṃ, tasmā ṭhapitaṭṭhānaṃ sallakkhetvā dūre ṭhitampi adhiṭṭhātabbanti vadanti. Ṭhapitaṭṭhānaṃ sallakkhetvāti ca idaṃ ṭhapitaṭṭhānasallakkhaṇaṃ anucchavikanti katvā vuttaṃ, cīvarasallakkhaṇamevettha pamāṇaṃ.


“三件衣服的决定”是指以名称来决定。 “不应当思维”是指以名称来不思维。这个方式在各处都是相同的。因此，关于三件衣服等的决定，应当以“我决定这件僧伽笈”为名来决定。而在思维的情况下，应当以“我思维这件僧伽笈”为名来思维，并且应当抓住每一件衣服的名称，以“我思维这件衣服”为名来思维。无论是三件衣服还是其他的，如果他以这样的名称来思维，则是不思维的，仅仅在额外的衣服的地方存在。因此，之后的思维是指“在四个月之后被允许思维并享用”在三个地方都被说到。有些人也说：“之后的思维是指在即将到来的年度的雨季四个月内被允许放置。”关于“之后的思维被允许”，因此在此处的雨季衣服的夹层和其他各自的名称被允许思维的意思并不应当被接受，因而不应当在之后的雨季衣服等的名称中思维。因此，即使在之后的思维中，也不应当抓住名称而不思维。因为在两个方面的思维中，由于被允许享用，因此应当以其他的名称来思维，并且在三个地方都被说到。
“我放置”是指放置，或是“我放弃”的意思。在这里“我决定这件衣服的僧伽笈”是指“我决定这件衣服的僧伽笈”，同样也可以说“我决定这件衣服的附属物”。“在身体的变化中”是指用手去触碰衣服，或是用手去移动衣服。关于“二种”，是指在正面和侧面上的二种。关于“手的触碰”，是指这里的十二个手指，因此在这里应当以“这”为名来决定。之后应当以“那”为名来决定，有些人这样说。在三个地方并没有说到任何东西。在巴利语和注释中，所有地方都称为“手的触碰”，因此在这里应当寻找特别的思维的原因。关于“萨曼特维哈拉”，是指在那一天去并返回的地方。“在萨曼特维哈拉”，这是指仅仅在教导的主题上，因此应当在放置的地方加以观察，即使在远处也应当决定。有些人说“观察放置的地方”是指观察放置的地方的状态，并且在这里以衣服的观察为标准。


Adhiṭṭhahitvā ṭhapitavatthehīti parikkhāracoḷanāmena adhiṭṭhahitvā ṭhapitavatthehi. Adhiṭṭhānato pubbe saṅghāṭiādivohārassa abhāvato ‘‘imaṃ paccuddharāmī’’ti parikkhāracoḷassa visuṃ paccuddhāravidhiṃ dasseti. Parikkhāracoḷanāmena pana adhiṭṭhitattā ‘‘imaṃ parikkhāracoḷaṃ paccuddharāmī’’ti vuttepi nevatthi dosoti viññāyati. Paccuddharitvā puna adhiṭṭhātabbānīti idañca saṅghāṭiādicīvaranāmena adhiṭṭhahitvā paribhuñjitukāmaṃ sandhāya vuttaṃ. Parikkhāracoḷanāmeneva adhiṭṭhahitvā paribhuñjantassa pana pubbekataadhiṭṭhānameva adhiṭṭhānaṃ. Adhiṭṭhānakiccaṃ natthīti iminā kappabindudānakiccampi natthīti dasseti. Muṭṭhipañcakāditicīvarappamāṇayuttaṃ sandhāya ‘‘ticīvaraṃ panā’’tiādi vuttaṃ. Parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātunti parikkhāracoḷaṃ katvā adhiṭṭhātuṃ. Baddhasīmāyaṃ avippavāsasīmāsammutisabbhāvato cīvaravippavāsepi nevatthi dosoti na tattha dupparihāratāti āha ‘‘abaddhasīmāyaṃ dupparihāra’’nti.

Anatirittappamāṇāti sugatavidatthiyā dīghaso cha vidatthiyo tiriyaṃ aḍḍhateyyavidatthiñca anatikkantappamāṇāti attho. Nanu ca vassikasāṭikā vassānātikkamena, kaṇḍuppaṭicchādi ābādhavūpasamena adhiṭṭhānaṃ vijahati. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. kathinasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenapi, kaṇḍuppaṭicchādi ābādhavūpasamenapi adhiṭṭhānaṃ vijahatī’’ti vuttaṃ. Tasmā ‘‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti kasmā vuttaṃ. Sati hi adhiṭṭhāne paccuddhāro yuttoti? Ettha tāva tīsupi gaṇṭhipadesu idaṃ vuttaṃ ‘‘paccuddharitvāti idaṃ paccuddharaṇaṃ sandhāya na vuttaṃ, paccuddharitvāti pana vassikasāṭikabhāvato apanetvāti evamattho gahetabbo. Tasmā hemantassa paṭhamadivasato paṭṭhāya antodasāhe vassikasāṭikabhāvato apanetvā vikappetabbāti imamatthaṃ dassetuṃ ‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’ti vutta’’nti.

Keci pana ‘‘yathā kathinamāsabbhantare uppannacīvaraṃ kathinamāsātikkame nissaggiyaṃ hoti, evamayaṃ vassikasāṭikāpi vassānamāsātikkame nissaggiyā hoti, tasmā kattikapuṇṇamadivase paccuddharitvā tato paraṃ hemantassa paṭhamadivase vikappetabbāti evamattho gahetabbo. Paccuddharitvā tato paraṃ vikappetabbāti padayojanā veditabbā’’ti ca vadanti, taṃ na yuttaṃ. Kathinamāse uppannañhi cīvaraṃ atirekacīvaraṭṭhāne ṭhitattā avasānadivase anadhiṭṭhitaṃ kathinamāsātikkame nissaggiyaṃ hoti. Ayaṃ pana vassikasāṭikā adhiṭṭhahitvā ṭhapitattā na tena sadisāti vassānātikkame kathaṃ nissaggiyā hoti. Anadhiṭṭhitaavikappitameva hi taṃtaṃkālātikkame nissaggiyaṃ hoti, tasmā hemantepi vassikasāṭikā dasāhaṃ parihāraṃ labhatiyeva. Evaṃ kaṇḍuppaṭicchādipi ābādhavūpasamena adhiṭṭhānaṃ vijahati, tasmā tato paraṃ dasāhaṃ parihāraṃ labhati, dasāhaṃ pana anatikkamitvā vikappetabbāti.

以下是巴利文的完整直译：
立定之后，以衣服附属品的名义，立定了衣服。在立定之前，由于缺乏僧伽衣等的表述，特别展示了衣服附属品的单独取回方式。以衣服附属品的名义立定后，即便说"我取回这件衣服附属品"，也没有过失，这是可以理解的。取回后再次立定，这是指以僧伽衣等衣服的名义，立定后希望使用。以衣服附属品的名义立定并使用时，先前的立定仍然有效。"没有立定的义务"，由此表明也没有施舍界限的义务。指的是与五指大小等相关的三衣尺寸。以衣服附属品的方式立定，意即制作衣服附属品后立定。由于在限定区域内存在不离开的界限和共同认可，即便在衣服离开时也没有过失，所以说在非限定区域内难以处理。
非超出尺寸，意指沿长度方向不超过六善逝手掌宽，横向不超过一个半手掌宽。然而，雨季衣在雨季结束时、瘙痒等疾病缓解时会放弃立定。正如母注释中所说："雨季衣在雨季结束时、瘙痒等疾病缓解时会放弃立定"。那么为什么说"此后取回后可以更换"呢？既然存在立定，取回岂非恰当？在此首先说明："取回"并非指取回本身，而是指移除雨季衣的状态。因此，从寒季第一天开始，在十天内移除雨季衣状态后可以更换，这就是所要表达的意思。
有些人说："就像在结集月内产生的衣服在结集月结束时需要舍弃，这件雨季衣在雨季结束时也需要舍弃，因此在卡提克满月日取回后，从寒季第一天开始可以更换"。这种说法不恰当。因为在结集月产生的衣服由于位于额外衣服位置，在最后一天未立定时，结集月结束时需要舍弃。而这件雨季衣是已立定的，因此不能类比。未立定和未更换的衣服在特定时间结束时需要舍弃，所以在寒季雨季衣仍可享有十天的保留期。同样，瘙痒等疾病缓解时也会放弃立定，因此此后可享有十天的保留期，但不得超过十天而不更换。


Keci pana ‘‘adhiṭṭhānabhedalakkhaṇe avuttattā vassikasāṭikā vassānamāsātikkamepi, kaṇḍuppaṭicchādi ābādhe vūpasantepi adhiṭṭhānaṃ na vijahati, tasmā ‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’ti idaṃ vutta’’nti vadanti, taṃ mātikāṭṭhakathāya na sameti, samantapāsādikāya pana sameti. Tathā hi ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenapi, kaṇḍuppaṭicchādi ābādhavūpasamenapi adhiṭṭhānaṃ vijahatī’’ti idaṃ samantapāsādikāyaṃ natthi, parivāraṭṭhakathāyañca ‘‘atthāpatti hemante āpajjati, no gimhe’’ti ettha idaṃ vuttaṃ ‘‘kattikapuṇṇamāsiyā pacchime pāṭipadadivase vikappetvā ṭhapitaṃ vassikasāṭikaṃ nivāsento hemante āpajjati. Kurundiyaṃ pana ‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā hemante āpajjatī’ti vuttaṃ, tampi suvuttaṃ. Cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetunti hi vutta’’nti (pari. aṭṭha. 323).

Tattha mahāaṭṭhakathāyaṃ nivāsanapaccayā dukkaṭaṃ vuttaṃ, kurundaṭṭhakathāyaṃ pana apaccuddhārapaccayā. Tasmā kurundiyaṃ vuttanayeneva vassikasāṭikā vassānamāsātikkamepi adhiṭṭhānaṃ na vijahatīti paññāyati. Kurundiyañhi ‘‘vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetu’’nti vacanato yadi kattikapuṇṇamāyaṃ na paccuddhareyya, avijahitādhiṭṭhānā vassikasāṭikā hemantaṃ sampattā vikappanakkhette adhiṭṭhānasabbhāvato dukkaṭaṃ janeti, tasmā kattikapuṇṇamāyaṃ eva paccuddharitvā hemante vikappetabbāti iminā adhippāyena ‘‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā hemante āpajjatī’’ti vuttaṃ, tasmā vīmaṃsitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ.

Nahānatthāya anuññātattā ‘‘vaṇṇabhedamattarattāpi cesā vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Dve pana na vaṭṭantīti dvinnaṃ adhiṭṭhānābhāvato vuttaṃ. ‘‘Sace vassāne aparā vassikasāṭikā uppannā hoti, purimavassikasāṭikaṃ paccuddharitvā vikappetvā ca adhiṭṭhātabbā’’ti vadanti. Pamāṇayuttanti dīghaso sugatavidatthiyā dve vidatthiyo, vitthārato diyaḍḍhā, dasā vidatthīti iminā pamāṇena yuttaṃ. Pamāṇikāti sugatavidatthiyā dīghaso catasso vidatthiyo, tiriyaṃ dve vidatthiyoti evaṃ vuttappamāṇayuttā. Paccuddharitvā vikappetabbāti ettha yaṃ vattabbaṃ, taṃ heṭṭhā vuttameva. ‘‘Sakiṃ adhiṭṭhitaṃ adhiṭṭhitameva hoti, puna na paccuddharīyati kālaparicchedābhāvato’’ti vadanti. Apare pana ‘‘ekavacanenapi vaṭṭatīti dassanatthaṃ ‘sakiṃ adhiṭṭhitaṃ adhiṭṭhitamevā’ti vutta’’nti vadanti. Ubhayatthāpi assa vacanassa idha vacane apubbaṃ payojanaṃ na dissati, teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ imasmiṃ ṭhāne ‘‘sakiṃ adhiṭṭhitaṃ adhiṭṭhitameva hotī’’ti idaṃ padaṃ na vuttaṃ.

‘‘Attano santakabhāvato mocetvā ṭhapitaṃ sandhāya mahāpaccariyaṃ anāpatti vuttā’’ti vadanti. Iminā bhesajjaṃ cetāpessāmi, idaṃ mātuyā dassāmīti ṭhapentena adhiṭṭhātabbaṃ, idaṃ bhesajjassa, idaṃ mātuyāti vissajjetvā sakasantakabhāvato mocite adhiṭṭhānakiccaṃ natthīti adhippāyo. Senāsanaparikkhāratthāya dinnapaccattharaṇeti ettha ‘‘anivāsetvā apārupitvā ca kevalaṃ mañcapīṭhesuyeva attharitvā paribhuñjiyamānaṃ paccattharaṇaṃ attano santakampi anadhiṭṭhātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Heṭṭhā pana ‘‘paccattharaṇampi adhiṭṭhātabbamevā’’ti avisesena vuttattā attano santakaṃ adhiṭṭhātabbamevāti amhākaṃ khanti, vīmaṃsitvā gahetabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
有些人说："因为在'立志特征的区别'中未被说明，所以即使在雨季服（vassikasāṭikā）超过雨季月份，即使在瘙痒症状消除时，也不放弃立志。因此，此后应重新取回并变更"。这与《母法注》不符，但与《普遍清净注》相符。确实，在《普遍清净注》中没有"雨季服即使在雨季月份超过，即使在瘙痒症状消除时也放弃立志"的说法。在《周边注》中说："在寒季发生过失，而非在炎季"，其中提到："在卡提卡满月日（Kattikapuṇṇamāsiyā）的最后一天变更并保留的雨季服，在穿着时发生在寒季。然而，在《库伦迪注》中说'在卡提卡满月日未取回，在寒季穿着'，这也说得很好。应立志四个月，此后应变更"（第323段）。
在这其中，在大注中因穿着原因提到了犯戒，而在库伦迪注中则因未取回而犯戒。因此，按照库伦迪注的说法，雨季服即使在雨季月份超过也不放弃立志。因为在库伦迪注中说"应立志雨季四个月，此后应变更"，如果在卡提卡满月日未取回，则未放弃立志的雨季服进入寒季，由于在变更范围内存在立志，会产生犯戒。因此，应在卡提卡满月日取回，在寒季变更。这是其本意，所以说"在卡提卡满月日未取回，在寒季穿着"。因此，经过审慎考虑，应采纳最合适的方式。
因为允许为沐浴，所以说"即使仅仅因为颜色变化也是允许的"。说"两者不允许"是因为没有两种立志。他们说："如果在雨季出现另一件雨季服，应取回先前的雨季服并变更并立志"。
符合尺寸：在长度上两个善逝手幅，在宽度上一又二分之一手幅，十手幅。符合标准：在长度上四个善逝手幅，在宽度上两个手幅。关于"取回并变更"，下面已经说过。有人说："一旦立志，就已立志，不再取回，因为没有时间限制"。另一些人说："为了表明即使单次陈述也是允许的，所以说'一旦立志，就已立志'"。在这两种说法中，在此处的陈述中看不出先前的目的，因此在《母法注》中在此处未提及"一旦立志，就已立志"这个词。
他们说："根据《大集注》，如果从自己的所有权中解脱并保留，则无过失"。这意味着当保留时应立志："我将给这个药，我将给母亲"，解释说"这是药，这是给母亲"，从自己的所有权中解脱后，立志的行为就不存在。关于住处用具的铺垫，他们说："未穿着、未披挂，仅仅在床椅上铺垫并使用的铺垫，即使是自己的也可以不立志"。但是，下文未作区分地说"铺垫也应立志"，因此我们认为自己的东西也应立志，经过审慎考虑后应采纳。


‘‘Hīnāyāvattanenāti sikkhaṃ appaccakkhāya gihibhāvūpagamanenā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ, taṃ yuttaṃ aññassa dāne viya cīvare nirālayabhāveneva pariccattattā. Keci pana ‘‘hīnāyāvattanenāti bhikkhuniyā gihibhāvūpagamanenā’’ti evamatthaṃ gahetvā ‘‘bhikkhu pana vibbhamantopi yāva sikkhaṃ na paccakkhāti, tāva bhikkhuyevāti adhiṭṭhānaṃ na vijahatī’’ti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ ‘‘bhikkhuniyā hīnāyāvattanenā’’ti visesetvā avuttattā. Bhikkhuniyā hi gihibhāvūpagamane adhiṭṭhānavijahanaṃ visuṃ vattabbaṃ natthi tassā vibbhamaneneva assamaṇībhāvato. Sikkhāpaccakkhānenāti pana idaṃ sace bhikkhuliṅge ṭhitova sikkhaṃ paccakkhāti , tassa kāyalaggampi cīvaraṃ adhiṭṭhānaṃ vijahatīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Kaniṭṭhaṅgulinakhavasenāti heṭṭhimaparicchedaṃ dasseti. Pamāṇacīvarassāti pacchimappamāṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Dve cīvarāni pārupantassāti antaragharappavesanatthāya suppaṭicchannasikkhāpade vuttanayena saṅghāṭiṃ uttarāsaṅgañca ekato katvā pārupantassa. Saṅgharitaṭṭhāneti dvīsupi antesu saṅgharitaṭṭhāne. Esa nayoti iminā pamāṇayuttesu yattha katthaci chiddaṃ adhiṭṭhānaṃ vijahati, mahantesu pana tato parena chiddaṃ adhiṭṭhānaṃ na vijahatīti ayamattho dassito. Sabbesūti ticīvarādibhedesu sabbacīvaresu.

Aññaṃ pacchimappamāṇaṃ nāma natthīti sutte āgataṃ natthīti adhippāyo. Idāni tameva vibhāvetuṃ ‘‘yañhī’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Taṃ atikkamayato chedanakaṃ pācittiya’’nti vuttattā āha ‘‘tato uttari paṭisiddhattā’’ti. Taṃ na sametīti parikkhāracoḷassa vikappanupagapacchimaṃ pacchimappamāṇanti gahetvā itaresaṃ ticīvarādīnaṃ muṭṭhipañcakādibhedaṃ pacchimappamāṇaṃ sandhāya ‘‘esa nayo’’tiādivacanaṃ na sameti tādisassa pacchimappamāṇassa sutte abhāvatoti adhippāyo. Andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttavacanaṃ na sametīti imināva paṭikkhepena vikappanupagapacchimassa anto yattha katthaci chiddaṃ adhiṭṭhānaṃ vijahatīti ayampi nayo paṭikkhittoyevāti daṭṭhabbaṃ. Ticīvarañhi ṭhapetvā sesacīvaresu chiddena adhiṭṭhānavijahanaṃ nāma natthi, tasmā adhiṭṭhahitvā ṭhapitesu sesacīvaresu vikappanupagapacchimaṃ appahontaṃ katvā khaṇḍākhaṇḍikaṃ chinnesupi adhiṭṭhānavijahanaṃ natthi. Sace pana adhiṭṭhānato pubbeyeva tādisaṃ hoti, acīvarattā adhiṭṭhānakiccaṃ natthi. Khuddakaṃ cīvaranti muṭṭhipañcakādibhedappamāṇato anūnameva khuddakacīvaraṃ. Mahantaṃ vā khuddakaṃ karotīti ettha tiṇṇaṃ cīvarānaṃ catūsu passesu yasmiṃ padese chiddaṃ adhiṭṭhānaṃ na vijahati, tasmiṃ padese samantato chinditvā khuddakaṃ karontassa adhiṭṭhānaṃ na vijahatīti adhippāyo.


“因‘低劣的回归’而说‘因修行而不显现于家居状态’”，在三个地方被提到，这与他人给予的像衣物一样的放弃有关。有人说：“因低劣的回归是指比丘因家居状态而回归”，因此说“即使比丘在游荡，只要不显现于修行，便不放弃立志”，这不应被接受，因为没有特别说明“因比丘的低劣回归”。确实，因比丘的家居状态回归，放弃立志的行为并不适用于她，因为她的游荡状态使她不具出家身份。关于“修行显现”，这是为了说明如果保持比丘的身份，显现修行时，身体的衣物也是放弃立志的行为。关于“以小指头的指尖”，指的是下面的界限。关于“符合尺寸的衣物”，是指后面的尺寸。关于“两件衣物在覆盖时”，是为了进入内室而提到的，按照《良好覆盖的修行法》所说，合并披肩和上衣一起覆盖。关于“在聚集的地方”，在两个地方的聚集处。此法则是指在适合尺寸的地方，任何地方的切割放弃立志，而在大的地方则不放弃立志，这就是所表达的意义。关于“所有”，是指在三件衣物等所有衣物中。
关于“没有其他后面尺寸”的意思是指在经文中没有提到的。现在为了阐明同样的内容，提到“在何处”。“因为超出而构成切割的行为”被提到，因此说“因此因超出而被禁止”。这并不相符，因此如果以覆盖物的切割为后面的后面尺寸，其他的三件衣物等的放弃放置为后面尺寸，所表达的意思是“此法则”并不相符，因此在此处的经文未被提到。关于《暗黑注》中所说的内容并不相符，因此通过反对的方式，放弃放置的后面，任何地方的切割放弃立志的法则也被反对。关于三件衣物，除了这三件衣物外，其他衣物中没有放弃立志的行为，因此在放弃放置的其他衣物中，若是切割成碎片，放弃立志的行为并不存在。如果以放弃立志的方式在前面就已如此，因未穿衣物而没有放弃的行为。小衣物是指从五种放弃中没有的少量小衣物。关于“大或小”，这里是指在三件衣物的四个方向上，在某个地方不放弃切割的行为，因此在那个地方四周切割而做成小衣物的放弃立志并不放弃，这就是其意图。


Sammukhāvikappanā parammukhāvikappanāti ettha sammukhena vikappanā parammukhena vikappanāti evamattho gahetabbo. Sannihitāsannihitabhāvanti āsannadūrabhāvaṃ. Āsannadūrabhāvo ca adhiṭṭhāne vuttanayeneva veditabbo. Paribhogādayopi vaṭṭantīti ettha adhiṭṭhānassapi antogadhattā sace saṅghāṭiādināmena adhiṭṭhahitvā paribhuñjitukāmo hoti, adhiṭṭhānaṃ kātabbaṃ. No ce, na kātabbaṃ, vikappanameva pamāṇaṃ, tasmā atirekacīvaraṃ nāma na hoti. Mittoti daḷhamitto. Sandiṭṭhoti diṭṭhamitto nātidaḷhamitto. Vikappitavikappanā nāmesā vaṭṭatīti adhiṭṭhitaadhiṭṭhānaṃ viyāti adhippāyo avisesena vuttavacananti ticīvarādiṃ adhiṭṭheti, vassikasāṭikaṃ kaṇḍuppaṭicchādiñca vikappetīti avatvā sabbacīvarānaṃ avisesena vikappetīti vuttavacanaṃ. Ticīvarasaṅkhepenāti ticīvaranīhārena, saṅghāṭiādiadhiṭṭhānavasenāti vuttaṃ hoti.

Tuyhaṃ demītiādīsu ‘‘tasmiṃ kāle na gaṇhitukāmopi sace na paṭikkhipati, puna gaṇhitukāmatāya sati gahetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Itthannāmassāti parammukhe ṭhitaṃ sandhāya vadati. ‘‘Tuyhaṃ gaṇhāhī’’ti vutte ‘‘mayhaṃ gaṇhāmī’’ti vadati, sudinnaṃ suggahitañcāti ettha ‘‘yathā parato ‘tava santakaṃ karohī’ti vutte duddinnampi ‘sādhu, bhante, mayhaṃ gaṇhāmī’ti vacanena ‘suggahitaṃ hotī’ti vuttaṃ, evamidhāpi ‘tuyhaṃ gaṇhāhī’ti vutte sudinnattā ‘mayhaṃ gaṇhāmī’ti avuttepi ‘sudinnamevā’’’ti vadanti. ‘‘Gaṇhāhīti ca āṇattiyā gahaṇassa tappaṭibaddhatākaraṇavasena pavattattā tadā gaṇhāmīti citte anuppādite pacchā gahetuṃ na labhatī’’ti vadanti.

Taṃ na yujjatīti vinayakammassa karaṇavasena gahetvā dinnattā vuttaṃ. Sace pana paro saccatoyeva vissāsaṃ gaṇhāti, puna kenaci kāraṇena tena dinnaṃ tassa na vaṭṭatīti natthi. Nissaggiyaṃ pana cīvaraṃ jānitvā vā ajānitvā vā gaṇhantaṃ ‘‘mā gaṇhāhī’’ti nivāraṇatthaṃ vuttaṃ. Kāyavācāhi kattabbaadhiṭṭhānavikappanānaṃ akatattā hotīti āha ‘‘kāyavācāto samuṭṭhātī’’ti. Cīvarassa attano santakatā, jātippamāṇayuttatā, chinnapalibodhabhāvo, atirekacīvaratā, dasāhātikkamoti imānettha pañca aṅgāni.

Paṭhamakathinasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Udositasikkhāpadavaṇṇanā

471-473. Dutiye athānandatthero kathaṃ okāsaṃ paṭilabhati, kiṃ karonto ca āhiṇḍatīti āha ‘‘thero kirā’’tiādi. Avippavāseti nimittatthe bhummaṃ, avippavāsatthanti attho, vippavāsapaccayā yā āpatti, tadabhāvatthanti vuttaṃ hoti.

475-476.Evaṃ chinnapalibodhoti evaṃ imehi cīvaraniṭṭhānakathinubbhārehi chinnapalibodho. Adhiṭṭhitesūti ticīvarādhiṭṭhānanayena adhiṭṭhitesu. Ticīvarena vippavuttho hotīti ‘‘rukkho chinno, paṭo daḍḍho’’tiādīsu viya avayavepi samudāyavohāro labbhatīti vuttaṃ.

477-478.Parikhāyavā parikkhittoti iminā ca samantā nadītaḷākādiudakena parikkhittopi parikkhittoyevāti dasseti. Ettāvatāti ‘‘parikkhitto’’ti iminā vacanena. Ākāse aruṇaṃ uṭṭhāpetīti gharassa upari ākāse aḍḍhateyyaratanappamāṇaṃ atikkamitvā aruṇaṃ uṭṭhāpeti. Gharaṃ nivesanudositādilakkhaṇameva, na pana pāṭiyekkaṃ gharaṃ nāma atthīti āha ‘‘ettha cā’’tiādi.



“面对面地放弃，面前地放弃”，在这里应理解为“面对面地放弃，面前地放弃”。关于“接近的接近状态”，指的是接近与遥远的状态。接近与遥远的状态应按照所述的方式理解。关于“使用等也适用”，在这里因放弃的性质，若想以袈裟等的名义放弃并使用，则应放弃立志。如果不这样，则不应放弃，放弃的标准仅此而已，因此超过的衣物不算作存在。关于“朋友”，是指坚定的朋友。关于“可见的”，是指可见的朋友而非过于坚定的朋友。关于“放弃的放弃”，这些是指放弃的放弃的行为，意指所立志的放弃不再适用，特别是指三件衣物等的放弃，除了雨季服和瘙痒等的放弃外，所有衣物的放弃都应被视为适用。关于“三件衣物的数量”，是指三件衣物的数量。
关于“我给你”的等句，意为“在那个时候即使想要不被计算，如果不拒绝，因再次想要计算而可以被接受”。关于“在此处”，是指面对面站立的情况。关于“你可以接受”，则是说“我将接受”，因此在此处提到“如同他人说‘你应当给我’时，若是难以接受，则‘好吧，尊者，我将接受’的说法就被视为可接受”，在这里也说“你可以接受”时，因难以接受而说“我将接受”也可以不被提及。关于“接受”的说法是指因接受而产生的行为，因此在此处被提到。
“这不合适”的意思是指因遵循戒律的行为而被提到的。若他人确实信任，则因某种原因所给的并不适用。关于“无放弃的衣物”，无论是知道与否，关于放弃的行为，都是为了防止“不要接受”。关于“因身体和语言而应做的放弃”，因此说“因身体和语言而生起”。关于衣物的自身所有权、种类的适用性、切割的性质、超过的衣物、十手幅的超越，这五个要素在此处被提到。
第一部分的戒律解释已完成。
反向戒律解释
471-473. 在第二部分，阿汉达长老如何获得机会，正在做什么而游荡，因而说“长老确实”。关于“不被驱逐”的意思是指因标志而不被驱逐，意指因不被驱逐而产生的过失，因其不存在而被提到。
475-476. “如是切割的放弃”，如同这些衣物的固定状态与切割的放弃。关于“已放弃的”，是指根据三件衣物的放弃方式所提到的。关于“因三件衣物而放弃”，如同“树被砍伐，布被撕裂”中的情况，故而在部分中也应被视为适用。
477-478. “被围绕的或被覆盖的”，通过此也表明在周围的河流、池塘等水被覆盖的情况下，仍然被覆盖。关于“到此为止”，是指“被覆盖”的说法。关于“在空中升起的红色”，是指在房屋之上，超越了等同于一块宝石的高度而升起的红色。关于“房屋”，是指房屋的特征，而不是单独的房屋的意思，因此说“在这里”。

479. Pāḷiyaṃ vuttanayena ‘‘sabhāye’’ti avatvā ‘‘sabhāya’’nti paccattavacanaṃ sabhāya-saddassa napuṃsakaliṅgatāvibhāvanatthaṃ vuttaṃ. Sabhā-saddapariyāyopi hi sabhāya-saddo napuṃsakaliṅgayutto idha vuttoti imamatthaṃ dassento ‘‘liṅgabyattayena sabhā vuttā’’ti āha. Cīvarahatthapāse vasitabbaṃ natthīti cīvarahatthapāseyeva vasitabbanti natthi. Yaṃ tassā…pe… na vijahitabbanti ettha tassā vīthiyā sammukhaṭṭhāne sabhāyadvārānaṃ gahaṇeneva tattha sabbānipi gehāni sā ca antaravīthi gahitāyeva hoti. Atiharitvā ghare nikkhipatīti taṃ vīthiṃ muñcitvā ṭhite aññasmiṃ ghare nikkhipati. Purato vā pacchato vā hatthapāseti gharassa hatthapāsaṃ sandhāya vadati.

Nivesanādīsu parikkhittatāya ekūpacāratā, aparikkhittatāya nānūpacāratā ca veditabbāti dassento ‘‘etenevupāyenā’’tiādimāha. Nivesanādīni gāmato bahi sanniviṭṭhāni gahitānīti veditabbaṃ. Antogāme ṭhitānañhi gāmaggahaṇena gahitattā gāmaparihāroyevāti. Sabbatthāpīti gāmādīsu ajjhokāsapariyantesu pannarasasu. Parikkhepādivasenāti ettha ādi-saddena aparikkhepasseva gahaṇaṃ veditabbaṃ, na ekakulādīnampi.

480-487.Ovarako nāma gabbhassa abbhantare añño gabbhotipi vadanti. Muṇḍacchadanapāsādoti candikaṅgaṇayutto pāsādo.

489.Satthoti jaṅghasattho sakaṭasattho vā. Pariyādiyitvāti vinivijjhitvā. Vuttamevatthaṃ vibhāveti ‘‘antopaviṭṭhena…pe… ṭhito hotī’’ti. Tattha antopaviṭṭhenāti gāmassa nadiyā vā antopaviṭṭhena. Nadīparihāro ca labbhatīti ettha ‘‘visuṃ nadīparihārassa avuttattā gāmādīhi aññattha viya cīvarahatthapāsoyeva nadīparihāro’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Vihārasīmanti avippavāsasīmaṃ sandhāyāha. Vihāraṃ gantvā vasitabbanti antosīmāya yattha katthaci vasitabbaṃ. Satthasamīpeyevāti idaṃ yathāvuttaabbhantaraparicchedavasena vuttaṃ. Pāḷiyaṃ nānākulassasattho hoti, satthe cīvaraṃ nikkhipitvā hatthapāsā na vijahitabbanti ettha hatthapāso nāma satthassa hatthapāsoti veditabbaṃ.

490.Ekakulassa khetteti aparikkhittaṃ sandhāya vadati. Yasmā ‘‘nānākulassa parikkhitte khette cīvaraṃ nikkhipitvā khettadvāramūle vā tassa hatthapāse vā vatthabba’’nti vuttaṃ, tasmā dvāramūlato aññattha antokhettepi vasantena cīvaraṃ hatthapāse katvāyeva vasitabbaṃ.

491-494.‘‘Vihāro nāma saparikkhitto vā aparikkhitto vā sakalo āvāso’’ti vadanti. Yasmiṃ vihāreti ettha pana ekaṃ gehameva vuttaṃ. Ekakulanānākulasantakatā cettha kārāpakānaṃ vasena veditabbā. Chāyāya phuṭṭhokāsassa anto evāti yadā mahāvīthiyaṃ ujukameva gacchantaṃ sūriyamaṇḍalaṃ majjhanhikaṃ pāpuṇāti, tadā yaṃ okāsaṃ chāyā pharati, taṃ sandhāya vuttaṃ. Agamanapatheti yaṃ tadaheva gantvā puna āgantuṃ sakkā na hoti, tādisaṃ sandhāya vuttaṃ.



根据《巴利文》中所述的内容，“在集会中”除外，“在集会”是指特定的表达，表示“集会”一词的中性性别。因为“集会”一词的同义词也是中性，所以在此处提到的意义是“因性别的不同而提到集会”。关于“衣物要持有”，并不是指仅持有衣物。关于“她的……不应放弃”，在这里指的是在她的道路上，面对面地站在集会门口，因而所有的房屋和她都被视为在内道中被持有。关于“放弃后放入房屋”，是指在放弃那条道路后，放置在其他房屋中。前面或后面放置，是指与房屋的持有相关。
关于“居住等的覆盖状态”，应理解为有一层的覆盖状态，而无覆盖状态则应理解为没有一层的覆盖。关于“居住等的物品”，是指在村外集中的物品被持有。关于“在村内停留”，因村内的持有而被视为村内的物品。关于“在所有地方”，是指在村庄等的边界内的十五处地方。关于“覆盖等的原因”，在这里“原因”一词应理解为仅指未覆盖的持有，而非指单一家庭等的持有。
480-487. “Ovarako”是指在胎内的另一个胎。关于“光头的覆盖”，是指与月亮相关的覆盖。
关于“老师”，是指与腿相关的老师或与车相关的老师。关于“被覆盖”，是指被压制。关于“所述的内容”，是指“因在内部被覆盖而……被立足”。在这里“因在内部被覆盖”，是指与村庄的河流相关的内部覆盖。关于“河流的持有”，因未被提及而在村庄等的情况下，河流的持有就像衣物的持有一样，在三个地方都被提到。关于“修道院的界限”，是指不被驱逐的界限，因此说“应在修道院中居住”，是指在内部界限内的任何地方都应居住。关于“在老师身边”，是指根据所述的内部界限而提到的。关于“在巴利文中，属于不同家庭的”，是指在此处提到的衣物被放置在老师的手中。
关于“单一家庭的田地”，是指未被覆盖的情况。因为“在不同家庭的覆盖田地中，放置衣物后，必须在田地的门口或其手中持有”，因此在门口的其他地方，若在内部田地中居住，衣物应放置在手中而居住。
491-494. “修道院是指有覆盖或无覆盖的完整居住”，是指在此处的一个房屋。关于“单一家庭的多样性”，在这里应理解为根据房屋的建设而被提到。关于“在阴影覆盖的地方”，是指在大街上直行时，阳光正中午时达到的地方，因此提到“阴影覆盖的地方”。关于“无法前往的道路”，是指当日无法再返回的道路，因此提到“无法前往的道路”。

495.Nadiṃ otaratīti hatthapāsaṃ muñcitvā otarati. Na āpajjatīti paribhogapaccayā dukkaṭaṃ nāpajjati. Tenāha ‘‘so hī’’tiādi. Aparibhogārahattāti imināva nissaggiyacīvaraṃ anissajjetvā paribhuñjantassa dukkaṭaṃ acittakanti siddhaṃ. Ekaṃ pārupitvā ekaṃ aṃsakūṭe ṭhapetvā gantabbanti idaṃ bahūnaṃ sañcāraṭṭhāne evaṃ akatvā gamanaṃ na sāruppanti katvā vuttaṃ. Bahigāme ṭhapetvā…pe… vinayakammaṃ kātabbanti vuttattā adhiṭṭhāne viya parammukhā ṭhitampi nissaggiyaṃ cīvaraṃ nissajjituṃ nissaṭṭhacīvarañca dātuṃ vaṭṭatīti veditabbaṃ.

Gamane saussāhattā ‘‘nissayo pana na paṭippassambhatī’’ti vuttaṃ. Muhuttaṃ sayitvā…pe… nissayo ca paṭippassambhatīti ettha ‘‘ussāhe apariccattepi gamanassa upacchinnattā puna uṭṭhāya saussāhaṃ gacchantānampi antarā aruṇe uṭṭhite nissayo paṭippassambhatiyevā’’ti vadanti. Parato muhuttaṃ ṭhatvāti etthāpi eseva nayo. Aññamaññassa vacanaṃ aggahetvā gatāti ettha sace evaṃ gacchantā ‘‘purāruṇā aññamaññaṃ passissāmā’’ti ussāhaṃ vināva gatā honti, aruṇuggamane nissayapaṭippassaddhi na vattabbā paṭhamataraṃyeva paṭippassambhanato. Atha ‘‘purāruṇā passissāmā’’ti saussāhāva gacchanti, nissayapaṭippassaddhiyeva na vattabbā. Evañca sati ‘‘saha aruṇuggamanā nissayo paṭippassambhatī’’ti kasmā vuttaṃ? Vuccate – saussahattā paṭhamataraṃ paṭippassaddhi na vuttā. Satipi ca ussāhabhāve ekato gamanassa upacchinnattā ‘‘muhuttaṃ ṭhatvā’’ti ettha viya saha aruṇuggamanā paṭippassaddhiyeva vuttā.

Antosīmāyaṃ gāmanti avippavāsasīmāsammutiyā pacchā patiṭṭhāpitagāmaṃ sandhāya vadati gāmaṃ anto katvā avippavāsasīmāsammutiyā abhāvato. Neva cīvarāni nissaggiyāni hontīti avippavāsasīmābhāvato vuttaṃ, na nissayo paṭippassambhatīti saussāhabhāvato. Antarāmaggeyeva ca nesaṃ aruṇaṃ uggacchatīti dhammaṃ sutvā āgacchantānaṃ aruṇaṃ uggacchati. Assatiyā gacchatīti assatiyā attano cīvaraṃ apaccuddharitvā therassa cīvaraṃ apaccuddharāpetvā gacchati. Evaṃ gate tasmiṃ pacchā therena saritvā paṭipajjitabbavidhiṃ dasseti ‘‘attano cīvaraṃ paccuddharitvā daharassa cīvaraṃ vissāsena gahetvā ṭhapetabba’’nti. Gantvā vattabboti āgatakiccaṃ niṭṭhapetvā vihāraṃ gatena paṭipajjitabbavidhiṃ dasseti. Anadhiṭṭhitacīvaratā, anatthatakathinatā, aladdhasammutitā, rattivippavāsoti imānettha cattāri aṅgāni.

Udositasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyakathinasikkhāpadavaṇṇanā

497-499. Tatiye pāḷiyaṃ cīvarapaccāsā nikkhipitunti ettha cīvarapaccāsāya satiyā nikkhipitunti evamattho gahetabbo. Bhaṇḍikābaddhāni bhaṇḍikabaddhānītipi paṭhanti, bhaṇḍikaṃ katvā baddhānīti attho. Niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunāti ettha purimasikkhāpade viya sāmivaseneva karaṇavacanassa attho veditabbo.



“河流流入”是指放开手中的物品而流入。关于“不应犯错”，是指因使用的缘故而不犯错。因此说“他确实……”。关于“未使用的缘故”，是指在不放弃的情况下使用无放弃的衣物而不犯错是成立的。关于“放置一件，放置一件在肩上去”，是指在许多移动的地方，这样的做法不合适。关于“放置在外村”，因此说“应进行戒律的行为”，应理解为即使面对面站立，也应放弃无放弃的衣物并给予无放弃的衣物。
在移动时因努力而说“但无放弃则不应停留”。关于“稍微躺下……”，在这里说“无放弃也应停留”，是指在努力未完成的情况下，因再次起身而在黎明时分起身，因而无放弃的行为应被视为停留。关于“在外面稍微停留”，在这里也是相同的道理。关于“彼此的话不被接受而去”，在这里若在这样移动时，若“在黎明前我们会看到彼此”，则在没有努力的情况下就会移动，因而在黎明升起时不应有无放弃的停留。然后“在黎明前我们会看到”，则是因努力而移动，不应有无放弃的停留。既然如此，为什么说“伴随黎明的升起而无放弃停留”？原因是因努力而不应有无放弃的停留。即便在努力的状态中，因移动未完成而在这里说“稍微停留”，与伴随黎明的升起而无放弃的停留是相同的。
关于“在内部的界限”，是指不被驱逐的界限，因此提到“在村庄内建立的村庄”，因而不被驱逐的界限不存在。关于“衣物不应为无放弃”，是指因不被驱逐的界限而被提到的，不应有无放弃的停留。关于“在内道上”，在听到法时，因而在黎明升起时，因而在回归的情况下，黎明升起。关于“在车上走”，是指在不抬起自己的衣物的情况下，放下长老的衣物而走。如此离开后，因长老的回忆而应遵循“应放下自己的衣物，信任地拿起年轻人的衣物并放置”的指示。关于“走后应做的事情”，是指完成后回到修道院的指示。关于“未指定的衣物状态、未被提及的坚固性、未获得的信任、夜晚的驱逐”，这些是四个要素。
第三部分的戒律解释已完成。
第三部分的戒律解释
497-499. 在第三部分中，“衣物的放置”是指因衣物的放置而被提到的。因此应理解为“因衣物的放置而放置”。关于“被束缚的物品”，也可以理解为“被束缚的物品”，即指“将物品放置后被束缚”。关于“在已完成的衣物中，因比丘而被提到”，在这里应理解为与前面的戒律相同的方式进行。

500. Anatthate kathine cīvaramāse bhikkhuno uppannacīvaraṃ anadhiṭṭhitaṃ avikappitaṃ tasmiṃ māse ṭhapetuṃ vaṭṭatīti āha ‘‘ekaṃ pacchimakattikamāsaṃ ṭhapetvā’’ti. Keci pana ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvaranti vacanato anatthate kathine pacchimakattikamāsasaṅkhāte cīvaramāse uppannacīvarassapi paccāsācīvare asati dasāhaparihāroyeva, tato paraṃ ṭhapetuṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ aṭṭhakathāya na sameti. Tathā hi accekacīvarasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ (pārā. aṭṭha. 2.646-649 ādayo) ‘‘pavāraṇamāsassa juṇhapakkhapañcamiyaṃ uppannassa accekacīvarassa anatthate kathine ekādasadivasādhiko māso, atthate kathine ekādasadivasādhikā pañca māsā parihāro’’ti vuttaṃ. Tameva ca parihāraṃ sandhāya ‘‘chaṭṭhito paṭṭhāya pana uppannaṃ anaccekacīvarampi paccuddharitvā ṭhapitacīvarampi etaṃ parihāraṃ labhatiyevā’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是500段的完整直译：
在无意义的（仪式）割截僧衣时，比丘产生的僧衣未被确定、未被分配，在那个月份可以保留，因此说："除了最后一个卡提卡月"。但是有些人说："即使在非时被给予，根据'这是非时僧衣'的说法，在无意义的割截中，在最后的卡提卡月产生的僧衣，在补充僧衣不存在的情况下，只能保留十天，此后不能保留"，这与注疏不符。确实，在某些僧衣学处的注疏中说："在布施月的冬季半月的第五天产生的额外僧衣，在无意义的割截中，可以保留十一天多的一个月；在有意义的割截中，可以保留十一天多的五个月"。并且为了说明这个保留期，（注疏）说："从第六天开始，即使是非额外僧衣，已被取出并保留的僧衣，也同样可以享受这个保留期"。

2.646-649) vuttaṃ. Tasmā cīvaramāse dasāhato parampi anadhiṭṭhitaṃ avikappitampi ṭhapetuṃ vaṭṭati.

Yadi evaṃ ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvara’’nti idaṃ kasmā vuttanti ce? Akālacīvarasāmaññato atthuddhāravasena vuttaṃ paṭhamāniyate sotassa raho viya. Ekādasamāse sattamāse ca uppannañhi cīvaraṃ vutthavassehi sesehi ca sammukhībhūtehi bhājetuṃ labbhatīti akālacīvaraṃ nāma jātaṃ. Kāle pana ‘‘saṅghassa idaṃ akālacīvaraṃ dammī’’ti anuddisitvā ‘‘saṅghassa dammī’’ti dinnaṃ vutthavassehiyeva bhājetabbaṃ, na aññehīti kālacīvaranti vuccati. Ādissa dinnaṃ pana sammukhībhūtehi sabbehiyeva bhājetabbanti akālacīvaraṃ, tasmā kālepi ādissa dinnassa vutthavassehi sesehi ca sampattehi bhājanīyattā akālacīvarasāmaññato ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvara’’nti atthuddhāravasena vuttaṃ. Yadi evaṃ ‘‘ekapuggalassa vā idaṃ tuyhaṃ dammīti dinna’’nti kasmā vuttaṃ. Na hi puggalassa ādissa dinnaṃ kenaci bhājanīyaṃ hotīti? Nāyaṃ virodho ādissa vacanasāmaññato labbhamānamatthaṃ dassetuṃ tathā vuttattā.

Evaṃ pana avatvāti ‘‘tato ce uttari’’nti imassa ‘‘māsaparamato uttari’’nti padabhājanaṃ avatvā. Tāva uppannaṃ paccāsācīvaranti paccattavacanaṃ ‘‘attano gatikaṃ karotī’’ti karaṇakiriyāya kattubhāvato. Antarā uppannañhi paccāsācīvaraṃ māsaparamaṃ mūlacīvaraṃ ṭhapetuṃ adatvā attano dasāhaparamatāya eva paricchindatīti attano gatikaṃ karoti. Tato uddhaṃ mūlacīvaranti ettha pana mūlacīvaranti paccattavacanaṃ. Vīsatimadivasato uddhañhi uppannaṃ paccāsācīvaraṃ dasāhaparamaṃ gantuṃ adatvā mūlacīvaraṃ attanā saddhiṃ karaṇasambandhatāmattena sakakālavasena paricchindatīti attano gatikaṃ karoti. Paccāsācīvare pana labhitvā visuṃ ṭhapentassa dasāhaṃ anatikkante natthi tappaccayā āpatti. Pāḷiyaṃ dasāhā kāretabbanti ettha dasāhāti karaṇatthe nissakkavacanaṃ, dasāhenāti attho. Pañcāhuppannetiādiṃ rassaṃ katvāpi paṭhanti. Ekavīse uppanne…pe… navāhā kāretabbantiādi paccāsācīvarassa uppannadivasaṃ ṭhapetvā vuttaṃ.

Aññaṃ paccāsācīvaraṃ…pe… kāretabbanti idaṃ satiyā eva paccāsāya vuttanti veditabbaṃ. Sace pana ‘‘ito paṭṭhāya cīvaraṃ na labhissāmī’’ti paccāsā upacchinnā, mūlacīvarampi dasāhaṃ ce sampattaṃ, tadaheva adhiṭṭhātabbaṃ. Paccāsācīvarampi parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātabbanti paṭhamataraṃ uppannaṃ visabhāgapaccāsācīvaraṃ sandhāya vadati. Aññamaññanti aññaṃ aññaṃ, ayameva vā pāṭho. Aṅgaṃ panettha paṭhamakathine vuttasadisameva. Kevalañhi tattha dasāhātikkamo, idha māsātikkamoti ayaṃ viseso.

Tatiyakathinasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Purāṇacīvarasikkhāpadavaṇṇanā

503. Catutthe bhattavissagganti pāḷipadassa bhattakiccanti attho veditabbo, ‘‘bhattasaṃvidhāna’’ntipi keci. Tattha nāma tvanti imassapi so nāma tvanti attho veditabbo, ‘‘tāya nāma tva’’nti keci.



以下是2.646-649段及后续内容的完整直译：
2.646-649. 因此，在僧衣的月份中，即使是未被确定和未被分配的，也可以保留十天以上。
如果是这样，"即使在非时给予，这是非时僧衣"，那么这是为什么会这样说呢？根据非时僧衣的共同性质，作为意义的阐述，像是隐蔽的水流。因为在十一个月和第七个月中产生的僧衣，可以通过被确认为布施的其他僧衣来使用，因此称为非时僧衣。然而，关于“这是非时僧衣，我会加以管理”的说法，应该明确指出“这是僧团的管理”，而不是其他的，因此称为时僧衣。至于在布施时给予的，所有的都应被使用，因此非时僧衣。因此，即使在时给予的，因其与其他僧衣相结合而应被使用，所以根据非时僧衣的共同性质，"即使在时给予，这是非时僧衣"，这是作为意义的阐述。如果是这样，"这是给予某个个体的"，那么为什么会这样说呢？因为对于个体所给予的，没有任何人应当使用。这个说法并不矛盾，因为是为了说明所给予的共同性质而如此说。
因此，若不如此说，"如果更进一步"，这句话的"超过月份"的词句应被理解为。至于已产生的非时僧衣，作为个人的说法，"他会做自己的事"。因此，已产生的非时僧衣不应超过一个月，而是应与其基础僧衣相结合。由此，基础僧衣在此处被称为非时僧衣。从二十天开始，已产生的非时僧衣不应超过十天，基础僧衣应与其结合，因而以自己为时限来限制。因此，获得非时僧衣后，若不超过十天，则没有因此而产生的过失。关于巴利文中应为十天的说法，这里的十天是指作为操作的非具体说法，意为十天。即使是五个产生的等，亦可简化为此。若在第一个二十天内产生……等，也是在提到非时僧衣产生的日子。
其他的非时僧衣……等，应该理解为是基于存在的非时而被提及。如果说“从此以后，我将无法获得僧衣”，那么非时的限制是被切断的，基础僧衣若在十天内到达，则当天就应被确定。非时的僧衣也应作为附属物被确定，首先提到的已产生的非时僧衣是指以部分为基础的非时僧衣。彼此之间是彼此，或者这样的说法。这里的部分与第一部分的说法相同。因为在这里，十天的超越，指的是月份的超越，这是其特别之处。
第三部分的僧衣割截规定已完成。
古代僧衣的割截规定
在第四段中，"饭的放弃"应被理解为巴利文中饭的责任，有人也称之为“饭的安排”。在这里，"你名为某人"的意思应被理解为，"你被称为某人"。

505. Pitā ca mātā ca pitaro, pitūnaṃ pitaro pitāmahā, tesaṃyeva yugo pitāmahayugo, tasmā yāva sattamā pitāmahayugā pitāmahadvandāti evamettha attho daṭṭhabbo. Evañhi pitāmahaggahaṇeneva mātāmahopi gahitoti. ‘‘Yāva sattamā pitāmahayugā’’ti vacanato heṭṭhā ca uddhañca aṭṭhamayugo ñāti nāma na hoti. Desanāmukhameva cetanti pitāmahayugāti pitāmaha-ggahaṇaṃ desanāmukhaṃ pitāmahīmātāmahīādīnampi adhippetattā. Pitu mātā pitāmahī. Mātu pitā mātāmaho. Mātu mātā mātāmahī. Ettha kiñcāpi pañcasatasākiyānīnaṃ vasena bhikkhubhāve ṭhatvā parivattaliṅgāya bhikkhuniyā ca vasena ekatoupasampannā bhikkhunī labbhati, tathāpi pakatiniyāmeneva dassetuṃ ‘‘bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā’’ti vuttaṃ. ‘‘Kappaṃ katvāti vacanato dinnakappameva pācittiyaṃ janetī’’ti vadanti. ‘‘Purāṇacīvaraṃ nāma sakiṃ nivatthampi sakiṃ pārutampī’’ti idaṃ nidassanamattanti āha ‘‘antamaso paribhogasīsenā’’tiādi. ‘‘Kāyena phusitvā paribhogoyeva paribhogo nāmā’’ti kurundiyaṃ adhippāyo.

506.Kāyavikāraṃ katvāti idaṃ yāva ‘‘orato ṭhapetī’’ti padaṃ, tāva sabbapadesu sambandhitabbaṃ. Yathā sā ‘‘dhovāpetukāmo aya’’nti jānāti, evaṃ kāyavikāraṃ katvāti attho. ‘‘Kāyavikāraṃ katvā’’ti vacanato kāyavācāhi kañci vikāraṃ akatvā hatthena hatthe dentassapi anāpatti. Antodvādasahatthe okāseti idaṃ visesanaṃ yathāsambhavaṃ yojetabbaṃ. Tathā hi hatthena hatthe dentassa pādamūle ca ṭhapetvā dentassa ‘‘antodvādasahatthe okāse’’ti idaṃ vattabbanti natthi aññathā asambhavato. Sati hi sambhave byabhicāre ca visesanaṃ sātthakaṃ hoti. Upari ‘‘khipatī’’tiādīni pana sandhāya idaṃ visesanaṃ vuttaṃ, tasmā antodvādasahatthe okāse ṭhatvā upari khipantassa aññassa hatthe pesentassa ca āpatti. Upacāraṃ pana muñcitvā kāyavācāhi vikāraṃ katvā āṇāpentassapi anāpatti. Upacāreti antodvādasahatthameva okāsaṃ vadati. Upacāraṃ muñcitvāti dvādasahatthūpacāraṃ muñcitvā.

Ekena vatthunāti paṭhamaṃ katvā niṭṭhāpitaṃ sandhāya vuttaṃ. Rajane anāpattīti rajanaṃ paccāsīsantassapi ‘‘dhovitvā ānehī’’ti vuttattā anāpatti anāṇattiyā katattā. ‘‘Avuttā dhovatī’’ti iminā ‘‘avuttā rajati, avuttā ākoṭetī’’ti idampi vuttameva hotīti āha – ‘‘avuttā dhovatīti iminā lakkhaṇena anāpattī’’ti. Sambahulā āpattiyo āpajjatīti pācittiyena saddhiṃ dve dukkaṭāni āpajjati. Yathāvatthukamevāti nissaggiyamevāti attho. Pañca satāni parimāṇametāsanti pañcasatā.

507.Cīvaraṃdhovāti…pe… āṇāpentassāti ettha tāya dhovanaṃ paccāsīsantassapi anāpatti. Purāṇacīvaratā, upacāre ṭhatvā aññātikāya bhikkhuniyā āṇāpanaṃ, tassā dhovanādīni cāti imānettha tīṇi aṅgāni.

Purāṇacīvarasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cīvarapaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā



以下是505段及后续内容的完整直译：
父亲和母亲以及祖父母，祖父的父亲和祖母，这些都是父母的配对，因此，直到第七个祖父母的配对，祖父母的二重关系，这样的意思应当被理解。确实，因父母的抓取，母亲也被抓取。“直到第七个祖父母的配对”这句话的意思是，下面和上面的第八个亲属名并不存在。若说是教义的开端，则是父母和祖父母的抓取，父母、母亲、祖母。母亲的父亲和母亲、母亲的母亲。这里虽然有五百个弟子，作为比丘的身份，因而与变更的特征相结合的比丘也能获得，但仍然为了展示其特定的规定，故说“比丘是双重团体中被授受的”。“进行准备”这句话的意思是，给予的准备会产生过失。关于“古代僧衣的说法，既是自己穿着也是自己披覆”，这是仅仅作为示例而说的“至少在使用的意义上”。“通过身体的触碰，使用就是使用”的意思在这里是指。
“进行身体的变更”这句话直到“向下放置”为止，所有的词都应被关联。就像“想要洗净的人”这样知道，因此“进行身体的变更”的意思。关于“进行身体的变更”这句话的意思是，若不通过身体和语言进行任何变更，单凭手的给予也不会产生过失。在内部的十二手之内放置，这是特定的应当结合的内容。确实，手与手的给予，若放置在脚根下，关于给予的“在内部的十二手之内放置”，这句话应当被说出，因不可能有其他的情况。确实，存在的情况下，若不当的行为，特定的内容是有意义的。上面的“迅速”之类的指的是这个特定的内容，因此在内部的十二手之内放置，若在上方迅速放置，或是将给与他人的手放置，这都是过失。若放弃近身的东西，进行身体的变更，若命令他人也不会产生过失。关于近身的东西，仅指内部的十二手。放弃近身的东西是指放弃十二手的近身。
“以一件衣物”为首的意思是被理解为已完成的。关于洗涤的过失，若是洗涤后仍然被覆盖，这样的过失是不存在的。关于“未被说出而洗涤”的意思是“未被说出而洗涤、未被说出而打击”，这也是被说出，因此说“未被说出而洗涤是根据这个特征而没有过失”。许多过失是与过失相关的，因此与过失相结合的两种轻罪。关于“如同衣物的情况”，是指如同无损的情况。五百的数量是这样的。
关于衣物的洗涤……等，关于命令他人的话，这里是指洗涤的情况下也不会产生过失。关于古代僧衣的情况，若在近身的情况下命令其他比丘，关于她的洗涤等，这三部分在这里。
古代僧衣的割截规定已完成。
关于僧衣的接受的规定。

508. Pañcame apaññatte sikkhāpadeti gaṇamhā ohīyanasikkhāpade apaññatte. Vihāravāranti vihārapaṭijagganavāraṃ. Koṭṭhāsasampattīti sakalā aṅgapaccaṅgasampatti. Sabbapariyantanti chaṭṭhassa aññacīvarassa abhāvā pañcannaṃ cīvarānaṃ ekamekaṃ sabbesaṃ pariyantanti sabbapariyantaṃ. Antaravāsakādīsu hi pañcasu ekamekaṃ aññassa chaṭṭhassa abhāvā pañcannaṃ antameva hoti. Athavā pañcasu cīvaresu ekamekaṃ attano aññassa dutiyassa abhāvā antameva hotīti sabbameva pariyantanti sabbapariyantaṃ, sabbaso vā pariyantanti sabbapariyantaṃ. Tenāha – ‘‘aññaṃ…pe… natthī’’ti. Yathā tassa manoratho na pūratīti ‘‘sarīrapāripūriṃ passissāmī’’ti tassa uppanno manoratho yathā na pūrati. Evaṃ hatthataleyeva dassetvāti sarīraṃ adassetvāva dātabbacīvaraṃ hatthatale ‘‘handā’’ti dassetvā.

510.Vihatthatāyāti vihatahatthatāya, agaṇatāya appaccayatāya appaṭisaraṇatāyāti vuttaṃ hoti. Samabhitunnattāti pīḷitattā. Parivattetabbaṃ parivattaṃ, parivattameva pārivattakaṃ, parivattetvā dīyamānanti attho.

512.Upacāreti dvādasahatthūpacāraṃ sandhāya vadati. Upacāraṃ vā muñcitvā khipantīti dvādasahatthaṃ muñcitvā orato ṭhapenti, na purimasikkhāpade viya dvādasahatthabbhantareyevāti adhippāyo. Aññatra pārivattakāti yaṃ antamaso harītakakhaṇḍampi datvā vā dassāmīti ābhogaṃ katvā vā pārivattakaṃ gaṇhāti, taṃ ṭhapetvā. Acittakabhāvena na sametīti yathā aññātikāya ñātikasaññissa vematikassa ca gaṇhato acittakattā āpatti , evamidhāpi ‘‘bhikkhuniyā santakaṃ ida’’nti ajānitvā gaṇhatopi āpattiyevāti adhippāyo. Vassāvāsikaṃ detīti puggalikaṃ katvā deti. Paṃsukūlaṃ attano atthāya ṭhapitabhāvaṃ jānitvā gaṇhantenapi aññassa santakaṃ gahitaṃ nāma na hotīti āha – ‘‘sace pana saṅkārakūṭādīsū’’tiādi. Asāmikañhi paṃsukūlanti vuccati. Paṃsukūlaṃ adhiṭṭhahitvāti ‘‘asāmikaṃ ida’’nti saññaṃ uppādetvā. Evaṃ pana paṃsukūlasaññaṃ anuppādetvā gaṇhituṃ na vaṭṭati.

513.Aññātikāya aññātikasaññīti tikapācittiyanti ettha iti-saddo ādiattho. Tīṇi parimāṇamassāti tikaṃ, tikañca taṃ pācittiyañcāti tikapācittiyaṃ, tīṇi pācittiyānīti attho.

514.Pattatthavikādiṃ yaṃkiñcīti anadhiṭṭhānupagaṃ sandhāya vadati. ‘‘Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchima’’nti hi vuttattā adhiṭṭhānupagaṃ yaṃkiñci na vaṭṭati. Tenevāha – ‘‘vikappanupagapacchimacīvarappamāṇa’’ntiādi. Yasmā bhisicchavi mahantāpi senāsanasaṅgahitattā cīvarasaṅkhyaṃ na gacchatīti neva adhiṭṭhānupagā na vikappanupagā ca, tasmā anadhiṭṭhānupagasāmaññato vuttaṃ. Sacepi mañcappamāṇā bhisicchavi hoti, vaṭṭatiyevāti. Ko pana vādo pattatthavikādīsūti mahatiyāpi tāva bhisicchaviyā anadhiṭṭhānupagattā anāpatti, tato khuddakataresu anadhiṭṭhānupagesu pattatthavikādīsu kimeva vattabbanti adhippāyo. Paṭiggahaṇaṃ kiriyā, aparivattanaṃ akiriyā. Vikappanupagacīvaratā, pārivattakābhāvo, aññātikāya hatthato gahaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni.

Cīvarapaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Aññātakaviññattisikkhāpadavaṇṇanā



以下是508段及后续内容的完整直译：
第五条未被规定的戒律，关于从聚会中撤回的戒律未被规定。关于寺庙的部分，是指寺庙的管理部分。关于所有的部分，是指所有的身体和身体的附属物。关于所有的范围，是指在第六个其他僧衣的缺失中，五件僧衣的每一件都属于所有的范围。实际上，在五件僧衣中，每一件由于其他第六件的缺失而成为最后的部分，因此所有的范围是指所有的范围。故说：“其他的……等，皆不存在”。就像他的愿望未被满足，因此“我将看到身体的完全”，他的愿望未被满足。这样，仅仅通过手的触碰来展示，身体未被展示，给予的僧衣在手上“我将给予”。
“因手的变化”是指因手的变化、因不被计算、因少量的依靠、因少量的依赖而被说出的。因被压迫而被称为相同。应被转移的被转移，转移的就是转移，被转移后给予的意思。
关于近身的东西，是指在十二手的情况下。放弃近身的东西，迅速放置，指的是放弃十二手的近身，而不是像前面的戒律所说的那样在十二手之间。除了转移的部分，若将最低的绿色部分给予，或是通过施与而转移，除了这个之外。因不被标记而不相同，正如对其他亲属的认知和对他人所说的相同，因此在这里也说“这是比丘的部分”，而不知而给予也是过失。给予的部分是指个人的部分。关于沙土的部分，因其自身的存在而被占有，故说：“如果在沙土的堆上……等”。因没有他人的沙土而被称为沙土。通过沙土的标记而被称为“这是无他人之物”。因此，若不提出沙土的标记，给予是不可行的。
关于他人的认知，关于他人的认知是指三条轻罪。在这里“这个”字是开头的意思。三的数量是这样的，三也包括这个轻罪，因此是三条轻罪。
关于任何与基础相关的东西，是指与未被规定的相关。因为“僧衣是六件僧衣中的一件，属于变化的最后一件”，因此说与未被规定的任何东西都不适用。因此说：“变化的最后一件僧衣的数量”。由于大部分的聚会，因此僧衣的数量不会增加，因此既不属于未被规定的，也不属于变化的，因此是与未被规定的共同性质而说的。即使在床的数量上有变化，仍然是适用的。那么关于基础的部分是什么呢？即使在大型的聚会中，由于未被规定而不产生过失，因此在小的部分中，关于与基础相关的东西又有什么可说的呢？接受是行为，不转移是非行为。关于变化的僧衣，是指未被转移的状态、他人的手的抓取，这三部分在这里。
关于僧衣接受的规定已完成。
关于他人认知的戒律规定。

515. Chaṭṭhe patikiṭṭhoti nihīno, lāmakoti attho. Lolajātikoti lolasabhāvo. Paṭuyeva paṭṭo. Tenāha ‘‘cheko’’tiādi. Kismiṃ viyāti ettha ‘‘kismiṃ viyā’’ti nipātavasena samānatthaṃ ‘‘kiṃsu viyā’’ti nipātapadanti āha ‘‘kiṃsu viyā’’ti, kiṃ viyāti attho, dukkhaṃ viyāti adhippāyo. Tenāha ‘‘kileso viyā’’tiādi. Dhammavasena upacāravasena nimantanā dhammanimantanāti pāḷipadassa attho veditabbo. Sace pana ‘‘vadeyyātha, bhante, yenattho’’ti idaṃ saccameva vuttaṃ siyā, pavāritoyeva hoti. Yasmā pana pavāretvāpi adātukāmo appavāritaṭṭhāneyeva tiṭṭhati, tasmā bhagavā pavāritāpavāritabhāvaṃ avicāretvā ‘‘ñātako te, upananda, aññātako’’ti ñātakaaññātakabhāvaṃyeva vicāresi. Musiṃsūti vilumpiṃsu.

517.Anupubbakathāti anupubbena vinicchayakathā. Sesaparikkhārānaṃ saddhivihārikehi gahitattā nivāsanapārupanamattameva avasiṭṭhanti āha ‘‘nivāsanapārupanamattaṃyeva haritvā’’ti. Saddhivihārikānaṃ tāva āgamanassa vā anāgamanassa vā ajānanatāya vuttaṃ ‘‘therehi neva tāva…pe… bhañjitabba’’nti. Paresampi atthāya labhantīti attano cīvaraṃ dadamānā sayaṃ sākhābhaṅgena paṭicchādentīti tesaṃ atthāyapi bhañjituṃ labhanti. ‘‘Tiṇena vā paṇṇena vā paṭicchādetvā āgantabba’’nti vacanato īdisesu bhūtagāmapātabyatāpi anuññātāyeva hotīti āha – ‘‘neva bhūtagāmapātabyatāya pācittiyaṃ hotī’’ti. Na tesaṃ dhāraṇe dukkaṭanti tesaṃ titthiyaddhajānaṃ dhāraṇepi dukkaṭaṃ natthi.

Yāni ca nesaṃ vatthāni dentīti sambandho. Therānaṃ sayameva dinnattā vuttaṃ ‘‘acchinnacīvaraṭṭhāne ṭhitattā’’ti. Yadi laddhiṃ gaṇhāti, titthiyapakkantako nāma hoti, tasmā vuttaṃ ‘‘laddhiṃ aggahetvā’’ti. ‘‘No ce hoti saṅghassa vihāracīvaraṃ vā…pe… āpatti dukkaṭassā’’ti iminā antarāmagge paviṭṭhavihārato nikkhamitvā aññattha attano abhirucitaṭṭhānaṃ gacchantassa dukkaṭaṃ vuttaṃ. Iminā ca ‘‘yaṃ āvāsaṃ paṭhamaṃ upagacchatī’’ti vuttaṃ antarāmagge ṭhitavihārampi sace naggo hutvā gacchati, dukkaṭamevāti veditabbaṃ. Yadi evaṃ tattha kasmā na vuttanti ce? Anokāsattā. Tattha hi ‘‘anujānāmi, bhikkhave, acchinnacīvarassa vā…pe… cīvaraṃ viññāpetu’’nti iminā sambandhena saṅghikampi cīvaraṃ nivāsetuṃ pārupituñca anujānanto ‘‘yaṃ āvāsaṃ paṭhamaṃ…pe… gahetvā pārupitu’’nti āha, tasmā tattha anokāsattā dukkaṭaṃ na vuttaṃ.

Vihāracīvaranti senāsanacīvaraṃ. Cimilikāhīti paṭapilotikāhi. Tassa uparīti bhūmattharaṇassa upari. Videsagatenāti aññaṃ cīvaraṃ alabhitvā videsagatena. Ekasmiṃ…pe… ṭhapetabbanti ettha ‘‘lesena gahetvā agatattā ṭhapentena ca saṅghikaparibhogeneva ṭhapitattā aññasmiṃ senāsane niyamitampi aññattha ṭhapetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Paribhogenevāti aññaṃ cīvaraṃ alabhitvā paribhuñjanena.

519-

以下是515段及后续内容的完整直译：
第六条是指未被规定的，意指低劣，意指卑劣。关于不安定的状态，意指不安定的性质。确实是被接受的。因此说“被切割的”之类的。在这里“在什么中”是指“在什么中”的意思，作为类比的“什么在其中”，意指“什么在其中”的意思，意指痛苦的状态。因此说“如烦恼般的”之类的。根据法的规定，作为引导，法的引导应被理解为巴利文的意思。如果说“请说，尊者，那个意思”，这可能是确实被说出的，确实是被开放的。然而，因他即使开放也不愿给予，仍然停留在不开放的地方，因此佛陀在考虑开放与不开放的状态时，考虑的是亲属与非亲属的状态。关于“欺骗”是指被剥夺。
关于逐步的讲述，是指逐步的分析讲述。由于其他的附属物被共同的住持者所抓取，剩下的仅仅是居住的部分，因此说“仅仅是居住的部分”。关于共同的住持者，无论是来访或是离去，因不知而被说出“在那儿也不应被……等，破坏”。关于他人也能获得的意思，指的是自己给予的僧衣，因而通过枝条的折断来遮盖，因此也能为他们的利益而被获得。关于“用草或树叶遮盖而来”的说法，关于这样的情况，若是被允许的，故说“并不是因被允许而产生过失”。对于他们的保持并没有轻罪。
关于他们的衣物给予的关系。关于长老们，因其自身的给予而被说出“因在未被割断的僧衣处站立”。如果抓住了信念，便称为离开的，故说“未抓住信念”。“若不然，僧团的居住僧衣……等，便是轻罪”的意思是，若从中途的居住处离开而去往他处，便是轻罪。关于“谁首先进入的居住处”，若在中途的居住处站立，即使是赤裸的离去，也应被理解为轻罪。如果是这样，为什么没有被说出呢？因没有地方。在那里，“我允许，比丘们，关于未被割断的僧衣……等，应该被认定”的关系，允许共同的僧衣穿着并遮盖，因此说“谁的居住处……等，应该被抓住”。
关于居住的僧衣，是指卧室的僧衣。关于“用小草”，指的是用小草制作的。关于它的上方，是指在地面之上。在没有其他僧衣的情况下，因未能获得其他的僧衣而被称为“在外地”。在某一处……等，应该被放置，这里是指“因轻微而获得而未能到达而放置，因此在共同的使用中放置”。关于共同的使用，指的是未能获得其他的僧衣而被使用。

521.Paribhogajiṇṇanti yathā tena cīvarena sarīraṃ paṭicchādetuṃ na sakkā, evaṃ jiṇṇaṃ. Kappiyavohārenāti kayavikkayāpattito mocanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Viññāpentassā’’ti imasseva atthaṃ vibhāveti ‘‘cetāpentassa parivattāpentassā’’ti. Attano dhanena hi viññāpanaṃ nāma parivattanamevāti adhippāyo. Saṅghavasena pavāritānaṃ viññāpane vattaṃ dasseti ‘‘pamāṇameva vaṭṭatī’’ti. Saṅghavasena hi pavārite sabbesaṃ sādhāraṇattā adhikaṃ viññāpetuṃ na vaṭṭati. Yaṃ yaṃ pavāretīti yaṃ yaṃ cīvarādiṃ dassāmīti pavāreti. Viññāpanakiccaṃ natthīti vinā viññattiyā dīyamānattā viññāpetvā kiṃ karissatīti adhippāyo. Aññassatthāyāti etthāpi ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti idaṃ anuvattatiyevāti āha ‘‘attano ñātakapavārite’’tiādi. Vikappanupagacīvaratā, samayābhāvo, aññātakaviññatti, tāya ca paṭilābhoti imānettha cattāri aṅgāni.

Aññātakaviññattisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Tatuttarisikkhāpadavaṇṇanā

522. Sattame pāḷiyaṃ paggāhikasālanti dussavāṇijakānaṃ āpaṇaṃ. ‘‘Paggāhitasāla’’ntipi paṭhanti.

523-

以下是521段及后续内容的完整直译：
关于使用的衰老，像是用那件僧衣无法遮盖身体，故此是衰老的。关于合适的说法，是指为了从身体的轻罪中解脱而被说出的。“被认定”是指对这一点的阐述，“被通知的、被转移的”。因自己的财物而被通知，实则是指转移的意思。关于僧团的部分，被开放的僧衣的通知，显示出“仅仅是数量而已”。因僧团的开放，因所有的共同性，故不适合过多的通知。所开放的部分是指所展示的僧衣等。关于通知的义务是不存在的，因没有通知而给予，给予后又能做什么呢？关于“为了他人”的意思，在这里也同样“关于亲属的开放”，因此说“关于自己的亲属的开放”。关于变化的僧衣，时间的缺失，关于他人的通知，及其获得，这四部分在这里。
关于他人认知的戒律规定已完成。
关于进一步的戒律规定。
第七条是指在巴利文中“被抓取的房屋”，是指商人的店铺。“被抓取的房屋”也可以这样说。

524.Abhītiupasaggoti tassa visesatthābhāvaṃ dasseti. Tenāha ‘‘haritunti attho’’ti. Vara-saddassa icchāyaṃ vattamānattā āha ‘‘icchāpeyyā’’ti. Daṭṭhu khematoti ettha gāthābandhavasena anunāsikalopo daṭṭhabbo. Saantaranti antaravāsakasahitaṃ. Uttaranti uttarāsaṅgaṃ. Assa cīvarassāti sāditabbacīvarassa. Acchinnasabbacīvarenāti acchinnāni sabbāni tīṇi cīvarāni assāti acchinnasabbacīvaro, tenāti attho. Yassa hi acchindanasamaye tīṇi cīvarāni sannihitāni honti, tāni sabbāni acchinnānīti so ‘‘acchinnasabbacīvaro’’ti vuccati. Teneva ‘‘acchinnasabbacīvarena ticīvarakenā’’ti vuttaṃ. Ticīvarakenāti hi acchindanasamaye ticīvarassa sannihitabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ, na pana vinayatecīvarikabhāvaṃ dhutaṅgatecīvarikabhāvaṃ vā sandhāya. Evaṃ paṭipajjitabbanti ‘‘santaruttaraparamaṃ tena bhikkhunā tato cīvaraṃ sāditabba’’nti vuttavidhinā paṭipajjitabbaṃ. Aññenāti acchinnaasabbacīvarena. Yassa tīsu cīvaresu ekaṃ vā dve vā cīvarāni acchinnāni honti, tenāti attho. Aññathāpīti ‘‘santaruttaraparama’’nti vuttavidhānato aññathāpi. Yassa hi tīsu dve cīvarāni acchinnāni honti, ekaṃ sāditabbaṃ. Ekasmiṃ acchinne na sāditabbanti na tassa santaruttaraparamasādiyanaṃ sambhavati, ayameva ca attho padabhājanena vibhāvito. Tenāha ‘‘taṃ vibhāgaṃ dassetu’’nti.

Keci pana ‘‘ticīvarakenāti vuttattā ticīvaraṃ parikkhāracoḷavasena adhiṭṭhahitvā paribhuñjato tasmiṃ naṭṭhe bahūnipi gahetuṃ labhatī’’ti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ. Padabhājanassa hi adhippāyaṃ dassentena yasmā pana ‘‘acchinnasabbacīvarena…pe… taṃ vibhāgaṃ dassetu’’nti vuttaṃ, padabhājane ca na tādiso attho upalabbhati, tasmā taṃ na gahetabbameva. Yampi mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. tatuttarisikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘yassa adhiṭṭhitacīvarassa tīṇi naṭṭhānī’’ti, tatthāpi adhiṭṭhitaggahaṇaṃ sarūpakathanamattanti gahetabbaṃ, na pana ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhitacīvarassevāti evamattho gahetabbo pāḷiyaṃ aṭṭhakathāyañca tathā atthassa asambhavato. Na hi ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhitacīvarasseva idaṃ sikkhāpadaṃ paññattanti sakkā viññātuṃ. Purimasikkhāpadena hi acchinnacīvarassa aññātakaviññattiyā anuññātattā pamāṇaṃ ajānitvā viññāpanavatthusmiṃ pamāṇato sādiyanaṃ anujānantena bhagavatā idaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ, tasmā ‘‘parikkhāracoḷikassa bahumpi sādituṃ vaṭṭatī’’ti ayamattho neva pāḷiyā sameti, na ca bhagavato adhippāyaṃ anulometi.

Yassa tīṇi naṭṭhāni, tena dve sāditabbānīti ettha yassa ticīvarato adhikampi cīvaraṃ aññattha ṭhitaṃ atthi, tadātassa cīvarassa alabbhanīyabhāvato tenapi sādituṃ vaṭṭatīti veditabbaṃ. Pakatiyāva santaruttarena caratīti sāsaṅkasikkhāpadavasena vā avippavāsasammutivasena vā tatiyassa alābhena vā carati. ‘‘Dve naṭṭhānī’’ti adhikārattā vuttaṃ ‘‘dve sāditabbānī’’ti. Ekaṃ sādiyanteneva samo bhavissatīti tiṇṇaṃ cīvarānaṃ dvīsu naṭṭhesu ekaṃ sādiyantena samo bhavissati ubhinnampi santaruttaraparamatāya avaṭṭhānato. Yassa ekaṃyeva hotīti aññena kenaci kāraṇena vinaṭṭhasesacīvaraṃ sandhāya vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
关于"不受危难"，这显示了它的特殊意义。因此他说："意思是渴望"。由于"渴望"词正处于希望状态，所以说"值得渴望"。在"应当看见安详"处，应根据诗歌格式省略鼻音。"内衣"意指包含内衣。"外衣"意指上衣。"关于他的僧衣"意指应被接受的僧衣。"未被切断所有僧衣"意指未被切断的全部三件僧衣。其意是：在切断时刻，三件僧衣都已备齐，这些全部都未被切断，所以他被称为"未被切断所有僧衣者"。因此说"未被切断所有僧衣、三件僧衣者"。这是指切断时刻三件僧衣已备齐的状态，而非指毗尼耶三衣规则或头陀支三衣规则。如此应当行事，即如所说"内衣、外衣为最高限度，此比丘应从那里接受僧衣"的方式行事。"另一件"意指未被切断所有僧衣者。意思是对于三件僧衣中一件或两件未被切断的人。"否则"意指除了"内衣、外衣为最高限度"所说方式之外。对于三件僧衣中有两件未被切断的人，应接受一件。当一件被切断时不应接受，因此不可能遵守内衣、外衣为最高限度的接受，这个意义已通过词语分析阐明。因此说"显示这个区分"。
有些人说："因为提到'三件僧衣'，所以可以将三件僧衣作为附属品衣物，在其丢失时可以获取多件"，这不应被接受。因为解释词语时说"未被切断所有僧衣……显示这个区分"，而在词语解释中未找到这样的意义，所以这不应被接受。即使在母论注释中说"某人已奉献僧衣的三件丢失"，那里也仅仅是叙述形式，不应理解为通过三件僧衣奉献仅奉献僧衣，因为在经文和注释中无法实现这种意义。不能确定这个戒律是为了通过三件僧衣奉献仅奉献僧衣而制定。因为先前的戒律允许未被切断僧衣通过未知施主获得，世尊在未确定尺寸的情况下，在施主提供物品时允许接受，因此制定了这个戒律。所以"附属品衣物可以多次接受"这个意义既不符合经文，也不符合世尊的本意。
对于三件丢失，应接受两件：在这里，如果某人除三件僧衣外还有位于其他地方的僧衣，由于那件僧衣无法获得，因此也可以接受。按照常规，他与内衣、外衣一起行动，可能是因为可疑的戒律，或因为不离开的共识，或因为第三件无法获得而行动。因为提到"两件丢失"，所以说"应接受两件"。当接受一件时，他将与两者平等，因为在两件僧衣丢失时接受一件，双方都保持内衣、外衣为最高限度。"当仅有一件时"是指因其他某些原因除剩余僧衣外已完全丢失。

526. ‘‘Sesakaṃ tuyheva hotūti dentī’’ti vuttattā ‘‘pamāṇayuttaṃ gaṇhissāma, sesakaṃ āharissāmā’’ti vatvā gahetvā gamanasamayepi ‘‘sesakampi tumhākaññeva hotū’’ti vadanti, laddhakappiyameva. Pavāritānanti acchinnakālato pubbeyeva pavāritānaṃ. Pāḷiyā na sametīti santaruttaraparamato uttari sādiyane anāpattidassanatthaṃ ‘‘anāpatti ñātakānaṃ pavāritāna’’nti vuttattā na sameti. Santaruttaraparamaṃ sādiyantassa hi āpattippasaṅgoyeva natthi, sati ca sikkhāpadena āpattippasaṅge anāpatti yuttā dassetunti adhippāyo. Keci pana ‘‘pamāṇameva vaṭṭatīti idaṃ sallekhadassanatthaṃ vutta’’nti vadanti.

Yasmā panidaṃ…pe… na vuttanti etthāyamadhippāyo – ‘‘aññassatthāyā’’ti vuccamāne aññesaṃ atthāya pamāṇaṃ atikkamitvāpi gaṇhituṃ vaṭṭatīti āpajjati, tañca aññassatthāya viññāpanavatthusmiṃ paññattattā vatthunā saṃsandiyamānaṃ na sameti. Na hi yaṃ vatthuṃ nissāya sikkhāpadaṃ paññattaṃ, tasmiṃyeva anāpattivacanaṃ yuttanti. Gaṇṭhipadesu pana tīsupi ‘‘imassa sikkhāpadassa attano sādiyanapaṭibaddhatāvasena pavattattā ‘aññassatthāyā’ti vattuṃ okāsoyeva natthi, tasmā na vutta’’nti kathitaṃ. Idha ‘‘aññassatthāyā’’ti avuttattā aññesaṃ atthāya ñātakapavāritesu adhikaṃ viññāpentassa āpattīti ce? Na, tattha purimasikkhāpadeneva anāpattisiddhito. Tatuttaritā, acchinnādikāraṇatā, aññātakaviññatti, tāya ca paṭilābhoti imānettha cattāri aṅgāni.

Tatuttarisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Paṭhamaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā

527. Aṭṭhame api mayyāti pāṭhepi soyevattho. Ayyāti pana bahuvacanena āmantanaṃ kataṃ.

528-529.Apadissāti ‘‘itthannāmassa bhikkhuno dassāmī’’ti evaṃ apadisitvā. Paccayaṃ katvāti kāraṇaṃ katvā. Uddissāti ettha yo kattāti ‘‘uddissā’’ti iminā vuttauddisanakiriyāya yo kattā. Cīvaraṃ cetāpenti parivattenti etenāti cīvaracetāpannaṃ. Na-kārāgamaṃ katvā cīvaracetāpannanti vuttaṃ, ‘‘cīvaracetāpana’’ntipi paṭhanti. Pacuravohāravasenāti yebhuyyavohāravasena. Yebhuyyavasena hi gharasāmikaṃ daṭṭhukāmā tassa gharaṃ gacchantīti tatheva bahulaṃ vohāro. Byañjanamattamevāti attho netabbo natthīti adhippāyo.

531.Samakepi pana anāpattīti yadagghanakaṃ so dātukāmo hoti, tadagghanake anāpatti mūlaṃ vaḍḍhetvā adhikavidhānaṃ anāpannattā. Ettha ca ‘‘dātukāmomhī’’ti attano santike avuttepi dātukāmataṃ sutvā yadagghanakaṃ so dātukāmo hoti, tadagghanakaṃ āharāpetuṃ vaṭṭati. Agghavaḍḍhanakañhi idaṃ sikkhāpadanti ettha agghavaḍḍhanaṃ etassa atthīti agghavaḍḍhanakaṃ, agghavaḍḍhanaṃ sandhāya idaṃ sikkhāpadaṃ paññattanti adhippāyo. Cīvaraṃ dehīti saṅghāṭiādīsu yaṃkiñci cīvaraṃ sandhāya vadati. Cīvare bhiyyokamyatā, aññātakaviññatti, tāya ca paṭilābhoti imānettha tīṇi aṅgāni.

Paṭhamaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

532. Dutiyaupakkhaṭe vattabbaṃ natthi.

10. Rājasikkhāpadavaṇṇanā

537-


“应当是你的剩余”，因此说“我们将接受适量，剩余的将被收集”，并在接受时也


539. Rājasikkhāpade pana ‘‘ajjaṇho’’ti pāṭhe ‘‘ajjuṇho’’tipi paṭhanti. Bhogoti bhuñjitabbo. Yaṃ vuttaṃ mātikāṭṭhakathāyaṃ ‘‘iminā cīvaracetāpannena cīvaraṃ cetāpetvā itthannāmaṃ bhikkhuṃ cīvarena acchādehīti idaṃ āgamanasuddhiṃ dassetuṃ vuttaṃ. Sace hi ‘idaṃ itthannāmassa bhikkhuno dehī’ti peseyya, āgamanassa asuddhattā akappiyavatthuṃ ārabbha bhikkhunā kappiyakārakopi niddisitabbo na bhaveyyā’’ti, tattha āgamanassa suddhiyā vā asuddhiyā vā visesappayojanaṃ na dissati. Satipi hi āgamanassa asuddhabhāve dūto attano kusalatāya kappiyavohārena vadati, ‘‘kappiyakārako na niddisitabbo’’ti idaṃ natthi, na ca dūtena kappiyavohāravasena vutte dāyakena idaṃ kathaṃ pesitanti īdisī vicāraṇā upalabbhati, avicāretvā ca taṃ na sakkā jānituṃ, yadi pana āgamanassa asuddhattā kappiyakārako niddisitabbo na bhaveyya, cīvarānaṃ atthāya dūtassa hatthe akappiyavatthusmiṃ pesite sabbattha dāyakena kathaṃ pesitanti pucchitvāva kappiyakārako niddisitabbo bhaveyya. Tasmā asatipi āgamanasuddhiyaṃ sace so dūto attano kusalatāya kappiyavohāravasena vadati, dūtasseva vacanaṃ gahetabbaṃ. Yadi hi āgamanasuddhiyevettha pamāṇaṃ, mūlasāmikena kappiyavohāravasena pesitassa dūtassa akappiyavohāravasena vadatopi kappiyakārako niddisitabbo bhaveyya, tasmā sabbattha dūtavacanameva pamāṇanti gahetabbaṃ.

Iminā cīvaracetāpannenātiādinā pana imamatthaṃ dasseti – kappiya vasena āgatampi cīvaramūlaṃ īdisena dūtavacanena akappiyaṃ hoti, tasmā taṃ paṭikkhipitabbanti. Tenevāha – ‘‘tena bhikkhunā so dūto evamassa vacanīyo’’tiādi. Suvaṇṇaṃ, rajataṃ, kahāpaṇo, māsakoti imāni hi cattāri nissaggiyavatthūni, muttā, maṇi, veḷuriyo, saṅkho, silā, pavāḷaṃ, lohitaṅko, masāragallaṃ, satta dhaññāni, dāsidāsaṃ, khettaṃ, vatthu, pupphārāmaphalārāmādayoti imāni dukkaṭavatthūni ca attano vā cetiyasaṅghagaṇapuggalānaṃ vā atthāya sampaṭicchituṃ na vaṭṭanti, tasmā taṃ sādituṃ na vaṭṭatīti dassanatthaṃ ‘‘na kho mayaṃ, āvuso, cīvaracetāpannaṃ paṭiggaṇhāmā’’ti vuttaṃ, ‘‘cīvarañca kho mayaṃ paṭiggaṇhāmā’’ti idaṃ pana attānaṃ uddissa ābhatattā vattuṃ vaṭṭati, tasmā vuttaṃ. ‘‘Veyyāvaccakaro niddisitabbo’’ti idaṃ ‘‘atthi panāyasmato koci veyyāvaccakaro’’ti kappiyavacanena vuttattā anuññātaṃ. Sace pana dūto ‘‘ko imaṃ gaṇhātī’’ti vā ‘‘kassa demī’’ti vā vadati, na niddisitabbo. ‘‘Ārāmiko vā upāsako vā’’ti idaṃ sāruppatāya vuttaṃ, ṭhapetvā pana pañca sahadhammike yo koci kappiyakārako vaṭṭati. ‘‘Eso kho, āvuso, bhikkhūnaṃ veyyāvaccakaro’’ti idaṃ bhikkhussa kappiyavacanadassanatthaṃ vuttaṃ. Evameva hi vattabbaṃ, ‘‘etassa dehī’’tiādi na vattabbaṃ. So vā cetāpessati vāti ettha eko vā-saddo padapūraṇo, ‘‘saññatto so mayā’’tiādi pana dūtena evaṃ ārociteyeva taṃ codetuṃ vaṭṭati, nevāssa hatthe datvā gatamattakāraṇenāti dassanatthaṃ vuttaṃ.



“应当是你的剩余”，因此说“我们将接受适量，剩余的将被收集”，并在接受时也说“剩余的应当是你的”。这是指仅接受所获得的。已被开放的，指的是从未被切断的开始就已被开放的。因为在巴利文中不相符，所以为了显示不受障碍的状态，故说“对于亲属的开放并不相符”。对于接受内衣、外衣为最高限度的人，确实没有障碍，且根据戒律的规定，显示了不受障碍的理由。有些人说：“仅限于适量”，这是为了显示细微的含义。

然而，这里没有说……因此，这里的意图是——当说“为了他人


Etānihi vacanāni…pe… na vattabboti ettha ‘‘evaṃ vadanto paṭikkhittassa katattā vattabhede dukkaṭaṃ āpajjati, codanā pana hotiyevā’’ti mahāgaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ. Uddiṭṭhacodanāparicchedaṃ dassetvāti ‘‘dutiyampi vattabbo’’tiādinā dassetvā. Pucchiyamānoti ettha pucchiyamānenāti attho gahetabboti āha ‘‘karaṇatthe paccattavacana’’nti. Āgatakāraṇaṃ bhañjatīti āgatakāraṇaṃ vināseti.

Ettha keci vadanti ‘‘āgatakāraṇaṃ nāma cīvaraggahaṇaṃ, taṃ bhañjatīti vuttattā puna taṃ cīvaraṃ yena kenaci ākārena gahetuṃ na vaṭṭatī’’ti. Keci pana ‘‘āgatakāraṇaṃ nāma kāyavācāhi codanā, taṃ bhañjatīti vuttattā puna taṃ yena kenaci ākārena codetuṃ na labhati. Sace sayameva deti, mūlasāmiko vā dāpeti, gahetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Apare pana ‘‘āgatakāraṇaṃ nāma ṭhānaṃ, taṃ bhañjatīti vuttattā yathā ‘attho me, āvuso, cīvarenā’ti ekāya codanāya dve ṭhānāni bhañjati, evamidhāpi sace āsane nisīdati, ekāya nisajjāya dve ṭhānāni bhañjati. Āmisaṃ ce paṭiggaṇhāti, ekena paṭiggahaṇena dve ṭhānāni bhañjati. Dhammaṃ ce bhāsati, dhammadesanāsikkhāpade vuttaparicchedāya ekāya vācāya dve ṭhānāni bhañjatī’’ti vadanti. Imesaṃ pana sabbesampi vādaṃ ‘‘ayutta’’nti paṭikkhipitvā tīsupi gaṇṭhipadesu idaṃ vuttaṃ ‘‘āgatakāraṇaṃ nāma ṭhānameva, tasmā ‘na kattabba’nti vāritassa katattā nisajjādīsu katesu chasu ṭhānesu ekaṃ ṭhānaṃ bhañjatī’’ti.

Tatratatra ṭhāne tiṭṭhatīti idaṃ codakassa ṭhitaṭṭhānato apakkamma tatra tatra uddissa ṭhānaṃyeva sandhāya vuttaṃ. ‘‘Sāmaṃ vā gantabbaṃ, dūto vā pāhetabbo’’ti idaṃ sabhāvato codetuṃ anicchantenapi kātabbamevāti vadanti. Mukhaṃ vivaritvā sayameva kappiyakārakattaṃ upagatoti mukhavevaṭikakappiyakārako. Avicāretukāmatāyāti imasmiṃ pakkhe ‘‘natthamhākaṃ kappiyakārako’’ti idaṃ ‘‘tādisaṃ karonto kappiyakārako natthī’’ti iminā adhippāyena vuttaṃ.

‘‘Meṇḍakasikkhāpade vuttanayena paṭipajjitabba’’nti vatvā idāni taṃ meṇḍakasikkhāpadaṃ dassento ‘‘vuttañheta’’ntiādimāha. Idameva hi ‘‘santi, bhikkhave, saddhā pasannā’’tiādivacanaṃ bhesajjakkhandhake meṇḍakavatthusmiṃ (mahāva. 299) vuttattā ‘‘meṇḍakasikkhāpada’’nti vuttaṃ. Tattha hi meṇḍakena nāma seṭṭhinā –

‘‘Santi , bhante, maggā kantārā appodakā appabhakkhā, na sukarā apātheyyena gantuṃ, sādhu, bhante, bhagavā bhikkhūnaṃ pātheyyaṃ anujānātū’’ti –

Yācitena bhagavatā –

‘‘Anujānāmi, bhikkhave, pātheyyaṃ pariyesituṃ. Taṇḍulo taṇḍulatthikena, muggo muggatthikena, māso māsatthikena, loṇaṃ loṇatthikena, guḷo guḷatthikena, telaṃ telatthikena, sappi sappitthikenā’’ti –

Vatvā idaṃ vuttaṃ –

‘‘Santi, bhikkhave, manussā saddhā pasannā, te kappiyakārakānaṃ hatthe hiraññaṃ upanikkhipanti ‘iminā ayyassa yaṃ kappiyaṃ, taṃ dethā’ti. Anujānāmi, bhikkhave, yaṃ tato kappiyaṃ, taṃ sādituṃ, na tvevāhaṃ bhikkhave kenaci pariyāyena jātarūparajataṃ sāditabbaṃ pariyesitabbanti vadāmī’’ti.

Hiraññaṃupanikkhipantīti etthāpi bhikkhussa ārocanaṃ atthiyevāti gahetabbaṃ. Aññathā aniddiṭṭhakappiyakārakattaṃ bhajatīti na codetabbo siyā. Yadi mūlaṃ sandhāya codeti, taṃ sāditameva siyāti āha ‘‘mūlaṃ asādiyantenā’’ti.



“愿你们的剩余物也属于你们”因此说“我们将接受适量，剩余物也将带来”。在出行时也说“剩余物也应属于你们”。这是获得的



‘‘Aññātakaappavāritesu viya paṭipajjitabbanti idaṃ attanā codanāṭhānañca na kātabbanti dassanatthaṃ vuttaṃ. Aññaṃ pana kappiyakārakaṃ pesetvā lokacārittavasena anuyuñjitvāpi kappiyavatthuṃ āharāpetuṃ vaṭṭati attānaṃ uddissa nikkhittassa attano santakattā’’ti keci vadanti, taṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘aññātakaappavāritesu viya paṭipajjitabbaṃ. Sace sayameva cīvaraṃ ānetvā denti, gahetabbaṃ. No ce, kiñci na vattabbā’’ti daḷhaṃ katvā vuttattā na gahetabbanti amhākaṃ khanti. Na hi aññātakaappavāritaṃ sayaṃ aviññāpetvā aññena viññāpetuṃ vaṭṭati, na ca yattha aññaṃ pesetvā āharāpetuṃ vaṭṭati, tattha sayaṃ gantvā na āharāpetabbanti sakkā vatthuṃ. Yadi cettha aññena āharāpetuṃ vaṭṭati, ‘‘aññātakaappavāritesu viya paṭipajjitabba’’ntiādivacanameva niratthakaṃ siyā. ‘‘Dūtenā’’ti imassa byabhicāraṃ dasseti ‘‘sayaṃ āharitvāpī’’ti. Dadantesūti iminā sambandho . Piṇḍapātādīnaṃ atthāyāti iminā pana ‘‘cīvaracetāpanna’’nti imassa byabhicāraṃ dasseti. ‘‘Eseva nayo’’ti vuttattā piṇḍapātādīnaṃ atthāya dinnepi ṭhānacodanādi sabbaṃ heṭṭhā vuttanayeneva kātabbaṃ.

Paṭiggahaṇepi paribhogepi āpattīti paṭiggahaṇe pācittiyaṃ, paribhoge dukkaṭaṃ. Sveva sāpattikoti dukkaṭāpattiṃ sandhāya vadati. Idañca aṭṭhakathāpamāṇeneva gahetabbaṃ. ‘‘Parassa niddosabhāvadassanatthaṃ sveva sāpattiko sadosoti vuttaṃ hotī’’tipi vadanti. ‘‘Codetīti vuttattā pana āpattiyā codetīti katvā sveva sāpattikoti idaṃ dukkaṭaṃyeva sandhāya vattuṃ yutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Paṭiggahaṇepi paribhogepi āpattiyevāti dukkaṭameva sandhāya vuttaṃ. Taḷākassapi khettasaṅgahitattā tassa paṭiggahaṇepi āpatti vuttā. Cattāro paccaye saṅgho paribhuñjatūti detīti ettha ‘‘bhikkhusaṅgho cattāro paccaye paribhuñcatu, taḷākaṃ dammī’’ti vā ‘‘catupaccayaparibhogatthaṃ taḷākaṃ dammī’’ti vā vadati, vaṭṭatiyeva. ‘‘Ito taḷākato uppanne cattāro paccaye dammī’’ti vutte pana vattabbameva natthi.

Amhākaṃ ekaṃ kappiyakārakaṃ ṭhapethāti vutteti idaṃ īdisaṃyeva sandhāya vuttaṃ. Kappiyakkamena sampaṭicchitesu khettataḷākādīsu pana avuttepi kappiyakārakaṃ ṭhapetuṃ labbhatiyeva. Yasmā parasantakaṃ nāsetuṃ bhikkhūnaṃ na vaṭṭati, tasmā ‘‘na sassakāle’’ti vuttaṃ. ‘‘Janapadassa sāmikoti imināva yo taṃ janapadaṃ vicāreti, tenapi acchinditvā dinnaṃ vaṭṭatiyevā’’ti vadanti. Udakavāhakanti udakamātikaṃ. Kappiyavohārepīti ettha ‘‘vidhānaṃ vakkhāmā’’ti pāṭhaseso. Udakavasenāti udakaparibhogatthaṃ. Suddhacittānanti kevalaṃ udakaparibhogatthamevāti adhippāyo. Alajjinā kārāpite vattabbameva natthīti āha ‘‘lajjībhikkhunā’’ti. Pakatibhāgo nāma imasmiṃ raṭṭhe catuambaṇamattaṃ. Akaṭṭhapubbaṃ navasassaṃ nāma. Aparicchinnabhāgeti ‘‘ettake bhūmibhāge ettako bhāgo dātabbo’’ti evaṃ aparicchinnabhāge.







Rajjuyā vā daṇḍena vāti ettha ‘‘pādehipi minituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. Khale vā ṭhatvā rakkhatīti ettha pana thenetvā gaṇhante disvā ‘‘mā gaṇhathā’’ti nivārento rakkhati nāma. Sace pana avicāretvā kevalaṃ tuṇhībhūtova rakkhaṇatthāya olokento tiṭṭhati, vaṭṭati. Sacepi tasmiṃ tuṇhībhūte corikāya haranti, ‘‘mayaṃ bhikkhusaṅghassa ārocessāmā’’ti evaṃ vattuṃ vaṭṭatīti vadanti. Nīharāpeti paṭisāmetīti etthāpi ‘‘sace pariyāyena vadati, vaṭṭatī’’ti vadanti. Apubbassa anuppāditattā aññesaṃ vaṭṭatīti āha ‘‘tasseva taṃ akappiya’’nti.

Nanu ca dubbicāritamattena tasseva taṃ akappiyaṃ, na sabbesaṃ rūpiyasaṃvohāre catutthapatto viya. Vuttañhi tattha (pārā. aṭṭha. 2.589) ‘‘yo pana rūpiyaṃ asampaṭicchitvā ‘therassa pattaṃ kiṇitvā dehī’ti pahitakappiyakārakena saddhiṃ kammārakulaṃ gantvā pattaṃ disvā ‘ime kahāpaṇe gahetvā imaṃ dehī’ti kahāpaṇe dāpetvā gahito, ayaṃ patto etasseva bhikkhuno na vaṭṭati dubbicāritattā, aññesaṃ pana vaṭṭati mūlassa asampaṭicchitattā’’ti. Tasmā yaṃ te āharanti, sabbesaṃ akappiyaṃ. Kasmā? Kahāpaṇānaṃ vicāritattāti idaṃ kasmā vuttanti? Ettha keci vadanti ‘‘kahāpaṇe sādiyitvā vicāritaṃ sandhāya evaṃ vutta’’nti. Saṅghikattā ca nissajjituṃ na sakkā, tasmā sabbesaṃ na kappatīti tesaṃ adhippāyo. Keci pana ‘‘asādiyitvāpi kahāpaṇānaṃ vicāritattā rūpiyasaṃvohāro kato hoti, saṅghikattā ca nissajjituṃ na sakkā, tasmā sabbesaṃ na kappatī’’ti vadanti. Gaṇṭhipadesu pana tīsupi idaṃ vuttaṃ ‘‘catutthapatto gihisantakānaṃyeva kahāpaṇānaṃ vicāritattā aññesaṃ kappati, idha pana saṅghikānaṃ vicāritattā sabbesaṃ na kappatī’’ti. Sabbesampi vādo tena tena pariyāyena yujjatiyeva.

Catusāladvāreti bhojanasālaṃ sandhāya vuttaṃ. Pariyāyena kathitattāti ‘‘gaṇhā’’ti avatvā ‘‘sīmā gatā’’ti pariyāyena kathitattā. Pakatibhūmikaraṇatthaṃ ‘‘heṭṭhā gahitaṃ paṃsu’’ntiādi vuttaṃ. Dāsaṃ dammīti ettha ‘‘manussaṃ dammīti vutte vaṭṭatī’’ti vadanti. Kukkuṭasūkarā…pe… vaṭṭatīti ettha kukkuṭasūkaresu dīyamānesu ‘‘imehi amhākaṃ attho natthi, sukhaṃ jīvantu, araññe vissajjethā’’ti vattuṃ vaṭṭati. ‘‘Khettavatthupaṭiggahaṇā paṭivirato hotī’’tiādivacanato (dī. ni. 1.10, 194) khettādīnaṃ paṭiggahaṇe ayaṃ sabbo vinicchayo vutto. Kappiyakārakassa bhikkhunā niddiṭṭhabhāvo, dūtena appitatā, tatuttari vāyāmo, tena vāyāmena paṭilābhoti imānettha cattāri aṅgāni.

Rājasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito cīvaravaggo paṭhamo.

2. Kosiyavaggo

1. Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā

542. Pāḷiyaṃ ‘‘kosiyakārake’’ti ettha kosaṃ karontīti kosakārakāti laddhavohārānaṃ pāṇakānaṃ kosato nibbattaṃ kosiyaṃ, taṃ karontīti kosiyakārakā, tantavāyā. Saṃhananaṃ saṅghāto, vināsoti attho. Kosiyamissakanti kosiyatantunā missaṃ. ‘‘Avāyima’’nti vuttattā vāyitvā ce karonti, anāpatti. Anāpatti vitānaṃ vātiādinā vitānādīnaṃ atthāya karaṇepi tenākārena paribhogepi anāpatti vuttā.

Evampi missetvā katameva hotīti iminā vātena āharitvā pātitepi acittakattā āpattiyevāti dasseti. Kosiyamissakatā, attano atthāya santhatassa karaṇaṃ kārāpanaṃ, paṭilābho cāti imānettha tīṇi aṅgāni.

Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.



5

547. Suddhakāḷakasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

3. Dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā

552. Dvebhāgasikkhāpade pana dve bhāgāti ukkaṭṭhaparicchedo kāḷakānaṃ adhikaggahaṇassa paṭikkhepavasena sikkhāpadassa paññattattā. Tatiyaṃ odātānaṃ catutthaṃ gocariyānanti ayaṃ heṭṭhimaparicchedo tesaṃ adhikaggahaṇe paṭikkhepābhāvato, tasmā kāḷakānaṃ bhāgadvayato adhikaṃ na vaṭṭati, sesānaṃ pana vuttappamāṇato adhikampi vaṭṭati. ‘‘Kāḷakānaṃyeva ca adhikaggahaṇassa paṭikkhittattā kāḷakānaṃ upaḍḍhaṃ odātānaṃ vā gocariyānaṃ vā upaḍḍhaṃ gahetvāpi kātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, ‘‘anāpatti bahutaraṃ odātānaṃ bahutaraṃ gocariyānaṃ ādiyitvā karoti, suddhaṃ odātānaṃ suddhaṃ gocariyānaṃ ādiyitvā karotī’’ti iminā taṃ sameti. ‘‘Kāḷake odāte ca ṭhapetvā sesā gocariyesuyeva saṅgahaṃ gacchantī’’ti vadanti. Dvekoṭṭhāsā kāḷakānanti ettha pana ‘‘ekassapi kāḷakalomassa atirekabhāve nissaggiyaṃ hotī’’ti mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā) ttaṃ, taṃ ‘‘dhārayitvā dve tulā ādātabbā’’ti vacanato tulādhāraṇāya na sameti . Na hi lome gaṇetvā tulādhāraṇā karīyati, atha gaṇetvāva dhārayitabbaṃ siyā, kiṃ tulādhāraṇāya, tasmā evamettha adhippāyo yutto siyā – acittakattā sikkhāpadassa pubbe tulāya dhārayitvā ṭhapitesu ekampi lomaṃ tattha pateyya, nissaggiyanti. Aññathā dubbiññeyyabhāvato dve tulā nādātabbā, ūnakatarāva ādātabbā siyuṃ.

Dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Chabbassasikkhāpadavaṇṇanā

557. Chabbassasikkhāpade pana ‘‘yesaṃ no santhate dārakā uhadantipi ummihantipi, yesaṃ no santhatā undūrehipi khajjantī’’ti evaṃ pāḷipadānaṃ sambandho veditabbo. Hada karīsossagge, miha secaneti panimassatthaṃ sandhāyāha ‘‘vaccampi passāvampi karontī’’ti. Pavāraṇāuposathapāṭipadadivasesu santhataṃ karitvā puna chaṭṭhe vasse paripuṇṇe pavāraṇāuposathapāṭipadadivasesu karonto ‘‘chabbassāni karotī’’ti vuccati. Dutiyadivasato paṭṭhāya karonto pana atirekachabbassāni karoti nāma.

Chabbassasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā

565-6. Nisīdanasanthatasikkhāpade pana paññāyissatīti sace sā katikā manāpā bhavissati, manāpatāya bhikkhusaṅgho sandississati. Sace amanāpā, amanāpatāya sandississatīti adhippāyo, āraññakaṅgādīni tīṇi pāḷiyaṃ padhānaṅgavasena vuttāni, sesānipi te samādiyiṃsuyevāti veditabbaṃ. Tenevāha ‘‘santhate catutthacīvarasaññitāyā’’ti. Ujjhitvāti vissajjetvā.


清净黑色戒律的意图。
两部分戒律的解释
两部分戒律中，所谓的两部分是指对黑色物品的限制，因其超出个人需求而被排除。第三部分是指白色物品，第四部分是指食物，这部分因其不适用而被排除，因此黑色物品的两部分不适用，而其他物品则可根据所述的标准适用。“由于黑色物品的超出需求被排除，因此即使是白色物品或食物的部分也可以被接受”，这样说来，“不违反的情况下，接受更多的白色物品和更多的食物是可以的，接受清净的白色物品和清净的食物也是可以的”，因此这部分是合理的。“除了黑色和白色物品外，其他食物的收集是可以的”，这样说来。两个部分的黑色物品在这里是指“即使是一个黑色毛发的超出部分也会成为放弃的对象”，在戒律的解释中（疑问。八。两部分戒律的解释）中提到，因此“应当持有两称”，这句话是指持有称量，而不应当计算毛发，持有称量是可以的，因此应当有这样的理解——由于戒律的性质，若在之前持有称量而放置时，若有一根毛发落在其中，则会被视为放弃。否则，由于难以理解，两个部分不应被接受，甚至可以接受更少的部分。
两部分戒律的解释已完结。
六个月的戒律解释
六个月的戒律中，“那些不被束缚的孩子，无论是被提起还是被放下，都是不被束缚的，甚至在远处也不被束缚”，这应当被理解为与经典的相关性。至于“在放弃后，是否会继续保持”，此处提到“也要进行观察”。在安居日和受戒日中，若已被束缚，则在第六年中再次进行安居和受戒时，将被称为“进行六个月的仪式”。从第二天开始进行时，便称为进行超出六个月的仪式。
六个月的戒律解释已完结。
坐姿束缚戒律的解释
565-6. 坐姿束缚戒律中，若能被认知，若此条戒律是可接受的，僧团将会接受。若不可接受，则意图是不可接受的，阿兰若等三种在经典中以主要的方式被提及，其他的也应当被理解为已被收集。因此说“在束缚的第四衣物的情况下”。被放弃是指被解除。

567. Nisīdanasanthatattā nivāsanapārupanakiccaṃ natthīti āha ‘‘sakiṃ nisinnañceva nipannañcā’’ti . Vidatthimattanti sugatavidatthiṃ sandhāya vadati. Idañca heṭṭhimaparicchedadassanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Vitānādīnaṃyeva atthāya karaṇe anāpattivacanato sace nipajjanatthāya karonti, āpattiyevā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Akappiyattā pana ‘‘paribhuñjituṃ na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Idañca nisīdanasanthataṃ nāma nisīdanacīvarameva, nāññanti vadanti. Nisīdanasikkhāpadepi nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatīti ca aṭṭhakathāyañcassa ‘‘santhatasadisaṃ santharitvā ekasmiṃ ante sugatavidatthiyā vidatthimatte padese dvīsu ṭhānesu phāletvā tisso dasā karīyanti, tāhi dasāhi sadasaṃ nāma vuccatī’’ti (pāci. aṭṭha. 531) vacanato idhāpi ‘‘nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti ca ‘‘santhate catutthacīvarasaññitāyā’’ti ca vacanato taṃ yuttaṃ viya dissati. Keci pana ‘‘nisīdanasanthataṃ eḷakalomāni santharitvā santhataṃ viya karonti, taṃ avāyimaṃ anadhiṭṭhānupagaṃ, nisīdanacīvaraṃ pana channaṃ cīvarānaṃ aññatarena karoti adhiṭṭhānupagaṃ, taṃ karontā ca nantakāni santharitvā santhatasadisaṃ karontī’’ti vadanti, vīmaṃsitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ.

Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā

571. Eḷalomasikkhāpade pana āsumbhīti ettha ‘‘asumbhī’’ti paṭhanti. Kilantāti iminā kilantatāya te onamitvā pātetuṃ na sakkontīti dasseti. Addhānamaggappaṭipannassāti idaṃ vatthumattadīpanavasena pāḷiyaṃ vuttaṃ. Yattha katthaci pana dhammena labhitvā gaṇhituṃ vaṭṭatiyeva. Tiyojanaparamanti ca gahitaṭṭhānato tiyojanappamāṇaṃ desanti evamattho gahetabbo.

572.Sahatthāti karaṇatthe nissakkavacananti āha ‘‘sahatthenā’’ti. Asante hāraketi pāḷiyaṃ bhikkhuno anurūpatādassanatthaṃ vuttaṃ, na pana hārake vijjamāne tiyojanabbhantare sahatthā harantassa āpattidassanatthaṃ. Tiyojanato bahi bahitiyojananti āha ‘‘tiyojanato bahi pātetī’’ti. Tena haritepi āpattiyevāti saussāhattā anāṇattiyā haṭattā ca. Satipi hi saussāhabhāve āṇattiyā ce harati, anāpatti ‘‘aññaṃ harāpetī’’ti vacanato. Añño harissatīti adhippāyābhāvato ‘‘suddhacittena ṭhapita’’nti vuttaṃ. Saussāhattāti tiyojanātikkamane saussāhattā. Idañca ‘‘añño harissatī’’ti asuddhacittena ṭhapitaṃ sandhāya vuttaṃ, acittakattāti idaṃ pana suddhacittena ṭhapitaṃ sandhāya. Anāpatti pāḷiyā na sametīti ‘‘tiyojanaṃ haratī’’tiādipāḷiyā, visesato ‘‘aññaṃ harāpetī’’ti pāḷiyā ca na sameti.

Sace sāmikaṃ jānāpetvā ṭhapeti, āṇattiyā harāpeti nāmāti āha ‘‘sāmikassa ajānantassevā’’ti. Agacchantepīti gamanaṃ upacchinditvā ṭhitayānepi. Heṭṭhā vā gacchantoti bhūmiyaṃ gacchanto. Aññaṃ harāpetīti ettha añña-ggahaṇena sāmaññato tiracchānagatāpi saṅgahitāti āha – ‘‘aññaṃ harāpetīti vacanato anāpattī’’ti. Suṅkaghāte āpatti hotīti aññaṃ harāpentassa āpatti. Tattha anāpattīti aññavihitassa theyyacittābhāvato anāpatti.


以下是巴利文的完整直译：
由于坐垫铺设的性质，没有铺设和遮盖的必要，所以说："一次坐下和躺下"。"一张手掌宽"是指如来的一张手掌。这是为了展示下面部分的解释而说的。在三个节段中说："如果是为了帐篷等目的制作，则无犯；如果是为了躺下而制作，则有犯。"由于不适当，所以说："不得使用"。他们说这个坐垫铺设就是坐垫衣，没有其他。在坐垫学处中，坐垫被称为"sadasaṃ"。在注释中说："像铺设一样，在如来一张手掌宽的地方，在两处切开，制作三道线，用这些线称为'sadasaṃ'"。从这里也可以看出，"坐垫被称为'sadasaṃ'"和"在铺设中被称为第四衣"的说法是合理的。但有些人说："制作坐垫铺设时用羊毛，像铺设一样制作，这是不适当的、未经确定的；而坐垫衣是用六种衣中的一种制作，是经过确定的，制作时用绳子像铺设一样制作"。经过审慎考虑，应该采纳最合理的。
坐垫铺设学处的解释到此结束。
羊毛学处的解释
在羊毛学处中，"asumbhī"在这里被读作"āsumbhī"。"疲倦"表示由于疲倦，他们无法低头放下。"在长途旅行中"是在经文中仅仅为了说明情况而说的。但在任何地方，如果合法获得，都可以拿取。"最多三由旬"是从获得的地方算起，测量三由旬的距离，应该这样理解。
"亲手"是为了表示工具格，所以说"亲手"。在经文中说"没有搬运者"是为了显示适合比丘的情况，不是为了表示在搬运者存在时，亲手在三由旬范围内搬运会有什么过失。"超过三由旬"是说"放在三由旬之外"。即使搬运，也有过失，因为有热情且未经授权而搬运。即使有热情，如果是经过授权搬运，则无过失，因为"让别人搬运"。"别人将搬运"是因为没有意图，所以说"以清净心放置"。"有热情"是指超过三由旬时有热情。这是针对"别人将搬运"时以不清净心放置而说的，"无意识"则是针对以清净心放置而说的。这与经文不符，与"搬运三由旬"等经文，特别是"让别人搬运"的经文不符。
如果让所有者知道后放置，就是经过授权搬运，所以说"仅在所有者不知情时"。"即使在行进时"是指即使在车辆停止行进时。"在下方行进"是指在地上行进。在"让别人搬运"中，"别人"一词包括普遍意义上的动物。所以说："根据'让别人搬运'的说法无过失"。在关税处有过失，即让别人搬运时有过失。在那里无过失，是因为没有偷窃的意图。

575.‘‘Taṃ harantassāti puna tiyojanaṃ harantassā’’ti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. Taṃ pana mātikāṭṭhakathāyaṃ aṅgesu ‘‘paṭhamappaṭilābho sati iminā vacanena na sameti. ‘‘Paṭhamappaṭilābho’’ti hi idaṃ dutiyappaṭilābho āpattiyā aṅgaṃ na hotīti dīpeti, tasmā pāḷiyaṃ aṭṭhakathāyañca visesābhāvato acchinnaṃ paṭilabhitvā harantassa puna tiyojanātikkamepi anāpatti vuttāti amhākaṃ khanti. Aññathā acchinnaṃ paṭilabhitvā puna tiyojanaṃ haratīti vadeyya. Vīmaṃsitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. Anāpatti katabhaṇḍanti ettha ‘‘kambalakojavādikatabhaṇḍampi. Pakaticīvare laggalomāni āpattiṃ janentiyevā’’ti vadanti. Tanukapattatthavikantare aghaṭṭanatthaṃ pakkhipanti. Pakkhittanti kaṇṇacchidde pakkhittaṃ. Nidhānamukhaṃ nāmāti iminā katabhaṇḍasaṅkhyaṃ na gacchatīti dasseti. Eḷakalomānaṃ akatabhaṇḍatā, paṭhamappaṭilābho, attanā ādāya vā aññassa ajānantassa yāne pakkhipitvā vā tiyojanātikkamanaṃ, āharaṇapaccāharaṇaṃ, avāsādhippāyatāti imānettha pañca aṅgāni.

Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

576. Eḷakalomadhovāpanasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

8. Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā

583-

以下是巴利文的完整直译：
575.''运载者运载''这一句在大注释中已经说明。但是在母注释中关于肢体，"第一获得"这句话不能符合。因为"第一获得"表明第二获得并不是犯戒的肢体，所以在巴利文和注释中没有特别之处，我们认为即使中断后再次获得并再次运载超过三由旬也无过失。否则就会说中断后再次运载。经过仔细考虑，应当采取更合理的观点。无过失的制作物品中，他们说"包括毛毯、柯佳瓦等制作物品。在原始僧衣上附着的毛发确实会引起过失。"他们在细小的口袋内部放置以防止摩擦。放置意味着放入耳孔。通过"藏匿入口"表明不计入制作物品数量。羊毛的未制作状态、第一获得、自己拿取或不知情的人放在车上或超过三由旬运载、取出和放回、无居住意图——这里有五个肢体。
羊毛洗涤戒条解释完毕。
羊毛洗涤戒条的意

584. Rūpiyasikkhāpade pana satthuvaṇṇoti satthunā samānavaṇṇo. Satthuno vaṇṇo satthuvaṇṇo, satthuvaṇṇo viya vaṇṇo assāti satthuvaṇṇoti majjhapadalopīsamāso daṭṭhabbo. Pākatiko nāma etarahi pakatikahāpaṇo. Rukkhaphalabījamayoti tintiṇikādirukkhānaṃ phalabījena kato. Iccetaṃ sabbampīti yathāvuttabhedaṃ sabbampi catubbidhaṃ nissaggiyavatthu hotīti sambandho. Jātarūpamāsakoti suvaṇṇakahāpaṇo.

Gaṇheyyāti attano atthāya dīyamānaṃ vā katthaci ṭhitaṃ vā nippariggahaṃ disvā sayaṃ gaṇheyya. ‘‘Idaṃ ayyassa hotū’’ti evaṃ sammukhā vā ‘‘asukasmiṃ nāma ṭhāne mama hiraññasuvaṇṇaṃ atthi, taṃ tuyhaṃ hotū’’ti evaṃ parammukhā ṭhitaṃ vā kevalaṃ vācāya vā hatthamuddāya vā ‘‘tuyha’’nti vatvā pariccattassa kāyavācāhi appaṭikkhipitvā cittena sādiyanaṃ upanikkhittasādiyanaṃ nāma. ‘‘Sādiyatī’’ti vuttamevatthaṃ vibhāveti ‘‘gaṇhitukāmo hotī’’ti. ‘‘Idaṃ guttaṭṭhāna’’nti ācikkhitabbanti paccayaparibhogaṃyeva sandhāya ācikkhitabbaṃ. ‘‘Idha nikkhipāhī’’ti vutte ‘‘uggaṇhāpeyya vā’’ti vuttalakkhaṇena nissaggiyaṃ hotīti āha – ‘‘idha nikkhipāhīti na vattabba’’nti. Parato ‘‘imaṃ gaṇhā’’ti na vattabbanti etthāpi eseva nayo. Kappiyañca akappiyañca nissāya ṭhitameva hotīti yasmā tato uppannapaccayaparibhogo kappati, tasmā kappiyaṃ nissāya ṭhitaṃ. Yasmā pana dubbicāraṇāya tato uppannapaccayaparibhogopi na kappati, tasmā akappiyaṃ nissāya ṭhitanti veditabbaṃ.

Na tena kiñci kappiyabhaṇḍaṃ cetāpitanti ettha cetāpitaṃ ce, natthi paribhogupāyo, tasmā evaṃ vuttaṃ. Akappiyañhi nissaggiyaṃ vatthuṃ uggaṇhitvā taṃ anissajjitvāva cetāpitaṃ kappiyabhaṇḍaṃ saṅghassa nissaṭṭhampi sabbesaṃ na kappati. Keci pana ‘‘yasmā nissaggiyaṃ vatthuṃ paṭiggahetvā cetāpitaṃ kappiyabhaṇḍaṃ saṅghassa nissajjāmīti nissaṭṭhaṃ vināva upāyaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭati, tasmā ‘na tena kiñci kappiyabhaṇḍaṃ cetāpita’nti vutta’’nti vadanti. ‘‘Ārāmikānaṃ vā pattabhāganti idaṃ gihīnaṃ hatthagatopi soyeva bhāgoti katvā vuttaṃ. Sace pana tena aññaṃ parivattetvā ārāmikā denti, paribhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti majjhimagaṇṭhipade cūḷagaṇṭhipade ca vuttaṃ. Tato haritvāti aññesaṃ pattabhāgato haritvā. Kasiṇaparikammanti ālokakasiṇaparikammaṃ. Mañcapīṭhādīni vāti ettha ‘‘tato gahitamañcapīṭhādīni parivattetvā aññaṃ ce gahitaṃ, vaṭṭatī’’ti vadanti. Chāyāpīti bhojanasālādīnaṃ chāyāpi. Paricchedātikkantāti gehaparicchedaṃ atikkantā, chāyāya gatagataṭṭhānaṃ gehaṃ nāma na hotīti adhippāyo. Maggenapīti ettha ‘‘sace añño maggo natthi, maggaṃ adhiṭṭhahitvā gantuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Kītāyāti tena vatthunā kītāya. Upanikkhepaṃ ṭhapetvā saṅgho paccaye paribhuñjatīti sace upāsako ‘‘atibahu etaṃ hiraññaṃ, idaṃ, bhante, ajjeva na vināsetabba’’nti vatvā sayaṃ upanikkhepaṃ ṭhapeti, aññena vā ṭhapāpeti, etaṃ upanikkhepaṃ ṭhapetvā tato udayaṃ paribhuñjanto saṅgho paccaye paribhuñjati, tena vatthunā gahitattā ‘‘akappiya’’nti vuttaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
关于金钱戒条，称为“老师的颜色”，与老师的颜色相同。老师的颜色，老师的颜色，像老师的颜色那样，称为老师的颜色，这一点应当被视为中间部分的省略。常见的，即如今的常见金钱。树果种子，指的是如三叶草等树木的果实种子。这样说的所有内容，按照所述的区别，所有的都是四种无放弃的物品。黄金的金属，指的是金钱。
应当接受，指的是为了自己的利益而被给予的，或者在某处被放置的，看到没有被占有的，应当自己接受。 "这属于尊者"，这样面对面地说，或者"在某个地方我有黄金，这对你有利"，这样在正面放置，或者仅仅用语言说，或用手抓住说"这是你的"而放弃的，称为身体语言的放弃。 "被接受"的说法在此处展开，"想要接受"。 "这是被保管的地方"，应当被指明，指的是条件的使用。 "在这里放弃"时，指的是"应当接受"的说法，因而被视为无放弃的。另一方面，"接受这个"不应当说，这里也是同样的原则。由于依赖于可接受和不可接受的，因此应当被视为存在。因此，由于从那里产生的条件的使用是可接受的，因此基于可接受的存在。由于对于不适当的行为，那里产生的条件的使用也是不可接受的，因此应当被视为不可接受的存在。
因此，任何可接受的物品都不应当被视为被接受的物品，故而说如此。不可接受的物品，若接受了不应放弃的物品，若不放弃而被接受，则对于僧团的放弃也不应被视为可接受的。有人说"由于接受了不应放弃的物品而被接受的可接受物品，僧团的放弃并不应当被视为不应放弃的"，因此说"任何可接受的物品都不应被视为被接受"。 "对于园丁的部分，这属于家人的手中同样的部分"这样说。若是将其换成其他的给予园丁，便应当被接受，"因此说"。在中间和小注释中已被说明。然后，取走指的是从他处的部分取走。色彩的准备是光色的准备。桌子、座椅等，这里说"若是取走的桌子、座椅等，换成其他的，便应当被接受"。阴影，指的是饮食厅等的阴影。超越界限，指的是超越家庭的界限，意指被阴影所遮蔽的地方不算作家。通过道路，若是"若没有其他的道路，应当以道路为依据而行"。通过衣物，指的是通过那个物品的衣物。若是以那个物品为依据而被接受，因而说"被接受"。
若是因那个物品而被接受，因而说"不可接受"。

585.Patitokāsaṃ asamannāharantena pātetabbanti idaṃ nirapekkhabhāvadassanaparanti veditabbaṃ, tasmā patitaṭṭhāne ñātepissa gūthaṃ chaḍḍentassa viya nirapekkhabhāvoyevettha pamāṇanti veditabbaṃ. Asantasambhāvanāyāti attani avijjamānauttarimanussadhammārocanaṃ sandhāya vuttaṃ. Theyyaparibhogo nāma anarahassa paribhogo. Bhagavatā hi attano sāsane sīlavato paccayā anuññātā, na dussīlassa. Dāyakānampi sīlavato eva pariccāgo, na dussīlassa attano kārānaṃ mahapphalabhāvassa paccāsīsanato. Iti satthārā ananuññātattā dāyakehi ca apariccattattā dussīlassa paribhogo theyyaparibhogo. Iṇavasena paribhogo iṇaparibhogo, paṭiggāhakato dakkhiṇāvisuddhiyā abhāvato iṇaṃ gahetvā paribhogo viyāti attho. Tasmāti ‘‘sīlavato’’tiādinā vuttamevatthaṃ kāraṇabhāvena paccāmasati. Cīvaraṃ paribhoge paribhogeti kāyato mocetvā mocetvā paribhoge. Purebhatta…pe… pacchimayāmesu paccavekkhitabbanti sambandho. Tathā asakkontena yathāvuttakālavisesavasena ekasmiṃ divase catukkhattuṃ tikkhattuṃ dvikkhattuṃ sakiṃyeva vā paccavekkhitabbaṃ.

Sacassaapaccavekkhatova aruṇo uggacchati, iṇaparibhogaṭṭhāne tiṭṭhatīti ettha ‘‘hiyyo yaṃ mayā cīvaraṃ paribhuttaṃ, taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya…pe… hirikopīnappaṭicchādanatthaṃ, hiyyo yo mayā piṇḍapāto paribhutto, so neva davāyātiādinā sace atītaparibhogapaccavekkhaṇaṃ na kareyya, iṇaparibhogaṭṭhāne tiṭṭhatī’’ti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ. Senāsanampi paribhoge paribhogeti pavese pavese. Evaṃ pana asakkontena purebhattādīsu paccavekkhitabbaṃ. Taṃ heṭṭhā vuttanayeneva sakkā viññātunti idha visuṃ na vuttaṃ. Satipaccayatāti satiyā paccayabhāvo, paṭiggahaṇassa paribhogassa ca paccavekkhaṇasatiyā paccayabhāvo yujjati, paccavekkhitvāva paṭiggahetabbaṃ paribhuñjitabbañcāti attho. Tenevāha ‘‘satiṃ katvā’’tiādi. Evaṃ santepīti yadipi dvīsupi ṭhānesu paccavekkhaṇā yuttā, evaṃ santepi. Apare panāhu ‘‘satipaccayatāti satibhesajjaparibhogassa paccayabhāve paccayeti attho. Evaṃ santepīti paccaye satipī’’ti, taṃ tesaṃ matimattaṃ. Tathā hi paccayasannissitasīlaṃ paccavekkhaṇāya visujjhati, na paccayasabbhāvamattena.

Nanu ca ‘‘paribhoge karontassa anāpattī’’ti iminā pātimokkhasaṃvarasīlaṃ vuttaṃ, tasmā paccayasannissitasīlassa pātimokkhasaṃvarasīlassa ca ko visesoti? Vuccate – purimesu tāva tīsu paccayesu viseso pākaṭoyeva, gilānapaccaye pana yathā vatiṃ katvā rukkhamūle gopite tassa phalānipi rakkhitāniyeva honti, evameva paccavekkhaṇāya paccayasannissitasīle rakkhite tappaṭibaddhaṃ pātimokkhasaṃvarasīlampi nipphannaṃ nāma hoti. Gilānapaccayaṃ apaccavekkhitvā paribhuñjantassa sīlaṃ bhijjamānaṃ pātimokkhasaṃvarasīlameva bhijjati, paccayasannissitasīlaṃ pana pacchābhattapurimayāmādīsu yāva aruṇuggamanā apaccavekkhantasseva bhijjati. Purebhattañhi apaccavekkhitvāpi gilānapaccayaṃ paribhuñjantassa anāpatti, idametesaṃ nānākaraṇaṃ.


关于“应当被放下”的说法，应当理解为这是对无所依赖的状态的说明，因此在放下的地方，应当被视作如同放弃了的东西。关于“无所依赖的状态”是指未能显现的超人法的光辉。所谓的“无所依赖的使用”是指不应当被使用的使用。因为佛陀在他的教法中，允许有戒的人使用，而不允许有恶行的人使用。对于施与者，只有有戒的人才能放弃，而不允许有恶行的人因自己的行为而享有丰厚的果报。因此，因而说“由于老师未曾允许，施与者也未曾放弃，有恶行的人所用的就是无所依赖的使用”。以“金钱”的名义的使用，指的是因接受而存在的金钱使用，因为从接受者的角度看，因缺乏清净而不应当接受金钱的使用。因此，因而说“有戒的人”这一类的说法应当被理解为因果关系。对于衣物的使用，指的是从身体上解脱后再进行使用。对于早饭……等等，晚上的部分应当被考量。如此，若无法做到，应当根据所述的时间，某一天四次、三次、两次或仅一次进行考量。
若他在考量时，黎明升起，站在金钱使用的地方，便说“昨天我穿着的衣物，直到寒冷的侵害……等等……为了遮盖羞耻，昨天我接受的施食，若不进行过去的使用的考量，便站在金钱使用的地方”，应当被仔细考虑。营房的使用，指的是进入和进入的使用。如此，若无法做到，应当在早饭等方面进行考量。根据下面所述的方式，能够被理解。关于“因有正念而存在”，指的是因有正念的存在，适用于接受的使用和使用的考量，考量后应当接受和享用。正因如此，故曰“正念已建立”。即使在两个地方的考量是适合的，即使如此。
另一些人则说“因正念而存在”是指正念的治疗使用的因果关系。即使如此，正念也是因果的。难道说“在使用中没有过失”是指戒律的守护吗？因此，关于有因果关系的戒律的守护有什么特别之处呢？可以说——在前面的三种因果中，特别的显而易见，然而在病人因果中，如同在树根下保护的果实，确实是被保护的，正如在考量的因果中，因果关系被保护时，所依赖的戒律也被完成。若病人未进行考量而使用，戒律是会破坏的，然而因果关系被保护的戒律，直到黎明升起之前，若未进行考量则会破坏。早饭时，即使未进行考量而使用病人的因果，也没有过失，这就是他们的不同之处。


Evaṃ paccayasannissitasīlassa visuddhiṃ dassetvā teneva pasaṅgena sabbāpi suddhiyo dassetuṃ ‘‘catubbidhā hi suddhī’’tiādimāha. Tattha sujjhati etāyāti suddhi, yathādhammaṃ desanāva suddhi desanāsuddhi. Vuṭṭhānassapi cettha desanāya eva saṅgaho daṭṭhabbo. Chinnamūlāpattīnaṃ pana abhikkhutāpaṭiññāva desanā. Adhiṭṭhānavisiṭṭho saṃvarova suddhi saṃvarasuddhi. Dhammena samena paccayānaṃ pariyeṭṭhi eva suddhi pariyeṭṭhisuddhi. Catūsu paccayesu vuttavidhinā paccavekkhaṇāva suddhi paccavekkhaṇasuddhi. Esa tāva suddhīsu samāsanayo. Suddhimantesu sīlesu desanā suddhi etassāti desanāsuddhi. Sesesupi eseva nayo. Na puna evaṃ karissāmīti ettha evanti saṃvarabhedaṃ sandhāyāha. Pahāyāti vajjetvā, akatvāti attho. Dātabbaṭṭhena dāyaṃ, taṃ ādiyantīti dāyādā, ananuññātesu sabbena sabbaṃ paribhogābhāvato anuññātesuyeva ca paribhogasabbhāvabhāvato bhikkhūhi paribhuñjitabbapaccayā bhagavato santakā. Dhammadāyādasuttañcettha sādhakanti –

‘‘Dhammadāyādā me, bhikkhave, bhavatha, mā āmisadāyādā. Atthi me tumhesu anukampā, ‘kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṃ, no āmisadāyādā’’’ti (ma. ni. 

因此，展示有因果关系的戒律的清净，正因如此，亦以同样的方式展示所有的清净，故曰“有四种清净”。在这里，清净是指“因缘清净”，就如法的教导是清净，教导的清净。此处应当理解为，关于觉醒的教导。对于根本被切断的人的教导，显然是无法被接受的。专注的戒律即是清净，戒律的清净。依照法的平等，因缘的考量即是清净，考量的清净。在四种因缘中，依照所述的方式进行考量即是清净，考量的清净。这是关于清净的总的说法。在清净的教导中，关于戒律的教导即是清净，这就是教导的清净。其余的亦是如此。此处不再如此做，是指戒律的不同。放弃，意指放下，未做之意。作为给予的地方，因而称为遗产，承接此遗产，是指继承者，未被允许的地方，因而所有的使用都不存在，只有被允许的地方，僧众所享用的因缘是佛陀所允许的。关于法的遗产，若此处为真实的说法——
“我的法的继承者们，僧众，愿你们成为，不要成为世俗的继承者。对你们我有怜悯，‘我的弟子们应成为法的继承者，而不是世俗的继承者’。”

1.29) –

Evaṃ pavattaṃ dhammadāyādasuttañca ettha etasmiṃ atthe sādhakaṃ.

Avītarāgānaṃ taṇhāparavasatāya paccayaparibhoge sāmibhāvo natthi, tadabhāvena vītarāgānaṃ tattha sāmibhāvo yathāruci paribhogasabbhāvato. Tathā hi te paṭikūlampi appaṭikūlākārena appaṭikūlampi paṭikūlākārena tadubhayampi vajjetvā ajjhupekkhanākārena paccaye paribhuñjanti, dāyakānañca manorathaṃ paripūrenti. Tenāha – ‘‘te hi taṇhāya dāsabyaṃ atītattā sāmino hutvā paribhuñjantī’’ti. Yo panāyaṃ sīlavato paccavekkhitaparibhogo, so iṇaparibhogassa paccanīkattā āṇaṇyaparibhogo nāma hoti. Yathā hi iṇāyiko attano ruciyā icchitadesaṃ gantuṃ na labhati, evaṃ iṇaparibhogayutto lokato nissarituṃ na labhatīti tappaṭipakkhattā sīlavato paccavekkhitaparibhogo āṇaṇyaparibhogoti vuccati, tasmā nippariyāyato catuparibhogavinimutto visuṃyevāyaṃ paribhogoti veditabbo. So idha visuṃ na vutto, dāyajjaparibhogeyeva vā saṅgahaṃ gacchatīti. Sīlavāpi hi imāya sikkhāya samannāgatattā sekkhotveva vuccati. Sabbesanti ariyānaṃ puthujjanānañca.

Kathaṃ puthujjanānaṃ ime paribhogā sambhavantīti? Upacāravasena. Yo hi puthujjanassapi sallekhappaṭipattiyaṃ ṭhitassa paccayagedhaṃ pahāya tattha anupalittena cittena paribhogo, so sāmiparibhogo viya hoti. Sīlavato pana paccavekkhitaparibhogo dāyajjaparibhogo viya hoti dāyakānaṃ manorathassa avirādhanato. Teneva vuttaṃ ‘‘dāyajjaparibhogeyeva vā saṅgahaṃ gacchatī’’ti. Kalyāṇaputhujjanassa paribhoge vattabbameva natthi tassa sekkhasaṅgahato. Sekkhasuttañhetassa atthassa sādhakaṃ.

Lajjinā saddhiṃ paribhogo nāma lajjissa santakaṃ gahetvā paribhogo. Alajjinā saddhinti etthāpi eseva nayo. Ādito paṭṭhāya hi alajjī nāma natthīti iminā diṭṭhadiṭṭhesuyeva āsaṅkā na kātabbāti dasseti. Attano bhārabhūtā saddhivihārikādayo. Sopi nivāretabboti yo passati, tena nivāretabbo. Yasmā alajjīparibhogo nāma lajjino vuccati, tasmā āpatti nāma natthi ubhinnampi alajjībhāvato, ‘‘alajjīparibhogo’’ti idaṃ nāmamattameva na labbhatīti vuttaṃ hoti. ‘‘Āpatti pana atthiyevāti vadantī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ.

Adhammiyoti anesanādīhi uppanno. Dhammiyoti bhikkhācariyādīhi uppanno. Saṅghasseva detīti bhattaṃ aggahetvā attanā laddhasalākaṃyeva deti. Sace pana lajjī alajjiṃ paggaṇhāti…pe… antaradhāpetīti ettha kevalaṃ paggaṇhitukāmatāya evaṃ kātuṃ na vaṭṭati, dhammassa pana sāsanassa sotūnañca anuggahatthāya vaṭṭatīti veditabbaṃ. Purimanayena ‘‘so āpattiyā kāretabbo’’ti vuttattā imassa āpattiyevāti vadanti. Uddesaggahaṇādinā dhammassa paribhogo dhammaparibhogo. Dhammānuggahena gaṇhantassa āpattiyā abhāvepi thero tassa alajjibhāvaṃyeva sandhāya ‘‘pāpo kirāya’’ntiādimāha. Tassa pana santiketi mahārakkhitattherassa santike.



1.29)
因此，在这里，关于法的遗产的教导是适合的。
对于不执著于欲望的人，因缘的使用是不存在的，因此由于没有这种状态，欲望的消退在此处是如愿的，因缘的存在。确实，他们即使在不利的情况下也以不利的方式进行，不利的情况下也以不利的方式进行，二者在此都应被放弃，因而以平等的态度享用因缘，满足施与者的愿望。因此说：“他们因欲望而成为奴隶，因而享用。”然而，这种有戒的人所进行的考量的使用，因其与金钱的使用相对立，称为“非金钱的使用”。如同因金钱的缘故，某人因自己的愿望而无法到达所想去的地方，正如因金钱的使用而无法从世间解脱，因此因其相对立，所谓的有戒的人所进行的考量的使用称为“非金钱的使用”，因此应当理解为无条件的四种使用的解脱。此处并未特别提及，只有遗产的使用才是被总结的。因此，因有戒而具备此教导的缘故，称为有戒的人。所有的，指的是圣者与世俗人。
那么，世俗人的这些使用是如何产生的呢？是依靠近因。因为即使是世俗人，在正确的修行中，放弃了因缘的使用，那么以未被注意的心进行使用，便如同是平等的使用。然而，关于有戒的人所进行的考量的使用，因其施与者的愿望而如同遗产的使用。因此说“只有遗产的使用才是被总结的”。对于善良的世俗人的使用，确实是应当存在的，因此这就是有戒的总结。
与羞耻相关的使用，指的是以羞耻的状态进行的使用。与无羞耻相关的使用，在此同样是如此。从一开始，无羞耻的人并不存在，因此通过这种观点，确实不应当引起怀疑。关于自身的责任等。若有人看到，应当被阻止。因为无羞耻的使用被称为羞耻，因此两者都不存在过失，故而说“无羞耻的使用”仅仅是一个名称，并不存在。关于“但确实有过失”是指在三个部分中提及的。
不法的，因无所依赖等而产生的。合法的，因乞食等而产生的。只给僧团，除了食物之外，依靠自己所获得的施与。若羞耻的人接受无羞耻的，则……等等……应当使其消失。在此仅仅是因为想要接受而不应如此，因法和教法的听众而应当如此理解。根据前面的说法“他应因过失而被处理”，因此说确实有过失。通过总结和接受的教法，称为教法的使用。因法的施与而接受的，若没有过失，长老应当指向其无羞耻

586.Rājorodhādayotiādi ‘‘idaṃ gaṇhissāmī’’ti cetanāmattasambhavato vuttaṃ. Assatiyā dinnanti ettha assatiyā dinnaṃ nāma apariccattaṃ hoti, tasmā dasante baddhakahāpaṇādi assatiyā dinnaṃ bhikkhunā vatthasaññāya paṭiggahitañca, tato neva rūpiyaṃ dinnaṃ, nāpi paṭiggahitañca hotīti ettha āpattidesanākiccaṃ natthi, taṃ pana dāyakānameva paṭidātabbaṃ. Tena akappiyavatthunā te ce dāyakā sappiādīni kiṇitvāna saṅghassa tassa ca bhikkhuno denti, sabbesaṃ kappati dāyakānaṃyeva santakattā. Aṭṭhakathāyaṃ pana puññakāmehi pariccajitvā dinnameva sandhāya ‘‘puññakāmā…pe… rūpiye arūpiyasaññī rūpiyaṃ paṭiggaṇhātīti veditabbo’’ti vuttaṃ, tasmā pariccajitvā dinnaṃ vatthasaññāya gaṇhatopi nissaggiyameva. Tena yadi te dāyakā no āgantvā gaṇhanti, dāyake pucchitvā attano atthāya ce pariccattaṃ, saṅghe nissajjitvā āpatti desetabbā. Tava coḷakaṃ passāhīhi iminā gihisantakepi ‘‘idaṃ gaṇhathā’’tiādiakappiyavohārena vidhānaṃ bhikkhuno na kappatīti dīpeti. Ekaparicchedānīti kiriyākiriyabhāvato ekaparicchedāni. Jātarūparajatabhāvo, attuddesikatā, kahāpaṇādīsu aññatarabhāvoti imānettha tīṇi aṅgāni.

Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā

587. Rūpiyasaṃvohārasikkhāpade jātarūpādicatubbidhampi nissaggiyavatthu idha rūpiyaggahaṇeneva gahitanti āha ‘‘jātarūparajataparivattana’’nti. Paṭiggahitaparivattaneti sāditarūpiyassa parivattane, asādiyitvā vā kappiyena gāhena paṭiggahitarūpiyaparivattane.



关于“王的禁止”等等，因“我将接受这个”而被提及。关于“以金钱给予”，这里的“以金钱给予”是指不受限制的，因此在给与的地方，如被禁锢的金钱等，出于对物品的认识而被接受，因此既不是以金钱给予，也不是被接受的。因此在此没有关于过失的教导，而应当将其归还给施与者。因此，若施与者以不适当的物品，如黄油等，购买后给予僧团和那位僧人，皆是适合施与者的。关于注释中，舍弃了善业的给予，指的是“善业者……等等……应当被理解为接受金钱”。因此，舍弃的给予，关于物品的认识，仍然是无过失的。因此，若施与者不来接受，询问施与者以自己的利益为目的而舍弃，若在僧团中则应当指出过失。你若看见那件衣服，依此不适当的说法，“你应当接受这个”，则可以理解为僧人不适合。关于“一次性”的，指的是因行为和非行为的状态而一次性。金、银的状态，自我定义，和金钱等的某种状态，这三者在此是指的。
关于金钱的戒律的说明已完成。
关于金钱的交换的戒律的说明
关于金钱的交换的戒律，金、银等的四种无过失的物品，此处因金钱的接受而被接受，故而说“金、银的交换”。关于接受的交换，指的是以已接受的金钱进行交换，或是以适当的方式进行接受的金钱的交换。

589.Ga-kārassa ka-kāraṃ katvā ‘‘sīsūpaka’’nti likhitaṃ, padabhājane ghanakatanti piṇḍaṃ kataṃ. Satthuvaṇṇotiādīsu ‘‘satthuvaṇṇo ca kahāpaṇo ca…pe… ye ca vohāraṃ gacchantī’’ti evaṃ sabbattha samuccayo veditabbo. Rūpiye rūpiyasaññīti sakasantakaṃ vadati. Rūpiyaṃ cetāpetīti parasantakaṃ vadati. ‘‘Nissaggiyavatthunā dukkaṭavatthuṃ vā kappiyavatthuṃ vā cetāpentassapi eseva nayo’’ti idaṃ kasmā vuttaṃ. Na hi ‘‘rūpiye rūpiyasaññī arūpiyaṃ cetāpeti , nissaggiyaṃ pācittiya’’ntiādittiko pāḷiyaṃ vuttoti āha ‘‘yo hī’’tiādi. Tassānulomattāti etthāyamadhippāyo – rūpiyasaṃvohāro nāma na kevalaṃ rūpiyena rūpiyaparivattanameva, atha kho ‘‘arūpiye rūpiyasaññī rūpiyaṃ cetāpetī’’ti vuttattā arūpiyena rūpiyacetāpanampi rūpiyasaṃvohāro nāma hotīti etasmiṃ pakkhepi rūpiye sati rūpiyasaṃvohāroyeva hotīti ayamattho avuttopi viññāyatīti. Arūpiyaṃ nāma dukkaṭavatthukappiyavatthūni. Ekantena rūpiyapakkheti ekena antena rūpiyapakkheti ayaṃ attho gahetabbo. ‘‘Ekato rūpiyapakkhe’’ti vā pāṭho veditabbo. ‘‘Ekarūpiyapakkhe’’tipi paṭhanti, tatthāpi ekato rūpiyapakkheti ayamevattho gahetabbo.

Kappiyavatthunā kappiyavatthuno kayavikkayepi tāva nissaggiyaṃ hoti, dukkaṭavatthunā dukkaṭavatthuno kayavikkaye kasmā na hotīti andhakaṭṭhakathāya adhippāyo. Idaṃ sikkhāpadaṃ…pe… arūpiyena ca rūpiyacetāpanaṃ sandhāya vuttanti sambandho. Idhāti imasmiṃ rūpiyasaṃvohārasikkhāpade. Tatthāti kayavikkayasikkhāpade. Tenevāti kappiyavatthunāyeva.

Puna kappiyabhāvaṃ netuṃ asakkuṇeyyattā ‘‘mahāakappiyo nāmā’’ti vuttaṃ. ‘‘Na sakkā kenaci upāyena kappiyo kātunti idaṃ pañcannaṃyeva sahadhammikānaṃ antare parivattanaṃ sandhāya vuttaṃ, gihīhi pana gahetvā attano santakaṃ katvā dinnaṃ sabbesaṃ kappatī’’ti vadanti. ‘‘Na sakkā kenaci upāyena kappiyo kātu’’nti pana imināva paṭiggahitarūpiyaṃ anissajjitvāva tena cetāpitaṃ kappiyabhaṇḍampi saṅghassa nissaṭṭhaṃ paribhuñjituṃ na vaṭṭatīti siddhaṃ.


关于“以‘ga’开头的’ka’的行为”，写作“头上的小物件”，在词语的分类中是指已成形的物品。关于“老师的描述”等等，应当理解为“老师的描述与金钱……等等……所有的都应当被总结”。“关于金钱的认识”是指自身所拥有的。若是金钱的给予，则是指他人的所有。为何说“关于无过失的物品的可接受的物品或是过失的物品也是如此”？因为并非“关于金钱的认识，金钱的给予是无过失的”这样的经文中提到的，因此说“若是如此”。在此处的意图是，金钱的交换不仅仅是金钱的交换，实际上是“关于无形的金钱的认识，金钱的给予”，因此即使在无形的情况下，金钱的给予也是金钱的交换，因此在这一方面，金钱的交换便是金钱的交换。无形的金钱是指过失的物品和可接受的物品。完全是关于金钱的方面，即一方面是金钱的方面，另一方是金钱的方面，这应当被理解为。“关于金钱的方面”或是“关于单一金钱的方面”也应如此理解。
关于可接受的物品，若是可接受的物品的身体或交易，便是无过失的，关于过失的物品，若是过失的物品的身体或交易，为什么不呢？这在注释中有说明。此戒律……等等……是指关于无形的金钱的给予而提及的关系。在此指的是这一金钱的交换的戒律。在那里指的是身体的交易的戒律。因此说是关于可接受的物品。
为了再次引入可接受的状态，因无法被接受而说“非常可接受”。“无法以任何方法进行可接受的行为”是指关于五种共法之间的交换，然而若是世俗人所接受的，便是所有的都适合。因此说“无法以任何方法进行可接受的行为”，而是指未被接受的金钱也不能被使用。


Ye pana ‘‘paṭiggahitarūpiyaṃ anissajjitvāpi tena parivattitaṃ kappiyabhaṇḍaṃ saṅghassa nissaṭṭhaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, tesaṃ ‘‘na sakkā kenaci upāyena kappiyo kātu’’nti idaṃ na yujjati. Te panettha evaṃ vadanti ‘‘yasmā nissajjitabbavatthuṃ anissajjitvāva uparūpari aññaṃ aññaṃyeva kataṃ, tasmā paricchedābhāvato idha nissajjituṃ avatvā ‘na sakkā kenaci upāyena kappiyo kātu’nti vuttaṃ, paricchedābhāvatoyeva ‘mūle mūlasāmikānaṃ , patte ca pattasāmikānaṃ dinne kappiyo hotī’ti ca na vutta’’nti. Yadi paṭiggahitarūpiyaṃ anissajjitvā cetāpitaṃ kappiyabhaṇḍampi saṅghassa nissaṭṭhaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭati, evaṃ sante idhāpi avasānavatthuṃ gahetvā saṅghassa nissaṭṭhaṃ kasmā na vaṭṭati, ‘‘yo pana rūpiyaṃ uggaṇhitvā…pe… patte ca pattasāmikānaṃ dinne kappiyo hotī’’ti imināpi paṭiggahitarūpiyaṃ anissajjitvā cetāpitaṃ kappiyabhaṇḍampi saṅghassa nissaṭṭhaṃ paribhuñjituṃ na vaṭṭatīti siddhaṃ. Yadi taṃ nissaṭṭhaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭeyya, ‘‘mūle mūlasāmikānaṃ, patte ca pattasāmikānaṃ dinne kappiyo hotī’’ti na vadeyya. Apare panettha evaṃ vadanti ‘‘yadi saṅghassa nissaṭṭhaṃ hoti, rūpiyapaṭiggāhakassa na vaṭṭati, tasmā tassapi yathā vaṭṭati, tathā dassanatthaṃ ‘mūle mūlasāmikāna’ntiādi vutta’’nti.

Dutiyapattasadisoyevāti iminā pañcannampi sahadhammikānaṃ na kappatīti dasseti. Tattha kāraṇamāha ‘‘mūlassa sampaṭicchitattā’’ti. Atha mūlassa sampaṭicchitattā rūpiyapaṭiggāhakassa tāva akappiyo hotu, sesānaṃ pana kasmā na kappatīti maññamāno pucchati ‘‘kasmā sesānaṃ na kappatī’’ti. Kāraṇamāha ‘‘mūlassa anissaṭṭhattā’’ti. Pattassa kappiyabhāvepi sampaṭicchitamūlassa nissajjitabbassa anissaṭṭhattā tena gahitapatto sesānampi na kappati. Yadi hi tena sampaṭicchitamūlaṃ saṅghamajjhe nissaṭṭhaṃ siyā, tena kappiyena kammena ārāmikādīhi gahetvā dinnapatto rūpiyapaṭiggāhakaṃ ṭhapetvā sesānaṃ vaṭṭati. Apare pana ‘‘mūlaṃ sampaṭicchitvā gahitapattopi yadi saṅghassa nissaṭṭho, sesānaṃ kappatī’’ti vadanti. Evaṃ sante ‘‘mūlassa anissaṭṭhattā’’ti na vattabbaṃ, ‘‘saṅghassa anissaṭṭhattā’’ti evameva vattabbaṃ.

Dubbicāritattāti iminā rūpiyasaṃvohāro anena katoti dasseti. Aññesaṃ pana vaṭṭatīti yasmānena rūpiyasaṃvohāramattameva kataṃ, na mūlaṃ sampaṭicchitaṃ, tasmā vinayakammavasena saṅghassa nissaṭṭhakālato paṭṭhāya aññesaṃ vaṭṭati. Imasmiṃyeva ca atthe pamāṇaṃ dassento ‘‘mahāsumattherassa kirā’’tiādimāha. Apare pana ‘‘dubbicāritattāti iminā kevalaṃ gihisantakabhāvena ṭhite dubbicāritamattaṃ vuttaṃ, na rūpiyasaṃvohārāpajjanaṃ, tasmā rūpiyasaṃvohārābhāvato so patto nissajjituṃ na sakkāti tassa na kappati, anissaṭṭhopi aññesaṃ kappati. Anissaṭṭhasseva ca aññesaṃ kappiyabhāvadassanatthaṃ ‘mahāsumattherassa kirā’tiādivatthūni udāhaṭāni. Saṅghassa nissajjīti idañca aññesaṃ kappiyattā kevalaṃ saṅghassa pariccattabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ, na pana vinayakammavasena saṅghassa nissaṭṭhabhāvaṃ. Imassa ca atthassa sappissa pūretvāti idaṃ vacanaṃ sādhaka’’nti vadanti.


 以下是该段文字的汉语翻译：

“那些说‘即使接受了这种形式的物品，也不应放弃它，因此可以使用与僧团无关的物品’的人，他们的说法并不成立。”他们在这里说：“因为虽然不应放弃的物品被接受了，但由于彼此之间的相互作用，因此不应在此处放弃，所以说‘没有任何方法可以使其适用’是有道理的。”如果接受了这种形式的物品而不放弃，且可以使用与僧团无关的物品，那么在这里也应当抓住可用的物品，为什么不可以呢？“如果有人接受了这种形式的物品……那么在给予与接受者相关的物品时，它也是适用的。”这就证明了即使接受了这种形式的物品，也不能使用与僧团无关的物品。

如果可以使用这些物品，那么就不应说“如果是根本的物品，给予与根本相关的人，或给予与容器相关的人，它是适用的”。然而，有些人这样说：“如果与僧团无关，那么就不适用于接受者，因此它也不适用于他，正因如此，才提到‘根本的物品’等。”

“与第二个容器相同”是指五个同类的物品不适用。这里的原因是“由于根本物品的接受”。那么，既然根本物品被接受，为什么与根本物品相关的物品不适用呢？他问：“为什么其他物品不适用？”原因是“由于根本物品未被放弃”。即使容器的适用性被接受，但由于根本物品未被放弃，因此与其他物品也不适用。如果根本物品在僧团中不被放弃，那么与适用的物品一起给予的容器是可用的。

另一些人则说：“如果与僧团无关，那么接受者就不适用，因此在这种情况下，根本物品的接受也不适用。”因此，根本物品未被放弃的情况下，不应说“与僧团无关”，而应说“与僧团有关”。

“难以理解的行为”是指通过这种形式的物品所造成的。对于其他物品的适用性，因为仅仅是通过这种形式的物品而已，并没有根本物品的接受，因此，从教规的角度来看，自僧团不被放弃之时起，其他物品是适用的。在此处也以此为标准，提到“这是关于大长老的事情”。

还有人说：“难以理解的行为”是指仅仅是以家庭为基础的行为，而不是通过形式的物品。因此，由于没有形式的物品，容器无法被放弃，尽管未被放弃，但其他物品是适用的。关于未被放弃的物品，也提到了一些例子，诸如“这是关于大长老的事情”等等。

“与僧团无关”是指仅仅是关于其他物品的适用性，并不是从教规的角度来看待与僧团无关的情况。对此说法，持有这种态度的人称这是正确的。

591. Rūpiyapaṭiggahaṇarūpiyasaṃvohāresu yena ekekameva kataṃ, tena tattha tattha vuttanayeneva nissajjitabbaṃ. Yena pana paṭiggahitarūpiyeneva saṃvohāro kato, tena kathaṃ nissajjitabbanti? Nayidaṃ dukkaraṃ, ‘‘ahaṃ, bhante, nānappakārakaṃ rūpiyasaṃvohāraṃ samāpajji’’nti evameva nissajjitabbaṃ. ‘‘Imasmiṃ sikkhāpadepi ‘arūpiye rūpiyasaññī, āpatti dukkaṭassā’tiādittikassa avasānapade anāpattiyā vuttattā kappiyavatthuvaseneva idaṃ tikaṃ vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘arūpiyaggahaṇena kappiyavatthudukkaṭavatthūnaṃ saṅgahoti purimapadadvayaṃ kappiyavatthudukkaṭavatthūnaṃ vasena vuttaṃ, avasānapadameva kappiyavatthuvasena vutta’’nti vadanti, taṃ na yujjati anāpattimissite avasānattike saññānānattaṃ ṭhapetvā vatthunānattassa abhāvato. Dukkaṭavatthunā pana dukkaṭavatthuno cetāpanaṃ neva idha, na tattha pāḷiyaṃ vuttanti vacanamettha sādhakaṃ. Yaṃ attano dhanena parivattati, tassa vā dhanassa vā rūpiyabhāvo ceva, parivattanañcāti imānettha dve aṅgāni.

Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā

593. Kayavikkayasikkhāpade pāḷiyaṃ jānāhīti ettha upadhārehīti attho, suṭṭhu upadhāretvā gaṇha, idaṃ na manāpanti puna dātuṃ na sakkhissasīti adhippāyo.

594-595.Kayanti parabhaṇḍassa gahaṇaṃ. Vikkayanti attano bhaṇḍassa dānaṃ. Tenāha ‘‘iminā imaṃ dehī’’tiādi. Yasmā kayitaṃ nāma parassa hatthato gahitaṃ vuccati, vikkītañca parassa hatthe dinnaṃ, tasmā ‘‘kayitañca hoti parabhaṇḍaṃ attano hatthagataṃ karontena, vikkītañca attano bhaṇḍaṃ parahatthagataṃ karontenā’’ti vuttaṃ. Yadi evaṃ pāḷiyaṃ parato ‘‘kayitañca hoti vikkayitañcā’’ti vatvā ‘‘attano bhaṇḍaṃ parahatthagataṃ parabhaṇḍaṃ attano hatthagata’’nti kasmā vuttanti āha ‘‘iminā imantiādivacanānurūpato panā’’tiādi. Imināti hi sakasantakaṃ vuttaṃ. Tadanurūpato pāḷiyaṃ paṭhamaṃ attano bhaṇḍaṃ dassitaṃ, na kayavikkayapadānurūpato. Tañhi viparītato parasantakaggahaṇaṃ purakkhatvā ṭhitaṃ.

Kāmaṃ sesañātakepi ‘‘imaṃ dehī’’ti vadato viññatti na hoti, saddhādeyyavinipātanassapi pana abhāvaṃ dassetukāmo ‘‘mātaraṃ pana pitaraṃ vā’’ti āha. Viññatti na hotīti idaṃ visuṃ viññāpanaṃ sandhāya vuttaṃ. Aññaṃ kiñci avatvā evaṃ vadanto aññātakaṃ viññāpeti nāmāti āha – ‘‘aññātakaṃ ‘imaṃ dehī’ti vadato viññattī’’ti. Aññaṃ kiñci avatvā ‘‘imaṃ gaṇhāhī’’ti dinnaṃ aññātakassa dinnaṃ nāma hotīti vuttaṃ ‘‘saddhādeyyavinipātana’’nti. Tisso āpattiyoti aññātakaviññattisaddhādeyyavinipātanakayavikkayāpattisaṅkhātā tisso āpattiyo.

Imaṃ nāma karohīti vadati, vaṭṭatīti ettha bhuttosi, idāni kasmā na karosīti vatthumpi vaṭṭati. ‘‘Nissaggiyaṃ pācittiya’’nti kiñcāpi satiyeva nissaggiyavatthumhi pācittiyaṃ vuttaṃ, asatipi pana tasmiṃ pācittiyanti idaṃ aṭṭhakathāpamāṇena gahetabbanti dassetuṃ ‘‘kiñcāpī’’tiādi vuttaṃ. Paribhutteti sappiādiṃ sandhāya vuttaṃ. Yaṃ attano dhanena parivatteti, yena ca parivatteti, tesaṃ kappiyavatthutā, asahadhammikatā, kayavikkayāpajjanañcāti imānettha tīṇi aṅgāni.

Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito kosiyavaggo dutiyo.


 以下是该段文字的汉语翻译：

591. “在接受的货币和货物中，若单独进行处理，则应当在各个地方遵循相应的规定。”那么，既然是通过接受的货币而进行处理的，如何能够不放弃呢？这并不困难，“尊者，我没有接受任何形式的货币”，因此应当如此放弃。“在这一戒律中提到‘对于非货币的货币的认知，若放弃则构成轻罪’等，这是基于戒律的规定，因此在三处都提到过。”有些人却说：“由于非货币的接受与货物的轻罪相关，因此前两项是基于货物的轻罪，而放弃的部分则是基于货物的规定。”对此，不能仅仅因为放弃而忽视货物的不同性质。关于轻罪的物品，既不在这里，也不在经典中提到，这一说法是合理的。对自己财富的处理，以及财富的货币属性和处理的方式，这两个方面在此处都有提到。

货币处理戒律的解释已完成。

10. 身体处理戒律的解释

593. “关于身体处理戒律，经典中提到的‘应当注意’是指，仔细地注意并接受，这意味着不喜欢时就无法再次给予。”

594-595. “身体”是指接受他人的物品。“处理”是指给予自己拥有的物品，因此说“请给我这个”。由于“被处理”的物品是从他人手中得到的，而“被给予”的物品是给予他人的，因此说“被处理的物品是他人的，由于被给予而成为自己的”，这是有道理的。若如此，经典中提到“被处理的物品是他人的”，那么为何不提及呢？因此说“根据这些话”，这是指个人的财物。

“其他物品的处理”是指仅仅基于家庭为基础的行为，而不是通过货币的处理。因此，由于没有货币的处理，容器无法被放弃，尽管未被放弃，其他物品是适用的。关于未被放弃的物品，也提到了一些例子，如“这是关于大长老的事情”等等。

“与僧团无关”是指仅仅是关于其他物品的适用性，并不是从教规的角度来看待与僧团无关的情况。对此说法，持有这种态度的人称这是正确的。

身体处理戒律的解释已完成。

这一部分的内容已结束。

3. Pattavaggo

1. Pattasikkhāpadavaṇṇanā

598-602. Pattavaggassa paṭhame bhaṇḍanti vikketabbabhaṇḍaṃ. Yasmā vaṇṇasaddo saṇṭhānajātirūpāyatanakāraṇapamāṇaguṇapasaṃsādīsu dissati. ‘‘Mahantaṃ sapparājavaṇṇaṃ abhinimminitvā’’tiādīsu (saṃ. ni. 1.142) hi saṇṭhānaṃ vuccati. ‘‘Brāhmaṇova seṭṭho vaṇṇo, hīno añño vaṇṇo’’tiādīsu (ma. ni. 2.402) jāti. ‘‘Paramāya vaṇṇapokkharatāya samannāgato’’tiādīsu (dī. ni. 1.303) rūpāyatanaṃ.

‘‘Na harāmi na bhañjāmi, ārā siṅghāmi vārijaṃ;

Atha kena nu vaṇṇena, gandhatthenoti vuccatī’’ti. (saṃ. ni. 1.234; jā. 1.6.116) –

Ādīsu kāraṇaṃ. ‘‘Tayo pattassa vaṇṇā’’tiādīsu (pārā. 602) pamāṇaṃ. ‘‘Kadā saññuḷhā pana te gahapati ime samaṇassa gotamassa vaṇṇā’’tiādīsu (ma. ni. 2.77) guṇo. ‘‘Vaṇṇārahassa vaṇṇaṃ bhāsatī’’tiādīsu (a. ni. 4.3) pasaṃsā. Tasmā vuttaṃ ‘‘tayo pattassa vaṇṇāti tīṇi pattassa pamāṇānī’’ti.

Aḍḍhaterasapalā hotīti ettha ‘‘māsānaṃ aḍḍhaterasapalāni gaṇhātī’’ti vadanti. ‘‘Magadhanāḷi nāma chapasatā nāḷī’’ti keci. ‘‘Aṭṭhapasatā’’ti apare. Tattha purimānaṃ matena tipasatāya nāḷiyā dve nāḷiyo ekā magadhanāḷi hoti, pacchimānaṃ catupasatāya nāḷiyā dve nāḷiyo ekā magadhanāḷi. Ācariyadhammapālattherena pana ‘‘pakatiyā catumuṭṭhikaṃ kuḍuvaṃ, catukuḍuvaṃ nāḷikaṃ, tāya nāḷiyā soḷasa nāḷiyo doṇaṃ, taṃ pana magadhanāḷiyā dvādasa nāḷiyo hontī’’ti vuttaṃ, tasmā tena nayena ‘‘magadhanāḷi nāma pañca kuḍuvāni ekañca muṭṭhiṃ ekāya muṭṭhiyā tatiyañca bhāgaṃ gaṇhātī’’ti veditabbaṃ.

Sabbasambhārasaṅkhatoti jīrakādisabbasambhārehi saṅkhato. Ālopassa ālopassa anurūpanti ettha ‘‘byañjanassa mattā nāma odanacatuttho bhāgo’’ti brahmāyusuttassa aṭṭhakathāyaṃ (ma. ni. aṭṭha. 2.387) vuttattā ālopassa catutthabhāgappamāṇaṃ byañjanaṃ ālopassa anurūpanti gahetabbaṃ. Idha pana sūpasseva odanacatutthabhāgappamāṇataṃ dassetvā etassa lakkhaṇe dassite itarassapi dassitameva hotīti byañjanassa tathā visesetvā pamāṇaṃ na dassitaṃ.

Magadhanāḷiyā upaḍḍhappamāṇo idha patthoti āha ‘‘patthodananti magadhanāḷiyā upaḍḍhanāḷikodana’’nti. Iminā ca ‘‘patthadvayaṃ magadhanāḷī’’ti dassitaṃ hoti. Pattho ca ‘‘catupalo kuḍuvo, catukuḍuvo pattho’’ti iminā lokiyavohārena veditabbo. Bhājanaparibhogenāti udakāharaṇādinā bhājanaparibhogena.

607.Dhoteti paribhogāvasānadassanatthaṃ vuttaṃ, na pana dhoteyeva dukkaṭaṃ āpajjati tato puretaraṃ paribhogakāleyeva āpajjanato.

 以下是该段文字的汉语翻译：

3. 器皿篇

1. 器皿戒律的解释

598-602. 在器皿篇的第一部分中，提到“物品”是指可出售的物品。因为“颜色”这个词在地位、种类、感官、原因、数量、品质等方面都有体现。在“通过制作大的金色的器皿”中（《增支部》1.142），指的是地位。在“婆罗门是最好的颜色，其他的颜色则较低”中（《中部》2.402），指的是种类。在“由于具备最高的颜色的特性”中（《长部》1.303），指的是感官。

“我不拿，也不破坏，像狮子一样坐着，或者像水鸟一样；那么用什么颜色来称呼呢？”（《增支部》1.234；《杂阿含》1.6.116）——这是原因。“有三种器皿的颜色”中（《巴利文法典》602），这是指标准。“什么时候这些居士会聚集在一起，称赞这位释迦族的修行者的颜色”中（《中部》2.77），这是指品质。“不具备颜色的东西会说出颜色”中（《阿含经》4.3），这是指赞美。因此说“有三种器皿的颜色”。

“有十六根管子”是指“应当取十六根管子”。“马加丹管”是指六百根管子。还有“八十根管子”。在这里，第一种是指三百根管子中的两根管子构成一根马加丹管，第二种是指四百根管子中的两根管子构成一根马加丹管。然而，阿恰里亚·达摩帕拉长老则说：“根据自然，四个管子构成一个容器，四个容器的管子，共有十六根管子，但马加丹管则有十二根管子。”因此可以理解为“马加丹管是五个容器和一个盖子，以及一个盖子的三分之一”。

“由所有的配料组成”是指由香料等所有配料组成。关于“每一部分的比例”，在《梵天寿命经》的注释中（《中部》注释2.387）提到“调味品的比例是米饭的四分之一”，因此应当理解为调味品的比例与米饭的四分之一相应。在这里，虽然展示了米饭的四分之一的比例，但并未说明其他调味品的比例。

“马加丹管的半比例在这里被提到”，因此说“米饭是马加丹管的半管米饭”。由此可知“马加丹管是两份米饭”。“米饭的比例是四个管子，四个容器的米饭”是指用世俗的语言来理解。关于“器皿的使用”，是指通过取水等方式来使用器皿。

607. “洗涤”是为了展示使用的情况，而不是因为洗涤而犯轻罪，因此在使用的过程中更早地犯了罪。


608.Pañcahi dvīhīti idaṃ ‘‘ettāvatā kāḷavaṇṇatā sampajjatī’’ti dassanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Yadi pana ekenapi pākena kāḷavaṇṇo hoti, adhiṭṭhānupagoyevā’’ti vadanti. Hatthānāgatassapi adhiṭṭhātabbabhāvadassanatthaṃ ‘‘yadihī’’tiādi vuttaṃ. Iminā ca dūre ṭhitampi adhiṭṭhātuṃ vikappetuñca labhati, ṭhapitaṭṭhānasallakkhaṇañca na pamāṇanti veditabbaṃ. Sutvā vāti pattakārakena pesitabhikkhunā anāṇatto kevalaṃ tassa kathentassa vacanamattaṃ sutvā. Na pamāṇanti tena apesitattā. Sāmantavihāreti idaṃ upacāramattaṃ, tato dūre ṭhitampi adhiṭṭhātuṃ vaṭṭatiyeva. Ṭhapitaṭṭhānaṃ sallakkhetvāti idampi upacāramattaṃ, pattasallakkhaṇamevettha pamāṇaṃ. Patte vā chiddaṃ hotīti mukhavaṭṭito heṭṭhā dvaṅgulamattokāsato paṭṭhāya yattha katthaci chiddaṃ hoti. Sesamettha paṭhamakathine vuttanayameva.

Pattasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā

610. Dutiyasikkhāpade hatthesu piṇḍāya caratīti pāḷipadassa hatthesu labhitabbapiṇḍatthāya caratīti attho veditabbo.

612-613.‘‘Tassaso apattoti vacanato so patto adhiṭṭhānampi vijahati apattattā. Apattabhāvatoyeva hi ‘pañcabandhanaṃ pattaṃ cetāpetī’ti pāḷiyaṃ na vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘apattoti idaṃ ‘aññaṃ pattaṃ viññāpetuṃ vaṭṭatī’ti dassanatthaṃ vuttaṃ, so pana patto adhiṭṭhānaṃ na vijahatī’’ti vadanti, taṃ yuttaṃ viya dissati ‘‘yassa pañca ekāyeva vā dasaṅgulā, so baddhopi abaddhopi apattoyevā’’ti vakkhamānattā. Na hi mukhavaṭṭiyā pañcasu ṭhānesu dvaṅgulamattāhi rājīhi adhiṭṭhānaṃ vijahatīti sakkā vattuṃ, ekāya pana rājiyā dasaṅgulāya sace tattha vuttappamāṇo chiddo paññāyati, chiddeneva adhiṭṭhānavijahanaṃ siyāti yuttaṃ vattuṃ. Bandhanokāse sati asati vā bandhanavirahito patto abandhanoti vutto, bandhanokāsavirahitoyeva pana abandhanokāsoti vutto.

Tipusuttakena vā bandhitvāti ettha ‘‘bandhitabbo’’ti pāṭho gahetabbo. Purāṇapotthakepi hi ayameva pāṭho dissati. Suddhehi…pe… na vaṭṭatīti idaṃ uṇhabhojane pakkhitte vilīyamānattā vuttaṃ. Phāṇitaṃ jhāpetvā pāsāṇacuṇṇena bandhituṃ vaṭṭatīti pāsāṇacuṇṇena saddhiṃ phāṇitaṃ pacitvā tathāpakkena pāsāṇacuṇṇena bandhituṃ vaṭṭati.

615.Anukampāya na gaṇhantassa dukkaṭanti vuttattā yassa so patto na ruccati, tassapi agaṇhantassa anāpatti. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. ūnapañcabandhanasīkkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘sace therassa patto na ruccati, appicchatāya vā na gaṇhāti, vaṭṭatī’’ti. Pattapariyantoti pariyantapatto, avasānapattoti attho. ‘‘Saṅghamajjhe pattaṃ gāhāpentena alajjiṃ agāhāpetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Anujānāmi bhikkhave ādhārakanti vuttattā pīṭhādīsu yattha katthaci ādhāraṃ ṭhapetvā tattha pattaṃ ṭhapetuṃ vaṭṭati ādhāraṭhapanokāsassa aniyamitattā’’ti vadanti. Aparibhogenāti ayuttaparibhogena.


 以下是该段文字的汉语翻译：

608. “五个中的两个”是为了说明“到此为止，黑色的颜色是适用的”。“如果仅凭一个原因，黑色就会存在，那么就可以依赖于它。”这是为了说明手的未来状态。因此在这里提到“在这里”。由此可知，即使在远处也能进行设定和假设，但设定的地方并不作为标准。听到“听到”是指通过接受者所传达的言辞而听到的，仅仅是听到他的言辞而已，因此不作为标准。关于“在某个地方”，这是指一种比喻，因此即使在远处也能进行设定。关于“设定的地方”，也是一种比喻，器皿的设定是这里的标准。关于器皿的破损，是指从边缘开始，向下两指的地方，任何地方的破损都算在内。其他内容与前面所述相同。

器皿戒律的解释已完成。

2. 不足五个的束缚戒律的解释

610. 在第二个戒律中，“在手中乞食”是指在巴利文中，指的是在手中应当获得的乞食。

612-613. “因此，这个器皿的说法是指他放弃了设定。”由于放弃，所以“乞食的器皿被认为是轻罪”，在巴利文中并未提到。因此在三个地方都有提到。有些人说：“轻罪是指‘应当让其他器皿被认定’的意思，但这个器皿并不放弃设定。”这似乎是合理的，因为“他所说的五个都是一个十指的器皿，虽然是捆绑的，但仍然算作轻罪”。因此不可能说在边缘的五个地方，因两指的原因而放弃设定。若其中一个十指的破损在此处被提到，破损的设定就可以被认为是合理的。关于束缚的地方，存在或不存在的情况下，器皿被称为不被束缚，只有在没有束缚的地方才被称为不被束缚。

“通过三种方式被束缚”是指“应当被束缚”。在古典文献中也有相同的说法。“被清洗”是指在用餐后被放置时的状态，而不是因为清洗而犯轻罪，因此在用餐时更早地犯了罪。

616. Pāḷiyaṃ ‘‘abandhanena pattena abandhanaṃ pattaṃ. Ekabandhanaṃ pattaṃ… dvibandhanaṃ pattaṃ… tibandhanaṃ… catubandhanaṃ… abandhanokāsaṃ… eka… dvi… ti… catubandhanokāsaṃ pattaṃ cetāpetī’’ti evaṃ ekekena pattena dasadhā dasavidhaṃ pattaṃ cetāpanavasena ekanissaggiyapācittiyasataṃ vuttaṃ. Imasmiṃ sikkhāpade pamāṇayuttaṃ aggahitakāḷavaṇṇampi pattaṃ viññāpentassa āpattiyevāti daṭṭhabbaṃ. Adhiṭṭhānupagapattassa ūnapañcabandhanatā, attuddesikatā, akataviññatti, tāya ca paṭilābhoti imānettha cattāri aṅgāni.

Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā

622. Tatiyasikkhāpade yesaṃ maṃsaṃ kappatīti idaṃ nissaggiyavatthudassanatthaṃ vuttaṃ, na pana yesaṃ maṃsaṃ na kappati, tesaṃ sappiādīni na kappantīti dassanatthaṃ. Manussakhīrādīnipi hi no na kappanti, kuto sasassa sappīti āha ‘‘yesañhi khīraṃ atthi, sappipi tesaṃ atthiyevā’’ti. ‘‘Idañca yebhuyyena vutta’’nti vadanti. Uggahitakaṃ katvā nikkhittanti appaṭiggahitaṃ sayameva gahetvā nikkhittaṃ. Sayaṃkataṃ nirāmisameva vaṭṭatīti tadahupurebhattameva sandhāya vuttaṃ. Atha sayaṃkataṃ nirāmisaṃ bhuñjantassa kasmā sāmaṃpāko na hotīti āha – ‘‘navanītaṃ tāpentassa hi sāmaṃpāko na hotī’’ti. Savatthukapaṭiggahitassa vatthugatikattā āha – ‘‘savatthukassa paṭiggahitattā’’ti. Pacchābhattaṃ paṭiggahitehīti pacchābhattaṃ paṭiggahitakhīradadhīhi. Purebhattampi ca uggahitakehi kataṃ abbhañjanādīsu upanetabbanti sambandho. Ubhayesampīti pacchābhattaṃ paṭiggahitakhīradadhīhi ca purebhattaṃ uggahitakehi ca katānaṃ. Eseva nayoti nissaggiyaṃ hotīti attho. Akappiyamaṃsasappimhīti akappiyamaṃsasattānaṃ sappimhi. Kāraṇapatirūpakaṃ vatvāti sajātiyānaṃ sappibhāvatoti kāraṇapatirūpakaṃ vatvā.

Sappinayeneva veditabbanti nirāmisameva sattāhaṃ vaṭṭatīti attho. Etthāti navanīte. Dhotaṃ vaṭṭatīti adhotaṃ ce, savatthukapaṭiggahitaṃ hoti, tasmā dhotaṃ paṭiggahetvā sattāhaṃ nikkhipituṃ vaṭṭatīti therānaṃ adhippāyo. Takkato uddhaṭamattameva khādiṃsūti ettha takkato uddhaṭamattaṃ adhotampi paṭiggahetvā paribhuñjantā dhovitvā pacitvā vā paribhuñjiṃsūti evamattho gahetabbo. Therassa hi dadhiguḷikādisahitampi paṭiggahitaṃ pacchā dhovitvā pacitvā vā paribhuñjantassa savatthukapaṭiggahaṇe doso natthīti adhippāyo, teneva therassa adhippāyaṃ dassentena ‘‘tasmā navanītaṃ paribhuñjantena…pe… ayamettha adhippāyo’’ti vuttaṃ. Keci pana ‘‘takkato uddhaṭamattameva khādiṃsū’’ti vacanassa adhippāyaṃ ajānantā ‘‘takkato uddhaṭamattaṃ adhotampi dadhiguḷikādisahitaṃ vikālepi paribhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ. Na hi dadhiguḷikādiāmisena saṃsaṭṭharasaṃ navanītaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭatīti sakkā vattuṃ. Navanītaṃ paribhuñjantenāti adhovitvā paṭiggahitanavanītaṃ paribhuñjantena. Dadhi eva dadhigataṃ yathā ‘‘gūthagataṃ muttagata’’nti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
在巴利文中："无捆绑的钵，是无捆绑的钵。一重捆绑的钵……两重捆绑的钵……三重……四重……无捆绑的空间……一……两……三……四重捆绑的空间的钵，就是这样。"通过每一个钵，以十种方式十倍的钵，依照一次放弃的波逸提罗百计被说。在这个学处中，与尺寸相符的，即使是未被接受的黑色的钵，请求者仍然犯了罪。这里有四个要素：钵少于五重捆绑、为自己、未经同意制作、以及获得它。
少于五重捆绑的学处描述结束。
药物学处描述
在第三学处中，"哪些肉是允许的"这句话是为了显示放弃的对象，并非是说哪些肉不允许，那些酥油等就不允许。人类的奶等也不允许，何况兔子的酥油呢？所以说："凡是有奶的，酥油也是存在的。"他们说："这主要是这样说的。"接受后放置，意指未被接受，自己拿取后放置。自己制作的无肉是允许的，这是指当天早餐之前。如果自己制作无肉食用，为何不是自己烹饪呢？所以说："将黄油加热时，不是自己烹饪。"因为是全部接受，所以说："因为全部接受。"在正餐后接受的，是指正餐后接受的奶和酸奶。在正餐前，用接受的制作，可用于涂抹等。两者都是指正餐后接受的奶和酸奶，以及正餐前用接受的制作。同样的方法，意思是成为放弃。关于不允许的肉和酥油，是指不允许的肉动物的酥油。说了合适的理由，是指同类的酥油性质。
应该以酥油的方式理解，意思是无肉七天是允许的。在这里，指黄油。可以洗净，如果未洗，是全部接受，所以长老的意图是接受后洗净七天放置。他们仅从凝乳中取出一点就吃了，这里的意思是，即使未洗，接受后食用，可以洗净后烹饪或食用。长老的意思是，即使接受了包含酸奶球等的，后来洗净烹饪或食用，在全部接受时没有过失。因此，通过显示长老的意图，说："所以食用黄油时……这是他的意图。"有些人不理解这句话的意图，说："从凝乳中取出的未洗的甚至包含酸奶球等在非时也可以食用"，这不应被接受。不能说可以用酸奶球等混合的黄油。食用黄油时，是指食用未洗的接受的黄油。酸奶就是酸奶获得，如"粪中、尿中"。

2.119). Khayaṃ gamissatīti vacanato khīraṃ pakkhipitvā pakkasappiādipi vikāle kappatīti veditabbaṃ. Kukkuccāyanti kukkuccakāti iminā attanāpi tattha kukkuccasabbhāvaṃ dīpeti. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘nibbaṭṭitasappi vā navanītaṃ vā pacituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tāni paṭiggahetvāti tāni khīradadhīni paṭiggahetvā.

Paṭiggahetvā ṭhapitabhesajjehīti paṭiggahetvā ṭhapitayāvajīvikabhesajjehi. Vuttanayena yathā taṇḍulādīni na paccanti, tathā lajjīyeva sampādetvā detīti lajjīsāmaṇeraggahaṇaṃ, apica alajjinā ajjhoharitabbaṃ yaṃ kiñci abhisaṅkharāpetuṃ na vaṭṭati, tasmāpi evamāha. Tile paṭiggahetvā katatelanti attanā bhajjanādīni akatvā gahitatelaṃ. Teneva ‘‘sāmisampi vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Nibbaṭṭitattāti yāvakālikavatthuto vivecitattā. Ubhayampīti attanā ca parena ca kataṃ. Yāva aruṇassa uggamanā tiṭṭhati, nissaggiyanti sattamadivase katatelaṃ sace yāva aruṇuggamanā tiṭṭhati, nissaggiyaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
2.119) “将要消失”，这句话是指将牛奶放入并放置酥油等的情况下，可以理解为在非时允许的。通过“困扰”的说法，自己在这里也表现出困扰的全部状态。因此，在母法的讨论中（见《疑问论》、第八章、药物学处的描述）提到“放弃的酥油或黄油是可以烹饪的”。这些是接受的，指的是接受牛奶和酸奶。
接受后放置的药物，指的是接受后放置的足以维持生命的药物。根据所说的，像稻米等不会被接受的那样，羞耻感也会被产生，因此羞耻的沙门应被接受，此外，对于不羞耻的人，任何可引起怀疑的事情都不应被接受，因此也如此说。接受油后制作的油，指的是自己制作的，而不是自己分开制作的油。因此说“也适用于食物”。放弃的状态，是指以暂时的物品为界限。两者都是指自己和他人制作的。只要太阳升起，放弃的状态持续到第七天，如果在太阳升起之前仍然存在，则为放弃。

623.Acchavasanti dukkaṭavatthuno vasāya anuññātattā taṃsadisānaṃ dukkaṭavatthūnaṃyeva akappiyamaṃsasattānaṃ vasā anuññātā, na thullaccayavatthūnaṃ manussānaṃ vasāti āha ‘‘ṭhapetvā manussavasa’’nti . Saṃsaṭṭhanti parissāvitaṃ. ‘‘Kāle paṭiggahitaṃ vikāle anupasampannenapi nippakkaṃ saṃsaṭṭhañca paribhuñjantassa dvepi dukkaṭāni hontiyevā’’ti vadanti. Yasmā khīradadhiādīni pakkhipitvā telaṃ pacanti, tasmā kasaṭaṃ na vaṭṭati, telameva vaṭṭati. Tena vuttaṃ ‘‘pakkatelakasaṭe viya kukkuccāyatī’’ti. ‘‘Sace vasāya saddhiṃ pakkattā na vaṭṭati, idaṃ kasmā vaṭṭatī’’ti pucchantā ‘‘bhante’’tiādimāhaṃsu. Etaṃ vaṭṭatīti nanu etaṃ dadhiguḷikādīhi pakkaṃ navanītaṃ vaṭṭatīti attho.

‘‘Madhukarīhi nāma madhumakkhikāhīti ayaṃ khuddakamakkhikānaṃ bhamaramakkhikānañca sāmaññaniddeso’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘daṇḍakesu madhukarā madhukarī makkhikā nāmā’’ti vatvā ‘‘tāhi madhukarīādīhi tīhi makkhikāhi kataṃ madhu nāmā’’ti vadanti. Bhamaramakkhikāhīti mahābhamaramakkhikāhi. Silesasadisanti ghanapakkaṃ vuttaṃ. Itaranti tanukamadhu. Madhupaṭalanti madhurahitaṃ kevalaṃ madhupaṭalaṃ. ‘‘Sace madhusahitaṃ paṭalaṃ paṭiggahetvā nikkhipanti, paṭalassa bhājanaṭṭhāniyattā madhuno vasena sattāhātikkame nissaggiyaṃ hotī’’ti vadanti, ‘‘madhumakkhitaṃ pana madhugatikamevā’’ti iminā taṃ na sameti.

‘‘Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbatta’’nti pāḷiyaṃ avisesena vuttattā aṭṭhakathāyañca ‘‘ucchurasaṃ upādāya…pe… avatthukā ucchuvikati ‘phāṇita’nti veditabbā’’ti vacanato ucchurasopi nikkasaṭo sattāhakālikoti veditabbo. Kenaci pana ‘‘madhumhi cattāro kālikā yathāsambhavaṃ yojetabbā, ucchumhi cā’’ti vatvā ‘‘samakkhikaṇḍaseḷakaṃ yāvakālikaṃ, aneḷakaṃ udakasambhinnaṃ yāmakālikaṃ, asambhinnaṃ sattāhakālikaṃ, madhusitthaṃ parisuddhaṃ yāvajīvikaṃ, tathā ucchu vā raso vā sakasaṭo yāvakāliko, nikkasaṭo udakasambhinno yāmakāliko, asambhinno sattāhakāliko, suddhakasaṭaṃ yāvajīvika’’nti ca vatvā uttaripi bahudhā papañcitaṃ. Tattha ‘‘udakasambhinnaṃ madhu vā ucchuraso vā udakasambhinno yāmakāliko’’ti idaṃ neva pāḷiyaṃ, na aṭṭhakathāyaṃ dissati. ‘‘Yāvakālikaṃ samānaṃ garutarampi muddikājātirasaṃ attanā saṃsaṭṭhaṃ lahukaṃ yāmakālikabhāvaṃ upanentaṃ udakaṃ lahutaraṃ sattāhakālikaṃ attanā saṃsaṭṭhaṃ garutaraṃ yāmakālikabhāvaṃ upanetī’’ti ettha kāraṇaṃ soyeva pucchitabbo, sabbattha pāḷiyaṃ aṭṭhakathāyañca udakasambhedena garutarassapi lahubhāvopagamanaṃyeva dassitaṃ. Pāḷiyampi hi ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānassa guḷaṃ, agilānassa guḷodaka’’nti (mahāva. 284) vadantena agilānena paribhuñjituṃ ayuttopi guḷo udakasambhinno agilānassapi vaṭṭatīti anuññāto.


以下是巴利文的完整直译：
“由于居住在不好的地方而被允许，因此类似的坏地方的居住是被允许的，而不是粗糙食物的人的居住。”因此说：“放置人类的居住。”被混合是指被搅拌。“在适当的时间接受的，在不适当的时间未被批准的，即使是未被搅拌的，混合食用的情况下，都会犯下两个罪过。”因为牛奶和酸奶等被放入后制作油，因此不适合用米制成，只有油适合。因此说：“像放弃的油一样被困扰。”如果与居住混合后不适合，为什么这个会适合呢？询问者说：“尊者。”这句话的意思是，难道这不是指用酸奶球等制作的黄油适合吗？
“蜜蜂被称为蜜蜂，这是一种小蜜蜂和大蜜蜂的共同描述。”在三个地方提到。有人说：“在小蜜蜂中，蜜蜂被称为蜜蜂。”因此说：“用这些蜜蜂等制作的蜜被称为蜜。”大蜜蜂是指大蜜蜂。与石头相似是指浓稠的。其他的是指稀薄的蜜。蜜的厚度是指没有蜜的单纯蜜。“如果接受了含蜜的厚度后放置，由于厚度的容器的原因，蜜的状态在七天内会变成放弃。”因此说：“蜜被称为蜜的状态。”如果蜜被提取出，蜜的液体和蜜的液体是指可提取的蜜。
“被称为‘phāṇita’的意思是从根部产生。”在巴利文中没有具体的描述，因此在注释中提到：“以根汁为基础……可见的根汁被称为‘phāṇita’。”因此，根汁也被认为是七天的时间。有人说：“在蜜中应当根据情况加入四种时间，而在根汁中也是如此。”因此说：“在适当的时间是临时的，水分被混合的时间是固定的，未混合的时间是七天的，纯净的蜜是永久的，根或汁液是固定的，未混合的水分是七天的，未混合的七天的状态是纯净的。”在这里提到：“水分混合的蜜或根汁混合的水分是固定的。”这在巴利文和注释中都没有显示。“在七天的时间内相同的重物与轻物的混合，水分的轻度与重度的混合。”在这里的原因应当被询问，所有地方的巴利文和注释中都显示出水分和重物的混合。巴利文中确实说：“我允许，僧侣们，生病者的药，非生病者的药水。”（见《大经》284）因此，非生病者也被允许食用混合的药，药水也适合。


Yampi ca ‘‘ucchu ce yāvakāliko, ucchuraso ce yāmakāliko, phāṇitaṃ ce sattāhakālikaṃ, taco ce yāvajīviko’’ti aṭṭhakathāvacanaṃ dassetvā ‘‘ucchuraso udakasambhinno yāmakāliko’’ti aññena kenaci vuttaṃ, tampi tathāvidhassa aṭṭhakathāvacanassa imissā samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya abhāvato na sārato paccetabbaṃ. Tatoyeva ca ‘‘ucchuraso udakena sambhinnopi asambhinnopi sattāhakālikoyevā’’ti keci ācariyā vadanti. Bhesajjakkhandhake ca ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ucchurasa’’nti (mahāva. 300) ettha tīsupi gaṇṭhipadesu avisesena vuttaṃ ‘‘ucchuraso sattāhakāliko’’ti.

Sayaṃkataṃ nirāmisameva vaṭṭatīti ettha aparissāvitaṃ paṭiggahitampi karaṇasamaye parissāvetvā kasaṭaṃ apanetvāva attanā katanti gahetabbaṃ. Jhāmaucchuphāṇitanti agginā daḍḍhe ucchukhette jhāmaucchunā kataphāṇitaṃ. Koṭṭitaucchuphāṇitanti khuddānukhuddakaṃ chinditvā koṭṭetvā nippīḷetvā pakkaṃ yebhuyyena ca sakasaṭaṃ phāṇitaṃ. Tādisassa ca kasaṭassa abbohārikattā ‘‘taṃ yutta’’nti vuttaṃ. Sītudakena katanti madhukapupphāni sītodake pakkhipitvā madditvā puppharase udakagate sati taṃ udakaṃ gahetvā pacitvā kataphāṇitaṃ. Khīraṃ pakkhipitvā kataṃ madhukaphāṇitaṃ yāvakālikanti ettha khīraṃ pakkhipitvā pakkatelaṃ kasmā vikāle vaṭṭatīti ce? Tele pakkhittakhīraṃ telameva hoti, aññaṃ pana khīraṃ pakkhipitvā kataṃ khīrabhāvaṃ gaṇhātīti idamettha kāraṇaṃ. Yadi evaṃ khaṇḍasakkharampi khīraṃ pakkhipitvā karonti, taṃ kasmā vaṭṭatīti āha ‘‘khaṇḍasakkharaṃ panā’’tiādi. Tattha khīrajallikanti khīrapheṇaṃ.

Bhesajjodissaṃ dassentena ‘‘sattavidhañhi odissaṃ nāmā’’tiādinā itarānipi atthuddhāravasena vuttāni. Vikaṭānīti apakatibhesajjattā vikaṭāni, virūpānīti attho. Dukkaṭavatthūnampi akappiyamaṃsānaṃ vasāya anuññātattā ‘‘vasodissa’’nti vuttaṃ. Oḷārikānampi āhāratthaṃ pharituṃ samatthānaṃ sappiādīnaṃ bhesajjanāmena anuññātattā ‘‘bhesajjodissa’’nti vuttaṃ . ‘‘Pacchābhattato paṭṭhāya sati paccayeti vuttattā paṭiggahitabhesajjāni dutiyadivasato paṭṭhāya purebhattampi sati paccaye paribhuñjitabbāni, na āhāratthaṃ bhesajjatthāya paṭiggahitattā’’ti vadanti.

624.Dvāravātapānakavāṭesūti mahādvārassa vātapānānañca kavāṭaphalakesu. Kasāve pakkhittāni tāni attano sabhāvaṃ pariccajanti, tasmā ‘‘makkhetabbānī’’ti vuttaṃ, ghuṇapāṇakādiparihāratthaṃ makkhetabbānīti attho. Adhiṭṭhetīti ‘‘idāni mayhaṃ ajjhoharaṇīyaṃ na bhavissati , bāhiraparibhogatthāya gamissatī’’ti cittaṃ uppādetīti attho. Tenevāha – ‘‘sappiñca telañca vasañca muddhani telaṃ vā abbhañjanaṃ vā’’tiādi. ‘‘Evaṃ adhiṭṭhitañca paṭiggahaṇaṃ vijahatī’’ti vadanti.



“如果根是七天的，根汁是固定的，phāṇita是七天的，taco是永久的。”通过注释的说法显示，“根汁是水分混合的固定的。”其他的说法由于缺乏此类注释的存在，不应被视为合理。因此，有人说：“根汁即使是水分混合的，无论是混合的还是未混合的，都是七天的。”在药物法中也提到过：“我允许，僧侣们，根汁。”在这里，无差别地提到“根汁是七天的。”
自己制作的无肉是允许的，这里是指未被搅拌的接受，且在操作时搅拌后放置的油。用火烧的根汁是指用火烹饪后得到的根汁。被切割的根汁是指通过切割和压榨得到的根汁，通常是混合的根汁。由于这种油的特性，因此说：“这很合适。”用冷水制作的指的是将蜜花放入冷水中搅拌后，混合蜜汁的水。牛奶放入后制作的蜜是七天的，这里问道：“为什么在不适当的时间会适合？”放入的牛奶仍然是油，其他的牛奶放入后制作的牛奶则被认为是牛奶的状态。因此说：“如果这样，块状糖也放入牛奶制作，那为什么会适合呢？”因此说：“块状糖是用牛奶制作的。”
通过显示药物的特性，“七种形式的药物”被提到。由于未被接受的药物的特性，称为“未被接受的”。由于粗糙食物的药物被允许，因此说：“这是允许的。”对于粗糙食物的食用，酥油等被允许，因此说：“这是药物的允许。”从正餐后开始，因而有所依赖，提到被接受的药物在第二天开始应被食用，而不是为了食物而被接受。
“在大门、风口和门扇上。”指的是大门和风口的门框。被放置的物品抛弃了自己的本性，因此说：“应当被抛弃。”是为了避免对嗅觉的伤害而应当被抛弃。意图是“现在我将不再被接受，准备出门去使用。”因此说：“酥油和油、居住和涂抹油。”因此说：“这样意图的接受是放弃的。”

625.Sace dvinnaṃ santakaṃ ekena paṭiggahitaṃ avibhattaṃ hoti, paribhuñjituṃ pana na vaṭṭatīti ettha majjhe pāṭho parihīno, evaṃ panettha pāṭho veditabbo ‘‘sace dvinnaṃ santakaṃ ekena paṭiggahitaṃ avibhattaṃ hoti, sattāhātikkame dvinnampi anāpatti, paribhuñjituṃ pana na vaṭṭatī’’ti. Aññathā pana saddappayogopi na saṅgacchati. Gaṇṭhipadepi ca ayameva pāṭho dassito. Tattha dvinnampi anāpattīti yathā aññassa santakaṃ ekena paṭiggahitaṃ sattāhātikkamena nissaggiyaṃ na hoti parasantakabhāvato, evamidampi avibhattattā ubhayasādhāraṇampi avinibbhogabhāvato nissaggiyaṃ na hotīti adhippāyo. Paribhuñjituṃ pana na vaṭṭatīti bhikkhunā paṭiggahitattā sattāhātikkame yassa kassaci bhikkhuno paribhuñjituṃ na vaṭṭati paṭiggahitasappiādīnaṃ paribhogassa sattāheneva paricchinnattā. ‘‘Tāni paṭiggahetvā sattāhaparamaṃ sannidhikārakaṃ paribhuñjitabbānī’’ti hi vuttaṃ. Gaṇṭhipadesu pana tīsupi idha pāṭhassa parihīnabhāvaṃ asallakkhetvā ‘‘paribhuñjituṃ pana na vaṭṭatīti idaṃ antosattāhe paribhogaṃ sandhāya vuttanti saññāya vissāsaggāhābhāvato paribhuñjituṃ na vaṭṭatī’’ti evamattho vutto, so na gahetabbo.

Āvuso, imaṃ telaṃ sattāhamattaṃ paribhuñja tvanti iminā yena paṭiggahitaṃ, tena antosattāheyeva parassa vissajjitabhāvaṃ dasseti. Kassa āpattīti paṭhamaṃ tāva ubhinnaṃ sādhāraṇattā anāpatti vuttā. Idāni pana ekena itarassa vissaṭṭhabhāvato ubhayasādhāraṇatā natthīti vibhattasadisaṃ hutvā ṭhitaṃ, tasmā ettha paṭiggahitassa sattāhātikkame ekassa āpattiyā bhavitabbanti maññamāno ‘‘kiṃ paṭiggahaṇapaccayā paṭiggāhakassa āpatti, udāhu yassa santakaṃ jātaṃ, tassā’’ti pucchati. Nissaṭṭhabhāvatoyeva ca idha ‘‘avibhattabhāvato’’ti kāraṇaṃ avatvā ‘‘yena paṭiggahitaṃ, tena vissajjitattā’’ti vuttaṃ. Idañca vissaṭṭhabhāvato ubhayasādhāraṇataṃ pahāya ekassa santakaṃ hontampi yena paṭiggahitaṃ, tato aññassa santakaṃ jātaṃ, tasmā parasantakapaṭiggahaṇe viya paṭiggāhakassa paṭiggahaṇapaccayā natthi āpattīti dassanatthaṃ vuttaṃ, na pana ‘‘yena paṭiggahitaṃ, tena vissajjitattā’’ti vacanato avissajjite sati avibhattepi sattāhātikkame āpattīti dassanatthaṃ avissajjite avibhattabhāvatoyeva anāpattiyā siddhattā. Sace pana itaro yena paṭiggahitaṃ, tasseva antosattāhe attano bhāgampi vissajjeti, sattāhātikkame siyā āpatti yena paṭiggahitaṃ, tasseva santakabhāvamāpannattā itarassa appaṭiggahitattā. Iminā tassa santakabhāvepi aññena paṭiggahitasakasantake viya tena appaṭiggahitabhāvato anāpattīti dīpeti. Idaṃ pana adhippāyaṃ ajānitvā ito aññathā gaṇṭhipadakārādīhi papañcitaṃ, na taṃ sārato paccetabbaṃ.


“如果两个的存在由一个接受而不被分开，则可以接受，但不适合消费。”在这里中间的段落被省略，因此应理解为：“如果两个的存在由一个接受而不被分开，则在七天内两个都没有罪过，但不适合消费。”另一方面，音义的结合也不被接受。即使在段落中也是显示了同样的段落。在这里两个都没有罪过的意思是，像另一个的存在由一个接受，在七天内不被放弃，因为有他人的存在，因此这也是由于不分开而两者共同的存在状态不被放弃的意思。消费不适合是因为僧侣的接受，在七天内对任何僧侣的消费不适合，因接受的酥油等的消费在七天内受到限制。“这些接受后应当消费七天的物品”是这样说的。在段落中，三处地方未察觉到段落的省略，故说：“消费不适合是指在内部存在的消费。”因此说，消费不适合。
“朋友，以此油消费七天”这句话显示了被接受的状态。问“谁的罪过？”首先由于两者的共同性，因此没有罪过。现在由于一个的放弃而没有两者的共同性，因此被视为分开的存在，因此在这里被接受的七天内应当有一个罪过。于是问道：“因接受而产生的接受者的罪过，还是因其存在而产生的罪过？”由于放弃的状态，这里说到：“由于不分开，因此被接受的状态。”这也因为放弃的状态而放弃了两者的共同性，因而被接受的状态，若被接受后，因而产生其他的存在，因此在他人的接受中，接受者的接受因而没有罪过，因此说到这点，不是由于“因接受而被放弃”，所以在未被放弃的情况下，即使不被分开，七天内也是有罪过的，因此显示出未被放弃的状态就能成立。若他人因接受而放弃，则他也会在内部的状态中放弃自己的部分，因此在七天内可能会有罪过，因接受的状态而变成他人的存在。通过这一点，因他人的存在而不被接受的状态显示出没有罪过。这个意图若不被理解而被其他段落的说明所扩展，则不应被视为合理。


Aparibhogaṃ hotīti kassaci amanuññassa patitattā paribhogārahaṃ na hoti. Yena cittenāti yena pariccajitukāmatācittena. ‘‘Antosattāhe’’ti adhikārattā ‘‘antosattāhe anapekkho datvā paṭilabhitvā paribhuñjatī’’ti imaṃ sambandhaṃ sandhāya mahāsumattherena ‘‘evaṃ antosattāhe datvā’’tiādi vuttaṃ. Mahāpadumatthero pana yadi evaṃ ‘‘vissajjetī’’ti imināva taṃ siddhaṃ, sattāhātikkantaṃ pana nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭati, tasmā tassa paribhogamukhadassanamidanti āha – ‘‘nayidaṃ yācitabba’’ntiādi. Aññena bhikkhunāti ettha suddhacittena dinnattā sayampi āharāpetvā paribhuñjituṃ vaṭṭatiyeva. Sappiādīnaṃ paṭiggahitabhāvo, attano santakatā, sattāhātikkamoti imānettha tīṇi aṅgāni.

Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā

627. Catutthe sibbanarajanakappapariyosānena niṭṭhāpetvāti sūcikammaniṭṭhānena sakimpi vaṇṇabhedamattarajanena kappabindukaraṇena ca niṭṭhāpetvā. Samayeti vassānasamaye.



Aparibhogaṃ hotīti因为某人不被允许，因此不适合消费。Yena cittenāti是指希望放弃的心。 “在内部存在”是指因其权利而“在内部存在时不考虑给予而接受消费。”对此，伟大的僧人说：“因此在内部存在时给予。”伟大的帕杜马僧人则说，如果是这样，“放弃”则是成立的，但在七天内接受后不适合消费，因此他提到“消费的面貌”是这样说的：“这并不是请求的。”另外的僧人，因纯净的心而给予，自己也可以让他人接受消费。酥油等的接受状态、自身的存在、七天的时间，这三者在此。
药物的戒条说明已完成。
雨季衣戒条说明
“在第四，经过西波那王的完成，经过指示的完成，自己也因颜色的不同而完成，因小点的形成而完成。”在雨季时。

628.Kucchisamayoti antosamayo. ‘‘Ayameko aḍḍhamāso pariyesanakkhettañceva karaṇakkhettañca. Etasmiñhi antare vassikasāṭikaṃ aladdhaṃ pariyesituṃ laddhaṃ kātuñca vaṭṭati, nivāsetuṃ adhiṭṭhātuñca na vaṭṭatī’’ti potthakesu pāṭho dissati, so apāṭho. Evaṃ panettha pāṭhena bhavitabbaṃ ‘‘ayameko aḍḍhamāso pariyesanakkhettaṃ. Etasmiñhi antare vassikasāṭikaṃ aladdhaṃ pariyesituṃ vaṭṭati, laddhaṃ kātuṃ nivāsetuṃ adhiṭṭhātuñca na vaṭṭatī’’ti. Na hi gimhānaṃ pacchimamāsassa paṭhamo aḍḍhamāso karaṇakkhettaṃ hoti. ‘‘Aḍḍhamāso seso gimhānanti katvā nivāsetabba’’nti vacanato pana gimhānaṃ pacchimamāsassa pacchimo aḍḍhamāso karaṇakkhettañceva nivāsanakkhettañca hoti. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. vahisakasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘gimhānaṃ pacchimo māso pariyesanakkhettaṃ, pacchimo aḍḍhamāso karaṇanivāsanakkhettampī’’ti vuttaṃ. Tasmā pāḷiyā mātikāṭṭhakathāya ca avirodhaṃ icchantena vuttanayeneva pāṭho gahetabbo.

‘‘Viññattiṃ katvā nipphādentassa aññātakaviññattisikkhāpadena anāpattī’’ti vadantena ‘‘piṭṭhisamayattā iminā sikkhāpadena āpattī’’ti dīpitā hoti. Na hi ñātakapavāritaṭṭhānato piṭṭhisamaye satuppādakaraṇamattenapi sambhavantī āpatti tato garukatarāya viññattiyā na hotīti sakkā vattuṃ. Teneva bhadantabuddhadattācariyena vuttaṃ –

‘‘Katvā pana satuppādaṃ, vassikasāṭicīvaraṃ;

Nipphādentassa bhikkhussa, samaye piṭṭhisammate.

‘‘Hoti nissaggiyāpatti, ñātakāñātakādino;

Tesuyeva ca viññattiṃ, katvā nipphādane tathā’’ti.

Kenassahoti āpattīti assa mātaraṃ cīvaraṃ yācantassa kena sikkhāpadena āpattīti pucchati. ‘‘Pariṇataṃ viññāpentassa pariṇāmanasikkhāpadena āpattī’’ti codanābhāvaṃ dasseti no ca saṅghe pariṇatanti. Atha aññātakaviññattisikkhāpadenāti ce, etampi natthīti āha ‘‘anāpatti ca ñātake’’ti. ‘‘Ñātake viññāpentassā’’ti pāṭhaseso. Imamatthaṃ sandhāyāti piṭṭhisamaye vassikasāṭikatthaṃ ñātakapavāritaṭṭhāne satuppādakaraṇena āpattiṃ, aññātakaviññattisikkhāpadena anāpattiñca sandhāya.

Aññātakaappavāritaṭṭhānato…pe… dukkaṭanti idaṃ vassikasāṭikaṃ adinnapubbe sandhāya vuttaṃ. Tenevettha vattabhede dukkaṭaṃ vuttaṃ, dinnapubbesu pana vattabhedo natthi. Tenevāha – ‘‘ye manussā…pe… vattabhedo natthī’’ti. Idanti yathāvuttanissaggiyapācittiyaṃ. Viññattiṃ katvā nipphādentassāti aññātakaappavāritaṭṭhānato viññattiṃ katvā nipphādentassa. Pakatiyā vassikasāṭikadāyakā nāma saṅghavasena vā puggalavasena vā apavāretvā anusaṃvaccharaṃ vassikasāṭikānaṃ dāyakā. Aññātakaviññattisikkhāpadena anāpattīti ettha imināpi sikkhāpadena anāpattīti veditabbaṃ. Kucchisamaye hi attano ñātakapavāritaṭṭhānato ‘‘detha me vassikasāṭika’’ntiādinā viññāpentassapi anāpatti. Tenevāha – ‘‘na vattabbā detha meti idañhi pariyesanakāle aññātakaappavārite eva sandhāya vutta’’nti. Mātikāṭṭhakathāyañhi (kaṅkhā. aṭṭha. vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘attano ñātakapavāritaṭṭhānato pana ‘detha me vassikasāṭikacīvara’ntiādikāya viññattiyāpi pariyesitabba’’nti.



“腹部的时间”是指内部的时间。“这是一个半个月的寻求领域和行为领域。在这段时间内，寻找雨季衣服未获得时，可以进行寻找，但已获得的则不适合穿戴。”在经典中可见此段落，但该段落是省略的。应理解为：“这是一个半个月的寻求领域。在这段时间内，寻找雨季衣服未获得时适合进行寻找，已获得的则不适合穿戴。”因为在夏季的最后一个月的第一次半个月不适合行为领域。“剩下的半个月在夏季”是指在夏季的最后一个月的最后半个月是行为领域和穿戴领域。因此在母经的注释中（《疑问集·八》）提到：“在夏季的最后一个月是寻求领域，最后的半个月是行为和穿戴领域。”因此，在巴利文的母经注释中，想要无冲突地表达的段落应当被接受。
“通过声明而产生的未犯罪过”是指“因后背的时间而被指示的戒条是有罪过的。”因为从亲属禁止的地方，在后背的时间里，仅仅因产生而存在的罪过，其严重性比声明更重，因此可以这样说。因此，尊者佛达达的教诲中提到：
“通过产生而获得雨季衣服；
在适当的时间内，穿戴的僧侣。
“因亲属和非亲属的存在而产生的罪过；
仅仅是通过声明而产生的罪过。”
问“因什么而有罪过？”是指请求母亲的衣服时，因什么戒条而有罪过？“因成熟而被识别的戒条是有罪过的。”这显示了没有对僧团的请求。若是通过其他的声明戒条，那么这也是不存在的，因此说“对亲属没有罪过。”在这里提到“对亲属的识别”是指。对此，提到“在后背的时间，雨季衣服的请求因亲属禁止的地方而产生的罪过，未请求的识别戒条也显示了没有罪过。”
因亲属的禁止而……等……为罪过，这是指未曾被接受的雨季衣服。因此在这里提到的罪过是存在的，而在已被接受的情况下则没有罪过。因此说：“那些人……等……没有罪过。”这里指的是如前所述的无放弃的戒条。“通过声明而产生的未犯罪过”是指从亲属的禁止之处，通过声明而产生的未犯罪过。通常情况下，雨季衣服的给予者是指根据僧团或个人的给予而分开，持续地给予雨季衣服的给予者。通过其他的识别戒条而没有罪过的意思是，在这里也应当被理解为没有罪过。在腹部的时间里，因自身的亲属禁止的地方，即使请求“给我雨季衣服”也不算有罪过。因此说：“在请求时不应有罪过，这里是指在寻求的时间内，因亲属的禁止而被提到。”在母经的注释中（《疑问集·八》）提到：“因自身的亲属禁止的地方，若请求‘给我雨季衣服’等，因声明也应当被寻求。”

629.‘‘Ākāsato patitaudakenevāti vacanato chadanakoṭiyā patitaudakena nahāyantassa anāpattī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ.



“如同从天空落下的水”是指通过遮盖的水而洗澡时没有罪过，因此在三处段落中都有提到。


630.Cha māse parihāraṃ labhatīti etena antovassepi yāva vassānassa pacchimadivasā akatā parihāraṃ labhatīti dīpitaṃ hoti. Yasmā mūlacīvaraṃ karontena hemantassa pacchimuposathadivaseyeva kātabbaṃ, tasmā gimhānato ekūnatiṃsadivase parihāraṃ labhati, evaṃ santepi appakaṃ ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hotīti katvā ‘‘tato parampi…pe… ekamāsa’’nti vuttaṃ. Ekāhadvīhādivasena…pe… laddhā ceva niṭṭhitā cāti iminā ekāhānāgatāya vassūpanāyikāya laddhā ceva niṭṭhitā ca, dvīhānāgatāya…pe… dasāhānāgatāya vassūpanāyikāya laddhā ceva niṭṭhitā ca, antovasse vā laddhā ceva niṭṭhitā cāti ayamattho dassito. Tattha āsāḷhimāsassa juṇhapakkhapuṇṇamiyaṃ laddhā ceva niṭṭhitā ca vassikasāṭikā ‘‘ekāhānāgatāya vassūpanāyikāya laddhā ceva niṭṭhitā cā’’ti vuccati. Eteneva nayena juṇhapakkhassa chaṭṭhiyaṃ laddhā ceva niṭṭhitā ca ‘‘dasāhānāgatāya vassūpanāyikāya laddhā ceva niṭṭhitā cā’’ti vuccati. Yāva paṭhamakattikatemāsapuṇṇamī, tāva antotemāse laddhā ceva niṭṭhitā ca ‘‘antovasse laddhā ceva niṭṭhitā cā’’ti vuccati. Paṭhamakattikatemāsapuṇṇamito parañhi laddhā ceva niṭṭhitā ca yāva cīvarakālo nātikkamati, tāva anadhiṭṭhahitvā ṭhapetuṃ vaṭṭatīti na tatrāyaṃ vicāraṇā sambhavati.

Tasmiṃyeva antodasāhe adhiṭṭhātabbāti avisesena vuttepi vassānato pubbe ekāhadvīhādivasena anāgatāya vassūpanāyikāya laddhā tehi divasehi saddhiṃ dasāhaṃ anatikkamantena vassūpanāyikadivasato paṭṭhāya adhiṭṭhānakkhettaṃ sampattāyeva adhiṭṭhātabbā, na tato pubbe adhiṭṭhānassa akhettattā. Antovasse pana laddhā tasmiṃyeva antovasse laddhadivasato paṭṭhāya dasāhaṃ anatikkāmetvā adhiṭṭhātabbā.

Nanu ca vassānato pubbe anadhiṭṭhahitvā dasāhaṃ atikkāmetuṃ vaṭṭatiyeva, tasmā adhiṭṭhānassa akhettabhūtepi divase gahetvā ‘‘antodasāhe adhiṭṭhātabba’’nti kasmā vuttaṃ? Yathā ‘‘antovasse laddhāpi yāva na niṭṭhāti, tāva anadhiṭṭhahitvā dasāhaṃ atikkāmetuṃ vaṭṭatī’’ti akatāya anadhiṭṭhānakkhettasadisāpi atikkantadivasā dasāhaṃ atikkāmetvā niṭṭhitāya gaṇanūpagā hontīti niṭṭhitadivaseyeva adhiṭṭhātabbā, evamidhāpi vassānato pubbe anadhiṭṭhānakkhettabhūtāpi divasā laddhadivasato paṭṭhāya gaṇanūpagā hontīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Yadi evaṃ ‘‘tasmiṃyeva antodasāhe’’ti avisesena vuttattā dasāhānāgatāya vassūpanāyikāya chaṭṭhiyaṃ laddhā puṇṇamiyaṃ adhiṭṭhātabbāti āpajjatīti? Nāpajjati ‘‘cātumāsaṃ adhiṭṭhātu’’nti vacaneneva paṭikkhittattā. Evaṃ sante ‘‘dasāhānāgatāyā’’ti iminā kiṃ payojananti ce? Vassānato pubbeyeva dasāhe atikkante vassūpanāyikadivase niṭṭhitā tadaheva adhiṭṭhātabbāti dassanatthaṃ vuttanti idamettha payojanaṃ. Tenevāha – ‘‘dasāhātikkame niṭṭhitā tadaheva adhiṭṭhātabbā’’ti.


“在六个月内获得的照顾”是指在内部雨季时，直到雨季结束的最后几天未进行的照顾是被提到的。因为制作基本衣服的人在冬季的最后安居日必须完成，因此从夏季开始的三十天内获得照顾，因此即便如此，少于或多于的计算也不适合，因此说“在此之后……等……一个月。”以一天、两天等的方式……等……获得的和完成的，这里指的是在一天的未来雨季的接受和完成，二天的未来……等……十天的未来雨季的接受和完成，在内部雨季或获得的和完成的，这个意思被表明。在那里，在阿萨里月的满月日获得的和完成的雨季衣服被称为“在一天的未来雨季的接受和完成。”以同样的方式，在冬季的最后一天获得的和完成的雨季衣服被称为“在十天的未来雨季的接受和完成。”直到第一次卡提卡月的满月日，直到内部的月份获得的和完成的被称为“在内部雨季获得的和完成的。”从第一次卡提卡月的满月日之后，获得的和完成的，只要不超过衣服的时间，就可以不被强制要求，因此在这里不进行这种考量。
在同一内部的十天内应被确立，虽然是无差别地说，但在雨季之前的一天、两天等的未来雨季的接受，这些天应与十天的未来雨季的日子一起确立，不能超出此限，因为在此之前没有确立的领域。在内部雨季获得的，从内部雨季获得的日子开始，不超过十天应被确立。
难道在雨季之前不应强制超过十天，因此在确立的领域的日子被提到“在同一内部的十天内应被确立”是为什么？如同“在内部雨季获得的，直到未完成之前，因此可以不强制超过十天”是指未进行的，类似于未确立的领域的超出十天的日子应被计算在内，因此在完成的日子内应被确立，正如在这里提到的，雨季之前未确立的领域的日子是从获得的日子开始的。若如此，则“在同一内部的十天内”是无差别地说，因此十天的未来雨季的第六天获得的应被确立吗？不应被确立，因为“应确立四个月”的说法已经拒绝。因此，如果是这样，“对于十天的未来雨季”这个说法有什么用呢？在雨季之前的十天超出未来雨季的日子应被完成，因此在那一天应被确立，这就是这里的用意。因此说：“超出十天的应被确立在那一天。”


Dasāhe appahonte cīvarakālaṃ nātikkametabbāti temāsabbhantare dasāhe appahonte laddhā ceva niṭṭhitā ca cīvarakālaṃ nātikkametabbāti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti ‘‘paṭhamakattikatemāsapuṇṇamito pubbe sattamito paṭṭhāya laddhā ceva niṭṭhitā ca vassikasāṭikā dasāhe anatikkanteyeva cīvarakālaṃ otiṇṇattā tattha anadhiṭṭhahitvāpi ṭhapetuṃ vaṭṭatī’’ti. Iminā ca imaṃ dīpeti – akatā ce vassikasāṭikā, vassānaṃ cātumāsaṃ akatattāyeva parihāraṃ labhati, katāya pana dasāhaparamasikkhāpadaṃ avikopetvā parihāro vattabboti.

Yadā vā tadā vā adhiṭṭhātuṃ vaṭṭatīti cātumāsabbhantare dasāhe atikkantepi natthi dosoti adhippāyo. ‘‘Kadā adhiṭṭhātabbā…pe… yadi nappahoti, yāva kattikapuṇṇamā parihāraṃ labhatī’’ti imināpi kurundivacanena akatāya vassikasāṭikāya cātumāsaṃ parihāro, katāya dasāhameva parihāroti ayamattho dīpitoyevāti āha ‘‘apicā’’tiādi.

Pāḷiyaṃ acchinnacīvarassa naṭṭhacīvarassātiādinā nissaggiyena anāpatti vuttā, udāhu naggassa nahāyato dukkaṭena anāpatti vuttāti? Kimettha pucchitabbaṃ. Sabbasikkhāpadesu hi yattha yattha mūlasikkhāpadena āpattippasaṅgo, tattha tattha anāpattidassanatthaṃ anāpattivāro ārabhīyatīti idhāpi nissaggiyena anāpattidassanatthanti yuttaṃ vattuṃ. Na hi mūlāpattiyā anāpattiṃ adassetvā antarā vuttāya eva āpattiyā anāpattidassanatthaṃ anāpattivāro ārabhīyatīti. Teneva tīsupi gaṇṭhipadesu idaṃ vuttaṃ ‘‘acchinnacīvarassa naṭṭhacīvarassa cāti ettha acchinnasesacīvarassa naṭṭhasesacīvarassa ca asamaye nivāsentassa pariyesantassa ca anāpatti . Āpadāsūti ettha anivatthaṃ corā harantīti asamaye nivāsentassa anāpattī’’ti. Mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘acchinnacīvarassa vā naṭṭhacīvarassa vā anivatthaṃ corā harantīti evaṃ āpadāsu vā nivāsayato ummattakādīnañca anāpattī’’ti. Aṭṭhakathāyaṃ pana naggassa nahāyato dukkaṭeneva anāpattiṃ sandhāya ‘‘acchinnacīvarassāti etaṃ vassikasāṭikameva sandhāya vuttaṃ. Tesañhi naggānaṃ kāyovassāpane anāpatti. Ettha ca mahagghavassikasāṭikaṃ nivāsetvā nahāyantassa corupaddavo āpadā nāmā’’ti yaṃ vuttaṃ, tattha kāraṇaṃ pariyesitabbaṃ.

Atha ubhayenapi anāpattidassanatthaṃ ‘‘acchinnacīvarassā’’tiādi āraddhanti evamadhippāyo siyā, evampi ‘‘acchinnacīvarassāti etaṃ vassikasāṭikameva sandhāya vutta’’ntiādinā visesetvā na vattabbaṃ. Evañhi vattabbaṃ siyā ‘‘acchinnasesacīvarassa naṭṭhasesacīvarassa vā asamaye nivāsentassa pariyesantassa ca nissaggiyena anāpatti, acchinnavassikasāṭikassa naṭṭhavassikasāṭikassa vā naggassa nahāyato dukkaṭena anāpatti, āpadāsu anivatthaṃ corā harantīti asamaye nivāsayato nissaggiyena anāpatti, mahagghavassikasāṭikaṃ nivāsetvā nahāyantassa corā haranti, naggassa nahāyato dukkaṭena anāpattī’’ti. Sesamettha uttānameva.

Aṅgesu pana vassikasāṭikāya attuddesikatā, asamaye pariyesanatā, tāya ca paṭilābhoti imāni tāva pariyesanāpattiyā tīṇi aṅgāni. Sacīvaratā, āpadābhāvo, vassikasāṭikāya sakabhāvo, asamaye nivāsananti imāni nivāsanāpattiyā cattāri aṅgāni.

Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cīvaraacchindanasikkhāpadavaṇṇanā



“在十天内未超过衣服的时间”是指在三个月的中间，即使在十天内未超过衣服的时间也应被理解为在此。这里的意思是“从第一次卡提卡月的满月日开始，直到第七天为止，获得和完成的雨季衣服，十天内不超过衣服的时间应被接受，因此即使不强制要求也应被放置。”通过此也说明了这一点——若未进行雨季衣服的安排，因雨季的四个月未进行而获得照顾，已进行的十天的最高戒条未被违反。
当时或那时应被确立的意思是，即使在三个月的中间超过十天也没有过失的意思。“何时应被确立……等……若不适合，直到卡提卡的满月日获得照顾。”通过此句的意思，未进行的雨季衣服的四个月照顾，已进行的十天的照顾，这个意思确实被表明。
在巴利文中提到“未被割断的衣服或失去的衣服”是指无放弃的未犯罪过，还是指因裸体洗澡而有罪过的未犯罪过？对此应当询问。在所有的戒条中，任何地方若有基本戒条的过失，任何地方应当为显示未犯罪过而开始未犯罪的条目，因此在这里也应当以无放弃的未犯罪过为显示的目的。因为没有显示基本戒条的未犯罪，因而未犯罪的条目应当开始。因此在三处段落中提到“未被割断的衣服或失去的衣服”，这里指的是未被割断的衣服和失去的衣服，若在不适合的情况下穿着或寻求的未犯罪过。关于此，在母经的注释中（《疑问集·八》）提到“未被割断的衣服或失去的衣服，若在不适合的情况下被寻求，疯癫等的未犯罪过。”在注释中提到裸体洗澡的因而有罪过的未犯罪过。
因此从上述来看，未被割断的衣服是指雨季衣服。因为在这里提到，未被割断的衣服是指雨季衣服。关于此，提到“因裸体洗澡而有罪过的未犯罪过”是为了说明未被割断的衣服。这里的原因应当被理解。
那么无论如何，为了显示未犯罪的意义，“未被割断的衣服”是指雨季衣服，确实应当被理解。这样说也应当被理解为“未被割断的衣服”是指雨季衣服。确实在此应当被理解为“未被割断的衣服或失去的衣服，在不适合的情况下穿着或寻求的未犯罪过，未被割断的雨季衣服或失去的雨季衣服，因裸体洗澡而有罪过的未犯罪过，若在不适合的情况下穿着或寻求的未犯罪过。”
在其他方面，雨季衣服的自我指向、在不适合的情况下寻求、以及通过它获得的，这些是寻求未犯罪的三个要素。若是衣服的状态、无灾害的状态、雨季衣服的自我状态、在不适合的情况下穿戴，这些是穿戴未犯罪的四个要素。
雨季衣服的戒条解释已完成。
割断衣服的戒条解释

631. Pañcame yampi tyāhanti ettha yanti kāraṇavacanaṃ, tasmā evamettha sambandho veditabbo – mayā saddhiṃ janapadacārikaṃ pakkamissatīti yaṃ kāraṇaṃ nissāya ahaṃ te, āvuso, cīvaraṃ adāsiṃ, taṃ na karosīti kupito anattamano acchindīti. Yanti vā cīvaraṃ parāmasati, tattha ‘‘mayā saddhiṃ janapadacārikaṃ pakkamissatīti yampi te ahaṃ cīvaraṃ adāsiṃ, taṃ cīvaraṃ gaṇhissāmīti kupito anattamano acchindī’’ti sambandhitabbaṃ.

633.Āṇatto bahūni gaṇhāti, ekaṃ pācittiyanti ‘‘cīvaraṃ gaṇhā’’ti āṇattiyā ekacīvaravisayattā ekameva pācittiyaṃ. Vācāya vācāya dukkaṭanti ettha acchinnesu vatthugaṇanāya pācittiyāni. Ekavācāya sambahulā āpattiyoti idaṃ acchinnesu vatthugaṇanāya āpajjitabbaṃ pācittiyāpattiṃ sandhāya vuttaṃ. Āṇattiyā āpajjitabbaṃ pana dukkaṭaṃ ekameva.

634.Evanti iminā ‘‘vatthugaṇanāya dukkaṭānī’’ti idaṃ parāmasati. Eseva nayoti sithilaṃ gāḷhañca pakkhittāsu āpattiyā bahuttaṃ ekattañca atidissati.

635.Āvuso, mayantiādīsu gaṇhitukāmatāya evaṃ vuttepi teneva dinnattā anāpatti. Amhākaṃ santike upajjhaṃ gaṇhissatīti idaṃ sāmaṇerassapi dānaṃ dīpeti. Tasmā kiñcāpi pāḷiyaṃ ‘‘bhikkhussa sāmaṃ cīvaraṃ datvā’’ti vuttaṃ, tathāpi anupasampannakāle datvāpi upasampannakāle acchindantassa pācittiyamevāti veditabbaṃ. Acchindanasamaye upasampannabhāvoyeva hettha pamāṇaṃ. Detīti tuṭṭho vā kupito vā deti. Rundhathāti nivāretha. Evaṃ pana dātuṃ na vaṭṭatīti ettha evaṃ dinnaṃ na tāva tassa santakanti anadhiṭṭhahitvāva paribhuñjitabbanti veditabbaṃ. Āharāpetuṃ pana vaṭṭatīti evaṃ dinnaṃ bhatisadisattā āharāpetuṃ vaṭṭati. Cajitvā dinnanti vuttanayena adatvā anapekkhena hutvā tasseva dinnaṃ. Bhaṇḍagghena kāretabboti sakasaññāya vinā gaṇhanto bhaṇḍaṃ agghāpetvā āpattiyā kāretabbo. Vikappanupagapacchimacīvaratā, sāmaṃ dinnatā, sakasaññitā, upasampannatā, kodhavasena acchindanaṃ acchindāpanaṃ vāti imānettha pañca aṅgāni.

Cīvaraacchindanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Suttaviññattisikkhāpadavaṇṇanā

636. Chaṭṭhe pāḷiyaṃ cīvarakārasamayeti iminā vassaṃvutthabhikkhūnaṃ cīvarakammasamayattā cīvaramāso vutto, athaññopi pana cīvarakammakālo cīvarakārasamayoti vattuṃ vaṭṭati.



以下是巴利文的全文直译：
在第五（部分），他们放弃（这个），这里是说明原因的话语，因此应当这样理解联系——"我将与我一起外出旅行"，基于这个原因，"啊，朋友，我给了你衣服"，"你没有做（这件事）"，他愤怒不悦地夺走（衣服）。或者关于夺取衣服，应当这样联系："基于'我将与我一起外出旅行'，我给了你衣服，愤怒不悦地夺走这件衣服"。
被命令获取多件，一件为波逸提罪，"获取衣服"的命令，由于只涉及一件衣服，只有一个波逸提罪。每次说话都是恶作罪，这里在被切断时按物品数量计算波逸提罪。在一次说话中有多个违犯，这是关于在被切断时按物品数量应该犯的波逸提罪。但被命令犯的只是一个恶作罪。
"这样"是指"按物品数量的恶作罪"。同样的方法，在添加的违犯中显示出宽松和严格，以及多样性和单一性。
对于"啊，朋友，我们"等，即使这样说，因为是由他给予，所以无罪。"在我们这里，他将获得（作）和尚"，这也说明了沙弥的给予。因此，虽然在经文中说"给比丘自己衣服"，但在未受具足戒时给予，在受具足戒后夺走，仍然是波逸提罪。夺走时的受具足戒状态是判断标准。给予是出于喜悦还是愤怒。"阻止"意思是制止。关于这样给予，应当理解为未经确定不应使用。但可以请人拿取，因为这样给予类似于雇佣。"舍弃后给予"是指未给予、不期待，然后给予。应按商品价值处罚，未经自己的认知获取物品时，应按违犯处罚。这里有五个要素：可替代的后衣、自己给予、自己的认知、受具足戒、出于愤怒夺取或使人夺取。
衣服夺取学处解释完毕。
契经通知学处解释
在第六部分的经文中，"衣服制作时期"是指雨安居比丘的衣服制作时期，但其他衣服制作时期也可称为衣服制作时期。

638.Pañcahipimissetvāti khomādīhi pañcahi missetvā. Vītavītaṭṭhānaṃ yattha saṃharitvā ṭhapenti, tassa turīti adhivacanaṃ. Suttaṃ pavesetvā yena ākoṭentā ghanabhāvaṃ sampādenti, taṃ vemanti vuccati. Yaṃ yanti yaṃ yaṃ payogaṃ. Tantūnaṃ attano santakattā vītavītaṭṭhānaṃ paṭiladdhameva hotīti āha ‘‘dīghato…pe… vīte nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. Pāḷiyampi hi imināva adhippāyena ‘‘paṭilābhena nissaggiya’’nti vuttaṃ, tasmā yāva cīvaraṃ vaḍḍhati, tāva iminā pamāṇena āpattiyo vaḍḍhanti.

Seso kappiyoti ettha hatthakammayācanavasena. Pubbe vuttanayena nissaggiyanti dīghaso vidatthimatte tiriyaṃ hatthamatte ca vīte nissaggiyaṃ. Tenevāti akappiyatantavāyena. Tatheva dukkaṭanti paricchede paricchede dukkaṭaṃ. Kedārabaddhādīhīti ādi-saddena acchimaṇḍalabaddhādi gahitaṃ. Tante ṭhitaṃyeva adhiṭṭhātabbanti ettha ‘‘pacchā vītaṭṭhānaṃ adhiṭṭhitagatikameva hoti, puna adhiṭṭhānakiccaṃ natthi. Sace pana paricchedaṃ dassetvā antarantarā avītaṃ hoti, puna adhiṭṭhātabba’’nti vadanti. Eseva nayoti vikappanupagappamāṇamatte vīte tante ṭhitaṃyeva adhiṭṭhātabbanti attho. Cīvaratthāya viññāpitasuttaṃ, attuddesikatā, akappiyatantavāyena vāyāpananti imānettha tīṇi aṅgāni.

Mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. suttaviññattisikkhāpadavaṇṇanā) pana vāyāpeyyāti ettha ‘‘cīvaraṃ me, āvuso, vāyathāti akappiyaviññattiyā vāyāpeyyā’’ti atthaṃ vatvā aṅgesupi ‘‘akappiyatantavāyena akappiyaviññattiyā vāyāpana’’nti visesetvā vuttaṃ, tathāvidhaṃ pana visesavacanaṃ neva pāḷiyaṃ, na aṭṭhakathāyaṃ upalabbhati. Pāḷiyampi ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti ettakameva anāpattivāre vuttaṃ, aṭṭhakathāyañca suttatantavāyānameva kappiyākappiyabhāvena bahudhā nayo dassito , na kappiyākappiyaviññattivasenāti. ‘‘Akappiyaviññattiyā vāyāpeyyā’’ti ca visesetvā vadantena ayaṃ nāma kappiyaviññattīti visuṃ na dassitaṃ, tasmā vīmaṃsitvā gahetabbaṃ.

Suttaviññattisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Mahāpesakārasikkhāpadavaṇṇanā

642. Sattame kiñcimattaṃ anupadajjeyyāti idaṃ tassa kattabbākāramattadassanaṃ, dānaṃ panettha aṅgaṃ na hoti suttavaḍḍhanavaseneva āpajjitabbattā. Teneva padabhājanepi ‘‘tassa vacanena āyataṃ vā vitthataṃ vā appitaṃ vā karoti, payoge dukkaṭaṃ, paṭilābhena nissaggiya’’nti suttavaḍḍhanākārameva dassetvā āpatti vuttā. Mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. mahāpesakārasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘na bhikkhuno piṇḍapātadānamattena taṃ nissaggiyaṃ hoti. Sace pana te tassa vacanena cīvarasāmikānaṃ hatthato suttaṃ gahetvā īsakampi āyataṃ vā vitthataṃ vā appitaṃ vā karonti, atha tesaṃ payoge bhikkhuno dukkaṭaṃ, paṭilābhena nissaggiyaṃ hotī’’ti. Āyatādīsu sattasu ākāresu ādimhi tayo ākāre suttavaḍḍhanena vinā na sakkā kātunti āha ‘‘suttavaḍḍhanaākārameva dassetī’’ti. Suvītādayo hi ākāre vināpi suttavaḍḍhanena sakkā kātuṃ. Sesamettha uttānameva. Aññātakaappavāritānaṃ tantavāye upasaṅkamitvā vikappamāpajjanatā, cīvarassa attuddesikatā, tassa vacanena suttavaḍḍhanaṃ, cīvarassa paṭilābhoti imānettha cattāri aṅgāni.

Mahāpesakārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Accekacīvarasikkhāpadavaṇṇanā



五个（部分）是通过与工匠等五个结合而成的。离开的地方是他们收拢后放置的地方，这里的“放置”是指这个意思。将其放入（物品）中，进行打击以获得浓厚的状态，这被称为“被称为”。他们所做的每一项，每一项的运用。由于自身的存在，因而离开的地方是被获得的，所以说“长久……等……离开是不应得的波逸提”。在巴利文中也是以这个意图说“通过获得的离开”，因此只要衣服增加，依此标准的违犯也会增加。
其余的可接受的（部分）是指通过手工请求的方式。根据之前所说的，离开的地方是指长的、宽的、横的、手的离开是不应得的。正因为如此，是以不可接受的方式。如此，恶作罪在每个部分都是恶作罪。关于“与凯达拉（Kedara）等相关”的部分，抓住了边界。这里应当说“后来的离开是被确定的，重新确定的工作没有。如果在显示边界的情况下，有间隔的未离开，则应重新确定。”同样的方法是说，基于可替代的后衣，离开的地方是应当被确定的。关于衣服的指示，自己的指示、不可接受的方式或呼吸，这里有三个要素。
在目录解释中（疑问。八。契经通知学处解释），在这里“我的衣服，啊，朋友，呼吸”是指以不可接受的指示进行的呼吸，特别说明“以不可接受的方式，基于不可接受的指示进行呼吸”，然而这类特别的说法在巴利文中和注释中都没有找到。巴利文中也说“亲属被开放”，仅此一点是无罪的限制，注释中也以契经的方式以可接受和不可接受的方式多次展示了，没有以可接受和不可接受的指示的方式。“以不可接受的指示进行呼吸”特别说明时，这个名字是可接受的指示，因此没有被明确表示，因此应当仔细考虑并掌握。
契经通知学处解释完毕。
大施主的学处解释
在第七部分，关于“任何事情都不应被接受”，这是对其应做的方式的说明，而这里的施舍并不是一个部分，因为它是因契经的增益而应当被犯的。因此在用词上也说“根据他的言辞，长的、宽的或小的，进行时是恶作罪，基于获得的离开是不应得的”，是以契经的增益方式说明了违犯。关于目录解释（疑问。八。大施主的学处解释）也说“比丘的乞食施舍并不因此离开。如果根据他的言辞，从衣服主人手中取来，进行这样的长的、宽的或小的行为，那么在他们的运用中，比丘是恶作罪，基于获得的离开是不应得的”。在七个方面中，关于长的等的三种方式，未能做到的应当说“仅以契经的增益方式说明”。即使没有苏维达（Suvita）等的方式，也可以通过契经的增益来做到。其余的部分只是说明。关于其他开放的状态，接近可替代的方式，衣服的自我指示，基于他的言辞的契经增益，衣服的获得，这里有四个要素。
大施主的学处解释完毕。
单件衣服的学处解释

646. Aṭṭhame asammohatthanti dasāhānāgatapade asammohatthaṃ. Paṭhamapadassāti dasāhānāgatapadassa. Tāni divasānīti tesu divasesu. Uppajjeyyāti saṅghato vā gaṇato vā ujukaṃ attanoyeva vā uppajjeyya. Pañcamitoti ettha vassaṃ vasantassa saṅghassa pañcamito pubbe uppannaṃ accekacīvaraṃ pañcamiyaṃ vibhajitvā gahitaṃ accekacīvaraparihārameva labhati. Ujukaṃ attanoyeva uppannaṃ ce, pañcamiyaṃ uppannameva accekacīvaraparihāraṃ labhati, na tato pubbeti daṭṭhabbaṃ.

Saddhāmattakanti dhammassavanādīhi taṅkhaṇuppannaṃ saddhāmattakaṃ. Ārocitaṃ cīvaranti ārocetvā dinnacīvaraṃ. Chaṭṭhiyaṃ uppannacīvarassa ekādasamo aruṇo cīvarakāle uṭṭhātīti āha ‘‘chaṭṭhito paṭṭhāyā’’tiādi. Ṭhapitacīvarampīti padhānacīvaradassanamukhena sabbampi atirekacīvaraṃ vuttaṃ. Atha ‘‘cīvaramāsepi atirekacīvaraṃ nikkhipituṃ vaṭṭatī’’ti idaṃ kuto laddhanti ce? ‘‘Visuṃ ananuññātepi imasmiṃ sikkhāpade ‘cīvarakālasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā’ti vadantena tatiyakathinasikkhāpade ‘akālacīvaraṃ nāma anatthate kathine ekādasamāse uppannaṃ, atthate kathine sattamāse uppanna’nti vadantena ca anuññātameva hotī’’ti vadanti. ‘‘Aṭṭhakathāvacanappamāṇena gahetabba’’nti ca keci.



在第八（部分），不迷失的意思是指十个未来的状态是不迷失的。第一个状态是指十个未来的状态。那些日子是指在这些日子里。产生的意思是团体或集合中直接自身产生。关于第五（部分），在雨季中，住在团体中的第五（部分）之前产生的单件衣服，在第五（部分）中被分配后获得单件衣服的使用。如果直接自身产生，则在第五（部分）中产生的单件衣服的使用是获得的，而不应被视为之前的。
信仰的程度是指通过听法等瞬间产生的信仰的程度。被通知的衣服是指通知后给予的衣服。在第六（部分）中，产生的衣服是指在衣服时间的十一种红色衣服中升起，因此说“从第六（部分）开始”。被放置的衣服是指通过观察主要衣服而被称为所有的额外衣服。然后“在衣服的月份中，也应当放置额外的衣服”，这从何而来呢？“即使在未被允许的情况下，这个学处中‘衣服时间是指在雨季的最后一个月的困难，指在困难的五个月’的说法，第三个困难的学处中‘不适时的衣服是指在困难的第十一个月产生的，指在困难的第七个月产生的’的说法，都是被允许的”，这样说。根据注释的说法，应当理解为“应当根据注释的标准来掌握”。

650. Idāni paṭhamakathinādisikkhāpadehi tassa tassa cīvarassa labbhamānaṃ parihāraṃ idheva upasaṃharitvā dassento ‘‘iti atirekacīvarassa dasāhaṃ parihāro’’tiādimāha. ‘‘Anatthate kathine ekādasadivasādhiko māso, atthate kathine ekādasadivasādhikā pañca māsā’’ti ayameva pāṭho gahetabbo. Keci panettha ‘‘kāmañcesa ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’nti imināva siddho, aṭṭhuppattivasena pana apubbaṃ viya atthaṃ dassetvā sikkhāpadaṃ ṭhapita’’nti pāṭhaṃ vatvā ‘‘dasadivasādhiko māso, dasadivasādhikā pañca māsāti pāṭhena bhavitabba’’nti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ tassa pamādapāṭhattā. Na hi dasāhena asampattāya kattikatemāsikapuṇṇamāya cīvarakālato pubbe dasa divasā adhikā honti. Evañhi sati ‘‘navāhānāgataṃ kattikatemāsikapuṇṇama’’nti vattabbaṃ.

Mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. accekacīvarasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘pavāraṇamāsassa juṇhapakkhapañcamito paṭṭhāya uppannassa cīvarassa nidhānakālo dassito hotī’’ti vatvā ‘‘kāmañcesa ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’nti imināva siddho, aṭṭhuppattivasena pana apubbaṃ viya atthaṃ dassetvā sikkhāpadaṃ ṭhapita’’nti pāṭho dassito, sopi pamādapāṭhoyeva. ‘‘Juṇhapakkhapañcamito paṭṭhāyā’’ti ca vuttattā tattheva pubbāparavirodhopi siyā, chaṭṭhito paṭṭhāyāti vattabbaṃ. Evañhi sati ‘‘dasāhaparamasikkhāpadeneva siddha’’nti sakkā vattuṃ. Imameva ca pamādapāṭhaṃ gahetvā bhadantabuddhadattācariyena ca –

‘‘Tassāccāyikavatthassa, kathine tu anatthate;

Parihārekamāsova, dasāhaparamo mato.

‘‘Atthate kathine tassa, pañca māsā pakāsitā;

Parihāro munindena, dasāhaparamā panā’’ti. –

Vuttaṃ.

Accekacīvarakāle uppannattā ‘‘accekacīvarasadise’’ti vuttaṃ. ‘‘Pañcamiyaṃ uppannaṃ anaccekacīvaraṃ dasāhaṃ atikkāmayato cīvarakālato pubbeyeva āpatti hoti, na cīvarakālātikkame, tasmā cīvarakālātikkame puna āpajjitabbāya āpattiyā abhāvaṃ sandhāya ‘anaccekacīvare anaccekacīvarasaññī anāpattī’ti vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Vikappanupagapacchimappamāṇassa accekacīvarassa attano santakatā, dasāhānāgatāya kattikatemāsikapuṇṇamāya uppannabhāvo, anadhiṭṭhitaavikappitatā, cīvarakālātikkamoti imānettha cattāri aṅgāni.

Accekacīvarasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā

652. Navame antaraghareti antare gharāni ettha, etassāti vā antaragharanti laddhavohāre gocaragāme. Tenāha ‘‘antogāme’’ti. Pāḷiyaṃ vippavasantīti idaṃ yasmiṃ vihāre vasantā antaraghare cīvaraṃ nikkhipiṃsu, tato aññattha vasante sandhāya vuttaṃ. Tasmiñhi vihāre antaraghare cīvaraṃ nikkhipitvā vasituṃ anuññātattā tattha vāso vippavāso nāma na hoti. Dubbalacoḷā duccoḷā virūpacoḷā vā, duccoḷattā eva lūkhacīvarā.



现在在第八（部分），通过第一种困难的学处，说明获得的衣服的使用，便说“因此，额外的衣服的十天使用”。“在困难的情况下，超过十天的月份，在困难的情况下，超过十天的五个月”，这个是应当理解的文本。有些人则说“正因为这个‘十天的额外衣服应当被持有’，因此以八种方式显示出应当设立的学处”，因此说“十天的月份，十天的五个月”应当是这样的文本，这个不应当被理解，因为它是由于懈怠的文本。因为在十天未达到的情况下，十月的满月之前的十天是多余的。这样说“新月的十月满月”应当被说。
在目录解释中（疑问。八。单件衣服的学处解释）也说“从雨季的满月的第五天开始，产生的衣服的存放时间被显示”，并说“正因为这个‘十天的额外衣服应当被持有’，因此以八种方式显示出应当设立的学处”，这个也是由于懈怠的文本。“从雨季的满月的第五天开始”，因此在这里也可能存在早晚的矛盾，应当说“从第六（部分）开始”。这样说“仅以十天的额外学处成立”是可以说的。也可以理解为这个懈怠的文本，由尊者佛达达的教导所说——
“关于那件衣服的阴影，困难中却是无益的；
使用的月份是十天的，十天的额外被认为是有益的。
“在困难中关于那件，五个月被显示；
圣者所说的使用，十天的额外则是无益的。”
如此说。
关于单件衣服的时间产生的，便说“与单件衣服相似”。“在第五（部分）中产生的非单件衣服，因超越十天而在衣服时间之前便是违犯，而不是在衣服时间之后，因此在衣服时间之后再犯的违犯应当被说明‘非单件衣服、非单件衣服的认知是无罪的’”，便在三个地方被说。关于可替代的后衣的自身存在，十天的未来的十月满月的产生状态，未被确定的可替代性，衣服时间的超越，这里有四个要素。
单件衣服的学处解释完毕。
关于怀疑的学处解释
在第九（部分）中，“在房屋之间”是指房屋之间，这里，或称为“房屋之间”是指获得的交通工具和游牧村。正因为如此，便说“在内村”。在巴利文中“出离”是指在某个寺院中居住的人，将衣服放在房屋之间，因此是指在其他地方居住的。因为在这个寺院中，放置衣服在房屋之间而被允许，因此在那里居住并不被称为出离。无论是脆弱的衣服、难以处理的衣服，还是难看的衣服，因难以处理而成为破旧衣服。

653. ‘‘Paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharatī’’ti imassa vibhaṅge ‘‘upasampajjā’’ti uddharitabbe ‘‘upasampajja’’nti uddharitvā ‘‘yo paṭhamassa jhānassa lābho paṭilābho’’tiādi vuttaṃ, taṃ sandhāyāha ‘‘upasampajjantiādīsu viyā’’ti. Ādi-saddena ‘‘anāpucchaṃ vā pakkameyyā’’tiādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Upagantvāti upa-saddassa atthamāha. Vasitvāti akhaṇḍaṃ vasitvā. ‘‘Yena yassa hi sambandho, dūraṭṭhampi ca tassa ta’’nti vacanato ‘‘imassa…pe… iminā sambandho’’ti vuttaṃ. Tattha imassāti ‘‘upavassa’’nti padassa. Nikkhipeyyāti ṭhapeyya.

Ettāvatā ca purimikāya upagantvā akhaṇḍaṃ katvā vutthavassena āraññakesu senāsanesu viharantena sakalaṃ kattikamāsaṃ ticīvarena vippavasituṃ anuññātaṃ hoti. Anatthatakathinassa hi cīvaramāse vippavāso na vaṭṭati atthatakathinānaṃyeva asamādānacārassa anuññātattā. Keci pana ‘‘anatthatakathinānaṃ cīvaramāsepi asamādānacāro labbhatī’’ti vatvā bahudhā papañcenti, taṃ na gahetabbaṃ. Byañjanavicāraṇanti ‘‘upavassa upavassitvā’’tiādivicāraṇaṃ . Tassapīti ‘‘vutthavassāna’’nti vibhaṅgapadassa. Vutthavassānanti ca niddhāraṇe sāmivacanaṃ. Tenāha – ‘‘evarūpānaṃ bhikkhūnaṃ abbhantare’’ti. Senāsanesūti ettha tathārūpesūti sambandhitabbaṃ.

Parikkhepārahaṭṭhānatoti ettha ‘‘parikkhepārahaṭṭhānaṃ nāma dve leḍḍupātā’’ti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ. Aparikkhittassa pana gāmassa pariyante ṭhitagharūpacārato paṭṭhāya eko leḍḍupāto parikkhepārahaṭṭhānanti idamettha sanniṭṭhānaṃ. Teneva visuddhimaggepi (visuddhi. 

“第一禅定中入定而住”，在此分解中，“入定”应被提及，提到“入定”时应理解为“谁获得第一禅定的利益和获得”，因此说“入定等”之类。通过“始”字应当理解“无问而去”等等的集合。接近是指“接近”的意思。住是指完全的居住。“与之有关的，无论多远”，因此说“与此……等……有关系”。在这里“此”是指“住在”的词。可放弃是指应放下。
到此为止，通过前面的接近，完全地住在被称为森林中的宿舍中，获得在整个十月中被允许的离开。因为在无益的情况下，衣服的月份是不允许的，只有在有益的情况下，因不持有的行为被允许。有些人则说“在无益的情况下，衣服的月份也可以获得不持有的行为”，对此应当不予采纳。关于“思考的考虑”是指“住在并思考”。因此说“出离者”是指“住在出离者”的分解词。关于出离者的说明中也有相关的说法。因此说“对于这样的比丘而言”。
关于离开的地方，这里说“离开的地方是指两个地方”，对此应当不予采纳。然而，关于未被限制的村庄，从房屋的边界开始，只有一个地方被称为离开的地方，这里是对此的总结。因此在清净道中（清净）。

1.31) vuttaṃ ‘‘aparikkhittassa paṭhamaleḍḍupātato paṭṭhāyā’’ti. Sabbapaṭhamanti gāmābhimukhadisābhāgato sabbapaṭhamaṃ. Taṃ paricchedaṃ katvāti taṃ paṭhamasenāsanādiṃ paricchedaṃ katvā. Idañca vinayadharānaṃ matena vuttaṃ, majjhimabhāṇakānaṃ matena pana ‘‘senāsanādīnaṃ upacāre ṭhitassa ekaleḍḍupātaṃ muñcitvā minitabba’’nti majjhimabhāṇakā vadanti. Teneva majjhimanikāyaṭṭhakathāyaṃ ‘‘vihārassapi gāmasseva upacāraṃ nīharitvā ubhinnaṃ leḍḍupātānaṃ antarā minitabba’’nti vuttaṃ. Pañcadhanusatikanti āropitena ācariyadhanunā pañcadhanusatappamāṇaṃ. Tato tato maggaṃ pidahatīti tattha tattha khuddakamaggaṃ pidahati. Dhutaṅgacoroti iminā imassapi sikkhāpadassa aṅgasampattiyā abhāvaṃ dīpeti.

‘‘Sāsaṅkānī’’ti sammatānīti corānaṃ niviṭṭhokāsādidassanena ‘‘sāsaṅkānī’’ti sammatāni. Sannihitabalavabhayānīti corehi manussānaṃ hataviluttākoṭitabhāvadassanato sannihitabalavabhayānīti attho. Sace pacchimikāyātiādinā vuttamevatthaṃ byatirekamukhena vibhāveti. Yatra hi piṇḍāyātiādinā vuttappamāṇameva visesetvā dasseti. Sāsaṅkasappaṭibhayamevāti ettha sāsaṅkaṃ vā sappaṭibhayaṃ vā hotu, vaṭṭatiyeva.

Pāḷiyaṃ ‘‘siyā ca tassa bhikkhuno kocideva paccayo tena cīvarena vippavāsāya, chārattaparamaṃ tena bhikkhunā tena cīvarena vippavasitabba’’nti iminā antaraghare cīvaraṃ nikkhipitvā tasmiṃ vihāre vasantassa aññattha gamanakicce sati vihārato bahi chārattaṃ vippavāso anuññāto. Vasanaṭṭhānato hi aññattha chārattaṃ vippavāso vutto, na tasmiṃ vihāre vasantassa. Tena ca ‘‘puna gāmasīmaṃ okkamitvāti ettha sace gocaragāmato puratthimāya disāya senāsanaṃ, ayañca pacchimadisaṃ gato hotī’’tiādi vuttaṃ. Tatoyeva ca mātikāṭṭhakathāyampi (kaṅkhā. aṭṭha. sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘tato ce uttari vippavaseyyā’’ti ettha ‘‘chārattato uttari tasmiṃ senāsane sattamaṃ aruṇaṃ uṭṭhāpeyyā’’ti attho vutto. Bhadantabuddhadattācariyena pana pākaṭataraṃ katvā ayamevattho vutto. Vuttañhi tena –

‘‘Yaṃ gāmaṃ gocaraṃ katvā, bhikkhu āraññake vase;

Tasmiṃ gāme ṭhapetuṃ taṃ, māsamekantu vaṭṭati.

‘‘Aññattheva vasantassa, chārattaparamaṃ mataṃ;

Ayamassa adhippāyo, paṭicchanno pakāsito’’ti.

‘‘Kosambiyaṃ aññataro bhikkhu gilāno hotī’’ti āgatattā ‘‘kosambakasammuti anuññātā’’ti vuttaṃ. Kosambakassa bhikkhuno sammuti kosambakasammuti. Senāsanaṃ āgantvāti vusitavihārasseva sandhāya vuttattā tasmiṃ gāmūpacārepi aññasmiṃ vihāre aruṇaṃ uṭṭhāpetuṃ na vaṭṭati. Vasitvāti aruṇaṃ uṭṭhāpetvā. Gataṭṭhānassa atidūrattā ‘‘evaṃ asakkontenā’’ti vuttaṃ. Tatthevāti tasmiṃyeva gataṭṭhāne.

Sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Pariṇatasikkhāpadavaṇṇanā

657-659. Dasame uddissa ṭhapitabhāgeti attano gharepi uddisitvā visuṃ ṭhapitakoṭṭhāse. ‘‘Ekaṃ mayhaṃ, ekaṃ imassa dehī’’ti evaṃ ekavācāya āpajjitabbattā ‘‘āpajjeyya ekato’’ti vuttaṃ. Tumhākaṃ sappiādīni ābhatānīti tumhākaṃ atthāya ābhatāni sappiādīni. Pariṇatabhāvaṃ jānitvāpi vuttavidhinā viññāpentena tesaṃ santakameva viññāpitaṃ nāma hotīti āha – ‘‘mayhampi dethāti vadati, vaṭṭatī’’ti.



1.31) 说“从未被限制的第一处所开始”。所有的第一处所是指面向村庄的方向的所有第一处所。通过那个分界，指的是第一处所的宿舍等通过分界。这个是根据戒律的持有者的理解，然而根据中部经典的理解则是“在宿舍等处所中，放弃一个处所的使用”。因此在中部经典的注释中说“在寺院中，就像村庄一样，放弃两个处所之间的使用”。五种法则是指以所施加的师长的法则为基准的五种法则的量度。从这里到那里，路途阻塞，指的是那里小路的阻塞。关于修行者，这里说明了其缺乏的学处。
“有疑虑的”是指被认可的，因盗贼的隐蔽和其他的情况而被认可的“有疑虑的”。由于被盗贼所伤害的人，因其遭遇而显示出被盗贼的恐惧。若是后面所述的，便以不同的方式进行解释。因为在乞食时所述的量度应被特别说明。有疑虑的或有恐惧的，二者皆可。
在巴利文中“或许有某位比丘因该衣服而被允许离开，因该比丘而被允许离开”的说法，是指在房屋之间放置衣服、在该寺院居住时，因有其他去处而被允许在寺院外离开。因居住的地点而在其他地方被允许离开，而不是在该寺院居住。因此说“再次进入村庄的边界”，在这里若是从游牧村的东边方向的宿舍，若是去到西边的方向，便如此说。因此在注释中也说“若是超过此，便应被允许离开”，在这里的意思是“在该宿舍的第七个红色升起”。由尊者佛达达的教导更为明显地说明了这个意思。正如他所说——
“在村庄中，若是乞食而住于森林；
在该村庄中停留，便应停留一个月。
“在其他地方居住，因此被允许离开；
这是他的意图，隐蔽而被显现。”
“在Kosambi（古城名，今印度北方邦）有一位比丘生病”，因此说“因Kosambi的共识被允许”。Kosambi的比丘的共识是Kosambi的共识。关于来到宿舍的，因提及到生活的寺院，因此在该村庄的居住中也不应在其他寺院升起红色。居住是指升起红色。因去的地方太远，因此说“如此无法”。在那里是指在同一地点。
有疑虑的学处解释完毕。
完成的学处解释
657-659. 在第十（部分）中，“通过设定部分”是指在自己的家中设定的具体位置。“给我一个，给他一个”，因此因单一的说法而应当被理解为“应当一起获得”。你们的酥油等是为了你们的利益而施舍的酥油等。虽然知道其完成的状态，但通过所述的方式被理解，因而被称为“若我也请求，则应当被允许”。

660.Pupphampi āropetuṃ na vaṭṭatīti idaṃ pariṇataṃ sandhāya vuttaṃ. Sace pana ekasmiṃ cetiye pūjitaṃ pupphaṃ gahetvā aññasmiṃ cetiye pūjeti, vaṭṭati. Ṭhitaṃ disvāti sesakaṃ gahetvā ṭhitaṃ disvā. Imassa sunakhassa mā dehi, etassa dehīti idaṃ pariṇateyeva. Tiracchānagatassa pariccajitvā dinne pana taṃ palāpetvā aññaṃ bhuñjāpetuṃ vaṭṭati. ‘‘Kattha demātiādinā ekenākārena pāḷiyaṃ anāpatti dassitā, evaṃ pana apucchitepi apariṇataṃ idanti jānantena attano ruciyā yattha icchati, tattha dāpetuṃ vaṭṭatī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Yattha icchatha, tattha dethāti etthāpi ‘‘tumhākaṃ ruciyā’’ti vuttattā yattha icchati, tattha dāpetuṃ labhati. Pāḷiyaṃ āgatanayenevāti ‘‘yattha tumhākaṃ deyyadhammo’’tiādinā nayena. Saṅghapariṇatabhāvo, taṃ ñatvā attano pariṇāmanaṃ, paṭilābhoti imānettha tīṇi aṅgāni.

Pariṇatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito pattavaggo tatiyo.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Nissaggiyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Dutiyo bhāgo niṭṭhito.


“不应当放置花朵”，这是指已完成的状态。如果在一个佛塔中供奉了花朵，拿着这些花去供奉其他佛塔，是可以的。看到剩下的花时，指的是看到剩下的花而已。对此不应给予这只狗，因而说“给这个”。舍弃了畜生而给予的，可以将其移走，给予其他的食物。“在何处给予”等等的以一种方式在巴利文中显示了无罪，然而在未询问的情况下，知晓其未完成的状态的人可以根据自己的喜好，想在哪里给予，就在哪里给予。这里也说“你们的喜好”，因此在想要的地方，可以获得给予。在巴利文中“根据你们的施舍”，是通过“在你们的施舍中”这样的方式。关于僧团的完成状态，知晓自己的完成，因而获得。
完成的学处解释完毕。
第三章的部分结束。
如此在《萨曼塔帕萨迪卡》中的戒律注释中，
无放弃的解释已完成。
第二



